گروه ورزشى ـ استقلال ، پاس ، الوصل والشعب نامهاى جالب وتماشاگرپسندى براى برگزارى يك دوره تورنمنت فوتبال در تهران بودند. اما اين نام ها هرگز انتظارات را برآورده نكردند. بازيها با كيفيت پايينى برگزار شدند وعلاقه مندان هم به خود زحمت ندادند براى ديدن ديدارهاى جام صلح ودوستى به استاديوم آزادى بروند و با فوتبال آشتى كنند آيا اتحاديه در برنامه ريزيهايش اشتباه كرده است؟
فوتبال گريزى
از چندماه پيش ميزبانى اصفهان براى انجام تورنمنت صلح ودوستى مسجل شده بود. در روزهاى نخست نامهاى بزرگى براى سفر به نصف جهان به گوش مى رسيد اما اين اسامى هرروز تغيير مى كرد وهيچ گاه از سوى منابع رسمى هم تأييد نشد.
از طرفى اتحاديه فوتبال درنظر داشت درهمين تاريخ هاى مشخص شده مسابقاتى را در تهران برگزار كند.
همزمانى برگزارى اين دو تورنمنت باعث شد تامسابقات در هم ادغام شوند . ابتدا قرار براين بود جام به صورت شش جانبه وبا حضور سپاهان ويك تيم از صربستان در كنار اين چهار تيم انجام گيرد اما درآخرين لحظات اصفهانى ها وصربها از حضور در مسابقات انصراف دادند. استقلال وپاس دومدعى فصل قبل ليگ برتر ايران بودند. اين دو تيم تا آخرين روز هم با يكديگر برسر قهرمانى رقابت تنگاتنگى داشتند. الوصل به دليل حضور بازيكنان ايرانى به اندازه كافى درايران شناخته شده بود و نام الشعب را هم علاقه مندان فوتبال كشورمان به اندازه كافى شنيده بودند.
كمتر كسى پيش بينى مى كرد دراين ماه از سال طرفداران فوتبال از مسابقات استقبال نكنند. اما اگر واقع بين باشيم مى توانيم دلايل قانع كننده اى براى اين پرسش وبى علاقگى مردم پيدا كنيم.
از همان روز اول مشخص شد كه اماراتى ها تيم هاى قدرى را به اين مسابقات نفرستاده اند. پنج بازيكن اصلى الوصل به همراه شش يار ثابت تيم الشعب به دلايل مختلف به تهران سفر نكردند. از سويى ستاره هاى استقلال وپاس هم يا در اردوى تيم ملى حضورداشتند يا مصدوم بودند و همين دلايل براى فوتبال گريزى و نديدن بازيهاى كسالت بار كافى به نظرمى رسيد. درنظرداشته باشيم اين جام بعد از رقابت هاى جام ملت هاى اروپا، جام ملت هاى آسيا و المپيك آتن برگزارشد و مردم تقريباً از ديدن ورزش و بخصوص فوتبال اندكى بى انگيزه و اشباع شده بودند.
دربين تيم هاى حاضر پاس آماده ترين بود. مجيد جلالى درنبود ياران ملى پوش خود تيمى را به ميدان فرستاد كه از شايستگى هاى بيشترى نسبت به سايرين برخوردار بود. اين تيم نشان داد كه در فصل آماده سازى بى جهت اردوى اتريش را به سفر به تركيه و بازى با تيم هاى محلى اين كشور ترجيح نداده است.
قهرمان فصل گذشته ليگ برتر چند جوان گمنام و جوياى نام را نيز به پيكره خود تزريق كرده است كه انصافاً خوب نشان دادند.
پاس درانجام كارهاى گروهى نيز هماهنگ تر از سه تيم ديگر بود.
اما همين تيم يك نكته تاريك دركارش برجاى گذاشت. درگيرى بياتى نيا با بازيكن الشعب و حركت زننده ابوالقاسم پور دربرابر وينكوبگوويچ نيز تأسف همگان را درپى داشت.
به راستى باشگاههايى كه بر سردرخود كلمات «فرهنگى ـ ورزشى» را درج كرده اند بايد خيلى مواظب اعمال بازيكنان خود باشند. على الخصوص اگر مديرانش دراطراف اخلاق و رفتارو فرهنگ بارها سخن گفته باشند.
بى برنامگى
استقلال ديگر تيم ايرانى حاضر در تورنمنت صلح و دوستى تهران با تركيبى دگرگون شده نسبت به فصل گذشته به ميدان آمد.
اين تيم يك دروازه بان صرب به نام «توپالوويچ» را درون دروازه قرارداد كه پرنوسان نشان داد.
«گيلار» ديگر خارجى استقلال نيز يك بازيكن معمولى بود.
به فاصله كمتر از ۱۰ روز تا شروع ليگ برتر قلعه نويى هنوز تركيب اصلى خود را نشناخته و دراين تورنمنت با تغييرات دائمى نفراتش سعى در شناخت آنها داشت درحالى كه اين جام مى توانست يك محك جدى براى تركيب اصلى تيمش در فصل آينده باشد. استقلال دراين مسابقات با سيستم «۴دفاع» به ميدان آمد كه داراى حفره هاى فراوانى بود.
اين خط با هرحمله حريف شكننده نشان مى داد. قلعه نويى جانشينانى براى محمودفكرى كه تا ۳ماه آينده به دليل محروميت حق بازى ندارد را به تيمش آورد اما بازهم فكرى را در مركز ميدان گمارد. اين تيم كم كم به دوم شدن عادت كرده است و در بازى با پاس هيچ برنامه روشن و حساب شده اى براى بردن و قهرمانى درتورنمنت نداشت.
بازنگرى
باوجود تمام كاستيهاى موجود دراين تورنمنت، مربيان تيم ها از آن به نيكى يادكردند.
وينكو بگوويچ سرمربى الوصل كه تيمش چهارم شد گفت كه تيمش دراين مسابقات نشان داد بايد محكمتر بازى كند.
مجيد جلالى نيز خاطرنشان ساخت كه اين تورنمنت بهترين فرصت براى شناسايى ضعف هاى تيمش بود و امير قلعه نويى هم اعتراف كرد تيمش در خط دفاع مشكلات زيادى دارد.
درواقع اين رقابت ها يك شانس بزرگ براى دو تيم پاس و استقلال درآستانه مسابقات ليگ برتر بود تا با يك بازنگرى جدى در روند آماده سازى خود، تيمى منسجم تر را به بازيها بفرستند.