نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى

چنى با اين اميد كه مى تواند قول و وعده همكارى سازمان را بگيرد، آنان را به دفتر خود آورده بود. اما سيا پيامى متفاوت، واقعگرايانه و نتيجه گيرى غيرمعمول داشت، با اين مضمون كه آنان قادر به انجام اين كار نيستند.
افسران سيا، همان نظرات را به رئيس جمهورى نيز گفتند. رئيس جمهورى سؤال كرد: «آيا با اقدامات مخفيانه مى توان اين كار را انجام داد؟» پاسخ منفى بود.
رئيس جمهورى درحال مرور مسائل در ذهنش بود و باخود گفت: «لعنتى!»
درخصوص سياست دو پهلوى حركت به سوى جنگ و ادامه اقدامات ديپلماتيك ازطريق سازمان ملل متحد، رئيس جمهورى گفت: اين تنها راهى بود كه آنان مى توانستند انجام بدهند.
بوش گفت: «مى دانم كه شما را درموقعيت دشوارى قرار داده ام. قبول دارم كار سختى است، اما به هرجهت، ما در مسير اين كار قرارگرفته ايم و بايد تمامى اين كارها را به طور همزمان انجام دهيم.»
براى كاندوليسا رايس، حركت در دو مسير متفاوت و سخن گفتن يا تلاش براى متقاعدنمودن درمورد هردواقدام، معمايى بس دشوار و پيچيده بود.
او متوجه بود كه ديپلماسى اجبارآميز به معناى زندگى با ناهنجارى ها و عدم تجانس هاست. سيا به صراحت عنوان داشت كه براى به كارگيرى منابعى درداخل عراق، بايد به آنان بگوييم كه آمريكا دركار خود جدى است و نيروى نظامى خود را وارد عمل خواهدكرد.
ازحركات رئيس جمهورى معلوم بود كه پيام را گرفته و با آن موافق است، اما هيچ قولى نداد.
وقتى پاول اين موارد را شنيد، متوجه شد كه سيا به هيچوجه مايل نيست كه يك بار ديگر با شكست مواجه شود. تنت هم درتكميل اين بحث عنوان داشت كه اگر قرار باشد عمليات مخفيانه به تنهايى انجام گيرد، تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد احتمال پيروزى براى آن وجوددارد.
ازنظر او، اين رقم يعنى صفر. سيا هيچ منبعى را درداخل عراق ندارد و تنها راه سرنگونى صدام، اقدام نظامى است.
پاول به اين جمع بندى رسيد؛ زمانى كه كسى مى گويد نمى تواند كارى را انجام دهد، اما مى تواند ديگران را حمايت كند، فشار قابل توجهى را براى جنگ فراهم آورده است.
بخش هفتم
پس از جلسه توجيهى روز ۲۸ دسامبر دركرافورد و درحضور رئيس جمهورى، رامسفلد به فرانكس دستور داد تا ۱۰ روز بعد با يك طرح اجرايى بازگردد.
ملاقات براى روز ۹ ژانويه برنامه ريزى شد، اما به هم خورد. رامسفلد و فرانكس ازطريق يك تلفن حفاظت شده با يكديگر صحبت كردند. فرانكس يك خط از تلفن خود گرفته و آن را دراختيار يك سرهنگ نيروى دريايى قرارداده بود، تا مجموعه مكالمات آنان را يادداشت كند. بحث هاى سطح بالاى آنان باعث شكل گيرى هزاران صفحه مطلب با طبقه بندى بالا شد. يادداشت هاى آن روز نشان از آن داشت كه رامسفلد خواهان پاسخ به سؤال هاى زير در ملاقات بعدى بود:
ـ اگر عراق از سلاح هاى كشتار جمعى استفاده كند، چه بايد كرد؟
ـ ميزان دقيق تنزل ارتش عراق از جنگ خليج فارس ۱۹۹۱ چه اندازه است؟
ـ استفاده واقعى كشورهاى همسايه، كه فرانكس قصد داشت از آنان به عنوان پايگاه استفاده كند، چيست؟
ـ اهداف استراتژيك و تاكتيكى آنان در شرايط فعلى چيست؟
ـ نمودار خطوط عملياتى و لايه هاى آسيب پذيرى كه به رئيس جمهور نشان داده شد، نشان دهنده اولويت هاست. اهداف اصلى كدامند؟ براى عملى شدن تأثيرات مورد نظر شما، چه ميزان زمان لازم است؟
ـ اگر جنگ غيرمتعارف و تلاش هاى اطلاعاتى انسانى، قادر به مشخص كردن اهداف باشند، آيا تغييرى در جدول زمانى ايجاد خواهد شد؟
ـ آيا نابودى هم زمان تعداد زيادى از اهداف ، باعث وارد آمدن فشار به رژيم و خردشدن آن مى شود؟ و در اين صورت، آيا نياز به نيروهاى فراوان و جنگ طولانى مدت كاهش مى يابد؟ اگر يك پايگاه اطلاعاتى امنيتى داشته باشيد، آيا مى توانيد اصلى ترين اهدافى را كه باعث تسريع در سقوط صدام مى شود، شناسايى كنيد؟
فرانكس اين فهرست را به تعدادى از كارمندان ارشد داد. رينوارت با ديدن فهرست گفت: «خداى من، رئيس ، اين كار نشدنى و غيرممكن است».
فرانكس به رينوارت و ديگران گفت: «بسيار خوب، ما بايد مسائل را درك كنيم. اين يك معامله است، بنابراين سعى كنيد به بيراهه نرويم.
وظيفه انجام اين كار برعهده ماست. بنابراين سعى كنيد همه با هم اين مسير را طى كنيم».
به عبارت بهتر، رامسفلد را به دليل سؤالات انبوهى از سؤالات سرزنش نكنيم. فرانكس به آنان گوشزد كرد كه او و بقيه ، قدرت خود را از رامسفلد مى گيرند. آنان بايد خود را با شيوه و ديدگاه هاى رامسفلد هماهنگ كنند. هر بار كه فرانكس پيش رامسفلد رفته، با انبوهى از سؤالات بازگشته است. واين روند همچنان ادامه دارد.
در يك مصاحبه، من به رامسفلد فهرستى ازسؤالاتش را نشان دادم. او خنديد و گفت كه فهرست ناقص است. وادامه داد كه اين، حتى نيمى از سؤالاتى هم نيست كه او در همان لحظه در ذهن دارد.
ادامه دارد

گروه بين الملل ـ همزمان با آن كه رئيس جمهورى موقت عراق قول داد تهديدكنندگان امنيت كشور را سركوب خواهد كرد، پليس عراق در يورشى گسترده به منطقه اى در بغداد يك نفر را كشت و صدها مظنون ديگر را بازداشت كرد.
به گزارش آسوشيتدپرس، در اولين ساعات ديروز، ده ها مأمور پليس عراق به محله «باب الشيخ» ريختند و مظنونانى را از خيابان ها جمع آورى كردند. برخى مقاومت كردند و درنتيجه چند نبرد خيابانى درگرفت. «حسين على كمال» معاون وزير كشور عراق گفت كه اين عمليات به منظور سركوب «تبهكاران، آدم ربايان و غارتگران» صورت گرفته است. يك مظنون مرد و دو نفر ديگر حين مقاومت مجروح شدند. ديروز چندين انفجار در بغداد به گوش رسيد و ابرى از غبار بر فراز منطقه به اصطلاح «سبز» به هوا برخاست.
اين درحالى است كه «غازى الياور» رئيس جمهورى موقت عراق به چريك ها هشدار داد كه عليه آنها از شمشير استفاده خواهد كرد.
وى گفت: تروريسم صرفاً نمى كشد و بمب منفجر نمى كند. هركس كه زندگى عادى مردم را تهديد كند، تروريست است.
در همين ارتباط، وزارت دفاع عراق اقدامات امنيتى جديدى را براى شهر بغداد درنظر گرفته است و آن را به اجرا درمى آورد.
به گزارش العربيه از بغداد، اين اقدامات امنيتى در طول برنامه بزرگداشت گارد ملى با حضور «غازى عجيل الياور» رئيس جمهورى عراق، براى آماده باش واحدهايى از ارتش جديد عراق جهت كنترل تمامى ورودى ها و خروجى هاى بغداد انجام مى شود.
بنابراين گزارش، قرار است جزئيات اين طرح در ديدار غازى عجيل الياور با وزير دفاع و برخى از اعضاى گارد ملى عراق تحت عنوان اولين بزرگداشت گارد ملى، تقديم رئيس جمهورى شود.
در اين طرح آمده است كه نيروهاى امنيتى عراق در شبانه روز در شهر بغداد گشت بزنند.
العربيه گفت: جامعه عراق اكنون شاهد فعاليت هاى بى سابقه گشتى هاى گارد ملى در خيابان هاى بغداد هستند. اين اقدامات درحالى صورت مى گيرد كه دولت عراق آماده صدور دستور عفو عمومى در دو روز آينده است.

فيليپين ديروز هرگونه اقدام براى خروج زودهنگام نيروهاى اين كشور از عراق را به منظور نجات جان يك گروگان فيليپينى دراين كشور رد كرد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از مانيل، با وجودى كه « رافائل سجيوس » معاون وزيرامورخارجه فيليپين پيشنهاد كرده بود كه روند خروج نيروهاى فيليپينى از عراق بايد سريعتر صورت گيرد، يك مقام ارشد فيليپينى گفت: زمان تعيين شده براى خروج نيروهاى فيليپينى از عراق تغييرى نكرده است.
اين مقام كه خواست نامش فاش نشود، افزود: « نيروهاى فيليپينى قرار است در تاريخ ۲۰ اگوست ( ۳۰ مرداد) عراق را ترك كنند».
براساس اين گزارش، گروگانگيرهاى وابسته به گروه «خالدبن وليد» در عراق كه يك راننده فيليپينى را دراين كشور به گروگان گرفته اند، خواستار خروج نيروهاى فيليپينى تا تاريخ ۲۰ ژوييه هستند كه يك ماه زودتر از موعد تعيين شده است.
گروگانگيرها تهديد كرده اند درصورت عملى نشدن درخواستشان، گروگان فيليپينى را گردن مى زنند.

شيخ «غازى الياور» اظهار داشت كه آماده است تا براساس شرايط تعيين شده، با «مقتدى صدر» به گفت وگو بپردازد.
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «الشرق الاوسط» (چاپ لندن) رئيس جمهورى عراق، گفت: در صورتى كه مقتدى صدر با بر زمين گذاشتن اسلحه و تعيين يك وكيل براى حضور در دادگاه به اتهام قتل «عبدالمجيد خويى» موافقت كند، حاضر است تا با وى به گفت وگو بپردازد.
وى با تأكيد بر اينكه كسى نمى تواند برتر از قانون باشد، گفت: در صورتى كه صدر اسلحه اش را به زمين بگذارد و وكيلى را به نمايندگى از خود براى حضور در دادگاه تعيين كند تا به سؤالات دادگاه پاسخ دهد، از پيوستن وى به روند سياسى استقبال خواهيم كرد.
الياور گفت كه به رغم تلاش هاى نيروهاى ائتلاف براى دستگيرى صدر، وى در صدد است تا به گونه اى با اين مسأله برخورد كند كه شخصيت و ارزش صدر محفوظ بماند.

مناسبات حكومت خودگردان فلسطين و سوريه كه در مرحله پس از امضاى پيمان اسلو در سال ۱۹۹۳ ميلادى به سردى گرايش پيدا كرده بود، رو به بهبود است.
خبرنگار «ايرنا» ديروز به نقل از منابع فلسطينى در جنوب لبنان گزارش داد كه مناسبات حكومت خودگردان و سوريه رفته رفته رو به بهبود است و سفر اخير «يحيى يخلف» وزير فرهنگ حكومت خودگردان به دمشق و ديدار با «بشار اسد» رئيس جمهورى سوريه نشانه اين بهبودى به شمار مى رود.

«آريل شارون» نخست وزير اسرائيل به منظور گسترش دولت ائتلافى خود قصد دارد نظر احزاب تندروى مذهبى اسرائيل را جلب كند. به گزارش ايرنا، شبكه تلويزيونى «يورو نيوز» ديروز با اعلام اين خبر، افزود: شارون قصد دارد احزاب مذهبى افراطى را متقاعد كند تا به دولت ائتلافى متزلزل وى بپيوندند.
به گفته رسانه هاى اسرائيلى، شارون روز دوشنبه اعلام كرده بود قصد دارد طى روزهاى آتى با «ايلى يشاى» دبير كل حزب «شاس» ملاقات كند. همچنين اعلام شده شارون با نماينده يكى از احزاب ملاقات و از وى نيز خواسته است تا به حزب ائتلافى وى بپيوندد.

• دبيركل اسبق سازمان ملل : عراق براساس محاسبه اى بسيار غلط به ايران حمله كرد
• آمريكا در ماجراى عراق، عملاً منشور سازمان ملل متحد را نقض كرد

«خاوير پرزدوكوئيار» يكى از شخصيت هاى بارز در عرصه سياست جهانى است و ايرانى ها به نيكى با چهره وى آشنا هستند. وى دودوره دبير كلى سازمان ملل متحد را بر عهده داشته است كه بخش عمده اى از دوران رياست وى بر اين سازمان جهانى با ماجراى جنگ ناعادلانه عراق عليه ايران همراه بود. «دوكوئيار» در حال حاضر، سفير تام الاختيار پرو در فرانسه، همچنين سفير و نماينده دائمى اين كشور نزد سازمان تربيتى، فرهنگى، علمى ملل متحد (يونسكو) است. با توجه به نقش وى در سالهاى پايانى جنگ از يكسو و روند تحولات جارى عراق بر آن شديم تا با او مصاحبه اى را انجام دهيم. بعد از پيگيريهاى مستمر، نهايتاً در اوايل تيرماه موفق به انجام مصاحبه اى اختصاصى با وى شديم كه در دفتر كار وى در «پاريس» صورت گرفت. متن كامل اين مصاحبه به شرح زير خدمت خوانندگان گرامى ارائه مى شود.
مسعود دهقانى
| جناب آقاى دوكوئيار، نام شما در ايران، نامى آشناست. شما در خلال جنگ عراق با ايران، دبير كل سازمان ملل متحد بوديد و ايرانى ها خاطره خوبى از شما دارند و تقريباً در اواخر دوره دبير كلى تان بود كه شما عراق را مقصر اصلى جنگ اعلام كرديد و از اين بابت ايرانى ها خاطره خوشى از شما دارند...
< آرى. در سال۱۹۸۸ بود و البته هنوز سه سال از دوره دوم دبير كلى من باقى بود...
| با اين حال، سؤالات زيادى در اين خصوص باقى است كه به برخى از آنها در اينجا با توجه به محدوديت وقت اشاره مى شود. نخست اينكه احساس مى شود در اعلان متجاوز، تأخير وجود داشته است. حال، با توجه به گذشت سالها از اين ماجرا آيا مى توانيد دليل تأخير در اعلام متجاوز را توضيح دهيد؟
< ببينيد. دولت ايران در آن زمان اصرار داشت سازمان ملل متحد تعيين كند كدام كشور ايران يا عراق، تهاجم به ديگرى را آغازكرده است. من هم به عنوان دبير كل سازمان ملل متحد در پاسخ به اين درخواست، كميسيونى را تشكيل دادم كه بخشى از آنها را كارشناسان وحقوقدانان بلژيكى تشكيل مى دادند. آنها اقدام به انجام تحقيقات مفصلى كردند و نتيجه كار آنها اين بود كه عراق آغازگر جنگ است. در واقع، ماجرا اين بود كه عراق در پى اوضاع آشفته وقت ايران و براساس محاسبه اى بسيار غلط به اين حمله دست زد و هدفش اين بود كه امتيازاتى را كه پيشتر به ايران واگذار كرده بود، باز پس گيرد. منظورم به دست گيرى كنترل شط العرب است...
| منظورتان اروندرود است...
<آرى. بدينسان جنگ آغاز شد و اين كميسيون هم بعد از بررسى هاى خود نظرش را اعلام كرد. اين نتيجه براى كار ما مناسب بود. البته اعلام عراق به عنوان آغازگر جنگ موجب عصبانيت عراقى ها شد وحتى مرا متهم كردند كه از ايرانى ها جانبدارى مى كنم، اما من طرفدار كسى نبودم و تنها مى خواستم به برقرارى صلح كمك كنم. از طرفى، درخواست ايران براى شناسايى متجاوز، به عنوان يك كشور عضو سازمان ملل متحد، درخواستى محقانه بود و با اين كار، شما به منظور خود رسيديد و من هم از اينكه بدان مبادرت ورزيدم، خوشحالم، زيرا من اصولاً طرفدار حقيقتم؛ آن هم حقيقتى راستين و بى طرفانه. البته در آن زمان، همه بر اشتباه صدام حسين وقوف داشتند....
| با اين حال، چرا مسأله اعلان آغازگر جنگ را تنها شما انجام داديد و شوراى امنيت بدان مبادرت نورزيد؟ آيا اتفاق نظر بر سر اين ماجرا در شوراى امنيت وجود نداشت؟
< نمى دانم... زيرا در شوراى امنيت هيچ گاه به سادگى نمى توان بر سر اين نوع مسائل به تفاهم رسيد. در اين شورا ۱۵كشور وجود دارد و گاه حتى ۵عضو دائم آن نيز بر سر موضوعات با يكديگر هم عقيده نيستند. در عين حال، احتمالاً كشورهايى هم در شوراى امنيت وجود داشتند كه بيش از ايران به عراق تمايل داشتند... نمى دانم... اما من به وظيفه خود عمل كردم و اين امر موجب برانگيختن تنفر دولت عراق از من شد.حتى آقاى طارق عزيز، روزى به من گفت: دستان شما به خون مردم عراق آلوده است. وى مدعى بود من اين كار را براى خوشايند ايرانى ها انجام داده ام. در حالى كه چنين نبود.
| در ايران زمانى كه از جنگ حرفى به ميان مى آيد، خاطره ۸سال رنج و خون و اندوه در اذهان تداعى مى شود. حتى در دوران حملات شيميايى عراق، سازمان ملل متحد هيچ گاه به صراحت عراق را محكوم نكرد و در بيانيه هاى اين سازمان چنين احساس مى شد كه متجاوز و قربانى هر دو به يك ميزان مورد مخاطب قرار مى گيرند و به عبارتى در يك سبد قرار دارند. چرا؟
< در خصوص استفاده از سلاحهاى شيميايى نيز من كميسيونى از كارشناسان و متخصصين را تشكيل دادم كه به گمانم، رياست آن را يك اسپانيايى بر عهده داشت. نتيجه كار اين كميسيون نيز آن بود كه در اين جنگ، از سلاحهاى شيميايى عليه ايران استفاده شده است. من تصاوير قربانيان شيميايى را ديدم... وحشتناك بود. شوراى امنيت نيز از اين امر آگاه بود. البته گزارشهاى يادشده نزدمن نماندو من آنها را به همه اعضا دادم. من حتى ملاقاتى را كه با وزيران خارجه ايران و عراق انجام دادم، يادم هست. عكس آن هست. به اين ترتيب، من در پايان دادن اين جنگ تلاش زيادى كردم و از كار خوداحساس غرور مى كنم.
| همه از كار شما در اين خصوص راضى هستند...
< از لطف شما متشكرم.
| اما از نظر مكانيسم عملكرد سازمان ملل متحد، اينكه اين سازمان با كشورى كه به كشور ديگرى تجاوز كرده و باكشورى كه به آن تجاوز شده است، برخورد مشابه اى راانجام دهد و در بيانيه هاى خود توأما  ً دو طرف را به يك سان خطاب كند، قدرى ناعادلانه و حتى درمغايرت با منشور اين سازمان به نظر مى رسد. چنين نيست؟
< آرى مى فهمم. البته الآن صدام حسين (ذليل) و جنايتكار جنگى است و به عنوان عامل تمام مصائب دنيا معرفى مى شود و حالا صحبت در اين مورد ساده است، اما در آن ايام، گفتن اينكه عراق متجاوز است، كار ساده اى نبود. زمانى كه من اين مسأله را گفتم، صدام رهبرى قوى نه تنها در منطقه، بلكه در جهان عرب بود.
| شما در اظهاراتتان اشاره كرديد كه صدام در محاسبه خوددر حمله به ايران دچار اشتباه شد. اما اين اشتباه را فقط در مورد ايران انجام نداد.درموردكويت نيز انجام داد...
< آرى، عراقى ها اشتباه كردند. اين اشتباه آنها ، نتايج تلخ و دردناكى را به همراه داشت كه به بهاى جان انسانهاى بى شمارى تمام شد. شما بهتر مى دانيدكه در خلال جنگ عراق با ايران يك ميليون نفر جان باختند.
| به نظر شما، چگونه مى توان مكانيسمى را در سازمان ملل متحد يافت كه شاهد بروز اين حوادث نباشيم؟
< در واقع، بايد مكانيسمى را ايجاد كرد كه امروز به آن مكانيسم پيشگيرانه گفته مى شود. اين مكانيسم بايد به گونه اى باشد كه هوشيارانه مترصد آن باشد كجا و در چه نقطه اى از جهان صلح در معرض خطر قرار دارد. در بعضى موارد، اين مكانيسم وجود دارد، اما از امكانات لازم برخوردار نيست. به طور مثال، در خلال جنگ عراق عليه كويت، آمريكاييها و روسها داراى تجهيزات ماهواره اى بودند. هرچندآنها در آن ايام ماهواره هاى امروز را كه مى تواندحتى جاى يك سوزن رامشخص كند، در اختيار نداشتند، اما با تجهيزات آن زمان نيز مى توانستنداز تمركز صدها هزار نيروى عراقى در مرزهاى كويت كه نيروهاى آن به زحمت بالغ بر ده هزار نفر بود، آگاه شوند و مرا نيز به عنوان دبيركل مطلع سازند. لذامسأله اصلى اين است كه سازمان ملل متحد فاقد امكانات لازم است و تنها در زمينه ماهواره هزينه تأمين اين امكانات بسيار بالاست.
| در قطعنامه ۵۹۸ شوراى امنيت، تشكيل كميته اى براى تعيين ميزان غرامت جنگى پيش بينى شده بود. چرا اين كميته تشكيل نشد يا به نتيجه نرسيد؟
< من همواره به دوستان خبرنگار خود مى گويم كه سازمان ملل متحد مانند ضبط صوت دستى شماست. اگر شما از اين وسيله استفاده نمى كنيد يا با طرز كار آن آشنا نيستيد، اين اشتباه از شماست نه از دستگاه. سازمان ملل متحد، تشكيلاتى فوق العاده جالب است، اما مسأله اين است كه يا شما از آن بى اطلاعيد يا نمى توانيد به درستى از امكانات استفاده كنيد. در موردكميسيون موردنظر نيز چنين بود. «كلمانسو»  يكى از شخصيتهاى فقيد فرانسه مى گويد: هرگاه به مشكلى بزرگ برخورديد، كافى است كميسيونى تشكيل دهيد. بعداز تشكيل اين كميسيون، همگان به تدريج مشكل را فراموش مى كنند.»  در مورد كميسيون تعيين غرامت نيز تشكيل آن ابتكار جالبى بود، اما اينكه آيا اين كميسيون كار مى كند يا نه، بحث ديگرى است. اين كميسيون از كشورهاى عضو سازمان ملل متحدتشكيل شده است. اگر كشورها دور هم گرد نيايند، دبيركل نمى تواند آنها را وادار به اين كار كند.
| اما در مورد كويت چنين نبود؟
< نه. در موردكويت مسأله گونه ديگرى بود. در حمله عراق به ايران، ارتش عراق حتى تانزديكى تهران نيامد، اما در مورد كويت، ارتش عراق تمام خاك اين كشور را اشغال كرد و غارتهاى وسيعى را انجام داد. آنها حتى موزه ها و طلاى بانكها را به يغما بردند...
| البته كويت از نظر مساحت يك بيستم ايران هم نيست. لذا چنين مقايسه اى نمى تواند از وسعت و عمق خسارات وارده به ايران كم كند…
< درست است. اما وقتى بحث غرامت در ميان است پرداختن به موضوع كويت ساده تر و عملى تر است تا ايران به ويژه با در نظر گرفتن ملاحظه اى كه شما اشاره كرديد. از سوى ديگر، تا آنجا كه مى دانم، كار اين كميسيون هنوز پايان نيافته است. من ديگر در سازمان ملل متحدنيستم، اما فكر مى كنم اين كميسيون على القاعده بايد به كار خود ادامه دهد. اين شماييد كه بايد دبيركل را ببينيد و پيگيرى كنيد … اين برعهده دستگاه ديپلماسى شماست كه پيگيرى كند.
| آيا در وراى اين مسائل، فاكتور فقدان اراده بين المللى تأثير ندارد؟
< شما به خوبى مى دانيد كه اراده بين المللى تنها در صورتى كه با منافع يك يا چند كشور خاص همراه باشد، به ميان مى آيد و متأسفانه عدالت در كنترل كشورهاى قدرتمند است. با اين حال، نبايد فراموش كرد كه پيگيرى، پشتكار و تلاش نيز مهم است. حالا كه اين مسأله به ميان آمد، مايلم بگويم عراقى ها درمقايسه با شما از سماجت بيشترى برخوردار بودند.
| درخصوص آخرين قطعنامه شوراى امنيت سازمان ملل متحد بر سر عراق كه به پيشنهاد آمريكا انجام شد، نظرتان چيست؟
< شما هيچ قطعنامه  كاملى را نمى توانيد بيابيد. تمام قطعنامه هاى سازمان ملل متحد محصول مذاكرات به ويژه ميان اعضاى دائم شوراى امنيت هستند… با اين حال، به نظر مى رسد قطعنامه مورد اشاره به طور تئوريك مى تواند در استقرار نظم و امنيت و دموكراسى پس از واگذارى قدرت به عراقى ها كمك كند.
| حمله عراق به ايران، حمله عراق به كويت، حمله آمريكا به عراق به بهانه وجود سلاح هاى كشتار جمعى و با اعتقاد به اصل حمله پيشگيرانه و … با نگاهى به اين مسائل، آيا احساس نمى شود جهان در نوعى هرج و مرج قرار دارد. در اين ميان، جايگاه سازمان ملل متحد كجاست، آيا بايد پذيرفت حق با قوى است؟
< شما مى خواهيد من جهان را تغيير دهم. اگر بتوانم، خوشحال خواهم شد. وقتى من از اقدامات پيشگيرانه سازمان ملل متحد صحبت مى كنم، ضرورت دارد كه امكانات لازم در اختيار اين سازمان قرار گيرد تا هر جا كه صلح به مخاطره مى افتد، وارد عمل شد. اما منظور من اقدامات نظامى نيست. من شخصاً مخالف اقدام پيشگيرانه از نوع نظامى آن هستم و نمى توان با حمله نظامى به اين كار مبادرت ورزيد، مگر اين كه اين امر توجيه حقوقى وتأييد جامعه بين المللى را به همراه داشته باشد و تحت نظر شوراى امنيت انجام گيرد. زيرا شوراى امنيت از نظر حقوقى و تئوريك تنها مرجع قانونى در جهان براى اين نوع اقدامات به شمار مى رود. از اين رو، در ماجراى عراق، آمريكايى ها عملاً منشور سازمان ملل متحد را نقض كردند، زيرا بدون مجوز شوراى امنيت از قوه قهريه استفاده كردند و در اين كار، تأييد جامعه بين المللى را نيز به همراه نداشتند. البته همه اين مسأله را مى دانند. برخى كشورها نظير انگلستان، حق را به آمريكا مى دهند، اما آمريكايى ها در اين ماجرا كاملاً اشتباه كردند.
| درحالى كه آمريكايى ها بدون توجه به سازمان ملل متحد به اين حمله مبادرت ورزيدند، به نظر شما، چگونه مى توان افكار عمومى جهان رابراى حمايت از نقش اين سازمان توجيه كرد؟

«صفيه صديقى» سخنگوى «لويه جرگه» قانون اساسى ومعاون وزيرتوسعه روستايى افغانستان از يك سوء قصد جان سالم به در برد.
يك منبع امنيتى ديروز به ايرنا گفت: روز دوشنبه، حمله انتحارى سه شبه نظامى عرب به هيات اعزامى دولت انتقالى به ولايت «ننگرهار» در شرق افغانستان، با اقدام به موقع محافظين خنثى شد.