گروه سياسي :
• آبادگران نشان دادند كه با چيدن چهره هاي ناشناخته و غيرمشهور
ذيل دو نام مشهور منتقدان جناح اصلاحات، سياست هاو انديشه هاي جبهه رقيب دوم خرداد را تحت برنامه هاي جديد دنبال مي كنند
|
|
|
اسفندماه ۸۱ جمعي از چهره هايي كه برخي ناشناخته وبرخي كمتر شناخته شده بودند، درحركتي بي سروصدا و آهسته وآرام چند روز مانده به انتخابات شوراها گروهي را شكل دادند كه از آن روز به بعد، نام «آبادگران» رابه خود گرفت. در آن ايام، آبادگران كه شايد از آن جمع تنها مهدي چمران (برادر شهيد چمران و رئيس بنياد حفظ و آثار دفاع مقدس) وعباس شيباني مشهور بود، چشم اميد به آراي اقشار مذهبي ـ سنتي و طبقات پايين جامعه داشت با شعار آباداني تهران برخلاف گروههاي ديگر، مساجد، حسينيه ها، بازار و محل اقامه نماز جمعه را به جاي در وديوار شهر، كانون تبليغي خود قرار داد ودر انتخاباتي كه حتي بخشي از پايگاه اجتماعي جناح منتقد دولت (جمعيت مؤتلفه) نيز براي حضور در آن با ترديد مواجه بود توانستند ۲۰۰هزار هوادار خود را بر سر صندوقها بياورند [مهدي چمران نفر اول فهرست آبادگران ۱۹۲/۶۱۶ رأي را از آن خود كرد] وبااستفاده از فرصت «نيامدن اكثريت مردم» وارد مهمترين نهادمدني كه از سوي اصلاح طلبان تأسيس شده بود، شوند و بدين ترتيب « گروهي ناشناخته » به « برندگاني ناشناس» تبديل شد.
پس از گذشت يك سال از اين اتفاق و در آستانه انتخاباتي ديگر آن گروه ناشناس ، جمع تازه تري را كه البته اين بار افراد مشهورتر برصدر ليست آن نشسته بود وارد صحنه كرد.آبادگران برخلاف انتخابات قبلي، اين بار تغييري اساسي در شيوه هاي رقابت وجلب حمايت سياسي احزاب به وجود آوردند. آنها از تمام ابزارهاي پيشرفته تبليغاتي همچون اينترنت ، رسانه هاي تصويري وشنيداري داخلي وخارجي ومطبوعات در كنار ابزار سنتي چون بازار ومساجد ومجالس مذهبي استفاده كرد و در ميداني كه جمع زيادي از اصلاح طلبان به دليل حذف وتسويه سياسي در آن حضور نداشتند، وارد شد. آبادگران اين بار در انتخاباتي شركت كرد كه از پيش مشخص بود كه برنده اول خواهد بود.
* آبادگران گروهي مركزنشين
آبادگران همچون انتخابات شوراهاي ۸۱ تنها در تهران فهرست انتخاباتي داد. اما در مانيفست انتخاباتي اش ، خود را تشكلي ملي اعلام كرد كه شعار آباداني را براي كل ايران دنبال مي كند. آبادگران عنوان حزب به خود اطلاق نكرد و هويت گروهي خود را وراي جناحهاي موجود تعريف كرد. اما رقباي اصلاح طلب آبادگران گفتند كه اين گروه، همان جناح منتقد اصلاحات است كه با تغيير تابلو قصد آن را دارد كه با همان سياستهاي گذشته اما با شعارها و نامي جديد و بدون حضور سرشناسان جناح رقيب دوم خرداد حداقل در تهران ـ در انتخابات شركت كنند. حداد عادل رئيس فراكسيون اقليت مجلس ششم [جناح منتقد] ونفر اول فهرست آبادگران مي گويد: «ما فراتر از نامها، روشها را مبنا قرار خواهيم دادوهركس كه كار وخدمت به مردم وآباداني را وجهه خود قرار دهد بطور طبيعي همراه ماست » حسين فدايي ديگر عضو ائتلاف آبادگران نيز مي گويد: «ما هيچ نگران اين نيستيم كه در ليست ما افرادي باشندكه سابقه سياسي وجناحي خاصي داشته باشند آنچه براي ما مهم است اينكه اين افراد مردمي باشند».
سرانجام در روند مبارزه انتخاباتي مجلس هفتم كانديداهاي دو تشكل سرشناس جناح راست (مثل عسگر اولادي و بادامچيان) به نفع آبادگران كنار رفتند و ناطق نوري، عضو شاخص جامعه روحانيت اعلام كرد كه نمايندگان ما در اين مبارزه انتخاباتي، تشكل آبادگران است كه با رؤيت چهار عضو جامعه روحانيت (طباطبايي، مصباحي، احمدي و اختري) مي توانيد آن را شناسايي كنيد. دبيركل مؤتلفه هم هواداران خود را به انتخاب كانديداهاي آبادگران فراخواند. اظهارات بعدي آبادگران نيز براين گفته صحه گذاشت كه آبادگران قصد آن دارد تا درمجلس هفتم فراكسيون و طيفي با نام آبادگران را شكل دهد كه در آن از چهره هاي مشهور شهرستانها نيز عضويت دارد.
به هر جهت با اعلام نتيجه انتخابات مجلس هفتم، آبادگران نشان دادند كه با چيدن چهره هاي ناشناخته و غيرمشهور ذيل دو نام مشهور منتقدان جناح اصلاحات (حداد عادل واحمد توكلي) سياست ها و انديشه هاي جبهه رقيب دوم خرداد را تحت شعارها و برنامه هاي جديد دنبال مي كنند.
* آباداني و پيشرفت براي كشور ـ رفاه براي مردم
آبادگران با انتخاب شعار «پيشرفت نه تنها آرزو كه برنامه ما است» وارد كارزار انتخابات شد. در چندين ميزدگرد ومصاحبه انتخاباتي سخنگويان آبادگران، رسالت تشكل خود را تحقق توسعه شهري، رفاه اقتصادي، پيشرفت ، آباداني ، عدالت و مبارزه با فساد و خدمت ، اعلام كردند. در واقع با يك نگاه مقايسه اي مي توان گفت كه اين تشكل آباداني و پيشرفت را جايگزين شعارهاي آزادي و توسعه سياسي و قانونگرايي اصلاح طلبان كرده است.
آبادگران در مانيفست انتخاباتي خود با صراحت اعلام كردند كه مي خواهند ايران را به كشوري توسعه يافته و بزرگ و برخوردار از رفاه و آسايش تبديل كنند.« همه تلاش وتوان خود را براي ارتقاي ايران به كشوري توسعه يافته به كار خواهيم گرفت». آنها گفتند:« ارتقاي سطح رفاه اجتماعي و بهبود سطح زندگي عمومي، افزايش قدرت خريد كارمندان وكارگران، بسط عدالت، رفع تبعيض و فقر و كاهش فاصله هاي طبقاتي اساس برنامه ما خواهد بود».
مهم ترين سخني كه به عنوان چشم انداز برنامه آبادگران براي آينده ايران بر زبان سران اين تشكل جاري شد، گفته حداد عادل است كه در گفت وگو با خبرگزاري فرانسه اعلام كرد كه آبادگران ايران را به يك ژاپن اسلامي تبديل خواهند كرد. جزئيات اين تز ليدر آبادگران درمنشور انتخاباتي كه اين تشكل منتشر كرده آمده است كه در جاي جاي آن تأكيد مي كند كه آبادگران در صورت به دست گرفتن مجلس ، هم يك فضاي معنوي و ارزشي بوجود خواهد آورد، هم مردم را به خواسته هايشان براي داشتن زندگي توأم با رفاه و آسايش خواهد رساند.
الف ـ عرصه هاي فرهنگي و اجتماعي:
آبادگران براي بيان نظرات خود در عرصه مسائل فرهنگي و اجتماعي از عباراتي آشنا در ادبيات جناح منتقد دولت تحت عنوان «دروني كردن ارزشها» استفاده مي كنند و مي گويند: «محور حركت آينده ما تأكيد بر فرهنگ و هويت اسلامي تأكيد بر معرفت و بصيرت ديني، نگهباني از زبان فارسي، ايجاد مصونيت در برابر جنبه هاي منفي فرهنگ هاي ديگر، تلاش براي رسيدن به جنبش نرم افزاري است.» در كنار اعلام سياستهاي كلي، اما آبادگران نسخه هاي صريحي براي گشودن برخي گرهها و معضلات فرهنگي ارائه كردند كه بسيار جالب توجه و از تازگي برخوردار است. در روزهاي مبارزه انتخاباتي، مسأله ماهواره، آزاديهاي اجتماعي و مطبوعاتي از جمله مسائلي بود كه در ميزگردهاي آبادگران به طور مكرر مطرح مي شد و سران آبادگران ضمن انتقاد از نحوه برخورد اصلاح طلبان با اين مسائل و موضوعات اعلام كردندكه راهكارهايي براي حل اين معضلات دارند. حداد عادل در خصوص مسأله ماهواره مي گويد: «ممكن است در فن آوري مربوط به استفاده از ماهواره تحولاتي صورت گرفته باشد كه قانون مصوب در مجلس پنجم را محتاج اصلاح بكند و در واقع باب تغيير در هيچ قانوني از جمله قانون ماهواره بسته نيست و ما بايد امكان استفاده از برنامه هاي مثبت ماهواره را تأمين كنيم.» در زمينه قانون مطبوعات هم كه در مجلس ششم فرصت تصويب پيدا نكرد، آبادگران اعلام كردند: هر قانوني كه مجلس تصويب مي كند ابدي نيست. در پاسخ به پرسشهايي بر اين مبناكه «آبادگران در زمينه مطالبه آزاديهاي اجتماعي مردم چه خواهد كرد» مي گويند: ما معتقد و ملتزم به آزادي هستيم و بستر رشد جامعه را آزادي مي دانيم اما در عين حال براي آن محدوديت قائل هستند. حداد عادل اشاره مي كندكه «آزادي را مانند هر جاده ديگري داراي يك كناره ها و لبه هايي مي دانيم كه خروج از آن كناره ها طبعاً به حركت صدمه خواهد رساند اصل را حركت در بستر آزادي با رعايت حدود مي دانيم.»
آبادگران باز در منشور انتخاباتي خود اعلام كردند كه سياست ما «پرهيز از دخالت در حوزه زندگي خصوصي افراد و افزايش تحمل و مداراي حكومت شهروندان» است. در اين منشور اعلام شده است كه آبادگران براي توسعه بهداشت و امنيت رواني، اميد به آينده و گسترش روحيه شاداب و پرنشاط با ترويج ورزش وهنر تلاش خواهد كرد و براي جلوگيري از فساد و انحطاط اخلاقي و بزهكاري و اعتياد و طلاق تدابير لازم اتخاذ خواهد كرد و افزون بر اينها با اصلاح قوانين براي هموار كردن نقش مؤثر زنان و جلوگيري از تضييع حقوق زنان خواهد كوشيد. برنامه هايي كه آبادگران براي عرصه آموزشي و فرهنگي پيشنهاد داده اند بسيار پردامنه است، از نكات مهم اين برنامه ها، ايجاد تغييرات در نظام آموزش و پرورش و تحولات در نظام آموزش عالي است كه در بندهاي۵ و ۶ مانيفست انتخاباتي اين تشكل قيد شده است. در ادامه اين برنامه ها بر استفاده از نخبگان علمي براي ايجاد جنبش نرم افزاري و كسب جايگاه شايسته براي ايران در زمينه فرهنگ و هنر در جهان تأكيد شده است.
ب ـ عرصه هاي اقتصادي و موضوع مناقشه انگيز سرمايه گذاري:
موضوع آباداني و سازندگي كه آبادگران نام و نشان تشكل خود را از آن گرفته اند يك بار در اول دهه ۷۰ توسط دولت هاشمي رفسنجاني تحت عنوان «دوران سازندگي » آزموده شد اما تشكل آبادگران بر اين باورند كه آباداني و سازندگي كه آنها مي خواهند در دوره جديد دنبال كنند هيچ تناسبي با فرمول سازندگي دهه ۷۰ ندارد. حداقل حضور مشهورترين مخالف سياستهاي سازندگي در صدر ليست آبادگران (احمدتوكلي) به صورت نمادين بيانگر اين تفاوت است. به هر روي آبادگران در «منشور اصلاح و آباداني» كه براي اقتصاد ايران ارائه كرده اند. در كنار شعار توسعه و ترقي دولت هاشمي، قول تحقق عدالت را هم داده اند. لذا اولين بند برنامه اقتصادي آبادگران با عنوان «ما راهبرد توسعه همه جانبه را با محوريت عدالت» دنبال خواهيم كرد آمده است. اما توجه برانگيزترين نكات مانيفست آينده اين تشكل در همين فصل اقتصادي قرار دارد. در اين بخش آبادگران با صراحت اعلام كرده است كه دغدغه اش افزايش رفاه اجتماعي و بهبود سطح زندگي عمومي مردم از طريق افزايش قدرت خريد آنان است. براي اين كار، آبادگران اعلام كرده اند كه «به كاهش بيكاري، اصلاح وضع مسكن و تغذيه و بهداشت و آموزش» اقدام خواهند كرد.
منشور اقتصادي آبادگران تأكيدمي كند كه اين تشكل براي جلوگيري از افزايش بي رويه قيمت كالاها و خدمات و اصلاح روند خصوصي سازي و نيز جلوگيري از مفاسد اقتصادي برنامه ريزي خواهد كرد و در فراز ديگر تأكيد مي كند خط مشي آبادگران ساده زيستي و جلوگيري از گسترش تجمل گرايي در مسؤولان كشور است. در سخنان افراد شاخص اين تشكل به ويژه احمد توكلي كه نقش اصلي را در بيان سياستهاي اقتصادي آن دارد بر مبارزه ساختاري و ريشه اي با فساد و عوامل آن و تلاش پيگير براي جلوگيري از سوءاستفاده از قدرت براي كسب ثروت تأكيد شده است. در مسأله مناقشه انگيز سرمايه گذاري هرچندكه در تبليغات نوشتاري آبادگران بر تأمين امنيت سرمايه گذاري براي سرمايه گذاران داخلي و خارجي تأكيد شده اما احمد توكلي دومين چهره مشهور آبادگران مي گويد: «مجلس به سرمايه گذاري اهميت زيادي خواهدداد. البته اهتمام اصلي تسهيل در امر سرمايه گذاري داخلي خواهد بود... ما ترجيح مي دهيم اول سرمايه هاي داخلي به خوبي تجهيز شود و در مرحله بعد، براي سرمايه گذاري ايرانيان خارج از كشور تسهيلات ويژه اي فراهم خواهيم كرد و نهايت نيز از جلب سرمايه گذاري خارجي در مواردي كه به نفع رشد كشور باشد، استقبال مي كنيم.»
ج ـ عرصه سياست خارجي:
آبادگران در سياست خارجي ترجيح مي دهند خط مشي خود را به جاي واژگان سياسي «تنش زدايي»، با سه اصل عزت، حكمت و مصلحت مطرح كنند. حساس ترين موضوع سياست خارجي يعني خط و مرز رابطه ايران با كشورها، در چند روز اخير سوژه بحث ميزگردهاي آبادگران هم بود و رابطه با آمريكا مهمترين بحثي است كه سران آبادگران مكرر درباره آن سخن مي گويند. احمد توكلي مي گويد: «ما آبادگران ايران اسلامي ارتباط با آمريكا را نه مثل نماز واجب و نه مثل شراب حرام مي دانيم به اقتضاي مسائل ملي مان تصميم مي گيريم. اگر روزي كه اقتضا كرد و حقوق برابر و متقابل معلوم شد و حاضر به جبران برخي از حقوق ضايع شده مان گرديد تازه آن موقع مي توانيم با صراحت بيشتر سخن بگوييم.» و چهره ديگر آبادگران (حداد عادل) نيز در چند مصاحبه با رسانه هاي غربي و عربي به اين موضوع پرداخت. او در آخرين گفتار خود به واشنگتن توصيه كرد كه قدم اول را دراين باره بردارد.
* مجلس جديد، دولت قديم، روابط چگونه خواهد بود؟
تقويم انتخابات پارلماني ايران به گونه اي است كه با تشكيل مجلس جديد تنها يكسال از عمر دولت باقي مي ماند. بنابراين طبيعي است كه با برآمدن يك جناح جديد از انتخابات، انتخابات آينده رياست جمهوري و توزيع قدرت بين مجلس و دولت موضوعات قابل توجه محافل سياسي و خبري مي شود. انتخابات مجلس هفتم هم از اين قاعده مستثني نيست. اكنون در فرداي انتخابات، محافل سياسي به دنبال تحليل و تخمين نحوه برخورد جناح برنده انتخابات با دولت و نحوه آرايش سياسي اين جناح مقابل سياستهاي خاتمي هستند.قبل از انتخابات از حداد عادل مي پرسند: رفتار آبادگران در صورت پيروزي در انتخابات با دولت چه خواهد بود؟ او پاسخ مي دهد: «رفتار ما با دولت مبتني بر تعامل، تفاهم و همكاري خواهد بود. اصولاً چوب لاي چرخ دولت گذاشتن را خلاف شرع مي دانيم اما اگر تشخيص داديم يك مسؤول يا وزير خلاف مصلحت و وظيفه قانوني خود عمل مي كند به عنوان نماينده خود را موظف مي دانيم كه از ايشان طبق قانون استفاده كنيم. احمد توكلي نيز مواضع صريح تري دارد» تفاهمات پيش از تصميم گيري و رايزني ها و فشار منطقي به دولت براي تغيير مسائل، منفعت بيشتري دارد تا تغيير مسؤولان اجرايي. او ادامه مي دهد: از مهلت مسؤوليت خاتمي بعد از تشكيل مجلس هفتم حدود ۱۲ ماه باقي مانده، طبعاً اين فرصتي است كه مجلس هفتم بتواند تمام تلاش خود را بكند تا دولت به خدمتگزاري بيشتري موفق شود چون هدف مجلس هفتم گره گشايي از كار مردم است.
يك آبادگر ديگر در ترسيم خط همدلي مجلس آينده با دولت گام فراتر از اين گذاشت و گفت: تشكل ما بيش از مجلس ششم در حمايت از دولت خاتمي خواهد كوشيد. اين همه درحالي است كه دولتيان اصلاح طلب كه پشتوانه جناح اصلاحات را در مجلس از دست رفته مي بينند هيچ سخني در اثبات يا نفي گفتار آبادگران بر زبان نياورده اند و تا اين سكوت در دولت هست آن سؤال اساسي در مورد نحوه تعامل مجلس و دولت آينده هم بي پاسخ خواهد ماند.
|||
هر بحث و سخني درباره جريان جديدالورود مجلس به به دو پرسش مهم منتهي مي شود؛ اول اينكه برنامه هاي آبادگران آيا با سياستها و برنامه هاي جاري دولت در عمل سازگار خواهد بود و ديگر اينكه آنها چه سازوكار معقول و مقبول براي عملياتي كردن اين شعارها دارند
