... سكوت ورزشگاه آزادي در روز بازي تيم ملي اتفاق غريبي است كه كسي به يادندارد درگذشته آن راديده باشد. عطاء بهمنش، روزنامه نگار و گزارشگر قديمي صدا و سيما توضيح مي دهد كه سالها پيش در يونان، بازي تيم ملي را مقابل كويت در استاديومي تقريباً بدون تماشاگر گزارش كرده است. محل آن بازي به درخواست كويت كه ميزبان بوده يونان تعيين شده. يك بار هم بازي پرسپوليس ـ تاج را قبل از انقلاب به خاطر مسائل امنيتي در ورزشگاهي بدون تماشاگر برگزار كرده ا ند، اما اين يكي با همه فرق مي كند.
تيم ملي ايران در تهران، در ورزشگاه آزادي بازي مي كند و كسي غير از چند خبرنگار و مسؤول حق ندارد از نزديك به تماشا بنشيند. اين جريمه ترقه اي است كه چند ماه پيش در بازي ايران ـ كره شمالي كنار يكي از بازيكنان كره اي منفجر شد.
ظاهراً همه كساني كه در هيچ شرايطي تيم ملي شان راتنها نمي گذاشتند، اين تصميم را پذيرفته اند. جلوي در ورودي ورزشگاه آزادي خلوت است. چند سرباز براي كنترل آمد و شد خبرنگاران و مسؤولان ورزشگاه كفايت مي كند. آنها برخلاف هميشه كارتهاي خبرنگاري را با دقت نگاه مي كنند. تعدادشان در اطراف زمين بسيار كمتر از تعداد عكاسان است.
بازي شروع مي شود اما آدم هنوز نمي تواند باور كند تحرك بازيكنان سفيد پوش از يك طرف و قرمز پوش ها از طرف ديگر ، بيشتر از آنكه به يك بازي فوتبال در ورزشگاه آزادي شبيه باشد، مانندتمريناتي است كه معمولاً در خلوت برگزار مي شود. از جايگاه شلوغ خبرنگاران كه دور مي شوي، غير از برخورد استوك ها به توپ و داد و بيدادهاي بازيكنان، صدايي نمي آيد و به همين ترتيب و در همين فضا بازي جلو مي رود و تمام مي شود.
حالا من احساس مي كنم در تمام لحظات اين بازي تأثير جاي خالي تماشاگران محسوس بوده است. از تك تك آن ضرباتي كه به توپ زده مي شد خوب يا بد، با دقت يا بي دقت، و آدم فكر مي كند كه اگر آنها بودند چه اتفاق ديگري ممكن بود بيفتد. مثلاً آن لحظه اي كه نيكبخت توپ را وارد دروازه كرد يا قبل و بعد از آن زماني كه علي كريمي پا به توپ مي شد و دريبل مي كرد، وقتي قرار شد دايي پنالتي بزند، يا چند دقيقه بعد از بازي كه او به عنوان بهترين بازيكن زمين انتخاب شد. چه كسي مي داند، شايد اگر آنها بودند، هيچ كدام اين اتفاق ها نمي افتاد يا به اين شكل نمي افتاد.
حالا بازي تمام شده و به سرعت همه از ورزشگاه بيرون رفته اند. يك نفر دور زمين مي دود تا پرچم هاي كرنر را جمع كند. چند نفر ديگر هم بي دليل داخل زمين قدم مي زنند. يكي از خبرنگاران قديمي به شوخي مي گويد از اينكه با خود ترقه نياورده افسوس مي خورد. يك نفر ديگر به طعنه اين كار را تنها روشي مي داند كه جاي خالي تماشاگران را پرخواهد كرد، اما بحث كه جدي مي شود تقريباً همه سر اين موضوع كه فوتبال بدون آنهامعني ندارد، به توافق مي رسند، حتي اگر تيم مورد علاقه آدم هم پيروز شود. فوتبال بدون آن هيجان ها، دادوبيدادها، سوت زدن ها، كف زدن ها و حتي فحش دادن ها، در بهترين حالت به عروسي اي مي ماند كه وسط كوير برگزار شود. فوتبال بدون آنها هميشه چيزي را كم دارد. برانكو ايوانكوويچ، سرمربي تيم ملي ايران مي گويد: «امروز ما يار دوازدهم را نداشتيم»

ترندافي استويچف، سرمربي بلغاري تيم ملي وزنه برداري ايران از «حسين توكلي» ملي پوش دسته ۱۰۵ كيلوگرم ايران، براي حضور در اردوي آمادگي اين تيم دعوت به عمل آورد.
استويچف پيش از اين عنوان كرده بود، توكلي در صورتي كه به حدنصاب مجموع ۴۰۰ كيلوگرم دست يابد به اردو دعوت خواهدشد.
در جلسه اي كه ديروز ميان استويچف و توكلي برگزار شد دو طرف با يكديگر به گفت وگو پرداختند و مقرر شد توكلي از اين پس به جمع حاضران در اردو بپيوندد.توكلي پيش از اين به خاطر امتناع از برداشتن وزنه در مسابقه هاي جهاني كانادا، از تيم ملي خط خورده بود.
با اضافه شدن توكلي به جمع حاضران در اردوي آمادگي تيم ملي وزنه برداري ايران، شمار دعوت شدگان به اردو به ۱۶ نفر رسيد.
ملي پوشان وزنه برداري ايران خود را براي شركت در بازي هاي المپيك ۲۰۰۴ آتن آماده مي كنند.
همه بزرگان برنده شدند
مسابقات فوتبال مقدماتي جام جهاني ۲۰۰۶ آلمان در قاره آسيا از چهارشنبه گذشته با انجام ۱۶ ديدار در گروههاي مختلف آغاز شد.
به گزارش خبرگزاري رويترز از لندن، درپايان بازيهاي روز اول كه در گروههاي مختلف برگزار شد، نتايج زير به دست آمد:
گروه اول: اردن ۵ ـ لائوس صفر، ايران ۳ ـ قطر يك
گروه دوم: ازبكستان يك ـ عراق يك، فلسطين ۸ ـ تايوان صفر
گروه سوم: هند يك ـ سنگاپور صفر، ژاپن يك ـ عمان صفر
گروه چهارم: چين يك ـ كويت صفر، مالزي يك ـ هنگ كنگ ۳
گروه پنجم: يمن يك ـ كره شمالي يك، امارات عربي متحده يك ـ تايلند صفر
گروه ششم: قرقيزستان يك ـ تاجيكستان ۲
بحرين ۲ ـ سوريه يك
گروه هفتم: كره جنوبي ۲ ـ لبنان صفر، ويتنام ۴ ـ مالديو صفر
گروه هشتم: تركمنستان ۲ ـ سريلانكا صفر
عربستان سعودي ۳ ـ اندونزي صفر

بيست و چهارمين دوره مسابقه هاي بين المللي كشتي آزاد جام تختي ديروز در حالي با شركت ۱۶۲ كشتي گير از ۱۲ كشور آغاز شد كه غيبت ستارگان داخلي تا حدودي كيفيت اين مسابقه ها را قبل از شروع تحت الشعاع قرار داده بود.
نتايج مهم دور اول اوزان مختلف:
۵۵ كيلوگرم: با بك نورزاد ۳ ـ علي اصغر سليماني يك، ساموئل هنسون ( آمريكا) ۱۲ ـ رحمت حاجي زاده ( ايران) ،۲ مايك منا از آمريكا يوسف شربتي از ايران را ضربه فني كرد، تكين سوير (تركيه) ۹ ـ بي سلطان آباكازوف (داغستان) ،۷ محمداصلاني ۱۰ـ الشان ميرزايف (آذربايجان) صفر، ناظم علي جان (آذربايجان) ۱۲ـ آرمن كاراپتيان (ارمنستان) صفر، بهنام طيبي ۳ ـ عباس بيگلربيگي ،۲ حميد محمد نژاد ۳ـ عليرضا درويشي .۲
۶۶كيلوگرم: ماشاءالله حسيني ۱۱ـ سيد رضا قنبري (افغانستان) صفر، حسن طهماسبي ، علي اسكندراف از آذربايجان را ضربه فني كرد.
۷۴كيلوگرم: رضا رمضان زاده ۷ ـ روبرت خاچاطوريان ( ارمنستان)،۶ علي اف (داغستان) ۴ـ روميكو بلاكمن (آمريكا) صفر، محمدباقر عالي ۵ ـ دلشاد الله وردي اف (آذربايجان) يك، مهدي صادق نژاد ۳ ـ احمدال اوستا (سوريه) صفر، هادي حبيبي ۳ ـ وحيد درامي يك، عيسي حاجي اف (داغستان) ۷ـ آرسن وارطانيان (ارمنستان).۳
۸۴كيلوگرم: پژمان درستكار ۱۰ـ حسين الدين دالايف ( تاجيكستان) صفر، مجيد خدايي ۷ـ حميدرسول زاده يك، فريدون قنبري ۴ ـ حسام فيصل (عراق) صفر، امير عباس مرادي گنجي ۴ ـ نوري زنگين ( تركيه) صفر، بهنام تقي پور ۳ ـ كولوم بات (مغولستان) يك.
۹۶ كيلوگرم: امين مرداني ۴ ـ وپارقربان اف (آذربايجان) صفر، حميد سيفي ۹ـ گئورگي گاستيان (ارمنستان) يك، هادي پورعليجاني ۳ ـ سالار قاسمي يك.
۱۲۰ كيلوگرم: فردين معصومي ۸ ـ مجيد انوري ۵ ، ماگمد علي اف ( داغستان) ـ فردوسي آمادوف (آذربايجان) را ضربه فني كرد، اشكان ازلي فر ۴ ـ عليرضا قرايي صفر، ياسر نورزايي ۴ـ محسن رضايي صفر.
مسابقه هاي قبل از فينال و فينال اوزان مختلف كشتي آزاد جام تختي صبح و بعد ظهر امروز برگزار مي شود.

شهرهاي مختلف جهان چهارشنبه شب شاهد برگزاري مسابقات فوتبال دوستانه بود.
به گزارش خبرگزاري رويترز از لندن، در پايان اين ديدارها نتايج زير به دست آمد:
مقدونيه يك ـ بوسني هرزگوين صفر
تركيه صفر ـ دانمارك يك
ليبي يك ـ اوكراين يك ـ رژيم صهيونيستي ،۶ آذربايجان صفرـ آلباني ،۲ سوئد يك ـ لهستان ،۲ اسلووني صفر ـ يونان ،۲ بلغارستان صفر ـ مغرب،۲ سوئيس يك ـ بلژيك صفر، فرانسه ۲ ـ گوو ۴۵ و ساها۷۶
ايرلند صفر ـ برزيل صفر
هلند يك ـ (روبن ۵۷) ـ آمريكا صفر
كرواسي يك ـ آلمان ۲
كلوزه ۳۴ و راملو ۹۰ براي آلمان و نرتلياك ۸۶ براي كرواسي گل زدند
ولز ۴ ـ اسكاتلند صفر
ايتاليا ۲ ـ جمهوري چك ۲
و يري ۱۴ و ناتالي ۸۶ براي ايتاليا و استاينر ۴۲ و روسيچكي ۸۹ براي جمهوري چك گل زدند.
ايرلند شمالي يك ـ نروژ ۴
اسپانيا ۲ ـ پرو يك
اچه بريا ۳۱ و باراخا ۳۳ براي تيم اسپانيا و سولانو ۲۱ براي پرو گل زدند.
پرتغال يك ـ انگليس يك
پائولتا در دقيقه ۷۰ براي تيم پرتغال و كينگ ۴۷ براي انگليس گل زدند.

برگزاري اولين دوره مسابقه عكس ورزشي را به فال نيك مي گيريم. با همه كاستي هايش و بازتابش كه بسيار بي رونق بود. وجاي خالي اسم هاي بزرگ ورزشي كه ظاهراً قدر اين گونه مسابقه ها را نمي دانند. مهدي عاقلي ، مرد نام آشناي عكاسي ورزش ايران اول شد.
كسي كه كمتر كسي نامش را در ورزش شنيده با يك عكس معمولي دوم شد. و همين نيز نقطه مبهم گزينش عكس اولين دوره بود. ناصر صحت كه بيشتر از او عكس خبري ديده بوديم، سوم شد. معمولاً در اين گونه موارد با نفر اول گفت وگو مي كنند! اصلاً توقع نداشتيم، ولي مهدي عاقلي گاهي خيلي هم خجالتي است. وقتي اول مي شود يا وقتي مي خواهند با او گفت وگو انجام دهند.
عاقلي سال ۵۷ در ۱۷ سالگي عكاسي را با كار در مجله زن روز آغاز كرده است. يك سال بعد به كيهان ورزشي رفته و از آن زمان تا كنون عمده فعاليت هايش در ورزش خلاصه شده. بعد از چند سال وقفه او از سه سال پيش دوباره عكس هاي او تصوير اول روزنامه هاي ورزشي بوده است.


\ شما چند سال از مطبوعات ورزشي فاصله گرفته بوديد. زماني كه برگشتيد فضا چقدر تغيير كرده بود؟
* برگشتن من به پيشنهاد بچه هاي هفته نامه تماشاگران بود. اول نمي خواستم قبول كنم. بعد گفتم فقط مسابقه هاي مقدماتي جام جهاني را مي گيرم و مي روم كنار، اما خيلي زود آلوده كار شدم و تا حالا هم مانده ام. البته در همان ابتدا احساس كردم فضاي مطبوعات تغيير كرده.
علاوه بر قديمي ها، عكاسان موفقي مثل رضا معطريان، فرشاد عباسي و... خوب كار مي كردند. كار آنها باعث شد انگيزه من بيشتر شود و ظاهراً كار من هم در انگيزه آنها تأثير داشته است.
\ قبلاً از آمدن شما عكاسي از حاشيه هاي ورزشي حرف اول را مي زد، ولي شما علاوه بر اين حوزه در عكس هاي مهم كه از متن مسابقه هاي ورزشي گرفتيد، توانايي تان را نشان داديد.
* عكاسي حاشيه را ما سالها پيش از گزارش هفته شروع كرده بوديم. در چند سال اخير هم رضامعطريان در عكاسي حاشيه عالي كار كرده بود وقتي برگشتم من و رضا با هم كار مي كرديم. چون او حاشيه را خوب مي گرفت از من خواستند عكس هاي صحنه يا به اصطلاح اكشن بگيرم.
\ احساس نمي كنيد در چند سال اخير رقابت بين عكاس ها بيشتر شده باشد؟
* صددرصد همين طور است. سال ۶۰ يادم هست كه در ۴ گوشه زمين فقط چهار تا عكاس مي نشستند؛ علي كاوه، قاسم محمدي، زرافشان و گاهي هم جعفر تبريزي. من آن موقع با زرفشان مي رفتم كنار زمين. خيلي از پيشرفتم را مديون او هستم ولي اين وضعيت حالا تغيير كرده است. در بازي اخير تيم ملي مقابل قطر حداقل ۶۰ تا عكاس كنار زمين نشسته بود.
\ اغلب آنها هم به دوربين هاي ديجيتالي مجهز هستند. دوربين هايي كه ظاهراً تأثير زيادي در عكاسي ورزشي داشته است.
* كار با دوربين هاي ديجيتالي خيلي ساده تر از كار بادوربين هاي قديمي است. با اين وجود بعضي وقت ها احساس مي كنم، عكس هايي كه قبلاً مي ديدم خيلي بهتر از عكس هاي امروز بوده. از كساني مانند استاد فارسي يا مرحوم باقر زرافشان يا كاوه عكس هايي ديده ام كه الآن به ندرت مي بينم.
\ شايد علاقه آنها به كار بيشتر از امروزي ها بوده.
*من فكر مي كنم ميزان جذابيت و كيفيت صحنه هاي ورزشي هم پايين آمده است. قبلاً يك عكاس در يك بازي فوبتال حداقل دو بار فرصت پيدا مي كرد از قيچي زدن حسن روشن عكس بگيرد، يادر يك مسابقه كشتي بارها فنوني مي زدند كه دو كشتي گير از زمين جدا مي شدند، اين ها سوژه هاي عالي براي عكاسي بود ولي امروز نه از آن قيچي زدن ها خبري هست و نه از فنون قشنگ كشتي.
\ با اين توصيف ظاهراً قبول نداريد كه انگيزه و علاقه عكاسان جوان فعلي با قديمي ها فرق دارد.
* البته قبول دارم كه خيلي از اين عكاسان جواني كه وارد اين كار مي شوند، فكر مي كنند يك شغل پردرآمد را انتخاب كرده اند و به زودي پولدار مي شوند. خيلي از آنها از زاويه مسائل مالي به عكاسي نگاه مي كنند اما همه اين جوري نيستند. عكاسان جواني هم هستند كه عكاسي را دوست دارند فارغ از درآمدي كه دارد يا ندارد.
\ ولي به هر حال عكاسي هم يك شغل است و كسي كه اين شغل را انتخاب مي كند، انتظار دارد با درآمدش بتواند چرخ زندگي اش را بچرخاند.
* ببينيد، من خودم را مثال مي زنم. قيمت ست كامل دوربين من حدود ۱۴ ميليون تومان است. علاوه بر اين من چون بايد هر لحظه در گوشه اي از شهر در صحنه هاي ورزشي حاضر باشم احتياج به يك وسيله نقليه شخصي دارم. به اين ترتيب من حداقل ۲۰ ميليون تومان سرمايه را وارد اين كار كرده ام، اما در آمدي كه دارم بسيار كمتر از سودي است كه ممكن است به اين سرمايه در جاهاي ديگر بدهند و اين تازه از تجربه و توان شخصي خود من است.
\ با اين وجود چه چيزي باعث شده اين كار را ادامه دهيد؟
* خيلي ها در پاسخ چنين سؤالاتي شعار مي دهند ولي من صادقانه مي گويم كه عكاسي را دوست دارم. هيچ چيزي اندازه رضايت خودم از كار، خستگي ام را برطرف نمي كند. كار كه تمام مي شود، سريع عكس ها را نگاه مي كنم، وقتي يك عكس خوب مي بينم همه چيز يادم مي رود، اينكه چقدر ممكن است پول بابت آن بگيرم يا بقيه چه مي گويند، زياد برايم مهم نيست.
\ وقتي به عنوان بهترين عكاس اولين دوره جشنواره عكاسي ورزشي ايران انتخاب شديد، آيا همين احساس رضايت را داشتيد؟
* قبل از اين من هيچگاه در مسابقه هاي عكاسي شركت نكرده بودم، غير از يك بار كه سال ۶۴ در مسابقه عكسي كه برنامه ورزش و مردم گذاشته بود ، عكس دادم. آن سال هم اول شدم. راستش را بخواهيد، اين بار احساس مي كنم عكاسان ديگري هم بودند كه حق شان بود جاي من باشند. البته نظر من با هيأت داوران فرق مي كند ولي فكر مي كنم فرشاد عباسي يكي از كساني بود كه حق اش بود مقام بياورد. رضا معطريان اگر شركت مي كرد، قطعاً مقام مي آورد، عكس هاي عكاسي به نام علي خليق را هم ديدم كه براي من خيلي جالب بود. به نظر من حق اش بود جايزه بگيرد.
\ باوجود همه پيشرفتي كه در عكاسي ورزشي ايران به وجود آمده شايد هنوز فاصله زيادي با كشورهاي اروپايي يا حتي بعضي از آسيايي ها داريم. فكر مي كنيد اين فاصله كي پر مي شود؟
* ما از عرب هاي منطقه خيلي جلوتريم. آنها امكان خوب دارند ولي موفق نيستند. بازي ايران ـ قطر يكي از آنها را ديدم كه با تله ۴۰۰ عكس مي گرفت. آرزوي من اين است كه در يك بازي مهم ۱۰ دقيقه بااين تله عكس بگيرم. يادم هست سال ۱۹۹۶ در جام ملت هاي آسيا بازي ايران ـ عربستان ۵ دقيقه تله ۴۰۰ يك عكاس انگليسي را قرض گرفتم. به جرأت مي گويم در آن چند دقيقه كوتاه ۲۰ تا عكس عالي گرفتم.
\ يكي از مشكلات عكاس هاي ورزشي ايران شايد ارتباط كمي است كه با خارج از كشور دارند. انگار شما ها هيچ گاه برنامه اي در اين مورد نداريد.
* اتفاقاً به تازگي با فرشاد عباسي تصميم گرفتيم يك بانك عكس را ايجاد كنيم. راستش جاي يك بانك عكس ورزشي خالي بود كه بتواند داخل و خارج را تغذيه كند. از مدتها پيش به فكر آن بودم تا اين كه سرانجام مراحل ابتدايي آن پا گرفت و الان به مطبوعات ورزشي داخلي و آژانس هاي خارجي عكس مي فرستيم.