مقامات ونزوئلا ۵۶ نفر را كه گفته مى شود شبه نظاميان راست گراى كلمبيا بودند و قصد براندازى دولت چپ گراى هوگو چاوز رئيس جمهورى ونزوئلا را داشتند، دستگير كردند.«رودريگز تورز» يك مقام اطلاعاتى پليس ونزوئلا به تلويزيون رسمى آن كشور گفت: اعضاى اين گروه در مزرعه اى در خارج شهر كاراكاس كه در آن سرگرم تمرينات نظامى براى انجام يك كودتا عليه دولت چاوز بودند دستگير شدند.اين شبه نظاميان و متحدان ونزوئلايى آنان قصد حمله به يك «نهاد نظامى » را داشته اند.

• كردستان نو: سخنگوى رسمى مقتدى صدر عضو نيروهاى امنيتى
رژيم بعثى بوده است
روزنامه « كردستان نو » ارگان رسمى اتحاديه ميهنى كردستان عراق با استناد به مدارك به دست آمده، « الخزعلى» سخنگوى مقتدى صدر را از مأموران امنيتى رژيم سابق عراق معرفى كرد.اين نشريه ديروز نوشت: اسناد و مداركى كه از دستگاه هاى امنيتى شهر «نجف» به دست آمده نشان مى دهد كه الخزعلى از مسؤولان مهم امنيتى اين شهر بوده است.اين روزنامه مى افزايد: براساس اسناد موجود، «شيخ عاشور» عموى الخزعلى نيز از اعضاى مهم حزب بعث در استان نجف است كه قرار بوده مسؤوليت دستگاه امنيتى اين شهر را عهده دار شود.كردستان نو مى نويسد: شيخ عاشور اكنون مسؤول دفتر مقتدى صدر در شهر «ديوانيه» است.
اين نشريه نوشت كه همه احزاب و گروه هاى سياسى و مذهبى عراق پيش از كشف اين اسناد نيز مقتدى صدر را به جمع كردن عوامل بعثى و امنيتى رژيم سابق به دور خود و تشكيل جيش المهدى متهم كرده  بودند.

گروه بين الملل ـ يك فرمانده آمريكايى اعلام كرد كه صبح ديروز ۱۶ نيروى وفادار به «مقتدى صدر» در جريان درگيرى هايى در شهرك صدر به قتل رسيدند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، اين افسر كه نخواست نامش فاش شود، گفت: ۱۶شبه نظامى در چندين حادثه در اولين ساعات صبح كشته شدند و احتمال آنكه جنگجويان صدر باشند، زياد است. در همين حين، شاهدان اعلام كردند كه تانكهاى آمريكايى دفتر اين روحانى شيعه را در شهرك صدركاملاً ويران كردند.
همچنين ديروز براثر انفجار بمب در يك هتل بغداد، دو انگليسى و دو عراقى مجروح شدند. اين انفجار در هتل الفصول العربه رخ داد. جزئيات بيشتر انتشار نيافت.
ازسويى، «اوس الخفاجى» مدير دفتر«شهيدالصدر» در ناصريه اعلام كرد: افراد مسلح ارتش المهدى شب گذشته از شهر ناصريه عقب نشينى كردند.
به گزارش شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر، وى گفت اين اقدام پس از آن انجام شد كه نيروهاى ايتاليايى، شيخ «مويد الاسدى» يكى از اعضاى دفتر الصدر در ناصريه را آزاد كردند.ازسوى ديگر، در پى ورود بيش از ده ها فروند خودروى زرهى تفنگداران دريايى ارتش آمريكا به فلوجه، شاهدان عينى صبح ديروز از شنيده شدن صداى شليك مسلسل در اين شهر خبر دادند.

گروه بين الملل ـ در حالى كه اكثر مردم آمريكا همچنان از مقايسه عراق و ويتنام پرهيز مى كنند، شباهتهاى سياسى بين اين دو جنگ ويرانگر كه دو نسل از آمريكاييان را دچار شكاف كرده است، يكى پس از ديگرى رديف مى شوند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، معدود افرادى مى گويند كه جنگ عراق به همان مقياس جنگ ويتنام رسيده، ولى سرآغاز مناقشه انگيز آن و مقاومت بوميان بسيار جان سخت و اكنون بدرفتارى انزجارانگيز با اسرا توسط سربازان آمريكايى همگى يادآور جنگ در جنگهاى ويتنام است. تصاوير زندانيان عريان عراقى كه به سرشان گونى كشيده اند، در واشنگتن موجى از انزجار به راه انداخته كه از زمان جنگ ويتنام ديده نشده بود و حتى صداى حاميان سابق جنگ عراق را درآورده است. سناتورجمهوريخواه «جان مك كين» كه خودش در زمان جنگ ويتنام اسير بود، در جلسه  احساس زده كنگره گفت: ما باخطر از دست دادن حمايت مردم از اين مناقشه مواجه ايم. همان گونه كه آمريكاييان از جنگ ويتنام برمى گشتند، شايد از همين جنگ نيز با حقارت بازگردند، مگر اين كه موضوع به سرعت و با افشاگرى فورى حل شود.
نظرسنجى ها نشان مى دهد كه اكنون نيمى از آمريكايى ها معتقدند اين جنگ ارزش جنگيدن ندارد و ۶۲درصد معتقدند كه اشغال عراق ناهموار پيش مى برد، ولى مردم هنوز حاضر نيستند اين جنگ را همپايه مناقشه ويتنام بدانند. اما مقامات تحليلگران پيوندهاى مشوش كننده اى بين اين دو جنگ مى بينند، هر دو بخاطر تحريك آفرينى هاى مشكوكى آغاز شدند. در ويتنام حملات مشكوك ويتنام شمالى در خليج «تونكين» ماشه جنگ را چكاند و در عراق تسليحات كشتارجمعى كه هرگز پيدانشد. در ۱۹۶۸ حمله جسورانه تت ها فرماندهان آمريكايى در ويتنام را متقاعد كرد كه با يك دشمن نيرومند و مصمم مواجه هستند. نيروهاى اشغالگر عراق همين درس را ماه پيش در نبرد فلوجه آموختند.اگر قتل عام سال ۱۹۶۸ صدها ويتنامى در روستاى «مى لاى» نشانگر جنبه زشت ماجراجويان نظامى آمريكا بود، رسوايى زندان ابوغريب برآن مهر تأييد زده است.
هنگامى كه هفته پيش «كالين پاول»، ابوغريب را با «مى لاى» سنجيد، برخى از مقامات آمريكا برآشفته شدند، ولى تحليلگران مى گويند شايدرسوايى اين زندان از برخى جهات بدتر باشد. همچنين وقتى سناتور «ادوارد كندى» عراق را «ويتنام جورج بوش» خواند، با سرزنش شديد رئيس جمهورى آمريكا مواجه شد. جورج بوش گفت: فكر مى كنم اين مقايسه صحيح نيست. همچنين معتقدم اين قياس پيام ناصوابى به نيروهاى ما و دشمن مى دهد.سناتور «جان كرى» رقيب دموكرات بوش در انتخابات رياست جمهورى كه وى را به خاطر سياستش در عراق به باد انتقاد گرفته است، اخيراً اعلام كرد كه عراق فعلاً ويتنام نيست. وى افزود: روى قيد فعلاً تأكيد مى كنم.
در همين حال، يك مقام ارشد آمريكايى ديروز گفت: رسوايى موضوع بدرفتارى سربازان آمريكايى با زندانيان عراقى «تأثير بسيار ناگوارى» در جهان اسلام دارد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از جاكارتا، «جيمز كلى» معاون وزير خارجه آمريكا در امور مربوط به شرق آسيا و اقيانوس آرام در جريان ديدارى از اندونزى به خبرنگاران گفت: اين موضوع چيزى نيست كه آمريكا و تلاش هاى نظامى ما بر پايه آن استوار باشد.

شيخ «مصطفى ديرانى» رئيس پيشين جنبش مقاومت مومنه و از آزادگان لبنانى رها شده از زندان رژيم صهيونيستى احتمال زنده بودن «ران آراد» خلبان ناپديد شده اين رژيم را قوى دانست.
وى ديروز در ميزگرد سياسى دفتر «ايرنا» در «بيروت» گفت: اصل بر اين است كه آراد بايد زنده باشد، زيرا زمانى كه در اسارت ما بود، كاملاً سالم بود اما پس از آن از سرنوشت او اطلاعى در دست نيست.
ديرانى كه در سال ۱۹۸۶ ميلادى مسؤول بخش امنيت مركزى جنبش امل بود افزود: هواپيماى آراد روز ۱۶ اكتبر سال ۱۹۸۶ «۲۴ مهر ۱۳۶۵خورشيدى» هنگام بمباران جنوب لبنان سقوط كرد و پس از اسارت او تا اوايل ماه آوريل ۱۹۸۸ ميلادى «ارديبهشت ۱۳۶۷» در اسارت ما بود.
ديرانى اضافه كرد: پس از اين تاريخ، روستاى «ميدون» در بخش غربى بقاع در شرق لبنان در معرض حمله شديد رژيم صهيونيستى قرار گرفت كه به شهادت ۱۹ نفر از رزمندگان مقاومت اسلامى منجر شد و پس از اين حادثه آراد ناپديد شد و سرنوشت وى در هاله اى از ابهام قرار گرفت.

در ادامه عذرخواهى مقامات آمريكايى براى سرپوش گذاشتن به رسوايى زندان ابوغريب، « تونى بلر» نخست وزير انگليس نيز از اقدام سربازان آن كشور در شكنجه زندانيان عراقى معذرت خواست.
منابع خبرى از جمله شبكه «العربيه» ديروز گزارش دادند كه بلر ديروز در گفت وگو با تلويزيون «فرانس ۳ » درپاريس گفت: از تمامى كسانى كه از سوى سربازان ما مورد بدرفتارى قرار گرفتند، عذرخواهى مى كنم.
اين اولين بارى بود كه بلر به صراحت به شكنجه زندانيان عراقى در زندان ابوغريب اعتراف كرد.
وى كه به مناسبت « بازگشت تفاهم و دوستى» بين انگليس و فرانسه بويژه در مورد اروپا و عراق از به پاريس سفر كرده است، گفت: مسؤولين چنين اقدامات زشتى براساس قوانين نظامى مجازات خواهند شد.
وى با اين حال براى توجيه حضور نيروهاى اشغالگر انگليسى در عراق گفت: اين روش ( شكنجه كردن) از سوى تمام سربازان ما اعمال نمى شود.

گروه بين الملل ـ هزاران عزادار ديروز در تشييع جنازه «احمدقادراف» رئيس جمهورى مقتول چچن شركت كردند، ولى روسيه اكنون نمى داند پس از مرگ اين مهره دست نشانده خود، خلأ قدرت را چگونه پركند.
به گزارش خبرگزارى رويتر، قادراف ۵۲ساله روز يكشنبه در انفجار بمب در مراسم روز پيروزى اتحاد جماهيرشوروى سابق برارتش آلمان نازى در ماه مه ۱۹۴۵ به قتل رسيد. در ميان ۶نفر ديگر كه كشته شدند، يك گزارشگر رويتر و يك دختر ۸ ساله، يكى از مشاوران قادراف و ۲محافظ ديده مى شوند. ۵۸ نفر براثر اين انفجار مجروح شدند كه يكى از آنها، ژنرال «والرى بارانف» فرمانده نيروهاى روسيه در قفقاز شمالى است. خبرگزارى «اينترفاكس» گزارش داد در جريان تشييع جنازه، در هر صد متر بزرگراه اصلى ۲۰۰كيلومترى چچن، ايست بازرسى داير شده بود تا امنيت ميهمانانى كه از استانهاى مختلف مى آمدند، حفظ شود. مراسم عزا براى قادراف ۳روز طول خواهدكشيد.
«رمضان عبدللطيف» كه در سال ۱۹۹۹مقدمات پيوستن قادراف به اردوگاه كرملين را فراهم آورد، گفت: مرگ قادراف يك خلأ سياسى برجا گذاشته است، به نظر مى آيد كسى نيست كه بيرق وى را به دست بگيرد.در همين حال به گزارش ايرنا «ولاديمير ياكوولف» نماينده ويژه رئيس جمهورى روسيه در بخش فدرال جنوبى ديروز در مورد وضعيت سلامتى والرى بارانف فرمانده كل نيروهاى نظامى روسيه در قفقاز شمالى گفت: ژنرال بارانف كه به هوش آمده است، تحت مراقبتهاى شديد پزشكى قراردارد.
ازسويى، براثر انفجار مين در چچن ۴ نفر از نيروهاى نظامى فدرال روسيه مجروح شدند.
يك منبع مطلع در «گروزنى» ديروز دوشنبه ضمن اعلام اين خبر به خبرگزارى اينترفاكس افزود: اين مين هنگام عبور يك خودروى حامل نيروهاى نظامى مستقر در منطقه «شالى» از بزرگراه بين «شالى ـ سرژن» يورت منفجر شد.به گفته اين منبع، ۴ نظامى مجروح روس در يك بيمارستان نظامى در منطقه شالى بسترى شدند. نيروهاى امنيتى منطقه با تشكيل پرونده اى تحقيقات لازم براى شناسايى و بازداشت عوامل اين حادثه را آغاز كردند.

گروه بين الملل ـ امين اسماعيل محمدى نسب:

• امضا كنندگان نامه به بوش با توجه به خطراتى كه سياستهاى يكجانبه وى در قضيه فلسطين متوجه پرسنل و ساير منافع آمريكا مى كند، از رئيس جمهورى آمريكا مى خواهند كه زمان را مغتنم شمارد و به مسير صحيح بازگردد.
نامه سرگشاده ۵۲ ديپلمات سابق بريتانيايى در انتقاد از سياست هاى خاورميانه اى «تونى بلر» كه در اواخر ماه آوريل سال جارى منتشر شد، به سرعت ۵۰نفر از همتايان آمريكايى آنها در آن سوى اقيانوس آتلانتيك را ترغيب كرد كه نامه انتقادى سرگشاده اى را خطاب به مرد شماره يك كاخ سفيد منتشر كنند.
باتوجه به شرايط بسيار ملتهب عراق در فلوجه و نجف فشار سنگينى كه تحولات گوناگون اين كشور نظير بحث اخير شكنجه و سوءرفتار زندانيان عراقى توسط سربازان آمريكايى و بريتانيايى بر دول اشغالگر وارد مى كند؛ و نيز باتوجه به فشارهاى افكار عمومى جهان اسلام و عرب در قضيه مناقشه فلسطينى ـ اسرائيلى بويژه پس از ترورهاى اخير رهبران حماس، نامه هاى سرگشاده ديپلمات هاى سابق آمريكايى و بريتانيايى معانى و پيامدهاى خاص خود را به همراه خواهدداشت.
نامه ديپلمات هاى سابق و غافلگيرى تونى بلر
«… ما (ديپلمات هاى سابق) در اين نگاه با شما (تونى بلر) شريك هستيم كه حكومت بريتانيا در همكارى هرچه نزديك تر با ايالات متحده آمريكا در زمينه هاى مورد اشاره و اعمال نفوذ (براين كشور) به عنوان يك متحد وفادار ذينفع است. ما اعتقاد داريم كه نياز به اعمال نفوذ يادشده، اكنون در بالاترين درجه فوريت و اضطرار قراردارد. اما اگر اعمال چنين نفوذى از نظر شما قابل قبول نيست و يا از آن استقبال نمى كنيد، دليلى براى ادامه حمايت از سياست هاى محكوم به شكست (آمريكا در خاورميانه) باقى نمى ماند.»
عبارت بالا، بخش پايانى و در اصل توصيه نهايى نامه ۵۲ديپلمات سابق بريتانيا بود كه عمارت شماره ۱۰دفتر نخست وزيرى بريتانيا در خيابان «داونينگ استريت» لندن را به شدت غافلگير كرد.
هنوز براى مشاهده تأثيرات فورى اين نامه بويژه در بريتانيا كمى زود است. طبيعى است با فشارهايى كه دولت تونى بلر بر سر ورود به جنگ عراق در قالبهاى مختلفى از استعفاى وزيران دولتش تا افشاگريهاى ديگر با آنها دست به گريبان بوده، بعيد به نظر مى رسد كه بلر در برابر نامه پيشكسوتان ديپلماسى بريتانيا دست تسليم بالا ببرد.
تونى بلر در مقام تأكيد و اصرار بر استمرار شكل كلى سياست هاى كنونى در خاورميانه و نشان دادن عزم براى حفظ ظاهر هم كه شده در تاريخ ۲۸آوريل در واكنش به نامه مورد بحث اعلام كرد كه «نبرد براى ايجاد دموكراسى و استقرار و حفظ امنيت در عراق بايد ادامه پيداكند.»
زواياى مختلف اهميت نامه به تونى بلر
نامه منتشر شده خطاب به تونى بلر از سه زاويه حائز اهميت فراوان و بدون اغراق، بى سابقه بود:
الف) تعداد ۵۲ديپلمات هاى سابق امضاكننده نامه قابل توجه بود. سفير سابق بريتانيا در قطر، نماينده اين كشور در سازمان ملل متحد، سفير سابق در آلمان و چندين سفير سابق در كشورهاى خاورميانه و آسيا، جزو امضا كنندگان نامه بودند. اين امر، اهميت نامه از جهت بالا بردن جايگاه كارشناسى انتقادكنندگان را بالا برد.
البته ناگفته نماند كه امضا كنندگان نامه بخاطر مواضعشان در بحث هاى خاورميانه اى در داخل وزارت خارجه بريتانيا به «عربيست ها» (طرفداران اعراب) لقب گرفته اند. بلافاصله پس از انتشار نامه نيز برخى كه با محتواى آن مخالف بودند در مورد تهيه كنندگان نامه از واژه هايى نظير نظرات «هنگ شترسواران» (كنايه از خدمت طولانى اين ديپلمات ها در كشور هاى عربى) استفاده كردند. آنهايى كه براى رد اين برچسب وارد ميدان شدند به وجود امضاهاى متعدد سفراى سابق كه در كشورهاى عرب خدمت نكرده بودند، نظير امضاى نامه توسط سفيران سابق بريتانيا در سازمان ملل متحد، آلمان، مسكو و بروكسل اشاره كردند.
ب) زبان به كار گرفته شده براى انتقاد از سياست هاى دولت بلر بسيار صريح و بدون ابهام بود. به قول يكى از مفسران خبرى در بريتانيا، ديپلمات ها در هنگام بازنشستگى هم ديپلمات گونه نظر مى دهند و اغلب در لفافه موضع مى گيرند. اما اين عبارت كنايه آميز در مورد نامه مورد بحث چندان وارد نبود.
در زبان انتقادى نامه براى توصيف سياست هاى دولت هاى بوش و بلر در خاورميانه، از واژه هايى نظير «سياست هاى يكسويه»، «غير قانونى» و «رها سازى اصول» و كلماتى نظير «ساده لوحانه» و «ننگ» استفاده شده است. در مورد قضاياى عراق، درنامه با صراحت تأكيد شده است كه «روش انجام جنگ در عراق نشان داد كه هيچ طرح مؤثرى براى دوران پس از صدام انديشيده نشده بود. توصيف كردن مقاومت (كنونى) در عراق به عنوان فعاليتى كه توسط تروريست ها، تندرويان و عناصر خارجى هدايت مى شود نيز نه متقاعد كننده است و نه مفيد».
در جاى ديگرى از نامه، شعار ايجاد دموكراسى در عراق كه از سوى تونى بلر و جورج بوش بسيار زياد مطرح شده و مى شود، توسط ديپلمات هاى بريتانيايى به صراحت به چالش گرفته شده است: «اگر چه عراقى ها شايد خود آرزوى داشتن جامعه اى دموكراتيك را داشته باشند، اما اين باور كه اين امر اكنون مى تواند توسط ائتلاف اشغال ايجاد شود، يك نگاه ساده لوحانه است.»
عبارت مهم ديگرى كه در نامه به چشم مى خورد، به نحوه عملكرد نظامى نيروهاى ائتلاف مربوط مى شود. در اين زمينه آمده است: «اقدامات نظامى نيروهاى ائتلاف بايد تحت هدايت اهداف سياسى و نيازهاى صحنه تحولات عراق باشد و نه تحولات خارج از عراق و دور از اين كشور ... استفاده از سلاح هاى سنگين نامناسب براى وظايف موجود، بهره بردارى از زبان هيجان و تحريك آميز و رويارويى هاى جارى در فلوجه و نجف به جاى آنكه مخالفت ها با (ائتلاف) اشغال را در انزوا قرار دهد. به دامنه آن نيز افزوده است.»
ج) بيان علنى انتقاد. اين جنبه شايد مهم ترين وجه اقدام ديپلمات هاى سابق باشد، چرا كه آنان مى توانستند نامه را مستقيم براى دفتر تونى بلر ارسال كنند. تحليلگران معتقدند كه اين افراد در بيان علنى انتقادات خود بيشتر از آنكه به تأثير گذارى فورى اقدام خود اميد بسته باشند، به احتمال بسيار قوى، بر كشاندن بحث به حوزه عمومى با هدف دامن زدن به بحث هاى آينده در قبال سياست هاى خاورميانه اى دولت بلر در مطبوعات و پارلمان بريتانيا سرمايه گذارى كرده اند.
به نظر مى رسد اين سرمايه گذارى مى تواند پاسخگوى انتظارات باشد، چون روند تحولات و در پيش بودن چند انتخابات در بريتانيا و رسوايى هاى متعددى كه از تنور عراق زبانه كشان به عرصه افكار عمومى منطقه و جهان پرتاب مى شوند، سطح فشار بر دولت تونى بلر را به شدت سنگين مى كنند.
كپى بردارى آمريكايى و تفاوت ها
تقريباً بلافاصله پس از نامه ديپلمات هاى سابق بريتانيايى، اقدام مشابهى از سوى همتايان آمريكايى آنها صورت گرفت. آنان سطر اول نامه خود خطاب به جورج بوش را همچنين نوشتند: «ما ديپلماتهاى سابق (آمريكا) از اقدام ۵۲ تن از همتايان بريتانيايى خود خطاب به تونى بلر تمجيد مى كنيم.». اما صرف نظر از اين تشابه، نامه ديپلمات هاى آمريكايى اگر چه به لحاظ تعداد امضا كنندگان و زبان مورد استفاده در نگارش بسيار شبيه نمونه بريتانيايى اش بود، اما يك تفاوت ساختارى با آن داشت.
نويسندگان آمريكايى توجه انتقادى خود را يكسره روى سياست هاى بوش در قبال مناقشه فلسطينى ـ اسرائيلى متمركز و تنها يكبار به عراق اشاره كردند. انتقاد اصلى نويسندگان نامه به بوش بر اين محور استوار بود كه با اعلام حمايت كامل از طرح «آريل شارون» براى عقب نشينى يكجانبه از نوار غزه و نگاه داشتن برخى شهرك هاى يهودى نشين در كرانه باخترى كه در چهاردهم آوريل صورت گرفته بود، رئيس جمهورى آمريكا چند اشتباه بسيار فاحش مرتكب شد:
نخست آنكه ، وى با طرد و ناديده گرفتن كامل طرف فلسطينى به عنوان يك طرف مناقشه، عملاً سياست ديرپاى آمريكادرقبال مناقشه فلسطينى ـ اسرائيلى و نگاه جهان عرب را به طور كامل ناديده گرفته بود. در اين نامه تصريح شده بود كه آمريكا، با توجه به سياستهاى بوش، ديگر در اين حوزه نمى تواند ادعاى يك شريك بى طرف براى ايجاد صلح را مطرح كند. در بخشى از نامه به صراحت آمده بود:
«... با بستن درها به روى مذاكره با فلسطينى ها و احتمال ايجاد كشور مستقل فلسطينى، شما (جورج بوش) اثبات كرده ايد كه ايالات متحده ديگر نمى تواند يك شريك عادل در فرايند صلح باشد ... حمايت غيرموجه شما از ترورهاى فراقضايى آريل شارون، احداث ديوار برلين گونه و اكنون، حمايت شما از طرح يكجانبه شارون؛ هزينه زيادى بر اعتبار و پرستيژ ايالات متحده تحميل مى كند و از شمار دوستان ما در جهان مى كاهد...»
امضاكنندگان نامه به آقاى بوش كه در ميان آنها سفيران و ديپلماتهاى خدمت كرده در خاورميانه، آسيا و اروپا به چشم مى خورند و در كنار آنها اسامى دو نفر از رؤساى ايستگاههاى آژانس اطلاعات مركزى آمريكا (سيا) در عراق و عربستان سعودى نيز وجود دارد، با توجه به خطراتى كه سياستهاى يكجانبه وى در قضيه فلسطين متوجه پرسنل و ساير منافع آمريكا در منطقه مى كند؛ از رئيس جمهورى آمريكا مى خواهند كه زمان را مغتنم بشمارد و به مسير صحيح بازگردد.
فضاى حاكم بر وزارت خارجه ها
در بريتانيا، باور غالب در محافل سياسى و ديپلماتيك بر اين است كه «تونى بلر» همچون دوران «مارگارت تاچر»، سياست خارجى كشور را در قبضه خود گرفته است، هرچند مهمترين ويژگى «جك استراو» وزير امورخارجه فعلى بريتانيا، وفادارى و نگاه مشابه وى به نگاه و تصميمات نخست وزير است. در مورد كالين پاول وضعيت بسيار پيچيده تر است. به جرأت مى توان گفت كه اگر بوش براى دور دوم به مقام رياست جمهورى آمريكا انتخاب شود، «كالين پاول» سكان ظاهرى ديپلماسى اين كشور را در دست نخواهدگرفت.
اين پيش بينى نه فقط بخاطر جدال شديد بين ديدگاه پاول با وزارت دفاع آمريكا تحت رهبرى «دونالدرامسفلد» و نفوذ كم نظير «ديك چنى» معاون رئيس جمهورى و «كاندوليسا رايس» مشاورامنيت ملى، بلكه از آن جهت هم هست كه وى ديگر توان توجيه سياست هاى آمريكا در نزد ساير كشورها را ندارد.
ازنظر محافل ديپلماتيك آمريكا، پاول خود را درخدمت دولتى مى بيند كه ايدئولوژيك ترين دولتى است كه وى تاكنون درخدمت آن بوده است.
مهمترين نشانه براى اثبات اينكه پاول براى به پيش بردن بارسنگين وزارت خارجه آمريكا همچون اسب پاشكسته، ناتوان از ادامه كار است را مى توان در سطور مقاله «لرى ويلكرسون» رئيس دفتر وزيرخارجه آمريكا جست وجو كرد.
وى درمقاله اى در نشريه «جى كيو» كه روزنامه «گاردين» چاپ بريتانيا هم در ششم مه جارى، خبر آن را منعكس كرد، در باب ايفاى نقش آتشنشان ازسوى پاول و خستگى او ازاين كار نوشت:
«وى وقت زيادى را براى كنترل ابعاد خسارت و عذرخواهى بابت اعمال ديگران (در دولت بوش) در سراسر جهان صرف مى كند و از تندروها در دولت دور و از آنان متنفر است.»
«ريچارد آرميتاژ» معاون وزارت خارجه آمريكا نيز مى گويد: سخنرانى آخر آقاى پاول در سازمان ملل متحد براى توجيه اعضاى آن سازمان در باب ضرورت آغاز جنگ عليه عراق (كه شاه بيت آن نشان دادن تصاوير ماهواره اى از آزمايشگاههاى سيار سلاحهاى شيميايى ـ بيولوژيك صدام بود و پس از جنگ وى با شرمندگى مجبور به اعتراف به غلط بودن آن اطلاعات شد)، منبع بزرگى ناراحتى براى وزيرخارجه به شمارمى آيد.
برخى تحليلگران در آمريكا، پاول را «قربانى جنگ (عراق)» مى نامند و جالب اينجاست كه او درجنگ ۱۹۹۱ براى اخراج لشگريان صدام از كويت، رياست ستادمشترك ارتش آمريكا را برعهده داشت.
چشم انداز تأثيرگذارى
بدون شك، بايد منتظربود كه اقدام بى سابقه بيش از يكصد ديپلمات بريتانيايى و آمريكايى در انتقاد از رهبرانشان، تأثيرات خاص خود را به همراه داشته باشد.دراين زمينه به دشوارى بتوان شاخصى براى تعيين تأثيرگذارى درنظر گرفت.
ازطرفى، مقامات ارشد در داونينگ استريت بريتانيا و يا كاخ سفيد آمريكا، اگر تغييرى در سياست هاى خود بدهند، حداقل به گونه اى عمل خواهندكرد كه اقدامشان به نشانه بالابردن پرچم سفيد در برابر ديپلمات هاى ازدور خارج شده نداشته باشد.
از همين زاويه است كه درمرحله اول تلاش خواهدشد كه اولاً اقدام ديپلمات هاى سابق در نامه سرگشاده نوشتن، كم اهميت و حتى اشتباه جلوه كند و دوم، تغييراتى كه احتمالاً انجام خواهدشد، در راستاى سياست هاى جارى و نه به خاطر انتقاد مطرح شده، تصويرشود.
«مايك اوبرين» از مقامات ارشد وزارت خارجه بريتانيا بهترين نمونه براى اين تحليل است. به نوشته سايت انگليسى بى.بى.سى، در ۲۷آوريل. اوبرين به اين سايت گفت: به نظرمى رسد آنها (ديپلمات هاى سابق) طرفدار سياستى درخاورميانه هستند كه ما درحال اجراى آن هستيم، ما داريم همان سياست مورداشاره آنان را دنبال مى كنيم.
حال كه ما همين كار را انجام مى دهيم، آنان ما را به خاطر آن مورد انتقاد قرارمى دهند.(!)
با اين وجود، حركت ديپلمات هاى سابق تأثيرگذار خواهدبود، چرا كه آنان در زمانبندى طرح انتقاد و فشارهاى وارده بر دولتين بوش و بلر و شناخت فضاى تحولات و پيش بينى روند كلى جريان امور، ظرافت هاى لازم را تشخيص داده اند، يا اينكه حداقل دراين زمينه ها شانس يار آنان است.
البته اقدام آنان، علاوه بر فشارى كه به صورت فردى برجاى گذاشته و مى گذارد، درتركيب با تحولات ديگر نيز مى تواند تأثيرگذارى خود را نشان دهد، هرچند همانطور كه بيان شد ارزيابى تأثيرگذارى شاخص دقيقى ندارد.
بهترين مثال دراين زمينه، چرخش ۱۸۰درجه اى بوش در قضيه مناقشه فلسطينى ـ اسرائيلى است كه مدت بسيار كوتاهى پس ازانتشار نامه ديپلمات هاى سابق آمريكايى خطاب به او اتفاق افتاده است.
كاخ سفيد در روز جمعه (هفتم مه جارى) اعلام كرد كه مشاور امنيت ملى بوش براى ملاقات با «احمدقريع» نخست وزير فلسطينى، ظرف روزهاى آينده عازم محل ملاقات درآلمان خواهدشد.اين خبر پس از آن اعلام شد كه بوش دركنفرانس مشترك خبرى با شركت «ملك عبدالله» شاه اردن در روز ششم ماه مه گفته بود كه قصددارد گفت وگوها با طرف فلسطينى را گسترش دهد.
درنظرگرفتن اين چرخش درفضاى سياست انزواى كامل «ياسرعرفات» رهبر تشكيلات خودگردان فلسطينى و حمايت بى دريغ ازتمامى سياست هاى آريل شارون درهمه زمينه ها، زمانى گوياتر است كه نامه ديپلمات ها را در كنار لغو قبلى ديدار پادشاه اردن با بوش در هفته هاى گذشته دراعتراض به سياست هاى خاورميانه اى پرزيدنت بوش قراردهيم.
ديپلمات هاى سابق آمريكايى گفته اند قصددارند كنفرانسى درگسترش طرح علنى ديدگاه انتقادى شان برگزاركنند.
اين خود نشان مى دهد كه اقدام ديپلمات هاى دوسوى اقيانوس آتلانتيك، حوزه انتخابى خود براى به چالش كشيدن سياست هاى جارى را عرصه افكارعمومى قرارداده است.
درحالى كه محبوبيت بوش و بلر به خاطر رسوايى هاى متعدد در عراق، از يافت نشدن سلاح هاى كشتارجمعى مورد ادعا گرفته تا به كارگرفتن مجدد ژنرال هاى بعثى سابق از گاردرياست جمهورى، تا مسابقه گذاشتن افسران ارتش آمريكا در زندان «ابوغريب» بغداد با شكنجه چى هاى دوران صدام، همه و همه نشان از آن دارند كه شورش ديپلمات هاى سابق مى تواند ديپلمات هاى كنونى را هم تشويق به حركت كند و ديپلماسى به گل نشسته آمريكا و بريتانيا در باتلاق عراق را براى تغيير هرچه سريعتر نهيبى قدرتمندانه تر زنند.

مرحله نهايى انتخابات مجلس ۵۴۳ نفره هند (لوك سابا) ديروز تحت تدابير شديد امنيتى در اين كشور آغاز شد.انتخابات پنج مرحله اى هند كه حدود ۶۷۵ ميليون نفر از جمعيت بيش از يك ميليارد نفره هند از شرايط لازم براى دادن رأى برخوردار هستند، از اول ارديبهشت ماه جارى آغاز شد كه ديروز مرحله پنجم يا نهايى آن برگزار شد.دراين مرحله از انتخابات پارلمان هند، وضعيت ۱۸۲ كرسى مجلس مشخص مى شود و ۲۵۱ ميليون هندى در ۱۶ ايالت وفرماندارى حائز شرايط رأى دادن هستند.

كميسيون انتخابات فيليپين پايان رأى گيرى در حوزه هاى انتخابيه اين كشور را اعلام كرد.بيش از ۴۳ ميليون نفر واجد شرايط در فيليپين براى انتخاب رئيس جمهورى، معاون رئيس جمهورى، سناتورها و نمايندگان دو مجلس، فرمانداران، شهرداران و شوراهاى محلى به پاى صندوقهاى رأى رفتند.

«رابرت موگابه »، رئيس جمهورى زيمبابوه ملت را به مبارزه با فساد و مقابله با «دشمنان كشور» فرا خواند.وى درجريان ديدار خود با رهبران قبايل در زيمبابوه، ضمن حمله شديد به انگلستان، «تونى بلر» نخست وزير آن كشور را به دروغگويى و امين نبودن در برخورد با ملت زيمبابوه متهم كرد.موگابه همچنين بلر رامتهم كرد، دوستان خود دراروپا وآمريكارابراى اعمال مجازاتها عليه «هراره» تحريك كرده است.

رسانه هاى ژاپنى از تهديد شدن سفارت آمريكا در «توكيو» به انجام عمليات تروريستى خبردادند.منابع اين سفارتخانه گفتند: اين تهديد، به صورت نامه الكترونيكى به يكى از شهروندان آمريكايى مقيم ژاپن ارسال شده است.
در اين نامه الكترونيكى آمده است كه سفارتخانه آمريكا در توكيو در هفته جارى مورد بمب گذارى قرار خواهد گرفت.براساس اين گزارش، سفارت آمريكا در توكيو از دولت ژاپن درخواست كرده است كه تدابير لازم را در اين زمينه اتخاذ كند.

سرانجام پس از حدود دو ماه چالش و رودررويى سياسى درميان احزاب حاكم و مخالف در تايوان درباره انتخابات رياست جمهورى سال ،۲۰۰۴ كار بازشمارى آراى انتخابات ديروز در اين جزيره آغاز شد.بيش از دو هزار دادگاه و قاضى در سراسر اين جزيره به همراه ۱۵۰۰ وكيل قراراست كار بازشمارى آرا را در حدود ۱۰ روز به پايان برسانند.دادگاه عالى « تايپه » اعلام كرد: براى اطمينان از صحت بازشمارى آرا اين دادگاه نيز ۱۲۰ دادگاه و قاضى ويژه را انتخاب كرده است.
مجلس تايوان چند هفته پس ازاعتراضات مخالفان حزب حاكم دموكراتيك ترقى خواه در تايوان و درخواست آنان براى بازشمارى آراى انتخابات رياست جمهورى، با اين كار موافقت كرد.