انفجاربمب در مقابل منزل
نخست وزير بخش ترك نشين قبرس
يك بمب نسبتاً قوي در مقابل منزل «محمدعلي طلعت» نخست وزير بخش ترك نشين قبرس منفجر شد. بنا به اعلام پليس بخش ترك نشين اين حادثه در شهر «گيرنه» اتفاق افتاد ولي آسيب جاني دربرنداشت.
انفجار اين بمب در حالي كه فقط چند ساعت به آغاز مذاكرات وحدت دو بخش ترك و يوناني نشين قبرس باقي مانده، توجه محافل خبري را به خود جلب كرده است. محمد علي طلعت، رهبر حزب «جمهوريخواه ترك» كه بشدت طرفدار حل مسأله قبرس درچارچوب طرح «كوفي عنان» دبيركل سازمان ملل است، به دنبال انتخابات آذرماه بخش ترك نشين به نخست وزيري اين بخش انتخاب شد. دور تازه مذاكرات رهبران دو بخش قبرس براي رسيدن به توافق جهت وحدت دو بخش، امروز در نيكوزيا آغاز خواهد شد.
مرگ و مير ناشي از «تب دنگي»
در اندونزي به ۱۶۶ تن رسيد
وزارت بهداشت اندونزي ضمن هشدار نسبت به افزايش ابتلاي شهروندان اين كشور به بيماري «تب دنگي»، شمار مرگ و مير ناشي از اين بيماري ظرف دو ماه گذشته را ۱۶۶ تن اعلام كرد.
به گزارش ديروز روزنامه جاكارتا پست، «مارياني ريكسوپرودجو» سخنگوي وزارت بهداشت اندونزي در جاكارتا گفت: در سال جاري ۱۶۶ تن از شهروندان اندونزي كه اكثراً از ساكنان جاكارتا و جاوه شرقي بوده اند بر اثر ابتلا به تب دنگي جان باخته اند. وزارت بهداشت اندونزي، اين آمار را در مقايسه با سال گذشته بيش از دو برابر دانست.
ساخت دستگاه ردياب جرايم كامپيوتري در هند
به منظور مبارزه با جرائم رو به افزايش كامپيوتري در هند، سه وسيله پيشرفته از ديروز در هند به كار گرفته شد. به گزارش خبرگزاري پي تي اي هند، اين ابزار كه توسط مركز توسعه كامپيوتر هند ساخته شده است، مجموعه اي را تشكيل مي دهند كه به كمك آن مي توان ارتباطات الكترونيكي را كنترل و ايميل هاي مزاحم را رديابي كرد. بر اساس اين گزارش، مجموعه ياد شده با كمك و راهنمايي آكادمي پليس ملي هند در حيدرآباد ساخته شده و مي تواند پليس را در تحقيقات پيرامون جرائم كامپيوتري و اينترنتي ياري كند.
سركنسول افغانستان
در تاجيكستان كشته شد
جسد "عبدالكريم عمراني" كاردار افغانستان در شهر "خاروق" مركز استان بدخشان تاجيكستان در منزلش كشف شد.
يك منبع دولت افغانستان گفت: تحقيقات اوليه نشان مي دهد كه وي بر اثر خفگي ناشي از گاز زغال و سوختهاي فسيلي در منزلش كشته شده است. اين منبع كه خواست نامش ذكر نشود، گفت: جسد وي اخيراً توسط همكارانش در اتاق خواب وي كشف و به افغانستان انتقال داده شده است.
اين منبع عمدي بودن اين حادثه را بعيد دانست و گفت: به دليل كمبود انرژي برق در بدخشان تاجيكستان، اكثرا از سوختهاي فسيلي استفاده مي كنند و وقوع چنين حوادثي طبيعي است. بر اساس تحقيقات اوليه در بدن سركنسول افغانستان در بدخشان نشانه هاي ضرب و جرح ديده نشده و مرگ وي بر اثر مسموميت ناشي از گاز كربنيك زغال حادث شده است. در اتاق اين قرباني سه بخاري كه در تمام شب روشن بوده، پيدا شده است. عبدالكريم عمراني ۳۹ ساله نخستين سركنسول افغانستان در استان بدخشان تاجيكستان است كه فعاليت خود را از ارديبهشت ماه گذشته در اين استان آغاز كرد.
طالبان مدعي كشتن سه سرباز آمريكايي شد ند
شبه نظاميان گروه طالبان ادعا كردند كه در يك درگيري با نيروهاي نظامي آمريكا سه نفر از آنان را به قتل رسانده اند.
"حامد آقا" يك سخنگوي طالبان به خبرنگاران گفت: اين درگيري دو روز قبل با حمله به يك كاروان گشتي آمريكا در منطقه "خوكياني" ولايت غزني به وقوع پيوست و بر اثر آن دو وسيله نقليه نظاميان آمريكا نيز منهدم شد. منابع آمريكايي تاكنون درباره اين ادعا واكنشي نشان نداده اند.
"ملا دادالله" يك فرمانده طالبان روز گذشته اعلام كرد: اين گروه مبارزه خود را عليه دولت مركزي افغانستان و نظاميان آمريكايي مستقر در اين كشور تشديد خواهد شد. وي انجام عمليات انتحاري توسط طالبان را تأييد كرد و گفت: تشكيلات نظامي طالبان قوي است و مي تواند عمليات گوناگون از جمله انتحاري را تدارك و اجرا كند.
زندان ابوغريب بغداد هدف راكت
و خمپاره اندازي قرار گرفت
يك سخنگوي ارتش آمريكا ديروز به خبرگزاري فرانسه در بغداد گفت كه مردان مسلح چهارشنبه شب زندان «ابو غريب» در حاشيه غربي بغداد را با شليك ۳۳ خمپاره و پنج راكت هدف قرار دادند.
اين منبع افزود نيروهاي آمريكايي با تيراندازي به سوي مهاجمان، يك تن را كشته و۵۵ تن را بازداشت كرد.
وي تصريح كرد كه يك سرباز نيروي ائتلاف به طور سطحي زخمي شد و تحت درمان قرار گرفت.
ابوغريب يكي از بزرگترين زندانهاي تحت كنترل آمريكا در عراق است و در دوره صدام ديكتاتور سابق عراق يكي از مخوفترين زندانهاي اين كشور محسوب مي شد.

اگرچه بعد از سقوط دولت متحجر طالبان درافغانستان كشت ترياك ممنوع شد، اما همچنان بسياري از كشاورزان، مزارع وسيع خود را به كاشت اين گياه اختصاص مي دهند. باجمع آوري شواهد و مدارك مستند مبني بر اينكه منبع اصلي درآمد گروههاي تروريستي القاعده طالبان از سود سرشار مواد مخدر تأمين مي گردد، دولت افغانستان به منظور قطع شريان حياتي اقتصادي اين گروهها، طرحهاي گسترده و جدي براي كنترل و مهار تجارت مرگ اين كشور تدوين كرده است. آنان هم اينك تمركز ويژه اي براي نابودي سوداگران مرگ رابطه نزديكي با تروريستها دارند. بطوري كه در جريان عمليات نظامي در افغانستان بسياري از آزمايشگاههاي توليد انواع مواد مخدر كشف و ضبط شد. افغانستان در حال حاضر بزرگترين توليد كننده ترياك جهان است كه از تجارت آن سالانه بيش از ۲ ميليارد دلار درآمد دارد. مسؤولان افغانستان معتقدند اين منبع مالي در راستاي تغذيه طالبان و القاعده و ديگر تروريستها براي انجام حملات تروريستي مصرف مي شود، باوجود اعمال فشار براي توقف كشت ترياك و ترغيب كشاورزان براي كشت محصولات جايگزين، افغانستان در سال گذشته افزايش دو برابري توليد افيون (۲۸۶۵ تن) در سراسر كشور راتجربه كرد. افغانستان در حال حاضر مبارزه شديدي براي مهار محور خطرناك تروريسم ـ موادمخدر آغاز كرده، جلوگيري از شكل گيري شبكه هاي مافيايي مواد مخدر و محكم شدن رابطه بين گروههاي تروريستي و سوداگران مرگ ـ نظير آنچه در كليسا وجود دارد ـ را به عنوان يك اولويت در برنامه كاري خود در افغانستان دنبال مي كند. در ماه گذشته يك جت A-10 آمريكايي آزمايشگاه غيرقانوني فرآوري مواد مخدر را كه بيش از ۱‎/۵ تن ترياك و ديگر فرآورده هاي شيميايي و تجهيزات غيرقانوني در آن وجود داشت را منهدم كرد. اين عمليات به دنبال تقاضاي نيروهاي انگليسي براي پشتيباني هوايي صورت گرفت.
مقامات دولتي افغانستان و نيروهاي ائتلاف رهنمودهاي بسيار دقيقي براي مبارزه و مهار توليد مواد مخدر و آزمايشگاههاي مربوطه در افغانستان ارائه داده اند و هرگز تصميم ندارند از كنار اين موضوع به سادگي بگذرند. البته مقامات ارشد پنتاگون تصديق مي كنند كه تا به حال مبارزه با مواد مخدر به عنوان اولويت درجه يك نيروهاي آمريكايي در افغانستان محسوب نمي شد. اما درحال حاضر شرايط فرق كرده و به همراه انگليس و نيروهاي ائتلاف و دولت مركزي افغان كه تصميم دارد تا سال ۲۰۰۸ كشت ترياك را تا ۷۰ درصد كاهش دهد، عزم خود را جزم كرده تا ريشه كني توليد مواد مخدر پيش خواهند رفت. آنها معتقدند همكاري تنگاتنگ با مقامات افغاني در شناسايي رابطه موجود بين شبكه هاي مختلف مواد مخدر و بقاياي گروههاي افراطي و رهبران محلي بسيار ضروري و حياتي است و بدون كمك افغانها ميسر نمي باشد.
اطلاعات مستندي در دست است كه نشان مي دهد بعضي از سوداگران مواد مخدر، كمكهاي لجستيكي ارزشمندي به افراطيون و بنيادگراها (خصوصاً اعضاي طالبان) مي كنند، بعضي از اين گروههاي تروريستي تندرو، با بستن ماليات به محصولات خشخاش و فروش آن، سود سرشاري نصيب خود مي كنند. آنچه بديهي است اينكه مبارزه اي طولاني و خطرناك و غيرقابل پيش بيني در پيش روست.
غير قابل نفوذ كردن حوزه هاي افغان و تقويت نيروي پليس مرزي، كنترل شديدتر كه با افزايش تعداد ايست هاي بازرسي وسايل نقليه ممكن مي گردد، ايجاد شبكه امنيتي بين پستهاي مرزي وبقيه كشور،استفاده از تجهيزات رديابي در شناسايي قاچاقچيان و پشتيباني پليس، گسترش برنامه عمومي براي توسعه فرهنگ ضد مواد مخدر در افغانستان و ترغيب كشاورزان به كاشت ديگر محصولات كشاورزي از ديگر برنامه هاي در دست اجرا است.
البته آنان اقداماتي چون تحريم كشاورزان، يا عمليات ضربتي ريشه كني اين محصول را به لحاظ گستردگي و رواج آن غيرممكن مي دانند. با اين وجود اگرچه كشاورزان زيادي به كشت خشخاش اشتغال دارند، اما تنهادرصد كمي از اين تجارت پرمنفعت نصيب آنها شده، بيشترين سود به كساني تعلق مي گيرد كه ديگر مواد مخدر را از فرآوري ترياك توليد كرده و به فروش مي رسانند.
دولت طالبان همواره يكي از مشوقان اصلي كاشت ترياك بود و تنها يكبار رهبر سابق طالبان ملاعمر به دنبال مازاد ذخيره هروئين در انبارها، براي به دست گرفتن نبض بازار و افزايش سود، كشت خشخاش را براي مدتي ممنوع كرد. در حال حاضر نيز از آنجايي كه القاعده و ديگر گروههاي تروريستي كه دسترسي كمتري به كمكهاي اهدايي افراطيون دارند، براي تأمين مالي عمليات تروريستي مجدداً به سودسرشار حاصل از فروش هروئين روي آورده اند. تا كنون چندين مقام ارشد القاعده در افغانستان و پاكستان در حالي كه هزاران كيلوگرم هروئين به ارزش دهها ميليون دلار در اختيار داشتند دستگير شده اند.
به دنبال اتخاذ سياست مبارزه و جنگ تما م عيار با سوداگران مرگ، توسط آمريكا، انگليس، پاكستان و دولت افغانستان، عرصه بر قاچاقچيان تنگ تر شده است.نيروهاي دريايي و تفنگداران آمريكايي مستقر در خليج فارس، نيز عمليات اجرايي شديدتري در كنترل و بازرسي كشتي ها (براي جلوگيري از حمل محموله هاي مواد مخدر) اعمال مي كنند بطوري كه در دسامبر گذشته (۲ ماه قبل) محموله اي به ارزش ۱۰ ميليون دلار كه متعلق به عوامل القاعده بود توسط بازرسان دريايي توقيف و ضبط شد.
گردآورنده و مترجم : ياس داوودي
منبع: www.christian Science Monitor.com

پس از گذشت ۲۰ روز از آزادي «حنان تننباوم» يك افسر اطلاعاتي رژيم صهيونيستي، كميسيون فرعي اطلاعات و امنيت مجلس اين رژيم وي را به دادن اطلاعات بسيار خطرناك به حزب الله لبنان متهم كرد.
كميسيون فرعي ويژه اطلاعات و جاسوسي وابسته به كميسيون خارجي مجلس رژيم صهيونيستي، كنيست، با صدور بيانيه اي كه در رسانه هاي روز پنجشنبه اين رژيم و نيز لبنان درج شد، اعلام كرد: تننباوم در دوره اسارتش در لبنان و بازجويي از وي اطلاعات بسيار خطرناكي در اختيار بازجويان لبناني و سوري قرار داده است. در اين بيانيه به مفاد اين اطلاعات اشاره نشده اما بر لزوم برخورد قاطع با سرهنگ اطلاعاتي مذكور و محاكمه وي تاكيد شده است. اين افسر اطلاعاتي رژيم صهيونيستي مهرماه سه سال پيش در يك عمليات پيچيده امنيتي در لبنان به اسارت حزب الله درآمد و روز نهم بهمن ماه جاري در جريان عمليات مبادله اسيران ميان اين رژيم و حزب الله آزاد شد. تننباوم پس از رسيدن به فلسطين اشغالي بلافاصله به يك پايگاه نظامي در منطقه نظامي «نتانيا» نزديك تل اويو برده شد و بازپرسان پليس و سازمان به اصطلاح امنيت اسرائيل در اين مدت از وي بازجويي كرده اند. هدف از اين بازجويي ها روشن شدن انگيزه سفر تننباوم به لبنان اعلام شده و اين كه آيا وي به دلخواه به اين كار دست زده يا در قاچاق مواد مخدر دست داشته است. با اين كه حكم بازداشت تننباوم صادر نشده است، وي همچنان در پايگاه نظامي نتانيا زنداني است و تنها وكيلش مي تواند با او ديدار كند.

«كوفي عنان» دبيركل سازمان ملل متحد، اعلام كرد: برگزاري انتخابات در عراق تا پايان ماه ژوئن امكان پذير نيست.
به گزارش ديروز شبكه خبري الجزيره، دبير كل سازمان ملل افزود: با توجه به اينكه تمام طرفها برضرورت برگزاري اين انتخابات در عراق توافق دارند، اما آنهانسبت به برگزاري آن تاپايان ماه ژوئن سال جاري ترديد دارند.

نويسنده: تام ريوز مترجم: رضا اسدي
كمتر از يك سال پيش، من پس از بازگشت از هائيتي نوشتم:« ايالات متحده همان بازي عراق را در آنجا تكرار مي كند ـ اعمال فشار براي تغيير حكومت در هائيتي. استراتژي آمريكايي ها شامل پخش اطلاعات نادرست از رسانه هاي آمريكا، وضع تحريم عليه هائيتي كه نياز مبرم به كمك خارجي دارد وحمايت مستقيم از عناصر خشونت آفرين از جمله افسران سابق ارتش و «دوواليئريست» ها كه آشكارا مي كوشند رئيس جمهور آريستيد را سرنگون كنند.»
رويدادهاي امروز هائيتي نيز نشان مي دهد كه بازي آمريكا چقدر خونين شده است. با وجود آن كه كالين پاول تأكيد مي ورزد ايالات متحده قصد «تغيير حكومت» را ندارد، اقدام براي سرنگوني دولت ژان برتران آريستيد هر روز خشن تر مي شود. در هفته گذشته، دست كم ۵۰ نفر در شهر گوناويس، چهارمين شهر بزرگ هائيتي بدست كساني كه پاول و رسانه هاي آمريكايي آنها را «شورشي» مي نامند، به قتل رسيده اند. در ميان كشته شدگان سه بيمار ديده مي شود كه در انتظار درمان در بيمارستان بودند. جنازه عريان اكثر ۱۴ مأمور مقتول پليس كه گوش هايشان بريده و ساير اعضاي بدنشان مثله شده بود، در خيابانها كشانده شد. گوناويس و چند شهر كوچك ديگر كماكان در دست دسته اي از اوباش سنگدل است كه با آمريكا و «اپوزيسيون» هائيتي موسوم به «همگرايي و گروه ۱۸۴» ارتباط مستقيم دارند.
اين اپوزيسيون مي كوشد از خشونت جاري فاصله بگيرد، ولي همچنان اصرار مي ورزد كه اين قيام موجه» است. وزارت امنيت داخلي آمريكا با بيان اين كه براي ورود ۵۰ هزار نفر از مردم فراري هائيتي به گوانتانامو مهيا مي شود، به دغدغه خود اذعان كرد و اين امر حاكي از آن است كه آمريكا انتظار فاجعه اي عظيم در هائيتي را دارد.
به تازگي به موازات آن كه «شورشيان» جاده ورودي از جمهوري دومينيكن را بستند و دو روستا را در شمال كشور از نو تصرف كردند، نيروهاي تازه نفس از آن سوي مرز از راه رسيدند. به گفته «اياني جيمز» خبرنگار آسوشيتدپرس در ۱۴ فوريه، ۲۰ كماندو مسلح هائيتي با به قتل رساندن ۲ سرباز دومينيكن از طريق مرز اين جمهوري وارد هائيتي شدند. در ميان آنها «گاي فيليپ»، رئيس سابق پليس هائيتي و «لوي ژودل شامبلين»، سر كرده جوخه هاي اعدام «دوواليئر» در دهه ۱۹۸۰ ديده مي شدند. «شامبلين» همچنين رهبر «فراف»، گروهي از «ظابطان» شبه نظامي در خلال سالهاي كودتا، بود. يكي از دستياران نزديك وي ، «امانوئل توتو كونستان»، به ارتباط «فراف» با سيا و دريافت كمك مالي از آن اعتراف كرده است. در اسناد بازنگري شده توسط مركز حقوق قانوني اساسي در نيويورك، شامبلين به عنوان يكي از حاضرين در جلسه طرح نقشه ترور «گاي مالاري» وزير دادگستري طرفدار آريستيد در سال ۱۹۹۳ افشا شده است. آمريكا حاضر نيست اسنادي را كه در خلال تجاوزش در ۱۹۹۴ از «فراف» گرفت، منتشر كند، شايد بخاطر اين كه نمي خواهد ارتباط سيا با «فراف» افشا گردد.
همه اينها فقط از لحاظ شدت و دامنه شان تازگي دارند. كودتاي وقيحانه و نافرجامي كه به حمله خشونت آميز به كاخ ملي، تنها ساعاتي پس از خروج آريستيد از آن در دسامبر ،۲۰۰۱ انجاميد، اپوزيسيون و آمريكا را بر آن داشت كه از دولت هائيتي بخواهند بخاطر خسارات وارده به اموال اپوزيسيون غرامت بپردازد و مجرمان را محاكمه كند. آريستيد به اين خواسته ها تن داد. از آن موقع، پل فارمر، كوين پينا و سايرين بسياري از حملات شبه نظاميان به پاسگاههاي پليس، درمانگاهها، وسائل نقليه دولتي و بزرگترين نيروگاه كشور را كه به مرگ بسياري از مقامات دولتي و ساير مردم منجر شده، مستند كرده اند. در هيچكدام از اين موارد مستند خشونت، دولت آمريكا يا هيچكدام از سازمانهاي آمريكايي حقوق بشر اعتراض نكردند، بلكه انتقاد خود را روي قتل منفور سه يا شايد پنج روزنامه نگار هائيتي هاي يك دوره ۴ ساله متمركز كردند و گفتند در خوش بينانه ترين حالت، دولت آريستيد قادر به محاكمه عاملان قتلها نيست و در بدبينانه ترين حالت، با قاتلان همدست است. پس عجيب نيست كه پاول اكنون فقط بخواهد كه دولت آريستيد حقوق بشر را محترم بشمارد! او جلوگيري از تظاهرات مسالمت آميز اپوزيسيون توسط «شبه نظاميان طرفدار آريستيد» رامحكوم كرد. انسان از خودش مي پرسد اگر دسته اي از جنايتكاران در كانزاس ۵۰ حامي دولت و پليس را به خاطر مخالفت با جنگ عراق مي كشتند، دولت جورج بوش چه موضعي اتخاذ مي كرد؟ به قول هارولد جفراند، كاسبي كه همراه ساير مردم «گوناويس» عليه تظاهرات اپوزيسيون سنگر بسته بود، اگر اين افراد به قدرت برسند، آيا مي توانيدتصور كنيد كه چه اتفاقي خواهد افتاد؟ آنهاهمه چيز را ويران خواهند كرد.
دولت هائيتي بلافاصله انسداد راه تظاهر كنندگان رامحكوم كرد و گفت كه مجوز چنين كارهايي را نمي دهد.
بازي آمريكا در هائيتي هميشه بازي دوگانه بوده است: حمايت ظاهري از «مردم سالاري» و در عين حال اقدام اساسي مخفيانه براي كمك به خشونت آميزترين نيروهاي ضد مردم سالاري.
پاول از آريستيد خواست به نداي مخالفان گوش فرادهد و با لحن سرد تأكيد كرد: تلاش براي سرنگوني وي برخلاف ميلش با طرحهاي ما همخواني ندارد. ما تأكيد خواهيم كرد كه آريستيد خشونت را متوقف كند، نظم را برقرار سازد و به حقوق بشر احترام بگذارد.
تحريم آمريكاسبب شده تا محموله هاي گاز اشك آور بدست پليس هائيتي نرسد، بنابراين پليس چاره اي جز كشتن غارتگران و تظاهركنندگان خشونت طلب ندارد و بدين ترتيب، از نظر آمريكا، حقوق بشر را نقض مي كند. در همين حين، همان بازيگران دولت آمريكا كه از كنتراها در نيكاراگوئه ـ اوتوريچ و رابرت نوريگا ـ حمايت مي كردند، به پشتيباني از حاميان كنتراهاي هائيتي پرداختند و تأكيد كردند كه اپوزيسيون اين كشور در مورد برگزاري انتخابات حق وتو دارد. بيش از يكسال پيش، نوريگا و ريچ در برنامه ريزي يك همايش محرمانه در حوالي اوتوا در كانادا دست داشتند. در آنجا عوامل آمريكا از كشورهاي فرانسوي زبان خواستند كه پس از تشديد خشونت در هائيتي خواستار مداخله مستقيم سازمان ملل و قيموميت احتمالي آن در صورت خروج آريستيد شوند.
اگر حداقل ترقي خواهان بازي دوگانه آمريكا را افشا نكنند و خواستار حمايت از دولت مردم سالار هائيتي نشوند، چه بسا هائيتي قرباني همين بازي شود.
مردم هائيتي دوباره در مبارزه دويست ساله خود براي كسب حاكميت و حيثيت به قهقرا خواهند رفت . آمريكا مي تواند در بازي دوگانه اش در هائيتي، نه ظرف چند سال ، بلكه چند هفته برنده شود.

حملات انتحاري بي امان به نيروهاي آمريكايي، عراق و كشورهاي ائتلاف حاكي از آن است كه طرحهاي واگذاري قدرت به عراقي ها تا ۳۰ ژوئن به آساني اجرا نخواهد شد. قرار است امروز كوفي عنان دبيركل سازمان ملل با صدور گزارشي اعلام كند كه برگزاري انتخابات مستقيم مطابق درخواست آيت الله سيستاني درتاريخ مذكور امكانپذير نيست. ديپلماتها مي گويند عنان آن بخش از گزارش خود درباره تشكيل دولت موقت را تا زمان روشن شدن تكليف پيش نويس قانون اساسي عراق به تعويق مي اندازد. در همين حال، به نظر نمي رسد آمريكايي ها پس از ۳۰ ژوئن از عراق بيرون بروند و به گفته خودشان حداقل ۱۲ ماه ديگر باقي خواهند ماند. شبكه سي ان ان با پل برمر، حاكم آمريكايي عراق مصاحبه اي كرده است كه از نظرتان مي گذرد.
* چقدر نگران آن هستيد كه انفجارهاي اخير در پاسگاههاي پليس به صورت روزمره درآيد؟
بايد مسأله امنيت عراق را از دو بعد نگاه كنيد. يكي حملاتي است كه در سه چهار ماه اخير جان خيلي از عراقي ها را گرفته كه براساس نقشه تروريست هاي مرتبط با القاعده صورت مي پذيرد. در پي انتشار نامه يكي از تروريستهاي القاعده، ابومصب زركاوي، ما بينش خوبي نسبت به اين استراتژي پيدا كرده ايم. نيات وي و همدستانش بسيار آشكار است. آنها مي خواهند نيروهاي امنيتي را بكشند زيرا مي توانند از عراقي ها دفاع كنند. آنها همچنين مي خواهند جنگ فرقه اي در عراق به راه اندازند. نوع دوم حملات، توسط وابستگان رژيم سابق صورت مي پذيرد كه شايد اكنون با برخي از تروريست هاي خارجي ارتباط داشته باشند. اين حملات عمدتاً عليه نيروهاي ائتلاف صورت مي پذيرد.
* اين حملات تا چه حد ترديدهايي درباره توانايي عراقي ها براي اداره كشورشان برمي انگيزد؟
ما بايد نسبت به اين نكته واقع بين باشيم كه عراق با يك تهديد امنيتي جدي مواجه خواهد شد، شايد هر دو دسته حملات تا مدتها ادامه يابد، يعني حتي در صورت تشكيل دولت مستقل عراقي در پايان ژوئن، آنها تا وقتي كه نيروهاي امنيتي شان نتوانند كنترل امور را به دست بگيرند، به كمك خارجي نياز خواهند داشت. مطمئنم نيروهاي امنيتي عراق با وجود شجاعت شان تا اول ژوئيه آماده نخواهند شد. بنابراين پس از قدرت رسيدن دولت عراقي بايد نيروهاي بين المللي در عراق حاضر باشند.
* آيا تاريخ واگذاري قدرت در ۳۰ ژوئن قطعي است؟
اگر نطق رئيس جمهور آمريكا در كنگره را بخوانيد، خواهيد ديد كه او گفت حاكميت را در ۳۰ ژوئن واگذار خواهيم كرد. ما چنين قصدي داريم. آقاي (اخضر) ابراهيمي نيز در مصاحبه مطبوعاتي جمعه گذشته خود چنين چيزي را گفت همه عراقي ها مي خواهند هر چه زودتر حاكميت شان را پس بگيرند، ما مي خواهيم ميهمانان دعوت شده باشيم، نه نيروهاي اشغالگر. عراقي ها دوست ندارند تحت اشغال باشند. وقتي ما در ۳۰ ژوئن حاكميت را تحويل دهيم، ديگر نيروهاي اشغالگر نخواهيم بود، بلكه شريك دفاعي عراق خواهيم بود.
* اداره عراق پس از ۳۰ ژوئن چگونه تغيير خواهد كرد؟
ما همه معتقديم كه هيچ فرمول سحرآميزي براي اداره عراق پس از ۳۰ ژوئن وجود ندارد. مسلماً مشكل امنيتي خواهيم داشت. نياز زيادي به بازسازي اقتصادي خواهيم داشت كه ۳۵ سال ويران شده بود. همچنين مشكلاتي با همسايگان عراق خواهيم داشت. آمريكا براي تعهدي درازمدت در عراق حضور دارد و همانطور كه رئيس جمهور آمريكا گفت، ما تا پايان كار درعراق خواهيم ماند. وظيفه ما ايجاد يك عراق مردم سالار، با ثبات و متحد است كه با همسايگانش در صلح و صفا زندگي مي كند و اين مستلزم زمان است.
* گويا سازمان ملل قصد دارد انتخابات عمومي عراق را زودتر از ميل آمريكا، شايد قبل از پايان سال ۲۰۰۴ برگزار كند. آيا آمريكا به آن تن خواهد داد؟
ما همواره موافق برگزاري انتخابات بوده ايم. چطور ممكن است آمريكايي ها مخالف انتخابات باشند؟ ما بيش از ۲۰۰ سال در اين زمينه تجربه داريم و مي دانيم انتخابات براي يك مردم سالاري پايدار و مشروع چه اهميتي دارد. اگر بتوانيم آن را زودتر برگزار كنيم ومشروعيت ببخشيم و در مورد برگزاري اش با سازمان ملل به توافق برسيم، ديگر مهم نيست كه آخر امسال برگزار كنيم يا اوايل ژانويه (۲۰۰۵).
* گويا رهبري شيعيان هنوز بر برگزاري انتخابات مستقيم اصرار مي ورزد؟
فكر مي كنم بايد اين مسأله را درك كنيم كه با وضعيت بسيار پيچيده اي مواجه ايم. توافق عمومي براين است كه نمي توان در چارچوب زماني ۳۰ ژوئن انتخابات را برگزار كرد. فكر مي كنم دبيركل سازمان ملل نيز سه هفته پيش به اين نتيجه گيري رسيده بود. پس اين سؤال مطرح مي شود كه چه روندي مي تواند يك دولت مشروع را تا ۳۰ ژوئن به قدرت برساند؟ اين روند پيچيده اي است. ما منتظر توصيه هاي سازمان ملل هستيم.