گروه اجتماعى: بهشتى، دبير كل كانون صنفى معلمان كه چندى پيش بازداشت شده بود، روز سه شنبه با سپردن وثيقه ۵۰ ميليون تومانى آزاد شد.
وى در گفت وگو با ايسنا، اظهار داشت: اتهامى كه درموقع دستگيرى مطرح شد اقدام عليه امنيت ملى بود كه به دليل برخى موضع گيرى ها در خارج از كشور، ابهاماتى را براى مسؤولان امنيتى و قضايى ايجاد كرده بود. خوشبختانه پس از تحقيقات صورت گرفته و توضيحات ارائه شده بسيارى از ابهامات برطرف شد. وى افزود: من مطمئن هستم كه در دادگاه هيچ اتهام غيرصنفى عليه من و مجموعه كانون صنفى معلمان قابل طرح نيست و اتهامات فقط در چارچوب مسائل صنفى قابل پيگيرى خواهد بود. وى در پايان يادآور شد كه «على اصغر ذاتى»، ديگر عضو كانون صنفى معلمان، كماكان در بازداشت به سر مى برد.

چندى پيش «متن كامل شيوه نامه موقت» دستمزدهاى گروههاى تئاترى در سال ۸۳ منتشرشد كه به دنبال خود مخالفت ها و موافقت هاى گروهها، انجمن ها، كارگردانان، نمايشنامه نويسان و... را درپى داشت.
درهمين خصوص فرهادمهندس پور رئيس شوراى نظارت و ساخت مركز هنرهاى نمايشى به ايسنا گفت: شيوه نامه موقت دستمزدها در سال ۸۳ توسط «شوراى ساخت» و زيرنظر مركز هنرهاى نمايشى كه يك تهيه كننده دولتى است، ارائه شد.
از اين رو اين تهيه كننده معيارهاى كمى را مبنا قرارداده تا گروه بزرگى از توليدكنندگان را دربرگيرد و گروه كوچكى را نيز تحت عنوان مواردخاص ارزيابى كند.
البته اين به معناى درنظرنگرفتن كيفيت نيست ولى اساساً طبق اين شيوه نامه موقت كيفيت عامل تميز بين گروهها نيست.
وى ادامه داد: البته اگر بحث استقرار گروههاى تئاترى به مرحله اجرايى برسد، آن زمان خود گروهها به صورت درونى و با مشورت درباره كيفيت كارها بحث مى كند، يعنى آنها اين شأن را دارند و داراى اين اعتبار و تخصص هستند كه درمورد كيفيت كار و گروه بحث كنند.
مهندس پور با تأكيدبر اينكه تهيه كننده شيوه نامه به نوعى يك تهيه كننده ملى است، گفت: درست است كه ما در شيوه نامه صحبتى از كيفيت نمى كنيم ولى آن كسى كه به لحاظ كيفى اين موارد را لحاظ مى كند خود هنرمندان، مطبوعات و منتقدان هستند كه با اعلام نظرات خود درجامعه بحث از كيفيت هم مى كنند و بازخورد نظرات اين افراد و ارزيابى آنها، تهيه كننده دولتى را تحت تأثير قرارمى دهند و به او جهت مى دهند اما بايد توجه داشت كه اين اتفاق بايد در يك پروسه زمانى طولانى بيفتد.وى با اشاره به مبناهاى موردنظر شوراى ساخت و مركز درتنظيم شيوه نامه موقت سال۸۳ گفت: ميزان بودجه مركز هنرهاى نمايشى براى توليدنمايش، مراجعه به قراردادهاى تيپ پيشنهادشده ازسوى انجمن هاى مختلف وابسته به خانه تئاتر و درنهايت نگاه به قراردادهاى سال هاى گذشته كه اتفاقاً براساس آن تمام دستمزدها درصدى ارتقا داشته مبناى اين شيوه نامه بوده است كه به اعتقاد من اصول كاملاً روشنى است و تمام معيارهاى كمى و واقع بينانه اى را كه بايد درنظرمى گيرد.
رئيس شوراى نظارت و ارزشيابى تئاتر، درباره علل نگارش اين شيوه نامه به صورت موقت گفت: نوشتن شيوه نامه، راهى در جهت شفاف سازى است يعنى رابطه مالى بين گروه هاى تئاترى و مركز هنرهاى نمايشى را به عنوان يك تهيه كننده، شفاف مى كند و البته اين شيوه نامه «وحى منزل» هم نيست به همين دليل هم در تبصره هاى مختلف ديده شده است كه در موارد خاص و يا موارد پيش بينى نشده، تصميم گيرى نهايى به عهده شوراى ساخت است.
وى اضافه كرد: اين قانون به گروه هايى كه قصدكار كردن دارند، كمك مى كند تا به روشنى و درحد توان مالى كه به آنها اختصاص مى يابد، گروه هاى اجرايى خودمثل طراح صحنه، طراح لباس، بازيگران و... را برحسب دستمزد آنها انتخاب كنند پس نهايتاً كار گروه ها آسان تر و عملياتى تر مى شود، اما مشكل اصلى ما با تمام اين اوصاف در اين است كه هنوز به شفاف سازى عادت نكرده ايم. مهندس پور در ادامه در پاسخ به اينكه چرا دستمزد بازيگر طراز اول به نسبت نويسنده طراز اول خيلى تفاوت دارد، گفت: اين شيوه نامه در گام نخست كاملاً براساس قراردادهاى سال قبل و با ارتقاى درصدى بر مبالغ آنها تعيين شده است اما بايدتوجه داشت كه كما بيش يك نويسنده فارغ و خارج از محدوديت هاى مكانى وزمانى يك بازيگر است واين امكان براى او وجود دارد كه با چندين گروه مختلف، به صورت همزمان كار كند البته اين امر به معناى قياس كار نويسنده وبازيگر نيست.
وى ادامه داد: نويسنده در زمان هاى مقرر تمرين و اجرا، وابستگى و درگيرى مستقيم زمانى و مكانى با تئاتر ندارد و كاملاً آزادانه اين تقسيم بندى زمانى و حرفه اى را براى خود ايجاد مى كند، از طرفى آمارچند كار همزمان در يك سال براى بازيگران كمى بعيد است و اگر آمارى هم وجوددارد، عارضه اى است كه از جشنواره نشأت مى گيرد.
مهندس پور، در ادامه بااشاره به تكليف گروههايى كه بدون قرارداد و باگيشه كار مى كردند، افزود: اساساً مركز هنرهاى نمايشى خيلى علاقه مند نيست كه گروهها باگيشه كار كنند چون در مرحله نخست بايد مبلغى يا درصدى را به تالار موردنظر اختصاص بدهندو درصدى را نيز به عنوان ماليات حذف كنند و از طرفى عواقب اين مسأله را هم بايد بپذيرند كه مرتب چشم شان به در سالن باشد كه چندتماشاگر براى آنهامى آيد.

• ما در جست وجوى نقطه ثابت جهان گردان، دور خود مى چرخيم.
تى اس اليوت

گروه فرهنگ و هنر ـ سايرمحمدى: كتاب «نقاشى و ادبيات ايرانى» اثر مشترك پوليا كووا و رحيمووا كه تحقيقى پيرامون نقاشى قرن ششم و تغيير حضور انسان درنقاشى و ادبيات ايرانى است با ترجمه زهره فيضى ازسوى انتشارات روزنه و فرهنگستان هنر ايران چاپ و منتشرشده است و كتاب «نگاره هاى شاهنامه» از يوزاليان و آدمووا هم ترجمه ديگر وى اخيراً توسط فرهنگستان هنر منتشرشده است.
زهره فيضى متولد ۱۳۵۱ مراغه فارغ التحصيل رشته زبان روسى است و كتاب «نگاره هاى ايرانى گنجينه هرميتاژ» را نيز دردست چاپ دارد.
> خانم فيضى چه شد كه على رغم رشته تحصيلى تان به تحقيقات نقاشى و تذهيب و نگارگرى علاقه مند شديد و به ترجمه آثار در اين زمينه مى پردازيد؟
\ نقاشى هميشه براى من جالب بوده و به آن علاقه مند بودم. علت اين كه به دنبال زبان روسى رفتم، به خاطر آثارهنرى ايران درمنابع و گنجينه هاى روسيه بود. پس از فارغ التحصيل شدن از دانشگاه روسيه هم ترجيح دادم دراين زمينه كاركنم. خيلى به آن در و اين در نزدم و مستقيماً به سراغ هنررفتم.
> كتاب «نقاشى و ادبيات ايرانى» را بنا به پيشنهاد چه كسى براى ترجمه انتخاب كرده ايد؟
\ پيشنهادكسى نبود. مى دانيد كه كتاب هاى روسى در ايران به سادگى قابل تهيه نيست. بطوراتفاقى اين كتاب را يكى از دوستان به من داده بود كه ببينم و پس از مطالعه هم ديدم ارزش ترجمه شدن دارد. چون خيلى از آثارى كه دراين كتاب آمده براى اولين بار به چاپ مى رسيد و معرفى مى شد. قطعاً چاپ و ترجمه اين كتاب براى هنرمندان جامعه ما هم جالب است.
> نقاشى هاى اين كتاب براى اولين بار چاپ مى شوند. آيا منظور شما تحليلى است كه نويسنده از نقاشى ايرانى و ادبيات كلاسيك فارسى دارد؟
\ نقاشى هاى اين كتاب براى اولين بار است كه چاپ مى شوند.
واقعيت اين است كه اين كتاب حدود ۹سال پيش ترجمه شده و دراين مدت نزد ناشران مختلفى مانده بود.طى اين مدت منتظر ناشرى بودم كه كتاب را چاپ كند. چون يك كتاب تخصصى بود بسيارى از ناشران چاپ آن را نمى پذيرفتند. تصاويررنگى كتاب هزينه چاپ را بالامى برد. انتشارات روزنه هم سرانجام كتاب را با همكارى فرهنگستان هنر چاپ كرد. على رغم اين كه بسيارى از تصاوير رنگى كتاب را حذف كردند و كيفيت چاپ تصاوير هم پايين است.
> براى معرفى اين كتاب به علاقمندان چه چيزى مى توانيد بگوييد؟
\ اين كتاب تحول تدريجى انسان نگارى را تشريح مى كند. تحولى كه درعرصه نقاشى شكل گرفت وقياس آن بانمونه هاى ادبى. مى دانيد كه مضامين نقاشى ايرانى اكثراً از ايده هاى ادبيات اخذ شده است.
تفسير وتوصيفى كه از انسان در سبك هاى مختلف ادبى شده، تا حدود زيادى در نحوه ترسيم وخلق انسان درهنر نقاشى تأثيرگذاشته است ونويسنده اين موضوع را با آوردن نمونه هايى ازادبيات فارسى ونقاشى ها توضيح مى دهد. البته يكى ـ دو مورداز نقاشى هند راهم آورده ولى بخش اعظم كار مربوط به ايران است.

«بن كينگزلى » كه براى بازى درنقش گاندى اسكار گرفته بود اين بار در نقش يك خون آشام در فيلم «بلودرين» ظاهر مى شود.
به گزارش آسوشيتدپرس، «بلودرين» كه اقتباسى سينمايى از يك بازى معروف ويديويى است داستان قهرمانى نيمه انسان ونيمه خون آشام و با قدرت يك هيولا اما احساسات بشرى است كه رهبرى لشكرى از خون آشامان را برعهده دارد. از سويى ديگر كريستين لوكن كه پيشتر در فيلم «ترميناتور ۳ : قيام ماشينها» نقش ترميناتريكس راايفا كرده بود دراين فيلم جديد در نقش پدر كينگزلى كه مى خواهد جهان را از شر مردگان زنده خلاص كند ظاهر مى شود.
برپايه اين گزارش اين فيلم جديد به كارگردانى «اوبال» كه پيشتر اقتباس سينمايى مجموعه اى از بازيهاى ويديويى مثل «خانه مردگان» را ساخته بود با بودجه ۴۷ ميليون دلار ساخته خواهد شد. محل فيلمبردارى نيز دركشور رومانى است و فيلم از اواخر اين ماه كليد خواهد خورد.
بازى ويديويى «بلودرين» در سال ۲۰۰۲ به بازار آمد و دنباله اى برآن در ماه اكتبر امسال عرضه خواهد شد.

هيأت مديره خانه تئاتر روز گذشته با رئيس مركز هنرهاى نمايشى و رئيس شوراى نظارت و ارزشيابى مركز هنرهاى نمايشى جهت بررسى و تأييد قراردادهاى خانه تئاتر تشكيل جلسه داد.
«كيومرث مرادى»  مسؤول روابط عمومى خانه تئاتر با اعلام خبر فوق به «مهر» گفت: در اين جلسه قراردادهاى تيپ انجمن هاى خانه تئاتر مورد تأييد مركز هنرهاى نمايشى قرار گرفت و طى بيانيه اى قرار شد از زمان استقرار گروه ها كه بر اساس آيين نامه استقرار گروه هاى تئاترى در سالن ها و از پايان فصل پاييز اجرا مى گردد كليه گروه ها بر اساس قرارداد خانه تئاتر و ضمايم آن با در نظر گرفتن اعتبارات و بودجه سالانه توليد تئاتر از سوى مركز هنرهاى نمايشى قرارداد تيپ ببندند.
وى افزود: طى جلسه روز گذشته مقرر شد از اين پس جلساتى بين مركز هنرهاى نمايشى و خانه تئاتر جهت تقويت تئاتر تهران و حمايت مادى و معنوى و هنرى از توليدكنندگان تئاتر برگزار شده و گام هاى اساسى در اين زمينه برداشته شود. همچنين با يك برنامه ريزى دقيق ترى، حركات و جريانات تئاترى سامان يابند.
لازم به ذكر است، اين جلسه با حضور دكتر نشان، فرهاد مهندس پور، عزت الله انتظامى، ايرج راد، بهروز غريب پور، بهزاد فراهانى، حميد مظفرى، كاظم هژيرآزاد، اصغر همت، على بى غم، عبادالله كريمى و كيومرث مرادى تشكيل شد.

كوئنتين تارانتينو تنها به يك دليل از چندگانه ساختن «بيل را بكش» افسوس مى خورد وآن ضعيف شدن شانس پيروزى او در اسكار و بخصوص قهرمان آن «اماتورمن» است. وى درگفت وگويى با آسوشيتدپرس گفت: «فكر مى كنم تنها ايراد كار در اين باشد كه اگر اين فيلم را به صورت يكپارچه و با همان عظمت و ابهت مى ساختيم شانس اين فيلم براى گرفتن جايزه هاى بيشتر هم به همان نسبت بالاتر مى رفت وسه گانه بيل را بكش به عنوان يك فيلم و يك كار برجسته قطعاً «اماتورمن» را نامزد جايزه اسكار مى كرد. وى با اشاره به اينكه «بيل را بكش۱» از فهرست نامزدهاى اسكار سال قبل حذف شده بود اظهار اميدوارى كرد قسمت دوم اين سه گانه شكست سال قبل را جبران كند . وى افزود:«هنوز هم اميدوارم كه «بيل را بكش ۲» كه هفته گذشته پخش ويديويى آن هم انجام گرفت بتواندشانس خوبى در اسكار امسال داشته باشد».به گفته تارانتينو ۴۱ ساله، بيل را بكش ۱ و ۲ بجز ناكامى در عرصه دريافت جوايز سينمايى به لحاظ هنرى درخشان و به لحاظ مالى سودآور بوده است.كمپانى ميراماكس به عنوان توزيع كننده اين دو فيلم براى پخش گسترده آن در سينماها و شبكه ويديويى وتلويزيونى در مجموع بيش از ۶۵ ميليون دلار هزينه كرده است و هر دو فيلم براى اين كمپانى ـ تنها در بازار داخلى آمريكا ـ بالغ بر ۱۳۶ ميليون دلار سودآورى داشته با اين حال تارانتينو ظاهراً چاره اى جز چندگانه كردن اين حماسه خون وخونريزى نداشته . تارانتينو توضيح مى دهد كه اگر اين كار را نمى كرد تماشاگران بايد به تماشاى يك فيلم بلند ۴ ساعته تن مى دادند و يا او مجبور مى شد بسيارى از قسمتهاى مهم رادر مرحله تدوين فيلم حذف كند. به عنوان مثال صحنه هاى انيميشن قسمت اول بايد به نصف تقليل مى يافت و يا ديگر صحنه هاى به ياد ماندنى فيلم همچون صحنه اى كه تورمن پيش يك استاد رزمى كار قسى القلب آموزش مى بيند بايد حذف مى شد.تارانتينو مى گويد: «اگر مى خواستم فيلم را به يك فيلم سه ساعته يا دو ساعت ونيمه تبديل كنم بايدصحنه هايى را حذف مى كردم كه فكر مى كنم همين صحنه ها هستند كه به مجموع دو فيلم بيل را بكش بار معنايى خاصى مى بخشد. اگر واقعاً فكر مى كردم كه فيلم با كوتاهتر شدن تأثير بيشترى بر تماشاگر مى گذاشت قطعاً آن را آنگونه نمى ساختم». فيلمهاى «بيل را بكش» نخستين فيلمهاى جديد تارانتينو پس ازآخرين تجربه فيلمسازى اودر سال ۱۹۹۷ با فيلم «جكى براون» هستند.

گروه فرهنگ وهنرـ دكتر خسرونشان ، رئيس مركز هنرهاى نمايشى به همراه حسين پارسايى دبير و عضو شوراى اداره تئاترشهر و همچنين محمد بهرامى مدير روابط عمومى تئاترشهر با خبرنگاران و منتقدان تئاتر ديدار و گفت وگو كرد.
در آغاز قرار بود اين جلسه گفت و شنودى دوستانه باشد، براى همين منظور كافه ترياى تئاترشهر جهت انجام برنامه مهيا شده بود؛ اما پرسش و پاسخها به سمت مسائلى رفت كه تا امروز بين مسؤولين مركز هنرهاى نمايشى و روزنامه نگاران تئاترى به يك سوءتفاهم بدل شده بود.
در ابتداى بحث «نشان» گفت: ما بايد على رغم همه مشكلاتى كه پيش رو داريم در مسير برنامه هاى كلان فرهنگى كشور حركت كنيم.او در ادامه افزود:«من اصولاً آدمى هستم كه خيلى اهل سخن گفتن نيستم و دوست دارم عمل كنم. نمى خواهم نقش گفت وگو را نفى كنم اما صرف زمان زياد براى گفت وگو، ما را از انجام كارها بازمى دارد.»
نشان در ادامه به وضعيت موجود در تئاتر اشاره كردو گفت: همه در عرصه هنرهاى نمايشى منتظر يك تحول هستند و اين مسأله احتياج به زمان و نيرو دارد.
رئيس مركز هنرهاى نمايشى در ادامه به سوءتفاهم هايى كه تاكنون در مطبوعات پيرامون عملكرد شوراى اداره تئاتر شهر بازتاب يافته گفت: من از دوستان مطبوعاتى كه اكثرا ًنيروهايى جوان هستند انتظار دارم از سطح و پوسته ظواهر و اتفاقات فراتر بروند و به عمق مسائل دست پيدا كنند.
سپس محمد بهرامى درباره طرح جامع تئاتر از دكتر نشان سؤال كرد كه وى در پاسخ گفت: «درتمامى حوزه ها سند ملى وجود دارد. مى دانم ما در عرصه ورزش يك سند ملى داريم. اين سند ملى مى تواند در برنامه ريزى ها بسيار كارگشا باشد. فكر كرديم خوب مى شود يك سند ملى نيز براى تئاتر تنظيم كنيم. ادعاهاى مختلفى در مورد تئاتر كشور وجود دارد اما هيچكس قادر نيست با دليل اين ادعاها را ثابت كند. مسأله سند ملى را با معاونت برنامه ريزى و تحول ادارى وزارت فرهنگ وارشاد اسلامى مطرح كرديم و آنها هم بسيار استقبال كردند».
نشان افزود: «تصميم گرفتيم در ۵ حوزه گروه هايى تشكيل دهيم. اين ۵ حوزه عبارتند از بودجه و تشكيلات، رويدادها وجشنواره ها وتبادلات بين المللى، گروه هاى تئاترى ، تئاتر استانى و آموزش و پژوهش .
اولين گروه يعنى بودجه و تشكيلات تشكيل شده است و مشغول به كار هستيم».
در ادامه بحث نشان به سؤالات خبرنگاران پاسخ گفت، بحث مسأله استقرار گروه هاى تئاترى و عدم اجازه ورود خبرنگاران به مجموعه تئاتر شهر در روزهاى پنج شنبه وجمعه دو سؤال اساسى بود كه از جانب روزنامه نگاران تئاترى مطرح شد. نشان در پاسخ گفت: « بسيارى از مسائل سوء تفاهمى بيش نيست، مسأله استقرار گروه هاى تئاترى تنها درحد يك طرح است. اگر قرار باشد اجرا شود زمان آن ابتداى سال ۸۴ است. زيرا برنامه هاى اجراى تئاتر شهر تا انتهاى امسال تدوين شده است و قابل تغيير نيست. خبر عدم اجازه ورود خبرنگاران در دو روز انتهاى هفته را هم تكذيب مى كنيم. من نمى دانم واقعاً منبع اين خبر كجا بوده است.»
پارسايى نيز در اين باره افزود: «اكثر سوء تفاهم ها از بى اطلاعى ناشى مى شود. من به عنوان سخنگوى شوراى اداره تئاتر شهر ازاين پس ارائه تمامى اطلاعات را به محمدبهرامى و روابط عمومى ارجاع مى دهم. در بخشنامه ذكر كرده بوديم در روزهاى انتهايى هفته به دليل ظرفيت محدود ما از پذيرش ميهمان معذوريم اما در همه دنيا روزنامه نگاران يك استثناء محسوب مى شوند و مى توانند در زمانى دلخواه از نمايش هاى مورد نظرشان ديدن كنند.»
يكى از خبرنگاران نيزدرباره دستمزدهايى كه از سوى مركز هنرهاى نمايشى براى فعالان تئاتر ارائه شده سؤال كرد و نشان گفت: «اين مسأله نيز درحد يك طرح است كه متأسفانه در يكى از مطبوعات به چاپ رسيد و سوء تفاهم هايى را برانگيخت. ما اين رقم ها را به عنوان ارقام نهايى ارائه نكرده بوديم و مشغول مذاكره و صحبت روى آن بوديم.»

فيلمى با بازى مارتين شرت درباره پديده شهرت در هاليوود نمايش اختتاميه جشنواره فيلم تورنتو در سال جارى خواهدبود.
به گزارش آسوشيتدپرس فيلم كمدى «جيمينى گليك در لالاوود» كه درآن «شرت» نقش منتقدى را بازى مى كند كه براى يكى از شبكه هاى تلويزيونى كارمى كند.
ديگر فيلمهاى شركت كننده درجشنواره امسال عبارت خواهندبود از:
> كمدى I Heart Huckabees ساخته ديويد. ا.راسل و با بازى ستارگان معروفى همچون داستين هافمن، نومى واتس، جودلا، لى لى تاملين و مارك والبرگ
> «كيسنى» با بازى ليام نيسون و لاورالينى در بيوگرافى سينما بيل كندن از «آلفردكيسنى» كه پيشگام تحقيقات جنسيت انسانى بوده.
> «قهرمانان خيالى» فيلمى بابازى سيگورنى ويور، اميل هرش و مايكل ويليامز.
> «توعالم هپروت» درامى رمانتيك با بازى چارليزترون كه درآن نقش زنى را بازى مى كند كه دوست دارد در فضاى پرتنش جنگ داخلى اسپانيا و جنگ جهانى دوم به زندگى لذت بخش خود ادامه دهد.
> «به پهلو» يك فيلم جاده اى با بازى پل گياماتى و توماس هيدن چورچ درباره دوستانى كه به آخرين سفر مشترك خود پيش ازازدواج يكى از دوستانشان مى روند.
> «تصادف» فيلمى با بازى ساندرابولاك و مت ديلون درباره يك سانحه رانندگى كه باعث گره خوردن زندگى ۸نفر به يكديگر مى شود.
> «قتل ريچاردنيكسون» با بازى شون پن و تومى واتس درباره كسى كه در سال ۱۹۷۴ براى كشتن نيكسون تلاش كرده بود.
جشنواره فيلم تورنتو كه درآن بسيارى از فيلمهاى اكران پاييز هاليوود و منتقدپسند به نمايش درمى آيند امسال از نهم تا هجدهم سپتامبر برگزارخواهدشد.

رواج نوعى اخلاق مسؤولانه، معيارهاى انسانى تر و به كارگيرى خرد علمى، بازنمايى است از عناصر مثبت زندگى روزمره مردم ايران كه سينماى ايران در دهه ۷۰ شمسى بازتابانده است.
دكتر «هاله لاجوردى» پژوهشگر علوم اجتماعى در بيست و هفتمين نشست از سلسله گفتارهاى دفتر طرحهاى ملى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى ضمن تشريح پژوهش خود با موضوع «بازنمايى زندگى روزمره در سينما»  گفت: هدف اين پژوهش تلاش براى فهم زندگى روزمره ميان مردم ايران است و ميانجى آن بازنمايى است كه سينما از زندگى روزمره داده است، اين بازنمايى از طريق بررسى محتواى ۱۵فيلم سينمايى ايران در دهه ۷۰ حاصل شده است.لاجوردى با اشاره به اينكه علم و هنر عرصه هايى هستند كه به لحاظ شناختى بودن و معرفتى بودن تفاوتى با هم ندارند و تنها تفاوت در زبان آنهاست. گفت: جهان اجتماعى هر فرهنگى، پيچيده تر از آن است كه بتوان به زبان علمى و استدلالى آن را فهميد. در صورتى كه هنر تجربه هاى افراد و موارد انضمامى را در متن كليتى ارائه مى دهد كه بتوان آن را استدلالى كرد و در عين حال كه امور خاص را نشان مى دهد به جامعه شناس قدرت تعميم آن مسائل را اعطا مى كند تا بتواند آنها را فرموله سازد.وى افزود: نتايج بررسى هاى فيلهاى سينمايى ايران در دهه ۷۰ نشان مى دهد زندگى روزمره به اين سمت مى رود كه بهتر است به جاى جنسيت شيوه هاى انسانى تر رواج پيدا كند و رفتارهاى آن جنسى الگو قرار گيرد كه انسانى تر است.
لاجوردى با اشاره به اينكه تغييرات در ساختارهاى كلان بى تأثير در سطح خرد نيست به ساختارهاى كلانى در فيلمها اشاره كرد كه ناشى از شيوه هاى حكومتى است و بيشتر در شعارهاى سطح كلان سياست ديده مى شود نظير شعار اصلاحات و گفت وگو با اين مضمون كه به جاى خشونت و كينه توزى قائل باشيم به اينكه مسأله را با تعامل حل كنيم و گفت وگو كنيم و شايد بتوان به اختصار گفت: زندگى روزمره ياتجربه مدرنيته لبه تيغى است كه روى آن ايستاه ايم و اگر بخواهيم در دايره تكرار زندگى روزمره بنشينيم، مى توانيم بازگشت شديدتر به آن گذشته داشته باشيم و رهايى از اين بازگشت به گذشته كه با آگاهى صورت گرفته دشوار است و اگر راه سخت نقد و گفت وگو را پيش بگيريم به طرف روشنايى لبه تيغ افتاده ايم.

گروه فرهنگ وهنر ـ شيلا ساسانى: نه فقط مشاهير و ستارگان دنياى بزرگسالان كه قهرمانان دنياى كودكان هم براى خود صاحب موزه مى شوند.
به گزارش نشريه گاردين يك ميليونر خير كه از داستان پينوكيو در زندگى خود الهام گرفته و تأثير زيادى از اين شخصيت محبوب كارتونى ـ داستانى پذيرفته است اقدام به خريد ويلاى بزرگ ومخروبه اى در منطقه توسكانى ـ كه گفته مى شود فضاى داستانى پينوكيو درآنجا شكل گرفته ـ كرده وتصميم دارد به افتخار اين شخصيت محبوب آنجا را تبديل به موزه اى به نام پينوكيو كند.
برپايه اين گزارش فدريكو برتولا نام اين ثروتمند پينوكيو دوست است كه به بهايى گزاف حاضر به خريد ملك اربابى بسيار بزرگى به سبك باروك شده و تصميم دارد آن را به «موزه رؤياها» مبدل كند. اين ملك بسيار بزرگ اما مخروبه كه به ويلاى گارزونى معروف است در قرن هفدهم بنا شده و در حال حاضر جزو يكى از ميراث ملى ايتالياست.
اين ويلاى بزرگ تا سال ۲۰۰۰ تحت مالكيت كنتسى به نام كنتس گاردى بوده كه تنها از چند اتاق آن استفاده مى كرده است و از همين رو بارتولا تاكنون قريب به ۵ ميليون يورو صرف تعمير و بازسازى نما، سردر و نيز سقف اين ويلا كرده است كه به علت بارندگى خراب شده بود وچكه مى كرد. باغ بزرگ اين ويلا كه براى چندين دهه به حال خود رها شده بود هرس شده و درهاى آن بروى عموم باز شده است و برتولا اميدوار است با تكميل بازسازى و كار مرمت اين بناى قديمى موزه اى را به نام پينوكيو در اين شهر كه سالانه هزاران جهانگرد علاقه مند را به خود جذب مى كند بنا كند. او مى گويد:«رؤياها در كتابها نهفته شده اند و براى من كتاب بزرگ رؤياها، پينوكيو بود.» برتولا همچون بسيارى ديگر از ايتاليايى ها كه زمانى دهقان بوده و حال به سرمايه گذاران صنعتى مرفهى تبديل شده اند به ياد مى آورد كه چگونه ۲ سال پيش از اين ملك ديدن كرده بود و همان موقع با خود عهده كرده بود اين ويلا را به مظهرى براى به حقيقت پيوستن رؤياهايش مبدل كند. او ادامه مى دهد: «گاهى روياها از دل كتابها بر مى خيزند و بعد به واقعيت مى پيوندد. من فرزند دهقانى ساده بودم و تنها سرمايه ام تحصيلات ابتدايى ام بود اما موفق شدم به رؤياهايم واقعيت بخشم همانطور كه آن عروسك كوچك چوبى (پينوكيو) اين كار را انجام داده بود. برتولا كه در روستايى به نام «پكورارا» به همراه ۷ خواهر و برادر خود از سن ده سالگى بر روى مزرعه كار مى كرده مى گويد :«ما سخت كار مى كرديم اما هيچ وقت پول كافى نداشتيم به همين خاطر در سن ۱۶ سالگى تصميم گرفتم آنجا را ترك كنم و شانسم را در ميلان امتحان كنم».
برتولا سختى هاى بسيارى ديد و با ناكامى هاى بسيارى دست وپنجه نرم كرد اما ثمره تلاشش را چشيد و حال مالك يك شركت بزرگ ساختمان سازى با ۱۲۰ ميليون يورو سودآورى در سال است.
او در جوانى داستان پينوكيو را بارها وبارها خوانده بود. پينو بجز داشتن درسهاى اخلاقى درباره عواقب دروغگويى داستان زندگى ساده و بى پيرايه نجارى به نام گپتورا باز مى گويد كه همواره آرزو داشته فرزندى داشته باشد و سرانجام براى خودش از چوب عروسكى مى سازد و آن را فرزند خود مى داند. گفتنى است داستان پينوكيو به گفته بسيارى ها در شهر كلدى در توسكانى مى گذرد؛ شهرى كه روزنامه نگار ونويسنده اين اثر يعنى «كارلو لور نزينى» در آنجا بزرگ شده بود. مادر لور نزينى درملك اربابى گرزنى كار مى كرده و به گفته بسيارى ها به اين منطقه كاملاً اشراف داشته .
در حال حاضر در نزديكى باغ اين ويلا كه قرار است بزودى به موزه پينوكيو تبديل شود، شهربازى بزرگى به نام شهربازى پينوكيو وجود دارد كه در آن مجسمه هاى مختلفى از شخصيتهاى داستان پينوكيو برافراشته شده اند وسالانه هزاران جهانگرد را به اين منطقه جذب مى كنند.

پخش جهانى آخرين ساخته بهمن قبادى «لاك پشت ها هم پرواز مى كنند» از دو هفته آينده با جشنواره تورنتو و سن سباستين آغاز مى شود و بزودى در تهران نيز به نمايش عمومى در مى آيد.
به گزارش ايسنا، بهمن قبادى پيش از اين «آوازهاى سرزمين مادرى ام» و «زمانى براى مستى اسب ها» را كارگردانى كرده و فيلم «لاك پشت ها هم پرواز مى كنند» نخستين محصول مشترك سينماى ايران و عراق، با موضوع جنگ آمريكا عليه عراق، در شهرهاى عراق فيلمبردارى شد.اين فيلم از صحنه هاى عظيمى كه در بخشى از آن، ارتش آمريكا نيز ديده مى شود برخوردار است. براساس همين گزارش، پخش جهانى فيلم، توسط دو كمپانى «ميلى ماژ» و «بك فيلم» از كمپانى هاى فرانسوى انجام مى شود به گزارش ايسنا، پخش داخلى اين فيلم درايران توسط مؤسسه هدايت فيلم انجام مى شود كه مصطفى شايسته، خبر از تلاش براى اكران اين فيلم در يك گروه سينمايى داد و گفت: به اعتقاد من بعداز اينكه فيلم را تماشا كردم، فيلم «مخاطب خاص» نيست وعموم مردم مى توانند از آن استفاده كنند، بنابراين به اكرانش در گروه خاص كه شايد طى چندهفته آينده راه اندازى شودعلاقه مند نيستم.

سيزدهمين شماره ماهنامه فرهنگى، اجتماعى، هنرى دختران منتشر شد. اين ماهنامه كه به مديرمسؤولى مهرشادشبابى و زير نظر شوراى سردبيرى منتشر مى شود، در سيزدهمين شماره خود حاوى مجموعه مطالبى درباره روز مادر و ميلاد حضرت فاطمه(س) است.

جناب آقاى عبدالرسول وصال
مديرمسؤول محترم روزنامه ايران
سلام عليكم
همانطور كه آگاهى داريد، روزنامه ايران در شماره ۲۸۷۱ مورخ سه شنبه سيزدهم مردادماه طى سرمقاله اى تحت عنوان «نمايش قدرت، پايين تر از اوين» مطالب بى اساسى را به شهردارى تهران نسبت داده است. مقتضى است حسب قانون مطبوعات دستور فرماييد نسبت به درج پاسخ شهردارى تهران در اولين شماره و در همان صفحه و همان ستون اقدام نمايند.
از اينكه ناگزير هستيم وقتى كه متعلق به مردم شريف تهران است، در دفاع از حيثيت شهردارى تهران، صرف پاسخگويى به مطالبى كنيم كه محصول كژانديشى نسبت به اداره امور كشور است، متأسفيم.
مديريت شهرى در تهران برخلاف نظرات مطرح شده در سرمقاله مزبور هيچگاه قصد هماوردطلبى در برابر دولت محترم را نداشته و هرگز توان اجرايى و خدماتى خود را كه منبعث از اراده و خواست مردم است، وارد چنين عرصه اى نخواهد كرد.
مديريت شهرى بر اين باور است كه حقوق مردم به عنوان يك اصل قطعى بايد از سوى همه سازمان ها و دستگاه هاى حكومتى رعايت شود و اين اصل به هيچ وجه نبايد دستخوش منفعت طلبى هاى فردى يا سازمانى قرار گيرد.
در بيشتر كشورهاى دنيا مكان نمايشگاه هاى بين المللى در حاشيه شهرها و در مسير دسترسى به فرودگاه قرار دارد و براساس همين منطق، بيش از چهل سال پيش هنگامى كه مكان فعلى نمايشگاه بين المللى تهران در حاشيه شهر قرار داشت، تصميم گرفته شد تا در آنجا نمايشگاه برپا شود، مكانى كه اينك به دليل توسعه سريع شهر، به يك قطب مركزى شهرى و با ترافيك سنگين تبديل شده است.
پر واضح است كه تبعات ناشى از برپايى هرگونه نمايشگاهى در محل فعلى نمايشگاه بين المللى تهران، حقوق شهروندان عزيز تهرانى را نقض كرده و مشكلات فراوانى را بر آنان و به ويژه ساكنان اين منطقه تحميل مى كند. شهردارى تهران در اجراى وظايف قانونى خود (بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهرداريها)، تصميم گرفته است با انتقال نمايشگاه بين المللى به يك مكان مناسب، مانع از تضييع حقوق مردم شود و براى همين منظور، دستگاه محترم قضايى نيز اقدام به صدور حكم داير بر ممنوعيت برگزارى هرگونه نمايشگاهى در مكان فعلى كرده است.
متأسفيم كه روزنامه ايران چشم خود را بر حقايق بسته است، اما افكار عمومى به روشنى به خاطر دارد كه دولت آقاى خاتمى در سال ۱۳۷۶ موافقت خود را با انتقال نمايشگاه بين المللى به يك مكان مناسب اعلام كرد و مدتى بعد نيز حجت الاسلام والمسلمين كروبى رئيس محترم مجلس ششم كلنگ احداث نمايشگاه جديد را در شهر پرند، بر زمين زد. مرورى بر سوابق موضوع روشن مى سازد كه انتقال نمايشگاه نه يك امر سياسى بلكه مسأله اى كاملاً كارشناسى و حقوقى است.
باعث تأسف عميق است كه روزنامه ايران به عنوان نشريه بهره مند از بودجه عمومى كشور، با ناديده گرفتن سابقه اين موضوع و با جهت گيرى سياسى كارانه به ايجاد تنش و تشنج ميان دولت با شهردارى تهران روى آورده و بر مبناى گزارش هايى بى اساس، مدعى آرايش جنگى «نيروهاى شهردارى» در مقابل نمايشگاه بين المللى شده و از دريچه تنگ و تاريك مسائل جناحى، نمايشگاه را آوردگاه فزون خواهى و نمايش قدرت سياسى يك جناح قلمداد كرده است.
افكار عمومى از رويكردهاى تنش زا و بحران آفرينى هاى كاذب كه در آن منافع عمومى قربانى منافع حزبى و گروهى مى شود به شدت متنفر و رويگردان است و اين درحالى است كه عاملان خلق جنجال و هياهوى رسانه اى، مى كوشند بر واقعيت هاى تلخى كه شهروندانمان آثار آن را با پوست و گوشت خود احساس مى كنند، سرپوش بگذارند و به جاى كمك به درمان دردها، بر آلامى كه گريبانگير مردم است بيفزايند.
بدون ترديد راه گريزى از قضاوت تاريخ نيست و مهمتر اينكه همه ما در حال حركت به روز موعودى هستيم كه در آن اسرار از پرده ها برون خواهد افتاد.
معاونت امور رسانه اى
اداره كل روابط عمومى و بين المللى شهردارى تهران
< پاسخ «ايران»
نه فقط انتظار ما به عنوان اصحاب رسانه، بلكه انتظار مردم به عنوان ناظرين «نزاع نمايشگاه» آن بود كه شهردارى تهران در پاسخ به سرمقاله «ايران»، پيش از آنكه اسير عصبانيت و شتابناكى شود، مطيع منطق باشد. مديران شهرى گويا در برابر سيل بى مهار احساسات خود، چندان دست بسته و پا كشيده بوده اند كه هنوز سطر دوم سخن خود را به پايان نبرده، گره از عقده گشوده اند و «نمايش قدرت، پايين تر از اوين» را مطلب «بى اساس» لقب داده اند. بى گمان خواندنى تر بود كه شهردارى تهران در فرصت يك هفته اى خود، جوابيه اى فراهم مى كرد كه فرازهاى آن، خواننده را به اين ذهنيت نيندازد كه گويى جوابيه در كمتر از يك ساعت تنظيم شده است! به هر روى، ركن يادداشت «ايران» آن بود كه تعطيلى نمايشگاه، محور ارتباطى كشور را با اقتصاد بين الملل، مسدود و مختل مى كند ضمن آنكه از اساس، اقدامى غيرقانونى است. چشم به راه پاسخى كارشناسانه بوديم تا توضيحات ايشان را عمدتاً و اصولاً در اين باب بشنويم اما آنچه بر قلم متوليان امور شهرى جارى شده است پاسخى پرابهام و پراتهام است كه از ميان آن ابهامات و اتهامات، ناگزير به پاره اى از آنها اشاره مى شود:
۱) به خيال شهردارى اين توهم خطور كرده است كه گويا هماوردى رقيبان اصلاحات با سياست هاى دولت، پخته دست و ذهن «ايران» است غافل از آنكه مديران عالى و ارشد كابينه بارها به تكرار گفته اند پاره اى اقدامات (از جمله تعطيلى نمايشگاه)، سنگ به پاى دولت زدن و چوب در چرخ كابينه نهادن است. هماوردطلبى معنا و مضمونى جز اين ندارد كه دولت بر حياتى بودن ادامه كار نمايشگاه اصرار ورزد و ادله و احتجاجات خود را به چندين زبان عرضه كند. اما رقيب همچنان انگشت در گوش، زبان به تعطيل نمايشگاه بگرداند. «ايران» اگر سوداى هماوردى داشت بى شك پيشتر از اينها، بر دست تعدى رقيبان به سياست هاى اصلاحات، چنگ مى زد. در نزاع نمايشگاه نيز اگر مديريت شهرى تهران، عريان و تمام قامت به ميدان هماوردى با دولت درنيامده بود، «ايران» به خود اجازه نمى داد در آوردگاه حاضر شود. كم نبوده است مواردى كه منتقدان دولت، بحرانى آفريده اند و به حكم آنكه دولت از چنان بحران سازى هايى كريمانه چشم فرو بسته است، «ايران» نيز از پوشش خبرى اين اقدامات تغافل كرده است. بر اين قرار، پيداست كه اگر ردپاى هماوردطلبى را پى بگيريم قطعاً به زمين دولت يا سرزمين «ايران» نخواهيم رسيد. دولت و «ايران» در اين آوردگاه، ميهمان اند نه ميزبان.
۲) تقريباً هيچ يك از مديران مجموعه شهردارى و شوراى شهر نبوده اند كه در مقام عرضه استناد قانونى براى تعطيلى نمايشگاه، به بند ۲۰ ماده ۵۵ قانون شهردارى ها متوسل نشوند در حالى كه تأمل در مفاد اين ماده قانونى بخوبى آشكار مى كند كه اين استناد كاملاً بى وجه است. در ماده مزبور، شهردارى ها مكلف شده اند كه از ايجاد مكان هايى كه مشاغل مزاحم در آنها وجود دارد ممانعت كنند. قانونگذار در همين جا به تعريف مشاغل مزاحم مى پردازد و در مقام احصاى برخى از مصاديق اين مشاغل به مواردى چون محل نگهدارى احشام و اصطبل ها اشاره مى كند كه به توليد حشرات و يادود و غبار منجر مى شود. نمايشگاه بين المللى هر ويژگى داشته باشد مصداق مشاغل مزاحمى از جنس موارد فوق الذكرنيست! براين اساس پيدا نيست كه شهردارى براساس كدام ادله و موازين، چنين استنباطى از چنان ماده قانونى دارند؟
۳) هم در پاسخ شهردارى و هم بعضاً در سخنان پاره اى از مديران شهردارى، سخن از وجود «حكم قضايى داير برممنوعيت برگزارى هرگونه نمايشگاهى در مكان فعلى» گفته اند. اما اين پرسش همچنان باقى است كه اين چه حكمى است كه نه قابل عرضه به افكار عمومى است و نه ضابطين قوه قضاييه (نيروى انتظامى) به آن گردن مى گذارند؟ شايد ماجرا از اين قرار است كه آنچه شهردارى حكم قضايى مى نامد فقط پى نوشتى بدون امضا است كه در ذيل نامه شهردارى خطاب به دستگاه قضايى نوشته شده است! جز اين اگر بود آيا نيروى انتظامى حق داشت مانع اجراى آن باشد؟ شنيده ها حاكى است كه نيروى انتظامى گفته است پى نوشت يك نامه، مصداق حكم قضايى تلقى نمى شود و اگر حكمى دربين است بايد در نامه اى مستقل به همراه مهر و امضاى مقام قضايى صالح گنجانده شده باشد.
۴) جوابيه شهردارى، چشم «ايران» را برروى حقايق، بسته فرض كرده است. براى شهردارى مسجل است كه «افكار عمومى به روشنى به خاطر دارد… كروبى كلنگ احداث نمايشگاه جديد را در شهر پرند برزمين زد.»اما براى «ايران» نيز مسجل است كه كلنگى كه كروبى برزمين زد، كلنگ احداث نمايشگاه جديد بين المللى تهران نبود. آنچه كلنگ خورد، احداث محلى براى برگزارى نمايشگاه اكسپو بود كه اساساً اقتصادى نيست و عمدتاً علمى ـ فرهنگى است و با هماهنگى دبيرخانه نمايشگاه هاى بين المللى جهان، هر پنج سال در كشورهاى مختلف برگزارمى شود. تفاوت  ميان نمايشگاه اكسپو و نمايشگاه بين المللى تهران، تفاوت بين سياسى كارى و خدمت رسانى است! چشم بستن به تفاوت آشكارى كه اين دو نمايشگاه دارد و تأكيد مفرطى كه شهردارى بر اينهمانى اين دو نمايشگاه متفاوت دارد، افكار عمومى را به اندازه كافى آگاه مى سازد كه چه كسى بر مشى سياسى كارى گام مى زند.
۵) در نوشته شهردارى، بيش از اينها نكته نغز وناب به چشم مى آيد كه قلم زدن پيرامون اين نكات، انصافاً ملال آور است.
به شعار پناه بردن و افكار عمومى را به نفع خود مصادره كردن و «پوست وگوشت شهروندان» را به شهادت گرفتن، هر جا پسنديده باشد لا اقل در جوابيه نويسى ناپسند است. شهردارى تهران، «ايران» را به قضاوت تاريخ و داورى يوم الحساب احاله داده اند. حق به جانب شهردارى است. تاريخ و روز جزا به انصاف حكم خواهد كرد اما شك نكنيم كه اين دو جز بر مدار داورى و قضاوت مردم حكم نخواهند كرد.

گروه سياسى ـ حضرت آيت الله خامنه اى رهبر معظم انقلاب اسلامى در پيامى به آيت الله سيستانى، براى ايشان شفاى عاجل مسألت كردند.
متن پيامى كه رهبر معظم انقلاب چهارشنبه شب صادر كردند بدين شرح است: خبر عارضه كسالت جنابعالى موجب نگرانى شديد گرديد.
از خداوند متعال مسألت مى كنم كه شفا و عافيت عاجل به آن جناب مرحمت فرمايد و سلامت آن وجود محترم را كه تكيه گاه معنوى ملت عراق مى باشيد، به شما برگرداند.
جنابعالى همواره در طول سال هاى متمادى پشتيبان استوار معنوى و روحى براى آن ملت مظلوم بوده ايد و امروز هم على رغم خواست دشمنان و نظر بدانديشان، همانگونه است و دعا براى شما، دعا براى سعادت ملت عراق است.
از خداوند متعال دفع شر بيگانگان و اشغالگران ظالم و متجاوز را از ملت مسلمان عراق و همه ملت هاى مسلمان مسألت مى كنم.
سيدعلى خامنه اى ـ ۸۳‎/۵‎/۲۱

زاهدان ـ خبرنگار «ايران»: تبعه دستگير شده آمريكايى در بازداشت واحد اطلاعات ناحيه انتظامى استان سيستان و بلوچستان است. عارفى بخشدار ميرجاوه با بيان اين مطلب گفت: روز دوشنبه مأموران هنگ مرزى نيروى انتظامى هنگام گشتزنى در ناحيه ميرجاوه، فردى را كه به طور غير قانونى وارد خاك ايران شده بود، دستگير كردند. اين فرد كه به زبان انگليسى سخن مى  گفت، فاقد مدارك شناسايى بود و با پاى پياده وارد ايران شده بود. وى افزود: اين تبعه آمريكايى كه مدعى است آرمينستر نام دارد و اهل كاليفرنيا است، ساعاتى پس از دستگيرى، به زاهدان منتقل شد و هم اكنون تحت بازداشت نيروى انتظامى استان است.

گروه بين الملل ـ پليس عراق ۳ خبرنگار ايرنا را در روز دوشنبه بازداشت و تجهيزاتشان را توقيف كرده است.به گزارش خبرگزارى فرانسه، يكى از سردبيران ايرنا گفت كه «مصطفى دربان» رئيس دفتر بغداد اين خبرگزارى و ۲ كارمند عراقى اش دستگير شده اند و ايرنا اطلاعى از خبرنگار چهارم دفتر خود ندارد، وى نيز عراقى است.
پليس عراق اعلام كرد كه از اين بازداشت ها مطلع است ولى توضيح نداد چه كسانى آنها را دستگير كرده اند، از سوى ديگر گفته مى شود نفر چهارم نيز بازداشت شده است.

به گزارش ايسنا، آزمايش ميدانى موشك شهاب ۳ از سوى وزارت دفاع به منظور ارزيابى آخرين تغييراتى كه در نتيجه تحقيقات به عمل آمده روى موشك ياد شده صورت گرفته، انجام شد.

به دنبال انتشار خبر موافقت «اياد علاوى» با حمله نظاميان اشغالگر آمريكا به حرم مقدس امام على(ع) كه توسط پايگاه اينترنتى «المحيط» منتشرشد، شبكه تلويزيونى «الجزيره» به نقل از ارتش آمريكا اعلام كرد: سربازان آمريكايى آماده حمله به مناطق مختلف شهر نجف و نيز كربلا هستند. به گزارش ايسنا، الجزيره گفت: بدين ترتيب اوضاع نجف ، كربلا و سراسر عراق بسيار بحرانى خواهدشد.

برنامه مراسم نماز جمعه تهران ( جمعه ۸۳‎/۵‎/۲۳)