«حسنى مبارك» رئيس جمهورى مصر ديروز با ايراد اولين سخنرانى خود پس از عمل جراحى ماه گذشته اش در آلمان، مشاركت دادن بيشتر مردم در سياست و همچنين برداشتن گام هاى بيشترى به سمت دستيابى به يك اقتصاد بازار را وعده داد.
خبرگزارى «رويترز» از «قاهره» با اعلام اين خبر افزود: مبارك كه در بيست و پنجمين سالروز كودتاى نظامى مصر سخن مى گفت، در عين حال جزييات برنامه ها و يا تدابير ويژه اى را كه توسط دولت جديد «احمد نظيف» (در اين راستا) اتخاذ خواهد شد، ذكر نكرد.
رئيس جمهورى مصر در زمان حدود ۱۰ دقيقه سخنرانى اش كه در آن اشاره اى به وضعيت بهبودى خود نكرد، كاملاً سالم به نظر مى رسيد. مبارك همچنين گفت كه اهداف مرحله جديدى كه از روزهاى گذشته آغاز شده، شامل «تعميق و فعال كردن مشاركت عمومى در فعاليت هاى سياسى، حزبى و اجرايى است.»
وى افزود: «ما براى تكميل روند تغيير به يك اقتصاد بازار، در چارچوبى تلاش مى كنيم كه برقرارى عدالت اجتماعى و دستيابى تمامى گروه هاى اجتماعى را به سهم عادلانه اى از نتايج به دست آمده، تضمين كند.» مصر پرجمعيت ترين كشور عربى و يكى از هم پيمانان آمريكا براى اجراى اصلاحات سياسى و اقتصادى تحت فشار بوده است. به رغم وعده دولت جديد مصر مبنى بر اجراى اصلاحات اقتصادى، اما هنوز هيچ تغيير مهمى در سياست ها به وجود نيامده است.

گروه بين الملل: يك نسخه از گزارش كميسيون مستقلى كه براى بررسى حمله ۱۱ سپتامبر به آمريكا تشكيل شده بود، رسماً به جورج بوش رئيس جمهورى آمريكا تسليم شد.
گزارش كميسيون مستقل ۱۱ سپتامبر مى گويد: آمريكا به شدت آسيب پذير است، حتى بيش از زمان پيش از حمله ۱۱ سپتامبر. به گزارش بى.بى.سى، «تامس كين» رئيس كميسيون گفت كه هدف اين گزارش، جلوگيرى از حملات مشابه ۱۱ سپتامبر است. وى گفت كه مردم آمريكا بايد خود را براى مبارزه اى سخت و طولانى عليه يك دشمن مصمم آماده كنند. او گفت كه كميسيون هنوز انتظار حملات بيشترى را به آمريكا دارد. «لى هميلتون» از اعضاى ارشد اين كميسيون گفت كه آمريكا بايد استراتژى تازه اى براى محافظت از خود در پيش بگيرد.
او گفت كه يك گلوله نقره اى براى شكست دادن تروريسم اسلامى وجود ندارد. اما اين نكته اهميت دارد كه تروريست ها بايد كشته يا دستگير شوند و از توانايى آنها براى انتقال افراد و پول بايد جلوگيرى به عمل بيايد.
در عين حال، او افزود كه بايد به جوانان جهان اسلام، موقعيتهاى اقتصادى و سياسى داده شود كه بتوانند خواسته هاى خود را بيان كنند. هميلتون افزود كه اين كميسيون توصيه مى كند كه سرويس جاسوسى آمريكا بايد كاملاً نوسازى شود، يك مركز ضدتروريستى تازه بنا كند و يك مدير اطلاعات داخلى براى سرپرستى كل اين عمليات منصوب نمايد. او گفت كه ذهنيت و ساماندهى آژانس هاى اطلاعاتى و جاسوسى بايد دگرگون شود.
هميلتون تأكيد كرد كه ايالات متحده بايد ضمن در پيش گرفتن همه اين اقدامات احتياطى، در حفظ آزاديهايى كه به خاطر آنها مبارزه مى كند، كوشا باشد.
يافته هاى اين كميسيون حاكى است كه قبلاً به مقامات آمريكا هشدار داده شده بود كه ستيزه جويان اسلام گرا قصد دارند آمريكاييان را بى هيچ ملاحظه اى به قتل برسانند. بنابراين گزارش، مهمترين كاستى حكومت آمريكا، نداشتن قوه تخيل بود، چراكه رهبران آمريكا نتوانسته بودند سنگينى اين تهديد را درك كنند. اين گزارش همچنين نتيجه مى گيرد كه هيچگونه شواهدى مبنى بر همكارى ميان القاعده (سازمانى كه اين حمله را انجام داد) و صدام حسين رهبر سابق عراق وجود ندارد. همچنين گزارش كميسيون فراحزبى تحقيق درباره حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در آمريكا خواستار تلاشى هماهنگ براى شكست دادن آن نظام عقيدتى شده است كه القاعده و ساير گروههاى تندرو در جهان اسلامى از آن الهام مى گيرند.
از ديدگاه اين كميسيون، انحلال و انهدام شبكه جهانى القاعده كافى نيست، بلكه حياتى است تا به مسائلى بنيادى كه باعث نفوذ و كشش القاعده مى شود، رسيدگى شود. لى هميلتون، نايب رئيس اين كميسيون، هنگام عرضه اين گزارش در كنفرانسى خبرى در واشنگتن از اهميت «نبرد عقايد» در جهان اسلام سخن گفت. در زمينه نحوه برخورد با كشورهاى معين، اين گزارش خواستار رابطه اى متفاوت و بى پرده ميان آمريكا و عربستان سعودى شده است.
هميلتون گفت: آمريكا بايد آشكارا از اصلاحات سياسى و اقتصادى در عربستان سعودى حمايت كند.
در اين حال، به گزارش ايرنا، كميسيون تحقيق مجلس سنا آمريكا درباره حوادث ۱۱ سپتامبر ،۲۰۰۱ در گزارش نهايى خود اذعان كرد كه دولت آمريكا در مبارزه با القاعده، ديپلماسى ناموفقى داشته و همه تلاشهايش با شكست مواجه شده است. در اين گزارش عنوان شده «دولت آمريكا از فوريه سال ۱۹۹۷ تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ سعى كرد از فشارهاى ديپلماتيك براى متقاعد كردن طالبان در افغانستان به منظور متوقف ساختن پناه دادن به القاعده و اخراج «اسامه بن لادن» به كشورى كه وى بتواند در آن محاكمه شود، تلاش كرد، اين تلاشها شامل اخطار و تحريمها بود، اما تمامى آنها به شكست انجاميد.»
فشار به دولتهاى پاكستان و امارات براى توقف يارى به القاعده و طالبان در اين گزارش مورد اشاره قرارگرفته و آمده است: «از سال ۱۹۹۹ تا اوايل سال ،۲۰۰۱ آمريكا، امارات عربى متحده تنها تأمين كننده مالى طالبان در جهان خارج را براى قطع روابط و اعمال تحريم بويژه در زمينه سفرهاى هوايى به افغانستان تحت فشار گذاشت. اين تلاشها قبل از حملات ۱۱سپتامبر، اندكى به ثمر رسيد.»
كميسيون ۱۱سپتامبر در گزارش خود مى افزايد: عربستان سعودى يك متحد مسأله ساز در نبرد با افراطى گرى بوده است. قبل از حملات ۱۱سپتامبر دولتهاى عربستان سعودى و آمريكا به طور كامل اطلاعات جاسوسى خود را مبادله نمى كردند و يا تلاش مشترك مناسبى براى ردگيرى و اختلال در تأمين مالى سازمان القاعده نداشتند. از سوى ديگر، مقامهاى دولت عربستان سعودى در بالاترين سطوح با مقامهاى آمريكايى براى حل و فصل مسأله بن لادن از طريق ديپلماسى همكارى مى كردند.
از سويى، كنگره آمريكا درباره گزارش ۵۶۷ صفحه اى درخصوص حملات ۱۱سپتامبر كه روز پنجشنبه منتشر شد، تأكيد كرد: مردم جهان اسلام نظر مساعدى نسبت به آمريكا ندارند و موقعيت آمريكا در كشورهاى اسلامى به پايين ترين سطح خود سقوط كرده است.
اين گزارش تصريح كرده است: آمريكا به شدت در جهان اسلام دخالت داشته و در سالهاى آينده نيز دخالت خواهد داشت و اين دخالت با نفرت همراه بوده است.
گزارش تأكيد دارد كه براساس نظرسنجى هاى سال ۲۰۰۲ در ميان كشورهاى دوست آمريكا همچون مصر كه طى ۲۰ سال گذشته در مقايسه با هر كشور اسلامى، بيشترين ميزان كمك از آمريكا را دريافت كرده است، نيز فقط ۱۵درصد از مردم نظر مساعدى نسبت به آمريكا دارند. براين اساس، در عربستان سعودى نيز اين رقم، ۱۲درصد بود و دو سوم از مردم كشورهاى اسلامى از اندونزى گرفته تا تركيه (يك متحد ناتو)، در نظرسنجى سال ۲۰۰۳ از اينكه آمريكا ممكن است به آنها حمله كند، نگران بودند.
اين گزارش سپس نتيجه گرفته است كه حمايت از آمريكا سقوط كرده است و نظرسنجى هاى انجام شده در كشورهاى اسلامى به دنبال حملات ۱۱سپتامبر تأكيد دارد كه بسيارى از مردم كشورهاى اسلامى و يا اغلب آنان معتقدند كه آمريكا در مبارزه با تروريسم كار درستى انجام مى دهد و معدودى از آنها طرفدار حمايت از القاعده بوده اند. همچنين نيمى از افرادى كه مورد نظرسنجى قرارگرفتند، گفتند كه نسبت به آمريكا نظر مساعدى دارند.
گزارش ۵۶۷صفحه اى مى گويد: تعداد اندكى از مسلمانانى كه به نسخه اسلام «اسامه بن لادن» متعهدند براى متقاعد شدن غيرقابل نفوذ به شمار مى روند.
اين گزارش سپس نتيجه گرفت كه ما بايد در ميان اكثريت اعراب و مسلمان ايده اصلاحات، آزادى، دموكراسى و استفاده از فرصتها را تشويق كنيم، اگرچه كارآمد بودن ترويج اين پيامها فقط به خاطر اينكه پيام آور آن ما هستيم، محدود است. در اين ميان، در گزارش نهايى كميسيون تحقيق ۱۱سپتامبر آمده است كه «هواپيماربايان از مشكلات و نواقص موجود در درون دولت آمريكا در درازمدت بهره برده اند»، با اين حال، از مقصر شناختن دولتهاى جورج بوش و بيل كلينتون به طور مستقيم براى وجود اين اشتباهات خوددارى شده است.
به گزارش خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا)، به نقل از خبرگزارى آسوشيتدپرس، در اين گزارش توضيحاتى درباره عزم و صبر هواپيمارباها داده شده و تأكيد شده است كه آنها ضعف ها و مشكلات خطوط هوايى و روند بازرسى هاى مرزى آمريكا را به طور كامل مورد بررسى قرارداده و براى تعيين ميزان امنيت، اقدام به پروازهاى آزمايشى كرده بودند. در يك نوار ويديويى نشان داده شد كه هر چهار هواپيماربا قبل از سوار شدن به هواپيمايى كه به پنتاگون اصابت كرد، از دروازه هاى امنيتى فرودگاه بين المللى دالاس به راحتى گذشتند. در اين تصاوير هواپيمارباها از فلزياب ها و بازرسى هاى شديد امنيتى به سهولت گذشته و به راهشان ادامه دادند.
در اين نوار ويديويى نداف الهازمى ـ يكى از هواپيمارباها ـ در حالى كه چمدانش بازرسى مى گردد، ديده مى شود. وى پس از بازرسى هاى متداول به همراه برادرش «سالم» ـ هواپيمارباى ديگر ـ به سوى پرواز شماره ۷۷ خطوط هوايى آمريكا حركت مى كند. هيچ چاقو يا ابزار تيزى در اين نوار ديده نمى شود. بازرسان كميسيون  مى گويند: هواپيمارباها چاقو همراه داشته اند. خالدالمظهر و محمدمقد ـ ديگر هواپيمارباها ـ لباسهاى معمولى برتن دارند و به راحتى از درون باجه هاى فلزياب مى گذرند.

نوشته : باب وودوارد ـ ترجمه: كابك خبيرى
اگرچه «كارل روو» ۵۲ ساله مشاور ارشد و استراتژيست سياسى بوش، در روند تصميم سازى براى طرح جنگ با عراق نقش مستقيمى را ايفا نمى كرد، اما به همراه رئيس جمهور در جلسه اى كه براى آماده سازى سخنرانى تشكيل شده بود، شركت كرد. به اعتقاد او، «محور شرارت» عبارت بسيار مهمى بود و نشان از آن داشت كه سياست خارجى آمريكا تغيير كرده و كشور اكنون مأموريت بزرگى را عهده دار شده است. به اعتقاد روو،مأموريت جديد، مأموريتى بزرگ و متفاوت است.جنگ با تروريسم به دولت هاى سركش رسيده بود و اين امر سياست خارجى دولت بوش را كاملاً تحت تأثير خود قرار مى داد. به اعتقاد روو، محور شرارت، ميراثى است كه بوش براى جانشينان خود باقى خواهد گذاشت. اگرچه مشخص نبود چه كسى جانشين او خواهد شد، اما روو باور داشت كه بوش پس از دو دوره رياست جمهورى، در ۲۰ ژانويه ۲۰۰۹ از قدرت كنار خواهد رفت.
تمامى اين موارد، از نظر سياسى، زندگى سياسى رئيس جمهور و روو را تحت تأثير خود قرار مى داد. سؤال اول اين بود، اگر ما در جنگ هستيم، چرا مى خواهيد دوباره ماليات ها را كاهش دهيد؟ در جنگ هاى ديگر، رئيس جمهور و كنگره ماليات ها را افزايش داده بودند. علاوه بر اين، بوش به دنبال راه حلى جدى براى مسأله هزينه داروهاى درمانى سالخوردگان بود. چگونه مى توان به اين سياست ها در دوران جنگ ادامه داد؟ پاسخ روو اين بود: با دشوارى بسيار. پاسخ ديگر او اين بود؛ يازده سپتامبر فرصتى را در اختيار بوش قرار داد كه او در عرصه سياسى به شدت به آن نياز داشت.
پس از يازده سپتامبر، بوش همانند نسل قبلى خود در جنگ جهانى دوم، به روو گفت: «من براى انجام وظيفه خاصى اينجا هستم و آيندگان ما را بر اساس اقدامى كه مى كنيم، مورد ارزيابى قرار خواهند داد.» دو سوم مردم آمريكا بر اين باور بودند كه بوش رهبر بسيار مقتدرى است. شايد مردم عملكرد او را به عنوان يك رئيس جمهور قبول نداشته، از سياست هاى او ناراضى بوده و يا حتى از او خوششان نيامده باشد، اما يك رهبر مقتدر همواره با قدرت  سياست هاى خود را پيش مى برد. او مى تواند سياست هاى خود را در قالب برنامه ها، رسانه ها، كنگره و ارتباطات گوناگون پيش ببرد. به اعتقاد روو، كاربرد اصطلاح محور شرارت از سوى بوش به اين معناست كه او قصد دارد به كشور بگويد: «ديگر نبايد به خواب برويم.»
سه يا چهار روز قبل از سخنرانى، پيش نويس سخنرانى براى بررسى به وزارت امور خارجه فرستاده شد. پاول و آرميتاژ احساس ميكردند كه سخنرانى كامل نيست. در يك جاى آن آورده شده بود: يكصد هزار نفر تروريست آموزش ديده، وجود دارند. رقم به نظر بالا مى آمد. پاول به رايس تلفن كرد و گفت: اين رقم مبناى مشخصى ندارد. بنابراين عبارت به «ده  ها هزار» تغيير يافت. پاول كه ريگان را به دليل خوش بينى و روحيه بخشى سخنرانى هايش، فردى بسيار موفق مى دانست، اين خلأ را با بوش در شامگاه شنبه ۲۶ ژانويه در كلوب آلفا آلفا مطرح كرد. بوش نيز چند پاراگراف روحيه بخش به پايان آن اضافه كرد.
در پيش نويسى كه پاول و آرميتاژ بررسى مى كردند، ذيل محور شرارت از سه كشور نام برده شده بود. پاول به آرميتاژ گفت: عبارت به كار برده شده هيچ يك از اين سه كشور را به عنوان يك مشكل جدى مورد حمله قرار نمى دهد. به اعتقاد پاول، مفهوم جمله كاملاً مشخص بود. اما آيا بوش مى توانست مفهوم آن را برساند؟ به هر جهت، سخنرانى مهمى در پيش بود و پاول پيشنهاد ديگرى نداشت.
تقريباً دو سال بعد، رامسفلد در مصاحبه اى گفت كه او متن نهايى سخنرانى را نديده بود. او گفت: «درست يادم نيست، اما به نظرم مى آيد كه آن را نديدم.» او گفت كه سخنرانى ها براى بررسى نظرات و انتقاداتى كه امكان داشت به آنان وارد شود، خيلى دير به دست او رسيد. او گفت: «براى بررسى دقيق يك چيز، دو حالت امكان پذير است. يكى، زمانى است كه متن نهايى شده و آماده ارائه است. در اين حالت نمى توانيد كارى بر روى آن انجام دهيد. اما حالت دوم، زمانى است كه شما پيش نويس پنجم يا ششم را در اختيار داريد و امكان دارد تا پيش نويس پانزدهم هم جلو برويد. در اين حالت، امكان حك و اصلاح وجود دارد.» او گفت كه چيزى در مورد محور شرارت به خاطر نمى آورد و ادامه داد: «اين سخنرانى در حوزه كارى من نبود.» مراسم سخنرانى در جلسه سالانه مشترك كنگره و با تشريفات خاص برگزار مى شد و مخاطبين فراوانى نيز داشت. ۵۲ ميليون نفر آمريكايى به اين سخنرانى در روز شنبه ۲۹ ژانويه نگاه مى كردند. بيشتر اين تعداد مخاطبين مربوط به سال ۱۹۹۸ بود؛ زمانى كه رسوايى بيل كلينتون و مونيكا لوينسكى آشكار شده بود. طبق معمول، رئيس جمهور، ميهمانانى را نيز دعوت كرده بود كه همراه بانوى اول آمريكا، يعنى «لورا بوش» در طبقه بالا نشسته بودند. يكى از اين ميهمانان، «حامد كرزاى» بود؛ رهبر انتقالى جديد افغانستان كه چند هفته قبل از اين قدرت را به دست گرفته بود.
ادامه دارد

رژيم صهيونيستى در اعتراض به رأى مجمع عمومى سازمان ملل متحد و محكوميت ساخت ديوار حايل، سفيران خود را از كشورهاى اصلى اتحاديه اروپا از جمله انگليس و هلند كه رياست دوره اى اتحاديه اروپا را بر عهده دارد، فرا خواند.
به گزارش ايسنا، به نقل از خبرگزارى رويترز، تمام ۲۵ عضو اتحاديه اروپا از رأى مجمع عمومى سازمان ملل متحد در محكوميت ساخت ديوار حايل حمايت كردند و وزارت خارجه رژيم صهيونيستى در واكنش به اين اقدام ادعا كرد: رأى كشورهاى اتحاديه اروپا، نسبت به نيات اين كشورها براى دستيابى به صلح، شبهه ايجاد مى كند.
در اين حال، «خاوير سولانا» در جريان سفرش به سرزمين هاى اشغالى گفت: چه اسرائيل بخواهد و چه نخواهد، اتحاديه اروپا در روند صلح ميان فلسطينيان و رژيم صهيونيستى شركت مى كند.
به گزارش روزنامه «هاآرتص»، آريل شارون نخست وزير رژيم صهيونيستى و سيلوان شالوم وزير امور خارجه اين رژيم، به رئيس سياست خارجى اتحاديه اروپا هشدار دادند به دنبال حمايت اين اتحاديه از قطعنامه مجمع عمومى سازمان ملل عليه ديوار حايل، اين اتحاديه نمى تواند نقش چشمگيرى در حل اين مناقشات ايفا كند؛ چرا كه اين اتحاديه بى طرف نيست.
سولانا همچنين از حمايت اتحاديه اروپا از قطعنامه مجمع عمومى كه خواسته رژيم صهيونيستى به رأى دادگاه بين المللى لاهه سر تعظيم فرود آورد، دفاع كرد.
وى افزود: سازمان ملل متحد و مؤسسات بين المللى نظير دادگاه بين المللى لاهه مؤلفه هايى براى دستيابى به صلح و امنيت در جهان هستند. اكثريت ۱۵۰ كشور از تصميم اين دادگاه حمايت كردند. ما از چگونگى تفكر شما درباره سازمان ملل مطلعيم؛ اما شما نمى توانيد ما را از احترام گذاشتن به تصميمات دادگاه لاهه يا مجمع عمومى منع كنيد. ما در آينده از سازمان ملل متحد نيز حمايت مى كنيم.
رئيس سياست خارجى اتحاديه اروپا با اعلام اين مطلب كه اتحاديه اروپا با مسير ديوار حايل مخالف است، اظهار داشت: مسير اين ديوار در مناطق فلسطينيان است و با قوانين بين المللى هماهنگ نيست.
از سويى «يهود گول» سفير رژيم نژادپرست صهيونيستى در ايتاليا در واكنش به محكوميت اين رژيم در سازمان ملل متحد براى ساخت ديوار حايل، اين سازمان را يك سيرك مسخره توصيف كرد!
وى در مصاحبه با روزنامه ايتاليايى «كوريره دلاسرا» گفت: ما همچنان به ساخت ديوار ادامه خواهيم داد و قطعنامه سازمان ملل متحد نيز به زباله دانى تاريخ انداخته خواهد شد.
سفير رژيم اشغالگر قدس در ايتاليا افزود: سازمان ملل متحد را يك سيرك و نوعى مسخره بازى مى دانيم كه اعراب، مسلمانان و رژيم هاى ديكتاتور در آن اكثريت دارند.
پس از رأى دادگاه ديوان لاهه در هفته گذشته مبنى بر غيرقانونى بودن ديوار حايل، محكوميت اين رژيم از سوى سازمان ملل و مخالفت يكپارچه جامعه جهانى، مقام هاى صهيونيستى به ناسزاگويى پرداخته اند.
قطعنامه پيشنهادى كشورهاى عربى با ۱۵۰ رأى مثبت، ۶ رأى منفى و ۱۰ رأى ممتنع به تصويب رسيد. كشورهاى آمريكا، رژيم صهيونيستى، استراليا و جزاير مارشال، ميكرونزيا و پالائو به اين قطعنامه رأى منفى و كشورهاى كانادا، كامرون، السالوادور، نائورا، پاپواگينه نو، جزاير سليمان، تونگا، اوگاندا و اروگوئه رأى ممتنع دادند.
تمامى ۲۵ كشور عضو اتحاديه اروپا در حمايت از اين قطعنامه رأى مثبت دادند. اين رأى مجمع عمومى نيز همانند حكم دادگاه لاهه ضمانت اجرايى ندارد؛ اما از وزنه نمادينى برخوردار است كه مى تواند به اقدامات بعدى منجر شود.
ناصر القدوه، نماينده فلسطين در سازمان ملل اين رأى را يك اقدام تاريخى خواند و گفت: به عقيده ما، اكنون زمان اجرا، پيروى و در مراحل بعدى اقدامات اضافى است.
وى خاطرنشان كرد: كشورهاى عضو بايد اعمال تحريم هايى را عليه اسرائيل از جمله ندادن رواديد به شهرك نشين هاى كرانه باخترى و نوار غزه و اعمال تحريم عليه شركت هاى حاضر در ساخت ديوار حايل را مد نظر قرار دهند. در اين قطعنامه از رژيم صهيونيستى خواسته شده است كه از رأى دادگاه براى برچيدن ديوار حايل پيروى كند و غرامت ضررهاى واردآمده طى ساخت آن را بپردازد.

گروه بين الملل ـ آمريكا پيش نويس قطعنامه اى را به شوراى امنيت سازمان ملل متحد ارائه داده است كه خواستار تحريم سودان در صورت عدم محاكمه شبه نظاميان عرب مقصر كشتار دارفور شده است.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، «كالين پاول» وزير امور خارجه آمريكا براى بحث درباره اين بحران و اعمال فشار به دولت سودان با «كوفى عنان» دبير كل سازمان ملل متحد ديدار كرد. وى گفت: آنها از برخى از اين عناصر حمايت كرده اند. اين رويه بايد متوقف شود. اين يك فاجعه است. مردم دارند دسته دسته مى ميرند.
بيش از ۱۰ هزار نفر از زمان آغاز اين درگيرى ها در منطقه دارفور كشته و يك ميليون نفر بى خانمان شده اند. اين مناقشه در فوريه ۲۰۰۳ با قيام شورشيان عليه «خارطوم» آغاز شد. در پاسخ شبه نظاميان طرفدار دولت سر به شورش نهادند. در همين ارتباط دبير كل سازمان ملل متحد گفت: شوراى امنيت سازمان ملل متحد احتمالاً قطعنامه  تازه اى را درباره سودان تصويب خواهد كرد. اين قطعنامه، سودان را در صورت متوقف نكردن خشونت در منطقه دارفور به تحريم تهديد مى كند. كوفى عنان، پس از ديدار با كالين پاول، وزير خارجه آمريكا و گفت وگو با وى درباره نوع اقداماتى كه بايد به خاطر ناكامى سودان در متوقف كردن خشونت در منطقه دارفور، عليه آن كشور صورت گيرد، سخن مى گفت.

نيروهاى آمريكايى گفتند: هواپيماهاى آمريكايى ديروز آنچه را كه مخفيگاه «ابومصعب الزرقاوى» در «فلوجه» خوانده شده است، بمباران كردند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از فلوجه، حمله ياد شده در ساعت ۳۳: ۶ به وقت محلى و به منظور سركوب ۱۰ تا ۱۲ مظنون در خانه اى در بخش جنوب غربى اين شهر واقع در ۵۰ كيلومترى غرب بغداد، انجام شد.
در بيانيه ارتش آمريكا آمده است كه افراد مظنون در حياط خانه ياد شده مورد حمله قرار گرفتند، اما به خانه آسيبى نرسيد. اين در حالى است كه يك بيمارستان فلوجه از پذيرش پنج زخمى از جمله دو كودك پس از اجراى حمله ياد شده خبر داد. يكى از ساكنان منطقه «جبيل» نيز گفت: «من خواب بودم كه صداى انفجار بسيار مهيبى را شنيدم، پس از آن، براى كمك به انتقال مجروحان از خانه بيرون رفتم.»