سؤال اين هفته: من اخيراً يك دوربين ديجيتالي خريده ام. بهترين تنظيم براي وقتي كه مي خواهم عكسها را email كنم و هنگامي كه مي خواهم پرينت بگيرم چيست؟
ـ اگر بخواهم يك جواب خلاصه بدهم، بايد بگويم كه بهترين تنظيم براي عكسي كه قرار است براي دوستتان email كنيد و او هم آن را در صفحه كامپيوتر ببيند، انتخاب فورمت jpeg و اندازه ۶۴۰*480 پيكسل است. اگر قرار است از عكس، پرينتي گرفته شود، مي بايست در نظر داشته باشيد كه براي هر اينچ (حـــــــــدود ۲‎/۵سانتي متر) از عكسي كه پرينت گرفته مي شود بايد ۱۵۰پيكسل در نظر گرفت، بنابراين اگر يك عكس ۴۸۰*640 پيكسلي گرفته ايد نبايد اندازه آن هنگام پرينت بيشتر از ۴*3 اينچ (۱۰*7/5سانت) باشد.
دوربين هاي عكاسي ديجيتالي ممكن است بسيار پيچيده باشند ولي اصول اوليه همه آنها يكي است. دوربين شما هم علي القاعده تنظيمات متفاوتي براي كيفيت عكس و اندازه آن دارد. براي مثال هنگام عكس گرفتن از يك تصوير واحد با تنظيمات متفاوت نتايج زير حاصل آمد:
كيفيت: بيشتر دوربينها عكسها را با فورمت jpeg ذخيره مي كنند. اين فورمت به گونه اي است كه با فشرده سازي اندازه عكس را كاهش مي دهد. برخي دوربينها گزينه اي دارندكه قابليت ذخيره با فورمتهاي غيرفشرده (مثل TIFF) را هم مي دهند. معمولاً استفاده از فورمت jpeg توصيه مي شود، چرا كه عكسها غيرفشرده خيلي سريع حافظه دوربين شما را اشغال مي كنند. خود فورمت jpeg نيز درجات مختلفي دارد كه در دوربينها ممكن است با «خوب»، «بهتر» و «بهترين »مشخص شده باشند. كمتر شدن كيفيت عكس از ۶۰درصد به گونه اي خواهد بود كه چشم به راحتي مواج شدن عكس و دانه دانه شدن آن را احساس خواهد كرد. عكسهاي زير، نسبت كيفيت به اندازه فايل را براي كيفيتهاي مختلف jpeg نشان مي دهد.
{عكس شماره دو}
اندازه: اندازه عكس نيز معمولاً قابل تنظيم است. اندازه عكس در كامپيوتر با واحد پيكسل اندازه گيري مي شود. معمولاً عرض مانيتور بين ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ پيكسل مي تواند متغير باشد (بسته به resolution كارت گرافيكي كامپيوتر). اگر شما مي خواهيد عكسي را براي كسي email كنيد كه قرار است روي صفحه مانيتور ببينند، دليلي ندارد كه عكسي بزرگتر از عرض مانيتور بفرستيد. بسياري از دوربينها عكسها را در اندازه هاي ۶۴۰*480 پيكسل مي گيرند كه معمولاً اندازه خوبي است.
براي پرينت ، قانون عمومي آن است كه براي آنكه كيفيت چاپ خوب باشد، مي بايست در هر اينچ ۱۵۰ تا ۲۰۰پيكسل وجود داشته باشد.
با توجه به اين توضيحات، مي توان ملاحظه كرد كه عكسهايي كه با تنظيم SQ2 گرفته شده باشند براي ارسال از طريق email عالي هستند، عكسهايي كه با تنظيم SQ1 گرفته شده اند، براي پرينت در اندازه ۵*7 اينچ مناسب هستند. بقيه تنظيمات نيز براي پرينت عكسهايي به اندازه يك صفحه A4 مناسب هستند. ضمن آنكه همانطور كه مي بينيد، در اين تنظيمات حجم عكسها به گونه اي است كه عملا ً ارسال از طريق email را غيرممكن مي سازد.
خوانندگان محترم مي توانند سؤالات خود را در زمينه هاي مختلف كامپيوتري واينترنتي به آدرس iranfriday @ iraninstitute. org ارسال كرده و جواب خود را در همين ستون، روزهاي يكشنبه و يا جمعه دنبال كنند.

سيد احمد لواساني
هنگامي كه نيروهاي آمريكايي شبانه به مخفيگاه صدام حمله بردند، تكنولوژي هاي ديجيتال به فرماندهان نظامي كه كيلومتر ها دورتر بودند اجازه داد تا هر حركت نيروهاي شان را كاملاً تحت نظر داشته باشند.
برخي هنگ چهارم پياده نظام ارتش آمريكا را «هنگ ديجيتالي» مي نامند، چرا كه تمام وسائل حركتي آن به سيستمي به نام FBCB2 مجهز هستند. البته برخي واحدهاي نظامي ديگر نيز به اين سيستم مجهز هستند، ولي هنگ چهارم اولين واحدي است كه به صورت كامل از ابزار ديجيتالي استفاده مي كند. جنگ اخير آمريكا عليه عراق اولين موردي بود كه FBCB2 در منطقه عملياتي استفاده شد.
در اين سيستم، يك ارتباط راديويي ايمن وديجيتال اين قابليت را مي دهد تا وسائل نقليه نظامي، در مركز عمليات ـ يك اتاق جنگ كوچك ـ روي صفحه مانيتور ديده شوند. اين سيستم به فرماندهي اجازه مي دهد تا حركت و موقعيت واحدهاي مختلف را به صورت همزمان ببيند. اين واحدها ـ اعم از تانك ها، ماشين هاي نظامي، بالگردها و نيروهاي پياده ـ توسط نشانه هاي آبي روي صفحه مانيتور به نمايش در مي آيند. اين علامت ها روي نقشه هاي ماهواره اي از عراق نمايش داده مي شوند تا صحنه اي واقعي از موقعيت براي فرماندهان تجسم شود. در اين وضعيت، علامت هاي قرمز نشان دهنده واحدهاي دشمن است.
براي عمليات FBCB2، اعضايي از شركت منتك براي اجراي فني آن در عراق مستقر هستند. به گفته نماينده اين شركت، نقشه ديگر قديمي شده است، وي اين را در حالي كه به نقشه هاي تا شده گوشه اتاق جنگ اشاره مي كند، مي گويد.
به گفته كارشناسان، اين سيستم جديد اشتباهات انساني و تقريب هاي فني را كه در كشيدن نقشه هاي قديمي وجود داشت، حذف مي كند. نماينده شركت منتك كه خود شش سال در ارتش بوده است، تأكيدمي كند كه به مقياس نقشه وصحت آن اطمينان صددرصد دارد. در اين گونه نقشه ها، اگر يكي از لايه هاي نقشه مقياس اشتباهي داشته باشد، بين آنچه درواقعيت در جريان است، با آنچه در نقشه نشان داده مي شود تفاوت وجود خواهد داشت و اين همان مشكلاتي است كه بعضاًدر هنگام عمليات ممكن است پيش بيايد.
در اتاق جنگ، متخصصين فنون جنگي واحد از سيستم ديگري نيز استفاده مي كنند كه ABCS نام دارد و به وسيله فيبر نوري تمام اتاق هاي جنگ در سرتاسر عراق به مركز فرماندهي متصل مي كند. فرماندهان از سيستم هاي كنترلي گرافيكي استفاده مي كنند كه به وسيله آنها مي توانند دستورات را به واحدها انتقال دهند. دستور عملياتي كه منجر به دستگيري صدام شد نيز به همين وسيله صادر شد.
يكي ديگر از كارشناسان توضيح مي دهد كه هر كاري كه روي كاغذ مي توان انجام داد، روي كامپيوتر نيز مي توان پياده كرد و بهتر. وي ادامه مي دهد كه دستوراتي كه از طريق FBCB2 صادر مي شود، به وسيله ماشين هاي زرهي در منطقه عملياتي دريافت مي شود.
وي تأكيد مي كند كه به جاي نقشه هايي كه بايد هر چند ساعت يكبار عوض شوند تا اطلاعات جديد حركت نيروها در آنها نشان داده شوند، سيستم جديد به صورت همزمان حركت نيروها را بدون اشتباه نشان مي دهد.
در داخل ماشين ها، نيروها اطلاعات را روي مانيتور كامپيوتري دريافت مي كنند كه يكي كيبرد محفوظ به آن وصل است و شش تا ده گيگا بايت هارد داردو پردازشگري با سرعت MHZ ۳۳۳ نيز آن را پشتيباني مي كند. كل اين تجهيزات به طور كامل به وسيله جعبه اي فلزي محافظت مي شود. يكي از كارشناسان غيرنظامي در اين مورد توضيح مي دهد كه اين كامپيوترها دقيقاً مثل كامپيوتر هاي معمولي است. ارتش فقط آن ها را مستحكم كرده است تا بتوانند در موقعيت جنگي منطقه دوام بياورند.
تمام غير نظامي هايي كه در منطقه عملياتي روي اين سيستم كار مي كنند سوابق خدمت در ارتش رانيز دارند، و همين امر ارتش را راضي كرد كه چنين افرادي را در منطقه عملياتي نگاه دارد.
معمولاً كسي كه در ماشين ها با دستگاه كار مي كند، رده اي بالاتر از راننده دارد و با استفاده از كيبرد و يا مانيتوري كه به اشاره دست حساس است نقشه ها را كه به طورهمزمان به روز مي شوند كنترل مي كند. وي حتي مي تواند اطلاعات خود را به صورت پست الكترونيكي براي فرماندهي بفرستد. از طريق اين سيستم به سابقه اطلاعاتي نيروها در منطقه نيز مي توان دست يافت؛ مثلاً اين كه آخرين بار در چه تاريخي و توسط چه واحدي منطقه خاصي پاك سازي شده است.
يكي از فرماندهان واحد، در حاي كه در حال فرستادن يك پست الكترونيكي است، توضيح مي دهد كه ما از تكنولوژي هاي سطح پايين هم براي پيشبرد كارهايمان استفاده مي كنيم. مثلاً براي تميز كردن آنتن ها از مداد پاك كن استفاده مي كنيم. اين كار شايد احمقانه به نظر برسد، ولي مهم اين است كه مؤثر است.
اگرچه ممكن است اين سيستم در حالت عادي در برابر اينترنت بي سيم، پيغامهاي فوري و... چيز خارق العاده اي نباشد، ولي نبايد فراموش كرد كه اينجا صحنه جنگ است. از نظر هنگ چهارم شبكه راديويي ديجيتال و ايمن ارتباطي يك اعجوبه تكنولوژي است.
ارتباط بين سربازان از طريق سستم راديويي برقرار مي شود. ضمن آنكه سيستم موقعيت جهاني (GPS) و كنترلرهاي اينترنتي در ماشين ها پيش بيني شده است. در ماشين هاي نظامي سيستمهاي گزارش گيري موقعيتي نيز پيش بيني شده است (شبكه به يك سرور اينترنتي متصل به پشت ماشين)، تا به ارتباطات بين ماشين هاي مختلف و با فرماندهي كمك كند.
بيشتر متخصصين غيرنظامي از طرف شركتهايي اعزام شده اند كه در طراحي اين سيستم، پيمانكار ارتش بوده اند. بيشتر سيستم پياده شده توسط اين شركتها آنچنان براي تكنسين هاي ارتش پيچيده است كه خود شركتها مي بايست براي خدمت در محل حضور داشته باشند.
با اين حال برخي از فرماندهي كه شب دستگيري صدام از اتاق جنگ (از فاصله۱۵كيلومتري) در حال تماشاي عمليات بودند معتقدند كه تكنولوژي هيچ وقت نمي تواند جاي چشم انسان را بگيرد. فرمانده واحد اطلاعاتي اين عمليات مي گويد كه ترجيح مي داده كه در صحنه عمليات حضور مي داشت. كساني كه در صحنه بودند نيز با اين نظر موافقند كه هيچ چيز نمي تواند جاي انسان را بگيرد. در نهايت اين سرباز است كه تصميم مي گيرد كه چه كار بايد بكند و كار را انجام مي دهد. تكنولوژي تنها يك وسيله اي است كه كارها را راحت مي كند.
با اين حال اين «راحت كننده كارها» ارزان نيستند، ولي فعلاً كسي قيمت نمي دهد. فقط غيرنظامي ها مي گويند «اينها وسايلي هستند كه جان سربازان را نجات مي دهند، آيا براي جان انسانها مي توان قيمت گذاشت؟