|
وقتى از دوستان فرزندتان خوشتان نمى آيد
لطفاً عصبى نشويد!
مى توانيد بدون اينكه باعث دلخورى يا ناراحتى افراد خانواده تان شويد مشكلات راحل كنيد.
وقتى سندى فهميد دختر ۱۳ساله اش، پام تحت نفوذ دوست جديدش دست به دزدى از فروشگاه محلى زده، بسيار ناراحت شد. البته خوشبختانه صاحب مغازه موافقت كرد تعهدى نگيرد. بعدها سندى فهميد دوست جديد پام دزد سابقه دارى بوده كه به او فوت و فن كار را ياد مى داده است. داستان سندى، بر ترس بسيارى از والدين صحه مى گذارد كه بچه هايشان با دوستان جديد و نامناسب رابطه داشته باشند. ما نگران اين مسأله مى شويم كه نوجوانمان دوستى بى مسؤوليت، جسور و بسيار مادى انتخاب مى كند اما بسيارى از والدين از اينكه در زندگى فرزندانشان دخالت كنند، مى ترسند و هراس دارند كه عاطفه و محبتشان را به آنها از دست بدهند. ساير والدين صرفاً به خاطر اينكه بچه ها از دستوراتشان سرپيچى كرده و رفتارشان بد شده است، بچه ها را به سختى تنبيه مى كنند. وقتى دوستان فرزندتان را نمى پسنديد، چه بايد بكنيد؟ دوران بوش، پروفسور بازنشسته جامعه شناسى دانشگاه استانفورد مى گويد« اغلب والدين معتقدند كه وقتى بچه اى وارد دوران نوجوانى شد، حرف شنوى اش از والدين كم مى شود. اما بچه ها بايد مرتب طنين صداى پدر و مادر در گوششان بپيچد.» تحقيقات دوران بوش نشان مى دهد كه حتى بچه هايى كه با تغيير لباس و موسيقى مورد نظرشان مى خواهند آنطور شوند كه دوست دارند، هنوز در مسائل مهمى مثل درس و اخلاق به والدين خود رجوع مى كنند.
نظارت بر فرزندان
دانستن اين مطلب كه بچه ها كجا مى روند و با چه كسانى مى روند، براى والدين نوجوانان امرى ضرورى است. وقتى بنيامين وارد مقطع پس از دبستان شد، مادرش، دبرا، برايش يك دفترچه يادداشت خريد و به فرزند ۱۲ساله اش گفت اگر مى خواهد دوچرخه سوارى كند يا بعد از مدرسه دير به خانه بيايد، بايد مادرش را در جريان بگذارد، اما انگيزه مخفى دبرا از دادن دفترچه يادداشت اين بود كه بداند پسرش چه كار مى كند و با چه كسى است. در نتيجه كارهاى فرزندش را مى نوشت و بدين طريق به همه چيز پى مى برد. اومى گويد: معضل موادمخدر بيداد مى كند، مى خواستم مطمئن شوم بنيامين با كسى دوست نباشد كه او را به بيراهه بكشاند.
نتيامونتز، دانشمند محقق در دانشگاه دولتى اوهايو، در مطالعاتش بر بچه هاى كلاس نهمى، پى برد هر چه والدين بيشتر به فرزندانشان تذكر بدهند، احتمال خطر استفاده از موادمخدر كاهش مى يابد. تحقيق ديگرى اين مسأله را آشكار ساخت كه بطور شگفت آورى حتى بچه هاى معدودى كه از آنها خواسته شده بود وقتى از مدرسه به خانه مى رسند، والدينشان از محل كار به اولياى مدرسه زنگ بزنند، كمتر به دردسر مى افتند تا بچه هايى كه مادرانى خانه دار دارند. هر صبح از فرزند نوجوانتان بپرسيد چه كارهايى را طى روز مى خواهد، انجام دهد. اما صرفاً حرفش را كه مى خواهد به خانه دوستش برود، قبول نكنيد، مؤدبانه با پدر و مادر دوستش تماس بگيرد تا بفهميد آيا فرزندتان آنجاست.
با زبان خوش با بچه ها حرف بزنيد
وقتى سارا ريچارد از مونترال با همكلاسى اش كه سيگار مى كشيد، دروغ مى گفت و از كلاسهايش فرار مى كرد، رابطه دوستى برقرار كرد، مادرش، چرلى به جاى اينكه روابط آنها را ممنوع كند، نقشه اى كشيد و به سارا گفت نبايد هيچ وقت كارى كنى كه دوستت به دردسر بيفتد. خب؟ نبايد به خاطر او دروغ بگويى يا دزدى كنى؟ البته او گفت نه! اما نقشه كار خودش را كرده بود. چندروز بعد، دوستش در مدرسه به او پيشنهاد كرد كه براى سيگار كشيدن به بيرون بروند اما سارا درخواست او را رد كرد و گفت: از تو مى خواهم كارى را نكنى كه به دردسر بيفتى، در نهايت سارا با ميل خودش به رابطه اش با او خاتمه داد.
بسيارى از والدين معتقدند بايد نهايت تسلط را بر دوستان فرزندانشان داشته باشند. با اين حال بزرگسالان دوستى را انتخاب شخصى تلقى مى كنند اما اگر براى قطع اين رابطه دوستى بخواهيم با بچه ها برخورد تندى داشته باشيم، ممكن است آنها از روى لجبازى بيش از پيش به دوستيشان ادامه دهند.
دكتر لين تنر، مدير مسؤول مطب اطفال در دانشگاه كاليفرنيا در سانفرانسيسكو مى گويد: «بيشتر والدين به جاى اينكه بر تغيير رفتار تأكيد كنند، نسبت به عوض كردن دوستان فرزندشان حساسيت نشان مى دهند. تنها اگر دلايل قانع كننده اى داشته باشيد مى توانيد خودتان را از گفت و گوى خانوادگى كنار بكشيد. بيشتر بحث خود را بر موضوعات غير قابل قبول متمركز كنيد كه با دوستى منافات دارد. مثل اينكه بچه ها زير بار حرف بزرگترها نمى روند يا نسبت به درسهايشان بى تفاوت هستند. در نهايت به اين نكته مى رسد كه اصول خانوادگى اش مهمتر جلوه مى كنند.
والدين دوستان فرزندتان را نيز بشناسيد
ملاقات با ساير والدين كمك مى كند نيازهاى جوانى را بهتر بشناسيم. تنسر مى گويد: مامان بچه ها همه كار مى كنند، وقتى من اين حرفها را مى شنوم معمولاً مى گويم ما راجع به بچه هاى ديگر حرف نمى زنيم. ما داريم در باره تو حرف مى زنيم اگر اتفاقى برايت بيفتد، پدر يا مادرى مى تواند به دنبالت بياد. بگذار به مادر جانى زنگ بزنم و موضوع را بفهمم و اين معمولاً پايان گفت و گوى ماست.
زود دست به كار شويد
تنسر مى گويد: يك دفعه زمانى مى رسد كه صرفاً بايد سعى كنيد رابطه بدتان را قطع كنيد، كى بايد اين كار را انجام دهيد، دانكن ادعا مى كندوقتى دوستى پديده اى سالم باشد. جوانها بعضى اوقات مى خواهند دوستهايى داشته باشند كه با آنها كبريت بازى كنند يا كارهاى خطرناك ديگرى انجام دهند. نوجوانها دوست دارند به گونه هاى ديگرى به استقبال خطر بروند. اين درست زمانى است كه بايد پا پيش بگذاريد اماسالم نگه داشتن بچه صرفاً منع كردن او از خطر جانى نيست. اگر فرزندتان با دوست جديد نشست و برخاست مى كند و نمراتش بطور شگفت آورى افت كرده است، سريعتر به خودتان بياييد. دانكن مى گويد: با يك اقدام سريع مى توانيد مانع بروز آنچه قرار است اتفاق بيفتد، شويد. علاوه بر اين بايد زمانى گوش به زنگ باشيد كه فرزندتان تمايلى از خود نشان نمى دهد كه بگويد كجا مى رود يا با چه كسى مى رود و هنگامى كه دوستان قديمى ياعلائق قبلى فراموش شدند، اين زنگ خطر ديگرى است.
اما والدين تنها بايدقوانينى وضع كنند كه قادر به اجراى آنها باشند. تعليم يكى از آن قوانين و راهبردها است. به شما ياد داده اند به مدت ۳ هفته تا بعد از ساعت منع عبور و مرور بيرون بمانيد. اگر بعد از سه هفته روابط و رفتار مخالف ادامه پيدا كرد، مى توانيد دستور جدى ترى راوضع كنيد.
Readers digest/ Nov.1998: منبع
Edwin Kiester, Sally valente: نويسندگان
نسرين رمضانعلى على اكبر
|
