گروه شهرستانها ـ همزمان باگراميداشت روز جهانى موزه و بزرگداشت هفته ميراث فرهنگى و با اتمام طرح تغيير كاربرى ساختمان قديم كنسولگرى انگليس مربوط به سال ۱۲۷۷ هـ.ش (اواخر قاجار) واقع درخيابان فردوسى زابل با نمايش آثارى از مكشوفه هاى شهر سوخته به عنوان موزه بابل افتتاح مى شود.
اين بنا كه در فاصله كمى از ساختمان قديم بانك ايران و انگليس قرار گرفته توسط افسرى به نام سايكس ودر تحقق اهداف استعمارى دولت انگليس در زابل بنا شد. به گزارش ستاد خبرى هفته بزرگداشت ميراث فرهنگى اين ساختمان ملهم از معمارى سنتى وبومى منطقه سيستان است كه تا قبل از سال ۱۳۶۸ هـ.ش به عنوان مركز بهداشت شهرستان زابل مورد بهره بردارى قرار مى گرفت. اين بنا كه به سبب بالا بودن زه آب و سطح آبهاى زيرزمينى در پى و شالوده دچار آسيب ديدگى جدى وغيرقابل استفاده شده بود به منظور مرمت، بازسازى و راه اندازى به عنوان ساختمان موزه سيستان مورد مرمت اساسى قرار گرفته و قسمتهايى از آن مجدداً بازسازى شده است.
برپايى نمايشگاه هاى مردم شناسى، باستان شناسى، هنرهاى تزيينى و سنتى از هنرمندان بومى باالهام از نقوش باستانى، يافته هاى سال جارى كاوش در بمپور، مراسم افتتاح دفتر اطلاع رسانى ميراث فرهنگى و ... از جمله برنامه هاى بزرگداشت هفته ميراث فرهنگى در استان سيستان و بلوچستان به شمار مى روند.

قزوين، «شايسته گروسى»: قزوين از جمله استان هاى كشور است كه با وجود داشتن ميزان بالاى افراد باسواد و تحصيلكرده، از كمترين امكانات كتابخانه اى برخوردار است.
در اين ميان قشرهاى جوان و نوجوان منطقه از نبودن كتابخانه هاى كافى براى مطالعه و گذراندن اوقات فراغت خود در آنجا بيشتر رنج مى برند. تعداد كتابخانه هاى استان تنها با زيربناى ۱۴۹۲۰ مترمربع و با تعداد مراجعه كنندگان بالغ بر ۴۳۱۲۱۶ نفر، پاسخگوى متقاضيان نيست.
در مجموع كتاب هاى اين كتابخانه ها شامل ۱۹۲۲۵ جلد كتاب است و جمع فضاى سالن هاى مطالعه تنها ۵۳۶۴ مترمربع است. يعنى با توجه به جمعيت شهر قزوين مى توان گفت كه سهم هر قزوينى از سالن مطالعه تنها ۵‎/۲ متر است كه آن هم كمتر براى مطالعه كتاب هاى كتابخانه استفاده مى شود و اكثر دانش آموزان در آن به مطالعه درس هاى خود مى پردازند.
«لالوها»، معاونت امور كتابخانه ها در استان قزوين، در اين باره مى گويد، كتابخانه شهر قزوين با ۲۴۶ هزار و ۴۳۹ كتاب تنها بخشى از نيازهاى مطالعاتى مخاطبان را پاسخگو است. استان قزوين داراى ۴ كتابخانه عمومى است.
خانم معتمدى، كتابدار كتابخانه عارف شهر قزوين نيز گفت: ازدحام كار، كمبود كاركنان كتابخانه ها و نبودن فرصت كافى براى مطالعه دست به دست هم دادند تا مراجعه كنندگان با خدمات دهى مناسب مواجه نشوند. خانم سهيلا كريمى، كتابدار كتابخانه آيت الله رفيعى اين شهر اعتقاد دارد: تعديل نيرو در كتابخانه از مهمترين مشكلات ما براى پاسخگويى بموقع و مناسب مراجعه كنندگان است. از طرفى، به دليل مكانيزه نبودن كتابخانه، كتابدارها موظف هستند در يك روز صدها بار به قفسه كتاب ها مراجعه و كتاب هاى موجود و غير موجود را جست وجو كنند.
خانم «فاطمه ذوالقدر» كه كتابدار است گفت: سالن هاى موجود به هيچ وجه پاسخگوى نياز مراجعه كنندگان نيست و اكثر مواقع مشكلاتى براى ما به وجود مى آورد. «فرزانه كريمى» هم كه دانش آموز دبيرستانى است، مى گويد: كتابخانه هاى قزوين كتاب هاى در حد دانش آموزان را كه خواهان نوشتارى ساده و به دور از الفاظ ثقيل باشد را ندارد و ما هرچند مرتبه يكبار مى توانيم كتاب هاى موردنياز خود را پيدا كنيم.

دزفول، خبرنگار «ايران»: خيرين دزفولى براى ساخت دانشكده علوم پزشكى دزفول اعلام آمادگى كردند.
«عبدالنبى دفترى» رئيس مجمع خيرين مدرسه ساز دزفول با اعلام خبر فوق افزود: در صورتى كه مشكل تأسيس اين دانشكده رفع شود، با توجه به سوابق خيرين دزفول امكان ساخت اين دانشكده با هر هزينه اى امكانپذير است. همچنين دكتر «مسعود اسدى نيا» رئيس شبكه بهداشت و درمان دزفول در اين خصوص اظهار داشت: ساخت دانشكده مذكور نيازمند صدور مجوز نهايى از سوى شوراى گسترش دانشگاههاى وزارت بهداشت و درمان است.

گروه شهرستانها: در «روز جهانى موزه ، ۲۹ ارديبهشت» بازديد از موزه ها و محوطه هاى تاريخى ـ فرهنگى در سراسر كشور رايگان اعلام شد.
اين تصميم با هدف افزايش ديدار مردم از موزه ها و اماكن تاريخى اتخاذ شده است.
به گزارش ستاد خبرى هفته بزرگداشت ميراث فرهنگى، همزمان با آغاز روز جهانى موزه و گراميداشت هفته ميراث فرهنگى (۲۹ارديبهشت تا ۴خرداد) بيش از ۲۰۰ برنامه در سراسر كشور اجرا خواهدشد.
آشنا كردن مردم با عملكرد سازمان در زمينه هاى حفاظت، پژوهش، مطالعات و معرفى نمايشگاههاى مختلف و انتشارات سازمان، موزه ها و… از اهداف برگزارى هفته ميراث فرهنگى است.
موزه هاى سنگ و كتابت و تاريخ در كرمانشاه، مردم شناسى در تربت حيدريه، قاين، چالشتر، ابركوه، آب در گناباد، موزه قزوين، حمام وزيرى در سارى، مردم شناسى و مسكوكات در فهادان از جمله موزه هايى است كه در هفته ميراث فرهنگى گشايش مى يابند.
بازگشايى مقابر باغ گنبد سبز، موزه شوش، موزه مردم شناسى تكيه معاون الملك، كتابخانه اختصاصى و مركز اسناد مجموعه نياوران و نيز نمايشگاههايى از آثار رضا كلهر و آيت الله نجومى، ميرعماد، شاهنامه داورى، سكه هاى ساسانى، پيكرك هاى ايلامى، سفالينه هاى پيش از تاريخ، تازه ترين آثار كشف شده از منطقه تاريخى شادياخ، آثار سلوكى در ايران، كلاه و كفش، پوشاك پهلوى اول، اتومبيل هاى سلطنتى، شاهنامه خوانى، همايش هاى ميراث پهلوانى و بزرگداشت حكيم عمرخيام و … از جمله برنامه هاى هفته بزرگداشت ميراث فرهنگى و روز جهانى موزه در كشور خواهدبود.
نمايشگاههاى ايران شناسى، هنرهاى سنتى، مردم شناسى روستاى ماخونيك، آثار استاد رخشانى، اسناد نهضت على دلوارى، فرجام زندگى ميرزا تقى خان اميركبير، آثار شهداد كرمان، سكه هاى دوره اسلامى، آثار كمال الملك، آثارمكشوفه جيرفت، مجموعه عباس ميرزا، اجراى موسيقى سنتى در سر در باغ ملى، كلورز، تصاوير و نقاشى امامزاده هاى مازندران، اسناد تاريخ موزه دارى در ايران و ايكوم، مستندات تاريخچه ورود كالسكه به ايران، داروخانه دكتر نظامى و … از ديگر برنامه هاى اين هفته در سراسر كشور محسوب مى شود. گفتنى است نمايشگاههايى از آثار نقاشى، نقش برجسته هاى مسى، خوشنويسى، تذهيب، مينياتور، هنرهاى كاربردى سنتى، باتيك، عكس هاى ميراث معنوى، چهل پرده از شاهنامه و… از جمله برنامه هاى متعدد هفته ميراث فرهنگى است كه در نگارخانه هاى تهران، سمنان، مشهد، قم، اصفهان ، خوزستان، كرمان، شيراز،
بندرعباس و نيز كاليفرنيا و سانفرانسيسكو برگزارخواهدشد.

\ نمايشگاه تمبرها و اسكناس هاى دوره قاجار در كرمانشاه برپا مى شود

مجموعه اى از تمبرهاى قديمى، اسكناسها و كارت پستالها و كارتهاى تلفن هاى ايران و جهان همزمان با بزرگداشت هفته ميراث فرهنگى در كرمانشاه به نمايش درمى آيد. به گزارش ستاد خبرى هفته بزرگداشت ميراث فرهنگى، فوزى غفارى، مجموعه دار خصوصى و صاحب اين مجموعه گفت: تمبرهاى به نمايش درآمده نخستين تمبرهاى منتشر شده در سال ۱۲۴۷ معروف به نام سرى باقرى تا گزيده اى از تمبرهاى جهان را دربرمى گيرد. به گفته غفارى مجموعه كامل كارتهاى تلفن دنيا، اسكناسهاى ديگر جهان، سكه ها و كارت هاى پستال نيز از ديگر بخشهاى مجموعه خصوصى وى به شمار مى آيند.

قوچان ـ على ايشا ن زاده : شهر مرزى باجگيران، درشمالى ترين نقطه قوچان، مركز بخش باجگيران دروازه ارتباط ايران با كشورهاى آسياى مركزى، جامانده از كاروان توسعه و عمران، همچنان چشم به راه توجه مسؤولان است تا بتواند از موقعيت استراتژيك خود در جهت رشد و شكوفايى استعدادها و رونق اقتصادى منطقه به خوبى بهره گيرد.
از زمان فروپاشى كشور شوروى و تقسيم آن به چندين كشور مستقل، لزوم تعيين نقطه اى استراتژيك براى ايجاد رابطه اى نزديك از لحاظ اقتصادى با اين كشورها اجتناب ناپذير مى نمود. علت اين امر حس نزديكى و قرابت اين گونه كشورها با كشور ماست، همچنين علائق مشترك از نظر مذهبى، فرهنگى، تاريخى ، اقتصادى و منافع مشتركى است كه با ما دارند.
چندى پس از استقلال كشورهاى آسياى ميانه و گشايش مرز مناسبى چون باجگيران در استان خراسان و فعاليت و جنب وجوش گمرك قديمى آن، تردد كاميونهاى ترانزيت و مبادلات كالا، فعاليتهاى تجارى، رفت و آمد مسافر و گردشگران به ويژه اتباع تركمنستان، تحولى در منطقه باجگيران قوچان ايجاد كرد.
در آن روزها شايد باجگيران كه ساليان درازى را در محدوديت، صبورانه و آرام به سر برده بود، هيچگاه تصور رونق دوباره اى را نداشت. اقداماتى چون احداث و افتتاح بازارچه مرزى مشترك در نقطه صفر مرزى نيز پاسخى منطقى به ارتباط قوى، فرهنگى و معنوى دو ملت ايران و تركمنستان به منظور برقرارى ارتباط و تبادلات بيشتر و بهتر به ويژه در زمينه تجارت و بازرگانى همچنين بهبود وضعيت معيشتى مردم منطقه و افراد بومى بود.
در پى اين تحولات به تدريج جمعيتى از مردم منطقه كه طى سالهاى گذشته براى كار به شهرها از جمله قوچان، كوچ كرده بودند به زادگاه خود بازگشتند. عده اى از جوانان به كارهايى چون مسافركشى به وسيله اتومبيل هاى شخصى به مقصد قوچان و مشهد و جابه جايى مسافران، گردشگران و اتباع تركمن پرداخته و تعدادى از اهالى به كارها و مشاغلى هر چند كاذب همچون خريدوفروش ارز از جمله دلار و منات (واحد پول تركمنستان) پرداختند، عده اى اززنان و مردان بومى به سود اندك حاصل از فروش برخى كالاهاى خريدارى شده ازبازارچه مرزى طرف تركمن از قبيل پارچه هاى لى و متقال ـ به ميزانى محدود ـ قناعت كرده تا روز ديگرى را پشت سر گذاشته و با دست پر به خانه بازگردند، چند كافه، رستوران، مغازه نيز در گوشه و كنار تنها خيابان اصلى شهر به خصوص در نزديكى گمرك گشايش يافت و در كنار آنها هم درهاى چند دكان قديمى پس از سالها باز شد.
در سال ۱۳۷۳ كه مى توان گفت اوج ارتباط كشورهاى آسياى ميانه و ايران از طريق مرز باجگيران بود گردش ۱۵۰ ميليون دلار دربازار خريد كالا و خدمات، موجب رونق اقتصادى منطقه همچنين استان شد و گمرك باجگيران روزانه پذيراى مسافران و گردشگران زيادى بود اما ساخت و بافت قديمى شهر و ساختمان فرسوده گمرك، مغازه هاى بدون جذابيت و زيبايى، كافه ها و رستوان هاى نامتناسب از جهت شكل و ساختمان و اندازه، خانه هاى قديمى و گلى به جز چند خانه سازمانى و ساختمانهايى چون بخشدارى، شهردارى و مهمانسراى آن و … بى ترديد در نگاه اول، تصويرى منفى از فضاى اقتصادى و فرهنگى از شهر مرزى در ذهن هر تازه وارد ترسيم مى كرد و شهر و گمرك آن به عنوان ويترين و چشم و چراغ كشورمان چندان درخششى نداشت.
هر چند احداث جاده جديد و ترانزيتى قوچان ـ باجگيران همچنين قوچان ـ درگز، احداث پايانه مشترك مرزى باجگيران و تركمنستان، بهسازى قسمتى از ساختمان گمرك، احداث ساختمان دفتر اطلاعات، جهانگردى، تعريض و آسفالت خيابان اصلى و ورودى شهر منتهى به گمرك، احداث يك مسجد بزرگ و مواردى ديگر طى چند سال اخير از جمله اقدامات قابل توجه بوده است كه ضرورت ايجاد هر يك كاملاً محسوس است. به هر تقدير، رونق باجگيران بعد از بازگشايى مرز و فعاليتهاى گمركى كه انتظار مى رفت هرروز افزوده شود، متأسفانه آن گونه كه بايد دوام وقوامى نيافت، از جمله بازارچه مرزى كه با هزار اميد و آرزو به منظور تسهيل در مبادله كالا با كشور همسايه به طور رسمى در فروردين ۱۳۷۵ افتتاح شد و مى توانست نقطه عطفى در شكوفايى استعدادها و امكانات بالقوه اقتصادى و تجارى منطقه همچنين شهرستان قوچان باشد رفته رفته به دلايل مختلف از حركت آن كاسته شد و به طور كلى نه تنها به اهداف خود دست نيافت بلكه عملاً به محل تجمع مقادير زيادى سرمايه و نيروى انسانى بلااستفاده و راكد تبديل شد.
غرفه داران و پيله وران نيز بلاتكيف مانده و عده اى هم خسارات جبران ناپذيرى را متحمل شدند.
دراين ميان مردم منطقه و عده اى از ساكنان بومى هم كه چشمى به بازارچه دوخته بودند چيزى عايدشان نشد و در پى آن نيز عدم اجراى طرحهاى اشتغال زا توسط بخش خصوصى و دولتى در منطقه، مسائلى چون برخى سختگيرى هاى كشور همسايه براى ورود ساكنان منطقه و شهرهاى مرزى از طريق لغو يك طرفه رواديد در پروتكل گذر مرزى در سفر به تركمنستان بود.
در حالى كه اتباع تركمن بدون رواديد وبدون هرگونه سختگيرى مرزى به كشور ما وارد شده و حتى در سفر آنها تا مشهد نيز مشكلى وجود نداشته است ـ براساس انعقاد پروتكلى بين مرزبانهاى ما و تركمنستان اتباع طرفين مى توانستند از طريق اين پروتكل با داشتن گذر مرزى تا شعاع حداقل ۴۵كيلومترى تردد كنند كه اين مسأله بيشتر شامل ساكنان شهرهاى مرزى و مرزنشينان گرديده و به نوعى براى تجار منطقه نيز راحت تر بود. هرچنداتباع تركمن با ورود به ايران كمك وتأثير مثبتى هم بر صادرات ما نداشته اند و ترددشان با گذر مرزى صرفاً براى ورود كالا به ايران بوده است. چنين محدوديتهايى براى اتباع ما وگاه برخى مسائل و مشكلات فراروى تجار ايرانى در تركمنستان و مواردى از اين قبيل به هر حال بر كاهش تعداد مسافر و ترددگردشگر ازمرز باجگيران تأثير گذاشته است...
در شهر باجگيران سكوت و ركودخاصى حاكم شده است از جنب و جوشهاى سالهاى اول و تا حدودى قبل از مهرماه ،۷۸ رفت و آمدتوريست و مسافران و اتباع تركمن چندان خبرى نيست. رانندگان خودروهاى شخصى مسافرى برون شهرى يكى پس از ديگرى بيكار شده و اهالى، راهى جز بازگشت دوباره به شهر نيافته و مهاجرتهاى معكوس افزايش يافته است...
شهرى كه هنوز از داشتن يك جايگاه مناسب عرضه فرآورده هاى نفتى به ويژه پمپ بنزين و امكانات فرهنگى، تفريحى و ورزشى بى بهره است، نبودن رستوران و مغازه هاى شيك ومناسب مرز، ميهمانپذير، هتل و... چندان هم جاى تعجب ندارد!
البته منطقى هم نيست كه باجگيران را با شهرى چون عشق آباد مقايسه كرد اما نبايدبه گونه اى هم باشد كه توريست يا هر تازه وارد خلاف تصور و ذهنيت خود را در ورود به يك شهر مرزى و دروازه آسياى مركزى مشاهده كند و رغبتى هم براى توقف در يك چنين شهر بدون امكانات و جاذبه نداشته باشد.
اهميت باجگيران در قديم
يكى از اهالى آگاه باجگيران مى گويد: باجگيران در قديم به لحاظ موقعيت مرزى راه ارتباطى بين ايران و روسيه، گمرك و انجام صادرات و واردات حائز اهميت بوده است. مردم منطقه در اين ارتباط خيلى زودتر به وسايل مدرن زندگى روز از قبيل، سماور، چرخ خياطى، ابزار و آلات كشاورزى و... دسترسى داشته اند.
در سال۱۲۸۰ به همت اهالى اولين مدرسه ابتدايى آن تأسيس شد كه معلمان آن را از روسيه مى آوردند، مردم علاقه زيادى به مطالعه و سوادآموزى داشتند به طورى كه در سال۱۳۲۰ چوپانهاى منطقه هم گواهى ششم ابتدايى راگرفته بودند. درسال۱۳۰۴ باجگيران داراى كارخانه برق شد و در ۱۳۲۴ سينما در آن داير گرديد و اما امروز!...
رئيس شوراى اسلامى باجگيران نيز گفت: متأسفانه باجگيران على رغم همه اميدها و آرزوهاى مردم، طى سالهاى پس از بازگشايى مرز نتوانست به توسعه و عمران قابل قبول و رونق پايدار برسد و برخى بى مهرى ها و كم توجهى ها به آن در وهله نخست بيكارى مردم و جوانان و بازگشت دوباره آنها به شهر را دربرداشته است.
ايرج حاتمى افزود: كمبود و نبودامكانات تفريحى فرهنگى، ورزشى و دبيرستان باعث دلسردى خانواده ها و بازماندن دانش آموزان از ادامه تحصيل و حتى افت تحصيلى در دوره هاى ابتدايى و راهنمايى شده است. شهردارى باجگيران نيز امروزه بيشتر راههاى كسب درآمد خود را از دست داده و در ارائه خدمات شهرى دچار مشكل است. وى خاطرنشان كرد: از تأسيسات و ساختمانهاى موجود دولتى هم استفاده مطلوبى نشده و بعضى بى استفاده مانده اند. بازارچه مرزى و غرفه هاى آن نيز معمولاً دست به گريبان مسائل و برخى اختلاف سليقه ها، دستورالعملها و بخشنامه هايى شده و مردم منطقه هم بهره چندانى از آن نبرده اند.
باجگيران در بخش دام، از استعداد بالقوه زيادى برخوردار است. پايه و اساس فعاليتهاى اقتصادى آن دامدارى و كشاورزى است كه دراين زمينه نياز به حمايتهاى مالى و اعتبارى و سرمايه گذاريهاى دولتى و بخش خصوصى دارد كه با تبديل دامداريهاى سنتى به صنعتى و نيمه صنعتى مى توان فرصتهاى شغلى خوبى ايجادكرد.
توسعه باجگيران باجذب منابع
كارشناس يكى از شركتهاى بين المللى توسعه و عمران نيز معتقد است: توسعه و عمران و اجراى پروژه هاى عمرانى و اقتصادى در باجگيران ميسر نخواهد شد مگر با جذب منابع داخلى و بين المللى، به ويژه همكاريهاى كشورهاى آسياى ميانه، اتكا به منابع غنى فرهنگى و عنايت به استعدادهاى بالقوه منطقه با هدف زيربنايى توسعه و صادرات فرهنگ پربار اسلامى و ايرانى و شكوفايى اقتصادى همراه با عنايت جدى مسؤولان، مى توانداين منطقه را به شاهراهى حياتى در اقتصاد، تجارت و صنعت كشور تبديل نمايد.
منطقه باجگيران مى تواند نقطه عطفى در اقتصاد منطقه، استان خراسان و در نهايت كشور باشد.