« گرجستانى ها! اصلان فرار كرد، گرجستان آزاد شد، گرجستان متحد خواهد شد، هيچ كس نمى تواند جلوى خواست مردم گرجستان ايستادگى كند ...»
تنها چند ساعت پس از فرار «اصلان آبا شيدزه» رهبر ياغى جمهورى خودمختار آجاريا به مسكو ميخاييل ساكاشويلى رئيس جمهورى گرجستان با اعتماد به نفس و ژستى مطمئن دركانال يك تلويزيون گرجستان ظاهر شد و در حالى كه نمى توانست هيجان خود را از اين پيروزى خيره كننده پنهان كند، با بيان جملاتى كوتاه و شورانگيز، شكست رهبر آجاريا را به ملت گرجستان تبريك گفت . او با لبخند حاكى از غرور براى خرد كردن آباشيدزه، چند بار او را به اسم كوچك (اصلان) مورد خطاب قرار داد. دقايقى بعد، بيش از ۱۰ هزار هوادار دو آتشه ساكاشويلى به خيابانها ريختند و فرياد پيروزى ـ پيروزى را سر دادند. بلافاصله بعد از آن، كاخ سفيد از تحولات در گرجستان ابراز شادمانى كرد، اما سياستمداران روسيه خشم خود را از شكست آباشيدزه كتمان نكردند وسياست كاخ كرملين را در برابر گرجستان مورد انتقاد شديد قرار دادند. در اين ميان، نويسنده سرمقاله روزنامه پر شمارگان «موسكوفسكى كامسامولتس» با حمله به سياست انفعالى دولت «ولاديمير» پوتين در خصوص مسائل جارى گرجستان چنين نوشت:« آخرين دوست روسيه قربانى شد»
روسها يك بار پيشتر از اينهم يك دوست ديگر را قربانى كرده بودند. در دوم نوامبر سال گذشته ميلادى، انتخابات پارلمانى در گرجستان برگزار شد و «ادوارد شوارد نازده» رئيس جمهورى ۷۵ ساله اين جمهورى به تقلب در اين انتخابات متهم شد و به دنبال آن ساكاشويلى وزير مستعفى دادگسترى دولت شوارد نازده با به دست گرفتن رهبرى انقلاب مخملى مصرانه خواستا ركناره گيرى شواردنادزه از قدرت شد، اما رئيس جمهورى گرجستان در برابر خواسته هاى انقلابيون جوان مقاومت كرد . وى براى توجيه مسائل سياسى كشورش به پارلمان رفت اما هنگام سخنرانى ناگهان با ساكا شويلى رو برو شد كه با در دست داشتن شاخه گل سرخى به همراه هوادارانش وارد پارلمان شد. مجلس به تشنج كشيده شد.
و التهاب سراسر گرجستان را فرا گرفت. در همين زمان، بلافاصله پوتين وارد عمل شد و وزير امورخارجه وقت دولتش را كه مادرى گرجى تبار دارد، روانه گرجستان كرد. رايزنيهاى چندساعته ايگورايوانف سرانجام به كناره گيرى شوارد نادزه از قدرت منجر شد. يك ماه بعد و با برگزارى انتخابات رياست جمهورى در ۴ژانويه سال گذشته ميلادى، ساكاشويلى با به دست آوردن بيش از ۹۵درصد آراى مردم به مقام رياست جمهورى رسيد و درست از همين زمان بود كه اختلافات ميان ساكاشويلى و آباشيدزه آغاز شد. رهبر جمهورى خودمختار آجاريا كه قرار بود در پايان دور دوم رياست جمهورى شوارد نادزه، جانشين وى شود، با وقوع انقلاب مخملى عملاً آرزوهاى خود را بر باد رفته ديد. از اين رو، اقدام به تقويت ارتش ونيروهاى امنيت داخلى آجاريا كرد؛ اقدامى كه نه تنها به مذاق ساكاشويلى خوش نيامد، بلكه رئيس جمهورى جوان گرجستان با اعلام اينكه وجود دولتش و دووزارت امنيت موازى در داخل گرجستان قابل تحمل نيست از آباشيدزه خواست تا به قوانين گرجستان واحد احترام بگذارد. او براى تحت فشار قرار دادن آباشيدزه به روسيه و آمريكا و چندكشور خارجى ديگر نيز سفر كرد، اما هرگز به خواسته هاى خود نرسيد. بنابراين دوطرف كوشيدند به شكل كج دار و مريز به حيات سياسى خودادامه دهند، اما با برگزارى انتخابات پارلمانى در ۲۸مارس (۹فروردين) در گرجستان حزب رستاخيز كه تحت رهبرى اصلان آباشيدزه است، با به دست آوردن ۶‎/۷درصد آرا به همراه احزاب ليبوريست ها و سوسياليست ها نتوانست حدنصاب ۷درصد را به دست آورد و از راه يافتن به پارلمان بازماند. اين امر موجب تشديد اختلاف ميان رهبر آجاريا با ساكاشويلى شد، به طورى كه وى براى مقابله با دولت تفليس و به بهانه تقلب در انتخابات، با رهبران شكست خورده احزاب وارد گفت وگو شد و ائتلافى را عليه دولت مركزى تشكيل داد، اما اين ائتلاف با هوشيارى و اقدامات رئيس جمهورى گرجستان شكست خورد.
از ديگر سو، ساكا شويلى به دليل وعده هايى كه در مبارزه انتخاباتى به مردم گرجستان داده بود، ناگزير از متحدكردن سه جمهورى خودمختار آجاريا، آبخازيا و اوستياى جنوبى با گرجستان است. اين موضوع، شرايط پيوستن كشورش به سازمان پيمان آتلانتيك شمالى ناتو را فراهم مى كند. بنابراين وى كه از رفتارهاى تشنج آميز رهبر جمهورى خودمختار آجاريا به ستوه آمده بود، دستور محاصره اين جمهورى را صادر كرد به دنبال آن، نيروهاى نظامى گرجستان در بندر «پوتى» كه شاهرگ حياتى جمهورى خودمختار آجاريا است، اقدام به برگزارى تمرين نظامى كردند. در همين حال، ساكاشويلى، رهبر آجاريا را براى انحلال وزارت امور خارجه، وزارت امنيت و ارتش مستقل تحت فشار قرارداد. به علاوه، به آبا شيدزه ۱۰ روز مهلت داد تا گروههاى مسلح داخلى آجاريا را خلع سلاح كند. او تهديد كرد اگر آباشيدزه در پايان ۱۰ روز مهلت دستوراتش را اجرا نكند، تمام نهادهاى دولتى اين جمهورى منحل و انتخابات زودهنگام در اين جمهورى برگزار خواهد شد. تهديدات ساكاشويلى موجب رفتارهاى شتاب زده از سوى آباشيدزه شد، بطورى كه وى ۶ پل كه آجاريا را به گرجستان وصل مى كردند، منفجر كرد. وقوع اين انفجارها، خشم مردم آجاريا را برانگيخت و ۱۵ هزار نفر از مخالفان وى به خيابانها ريختند و خواستار كناره گيرى وى از رهبرى آجاريا شدند. با نزديكتر شدن مهلت تعيين شده، التهاب بر باتومى مركز جمهورى آجاريا شديدتر شد. در چنين شرايطى، انتظار مى رفت درگيرى خونين ميان طرفداران آباشيدزه و نيروهاى دولت مركزى رخ دهد، اما پوتين يك بار ديگر وارد عمل شدا و نقش ميانجى ميان ساكاشويلى و آباشيدزده را به عهده گرفت. متعاقب آن ، ايگور ايوانف اين بار در كسوت دبير شوراى امنيت ملى روسيه به باتومى مركز آجاريا پرواز كرد. او پس از دو ساعت گفت وگو با آباشيدزه، او را متقاعد كرد به همراه خانواده و همراهان خود به مسكو پناهنده شود. اينگونه بود كه ساكاشويلى پيروزمندانه وارد
با تو مى شد. وى پس از پيروزى درانتخابات رياست جمهورى در ۴ژانويه وانتخابات پارلمان در ۲۸ مارس سومين پيروزى خود يعنى شكست اصلان آباشيدزه ومتحدكردن جمهورى خودمختار آجاريا با گرجستان را جشن گرفت. بدين ترتيب، اكنون او خوشحال ترين مرد گرجستان است. تحولات جارى در گرجستان همچنان كه اشاره شد، موجى از انتقادها را متوجه پوتين كرد ، اما بايد پذيرفت كه وجود پايگاههاى نظامى در خاك گرجستان براى مسكو، هزينه هاى اقتصادى سنگينى را به همراه دارد. ازاين روبراساس توافق هاى پشت پرده ميان تفليس ومسكو، دولت گرجستان بسيارى از چريكهاى چچنى را تحويل روسها داد و در خصوص پاكسازى دره «پانكسى » كه به بهشت تروريست ها معروف است و گفته مى شود اكثر عمليات تروريستى چچن ها از همين منطقه سازماندهى مى شود، به مسكو اطمينان داد. در پى اين معاملات سياسى بود كه پوتين در مورد جمهورى آجاريا به ساكاشويلى چراغ سبز نشان داد . از سويى واشنگتن خوشحال از پايان ماجراى مسالمت آميز بحران آجارياست و مسكو ازاينكه اين بحران با ميانجيگرى روسها به پايان رسيد، خرسند است و رهبران جوان وتازه كار گرجستان نيز از بازگرداندن آجاريا به سرزمين مادر بدون خونريزى برخود مى بالند. به نظر مى رسد پايان خوش بحران آجاريا، ساكاشويلى سرمست را وسوسه كرده است تا اين مرتبه، دو جمهورى خودمختار ديگر، آبخازيا و اوستياى جنوبى را با دولت مركزى تفليس متحد كند. اين در حالى است كه «سرگى شامبا» وزير امور خارجه جمهورى آبخازيا در برابر اشتهاى سيرى ناپذيررئيس جمهورى جوان گرجستان مدعى شد: «آبخازيا قصد انجام گفت وگو با گرجستان براى اتحاد مجدد با اين كشور راندارد واستقلال، تنها راه پيشرفت اين جمهورى است».
شكى نيست ميخاييل ساكاشويلى با پيروزى برآباشيدزه ومتحدكردن آجاريا با گرجستان اكنون محبوب ترين مرد گرجستان است. او به خوبى مى داند كه تحقق وعده هايش تنها رمز ماندگارى اوست. دراين راه او به كمك هاى مالى آمريكا وهمكارى سياسى كرملين به شدت نيازمند است. لذا او با درك واقعيت هاى حاكم براوضاع سياسى منطقه و با دادن امتيازاتى به دو كشور قدرتمند وتأثيرگذار، كوششهاى خود را براى گذر از بحران هاى سياسى ـ اقتصادى آغاز كرده است.
اما آيا سناريوى آجاريا در مورد آبخازيا نيزتكرار خواهد شد؟ آيا روسها حاضر به همكارى با رئيس  جمهورى جوان جمهورى گرجستان برسرآبخازيا خواهند شد؟ تحولات آتى و نيز ميزان امتيازهايى كه ساكاشويلى بايد بدهد، به اين پرسش پاسخ خواهند داد.