گروه سياسى: دبيركل جديد حزب مؤتلفه اسلامى ، تصريح كرد: لازمه برگزارى مناظره يا مكاتبه ميان دوحزب مؤتلفه ومشاركت، اعلام آمادگى رسمى و مستقيم حزب مشاركت به حزب مؤتلفه اسلامى است.
محمدنبى حبيبى در گفت وگو با ايسنا با اعلام مطلب فوق، اظهار داشت: باتوجه به اينكه درمكاتبات قبلى، ما شروع كننده بوديم وحزب مشاركت آن مكاتبات را قطع كرد، اين بار آنها (حزب مشاركت) بايد استقبال خود از اعلام آمادگى مؤتلفه براى مناظره يا مكاتبه را بطور رسمى وكتبى ونيز مستقيم براى ما ارسال كند.

فرانكس سپس به تشريح وضعيت توانايى نيروهاى دشمن پرداخت. يازده گردان از ارتش و دو گردان از گارد رياست جمهورى در شمال عراق مستقر بودند. پنج گردان از ارتش در جنوب مستقر بودند و باقيمانده گارد رياست جمهورى و گارد ويژه رياست جمهورى، دور بغداد را احاطه كرده بودند.
رايس و كارد درباره دژ بغداد، ملاحظاتى را مطرح كرده بودند. اشاره آنان به لايه هاى دفاعى و جنگى بود كه در حاشيه بغداد و درون آن كشيده شده بود. رئيس جمهور هم سؤالاتى درباره دژ بغداد داشت. فرانكس احساس كرد كه رئيس جمهور بازگو كننده نگرانيهايى است كه ديگران مطرح كرده اند و سعى كرد كه به آنان پاسخ دهد.
فرانكس گفت كه از مرزهاى كويت، اردن و تركيه تا بغداد تنها ۳۰۰ مايل راه است و اگر صدام بخواهد دست به اقدام پيشگيرانه بزند، بايد تمامى نيروى خود را در درون بغداد مستقر كند، بويژه اين امر در زمانى كه آمريكا بخواهد با نيروى كمتر و سريع تر حمله كند، محتمل است. اگر صدام بخواهد نيروهاى خود را در بغداد مستقر كند، از زمان كافى براى اين كار برخوردار است. فرانكس ادامه داد: «اگر او تصميم به اين كار بگيرد، شرايط براى ما بسيار سخت خواهد شد، اما در آخر، اين ما هستيم كه پيروز ميدان خواهيم بود.»
بخش دوازده
شنبه يازدهم ماه مه. بوش به كارل روو گفت: «ديگر اين بازيها را ادامه ندهيد.» روو او را از مقاله اى كه در حال آماده شدن در نيويورك تايمز بود، آگاه كرد. موضوع مقاله درباره افزايش نقش روو در سياست خارجى بود. آنان به خوبى مى دانستند كه بايد بوش را از مقالات جنجالى درخصوص درگيريهاى درونى دولت دور نگه داشت. روو سعى داشت به بوش بگويد كه او هيچ نقشى در تهيه اين مقاله نداشته است.
رئيس جمهور كه فكر مى كرد نگرانى روو از رايس است، به او گفت: «نگران نباش. رايس خودى است. او يك زن واقعى است.»
روو درحالى كه زبانش از اين حرف بوش بند آمده بود، گفت: «جناب آقاى رئيس جمهور، منظور من او نيست.»
درگيرى اخير روو با يكى از خودى ترين افراد، يعنى پاول بود. دفتر روو بر تمامى انتصابات دولتى نظارت دارد و اخيراً وزارت امور خارجه سعى كرده بود تا سه نفر را وارد مناصب سياسى كند. اين مناصب سياسى، حكم اهرم و حوزه نفوذ روو در وزارت امور خارجه را داشتند.
او كاملاً آنان را تحت نظر داشت. سه جايگاهى كه پاول اخيراً سعى در نفوذ در آنان را داشت، عبارت بودند از: سمتى در آژانس توسعه بين المللى آمريكا (USAID)، يك سفير تام الاختيار و سوم قراردادن يك دموكرات به عنوان برنامه ريزى دفتر آرميتاژ. روو هم اين پيام را براى او فرستاد: ما كه هرگز نمى خواهيم به شما نه بگوييم... اما شما براى ما چه كارى انجام مى دهيد؟»
نيويورك تايمز وارد اين مباحث نشد. روو از مصاحبه كردن با اين روزنامه سرباز زد و تنها با ايميل به آنها گفت: من دخالت چندانى در سياست خارجى ندارم».
در روز يكشنبه، رئيس جمهورى، روو را فراخواند تا كمى سربه سر او بگذارد. او به روو گفت: «پس چى شد؟ در مورد تو هيچ مطلبى را نديدم.» فرداى آن روز، يعنى دوشنبه ۱۳مه، در روى صفحه اول اين تيتر به چشم مى خورد:«برخى در درون دولت سروصدا به پا كرده اند، به نظرمى رسد نقش برخى ها در حال گسترده شدن است.» در اين مقاله عنوان شده بود، كه اين ارزيابى روو كه جنگ در افغانستان بايد از نظر سياسى به سود بوش تمام شود، در اصل، پاول را از ميدان خارج كرده است. البته در مقاله كمتر به افراد اشاره شده و در عين حال، به هيچ وجه اشاره اى به درگيرى رايس و روو نكرده بود.
ساعت ۶‎/۳۰صبح روز دوشنبه، روو در دفتر خود در قسمت غربى كاخ سفيد بود كه پاول به او تلفن زد. پاول گفت: «يك مشت چرنديات. ما باهم دوست هستيم و من هميشه فكر مى كردم كه از رابطه خوبى برخورداريم. به هر جهت، تو مشاور سياسى رئيس جمهورى هستى و بايد به او مشاوره بدهى». پاول كاملاً احساس مى كرد كه انشعابى سياسى شكل گرفته و وزن خود را برروى همه چيز حاكم كرده است.
روو در پاسخ به او گفت: «متشكر و آقاى وزير، من اهميت كار را كاملاً درك مى كنم.» ارزيابى روو اين بود كه وزارت خارجه، كار كاخ سفيد را تلافى خواهدكرد، بنابراين بايد از سطح تنش ها مى كاست و به مسائل جنبه سياسى مى داد. او علاوه براين كه دليل اين قضيه را نمى دانست، اهميتى هم براى آن قايل نبود و همين باعث پريشانى او شده بود.
اواخر همان روز، وقتى رئيس جمهورى، كه از تمامى تنش ها آگاه بود، روو را ديد، با خنده به مشاور ارشد سياسى خود گفت: «امروز حالتان چطور است، جناب آقاى وزيرامورخارجه؟»
ادامه دارد

گروه بين الملل ـ آيت الله «على سيستانى»، عالى ترين مرجع تقليد شيعيان عراق، بر احترام به قانون از سوى كليه طرف ها در نجف تأكيد كرد.
سخنگوى آيت الله سيستانى در لندن در گفت وگو با «بى.بى.سى» گفت كه آيت الله سيستانى از نيروهاى تحت فرماندهى آمريكا و تمامى كسانى كه خودسرانه اجراى قانون را در دست گرفته اند، انتقاد دارد.
وى گفت كه آيت الله سيستانى از دولت عراق دعوت كرده است براى خلع سلاح مردم به جست وجوى نجف بپردازد و اين جست وجو را از خانه او آغاز كند.
آيت الله سيستانى هم اكنون براى درمان ناراحتى قلبى در لندن به سر مى برد.

گروه بين الملل ـ نظاميان گرجستان ديروز با آغاز تيراندازى به سوى استقلال طلبان اوستيايى، باعث تشنج اوضاع در حومه «تسخينوالى» مركز اوستياى جنوبى شدند.
به گزارش خبرگزارى «اينترفاكس»، درجريان اين تيراندازى كه حومه تسخينوالى و دو دهكده ديگر چندنفر مجروح شدند.
تيراندازى ها ساعت ۲‎/۳۵صبح به وقت محلى باشليك خمپاره آغازشد.
با اين حال، يك مقام پليس گرجستان به خبرگزارى «ريانووستى» روسيه گفت كه اوستيايى ها تيراندازى را شروع كردند.
ازسويى، «گئورگى باراميدزه» وزير دفاع گرجستان روز سه شنبه درمسكو گفت: كشورش درصورتى كه لازم باشد، خواهدجنگيد، اما ترجيح مى دهد اختلافات با اوستياى جنوبى از راه مسالمت آميز حل وفصل شود.

گروه بين الملل ـ روزنامه «واشنگتن پست» فاش كرد كه القاعده قصد دارد به منظور مختل كردن انتخابات رياست جمهورى آمريكا دست به يك ترور سياسى بزرگ بزند.
به گزارش خبرگزارى رويترز، مقامات اطلاعات آمريكا كه نمى خواستند نامشان فاش شود، اعلام كردند كه اين طرح توطئه بخشى از دسيسه هاى القاعده است كه به موجب آن، يكى از رهبران آمريكايى يا خارجى در آمريكا يا خارج ترور مى شوند. القاعده چندين هدف در چندين مكان در ايالات متحده را مد نظر گرفته است.
يك مقام اطلاعاتى گفت: هدف حمله بعدى، دوگانه است: لطمه به اقتصاد آمريكا و تضعيف انتخابات رياست جمهورى همچنين گزارشهاى اطلاعاتى نشان مى دهد كه اسامه بن لادن بزودى يك پيام تازه منتشر خواهد كرد.

گروه بين الملل ـ انسداد يك خط لوله نفت در جنوب عراق بخاطر تهديد نيروهاى «مقتدى صدر»، صادرات نفت خام عراق را به نصف رسانده و روزانه ۳۰ميليون دلار زيان متوجه اين كشور مى كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، در حالى كه ناآرامى در جنوب عراق ادامه دارد، صادرات پايانه هاى جنوبى اين كشور بشدت كاهش يافته است. جريان نفت در اين خط لوله به دليل تهديدات «جيش المهدى» متوقف شده است. در بيانيه شوراى امنيت ملى عراق آمده است: اين شبه نظاميان به اعضاى خود اجازه داده اند به كارگران در ميادين نفتى جنوبى براى بستن يكى از خطوط لوله فشار آورند و در نتيجه، صادرات ۵۰درصد كاهش يابد و كشور متحمل زيان ۳۰ميليون دلارى در روز شود. اگر كل خط لوله مسدود شود، عراق روزانه ۶۰ميليون دلار زيان مالى خواهدديد؛پولى كه مى توان صرف غذاى مردم، پرداخت حقوق و بازسازى كشور كرد.
در اين حال، نبردهاى جيش المهدى با نيروهاى اشغالگر و عراق به سراسر جنوب اين كشور گسترش يافته است. شوراى امنيت عراق همچنين از نيروهاى وفادار به صدر بخاطر حمله به ساختمانهاى دولتى از جمله وزارت نفت انتقاد كرده است. در بيانيه اين شورا آمده است: در پاسخ به اين اقدامات خرابكارانه و جنايتكارانه، دولت شما تصميم گرفته با مشتى آهنين پاسخ دهد. همه اين تبهكاران مستأصل مى كوشند مانع از شكل گيرى آينده اى درخشان براى مردم عراق شوند. اين شورا اعلام كرد كه نيروهاى عراقى با همكارى عشاير و نيروهاى سياسى، شبه نظاميان را از نجف پاكسازى خواهدكرد. در اين حال، معاون امور ادارى فرماندار بصره كه از هواداران مقتدى صدر است، اعلام كردكه توليدات نفتى بصره تا زمانى كه تجاوز آمريكا در نجف متوقف نشده است، از سرگرفته نخواهدشد. «حاج سلام عوده مالكى» با اعلام اين كه توصيه هاى مافوقهايش براى تغيير عقيده را رد كرده است، گفت: ما اجازه نمى دهيم تا وقتى راه حلى مسالمت آميز براى بحران نجف پيدا نشده، توليد نفت از سرگرفته شود.
ازسوى ديگر، در نبردهاى سه شنبه شب ميان نيروهاى انگليسى و شبه نظاميان شيعه در «عماره» ۲۰نفر كشته و ۵۰نفر مجروح شدند. اين اولين يورش انگليسى ها در موج تازه خشونت طى پنجشنبه بود. اين زد و خورد حدود يك ساعت طول كشيد و سپس جتهاى انگليسى از بامداد ديروز بمدت ۳ساعت سه منطقه از اين شهر را كه گمان مى رود مخفيگاه نيروهاى صدر بود، بمباران كردند كه در نتيجه ۶خانه آسيب ديد.
در همين حال روزنامه تايمز نوشت كه دست كم ۲انگليسى عراقى تبار در نجف دوشادوش سربازان جيش المهدى مى جنگند و گمان مى رود خارجيان بيشترى در اين گروه شبه نظامى عضويت داشته باشند.
يكى از آنها گفت: اينجا كشور ماست و اينها متجاوزند. ما كنار مقتدى صدر مى جنگيم، زيرا معتقديم حق با اوست.
در تحولى ديگر، نيروهاى آمريكايى همچنان با بلندگو از مردم نجف مى خواهند كه مناطق نبرد را در نجف تخليه كنند. آنها همچنين به شبه نظاميان مى گويند: سلاحتان را به زمين بگذاريد و گرنه كشته خواهيدشد.
در اين ميان، به گزارش ايرنا شبكه تلويزيونى «العربيه» گفت: هواپيماهاى جنگنده آمريكايى صبح ديروز بار ديگر مواضع ارتش المهدى در اطراف حرم حضرت على(ع) وگورستان وادى السلام را بمباران كردند، ولى با اين حال به نظر مى رسد مواضع دفاعى اين نيروها با بمباران نيروهاى آمريكايى محكم تر شده است.
اين منبع خبرى گفت: باتوجه به اينكه نيروهاى آمريكايى تصميم دارند از نيروهاى جديد استفاده كنند و به خصوص كه دراين درگيريها ازنيروهاى پليس وارتش عراق نيز استفاده شده است، به نظر مى رسد كه خشونت تشديد شود.
ازسويى، مقتدى صدر خواستار دخالت فورى «كوفى عنان» دبيركل سازمان ملل متحد براى پايان دادن به بحران رو به گسترش شهر نجف اشرف در عراق شد.
در بيانيه اى كه ازسوى مقتدى صدر منتشرشد آمده است: آنچه نيروهاى آمريكايى به همراه نيروهاى پليس عراق و گارد ملى انجام مى دهند، با ساختن عراقى كه در آن صلح، ثبات و دموكراسى حاكم باشد، منافات دارد.
در همين حال، معاون رئيس جمهورى عراق از نيروهاى چند مليتى تحت فرماندهى آمريكا در عراق خواست تا براى توقف درگيرى كنونى در نجف كه تقريباً از يك هفته پيش آغاز شده است، اين شهر را ترك كنند.به گزارش خبرگزارى رويترز از دبى، «ابراهيم الجعفرى» در سخنانى كه شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر ديروز آن را پخش كرد، خواستار خروج نيروهاى چند مليتى از نجف و فقط باقى ماندن نيروهاى عراقى در آنجا شد.
وى افزود: نيروهاى عراقى توانايى اداره امور نجف را براى پايان دادن به پديده خشونت در اين شهر كه براى همه مسلمانان مقدس است، دارند.
در اين ميان، «قيس الخزعلى» سخنگوى دفتر مقتدى صدر در بغداد گفت: هيأت عالى جيش المهدى در تمامى مناطق بغداد، حالت فوق العاده اعلام كرده است.
به گزارش شبكه تلويزيونى العربيه، وى درگفت وگو با اين شبكه خبرى افزود: كشتارى كه اكنون دراستان نجف و استانهاى ديگرصورت مى گيرد شبيه وضعيتى است كه تقريباً در سراسر عراق درجريان است، به همين دليل هيأت عالى فرماندهى  جيش المهدى تصميم گرفت درشهر بغداد حالت فوق العاده اعلام كند.
وى تصريح كرد: اين حالت فوق العاده از ساعت يك بامداد روز جارى (ديروز) آغاز مى شود و تا زمانى كه كشتار و حمام خون متوقف نشود، ادامه خواهدداشت.
در اين ارتباط، مقر نيروهاى اشغالگر تحت فرمان آمريكا در بغداد هدف حملات آر.پى.جى و خمپاره قرار گرفت.
به گزارش ايسنا به نقل از پايگاه اينترنتى الجزيره، منابع خبرى اعلام كردند كه اين حمله همزمان با حمله به وزارت فرهنگ در منطقه «الرستميه» واقع در شرق بغداد صورت گرفت. بمب ديگرى در مسير كاروان نظاميان آمريكايى كه در خيابانى در پشت هتل فلسطين و شرايتون در حركت بودند، منفجر شد. از ميزان تلفات اين حملات اطلاعى در دست نيست.
احمدالشيبانى، سخنگوى صدر در شهر نجف اعلام داشت: هيچ آتش بسى با نيروهاى اشغالگر اعلام نشده و جنگ همچنان ادامه دارد.

براساس گزارش منابع رسمى و رسانه اى، « دونالد رامسفلد» وزير دفاع آمريكا در چارچوب سفر منطقه اى خود امروز براى ديدار يك روزه وارد باكو شد.
به گزارش ايرنا، وزير دفاع آمريكا قرار است با رئيس جمهورى، وزيران امور خارجه و دفاع جمهورى آذربايجان ديدار و گفت وگو كند. خبرگزارى غيردولتى توران حضور نظاميان آذربايجان در عراق و همكارى نظامى دوجانبه را از جمله موضوعات مذاكرات رامسفلد در باكو خواند و افزود: سفر رامسفلد به باكو از پيش برنامه ريزى نشده بود و به نگرانى واشنگتن از سياست خارجى جمهورى آذربايجان مربوط مى شود.
بر اساس اين گزارش، آمريكا با توجه به سفر «سيدمحمد خاتمى » به جمهورى آذربايجان از چشم انداز روابط نزديك اين كشور با ايران و همچنين گسترش همكارى نظامى باكو و مسكو نگران شده است.
اين منبع خبرى افزود: با گسترش تأثير روسيه و ايران در جمهورى آذربايجان حضور نظامى آمريكا در اين كشور ممكن است مورد ترديد قرار گيرد و به همين دليل رامسفلد سعى خواهد كرد از مسؤولان جمهورى آذربايجان پاسخ دقيق در اين زمينه دريافت كند.
اين منبع خبرى، نظر «وفا قلى زاده» مشاور سابق روابط بين الملل خارجى رئيس جمهورى آذربايجان درباره سفر دونالد رامسفلد به باكو را جويا شد و به نقل از وى اعلام كرد: باكو با اميد به حل مناقشه قره باغ ناگزير به برقرارى روابط نزديك با تهران و مسكو است.
وى گفت: چنانچه آمريكا مانند قبل اوضاع جارى در اين منطقه را ناديده بگيرد، جمهورى آذربايجان را به عنوان همكار راهبردى خود از دست مى دهد.

«محسن حكيم» سخنگوى «مجلس اعلاى انقلاب اسلامى» عراق گفت: افراد ناشناس مسلح صبح ديروز يكى از مقامات عالى رتبه مجلس اعلا را در جنوب بغداد ترور كردند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از تهران، در بحبوحه بروز درگيرى هايى ميان نيروهاى آمريكايى و شيعيان در جنوبى ترين نقطه عراق، «على سعدى» رئيس سابق جناح نظامى مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق در شهر«محموديه»، يك منطقه ناآرام واقع در جاده منتهى به شهرهاى مقدس شيعه، به ضرب گلوله كشته شد.
بنا بر اين گزارش، محسن حكيم كه پدرش «عبدالعزيز» رياست مجلس اعلا را بر عهده دارد، «تروريست ها را كه با نام اسلام حملاتى را انجام مى دهند» مسؤول اين ترور كه در ساعت ۸ صبح به وقت محلى رخ داد، دانست.
ترور سعدى مسؤول سازمان در استان دياله عراق در بحبوحه هفتمين روز از بروز درگيرى هاى شديد در شهر مقدس «نجف» ميان شبه نظاميان طرفدار«مقتدى صدر» و نيروهاى آمريكايى و عراقى صورت گرفت.
پيش از اين نيز «شاهر فيصل شاهر» معروف به ابوعبدالله از مسؤولان ارشد سازمان بدر در بغداد هدف گلوله افراد ناشناس قرار گرفته و كشته شد.
سازمان بدر تا پيش از سقوط رژيم صدام به عنوان سپاه بدر شناخته مى شد اما پس از آن سيد عبدالعزيز حكيم رويكرد اين سازمان را از فعاليت نظامى به امور سياسى و فرهنگى تغيير داد.

پس از آنكه يك گروه وابسته به شبكه "القاعده" ادعا كرد در انفجارهاى استانبول دست داشته است، يك گروه كردى ناشناخته ديگرنيز، مسؤوليت اين انفجارهارا به عهده گرفت.
ايرنا به نقل از شبكه تلويزيونى « سى ان ان »  بااعلام اين خبرافزود: شخصى در تماس با يك سازمان خبرى ،خود را از اعضاى « سازمان آزادى كردستان» معرفى و ادعا كرد بمب گذارى ها در دو هتل شهر استانبول، از جانب گروه مذكور صورت گرفته است.
به گفته سازمان خبرى مذكور، اين شخص اعلام كردكه عمليات در استانبول در تلافى عمليات اخير در كردستان و نيزاعدام مبارزين كرد، انجام شده است.
اين در حالى است كه پيشتر« عبدالقادر آكسو» وزير كشور تركيه نيز اعلام كرده بود كه پليس بايد در جريان بمب گذارى هاى روز سه شنبه به دنبال ردپايى از كردها باشد.

گروه سياسى ـ حجت الاسلام والمسلمين موسوى لارى وزير كشور، سه شنبه شب در ديدار با علما و ائمه جمعه و جماعات استان خراسان رضوى در محل استاندارى با بيان اينكه «كارآمدى نظام مهم ترين مسأله امروز جامعه است»، اظهار داشت: يكى از مظاهر كارآمدى نظام آن است كه با مظاهر حيات اجتماعى و زندگى مردم، بيگانه معرفى نشود.
به گزارش ايسنا موسوى لارى با بيان اينكه راه انتخاب شده، راهى است كه به درستى انتخاب شده و ترديدى در ادامه مسير آن وجود ندارد، گفت: عملكرد مجموعه قواى سه گانه، علما و روحانيون، گروه هاى مرجع، صاحبان تريبون هاى عمومى و رسانه اى، نيروى انتظامى و دستگاه داورى، مجموعاً كارآمدى نظام را تشكيل مى دهند.
وى با تأكيد بر اينكه هيچ كدام از اين نيروها، نمى توانند سهم خود را در آنچه كه در جامعه اتفاق مى افتد، ناديده بگيرند، گفت: دولت كارنامه خود را به هر مرجعى ارائه مى دهد تا اثبات شود كه تلاش دولت منتخب در كارآمدى نظام از طريق سهيم كردن مردم در تصميم گيرى ها و نقش فعال مردم در اداره امور جامعه و جلوگيرى از انفعال و به حاشيه رانده شدن آنها، تلاشى واقعى و ثمربخش بوده است.
وزير كشور در عين حال نحوه تعامل اجتماعى در كشور را مشكل ارزيابى كرد و گفت: متأسفانه مرز نقد و انتقاد و ارائه راهكار با مرز تخريب و سياه و سفيد مطلق نشان دادن ها، در هم آميخته شده است.
موسوى لارى با انتقاد از كسانى كه بدون ارزيابى صحيح از عملكرد دولت، تمام دستاوردهاى آن را ناديده مى گيرند، گفت: آنان حتى مساعدت دولت به ساخت مساجد، تأمين بيمه طلاب و كمك به مصلاها را با نگرش مطلق سياه يا سفيد بودن، پنهان مى سازند و چون با دولت همفكرى ندارند، تصور مى كنند كه بايد از انتصاب استاندار يك استان كه هنوز انتصاب و معرفى نشده است در استان ديگرى انتقاد كنند و به وزارت كشور و هيأت دولت حمله كنند.
وى افزود: تنها بيان واقعيت هاست كه نظام را به كارآمدى سوق مى دهد.
وزير كشور ديدگاه بزرگان و روحانيون معتمد مردم را جزو ذخايرى ذكر كرد كه مى بايد از آنها به نحو بهترى استفاده به عمل آيد.

گروه بين الملل ـ «احمد چلبى» هدف از اتهامات جديد قضايى عليه خود را در عراق، دور كردن او از تحولات سياسى آن كشور در آستانه تشكيل كنفرانس ملى عراق دانست. وى در عين حال، هدف از طرح اتهام عليه پسرعمويش «سالم چلبى» را توقف محاكمه صدام حسين اعلام كرد.
وى كه با روزنامه «الوفاق» گفت و گو مى كرد، افزود: اتهاماتى مانند جعل پول ۱۸۰ درجه با واقعيت تفاوت دارد و حتى رئيس بانك مركزى عراق به اين موضوع اعتراف كرده است.
چلبى سپس در مورد تحولات نجف، خواستار حل مشكلات موجود از طريق گفت و گو شد.
رهبر حزب كنگره ملى عراق در ادامه درخصوص ادعاهاى ضد ايرانى وزير دفاع عراق اظهار داشت: عراق با ايران مرزهاى مشتركى به طول بيش از ۱۴۰۰ كيلومتر دارد. اگر روابطى برادرانه و مبتنى بر احترام متقابل و عدم دخالت در امور يكديگر بين دو كشور نباشد، عراق هرگز شاهد ثبات نخواهد بود. جمهورى اسلامى ايران نخستين دولتى بود كه شوراى حكومتى را به رسميت شناخت و اولين دولتى بود كه هيأتى را به اين شورا اعزام كرد و در واقع بيش از هر دولت ديگرى با اين كار آمادگى كامل خود را براى احترام گذاشتن به اين شورا و همكارى با وضعيت جديد عراق اعلام كرد.
وى اضافه كرد: عراق بايد به حسن نيت ايران پاسخ مناسبى دهد، در مسأله تحكيم امنيت و تقويت حاكميت خود با ايران همكارى كند و تبادل تجارى و اقتصادى بين دو كشور را توسعه دهد. من از اظهاراتى كه اخيراً مطرح شد، بسيار تعجب كردم، چون اين چنين اظهاراتى هرگز كمكى به ايجاد روابط مناسب بين دو كشور نمى كند.
چلبى در اين گفت و گو، اتهامات آمريكايى ها در اين مورد كه او اطلاعاتى را در اختيار ايران قرار داده است، دروغ دانست و گفت: تاكنون آمريكايى ها در مورد كارمندان بسيارى كه در آمريكا به نحوى در ارتباط با من بودند، تحقيق كرده اند، اما تا آنجا كه من مى دانم، به هيچ نتيجه اى نرسيده اند.

وزارت دفاع آمريكا (پنتاگون) از كنگره اين كشور خواست، با اختصاص ۵۰۰ ميليون دلار، براى تشكيل يك شبكه شبه نظامى مبارزه با تروريستها در سراسر جهان موافقت كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از «واشنگتن»، «پل ولفوويتس» معاون وزير دفاع آمريكا و يكى از طراحان جنگ عليه عراق، گفت: اين مبلغ براى آموزش و تجهيز نيروهاى امنيتى محلى جهت مبارزه با تروريسم و شورشها اختصاص خواهد يافت.
به گزارش ايرنا، وى كه دركميسيون نيروهاى مسلح مجلس نمايندگان آمريكا سخن مى گفت، به هيچ يك از مناطق مورد نظر در اين طرح اشاره اى نكرد.
معاون وزير دفاع آمريكا گفت: مهمترين متحدان ما در جنگ عليه تروريسم مسلمانان آزاديخواه و مخالف افراط گرايى هستند.

در آستانه اعتصاب غذاى اسيران فلسطينى در زندان هاى رژيم صهيونيستى، تدابير فوق العاده اى در اين زندان ها به اجرا گذاشته شده است.
راديو تل آويو گزارش داد كه زندانيان فلسطينى اعلام كرده اند از روز يكشنبه آينده در اعتراض به شرايط دشوار زندان هاى اسرائيل اعتصاب غذا خواهند كرد.
به گزارش ايرنا، نزديك به هشت هزار اسير فلسطينى در زندان ها و بازداشتگاه هاى رژيم صهيونيستى در شرايط بسيار دشوار زندانى هستند و نظاميان اشغالگر حتى از ديدار خانواده هاى اسيران با آنها جلوگيرى مى كنند.
در اعتراض به اين شرايط دشوار، اسيران فلسطينى اعلام كرده اند كه در نظر دارند به اعتصاب غذاى نامحدود در زندان هاى رژيم صهيونيستى دست بزنند.
راديو تل آويو همچنين گزارش داد كه قرار است بيش از يكصد نفر از زندانيان فلسطينى از زندان نفحه به زندان ديگرى در اسرائيل «سرزمين اشغالى ۱۹۴۸ ميلادى» انتقال داده شوند.
جابه جايى اسيران فلسطينى نشانه نگرانى رژيم صهيونيستى از اقدام اسيران فلسطينى به اعتراض در زندان هاى اين رژيم همزمان با اعتصاب غذاى آنان است.

گروه سياسى : جامعه مدرسين حوزه علميه قم با صدور بيانيه اى هتك حرمت حريم علوى و به خاك و خون كشيدن مردم عراق را محكوم كرد.
در اين بيانيه كه روز چهارشنبه در اختيار ايرنا قرار گرفت، آمده است: اخبار تأسفبار واصله از عراق حاكى از هتك حرمت حريم علوى و به خاك و خون كشيده شدن شهروندان عراقى توسط نيروهاى اشغالگر آمريكايى و انگليسى است.
بيانيه ادامه يافته است: وقايع اخير عراق حاكى از هم داستانى نيروهاى اشغالگر و برخى عناصر خود فروخته داخلى در راستاى استقرار نظام غير مردمى در عراق است و استكبار جهانى با قلدرى مى خواهد قدرت پوشالى خود را به رخ جوانان غيور و غيرتمند عراقى بكشاند.
بيانيه ادامه يافته است: (دشمنان اسلام) بايد بدانند كه مسلمانان مبارز و غيور جهان هتك حرمت به ساحت مقدس مولى الموحدين اميرالمؤمنين(ع) را تحمل نخواهند نمود و توفان خشم امت اسلامى طومار ستمگران را در هم خواهد پيچيد.
مركز مديريت حوزه علميه قم نيز با صدور بيانيه اى هتك حرمت نسبت به ساحت مقدس حرم امير مؤمنان حضرت على(ع) و مشاهد مشرفه و بخصوص شهر مقدس نجف را محكوم كرد.
در اين بيانيه آمده است: بيش از يك سال است كه با تجاوز آمريكاى اشغالگر و هم پيمانانش به كشور مسلمان عراق، اخبار ناگوار و نگران كننده اى به گوش مى رسد.

گروه سياسى: وزير اطلاعات گفت: شركت هاى خارجى «ترك سل» و «تاو» كه براى انعقاد قرارداد در زمينه اپراتور دوم تلفن همراه و فرودگاه بين المللى امام خمينى (ره) مدنظر هستند، از نظر ما مشكل امنيتى ندارند.
على يونسى پس از جلسه هيأت دولت در پاسخ به سؤالات خبرنگاران در همين زمينه افزود: هر دو اين شركتها و همينطور وزارتخانه هاى راه و ترابرى و ارتباطات و فناورى اطلاعات ملاحظات امنيتى مورد نظر ما در انعقاد قرارداد را رعايت كرده اند.
يونسى در پاسخ به پرسش ديگرى در خصوص وضعيت پرونده زهرا كاظمى و پيگيرى آن از سوى وزارت اطلاعات گفت: زهرا كاظمى ديگر موضوع ما نيست.
خبرنگارى از وزير اطلاعات در مورد حضور نيروها و جاسوسان رژيم اشغالگر قدس در عراق پرسيد كه وى در پاسخ گفت: عراق تحت اشغال آمريكا است و طبيعى است كه نيروهاى اسرائيلى نيز در عراق حضور داشته باشند.
يونسى درباره وضعيت پرونده استات اويل نيز مورد پرسش قرارگرفت و در پاسخ گفت: در مورد استات اويل چيزى ثابت نشده است.
وزير اطلاعات در پاسخ به پرسش ديگرى در مورد حضور احمد چلبى در ايران و صدور حكم جلب براى وى از سوى يك قاضى عراقى گفت: بسيارى از مقامات عراقى به مناسبت هاى مختلف به ايران سفر مى كنند و مدت زيادى نيز در ايران مى مانند، ماندن آقاى چلبى نيز در ايران طبيعى است.
يونسى درباره تهديدات خارجى عليه ايران و وضعيت امنيتى كشور گفت: ايران امن ترين كشور منطقه است و اين در حالى است كه بسيارى از كشورهاى منطقه از ناامنى رنج مى برند.
وزير اطلاعات در مورد وضعيت ديپلمات ربوده شده ايرانى در عراق گفت: از سلامت ديپلمات ربوده شده ايرانى مطمئن هستيم و همه تلاش خود را براى آزادى وى به كار مى گيريم.

گروه سياسى: رئيس قوه قضاييه نظارت كارآمد سازمان بازرسى كل كشور را نيازمند وجود هماهنگى بيشتر اين قوه وقوه مقننه دانست.
به گزارش ايسنا، آيت الله سيدمحمود هاشمى شاهرودى ديروز درمراسم معارفه حجت الاسلام محمدنيازى، رئيس جديد سازمان بازرسى كل كشور با اشاره به جنايات آمريكا در شهر نجف اين اقدامات را نشانه بارز دموكراسى دروغين غربى ها عنوان كرد و گفت: آنچه بر مردم مظلوم و ستمديده عراق مى گذرد بسيار دردناك است و دل مسلمانان و شيعيان را پردرد كرده است.
رئيس قوه قضاييه تغييرات ساختارى صورت گرفته در مجموعه دستگاه قضايى را موجب كارآمدى بيشترآن دانست و گفت: متأسفانه دركشور ما اكثر بودجه ها صرف تشكيلات ستادى شده و به نيازهاى مردم كمترتوجه مى شود؛ با تغييرات اخير صورت گرفته دراين قوه علاوه بركاهش مصرف بودجه، مى توان خدمات بيشترى به مردم ارائه داد.
وى بر ضرورت هماهنگى قواى مقننه و قضاييه در راستاى كارآمدترشدن نظارت تأكيدكرد و گفت: براى احقاق حقوق عامه و ايجاد امنيت و مبارزه بامفاسد اقتصادى، نيازمند هماهنگى بيشتر بين اين دو قوه هستيم. اين هماهنگى از دو نظر قابل اهميت است؛ ازنظر اول نظارت قوه قضاييه از پشتوانه قوه مقننه برخوردار مى شود و ازمنظر بعدى هم مى تواند نسبت به قوانينى كه خود زمينه ساز بروز مفاسداقتصادى است ابتكارعمل را دردست گرفته و نسبت به نسخ اين قوانين اقدامات عملى انجام شود.

گروه سياسى ـ اثبات اينكه آلودگى هاى يافت شده در ايران منشأ خارجى دارند، گزينه ديگرى است كه ايران از مقررات آژانس بين المللى انرژى اتمى تخلف نكرده است.
به گزارش ايسنا،غلامعلى حداد عادل، رئيس مجلس شوراى اسلامى در پايان جلسه علنى ديروز مجلس در جمع خبرنگاران پارلمانى گفت: اثبات خارجى بودن منشأ آلودگى دستگاههاى سانتريفوژ ايران نكته حقوقى مهم و مثبتى در پرونده ايران است.
وى اين مسأله را به لحاظ حقوقى بسيار حائز اهميت خواند وافزود: البته نتيجه كار بستگى به آن دارد كه تا چه حد امور حقوقى در آژانس تحت تأثير فشارهاى سياسى قرار گيرد.
رئيس مجلس شوراى اسلامى همچنين در خصوص زمان بررسى لايحه برنامه چهارم توسعه در مجلس خاطرنشان كرد: مقدمات كار در كميسيون تلفيق بررسى برنامه چهارم انجام شده و هيأت رئيسه در جلسه خود درباره قرار گرفتن اين لايحه در دستور كار هفتگى مجلس تصميم خواهد گرفت.
وى معتقد است كه دولت نيز قطعاً با مشكلى از حيث زمان مواجه نخواهد شد و اين لايحه بموقع به دولت ابلاغ مى شود.

تقريباً  پس از آنكه طالبان كه تحت تسلط القاعده قرار داشتند، از مسند قدرت پايين كشيده شدند على رغم تمام رقابتهاى قومى و نژادى كه تاريخ آن به قرنها قبل بازمى گردد، شورشهاى مداوم و زيرساختارهايى ويران، افغانستان قانون اساسى جديدى را تدوين كرده و در حال ايجاد دولت جديدى است؛ دولتى كه بسيارى اميدوارند الگويى مناسب براى مسلمانانى باشد كه براى اصلاحات دموكراتيك مبارزه مى كنند اما همان طور كه «الاخضر ابراهيمى»  نماينده سابق سازمان ملل متحد در افغانستان اذعان داشته است، تبديل «انبوهى ازكاغذ»  به دولتى فعال كار آسانى نيست. قانون اساسى افغانستان كامل و جامع نيست، اما منبع اميدى براى تمام گروههاى محلى و به خصوص براى زنان است زيرا حقوق مساوى با مردان را به آنها وعده داده و حدود ۲۵ درصد از كرسى هاى منتخب مجلس را براى آنها در نظر گرفته است. هم قوه مقننه كه توسط اين قانون اساسى تشكيل مى شود و هم مهمترين سمتهاى رياست جمهورى، با الگوى سيستم آمريكايى شباهت زيادى دارند.
رئيس «لويه جرگه»  (مجلس عالى)، پروفسور «صبغت الله مجددى»  به مجله «اينسايت» گفت كه اكنون روح بخشيدن به كالبد اين قانون اساسى، بخش دشوار كار است. مجددى گفت: «مردم افغانستان بايد وحدت ملى خود را حفظ و تفاوتهاى محلى، نژادى، قبيله اى و مذهبى خود را فراموش كنند و تعصبات خود را به دليل مصلحت ملى كنار بگذارند ـ به همان روشى كه نمايندگان آنها در «لويه جرگه» انجام داده اند ـ و در جهت دوباره سازى كشور ويران شده شان گام بردارند. اكنون وقت آن است كه با كمك به اجراى قانون اساسى جديد، حرف را به عمل تبديل كنيم.»
بحثهاى جدال برانگيز روند اين جلسه محرمانه را به طور پياپى قطع مى كرد اما مقامات ارشد وزارت خارجه آمريكا و نمايندگان افغانستان معتقد هستند شركت كنندگان در لويه جرگه كه از تنوع سياسى زيادى برخوردار بود، در فضايى باز در مورد جزييات اين قانون اساسى به مذاكره پرداخته و به توافق رسيدند. طى اين مذاكرات، دين اسلام به عنوان دين رسمى افغانستان شناخته شد، در حالى كه حقوق بقيه اديان براى اجراى عقايد خود در جامعه اى دموكراتيك مورد تأييد قرار گرفت.
«حامدكرزاى»  رئيس دولت موقت اسلامى افغانستان كه جايگزين دولت طالبان شده است، گفت: «من هميشه اطمينان خاطر داشتم، زيرا هيچگاه به قدرت اراده ملت افغانستان و جست وجويش براى كسب موفقيت، پيشرفت و خوشبختى شك نداشتم.»
در واقع، همان طور كه سفير آمريكا «زلماى خليل زاد»  در صفحه نظريات روزنامه «واشنگتن پست » اعلام كرد: «افغانها به جاى اتكا بر قدرت اسلحه، به روند مشكل و البته گاهى پرهرج و مرج و آزادى طلبانه مباحثه، توجه به نظر ديگران و مصالحه معتقدند.»
وى افزود: «من فكر مى كنم اين حركت در افغانستان گام مثبتى در راستاى شناخت دوباره حقوق اقليتها است كه ممكن است تأثيرات مثبتى بر بقيه كشورهايى كه چنين حقوقى به طور مكفى رعايت نمى شوند، داشته باشد.» و تمام اين وقايع مثبت برخلاف شرايط حاكم بر وضعيت جغرافيايى نامطلوب، همسايگان متخاصم، مصلحتهاى رقابتى شديد و كوششهاى تاريخى و مشقاتى است كه طالبان را در افغانستان به قدرت رساند.
در اين ميان، «ويليام تيلور»  مسؤول افغانستان در وزارت خارجه آمريكا به نشريه «اينسايت » گفت كه «ما به اين آسانى افغانستان را ترك نخواهيم كرد. به همين دليل است كه اكنون اينجا هستيم و همين جاهم خواهيم ماند. ما هزينه زيادى را صرف خواهيم كردكه دولتى قوى را برپا سازيم. كمك ما به آنها نبايد براى ساختن يك كشور باشد زيرا اكنون نيز آنها داراى كشور خود هستند. آنها به تأسيسات دولتى نياز دارند تا بتوانند به رشد اقتصادى دست يابند، از مرزهايشان محافظت و از دستورات و قوانين داخلى خود حمايت كنند و اميدوار باشند كه ديگر فرزندانشان كشته نخواهند شد، آنها براى تحصيلات فرزندانشان و براى تمام اين مسائل به اين تأسيسات نيازمندند.»
تيلور به صراحت برنامه خود را اين چنين اعلام كرد: «من معتقدم مردم بايد بدانندكه آمريكاييها از مسأله افغانستان درس گرفته اند. ما به مردم و دولت ميانه روى افغانستان متعهد هستيم. ما در گذشته، اشتباهاتى را مرتكب شديم و مشكل افغانستان را به حال خود گذاشتيم و در عوض بهاى سنگينى را نيز متحمل شديم و اكنون افراد بسيار، پول و سعى و انرژى زيادى رابراى دوباره سازى اين كشور صرف كرده ايم. ما براى مدت طولانى در اين كشور خواهيم ماند.»
خليل زاد با اذعان به اينكه افغانستان براى به بار نشستن دانه هاى دموكراسى به كمك هايى بيش از كمك هاى آمريكا نياز دارد، به خبرنگاران گفت: «اين مسأله قيمت گزافى دارد و ارزان به دست نخواهد آمد. چندين سال طول خواهد كشيد و ميلياردها دلار پول لازم است تا اين كشور پس از ۲۵ سال جنگ داخلى كه زيربناى اين كشور را تاحد وسيعى منهدم كرد، روى پاى خود بايستد.» اما وى گفت كه درصد اميدوارى بالاست و دورنماى خوبى به چشم مى خورد.
تقريباً تمام قدرت هاى غربى كه به طور مستقيم در اقدامات بازسازى هم افغانستان و هم عراق دست داشته اند، چنين نظراتى را ابراز كرده اند.
درصدر فهرست سياست گذارانى كه در «اين سايت» با آنها مصاحبه شده است، نياز به تضمين امنيت براى انجام فرايند بازسازى ديده مى شود.
براى مثال، در افغانستان، تيم هاى مخصوص بازسازى استانى طراحى شده است كه يگان هايى كه كمك هاى بين المللى و نظامى را تأمين مى كنند، با دفاتر محلى ادغام مى كند. اين دفاتر براى كمك رسانى به مردمى كه با مجموعه اى ازنيازهاى مختلف مواجه هستند، به نواحى روستايى مى روند. اين مردم از ساختن سيستم هاى فاضلاب گرفته تا حفارى چاه، تدوين كتابهاى مدرسه و برپايى كلاس هاى درس، سازماندهى فرصت هاى شغلى از طريق پروژه هاى نوسازى اقتصادى و به طور كلى، مرمت ساخت هاى زيربنايى كشور، نياز دارند.شايد مهمترين سمبل عمليات بازسازى در افغانستان، تكميل بزرگراهى از كابل به شهر قندهار كه از نظرفيزيكى وفرهنگى دو شهر كاملاً متفاوت هستند، باشد. هم گروههاى اهداكننده بين المللى و هم گروههاى محلى معتقدند كه ساختن جاده اى كه طولى مساوى با جاده ۹۵ـ۱ واشنگتن ـ نيويورك دارد، مثال گويايى از پيشرفت در اين منطقه است.
دستيار تيلور در اين زمينه مى گويد: «اين جاده موجب ارتباط مردم با يكديگر مى شود و نمايانگر اين است كه وحدت براى هدفى مشترك چه چيزهايى را به ارمغان خواهد آورد.»
يك سخنگوى نيروهاى ويژه متحد ائتلافى ۱۸۰ كه بيشترين مسؤوليت حفظ امنيت و تدارك يگانها براى اقدامات بازسازى را برعهده دارند، گفت كه با ساختن جاده ها و پل هاى ديگر، موفقيت هاى بيشترى به دست خواهد آمد. براى مثال، يگانهاى نظامى مهندسين اخيراً كار بناى پلى به طول ۶۷۰ متر را در يكى از نواحى مرزى كليدى به پايان رسانده اند و در كنار آن به منظور مداواى روستاييان تيم هاى پزشكى و همچنين دامپزشكى را فراهم مى آورند.
«عبدالله عبدالله» وزير امور خارجه افغانستان به اين سايت گفت: «موفقيت در حوزه سياست، درواقع، به تداوم حمايت بين المللى به منظور تقويت اقتصاد كشور، اصلاح نهادها، فراهم آوردن خدمات بهداشتى و تحصيلى، ايجاد ظرفيت و محيطى مطمئن براى رشد بستگى دارد.»
«كوفى عنان» دبيركل سازمان ملل متحد اظهار داشت كه امروز، چگونگى تضمين قطعيت اين اقدامات براى افغانستان مسأله پيچيده اى به شمار مى رود. وى طى گزارشى به شوراى امنيت سازمان ملل متحد گفت: «زوال امنيت درست در جايى كه پرداختن به صلح شرايطى كاملاً متضاد را مى طلبد، دردسرساز خواهد بود.»
كليد موفقيت در انتخابات آتى كه زمانى بين ماه ژوئن و سپتامبر خواهد بود، امنيت است. دبيركل سازمان ملل متحد گفت فرقه هاى قومى و نژادى هم همچنان به قوت خود باقى هستند و به اصطلاح جنگ سالاران در قلمرو حكومت شان، خودمختارند كه البته برخى از آنها درمقايسه با برخى ديگر نسبت به دموكراسى، قوانين مناسب براى زنان و حق رأى محافظه كارانه تر عمل مى كنند. البته «اشرف غنى» وزير اقتصاد افغانستان در «تايمز مالى» چاپ «لندن» نوشت كه قانون اساسى جديد موجب شده است كه افغانستان اولين كشور در منطقه باشد كه خصيصه چند زبانى اش را به طور آزادانه اعلام مى كند. جايى كه پشتو و درى به عنوان زبانهاى رسمى شناخته شده اند و ساير زبانهايى كه توسط اكثريت مردم در هر جاى كشور استفاده مى شوند هم به رسميت شناخته شده اند.
بايد گفت كه تشكيل رياست جمهورى قدرتمند و مجلسى كه به همان اندازه با اقتدار باشد كه قدرت هاى اجرايى نيز قدرت انحلال آن را نداشته باشند؛ مجلسى كه خواستهاى مردم را براى داشتن حكومت نمايندگان و دموكراتيك اعتدال يافته تأييد كند، تجربه اى جديد در منطقه خواهد بود.
غنى طى نوشته اى اظهار داشت: «ما افغان ها توانايى خود در اجراى بحث هاى آزاد در مورد مشكلات و يافتن مكانيسم هاى مناسب و راه حل هاى چاره ساز در مورد اختلاف عقايد نشان داده ايم. حالا وقت آن است كه به جوامع بين المللى اطمينان خاطر بدهيم كه كمك به افغانستان ـ سرمايه گذارى براى آينده نه تنها در داخل كشور، بلكه دركل منطقه است و نه يك بخشش ساده نيكوكارانه.»

ديانا شهاتا
مجله سياست هاى بين الملل السياسة ـ الدولة
ترجمه: حميده احمديان راد

سيصد سال پيش نخستين گروههاى مهاجران مسلمان، كارگران كمپانى بريتانيايى هند شرقى و ديگرانى از شبه قاره هند به بريتانيا وارد شدند. به دنبال گشايش كانال سوئز در سال ۱۸۶۹ شمار زيادى از ملوانان يمنى تحت استخدام ناوگان هاى بازرگانى بريتانيا، عمدتاً در شهرهاى ساحلى بريتانيا ساكن شدند. اين روند با ورود امواج بعدى مهاجران ادامه يافت. در طول مراحل اوليه مهاجرت، مسلمانان جز براى ساختن مساجد، به عنوان يك گروه در جامعه بريتانيا مشاركت نداشتند. نخستين مسجد بريتانيا در سال ۱۸۶۰ در كارديف ساخته شد. در سال ۱۹۲۸ مسلمانان براى ساختن مسجدى در مركز لندن در زمينى كه به وسيله حكومت بريتانيا به اين منظور تخصيص داده شده بود صندوقى براى جمع آورى وجوه مالى تأسيس كردند. مسجد مركزى لندن و مركز فرهنگى اسلامى همراهش كه معمولاً به عنوان مسجد پارك ريجنتز (Regents Park Mosque) شناخته مى شود در سال ۱۹۷۷ گشايش يافت.
اولين درگيرى مسؤولان صندوق به سياست هاى سال ۱۹۳۸ و مخالفت مسلمانان با پيشنهاد حكومت براى تقسيم فلسطين برمى گشت. يوسف على خزانه دار يك مسجد در لندن مركزى در شمارى از شهرهاى كشور در مورد شرايط فلسطين سخنرانى هايى انجام داد. به دنبال جنگ جهانى دوم، بريتانيا شاهد مهاجرت مسلمانان بيشترى بود و جامعه مسلمانان به بزرگترين اقليت دينى كشور تبديل شد. مهاجرت مسلمانان به بريتانيا بعد از جنگ جهانى دوم چند پرده داشته است.
ـ در دهه هاى ۱۹۵۰ و ۶۰ شمار بزرگى از هندى ها و پاكستانى هاى جوياى زندگى بهتر و يا كسانى كه از خشونت ناشى از فروپاشى و تقسيم هند و پاكستان گريخته بودند، وارد بريتانيا شدند. اين مهاجران غيرماهر و در جست وجوى كار بودند تا پس از خود خانواده هايشان را نيز به همراه بياورند. اولين نسل اين مهاجران فراخور تفاوت در زبان و آداب و رسوم در شرايط انزوا در جامعه انگليس زندگى كردند. اما نسل هاى بعدى به بخشى از بدنه و تار و پود جامعه انگليس تبديل شدند.
ـ در آخر دهه ۱۹۶۰ و در طول دهه ،۱۹۷۰ هزاران هندى و پاكستانى از آفريقاى شرقى به بريتانيا فرار كردند. به خاطر تغييرى كه در سياست هاى حكومت اين منطقه رخ داده بود اين تازه واردان برخلاف اسلافشان حرفه ها آموخته و تاجر بودند كه همين تلفيق آنها را در جامعه انگليس تسهيل كرد.
ـ از دهه ۱۹۸۰ به بعد جامعه مسلمانان انگليس با امواجى از مهاجران رسيده از عراق، ايران، افغانستان، سومالى و بالكان و نيز افرادى از جمعيت بومى نوكيش بريتانيا اكثراً با ريشه هاى آفريقايى و كارائيبى رشد كرد.
طبق برآوردهاى سال ،۲۰۰۱ شمار مسلمانان بريتانيا حدود يك ميليون و ۵۹۰ هزار تا دو ميليون نفر تخمين زده مى شود، كه بزرگترين اقليت مذهبى كشور را تشكيل مى دهد. ريشه هاى قومى مسلمانان نيز متفاوت است: ۴۳ درصد پاكستانى، ۱۷ درصد بنگلادشى، نه درصد هندى، شش درصد سياه پوستند، چهاردرصد آنگلوساكسون و ۲۱ درصد نيز ريشه هاى ديگرى دارند.
در شرايطى كه جامعه مسلمانان احتمالاً هنوز بزرگترين اقليت مذهبى بريتانياست، اما در عين حال يكى از حاشيه اى ترينشان نيز هست. گزارشها و نظرسنجى هاى مختلف نشان داده است مسلمانان در بريتانيا از تبعيض و تفاوت در عرصه هاى كار، تحصيل، سلامت، خدمات و محل سكونت رنج مى برند و بسيارى خودشان را بريده از اجتماع احساس مى كنند.
طبق مطالعه اى كه به وسيله مركز هوم آفيس (Home Office) درباره تبعيض مذهبى در بريتانيا انجام شده، حدود ۳۰درصد تشكل هاى اسلامى سراسر كشور معتقدند دانش آموزان مسلمان ازناحيه سياستهاى تعليم وتربيت درمدارس و دانشگاهها با احساس تبعيض و كمبود دست به گريبانند و ۷۵درصد باور دارند كه از سوى كاركنان دولت و خدمات اجتماعى با مسلمانان به شكل غيرمنصفانه اى رفتار مى شود.
گزارش سال ۲۰۰۲ انستيتو جامعه باز (Open Society Institute) نيز سايه روشن فقدان امنيت و ترس ناشى از آن را گريبانگير مسلمانان مى داند. چون خيلى از آنها در مناطقى با ميزان جرم زياد زندگى مى كنند. بسيارى هم از بدرفتارى فيزيكى و غيرفيزيكى از سوى گروههاى حامى راست افراطى حزب ملى بريتانيا رنج مى برند. اين روند بعد از حوادث ۱۱سپتامبر ۲۰۰۱ افزايش يافته است. تا پيش از تصويب قانون منع تبعيض براساس مذهب درسال،۲۰۰۳ قوانين منع تبعيض بر ضد اقليتها فقط برمبناى قوميت استوار بود. به عبارتى تا اين زمان بدون حمايت قانون، حقوق و آزاديهاى جامعه مسلمانان به عنوان يك گروه به حال خود رها شده بود همانند قوانين مصوب سالهاى ۱۹۵۶ ، ۱۹۶۸ ، ۱۹۷۶ و ۲۰۰۰ از حقوق كسانى كه به عنوان اقليت شناخته مى شدند ـ مثل سيك ها و يهوديان ـ حمايت مى كرد. اين موضوع باعث مى شد مسلمانان انگليس ترجيحاً روى قوميتشان متمركز شوند تا مذهبشان و بدين ترتيب به جاى اينكه براساس مشتركات مذهبى شان طراحى و تصوير شوند بر تفاوتهايشان اصرار كرده اند. ايجاد خودآگاهى در مسلمانان بريتانيا براى متشكل شدن به عنوان يك جمعيت در طول زمان توسعه يافته.
در دهه هاى ۱۹۵۰ و ۶۰ توجه و علاقه مسلمانان به عنوان يك گروه به تأسيس مدارس و مساجد متمركز شد. در طول دهه هاى ۶۰ تا ۸۰ آنها به توسعه مؤسسات اجتماعى آموزشى، تعليم و تربيت اسلامى و فراهم كردن كمك براى مهاجران مسلمان و خانواده هايشان گرايش پيدا كردند. رياست مؤسساتى كه در طول اين دوره پايه گذارى شدند را مسجدمركزى و مركز فرهنگى اسلامى لندن، همانگونه كه اشاره شد به عهده داشت. شوراى اسلامى اروپا نيز در سال۱۹۷۳ گشايش يافت.
در آخر دهه ،۸۰ مسلمانان بريتانيا به عنوان گروهى كه مى خواستند هويت و علاقه منديهاى مشتركشان را دنبال كنند. از نظرسياسى فعال تر شدند. آنها راههايى را جست وجو كردند تا از حقوق شهروندى و مدنى شان دفاع كنند. در زندگى عمومى شركت كنند و خودشان را بيشتر در جريان اصلى جامعه انگليس قرار دهند.
اين ادراك با بحرانى كه درسال۱۹۸۶ در نتيجه انتشار كتاب آيات شيطانى سلمان رشدى نويسنده بريتانيايى هندى الاصل به وجود آمده بود شتاب گرفت. انتشار اين كتاب از سوى مسلمانان توهين به مقدسات تلقى شد و براى بيش از ۲۰تشكل اسلامى انگيزه اى ايجاد كرد تا در اكتبر ۱۹۸۸ كميته اى تشكيل دهندو جهت تلاش هايشان را يكى كنند و حمايت عمومى را بر ضد انتشار و توزيع اين كتاب از خلال دادگاهها و كانالهاى قانونى مختلف ديگر جلب كنند.
اگرچه تلاشها براى رسيدن به اين هدف شكست خورد با اين وجود آنها بنا را بر اين گذاشتند تا نقطه عطفى در توسعه و پيشرفت فعاليتهاى مسلمانان بريتانيا ايجاد كنند. كميته اولين تشكيلات اسلامى بود.
كه خودش را در فعاليتهاى عمومى درگير كرد تا براى دفاع از حقوق مسلمانان بريتانيا با مؤسسات دولتى به تعامل بپردازد. فعاليتهاى اين كميته گامى بود در راستاى پايه گذارى شوراى مسلمانان بريتانيا در سال۱۹۹۷. در همان دوران كيمته اجرايى امور اسلامى پادشاهى گزارشى در مورد اسلام گرايى و شرايط مسلمانان در كشورمنتشر كرد. (اسلام گرايى چالشى براى همه ما، Runnemede Trastرانمدتراست، لندن، ۱۹۹۷)
به اين ترتيب مشكلات مسلمانان برجسته تر شد. آنها با اصرار و فشار و مؤسسات دولتى را واداشتند براى تضمين حقوق و آزاديهاى مسلمانان به عنوان شهروندان انگليسى و به عنوان يك اقليت مذهبى، قانونى بگذرانند. اين دستاورد در سال۱۹۹۸ پس از آنكه جك استراو درباره شرايط فقيرانه اقليت مسلمانان و خطر تعصب و پيشداورى بر ضد اسلام و مسلمين، گزارشى به مجلس عوام داد، درخشانتر شد.
در سال۲۰۰۱ دو واقعه مهم موقعيت مسلمانان بريتانيا را تحت تأثير قرار داد. اولين مورد وقوع شمارى ازشورشهاى جوانان مسلمان در الدهم، برنلى و بردفرد در پاسخ به حملات حزبهاى انگليس بر ضد اسلام در طول انتخابات سال۲۰۰۱ بود. خشم مسلمانان موقعى كه تعداد زيادى از آنان در جريان دفاع از خودبه خاطر دست داشتن در شورشها محكوم شدند افزايش يافت و بنابراين كيمته اى تشكيل دادند تا براى عدالت مبارزه كنند اين كميته مسؤوليت يافت تا براى محكومان مسلمان استيناف بخواهد برخى از احكام را باطل كند.حادثه اصلى دوم مربوط به بمبگذارى ۱۱سپتامبر در آمريكا بود كه به افزايش تبعيض وخشونت بر ضد مسلمانان در سراسر اروپا منجر شد. بنابراين مسلمانان بريتانيااهميت كار تشكيلاتى مشترك را براى دفاع از منافعشان درك كرده اند و موفق هم بوده اند از رهگذر ايجاد مؤسسات مختلف مى كوشند حقوق مدنيشان را در بعضى جاها افزايش مى دهند. اين كارهاى انجام شده عبارتند از:
ـ اطمينان از گذراندن قوانينى براى حمايت از حقوق مدنى و آزاديهايشان براى مثال قانون براى مبارزه با تروريسم مى تواند شامل مواردى شود كه از حملات به اشخاص و اموالشان بر مبناى زمينه هاى مذهبى ممانعت كند. در دسامبر۲۰۰۳ مجلس عوام نيز براى غيرقانونى كردن تبعيض مذهبى در كار را تصويب كرد. بنابراين مسلمانان در مقابل همه اشكال تبعيض مستقيم وغيرمستقيم مورد حمايت قرار گرفتند.
ـ متقاعد كردن حكومت بريتانيابراى منظور كردن مذهب در سرشمارى ملى سال۲۰۰۱. اين امر مسلمانان را با اطلاعات درست مجهز كرد و به آنها كمك مى كند شرايطشان را ارزيابى و مشكلاتشان رابه شكل مؤثرترى اداره كنند.
ـ پيدا كردن راه حلى براى تناقض و مغايرت بين قانون اسلام و بريتانيا. مسلمانان انگليس دراين راه دستاوردهايى هم داشتند. براى مثال در كسب مجوز براى ايجاد كشتارگاههاى خودشان، جايى كه حيوانات مطابق با قانون شريعت اسلامى ذبح مى شوند.
ـ درك قدرت انتخابى و يكى كردن نيروها تا منافعشان را از راه رأى گيرى تأمين كنند.
ـ در سال،۲۰۰۳ شركت انگليس در جنگ بر ضد عراق در فعاليتهاى مسلمانان انگليس تغيير كيفى به وجود آورد. جنگ براى نخستين بار مسلمانان را به مشاركت با ديگر گروههاى جامعه در دفاع از دليلى مشترك سوق داد. شوراى مسلمانان بريتانيا از اين لحاظ نقش مؤثرى داشت و حركت مسلمانان براى دفاع از منافعشان و كشاندن حكومت براى پاسخگويى به تقاضاهايشان را موجب شد. اين بازتابى بود از رشد موفق مسلمانان در تشكيلاتى كردن و تحرك دادن به منابع و همين راه به مسلمانان اجازه مى دهد تمام و كمال در جامعه انگليس حضور داشته باشند.

نوشته: آرنولد ج. اوليور*
منبع: سازمان رؤياهاى مشترك
برگردان: پوراندخت مجلسى
اخيراً درباره مردم سالارى زياد صحبت مى شود. در كنفرانس گروه ۸ در جورجيا موضوع هاى اصلى دستور جلسه، دموكراتيزه كردن خاورميانه، گراميداشت (D Day) و فوت رئيس جمهور اسبق آمريكا ريگان بود كه مطرح كردن اين دو موضوع اخير هم بحث در مورد دفاع از دموكراسى و گسترش آن را پيش آورد.
ولى در ميان تبليغ و سر و صدا براى دموكراسى، سالگرد رويدادى سرنوشت ساز در تاريخ نوين دموكراسى، از نظرها دور ماند. ۵۰ سال پيش در ژوئن ۱۹۵۴ حكومت ايالات متحده دولت قانونى و به طريق دموكراتيك انتخاب شده گواتمالا را برانداخت. اين اولين عمليات مهم سرى آژانس اطلاعاتى و جاسوسى مركزى در آمريكاى لاتين بود كه همراه با ظهور يك رشته رژيم هاى نظامى در سراسر منطقه مسير تاريخ را تغيير داد.آنچه در ۱۹۵۴ برسر گواتمالا آمد جنايتكارانه بود و به دليل اين كه ايالات متحده اعمال مخوفى در گواتمالا انجام داد حتماً شهروندان آمريكايى آن را به خاطر مى آورند.
در سال ۱۹۴۰ گواتمالا پس از اين كه حكومت هاى خودكامه را برانداخت چندين انتخابات انجام داد كه در سال ۱۹۵۰ به انتخاب جاكوبو آربنز به عنوان رئيس جمهورى، انجاميد. او ۶۵% آراى مردم را به دست آورد و متعهد شد كه در كشور اصلاحاتى مطابق اصول نوين انجام دهد. او براى احقاق حق كارگران و ارتقاى زندگى آنها تلاش زيادى كرد و براى زيربناى اقتصادى و آموزش و پرورش اعتبار و بودجه بيشترى اختصاص داد و همچنين اصلاحات ارضى را به اجرا درآورد كه اين خود به محدود كردن شركت هاى بزرگ آمريكاى مركزى منجر مى شد.
اصلاحات ارضى آربنز كوششى بود براى تقسيم زمين هاى كشت نشده زمين داران بزرگ به منظور ايجاد هزاران مزرعه خانوادگى. خود رئيس جمهور آربنز ۱۷۰۰ جريب زمين در اين برنامه اصلاحى از دست داد.
متأسفانه براى آربنز، اصلاحات ارضى او شامل زمين هاى يك شركت بزرگ چندمليتى قدرتمند هم مى شد يعنى كمپانى متحد ميوه كه بيش از نيم ميليون جريب از زمين هاى گواتمالا را در مالكيت خود داشت و نيز كنترل تلگراف و سيستم راه آهن و تنها بندر دريايى گواتمالا در اقيانوس اطلس را. اين كمپانى داراى پيوندهاى محكمى با واشنگتن بود. وزير خارجه وقت ايالات متحده جان فاستر دالس و برادرش آلن دالس مدير سازمان جاسوسى سيا (كه ما با نام و نقش شان در كودتاى ۲۸ مرداد آشناييم ـ م) هر دو ارتباط هاى مالى گسترده اى با اين كمپانى ميوه داشتند. آنها به شدت با پيشنهاد دولت آربنز در مورد ملى كردن و تقسيم ۳۹۰ هزار جريب از اراضى كشت نشده اى كه در مالكيت آن كمپانى بود، مخالفت كردند.
اتحاديه ميوه براى روابط عمومى خود هزينه گزافى مى پرداخت و در تبليغات خود مدعى بود كه گواتمالا زير كنترل كمونيست هاست. ريدرز دايجست، ساتردى ايونينگ پست و ان بى سى نيوز ـ در بين ديگران ـ با سروصدا و هوچى گرى سعى داشتند در مورد تسلط سرخ ها هراس ايجاد كنند ولى واقعيت اين بود كه زمانى كه حزب كمونيست در گواتمالا قانونى بود اعضاى آن هيچ وقت از ۴۰۰۰ نفر تجاوز نمى كرد آن هم در كشورى با جمعيت ۳ ميليون نفرى در دولت آقاى آربنز تنها ۴ نفر از ۵۱ نفر از معاونان وزارتخانه ها كمونيست بودند و بين وزرا هيچ كمونيستى وجود نداشت.
كودتاى سازمان جاسوسى و اطلاعاتى آمريكا (سيا) كه «عمليات موفق» ناميده شد، دولت آربنز را در ژوئن ۱۹۵۴ بركنار كرد و كاستيلو آرماس دستچين شده «ليبرال» خود را به جاى او منصوب كرد. او بلافاصله برنامه اصلاحات ارضى را موقوف كرد، براى مطبوعات سانسور وضع كرد، احزاب سياسى را ممنوع اعلام كرد و بيشتر اتحاديه هاى كارگرى و فعاليت هاى سياسى چپگرا را غيرقانونى خواند. او تمام پليس مخفى هاى قديمى دوران استبداد را دوباره استخدام كرد. به دنبال اين اقدام ها كتاب سوزان هم به اجرا درآمد. سفير ايالات متحده فهرستى از نام هاى گواتمالايى هايى را كه براى ترور فورى به وسيله سيا مشخص شده بودند به دولت جديد ارائه داد.
براى مدت كوتاهى پس از كودتا مقامات آمريكايى به نظر مى رسيد متعهدند وضع بسيارى از مردم گواتمالا را بهبود بخشند. ريچارد نيكسون در ديدارى از گواتمالا درسال ۱۹۵۵ اظهار داشت براى رژيم جديد اين امر داراى اهميت است كه «طى دو سال كارهايى براى مردم انجام دهند كه كمونيست ها مى توانستند طى ۱۰ سال آن كارها را انجام دهند.»اگر بگوييم هدف نيكسون انجام نشد، موضوع را دست كم گرفته ايم. برعكس بيش از سى سال گذشت تا دوباره گواتمالا بتواند يك انتخابات آزاد و عادلانه داشته باشد.
كودتاى سيا به شبى طولانى از شكنجه، سركوب و تروريسم منتهى شد كه جان نزديك به ۲۰۰ هزار نفر گواتمالايى را گرفت. در ميان قربانيان، راهبه ها، كشيشان، معلمان، دانشجويان، اعضاى اتحاديه هاى كارگرى، بومى هاى مايان و ساير كسانى بودند كه به آنها انگ برانداز و شورشى مى زدند. در سراسر اين دهه هاى سركوب مقامات حكومت ايالات متحده به وسيله اسلحه، آموزش، پوشش ديپلماتيك و اداره اطلاعاتى و جاسوسى خود از اين ترور و وحشت پشتيبانى كردند. ترور دولتى در دهه ۱۹۸۰ به صورت قوم كشى گسترش يافت به طورى كه با همدستى فعال كابينه ريگان، جامعه مايان ها به طور كامل از بين برده شدند. واقعيت هايى كه گفته شد همه در گزارش يك كميسيون حقيقت ياب سازمان ملل در سال ۱۹۹۹ آمده است.
اگرچه پرزيدنت كلينتون در سال ۱۹۹۸ در مورد پشتيبانى پيشين حكومت ايالات متحده از رژيم هاى خشونت گرا در گواتمالا عذرخواهى كرد، مشروعيت و قانونى بودن كودتا و ده ها سال حكومت باقى ماند و ادامه دارد.
عفو بين الملل در سال ۲۰۰۴ اعلام كرد كه نقض حقوق بشر در گواتمالا به سطحى رسيده است كه سال ها ديده نشده بود. اكنون قربانيان، بيشتر، روزنامه نگاران، فعالان قانونى حقوق بشر و كارگران مزارع هستند كه در نزاع هايى بر سر زمين درگيرند.
بى سوادى در بزرگسالان ۲۵% است و فقر بيداد مى كند و گواتمالا اكنون (از لحاظ طبقاتى) يكى از نابرابرترين كشورهاى جهان است. به نظر مى رسد واشنگتن از اين وضع راضى باشد.گواتمالاى ۱۹۵۴ يك روال و سابقه شد. دولت هاى انتخابى در برزيل، شيلى و نيكاراگوئه با همين سرنوشت روبرو شدند و ساير كشورهاى آمريكاى لاتين از جمله آرژانتين و اروگوئه هم به طور غيرمستقيم از ميان برداشته شدند.
آنچه كه واقعاً شايسته است «سياست واقعاً بد همسايه» (مقصود سياست ايالات متحده است) ناميده شود ادامه دارد. اخيراً ايالات متحده در برنامه هاى دموكراتيك هاييتى، ونزوئلا و السالوادور هم آشكارا دخالت كرده است و سبب تزلزل آنها شده است.
به خاطر بياوريم كه وضع گواتمالا اكنون خوب است ولى قانع كننده نيست. نخبگان امنيت ملى آمريكا در واقع لازم است راه خود را كه دم زدن از دموكراسى و حمايت لفظى از آن است درحالى كه عملاً باعث تزلزل آن مى شوند، تغيير دهند. شايد ما بايدديگر كسانى كه در واشنگتن با كبر و خودپسندى احترام كمى براى سازمان هاى دموكراتيك نشان داده اند، امتيازى قائل نشويم. شايد اگر آنها مى دانستند كه عدم دخالت شان در امور ديگران چقدر آسايش بخش است درباره اين موضوع به تفكر مى پرداختند.
لازم است كه عليه آنها اعلام جرم كنيم. ما بايد با گام هاى دائمى به مبارزات هماهنگ بپردازيم. ما بايد ايالات متحده را در دادگاه هاى بين المللى به محاكمه بكشيم. ما اين را به گواتمالا مديونيم.
* آرنولد اوليور استاد علوم سياسى در كالج هايدلبرگ در اوهايو است.