پدر بى رحم ژاپنى دختر و پسرش را به قتل رساند. به گفته پليس ژاپن «آتسوشى كيتو» مرد ۲۹ ساله، پس از ورود به اداره پليس اعتراف كرد: «من بچه هايم را كشته ام. اجساد آنها هم داخل اتومبيل ام در پاركينگ بيمارستان است.» وقتى پليس براى كشف حقيقت سراغ اتومبيل «كيتو» رفت، در بازرسى اتومبيل جنازه پسر يك ساله را كه داخل يك پلاستيك پيچيده شده بود، و جنازه خواهر ۴ ساله اش پيدا شد. مرد سنگدل گفته، بعد از به قتل رساندن فرزندانم، ماجرا را براى يكى از دوستان صميمى ام تعريف كردم و او مرا متقاعد كرد خود را به پليس معرفى كنم. مادر گريان اين بچه ها نيز اظهار داشته : ۱۰ روز پيش كيتو بچه ها را با خود به گردش برد و ديگر هيچگاه بازنگشت .

دو زن و يك پسر بچه ۱۲ ساله در حمله پنج مرد مسلح مجروح شدند. در اين اتفاق كه درشرق محله «هارلم» روى داد، پسرك ۱۲ ساله كه بر اثر شليك گلوله به پايش زمين افتاد، ليندا پترسون ۲۶ ساله از ناحيه زانو هدف قرارگرفت و ياسمين ميراندا به خاطر شليك گلوله در بازوى خود دچار خونريزى شد. شاهدان ماجرا بلافاصله قربانيان را به بيمارستان رساندند كه هم اكنون وضعيت جسمى همگى آنان رضايتبخش است. شاهدان تيراندازى به بازرسان پليس گفته اند: حمله كنندگان پنج مرد مسلح بودند كه از يك اتومبيل اسپورت خارج شدند و قربانيان را مجروح كردند و مثل آنكه از كار خود راضى باشند، درون اتومبيل خود نشسته و شادمان صحنه را ترك كردند. پليس در بازرسى صحنه نيز حدود ۲۰ پوكه فشنگ پيدا كرده و هم اكنون به دنبال سرنخى براى يافتن مجرمان است

قاضى دادگاهى در كاليفرنيا مردى كه ۲۰ سال قبل به جرم كودك آزارى در زندان به سر مى برد را بى گناه تشخيص داد. جان استول كه هم اكنون۶۰ سال دارد، سال ۱۹۸۵ به اتهام ۱۷ مورد كودك آزارى تحت محاكمه قرارگرفت و طبق شهادت چندنفر زندانى شد. اما «جان» كه فقط خودش مى دانست بى گناه است، وكيلى استخدام كرد . اين وكيل مدعى شده: پزشكان نيز هرگز كودكان را معاينه دقيق نكردند و از طريق آنها نيز هيچ مدرك مستندى به دادگاه ارائه نشده بود. حتى چهار نفر از بچه هايى كه آن موقع شاكى بودند و حالا نزديك به ۲۶ سال دارند، گفته اند به خاطر فشارى كه بازجوها به آنها مى آوردند تا بالاخره داستانى براى آنها بگويند كه پرونده زودتر بسته شود، مجبور به دروغ گفتن شده بودند. حرفهاى خود جان نيز خواندنى است. او گفته است: عمر من كه گذشت اما مى خواهم فقط لكه سياهى را كه نامم به آن آلوده شده، پاك كنم.

در يكى از روزهاى زمستان گذشته سه پسربچه وارد پارك شدند. اما هنگام خروج تنها دو نفر از آنها بازگشتند. فرداى آن روز پيكر مچاله شده كريگ سورجر ۱۳ ساله زير درخت بيدى پيدا شده در حالى كه آثار ۳۰ جراحت بر بدنش ديده مى شد. طبق گفته پزشكان حمله به پسر بچه تنها زمانى متوقف شده بود كه چاقو در استخوان بدن او شكسته بود. نخستين و تنها مظنونان اين ماجرا دوستان ۱۲ ساله كريگ، اوان و جك بودند. آنها در بازجويى هاى ابتدايى گفته بودند: روز ۱۵ فوريه كريگ را ديده بودند كه در حال وارد شدن به پارك بود. اما فرداى روز بازجويى مادر اوان متوجه كفش هاى خيس كتانى پسرش شد و وقتى از او راجع به آن سؤال كرد، جوابى مغاير آنچه اوان به پليس گفته بود، شنيد پس بلافاصله پليس را در جريان گذاشت. اين بار اوان به پليس گفت: كريگ از درخت افتاده. من هم به طرفش رفتم و تكانش دادم اما ضربان نبض او نمى زد. من هم او را رها كردم و در كنار بركه اى دست و كفش هايم را كه به خون كريگ آغشته شده بود، شستم. پليس هم اكنون نيز در حال پيگيرى ماجراست و از آن كه قاضى پرونده با توجه به شنيع بودن جرم، تشخيص داده مسأله در دادگاه جرايم بزرگسالان بررسى شود، چنانچه اين بچه ها محكوم شوند، بايد ۲۵ سال زندانى شوند. اما بچه ها هنوز مصرانه مى گويند ما بى گناه هستيم.

بند ۲۸ـ هرگونه اعمال جراحى روى دستگاه گوارش كه توليد اختلالات گوارشى كرده باشد و منجر به برداشتن قسمتى از عضو (به جز آپانديس) شده باشد و يا آناستوموز شده و يا چسبندگى وسيع ايجاد كرده باشد معاف دائم.
بند ۲۹ـ بيماريهاى پيتيك مقاوم به درمان و يا همراه با عوارض (انسداد، سوراخ شدگى، خونريزى) معاف دائم.
بند ۳۰ ـ دپورتيكولهاى مرى، معده، اثنى  عشر و ديورتيكولوز عمل شده، عمل نشده معاف دائم.
بند ۳۱ـ آشالازى (عمل شده و نشده) معاف دائم.
بند۳۲ ـ بى اختيارى مدفوع مادرزادى و اكتسابى معاف دائم.
بند ۳۳ ـ پريتوتيتهاى مزمن (از هر نوع و به هر علت كه باعث اختلال در كار احشا شده باشد اعم از چركى ـ سلى ـ قارچى) معاف دائم.
بند ۳۴ـ سل دستگاه گوارش معاف دائم.
بند ۳۵ ـ وجود اجسام خارجى داخل شكم:
الف ) با عوارض معاف دائم.
ب) بدون عوارض خدمات غيررزمى.

نوشيروان كيهانى زاده روزنامه نگار
سال ۱۳۴۵ پس از چندسال خبرنگارى در سرويس هاى اقتصادى و حوادث به عنوان دبير سرويس حوادث روزنامه اطلاعات منصوب شدم.
مدتى از دوران تصدى مسؤوليتم نگذشته بود كه يك روز يكى از خبرنگاران سرويس، خبر و عكس دستگيرى و بازداشت يك دزد را به من داد. خبر را با همان آب و تابى كه خبرنگار داده بود، چاپ كرديم.
چند روز بعد صاحب عكس (دزد) با حالتى عصبانى و ناراحت به دفتر روزنامه آمد. او حكم آزادى و تبرئه اش را نشانمان داد و تهديد كرد براى اعاده حيثيت از ما شكايت مى كند. ابتدا سعى كرديم او را با صحبت كردن آرام و راضى كنيم. اما پا را در يك كفش كرده بود و مى گفت: مى خواهد انتقام بگيرد.
روز بعد هم در پى شكايت او به دادگسترى خبرنگار مربوطه را به دادسرا احضار كردند.
خبرنگار، در جريان بازجويى ها به بازپرس گفته بود در متن خبر كلمه اى به نام دزد خطرناك يا حرفه اى ننوشته. فقط از او با عنوان متهم ياد كرده است. او همچنين مدعى شده بود بنده كه دبير سرويس بودم اين القاب و عناوين را در خبر اضافه كرده ام.
بنابراين پس از بازجويى از خبرنگار روزنامه، بازپرس از ما خواست براى روشن شدن ابهامات اصل (لاشه) خبر را برايش ارسال كنيم.
من هم از مسؤولان فنى و حروفچينى خواستم لاشه خبر را از بايگانى بيرون بكشند. اما متأسفانه خبر دست نويس خبرنگار پيدا نشد.
بنابراين بازپرس مرا به عنوان مسؤول سرويس جهت بازجويى فراخواند و من متهم اصلى شناخته شدم و خبرنگار در رديف متهم دوم قرارگرفت. خلاصه تنها راه نجات ما از اين گرفتارى اعلام رضايت شاكى بود.
بنابراين با هر زحمتى كه بود، نشانى خانه اش را پيدا كرده و به سراغش رفتم. همان موقع چهارصد تومان به او دادم و خوشحال از اينكه وى از شكايتش صرفنظر كرده، راهى روزنامه شدم. اما چند ماه بعد دوباره سروكله اش پيدا شد. اين بار هم حدود پانصدتومان گرفت و رفت. ولى مگر اين ماجرا تمام شدنى بود. چراكه او هرچند وقت يكبار به دفتر روزنامه مى آمد و مى گفت: «دزد خطرناك آمده» اين ماجرا حدود ۱۲ سال ادامه داشت.
در اين مدت براى خودش كار و بارى جور كرديم. فرزندانش را در بهترين مدارس ثبت نام كرديم و خلاصه هر جا نياز به آشنايى داشت ما را واسطه مى كرد تا اينكه ۱۲ سال بعد با پيروزى انقلاب اسلامى او هم يكدفعه ناپديد شد و كابوس ۱۲ ساله ما بدين ترتيب پايان يافت.

> روز واقعه
پدر زهرا كوچولو نيمه شب حادثه دست فرزندش را گرفت و به زيرزمين خانه كشاند. آن شب ستاره ها نيز مى گريستند. دستهاى ناتوان دخترك از دستان مهربان مادر جدا و به دستهاى جنايتكار پدر سپرده شد. آنگاه زهرا پشت شيشه هاى قطور پنجره و در انتهايى ترين لحظه هاى سوگوار ناممكن تنها ماند... حالا مادر مانده و آرزوهايى كه در خانه اى پر از خالى ست، پر از آه و اشك!!
> زهرا نخستين قربانى نبود
هنوز فريبا كوچولو را به ياد دارم. دختركى كه در سالهاى نه چندان دور به بيمارستان شهيد فياض بخش تهران برده شد. مسؤولان بيمارستان با ديدن چهره معصومش در همان نگاه اول به آثار كبودى و شلاق هاى روى بدنش پى بردند. وقتى پدر همراه نامادرى فريبا، دخترك را به بيمارستان برد پزشكان با بدن نحيف و صدمه ديده اى روبرو شدند كه در اثر آزار و اذيت نامادرى به شدت آسيب ديده بود و هرچند پزشكان براى زنده ماندن دخترك تلاشهاى ويژه اى انجام دادند اما عاقبت دخترك بر اثر خونريزى مغزى جان سپرد.
> اين قربانيان خردسال
آرى! هنوز شنيدن نام آرين كوچولو، زهرا و فريبا و ... اين قربانيان خردسال بر وجدانهاى بيدار هر انسانى لرزه مى اندازد. شايد آرين اسم دخترى باشد كه با مرگش آهسته آهسته گم شد و در عمق تلخى يك افسوس به ويرانى رسيد. هنوز سنگينى قدمهاى پدر زهرا در گوش پله هاى زيرزمين خانه شان به گوش مى رسد. همكلاسى هاى زهرا مى گويند او دختر خوب و مهربانى بود.
> مرد جنايتكار پشيمان نيست
پدر زهرا در بازجويى هاى خود گفته، من از كشتن دخترم پشيمان نيستم.
> او به دختر ۹ ساله اش شك داشته!!
وى در اظهارات خود بيان داشته «من هميشه فكر مى كردم زهرا دختر خوبى نيست. هميشه به او شك داشتم و سرانجام او را كشتم.»
> نظرات يك حقوقدان
يك حقوقدان در اين باره معتقد است: «قانون براى كودكان زير ۹ سال هيچ مجازاتى در نظر نگرفته است. دليل اين امر هم آن است كه كودك زير ۹ سال هنوز آنقدر كامل نشده كه بخواهد مرتكب عمل خطا بشود و چنانچه خطايى از او سر بزند، هيچ قصد و غرضى در كار نبوده.» اين حقوقدان در پاسخ به دلايل ايجاد «شك و ترديد پدر زهرا» نيز مى گويد: «مردى مانند پدر زهرا كوچولو و همه آنهايى كه مثل او فكر مى كنند، بايد بدانند اولاً يك كودك ۹ ساله نمى تواند مرتكب چنان گناهى شود كه پدر به خود اجازه كشتن فرزندش را بدهد. در مرحله ديگر، والدين بايد بدانند حتى اگر فرزند آنان مرتكب گناه كبيره اى هم بشود، ريشه آن بازهم به تربيت و فرهنگ غلط خود آنان بر مى گردد . «از سوى ديگر بايد پذيرفت اشخاص اينچنينى هيچ تعريف درستى از ارتباط جنسى ندارند. حال آن كه ممكن است زهرا كوچولو با جنس مخالف خود حرف هم زده باشد و اين رفتار براى پدرش غيرقابل تحمل بوده، اما در هرحال اين عمل وحشيانه با هيچ دليل و منطقى توجيه نخواهد شد!»
> اختيارات پدر:
يكى ديگر از حقوقدانان هم با اشاره به قانونى كه پدر در صورت قتل فرزند قصاص نفس نمى شود، بيان مى دارد: «اتفاقاً به نظر من پدر و مادر در صورت آزار يا ارتكاب قتل فرزند بايد به اشد مجازات برسند. چرا كه اگر فردى بخواهد شخص ديگرى را به قتل برساند اول بايد نقشه اى طراحى كند كه در آن زمان و مكان و كلاً شرايط انجام قتل را مهيا كند. اما مثلاً پدر زهرا آن شب با اختيارات پدرى و آزادى هايى كه داشته خيلى راحت دست كودكش را گرفته او را به زيرزمين برده و به وحشيانه ترين وضع دخترك را به قتل رسانده است!! پس قوانين ما بايد همه شرايط را درنظر بگيرند.»
از سوى ديگر آيت الله هاشم زاده هريسى انجام چنين اعمال وحشيانه اى را به دور از رضاى خداوند متعال دانسته، مى گويد: «اگر شرع چنين قانونى را در مقابل مجازات پدرها گذاشته بايد دو نتيجه مهم از آن بگيريم. اول اينكه حرمت پدرى در خانواده ها حفظ شود. دوم اينكه، پدر هم در مقابل قتل مجازات مى شود اما نه از نوع قصاص نفس، زيرا بسيارى از مجازات ها از قصاص نفس هم بدترند. وى همچنين با ابراز تأسف از چنين جناياتى تصريح مى كند: «قاتلان اين چنينى بايد به شديدترين مجازات ها برسند و قاضى پرونده هم قطعاً پس از معاينات روانپزشكى حكم وى را صادر خواهد كرد و حكم قاضى حكم شرع خواهد بود.»
عضو مجلس خبرگان رهبرى همچنين به مشكلات فرهنگى، اقتصادى، اجتماعى و ... اينگونه افراداشاره كرد و گفت: «معمولاً چنين افرادى ازسطح فرهنگى پايين و تربيت خانوادگى غلطى برخوردارند وگرنه هيچ جاى دين به هيچ پدر و مادرى اجازه آزار رساندن به فرزند را نداده و نبايد در تفسيرها و تحليل هاى دينى راه را اشتباه برويم.» حال مادر زهرا كوچولو مانده و تمام اشك هايش. وقتى دخترش كشته شد، همسرش را هم از دست داد. همسراو به جرم قتل جگرگوشه اش در زندان است و او مانده و يك كودك ديگر و دنيايى از حسرت و اندوه! حال او مانده با تمام اشك ها و سرخوردگى هايى كه در كاخى از كلمات واژگون شده. او همه جاى خانه  اش به دنبال زهرا مى گردد.
اما به عقيده يك روانپزشك در اين ماجراى سراسر غم و اندوه مادر هم مقصر بوده است!!
درست است كه در حال حاضر مادر زهرا كوچولو به خاطر قتل فجيعى كه همسرش مرتكب شده احوال روحى مناسبى ندارد اما به گفته دكتر معتمدى در كودك آزاريها (خصوصاً در كودك كشى پيش آمده) بقيه افراد خانواده هم بى تقصير نيستند.
قطعاً پدرى كه مرتكب چنين قتلى شده از قبل رگه هايى از شك و ترديد در رفتارش ديده مى شده.
پس در چنين شرايطى بقيه افراد خانواده مثل مادر، خواهر، برادر … عمو و دايى، همسايگان و … موظفند كودك آزارى ها را به اطلاع مسؤولان برسانند. از لحاظ روانپزشكى شك اين پدر و فرزندكشان ديگر به خاطر كنجكاوى ها و سؤالاتى است كه اغلب كودكان در اين سن و سال دارند. پس ممكن است اين پدر، به بيمارى اسكيزوفرنى، افسردگى هاى خفيف و يا حاد مبتلا بوده اما مادر در اين مهم نقش اساسى داشته اگر علائم بيمارى را در شوهر مى ديده بايد به افراد مورد اطمينان خود اطلاع مى داده است.» قاضى مظفرى يكى ديگر از كارشناسانى است كه سالها در بخش دادگاه اطفال فعاليت قابل توجهى داشته است.
وى درباره فرزندكشى به نكات مهمى اشاره كرده و مى گويد: «در مورد حكم قصاص چنين والدينى بايد بگويم با قصاص كردن مشكلى حل نمى شود. بايد ريشه چنين مشكلاتى را از بين ببريم.
در كشور ما هيچ مكان خاصى براى رسيدگى به اينگونه جرائم وجود ندارد. پيشنهاد مهم و اساسى من هم اين است كه اول بياييم با تمركز وتفكر و تربيت قضات در يك مكان مشخص به بررسى علل و عوامل به وجود آمدن چنين حوادثى بپردازيم. به جرأت مى توانم بگويم امروز ما در همين مورد (كودك كشى) به جز اطلاعات ضدونقيض برخى جرايد هيچ آگاهى ديگرى از كم و كيف قضيه و زواياى پنهانش نداريم. اگر از ابتدا مركزى براى رسيدگى به چنين جرائمى در اختيار داشتيم، امروز مى توانستيم با بررسى آمار و ارقام، علل و عوامل مهم چنين جناياتى را شناسايى كنيم و براى آنها راه حل ارائه دهيم و مانع تكرار آنها شويم.
به گفته وى: «با نگاهى به گذشته برخى از جرايد با اطلاعات نادرست نه تنها به بررسى معضلات اين چنينى كمكى نكردند بلكه موضوع را به بيراهه نيز كشاندند. قاضى مظفرى ضمن اظهار تأسف از بروز چنين قتلى به مسأله پدركشى نيز اشاره كرد و بيان داشت: «روزى ما پيشنهاد جدايى دادگاه رسيدگى به جرايم اطفال را مطرح مى كرديم و عده اى مى خنديدند. اما حالا مى بينيد كه دادگاه اطفال از جرايم بقيه افراد بزرگسال جدا شده، امروز هم خواهان تفكيك دادگاههاى رسيدگى به جرايم اين چنينى هستيم.»
راه حل
آيت الله هاشم زاده هريسى عضو هيأت پيگيرى و نظارت بر حسن اجراى قانون اساسى در اين مورد خواهان مجازات قاتل زهرا شد و گفت: «اگر امكانات فرهنگى ـ اجتماعى خانواده ها افزايش يابد قطعاً از فشارهاى روحى روانى والدين كاسته مى شود و در سطح جامعه كمتر با چنين حوادثى روبرو خواهيم بود.»
دكتر معتمدى ـ روانپزشك ـ نيز معتقد است: «با وجود اينكه هيچ آمار و ارقامى از فرزندكشى ها دركشور وجود ندارد اما با تشخيص و درمان بيماريهاى مزمن افراد، مى توان از تكرار چنين حوادثى جلوگيرى كرد يا آن را به حداقل رساند. وگرنه هيچ پدرى از بدو تولد چنين قسى القلب نيست كه روزى كمر به قتل فرزندش ببندد، پس بايد ريشه هاى روانى موضوع را پيگيرى كنيم. وى در خصوص روند روبه رشد حوادث اين چنينى اذعان مى دارد: «تعداد قتل هاى اين چنينى زياد نيستند اما افراد مسؤول در رسانه ها با پررنگ كردن صورت قضيه به آگاه كردن اذهان عمومى مى پردازند و اين خوب است.»
اشك همكلاسى
يكى از همكلاسى هاى زهرا كوچولو هر شب كابوس مى بيند. زهرا در حالى كه جيغ مى زند از او مى خواهد كه كمكش كنند…
همكلاسى باز هم خواب اونو ديد
اما ديشب كه خواب زهرا رو ديد يك دفعه از جايش پريد
اما ديگه اون دختر ناز و كوچولورو آنجا نديد
بعدش به خاطر اون يه گلوله  اشك از چشمش چكيد…