اندكي پس از انتشار سخنان «احمد ماهر» وزير امور خارجه مصر در باره پيش شرط هاي از سرگيري روابط كشورش با ايران، تهران اعلام كرد كه توافق دو طرف براي آشتي هرگز با پيش شرطي همراه نبوده است.
به زعم تهران، انتشار سخنان ماهر پيش از آن كه متوجه انگيزه هاي قاهره باشد، متأثر از شيطنت هايي است كه برخي مطبوعات كشورهاي عربي و جناح هايي از درون مصر مشغول انجام آن هستند تا به اين وسيله منافع خود را در استمرار دوري تهران و قاهره تأمين كنند. انعكاس گسترده سخنان ماهر در مطبوعات برخي كشورهاي منطقه با اضافه كردن مواردي از پيش شرط هاي به اصطلاح مترتب بر تجديد روابط به اظهارات وي، نبايد از نظر قاهره پنهان بماند. مصريها همانند تهران به ضرورت از سرگيري روابط در شرايط كنوني منطقه واقفند و عواملي را كه اين ضرورت را ملموس مي كند نيز به خوبي در يافته اند. بنابر اين نبايد سنگ اندازي هاي خناسانه را به هيچ طرفي اجازه دهند.
استقبال از تجديد روابط ايران و مصر در تهران و هوشياري ايراني ها و تنظيم پاسخ مطالعه شده به اظهارات تعجب برانگيز ماهر نشان داده كه تهران در عزم خود براي اجراي تصميم از سرگيري روابط متعهد است. اما مقام هاي مصري نيز نبايد اجازه دهند كه شانتاژهاي تبليغاتي برخي رسانه هاي معترض سبب بروز كدورتهاي تازه شود. قرار نيست تهران و قاهره بابت تلاشهاي خود جهت ترميم روابط به يكديگر پاداش دهند، بلكه سود اين تلاشها، همانا تجديد رابطه دو كشور كليدي خاورميانه است كه خلأ آن همواره منافع كل منطقه را دچار آسيب كرده است.
خوشبختانه دولتمردان مدبر غالب كشورهاي منطقه، بويژه حوزه خليج فارس از اراده آشتي جويانه تهران و قاهره استقبال خوبي داشته اند و همين مهم شيطنت هاي ديگران را كم رنگ مي كند. جالب توجه اينكه تمايل همسوي تهران و قاهره اميدواريهاي زيادي را در جامعه بين الملل براي تثبيت اوضاع منطقه فراهم كرده است. همين امر مي تواند فرجام عمليات ايذايي مخالفان اين روند را كه سرانگشتانشان در برخي رسانه هاي عربي نمايان است، معلوم كند.
تهران و قاهره براي رفع اختلاف هاي خود به جنبه هايي اشاره داشته اند كه هيچ ارتباطي با ادعاهاي بي بنيان برخي دلال هاي رسانه اي ندارد. ممكن است تهران و قاهره در باره اختلاف هاي خود و راه هاي برون رفت از آن چانه زني كنند، اما هر دو به اين نكته واقفند كه اجازه ندارند اظهاراتي خارج از عرف چنين گفت وگوهايي به زبان آورند. چسباندن برخي ادعاها به سخنان احمدماهر و اعلام آنها به عنوان شرايط تازه قاهره، شيطنت كاري هايي است كه فقط عاملان آن را پس از ذوق زدگي كودكانه شنيدن سخنان ماهر مجاب به اين كار كرده است.
هواداران بر قراري روابط ايران و مصر به علاوه تصميم گيران سياسي دو كشور بايد با هوشياري، هرنداي تفرقه اندازي را بايكوت كنند و يا به درستي پاسخ دهند.
سخن آخر اينكه مصلحت ايران و مصر در برقراري روابط مصون از شرايطي است كه بي بنياني آنها نزد انتشار دهندگانش، بيش از هر كس و هر دولت مسجل است.

ح. معرف
جهان سياست، عرصه بازيگراني است كه به قواعد بازي آشنا باشند و علاوه بر حفظ منافع خود از تقابل مستقيم با منافع ديگران پرهيز كنند. اين جهان از حيث رفتار متقابل آنقدر بزرگ نيست كه روابط به صورت محدود و مقطعي در آيد. فضاي بازي و منافع ديگران، كمتر فرصتي را براي يك عضو نظام بين الملل براي بي توجهي به منافع ديگران فراهم مي آورد. نوع واكنش ديگر بازيگران بيانگر ميزان احترام به منافع و يا عدم رعايت منافع آنهاست.
متأسفانه دولت كانادا در رفتار خود با جمهوري اسلامي ايران نتوانسته است روشي منطقي را اعمال كند؛ «پيشگامي تهيه قطعنامه نقض حقوق بشر در ايران»، «فضاسازي منفي رسانه هاي نوشتاري» و «پخش برنامه هاي مغر ضانه» از كانالهاي تلويزيوني اين كشور و عجيب تر از همه آمادگي اين كشور در پذيرش تعدادي از عناصر گروهك منافقين نشان مي دهد كه كاناداييها يا فضاي روابط بين الملل را به خوبي نشناخته اند و يا قصد دارند به منافع ملي جمهوري اسلامي ايران بي توجه باشند. پذيرش عده اي عنصر خشونت طلب سياسي با توجيهات عجيب توسط كشوري كه نگرانيهاي حقوق بشري دارد، شگفت آور است. در همين ارتباط، دولت كانادا بايد به چند نكته توجه داشته باشد:
۱ـ جمهوري اسلامي ايران بارها اعلام كرده است كه عناصر اين گروهك كه مرتكب جنايت عليه انسانها نشده باشند، به راحتي مي توانند به ايران بازگردند، ولي آنهايي كه مجرم هستند، بايد محاكمه شوند. همصدايي رسانه هاي كانادا با عناصر اين گروهك مبني بر اينكه اين افراد در صورت بازگشت به ايران، دستگير، زنداني و شكنجه خواهند شد، زمينه سازي براي مشروعيت بخشيدن به اقدامي است كه خود كاناداييها به ناپختگي آن واقف هستند.
۲ـ جمهوري اسلامي ايران به تمامي كشورها از جمله كانادا توصيه كرده است تا به لحاظ ماهيت تروريستي اين گروه از پذيرش عناصر آن احتراز كنند. پذيرش آنها از سوي هر دولتي آن دولت را با چالشها و تهديدهاي جدي اطلاعاتي ـ امنيتي مواجه خواهد كرد. براساس گزارشها، برخي از عناصر اين گروهك همكاري تنگاتنگي با اعضاي القاعده و جوخه هاي اعدام رژيم صدام داشته اند. اين اظهار نظر يك مقام امنيتي كانادا مبني بر اينكه ممكن است به اين گروه اجازه برنامه ريزي داده شود، در واقع دندان تيزي است كه كانادا در وهله اول به امنيت خو د در وهله دوم به مهاجران مقيم اين كشور نشان داده است.علل رفتار دولت فرانسه در بازداشت گسترده اين افراد بايد مورد توجه كانادا باشد.
۳ـ ايرانيان مقيم كانادا صرف نظر از ديدگاههاي سياسي به زادگاهشان دل بسته اند و ارتباط خود را با آن حفظ كرده اند. قتل «كيوان تابش» و بازداشت غيرقانوني دكتر «سپهري» و ضرب و شتم وي در زندان، آرامش اجتماعي را تا حدودي از اين شهروندان سلب كرده است، اما دولت كانادا با پذيرش عناصر خشن گروهك منافقين، بزرگترين نگراني را براي ايرانيان مقيم اين كشور فراهم مي آورد و آرامش سياسي آنها را نيز بر هم خواهد زد. سابقه اين گروهك نشان مي دهد كه منافقين در ساير كشورهاي اروپايي، ايرانيان را با اهرمهاي مختلف از جمله تهديد جاني مجبور به همكاري مي كنند و آرامش جوامع مهاجر را برهم مي زنند.
۴ـ گروهك منافقين براي تأمين مالي خود به راههاي غير قانوني از جمله تجارت و قاچاق موادمخدر اقدام مي كند و سعي خواهد داشت تا برخي از عناصر دولتي را نيز با خود آلوده كند. اعضاي اين گروهك به دنبال اين خواهند بود تا نيروهاي ديگري را وارد كانادا كرده و هسته هاي فعاليتهاي غير قانوني خود را كه در فرانسه و انگليس و آلمان با بن بست مواجه شده در كانادا متمركز كنند.
اين دولت كانادا است كه بايد مرز بين دفاع از حقوق بشر و حمايت از يك گروه تروريستي را مشخص و حركت در مسير خدشه دار كردن روابط ديپلماتيك دو كشور را متوقف كند.