Iran Newspaper

برگرفته از گنجينه قصه هاى پريان
گردآورى از هيلدا باسول
در زمان هاى نه چندان دور، گربه اى زندگى مى كرد كه اصلاً حوصله شكار كردن نداشت و در عوض عاشق اين بود كه در يك خونه بزرگ و راحت زندگى كنه و تمام روز يك جاى گرم و نرم كنار آتيش لم بده و مرتب غذاهاى خوشمزه و چرب و نرم بخوره.
اما اين گربه علاوه بر اين ها عاشق صاحبش بود كه هيچ كدوم اين چيزهارو نداشت، در عوض جوانى بود خوش قيافه ولى آس و پاس كه اين ور و اون ور پرسه مى زد و به دنبال كار مى گشت ولى هيچ وقت موفق نمى شد. گربه كم كم فهميد كه بايد خودش دست به كار بشه پس به صاحبش گفت: كافيه به من يك كيسه و يك جفت چكمه بدى تا براى امشب يك غذاى درست و حسابى دست و پا كنم. از اون جايى كه مرد جوان خيلى گربه اش را دوست داشت، آخرين باقيمانده هاى پولش رو صرف خريدن يك جفت چكمه شيك و خوش دوخت براى گربه كرد.
پس از اون گربه براى يك مدت طولانى ناپديد شد و بالاخره با يك خرگوش برگشت.
ـ چى؟ تو اين همه مدت فقط تونستى همين يه خرگوش رو شكار كنى؟
گربه خرخركنان جواب داد: «معلومه كه نه. من به قصر رفته بودم و با پادشاه صحبت كردم و بقيه خرگوش هارو بهش دادم و گفتم كه چطور بايد اون هارو براى شام پخت.»
با شنيدن اين حرف، مرد جوان با صداى بلند زد زير خنده و گربه رو نوازش كرد، البته هيچ كدوم حرف هاى اون رو باور نكرد.
روز بعد گربه دوباره براى يك مدت طولانى غيبش زد و در آخر دوان، دوان پيش صاحبش برگشت.
صاحبش با خنده گفت: هى پيشى! اين دفعه كجا بودى؟ نكنه دوباره با پادشاه قرار ملاقات داشتى.
ـ لباسات رو دربيار و بپر تو رودخونه! زودباش! وقت نداريم.
ـ كه چى بشه؟
ـ هرچى مى گم انجام بده. قول مى دم آينده خوبى در انتظارمون باشه.
البته طبق معمول، مرد جوان حرف هاى گربه رو باور نكرد، اما از اون جايى كه هوا خيلى گرم بود و آب رودخونه هم حسابى خنك به نظر مى رسيد، به حرفش گوش داد.
همين كه مرد جوان توى رودخونه پريد، گربه لباس هاى كهنه و پاره پوره اون رو برداشت و لاى بوته ها پنهان كرد و دوان دوان ناپديد شد. مرد جوان كه حسابى تعجب كرده بود، چند لحظه بعد، متوجه يك كالسكه سلطنتى شد كه به اين سمت مى اومد. اين باوركردنى نبود! كالسكه درست جلوى رودخونه توقف كرد و گربه ازش بيرون پريد و بعد پادشاه و دخترش از كالسكه پياده شدند. گربه درحالى كه به پادشاه تعظيم مى كرد گفت: «سرورم، معرفى مى كنم: دوك كاراباس. ايشون مشغول آبتنى در رودخانه هستند.»
ـ اوه. پس ايشون، اون آقاى محترمى هستند كه ديروز اون خرگوش ها و امروز قرقاول ها رو برامون فرستادند.
شاهزاده خانم گفت: «من مايلم با آقاى دوك بيشتر آشنا بشم.»
پادشاه گفت: «حتماً عزيزم، حتماً.»
گربه به سمت صاحبش اومد و در گوشش گفت: «همون جايى كه هستى بمون. همه چى رو بسپر دست من.» مرد جوان از تعجب درجا خشكش زده بود و اصلاً نمى تونست حرف بزنه.
گربه با ناراحتى پيش پادشاه برگشت و گفت: «چه اتفاق وحشتناكى! چند تا دزد بى رحم، لباس هاى اربابم رو هنگامى كه مشغول آبتنى بوده، دزديدند.»
پادشاه تأييد كرد: «چه بدشانسى بزرگى!»
و همون موقع يكى از خدمتكارانش رو به قصر فرستاد تا يك دست لباس خوش دوخت و مناسب مرد جوان بياره.
گربه با ديدن صاحبش در اون لباس ها مغرورانه گفت: «شما مطمئناً درباره اربابم «دوك كاراباس» شنيده ايد!
ـ اوه. بله، البته! ملاقات با ايشان باعث خوشوقتى ماست.
شاهزاده خانم درحالى كه به مرد جوان خيره شده بود گفت: «بله، همينطوره!»
ـ شما حتماً بايد شام رو با ما صرف كنى و ببينى كه آيا آشپز تونسته خرگوش هارو طبق دستورى كه گربه بهش داده بود، طبخ كنه. البته، بهتره بگم: «گربه با ذكاوت».
مرد جوان هم درحالى كه به شاهزاده خانم خيره شده بود، گفت: بله، با كمال ميل.
گربه گفت: «پس بعداً همديگر رو در همين جا ملاقات خواهيم كرد.» بعد درحالى كه در فكر اجراى مرحله بعدى نقشه هايش بود به سمت قصر باشكوه و بزرگى كه بالاى تپه ها بود حركت كرد. وقتى دم در رسيد شروع به ميو ميو كرد. بالاخره در باز شد و غول ترسناك بى رحمى كه اونجا زندگى مى كرد با عصبانيت فرياد زد: «اينجا چى مى خواى.»
گربه خرخركنان جواب داد: «فقط يك جاى گرم و نرم كنار آتيش.»
ـ خب، در عوض چى گير من مياد؟
ـ من به جاش برات موش مى گيرم.
غول فرياد زد: «اينجا هيچ موشى وجود نداره.» ولى همون موقع كه مى خواست در رو ببنده، گربه جستى زد و داخل قصر شد و ديد كه واقعاً جاى بزرگ و مناسبيه. «درست، همونيكه دنبالشم.» و در حالى كه دور پاهاى غول مى گشت و خر خر مى كرد گفت: ببينم، تو بلدى جادو كنى؟
غول با عصبانيت فرياد زد: معلومه كه مى تونم. من مى تونم خودم رو به يك شير درنده تبديل كنم.
گربه گفت: اوه. خيلى جالبه! ولى فكر كنم خيلى جالب تر باشه اگه موجودى به بزرگى و عظمت تو، بتونه خودش رو به يك موش كوچولو و ريزه ميزه تبديل كنه.
غول كه واقعاً عصبانى شده بود، فرياد زد: مثل اين كه تو به مهارت و استعداد من شك دارى. الآن نشونت مى دم و ناگهان غول ناپديد شد و به جاش يك موش كوچولوى قهوه اى ظاهر شد، البته فقط براى يك لحظه، چون گربه كه منتظر همچنين چيزى بود، سريع پريد و درسته قورتش داد. سپس با عجله به جايى برگشت كه صاحبش رو ترك كرده بود و منتظر موند. آهسته براى خودش خر خر مى كرد كه كالسكه سلطنتى به اونجا رسيد.
ـ «آه. پس بالاخره اومديد. همه چيز آماده و مرتبه.» گربه اين رو گفت و پريد تو كالسكه تا راه رو نشان بده. وقتى به قصر غول رسيدند گربه گفت: «آها. ايناهاش. اينم از قصر دوك كاراباس.»
مرد جوان ديگر واقعاً داشت از تعجب شاخ درمى آورد. پادشاه و دخترش هم با ديدن ثروت مرد جوان حسابى غافلگير شده بودند. وارد قصر كه شدند، گربه كه ديد همه نقشه هاش عملى شده، خر خركنان به سمت شومينه رفت و يك جاى گرم و نرم براى خودش پيدا كرد و دور خودش چرخيد عين مار چنبر زد. اون مى دونست كه جاى گرم و نرم خودش رو به دست آورده و ديگه هرگز لازم نيست به شكار بره.