صندوق حمايت از كودكان سازمان ملل (يونيسف ) روز چهارشنبه طي تحقيقي گزارش داد: كمبود ويتامينها و مواد معدني در رژيم غذايي انسان به سلامت يك سوم از مردم جهان صدمه زده است و توسعه اقتصادي تقريباً هر كشور در حال توسعه را با مانع روبرو ساخته است.
يونيسف در اين تحقيق كه در حاشيه مجمع اقتصادي جهان در داووس منتشر شد تأكيد كرد: فقط معدودي از متخصصان از اينكه كمبود ويتامين و مواد معدني چه مفهومي را براي افراد و ملتها دارد آگاهند. اين تحقيق دريافته است كه كمبود ويتامينها و مواد معدني عامل زيان به پيشرفت هوش و سيستم ايمني بدن است و موجب نارسايي هايي در هنگام تولد مي شود و دو ميليارد نفر از مردم جهان را زير توان جسمي و روحي آنها نگاه داشته است.
اين تحقيق كه در ۸۰ كشور جهان انجام شده است مي گويد كه اين تقريباً غير ممكن است كه كمبود ويتامينها و مواد معدني بدون انجام آزمايش مشخص شود.
يونيسف در گزارش خود خاطرنشان ساخته است كه كمبود آهن به پيشرفت روحي در كودكان خردسال آسيب زده و بهره هوشي آنان را كاهش مي دهد.
اين امر همچنين بازدهي افراد بالغ را كاهش داده و موجب يك زيان ۲ درصدي در توليد ناخالص داخلي كشورهايي كه بيشترين لطمه را از اين نظر ديده اند شده است.
كمبود ويتامين اي (E ) كه شامل سيستم ايمني ۴۰ درصد از كودكان زير پنج سال در كشورهاي در حال توسعه مي شود سالانه به مرگ يك ميليون كودك خردسال مي انجامد.
كمبود يد در دوران حاملگي مادران موجب مي شود كه سالانه ۲۰ ميليون نوزاد با معلوليتهاي ذهني به دنيا بيايند.
كم خوني ناشي از كمبود آهن موجب مي شود كه سالانه حدود ۵۰ هزار نفر از مادران جهان به هنگام وضع حمل جان خود را از دست بدهند.
براساس اين گزارش با صرف هزينه اي معادل ۴ سنت براي هر نفر و افزايش ويتامين ها و مواد معدني بازده توليد كشورهاي مختلف جهان به ميزان ۲۲۷ ميليون دلار افزايش مي يابد.

علي رغم بي ثباتي هاي منطقه، اقتصاد بسياري از كشورها، بهتر از معمول عمل كرده است و توانمنديهاي كشورهاي عربي در احياي اقتصاد را نمايان كرده است. با اوج گرفتن بحران جنگ عراق و قوت گرفتن احتمال بروز درگيري سرنوشت ساز اين كشور و آمريكا، كشورهاي عرب همسايه عراق دورنماي تاريك و مبهمي را كه اوضاع وخيم اقتصادي را به بار مي آورد، فرا روي خود پيش بيني مي كردند. اوضاع منطقه آنچنان بحراني و تنش زا بود كه دولت مصر خود را آماده يك خسارت ۲ تا ۳ ميليارد دلاري در سال ۲۰۰۳ كرده بود. دولت مصر تقريباً مطمئن بود سيل عظيمي از جهانگردان و توريستهاي هر ساله را از دست خواهد داد چرا كه آنها ترجيحاً مناطق امن تر را بر مي گزيدند، از طرفي احتمال قوي واگذاري قراردادهاي كلان تجاري با عراق نيز مي رفت اردن و سوريه خود را از بهره مندي نفت ارزان عراق محروم ديده و از آينده بيمناك بودند. بحرين و دوبي به شدت دغدغه فرار سرمايه گذاران خارجي از كشورشان را داشتند و پايه هاي ساختار اقتصادي كشور را متزلزل مي ديدند، صاحبان صنعت كشتي راني منطقه اي نيز انتظار افزايش سنگين بيمه اي داشتند و پيشاپيش فشار آن را برخود احساس مي كردند. اما كشورهاي عربي بسيار هوشمندانه و كاملاً سنجيده عمل كرده، نه تنها ركود اقتصادي نداشتند بلكه بحران را تبديل به فرصتي جهت شكوفايي خود كردند.
بسياري از بزرگترين صادركنندگان نفتي، در سال ۲۰۰۳ ، ۳۰% افزايش درآمد داشتند، قيمت نفت خام از سقف ۲۸ ـ ۲۲ دلار اوپك نيز گذشت. عربستان سعودي به تنهايي بيش از ۷۴ ميليارد دلار درآمد حاصل از فروش نفت داشت، به طوري كه بانك مركزي دولت با بودجه مازادي معادل ۱۲ ميليارد دلار روبرو شد! كه در ۲۰ سال گذشته بي نظير بود.
كشورهاي حاشيه خليج فارس، به لطف ثروت بادآورده خدادادي كه به نظر تمام نشدني مي رسد، خصوصاً بعد از سال ۱۹۷۰ كه قيمت نفت روند صعودي مستمري داشت، سرمايه گذاريهاي زيربنايي كلاني براي كشف مخازن نفتي جديد كرده اند. اگر چه از مدتها پيش اقتصاددانان نفت را تنها محصول اشتراتژيك كشورهاي عربي دانسته و معتقدبودند در سالهاي آتي نفت ديگر نقش تعيين كننده اي در اقتصاد منطقه نخواهد داشت، اما گويا پيش بيني هاي آنها درست از آب در نيامد.
گفتني است، شكوفايي اقتصادي كشورهاي عربي تنها متوجه دولتها و صاحبان قراردادهاي كلان نبود و تنها آنها نبودند كه درآمد فزاينده اي داشتند. شاخص بورس كشورهاي عربي كه شامل ۷۹ بورس در ۱۲ كشور عربي است، در سال ۲۰۰۳ بيش از ۵۰% ( به دلار) سود داشته است. از طرفي قيمت سهام بسياري از كارخانه هاي كويتي كه به ارتش آمريكا سرويس مي دادند و همچنين در نتيجه موج خوشحالي ناشي از پايان تهديد تهاجم عراقي ها به اين كشور دو برابر شد و منفعت بسيار كلاني به ارمغان آورد. سهام عربستان سعودي ۷۴% رشد داشت. حتي بازار ارز بي رونق كايرو (مصر) كه طي ساليان متمادي دست به گريبان مشكلات عديده اي چون كاهش مستمر ارزش پول رايج مصر مواجه بود، ۶۰% (به دلار) افزايش سود داشت. كشور عربستان سعودي با لبريز شدن از نقدينگي و مازاد بودجه، بانكهاي اين كشور در نه (۹) ماهه اول ۲۰۰۳ شاهد افزايش ۱۵ درصدي سود بودند و اين مقدار در امارات متحده عربي ۳۰% بود. كانال سوئز مصر كه درآمد سالانه آن براي يك دهه در رقم ۲ ميليارد دلار ثابت مانده بود و تغيير نكرده بود، امسال ۳۲% بيشتر شد. كارخانه هاي عرب نيز از فرصت طلبي باز سازي عراق بهره لازم را بردند، به طوري كه بسياري از آنها عهده دار پروژه هاي كلان در روند بازسازي اين كشور هستند.
آنها تلاش مداومي دارند تا تكنولوژي خود را به روز كنند. در سالي كه گذشت، مصريها و كويتي ها پروژه طراحي و ساخت يك شبكه تلفن همراه براي دو كشور را در دست اجرا دارند. آنها همچنين قرار دادهاي ديگري براي توليد انرژي، عمران آب و تجهيزات آبرساني و ديگر پروژه هاي عظيم صنعتي عمراني را پيگيري مي كنند. برخلاف تصور بسياري از جهانگردان وتوريستها كه انتظار شرايط وخيمي در منطقه را داشتند، لبنان بهترين عملكرد اقتصادي را بعد از سال ۱۹۷۴ داشت. سال ۱۹۷۴ آخرين سالي بود كه لبنان در صلح و آرامش به سر مي برد، بعد از آن بود كه با آغاز جنگهاي خانمان سوز داخلي شهرت و امنيت لبنان كه ملقب به سوئيس خاورميانه (عروس خاورميانه) بود از بين رفت. كشور مصر در سال ۲۰۰۳ با ركوردي جديد، ميزبان ۶ ميليون توريست بود كه ۲۰% بيشتر از توريستهاي اين كشور در سال ۲۰۰۲ بود.
مترجم: ـ ياس داوودي
گردآورنده، مترجم: مينامنقوليان
منبع: www.economist.com/middleeast ژانويه ۲۰۰۴

اسامي پنج ميليون نفر در فهرست تروريستي آمريكا قرار دارد
سازمان شوراي روابط اسلامي آمريكا روز چهارشنبه اعلام كرد كه مأموران امنيتي آمريكا داراي فهرستي متشكل از اسامي پنج ميليون نفر مردم دنيا مي باشند.
اين سازمان به نقل از «برايان ديويس»، يك مقام ارشد اداره مهاجرت كانادا اعلام كرد كه، در فهرست مربوط به تروريستها اسامي افرادي كه خطر بالقوه براي امنيت آمريكا محسوب مي شوند گنجانيده شده است.
مأموران مهاجرتي و گمرك و كنسولگري هاي آمريكا در خارج از كشور اسامي متقاضيان رواديد آمريكا و يا مسافراني كه وارد فرودگاهها و مرزهاي اين كشور مي شوند را با فهرست مزبور مقايسه مي كنند.
به گفته وي هر كسي كه اسمش با اسامي موجود در اين فهرست تطبيق داده شود مورد بازجويي قرار گرفته يا از ورودش به آمريكا جلوگيري خواهد شد.
سناتورهاي آمريكايي طرح جديدي را براي قانوني كردن مهاجران ارائه مي دهند
دو سناتور ارشد آمريكا روز چهارشنبه در واشنگتن اعلام كردند كه طرح جديدي را براي قانوني كردن ميليونها مهاجر غير قانوني آمريكا به سنا ارائه خواهند داد.
به گفته سناتور تام داشل رهبر اقليت دموكرات سنا و سناتور چاك هگل سناتور جمهوريخواه نبراسكا، ارائه اين طرح مورد تأييد هر دو حزب است.
اين طرح به ميليونها مهاجر غير قانوني كه در آمريكا حضور دارند شانس كسب اجازه اقامت در آمريكا را مي دهد.
به نظر اين دو سناتور، طرح آن ها هرچند كه راه قانوني شدن براي مهاجران غير قانوني را هموار مي كند اما يك برنامه بخشش عمومي ( بخشش تخلفات مهاجرتي مهاجران غيرقانوني ) محسوب نمي شود.
هفته گذشته بوش نيز طرحي را به مجلس ارائه كرد كه بر طبق آن كارگران غيرقانوني در آمريكا با درخواست اجازه كار موقت، از وضعيت غير قانوني خارج شوند.
شمار حوادث هواپيمايي در جهان
به پايين ترين سطح رسيد
گزارش رسانه هاي ژاپن نشان مي دهد كه شمار حوادث هواپيمايي در سال گذشته ۲۰۰۳ ميلادي با ۲۷ فقره به پايين ترين سطح رسيده است.
روزنامه نيهون كيزاي ديروز به نقل از مجله بين المللي هواپيمايي «فلايت اينترنشنال» نوشت كه شمار حوادث هواپيمايي در سال ۲۰۰۳ ميلادي ۳۳ درصد نسبت به سال قبل كاهش داشته است.
اين گزارش نشان مي دهد كه درسال گذشته ۷۰۲ نفر در حوادث هواپيمايي جان خود را از دست داده اند كه ۳۱ درصد نسبت به قبل كاهش نشان مي دهد.
سازمان بهداشت جهاني نسبت به انتقال آنفولانزاي مرغي به انسان هشدار داد
سازمان بهداشت جهاني ديروز با توجه به ورود آنفولانزاي مرغي در كشور تايلند نسبت به افزايش خطر انتقال اين بيماري به انسان هشدار داد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از هانوي، «بدديتز» سخنگوي سازمان بهداشت جهاني در ويتنام، اعلام كرد: «اين سازمان از مشاهده بيماري هاي ناشي از ويروس در مرغداريهاي بسياري از كشورها ابراز نگراني كرده است.
هشدار سازمان بهداشت جهاني درحالي اعلام شده كه يك مورد جديدآنفولانزاي مرغي در تايلند گزارش شده است.
تاكنون نشانه هاي اين بيماري در مرغداريهاي ويتنام مشاهده شده و پنج نفر نيز در آن كشور كشته شده اند.
پيشنهاد يك مقام مالزي براي
شلاق زدن مجرمان در ملأ عام
«رئيس يتيم» وزير امور حقوقي در دفتر نخست وزيري مالزي پيشنهاد داد كه طرح شلاق زدن مجرمان به تجاوز جنسي در ملأ عام به عنوان عامل بازدارنده مورد بررسي دولت قرار گيرد.
روزنامه نيو استريتز تايمز چاپ كوالالامپور ديروز نوشت: اين طرح از سوي كانون وكلاي مالزي رد شده است.
رشد جرايم اخلاقي در يك سال گذشته در مالزي افزايش چشمگيري داشته است و در يك هفته اخير دو كودك ۱۰ ساله در دو ايالت «صباح» و «جوهور بارو» پس از تجاوز به قتل رسيده اند كه با واكنش هاي اجتماعي متفاوتي روبرو شده است.
يك مقام فرانسوي متهم به
رشوه خواري استعفا كرد
«پي ير بدير» مشاور امور دارايهاي وزارت دادگستري روز چهارشنبه درپي انجام تحقيقات قضايي از وي درباره اخذ رشوه از يك شركت در جريان يك مزايده عمومي، از سمت خود استعفا كرد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از پاريس، وي متهم است زماني كه شهردار يكي از محدوده هاي شهر پاريس طي سالهاي ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ ميلادي بود، از شركت «ميشل دلفاو»، كه يك شركت فعال درامر نظافت است، رشوه دريافت كرده است.

نويسنده: جاناتان استيل*
مترجم: رضا اسدي
اشغال عراق كماكان براي جورج بوش و توني بلر وخيم تر مي گردد. مرگ دست كم ۲۰ نفر در عمليات بمبگذاري انتحاري در بيرون مقر نيروهاي ائتلاف در بغداد بر نا آرامي فزاينده در اين كشور صحه مي گذارد. تلفات سربازان آمريكايي از زمان دستگيري صدام بيشتر از يك ماه قبل از آن است. اعتراضات خشم آلودي بر سر اشتغال كمبود بنزين در چند شهر جنوبي تحت كنترل انگليس فوران كرده است.
مهمتر از همه، شيعيان كه اكثريت عراق را دارند، طرح واشنگتن را براي واگذاري قدرت به گروهي نامنتخب از عراقي ها راقوياً به چالش كشانده اند.
اشغالگراني كه (تا حدودي) به نام برقراري مردم سالاري به عراق تجاوز كردند، اكنون خودشان به نقض مردم سالاري متهم مي شوند. بله، همچنين مسأله تسليحات كشتار جمعي وجود دارد كه به نظر مي رسد صدام حسين حقيقت را مي گفته است. وقتي گفت كه آنها راسالها پيش منهدم كرده، اين او بود و نه بوش وبلر كه دروغ نمي گفت.
درحالي كه تحقيق «هوتون» به عنوان دغدغه بزرگ اصلي نخست وزير انگليس در عراق جلوه مي كند، معضل اصلي بوش، هرج ومرج درعراق است.
طرحهايش براي تبديل عراق به يك موضوع انتخاباتي سال ۲۰۰۴ نقش بر آب شده است. اين طرحها بر سه چيز استوار بود: دستگيري صدام، كاهش تلفات كشته شدگان و مجروحان آمريكا و آغاز روند تحويل قدرت به عراقي ها.
اولين مورد پس از آن كه فرار ۸ ماهه موفق ديكتاتور از عمليات هاي جست و جو به پايان رسيد، تحقق يافت. اما بجاي آن كه اين دستگيري به فروپاشي مقاومت عراقي ها بينجامد، تلفات آمريكايي ها افزايش يافته است. استدلال هميشه معيوب بوش مبني براين كه صدام از طريق واحدهاي مخفي گوناگون اين قيام را هدايت مي كند، نادرست از كار درآمد. برخي از شاخه هاي مقاومت هرگز هوادار صدام نبودند. همچنين مشخص شده كه صدام بخشي از اين مقاومت را نمي پسنديد. اگرچه در نوارهايي كه به دست الجزيره وساير رسانه هاي عربي مي رسيد، وي خواستار جهاد عليه اشغالگران شده بود، او به دوستانش توصيه مي كرد كه محتاط تر باشند. از آنها مي خواست كه مراقب بنيادگرايان باشند ـ و اين نشانه اي كنايه آميز است كه او حتي در آن ماههاي اختفاي پرتشويش به اصول سكولاري وفادار مانده بود كه در دهه ۱۹۸۰ وقتي دشمن اصلي، ايران محسوب مي شد، او را براي دولتهاي غربي جذاب جلوه مي داد.
اكنون كه آمار تلفات لجوجانه بالا مانده، آمريكا روي پروژه خود براي انتقال قدرت به عراقي ها در تابستان آينده حساب مي كند.
اين پروژه در واقع به طرحهاي پيشين واشنگتن شتاب مي بخشد. قطعنامه پيشنهادي آمريكا كه اكتبر گذشته با اكثريت آراء به تصويب رسيد، از شوراي حكومت انتقالي عراق مي خواست كه جهت تدوين قانون اساسي و برگزاري انتخابات يك جدول زماني ارائه كند. آن همچنين از سازمان ملل مي خواست كه نقش حياتي اش را در عراق تقويت كند.
اما كاخ سفيد عادت دارد قطعنامه هاي پيشنهادي خود در سازمان ملل را ناديده مي گيرد. درست همانگونه كه پس از تصويب قطعنامه اي كه به عقيده اكثر اعضاي شوراي امنيت فاقد مجوز جنگ بود و آمريكا بدون قطعنامه ثانويه به عراق تاخت، قطعنامه اكتبر ۲۰۰۳ نيز مورد تغافل قرار گرفت. يك ماه پس از تصويب آن، آمريكا طرحي را ارائه كرد كه هيچ اشاره اي به نقش سازمان ملل نداشت و يك روند فوق العاده «گزينش محلي» را براي انتخاب دولت پيشنهاد مي داد.
دست كم گزينش حزب دموكرات آمريكا در ايالت آيووا در برگيرنده انتخابات بود. اما طرح آمريكا براي عراق چنين نيست. ايالات متحده پيشنهاد مي دهد كه «شخصيتهاي» هر استان در اين گزينش هاي محلي جهت انتصاب مجلسي شركت كنند كه بعداً اعضاي دولت را برمي گزيند. بنابراين عجيب نيست كه رهبري شيعيان متوجه شود كاسه اي زير نيم كاسه است. آنها كه چندين نسل از قدرت حذف شده اند، نخست توسط اشغالگران انگليسي در ۱۹۲۰ و سپس دولتهاي پياپي سني تا زمان صدام، از طرح آمريكا خشمگين شده اند.
رهبر روحاني شان آيت الله العظمي علي سيستاني مكرراً اين طرح را محكوم كرده است. او خواستار انتخابات مستقيم است. ترس مشروعش اين است كه آمريكا مي خواهد دولت برگزيده را تحت كنترل داشته باشد زيرا مي ترسد چه بسا «افراد نااهل» بخصوص شيعياني برنده شوند. واشنگتن همچنين نگران است كه بنيادگرايان سني و حتي برخي از بعثي ها در انتخابات نتايج مطلوبي به دست آورند.
ديگر عنصر تازه نقشه آمريكا اين بود كه قدرت در پايان ماه ژوئن به دولت جديد عراق واگذار گردد. بدين ترتيب بوش ادعا خواهد كرد كه مأموريت آمريكا در عراق باموفقيت خاتمه يافته است. عراقي هاتقريباً يك سال پس از تجاور آمريكا عاقبت صاحب دولت مشروعي خواهند شد. اين دولت از نيروهاي آمريكايي دعوت خواهدكرد كه درعراق بمانند و لي تدريجاً مي توان از شمار آنهاكاست يا به پايگاههايشان در عراق بازگرداند، چرا كه نيروهاي امنيتي جديد عراق ديگر تا آن موقع شكل گرفته اند. تلفات آمريكا كاهش تجاوز مشروعيت خواهد يافت و آقايان «دين» و كلارك حرفي براي گفتن نخواهند داشت.
اكنون تمام اين پروژه فروريخته است. آيت الله سيستاني حاضر نيست دست از مخالفت بكشد وهفته گذشته مردم به خيابانهاي بصره ريختند تا از خط مشي وي حمايت كنند. شايد دامنه اعتراضات به ساير شهرهاي شيعي گسترش يابد. تازه ترين اتهامات مربوط به شكنجه اسرا توسط آمريكايي ها و انگليسي ها تنها به التهاب مردم دامن خواهد زد. بدتر از هر چيز ديگري براي واشنگتن اين كه آيت الله سيستاني تصريح كرده كه هيچ دولت غير مردم سالار حق ندارد از نيروهاي آمريكايي بخواهد كه بمانند.
استدلال واشنگتن اين است كه اگر انتخابات مستقيم مي خواهيد، روند انتقال قدرت بايد به تعويق بيفتد. آيت الله سيستاني اين مسأله را نيز نپذيرفته است. هوادارانش مي گويند از همان كارت هاي جيره بندي آذوقه در برنامه نفت در برابر غذا كه تمام مردم عراق دارند، مي توان بجاي كارتهاي انتخابات استفاده كرد كه به گفته آمريكايي ها، آماده سازي آنها يك سال طول خواهد كشيد. برخلاف افغانستان كه روستاهاي دور افتاده و ماههاي پربرف زمستانش برگزاري انتخابات را دشوار مي سازد، جغرافياي عراق مانعي بر سر راه انتخابات سريع ايجاد نمي كند.
مانند نياكانش كه از ترس متهم شدن به دست نشاندگي سازش پس از اشغال عراق در ۱۹۲۰ حاضر به ديدار با انگليس ها نشدند، آيت الله سيستاني حاضر نيست با پل برمر حاكم آمريكايي عراق و همكاران انگليسي اش ديدار كند. او در عوض عراقي هايي را به حضور مي پذيرد كه از سوي مقامات ائتلاف پيام مي آورند و حاضر است بامقامات سازمان ملل ديدار كند. بنابراين واشنگتن به سازمان ملل فشار مي آورد كه يا وي را متقاعد سازد برگزاري انتخابات غيرممكن است يا بر« گزينش محلي »نظارت كند و بر آن مهر تأييد بزند.
كوفي عنان بايداز نوشيدن اين شوكران اجتناب كند و به حمايت از انتخابات مستقيم بپردازد. لازم است در روند واگذاري حاكميت به عراقي ها وقفه اي انداخت. پنج ماه براي مهياسازي انتخابات زمان زيادي نيست، درعوض سازمان ملل بايدمسؤوليت واگذاري كامل حكومت به عراقي ها را برعهده بگيرد. بسياري از اعضاي سازمان ملل از ابتدا چنين اميدي داشتند.
طرح واشنگتن براي واگذاري قدرت ظاهري است. هدف واقعي، پيروزي مجدد بوش و استمرار اشغال عراقي ها از راههاي غيرمستقيم است. سازمان ملل نبايد نقشي در اين كار داشته باشد.
* جاناتان استيل نويسنده روزنامه انگليسي «گاردين» است.

«كلاوس شواب» همواره چهره برجسته نشست هاي عالي در «داوس» بوده است. اين بنيانگذار و رئيس اجرايي همايش اقتصادي جهان بيش از ۳۰ سال پيش ايده گردهمايي مديران بزرگ اروپا را جهت بحث در باره استراتژي هاي تجارت جهاني در اين تفرجگاه سوئيس مطرح ساخت. شواب همايش اقتصادي جهان را در ۱۹۷۱ به عنوان بنيادي غيرانتفاعي تأسيس كرد وامروزه رهبران سياسي سراسر جهان در جلسات آن شركت مي كنند. اين استاد آلماني زبان همايش هاي داوس را كاتاليزوري براي تغيير و فرصتي براي رهبران شركتهايي مي داند تا ضمن بازنگري در شيوه هاي كسب و كار خود دنيا را به مكاني بهتر تبديل كنند. مجله «نيوزويك» با وي مصاحبه اي انجام داده كه از نظر شما خوانندگان گرامي مي گذرد.
* مايليد شركت كنندگان همايش امسال چه پيامي را براي وطن خودبه ارمغان ببرند؟
پيام اصلي با مضمون اين نشست ساليانه عجين گشته است: مشاركت براي امنيت و شكوفايي اقتصادي، آنچه مايلم آنها به ارمغان ببرند، اهميت و ضرورت مشاركت و همكاري براي نيل به امنيت و رونق اقتصادي است.
* دو همايش قبلي تحت الشعاع رويدادهاي سياسي بزرگي بودند: در سال ۲۰۰۱ حملات يازده سپتامبر بود و سال گذشته تهديد جنگ عراق. آيا پيش بيني مي كنيد كه امسال قدري آرامتر باشد؟
ما امسال يك مسأله بارز و برجسته در دستور كارمان نداريم، ولي مسائل زياد براي بحث داريم. من «داوس» را كاتاليزوري براي پيشبرد برخي از مسائل جهاني مي دانم.
* با توجه به عصبانيت سال گذشته هيأتهاي غير آمريكايي از احتمال جنگ در عراق، انتظار داريد چه استقبالي از ديك چني معاون رياست جمهوري آمريكا به عمل آيد؟
حال و هواي همايش كه پارسال بسيار احساسي بود، امسال خيلي عقلاني تر شده است. فكر مي كنم همه مشتاقند تا چني استراتژي درازمدت آمريكا در منطقه و چارچوب سياسي اش را بيان كند. اكنون ساير كشورهاي دنيابراي حل و فصل مشكلات مانند تروريسم، تسليحات كشتار جمعي، ريشه كني فقر و غيره مايلند با آمريكا همكاري كنند.
* با توجه به موج اخير رسوايي هاي تجاري مانند انرون و پارمالات، فكر مي كنيد آيا مردم به شركتهاي كلان براي بهبود دنيا اعتماد دارند؟
اينها موارد بسيار ويژه اي هستند و تمام جامعه تجاري آلوده به تقلب و كلاهبرداري نيست. مي دانم كه كسب و كار مورد هجمه منتقدان قرار گرفته ولي اين همچنين لحظه جالبي است كه صاحبان تجارت نشان دهند قادرند مسؤوليتهاي بسيار خاص تجاري را برعهده بگيرند، ثروت جهاني و ترقي اجتماعي را به ارمغان آورند و به عنوان شهروندان راستين دنيا عمل كنند.
* شما اخيراً گفتيد مادامي كه امنيت نداريم، نمي توانيم در سراسر دنيا رشد اقتصادي پايدار داشته باشيم؟ اما نظرسنجي اخير همايش اقتصادي جهان نشان داد پانصد ميليون نفر از مردم دنيا معتقدند امنيت، ضعيف است ونسل بعدي در دنيايي با امنيت كمتر زندگي خواهد كرد. آيا انتظار چنين نتايجي را داشتيد؟
اگر الگوها و واقعيات گذشته را مد نظر بگيريد، مي بينيد نتايج اين نظر خواهي شگفت انگيز نيست. آنچه مي خواهيم در داوس بدان نايل شويم، اين است كه در نظر خواهي بعدي، مردم به آينده شان كمتر بدبين باشند.
* وقتي اين نشستها را در سال ۱۹۷۱ آغاز كرديد، دنيا تفاوت بسيار زيادي با امروز داشت. اتحاد شوروي و جنگ سرد به دستور كار همه شكل مي بخشيد، از ايدز و اينترنت خبري نبود. از آن هنگام تا كنون برنامه «داوس» چقدر تغيير كرده است؟
دو تغيير مرتبط به چشم مي خورد. اولي اين است كه دستور كار جهان پيچيده شده است. من در تبيين برنامه امسال مي توانستم يكصد چالش را برشمارم. در گذشته كار خيلي ساده تر بود و فقط چهار چالش داشتيم: مسائل تجاري، مالي، مناقشه شمال ـ جنوب و غرب ـ شرق. امروز به مراتب پيچيده تر از آن است. به علاوه ما امروزه در دنيايي پرشتاب زندگي مي كنيم و با فشردگي زمان مواجه ايم، در نتيجه بايد اين مسائل را در زمان كوتاهتري حل كرد. بدين ترتيب وظيفه تصميم گيراني كه مسؤوليت جهاني دارند، دشوار تر مي گردد.
* بزرگترين تهديد براي صلح جهاني را چه مي دانيد؟
بايد به بين اقتصاد جهان و سياست جهان تمايز قايل شد. در عرصه سياست كماكان تهديد شماره يك تروريسم وتهديد شماره ۲ تسليحات كشتار جمعي است، هر چند آنها را در عراق نيافتيم در عرصه اقتصادي، اولويت شماره يك ريشه كني فقر است، زيرا به تروريسم ارتباط دارد. تهديد شماره ۲ عدم توازني است كه هنوز در نظام اقتصادي دنيا شاهد هستيم. چين و هند در درازمدت رقباي بزرگي خواهند شد و نحوه جذب اين غولها، درنوع خود يك فرصت و تهديد است. مسأله ديگر افزايش شمار سالمندان است كه هزينه هاي بهداشتي و تأمين اجتماعي سنگيني برجا مي گذارد.