«آلو آلخانف» رئيس جمهورى چچن ديروز گفت: ما براى مذاكره با تجزيه طلبانى كه از خود ابتكار صلح آميز نشان داده و براى خلع سلاح اعلام آمادگى كنند، آماده هستيم.
به گزارش ايرنا، وى در گفت و گو با خبرنگاران از «شاميل باسايف» يكى از فرماندهان تجزيه طلبان چچنى به عنوان تروريست نام برد و انجام هرگونه مذاكره با او را رد كرد. رئيس جمهورى چچن همچنين خاطر نشان كرد كه اطلاعات كافى از محل استقرار «اصلان ماسخادف» فرمانده تجزيه طلبان چچنى و افرادى كه با او درتماس هستند، در اختيار دارد.

پاريس ـ مسعود دهقانى: «نيكلا ساركوزى» وزير دارايى كنونى و وزير كشور و اديان سابق فرانسه به تازگى كتابى نگاشته است و درآن، به شرح ديدگاههاى شخصى خود در مورد برخى مسائل تابو در فرانسه، پرداخته است.
وى در اين كتاب كه قرار است تا چند روز ديگر روانه بازار شود، به ويژه به مسائلى چون «لائيسيته»، دين اسلام و نحوه كمك به مسلمانان در يافتن جايگاه واقعى خود در اين كشور اشاره دارد و برخلاف بسيارى از افراطيون لائيك، از مذهب به عنوان يك ضرورت براى فرد و جامعه نام مى برد.
اين كتاب كه «جمهورى، مذاهب و اميد» نام دارد، در ۱۰ بخش وبه صورت مصاحبه منتشر مى شود كه چهار موضوع اصلى آن «فعل مذهبى و لائيسيته»، «اسلام و جمهوريت»، «آيا قانون ۱۹۰۵ از كابرد افتاده است؟» و بالاخره «كليساها و اروپا» است.
مجله هفتگى «لوفيگارو» در شماره اخير خود با پرداختن به اين موضوع مطلبى را منتشر كرده است و در اين مورد مى نويسد: در اين كتاب كه ۲۸ اكتبر سال جارى منتشر مى شود، ساركوزى به مسأله اسلام و قانون ۱۹۰۵ (جدايى دين از سياست) توجه خاصى كرده است. به نوشته اين مجله، انتشار اين كتاب زمانى رخ مى دهد كه سال ۲۰۰۵ به عنوان صدمين سال وضع قانون لائيسيته در فرانسه كه يكى از موضوعات اساسى و ستون اصلى پيكره نظام اين كشور است، گرامى داشته خواهد شد. اين هفته نامه مى افزايد: به اعتقاد ساركوزى، اين قانون هر چند در يك سده گذشته اعتبار لازم را داشته، اما به دليل اين كه به مذهب جايگاه واقعى را نمى دهد، از كار افتاده است.
او درباره موضوعات تابو درفرانسه نظير اسلام و مسلمانان به صراحت صحبت مى كند و در كتاب خود در مورد اين كه چگونه مى توان براى اين دين كه بيش از ۵ ميليون نفر به آن عمل مى كنند، شرايطى متناسب با عظمت فرانسه بخشيد، همچنين در مورد اين كه چگونه مى توان اين دين را با سنت فرانسه سازگار كرد، به گونه اى كه با ديگر گرايش ها و نيز قوانين اين كشور بتواند همزيستى كند، به طرح سؤال مى پردازد و در پاسخ به اين سؤالات، بيشتر معتقد به رسيدگى مسلمانان است تا بستن چشم به روى واقعيات موجود.
به نوشته اين مجله، ساركوزى كه بزودى قرار است رياست حزب حاكم اكثريت را در دست گيرد، معتقد است به جاى اعمال سخت و خشك لائيسيته، مطلوب تر آن است كه فعالانه عمل شود، به گونه اى كه هر كس بتواند از آزادى هاى مذهبى بهره جويد. او در اين راه از رهبران جامعه مسلمانان مى خواهد كه با دولت وارد همكارى شوند.
به نوشته فيگارو مگزين، به ندرت در فرانسه كه به «كشور ولتر» معروف است، بتوان سياستمدارى را يافت كه قادر باشد بدين گونه سخن بگويد. ايراد چنين نظراتى در شرايطى كه فرانسه در ماجراى وضع قانونى براى ممنوعيت علايم مذهبى مباحثات متعددى درباب ضرورت تقويت لائيسيته مطرح شد و حتى شخص رئيس جمهورى فرانسه نيز بر آن صحه گذاشت، كارى پرمخاطره است و از همين رو براى بسيارى از فرانسويها تغيير و تحول در انديشه هاى خود كه هرگونه كمك و مساعدت به مسلمانان را نوعى خدشه به لائيسيته و نشانه ضعف در برابر بنيادگرايان تفسير مى كنند كار ساده اى نيست. با اين حال، به نوشته اين مجله هفتگى، ساركوزى از گذاردن دست بر نقطه درد ابايى ندارد. وى پيشتر به عمل (با انتصاب يك استاندار مسلمان) از نوعى تبعيض مثبت حمايت كرد آن هم در شرايطى كه برابرى و تساوى در فرانسه يك اصل اساسى است.

شمار شهيدان حمله ديروز رژيم صهيونيستى به «خان يونس» در جنوب نوار غزه به ۱۲ نفر رسيد. به گزارش ايرنا به نقل از منابع فلسطينى، در حمله نظاميان صهيونيستى به خان يونس همچنين نزديك به ۵۰ نفر زخمى شدند كه پنج نفر آنان كودك و نوجوان هستند.
منابع فلسطينى افزودند: از آنجا كه درمانگاه هاى خان يونس توان درمان اين تعداد مجروح را ندارد، به ناچار شمارى از آنان به بيمارستان شهر «رفح» در جنوب نوار غزه منتقل شدند. حمله نظاميان صهيونيست كه بامداد ديروز با ده ها دستگاه تانك و زره پوش و پوشش هلى كوپترهاى نظامى به خان يونس آغاز شد، تا عصر ديروز ادامه داشت و تانك ها در بيشتر محله هاى مسكونى اين شهر مستقر شد.

گروه بين الملل ـ بيل كلينتون رئيس جمهورى سابق آمريكا ديروز به ستاد انتخاباتى جان كرى بازگشت تا در آخرين هفته رقابت تنگاتنگ وى با جورج بوش بتواند شانس اين نامزد دموكرات را براى پيروزى تقويت كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، كلينتون ديروز همراه كرى در يك گردهمايى انتخاباتى در شهر «فيلادلفيا» حضور يافت و قرار است هفته آينده در ايالت فلوريدا و سپس ايالات غرب آمريكا به تبليغ براى نامزد دموكراتها بپردازد. اين درحالى است كه تنها ۷ هفته از عمل باى پس قلب كلينتون مى گذرد. اردوگاه كرى اميدوار است رئيس جمهورى سابق آمريكا كه هنوز محبوبيت فراوانى در ميان رأى دهندگان دارد، به اعضاى حزب براى حضور در پاى صندوقهاى رأى انگيزه ببخشد، چرا كه حضور گسترده اعضاى هر حزب مى تواند در اين انتخابات تنگاتنگ، سرنوشت ساز باشد.
كلينتون در مصاحبه اى اعلام كرد كه حالش خوب است. وى گفت: فكر نمى كنم سلامتم به خطر بيفتد. فكر مى كنم حضورم مهم باشد، زيرا اختلافات بين دو نامزد و مسيرى را كه در چهار سال آينده خواهند پيمود، بسيار عميق است.
دموكراتها نيز بازگشت رهبر سابقشان را ستودند. «تاد دواين» مشاور كرى گفت: پرزيدنت كلينتون جايگاه عظيمى در حزب دموكرات دارد. او به حزب نيرو خواهد بخشيد. او از جمله در ميان رأى دهندگان آفريقايى تبار محبوبيت باورنكردنى دارد، براى همين فكر مى كنم او به اعضاى حزب نشاط خواهد بخشيد.
اما كاخ سفيد بازگشت كلينتون به اردوگاه دموكراتها را نشانه ضعف كرى دانست. سخنگوى كاخ سفيد گفت: اين واقعيت كه جان كرى مجبور شد او را از روى تخت جراحى بلند كند و به تيم انتخاباتى اش بياورد، نشان مى دهد كه او در حوزه هاى انتخاباتى اش عملكرد ضعيفى دارد.
در اين حال، راديو آمريكا در گزارشى گفت: «آرنولد شوارتزنگر» هنرپيشه سابق سينما و فرماندار فعلى ايالت كاليفرنيا، قرار است در هفته جارى در گردهمايى از جمهوريخواهان در ايالت اوهايو سخنرانى و از بوش حمايت كند. از سويى، كرى روز يكشنبه دست به ضد حمله در زمينه مسائل دينى زد و بوش را به تلاش براى به وحشت انداختن آمريكا متهم كرد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از «فورت لودردال»، وى در يك سخنرانى درباره ايمان و اخلاق با اشاره به كتاب مقدس «تورات» گفت: ما از نظر اخلاقى نسبت به ديگران تكليف داريم.
كرى افزود: هشت ميليون نفر در دوران حكومت بوش بيكار، ۴۵ ميليون بدون خدمات درمانى و خانواده هايى نيز براى فرستادن فرزندانشان به دانشگاه در كشور با مشكل مواجه بودند.
كرى درحالى اين سخنان را اظهار مى كند كه بوش مرتباً در سخنان خود به دين اشاره كرده است و جنگ عليه تروريسم را به عنوان «جنگ خوبى عليه بدى» توصيف مى كند. اين نامزد دموكراتها همچنين بوش را متهم كرد كه به «اسامه بن لادن» رهبر شبكه القاعده اجازه فرار داد. كرى همچنين بوش را به سوء استفاده از ترس به عنوان عاملى براى منصرف كردن مردم از رأى دادن به وى (كرى) متهم كرد.
همچنين حزب دموكرات آمريكا با اشاره به بخشى از سخنان بوش درباره خطرات تروريستها، اظهارات وى را ناشى از بيمارى شيزوفرنى خواند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از واشنگتن، «جو لاكهارت» مشاور جان كرى گفت: رئيس جمهورى در مورد جنگ عليه تروريسم دچار شيزوفرنى شده است.
بوش روز يكشنبه در گفت و گو با شبكه تلويزيونى «فاكس نيوز» در اين باره كه آيا مردم آمريكا بايد همچنان با خطر تروريستها زندگى كنند، گفت كه از ارائه يك پاسخ قطعى عاجز است.
بوش كه در ماه آگوست نسبت به پيروزى بر تروريسم ابراز ترديد كرده بود، گفت: شما مى دانيد كه اين موضوع به عوامل مختلفى بستگى دارد.
لاكهارت در يك كنفرانس مطبوعاتى گفت: ما ابتدا از بوش مى شنويم كه نمى توان در جنگ عليه تروريسم پيروز شد و پس از انتقادهاى مطبوعات مى بينيم كه مى گويد مى توان پيروز شد.
وى تأكيد كرد: جان كرى مى داند كه مى توان و بايد امنيت آمريكا را حفظ كرد. ما اين كار را انجام داده و جنگى مؤثرتر عليه تروريسم انجام خواهيم داد.
در همين حال، رهبران جهان درباره انتخابات آمريكا سكوت كرده اند، ولى بعيد است كه نتيجه آن هرچه باشد، تغييرى بزرگ در سياست خارجى آمريكا و نظم جهان ايجاد شود.
به گزارش خبرگزارى رويترز، بسيارى از رهبران خارجى كه از تهاجم آمريكا به عراق حمايت مى كردند، از جمله «سيلويو برلوسكونى» و «جونيچيرو كويزومى» مى خواهند كه جورج بوش دوباره انتخاب شود تا به خاطر جنگ منزوى نشوند. اگرچه شايد آشكارا آن را نگويند، ولى بسيارى از مخالفان جنگ از جمله «ژاك شيراك» رئيس جمهورى فرانسه مى خواهند كه به چهار سال يكه تازى آمريكا در دوره رياست جمهورى بوش پايان دهند و در نتيجه، جان كرى را ترجيح مى دهند.
ساير قدرتهاى بزرگ مانند چين و روسيه وضعيت كنونى را ترجيح مى دهند، زيرا هيچ شناختى از نامزد دموكراتها ندارند. بسيارى اميدوارند سبك و لحن رئيس جمهورى آمريكا تغيير كند و معتقدند كه حتى تغييرى كوچك مى تواند مناسبات واشنگتن با كشورهاى متحد سابق را بهبود بخشد.
«كارستن ويت» هماهنگ كننده همكارى آلمان ـ آمريكا در وزارت امور خارجه آلمان مى گويد: تفاوتهايى بين آنها هست، ولى از ديدگاه ما، دموكراتها كمتر از آنچه اكثر اروپاييان معتقدند، كارايى دارند.
خانم «آنت هوسر» مدير بنياد «برتلسمان» در «بروكسل» نيز گفت: واقعاً مهم نيست كه چه كسى برنده مى شود. چالشهاى فراروى اروپاييان ثابت خواهد ماند. عراق، مسأله كليدى است.

نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى
اين كار تقريباً دو هفته به طول انجاميد و اولين فرمان اصلى استقرار نيروها در ۶ دسامبر صادر شد. كارها به آرامى انجام مى  شد و رامسفلد مى بايست هر يك از فرمان هاى استقرار را به تصويب مى رساند؛ كارى كه زمان زيادى نياز داشت، چرا كه در هر هفته، تنها دو مورد آن به تصويب او مى رسيد. در اين حالت، به جاى آن كه واحدهاى فعال و ذخيره به طور طبيعى از ۳۰ روز قبل يا بيشتر به حالت آماده باش درآمده، فعال شده و به كار گرفته شوند، در كمتر از يك هفته بايد تمامى اين اقدامات را انجام مى دادند. همين مسأله باعث بروز نارضايتى هايى به ويژه از سوى ژنرال ها شد.
رامسفلد بعدها به خاطر آورد: «برخى از اين مسائل مورد انتقاد قرار گرفتند. واقعيت امر اين بود كه جداسازى روند استقرار براى حمايت از ديپلماسى چندان قابل درك نبود، و من به هيچ وجه قصد دفاع و توضيح درباره آن را نداشتم. بنابراين همين جا نشستم و انتقادات را پذيرا شدم» .
در روز دوشنبه دوم دسامبر، «آرى فلچر» در كنفرانس مطبوعاتى به توضيح در باره اين مطلب پرداخت كه چرا دولت بر اين باور است كه صدام هيچ راهى براى پيروز شدن ندارد. «اگر صدام حسين مشخص كند كه سلاح كشتار جمعى دارد و قطعنامه هاى سازمان ملل متحد را نقض كرده است، به اين نتيجه خواهيم رسيد كه او باز هم دنيا را فريب داده است. اگر صدام حسين عنوان كند كه سلاحى در اختيار ندارد، متوجه خواهيم شد كه او يكبار ديگر، قصد گمراه كردن دنيا را دارد» . او با اطمينان گفت: «ما اطلاعات امنيتى زيادى درباره آن چه صدام در اختيار دارد، در دست داريم» . دليل پافشارى بر روى اين امر كه صدام ۳۰ روز پس از قطعنامه سازمان ملل متحد، اظهارنامه تسليحاتى خود را ارائه كند، شاهدى بر اين مدعا بود. به نظر مى رسيد دست و پاى او كاملاً بسته شده است.
با ورود ماشين هاى سفيد بازرسان سازمان ملل متحد به حومه بغداد در اواخر نوامبر، بازرسى هاى تسليحاتى عراق عملاً آغاز شد. حتى در بازرسى هاى سرزده از يكى از كاخ هاى صدام كه ۱‎/۵ ساعت به طول انجاميد، چيزى پيدا نشد.
در روز هفتم دسامبر، عراق اظهارنامه تسليحاتى ۱۱۸۰۷ صفحه اى را ارائه كرد كه در آن اثبات مى شد عراق هيچگونه سلاح كشتار جمعى در اختيار ندارد. ادامه دارد

آژانس بين المللى انرژى اتمى سازمان ملل متحد اعلام كرد: ۴۰۰ تن مواد منفجره متعارف از تأسيسات نظامى عراق كه در زمان صدام مى توانست در تلاش براى ساخت بمب هسته اى نقش كليدى را ايفا كند، مفقود شده است.
به گزارش ايسنا به نقل از آسوشيتدپرس، «مليسا فلمينگ» سخنگوى «محمد البرادعى» مديركل آژانس بين المللى انرژى اتمى گفت كه البرادعى گزارش مفقود شدن اين مواد را به شوراى امنيت اعلام مى دارد.
فلمينگ افزود: روز دهم اكتبر، آژانس بين المللى انرژى اتمى، اطلاعيه وزارت علوم و تكنولوژى عراق مبنى بر مفقود شدن اين مقدار مواد انفجارى با قدرت بالا را دريافت كرده است.
به گفته فلمينگ، عراقى ها به آژانس اعلام داشته اند كه به دليل فقدان امنيت در تأسيسات دولتى، اين مواد يا ربوده شده يا غارت شده اند. وى تأكيد كرد: ما نمى دانيم كه چه اتفاقى براى اين مواد رخ داده است يا كجا غارت شده اند.
اين مواد شامل «اچ. ام. ايكس» و «آر. دى. ايكس» است كه مى تواند براى تخريب ساختمانها استفاده شود، اما در ساخت كلاهك موشك و سلاح هسته اى نيز كاربرد دارد.»
«كاندوليسا رايس» مشاور امنيت ملى رئيس جمهورى آمريكا اذعان داشت كه دولت موقت عراق اخيراً به آمريكا و بازرسان هسته اى سازمان ملل متحد درباره مفقود شدن اين مواد هشدار داده است.
در اين ميان، شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر اعلام كرد: در انفجارى كه در يك گشتى آمريكايى در غرب بغداد رخ داد، يك سرباز آمريكايى كشته و ۵ تن ديگر نيز مجروح شدند.
از سويى، كاروان سفير استراليا در بغداد، ديروز هدف انفجار يك خودروى بمب گذارى شده در منطقه «الكراده» بوده است.
به گزارش ايرنا، «حسين الشمرى» يك خبرنگار عراقى ديروز به شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر مى گويد: «سفير استراليا در بغداد، معمولاً براى رسيدن به محل كار خود در همين محل تردد مى كند.»
به گفته وى، هنوز حضور سفير استراليا در هنگام وقوع اين حادثه، در كاروان خودروها مشخص نشده است.
بنابر اين گزارش، كاروان مذكور شامل دو خودروى زرهى و دو خودروى غير نظامى بود كه براثر انفجار خودروى بمب گذارى شده، آسيبهاى زيادى به آنان وارد شد. اين انفجار ۴ كشته و ۶ مجروح برجاى گذاشت.
از سوى ديگر، شبكه تلويزيونى «العربيه» ديروز اعلام كرد: درگيريهاى شديدى بين افراد مسلح عراقى و نيروهاى آمريكايى در مركز شهر «رمادى» روى داد.
به گفته العربيه، اين درگيريها در ورودى هاى شرقى شهر و منطقه «زيود» درحالى روى داد كه هلى كوپترهاى آمريكايى بر فراز اين شهر در پرواز بودند.
در همين حال، انفجار دو خودروى بمب گذارى شده ديروز در شهر «موصل»، شمال عراق، يك كشته و دو زخمى برجاى گذاشت.

گروه بين الملل ـ «ميشل بارنيه» وزير امورخارجه فرانسه اعلام كرد كه صرفنظر از اين كه چه كسى در انتخابات رياست جمهورى آمريكا برنده مى شود، فرانسه و آمريكا به ائتلاف تازه اى نياز دارند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، او با اجتناب از بيان اينكه ترجيح مى دهد چه كسى از ميان جورج بوش و جان كرى در دوم نوامبر پيروز شود، به تلويزيون فرانسه گفت: ما به ائتلاف تازه اى نياز داريم، ائتلافى مبتنى بر احترام متقابل تا سرسپرده يكديگر نباشيم.
روابط پاريس و واشنگتن در دو سال گذشته بخصوص برسر جنگ عراق تيره شده است.

گروه بين الملل ـ  « رومانوپرودى» رقيب اصلى نخست وزير ايتاليا اعلام كرد كه اين كشور به خاطر ديپلماسى ناكارآمد «سيلويوبرلوسكونى» به حاشيه سياست جهان رانده شده است.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، وى به « تايمز مالى» گفت: من مى بينم كه سياست خارجى ايتاليا مدام به حاشيه رانده مى شود. من هيچ موردى را نديده ام كه ايتاليا با فرانسه يا آلمان و بريتانيا پيشتاز باشد. وى ادعا كرد كه برلوسكونى مسؤول سياست خارجى سطحى نگرانه ايتالياست كه بيشتر به نمايش مى پردازد و محتوى ندارد.
پرودى گفت: اين انتخاب شخصى آقاى برلوسكونى بوده ، نه انتخاب وزارت امور خارجه ايتاليا . هيچ تفكر دراز مدتى وجودنداشته است. براى او نمايش اهميت دارد.

مقالات «چارلز كراتامر» و «زبيگنيو برژينسكى» به تفصيل درباره موافقات و مخالفان جنگ با ايران به بحث پرداخته اند.
از ديدگاه كراتامر نومحافظه كار، اقدام نظامى عليه ايران ضرورى است، زيرا او ادعا مى كند ايران با القاعده ارتباط دارد و امروزه به سركردگان القاعده پناه داده است. او همچنين اين بهانه قديمى را دستاويز قرارمى دهد كه «كشورهاى خودسر جوياى جنگ افزارهاى كشتارجمعى مبرم ترين مسأله زمانه ماست». (ادعايى كه باتوجه به قحطى مدرك عليه عراق، مبالغه آميز مى نمايد.)
آنچه در استدلال وى ديده نمى شود، اشاره به مساعدتهاى ايران به دولت بوش از زمان آغاز جنگ با تروريسم يا اين واقعيت است كه ايران اسيران القاعده خود را فقط براى چانه زنى جهت فرونشاندن تهديد تجاوز آمريكا نگه داشته است. (آمريكا رابطه پرسش برانگيزى با مجاهدين خلق ـ منافقين ـ دارد كه يك گروه تروريستى برانداز است.)
كراتامر اظهار مى دارد كه چندجانبه گرايى، دچار شكست مفتضحانه اى شده و سبب شده است تا ايران بيش از پيش به توليد جنگ افزارهاى هسته اى نزديك شود. كراتامر و همفكران او براين باورند كه فقط آمريكا (واسرائيل) مى توانند بر اين تسليحات مخوف حق انحصارى مالكيت داشته باشند. باوجود اين، وى عنوان مى كند كه ايران بخاطر داشتن غيرقانونى اورانيوم غنى شده «لو» رفته (ادعايى كه هنوز به صورت گسترده مورد مناقشه است) و بنابراين با آن برخورد كرد.
آسوشيتدپرس، ارگان پنتاگون، نيز به حمايت از اتهامات كراتامر پرداخته و افزوده است: «ايران يكبار ديگر در حال ساخت سانتريفوژهايى است كه مى توان براى توليد جنگ افزارهاى اتمى به خدمت گرفت. فك پلمب آژانس بين المللى انرژى اتمى در ايران نشانه سركشى درمقابل تلاشهاى بين المللى براى نظارت بر برنامه  هسته اى ايران است.
اما حتى آسوشيتدپرس از ادعاهاى كراتامر فاصله مى گيرد و در عوض مى گويد: «ايران شروع به غنى سازى اورانيوم با سانتريفوژ نكرده است، گامى كه زنگ خطر را به صدا درخواهدآورد.»
در همين حال، «حازم شعلان» وزير دفاع عراق هشدار داده است كه اگر ايران دست از مداخله در سياست داخلى عراق نكشد، به ايران حمله خواهدشد. (الجزيره). او با اين ادعا كه ايران «جاسوس و خرابكار» به عراق فرستاده تا مردم سالارى كشورش را نابود كند، گفت: من شاهد مداخله آشكار ايران در امور عراق بوده ام.
البته شعلان هيچ مدركى براى اثبات مدعى اش ندارد، پس بايد چنين پنداشت كه وى فقط آن را دربوق و كرنا مى كند تا مردم آمريكا چنين تصور كنند كه ايران مى كوشد به يك رويارويى دامن بزند و همين بذر خصومتهاى آينده را مى كارد.
هرگونه اعتراض مشابه رژيم آمريكايى عراق را بايد بى درنگ رد كرد، زيرا فقط به منافع بزرگتر و اشغالگرى بيشتر ايالات متحده دامن مى زند.
رجزخوانى كراتامر را نيز بايد از همين منظر ديد. انتقاداتش از پيوستن ايران به «باشگاه هسته اى» صرفاً اين استراتژى انحرافى است كه نيت واقعى اش را مستتر نگه مى دارد: اشاعه منطق جنگ با ايران.
اين بدين مفهوم نيست كه ما نبايد كراتامر را جدى بگيريم. برعكس، هر چقدر جنگ با ايران در اين برهه (كه توان نظامى آمريكا فرسوده شده) احمقانه جلوه كند، نقشه هاى چنان جنگى درمقابل ديدگانمان در حال شكل گرفتن است. تحريف هاى رسانه اى (به منظور تهييج احساسات عمومى) همواره پيش از شروع جنگى وجود داشته است و اكنون اين تحريف ها با شدت و حدت بيشترى صورت مى پذيرد.
هرچند، اتهامات كراتامر شايد ياوه به نظر آيد، اما درواقع، نمايانگر نظرات گروههايى است كه او نمايندگى شان را برعهده دارد («مؤسسه انترپرايز آمريكا»، «جينسا» و «پروژه قرن نوين آمريكا.») وقتى سخنانش را مى خوانيم، درواقع، به ديدگاه مسلط افرادى نور مى تابانيم كه در كانون قدرت آمريكا نشسته اند. اگر كراتامر دارد براى جنگ بهانه مى تراشد، مى توانيم بگوييم كه بسيارى از بازيگران مهم دولت بوش، ولو فقط در اصول، از وى پيروى مى كنند.
«زبيگنيو برژينسكى» مشاور امنيت ملى دولت  «جيمى كارتر» در مقاله اى توصيه كرده كه ما از ايده سرنگونى حكومت جمهورى اسلامى ايران منصرف شويم. وى معتقد است كه حكومت ايران ريشه هاى عميق مردمى دارد و احتمالاً با عمليات مخفى يا انقلاب سرنگون نمى شود.
او در مقاله: «ايران، زمانى براى رويكرد تازه» بيان مى كند: «نيروهاى متعهد به پاسدارى از نظام كنونى ايران قاطعانه كنترل امور را به دست دارند و تنها مذاكره كنندگان ذيصلاح اين كشور هستند. فوريت دغدغه هاى مربوط به سياستهاى ايران، آمريكا را ملزم مى كند كه با حكومت كنونى معامله كند، نه اينكه منتظر سقوطش بماند.» برژينسكى به جاى مقابله نظامى «مشاركت سياسى انتخابى» و «پيشرفت تدريجى» را توصيه مى كند كه اصطلاحات عملياتى ديپلماسى براى «كاويدن پتانسيل بازرگانى بدون تعهد واقعى به استقلال طرف مقابل» است.
برژينسكى با پيشنهاد سياست «هويج و چماق» بر همين رويه تأكيد مى ورزد؛ رويكردى كه نه تنها مبرهن بلكه تئورى بنيادين سياست خارجى آمريكا در قرن پيش بوده است (در اينجا نيازى به تشريح آن نيست.)
محاسبات برژينسكى تماماً مبتنى بر تحولات فضاى سياسى جارى و تعهد كنونى نيروهاى ماست. موضع وى نبايد دغدغه از دست رفتن جان ها در هر جنگ احتمالى را پنهان كند و نبايد خفيف تر از اهداف درازمدت كراتامر براى تغيير حكومت ايران تلقى شود. (كتاب «تخته بزرگ شطرنج» به قلم برژينسكى، استراتژى آمريكا را براى تصرف كل منطقه خزر، هم ايران و هم عراق، به منظور تحكيم قدرت مطلقش در سراسر جهان ترسيم مى كند.)
درحقيقت، برژينسكى هوادار صريح اعمال مقتدرانه سياست در جهان امروز است. رويكرد سختگيرانه وى درقبال اهداف ژئوپلتيك حتى از رهيافت همپالگى اش «هنرى كيسينجر» تندروانه تر است، وقتى عراق در دهه ۱۹۸۰ خصومتهايش عليه ايران را آغاز كرد؛ مناقشه اى كه جان بيش از يك ميليون نفر را گرفت، اين برژينسكى بود كه گفت: ما در اقدام عراق چيزى نمى بينيم كه با منافع آمريكا مغايرت داشته باشد.
برژينسكى همچنين معمار نقشه تهييج بنيادگرايان اسلامگرا در افغانستان از سال ۱۹۷۹ براى نبرد با اشغالگرى شوروى بوده است. اين طرح ۲۰ ميليارد دلارى سيا به يك جنگ داخلى ۲۰ ساله و درنهايت قيام بن لادن انجاميد.
بنابراين وقتى برژينسكى رويكردى در قبال ايران اتخاذ مى كند كه خصومتش كمتر از رويكرد كراتامر است، نبايد فراموش كرد كه اهداف درازمدتش تفاوتى ندارد.
هم كراتامر و هم برژينسكى فقط در روش شناسى تفاوت دارند، نه در هدف. عزم براى تصاحب منابع در درياى خزر، از جمله ۴۰ درصد گاز طبيعى جهان كه در كنترل ايران است، كماكان به سياست ايالات متحده شكل مى بخشد.
اختلاف ظاهرى بين كراماتر و برژينسكى حاكى از آن است كه بحث بر سر آينده ايران در ميان نخبگان آمريكا شايد به «نقطه عطف» مى رسد. مسأله جنگ با ايران بخاطر تهديدات مكرر اسرائيل براى انهدام هر تأسيساتى كه مظنون به توليد جنگ افزار هسته اى مى داند، پيچيده شده است. «نوام چامسكى» در مقاله اى تازه در وبلاگش جزئيات معاملات بين آمريكا و اسرائيل را نگران كننده مى داند.
چامسكى مى نويسد: آنچه گزارش نشده، ولى حائز اهميت است، ارسال ۱۰۰ فروند «اف۱۶» و بمب افكن هاى پيشرفته به اسرائيل كه توانايى رسيدن به ايران و بازگشت را دارند، است. اين جت ها نسخه ارتقا يافته اف ۱۶ هايى هستند كه اسرائيل در ۱۹۸۱ با آنها به نيروگاه اتمى عراق حمله كرد و آنها ( بنا به نوشته مطبوعات عبرى زبان اسرائيل) «جنگ افزارهاى ويژه» دارند.
مطبوعات غربى اشاره اى به اين معاملات نكردند، ولى عواقبش هولناك است. در مقاله اى تازه زير عنوان «سورپريز اكتبر بوش»، «وارن هيستينگز» مفسر سياسى خاطرنشان مى كند كه اهداف اسرائيل همخوانى خوبى با نقشه هاى بوش براى انتخاب مجدد دارد. او معتقد است اسرائيل حمله (نه به بوشهر كه مسلماً نيروگاه برق است)، به تأسيسات آب سنگين و غنى سازى اورانيوم و هر چيز مشكوك را با بوش هماهنگ خواهد كرد.
او مى گويد: «در كشاكش هجمه رسانه اى كه رأى دهندگان مجذوب اخبارند و از مسائل داخلى منحرف شده اند، بوش همان مزخرفات هميشگى را درباره حق اسرائيل براى دفاع از خود و وظيفه آمريكا براى كمك به آن بيان خواهدكرد. «جان كرى» ناگزير خواهد شد كه آشكارا بپذيرد يا وعده هاى سابقش به اسرائيل را بشكند و آنگاه بوش سوار بر موجى از تمجيد رسانه ها براى بار دوم انتخاب خواهدشد. ايران، آژانس بين المللى انرژى اتمى را به جاسوسى و ارائه اطلاعات هدفگيرى متهم خواهدكرد و از معاهده «ان.پى.تى» بيرون خواهدرفت. آنگاه آمريكا بهانه اى براى تهاجم و از بين بردن توان اتمى غيرقابل تأييد ايران پيدا خواهدكرد.»
تكرار مى كنم كه چنين سناريويى هر چقدر هم در اين مقطع احمقانه جلوه كند، توجه فزاينده رسانه ها به ايران (و نيز بحث فزاينده بين نخبگان سياسى) حاكى از آن است كه شايد تحولات بزرگ سياستگذارى در راه باشد.
هم كراتامر و هم چامسكى، نماينده حوزه هاى مهم رأى گيرى هستند كه كشور را اداره و سياست را تعيين مى كنند. بحث آنها به ما اطلاع مى دهد كه مسأله تغيير حكومت در ايران حل وفصل شده است. تنها پرسش باقيمانده اين است: چه موقع و از چه طريقى؟
اين تحولات بايد دنيا را از اين واقعيت آگاه سازد كه ايران به كمك نياز دارد. كشورهايى كه فوريت وضعيت را درك مى كنند، بايد به فكر كمك نظامى (خواه جنگ افزار متعارف و خواه نامتعارف) باشند.
بايد به ايران كمك كرد تا از خودش درمقابل احتمال حمله دفاع كند. در عوض، سازمان ملل متحد بيشتر به مذاكره با آمريكا براى تعيين شرايط «سازوكار ماشه» بها مى دهد، مكانيسمى كه مى تواند اقدام نظامى آمريكا عليه ايران را توجيه كند.
يكبار ديگر سازمان ملل متحد نقش سنتى خود براى سرپوش نهادن بر جنگ طلبى ايالات متحده را ايفا مى كند.
منبع: شبكه تلويزيونى الجزيره