شمارش معكوس براى انجام انتخابات رياست جمهورى آمريكا آغاز شده است.
ما و بسيارى ديگر معتقديم كه اين انتخابات، تأثير زيادى برآينده ما و جهان خواهد داشت. هرچقدر به انتخابات نزديك تر مى شويم، به نظر مى رسد كه جورج بوش هم از مواضع اصلى خود بيشتر عقب نشينى مى كند. هرچقدر تعداد بيشترى در عراق كشته مى شوند، بوش دروغ هاى بيشترى سرهم مى كند، اما مشت او نيز باز مى شود. براساس يافته هاى كميسيون ۱۱ سپتامبر و آنچه در مورد شكنجه در زندان هاى عراق فاش شده و براساس نظرسنجى هاى شبكه تلويزيونى سى.ان.ان و نشريه آمريكاى امروز و مؤسسه گالوپ، ۵۴% مردم معتقدند كه جنگ عراق درست نبود. ۵۵% نيز معتقدند كه جنگ موقعيت آمريكا را در مقابل تروريسم حفظ نكرده است. همين نظرسنجى ها، زمينه هاى اصلى مبارزه با بوش هستند. همانطور كه جنگ با طبقه كارگر، شديدتر مى شود، مسأله زندگى آبرومند و خدمات درمانى هم دشوارتر مى شود.
اكثر مردم فكر مى كنند كه به دليل سياست هاى دولت بوش، زندگى دشوارتر شده است و دولت بايد راه و روش ديگرى پيش بگيرد. اين موفقيت ها همراه با انتخاب دو نماينده حزب دموكرات در انتخابات منطقه اى «بن چندلر» در كانزاس و «استفانى هرزت» در داكوتاى جنوبى موجب دلگرمى روشنفكران شده است، به طورى كه اميدوارند كه نه تنها در انتخابات رياست جمهورى پيروز شوند، بلكه با به دست آوردن دو كرسى اضافى در سنا، بتوانند مجلس نمايندگان را هم از چنگ دار و دسته بوش بيرون بكشند.
جمهوريخواهان راستگرايى كه بر كميته كنگره تسلط دارند، مانع نفوذ مخالفان شده و از طرح مسائل اساسى در رأى گيرى جلوگيرى كرده اند. لذا اگر هر ناحيه بتواند، يك كرسى كنگره را از چنگ جمهوريخواهان بيرون بياورد و به دموكرات هاى مترقى مانند «فرانك باربارو» در نيويورك و «سين تيامك يناور» در جورجيا واگذار كند، تحولى اساسى در انتخابات ايجاد كرده است.
اما هنوز براى بيرون كردن بوش از كاخ رياست جمهورى راه درازى در پيش داريم. در حال حاضر، مشكل ما اين است كه چگونه ما به عنوان حزب كمونيست آمريكا بتوانيم در اين نبرد تاريخى بوش و راست افراطى را شكست دهيم؟ سپس، چه كنيم تا حزب ما بتواند در مبارزات بعد از ۲ نوامبر مواضع بهترى بدست آورد؟
شكاف در طبقه حاكم
ما تلاش كرده ايم تا با تحولات در آمريكا همگام شويم ما از شكاف دو طبقه حاكم صحبت مى كنيم. براى مثال، در اين مورد مى توانيم از كمك هاى مالى «جورج سوروس» براى شكست، آنچه دكترين سلطه گرانه بوش مى نامد، نام ببريم. كيفرخواست نيشدار و تلخى كه ديپلمات ها و فرمانده هان نظامى براى تغيير وضع صادر كرده اند، اين شكاف را عميق تر كرده است.
اين گروه شامل دموكرات ها و جمهوريخواهان هستند كه دولت بوش را متهم كردند كه با استفاده از قدرت نظامى موجب از دست دادن دوستان قديمى شده است. آنها خواستار شكست بوش شده اند. بدين ترتيب، مشاهده مى شود كه دوستان قديمى نيز از بوش جدا مى شوند. از جمله مى توان از سرمقاله نويسى به نام «چارلز ويز» نام برد كه ماه گذشته در مجله «ويرجينياى غربى» نوشت: كسانى كه خود را محافظه كار مى دانند، نمى دانند چه احمق هايى هستند. درست مثل من كه به بوش رأى دادم.
وى افزود: شما بيهوده فكر مى كنيد كه بوش محافظه كار است. او يك مرتبه سر من كلاه گذاشت. اما ديگر نمى تواند. من تمام اختلافات كوچكى را كه با «جان كرى» دارم، كنار مى گذارم تا حداقل كسى به كاخ سفيد برود كه ما و جهان را نابود نكند.
در اردوگاه بوش
اردوگاه بوش تصميم دارد هر طور كه هست، دولت فدرال را كنترل كند و به دليل موفقيت هايى كه جنبش كارگرى و متحدان او بدست آورده اند، قصد دارد دست به حملات جديدى بزند فقط در يك ماه بين ۵۲۷ تا ۵۰۱۴ سازمان متعلق به راست افراطى در آمريكا تشكيل شده اند كه مقدار نامحدودى پول دريافت كرده اند. سازمان رشد و گسترش مشاغل كه تحت سرپرستى «جان انگلر» فرماندار ميشيگان قرار دارد، ۷ ميليون دلار براى حملات برق آسا و كوبنده از تلويزيون هاى شهرهاى ميسورى، اوهايو، ويس كونسين و ميشيگان دريافت كرده است تا از برنامه تجارت آزاد بوش و طرح هاى ساختگى ايجاد مشاغل او حمايت كند. سازمان محفل آزادى مستقر در پنسيلوانيا براساس طرحى كه «نوركوايست» فرماندار آن دارد، قرار است ۱۰ ميليون دلار براى مبارزه با «جنبش كارگرى حركت» اختصاص دهد.
باشگاه رشد، آگهى هاى تلويزيونى لازم در ميسورى، نوادا، ينو همپشاير، اوهايو، كلرادو و سه استان ديگر را پخش خواهد كرد.
سازمان پيشرفت براى آمريكا، براى اينكه هرجا كرى پا مى گذارد و جنجال راه بيندازد كه او نمى تواند با تروريسم مبارزه كند، بين ۴۰ تا ۶۰ ميليون به جوخه هاى حقيقت (يا بهتر بگوييم جوخه هاى دروغ) پرداخته است تا برنامه لازم را اجرا كند.
«توم ديلى» كه رهبرى اين برنامه را بر عهده دارد، تمام تلاش خود را متوجه تبليغات و هويت رأى دهندگان در نواحى اصلى مبارزات مربوط به كنگره خواهد كرد. در امور مذهبى نيز باپ تيست هاى جنوبى دست به مبارزه و تبليغ عليه سقط جنين، حقوق همجنس بازان و كنترل سلاح خواهند زد، جالب اينجاست كه برترى بنيادگرايان موجب اختلاف بين باپ تيست هاى جنوبى شده است. يعنى آنها كه طرفدار جدايى كليسا از دولت هستند، تشكيلات مذهبى خاص خود را سازمان داده اند. اين نيز جالب است، كه حتى اسقف هاى كاتوليك هم به سياستمدارانى كه طرفدار سقط جنين بودند، رأى دادند، زيرا معتقدند كه طى نظرسنجى كه توسط تلويزيون سى.بى.اس انجام شده، ۷۸% كاتوليك ها ابراز داشتند كه در اين مورد مخالفت با سياستمدارانى كه مخالف كليسا هستند، درست نيست. در اين نظرسنجى ۵۲% به نفع كرى رأى دادند.
پاسخ به بوش
در اين حال، استفاده از مذهب توسط جناح راست نبايد فراموش شود.
«آنتونيو ويلاگورس» در كنفرانسى تحت عنوان «حمايت از آمريكايى ها» گفت: هيچ گروهى نمى تواند ارزش ها را به انحصار خود درآورد. حقوق مهاجران بايد رعايت شود كسانى كه مشاغل دشوار دارند، بايد از مسكن و خدمات درمانى بهره مند شوند تا فاصله ثروتمندان و فقيران كم و با بردگى و نژادپرستى هم مبارزه شود. حركتى كه به رهبرى «جسى جكسون» و شركت اتحاديه هاى كارگران «فولاد و معدن» به راه افتاده، نمونه بارزى در اتحاد براى مبارزه با دشوارى ها و نابرابرى هاى اقتصادى در روستاهاى فقرزده آمريكاست. حركتى كه به رهبرى «رين وست» صورت گرفت، مشت بوش را در مورد ايجاد مشاغل مناسب، خدمات درمانى، تأمين مسكن و پايان دادن به جنگ عراق باز كرد.
رأى دهندگان دمدمى مزاج روستايى، اين بار ديگر تصميم گرفتند تا در مقابل دست اندازى بوش به بودجه امور اجتماعى، از جمله تأمين اجتماعى با او به مخالفت برخيزند.
در مورد كرى
نكته قابل توجه اينجاست كه مبارزه انتخاباتى جان كرى مسير ديگرى به خود گرفته است و كرى تصميم دارد كه در صورت انتخاب شدن، نسبت به بخشودگى ماليات ثروتمندان تجديدنظر كند و با اجراى «طرح آپولو» به ايجاد شغل بپردازد و پوشش درمانى را گسترش دهد. البته برنامه او با ما فرق دارد و معلوم است كه راه ديگرى پيش خواهد گرفت نحوه مبارزه كرى نشان مى دهد كه او يك ليبرال ميانه روى مترقى است، ولى چپ نيست. اما اين طرح وسيله اى است تا از طريق آن بتوان جلوى تندروى هاى شديد و خطرناك بوش را گرفت. در عين حال، پيروزى كرى تغيير زيادى در مشكلات ايجاد نمى كند، زيرا انجام تغييرات نياز به تلاش و فشار بزرگى از جانب مردم دارد.
در اين مورد، بايد متذكر شد كه انتخاب كرى اين امكان را فراهم مى كند كه جلوى فرد را بگيريم و پيش برويم.
مسائل كارگرى
۱- كرى از بيطرفى در كنترل آرا طرفدارى مى كند، اما بوش عملاً رفتارى خلاف آن دارد او رفيق دزد است و شريك قافله.
۲- كرى با تقلب در امور پزشكى و استفاده از مواد مخدر در اين مورد مخالف است و اما بوش عملاً آن را ترويج مى دهد.
۳- كرى با حذف اضافه كار و يارانه ها مخالف است، اما بوش نه.
۴- كرى با حقوق بيكارى و افزايش آن موافق است، اما بوش نيست.
۵- كرى از اقدامات قانونى مثبت حمايت مى كند، اما بوش با آن مخالفت مى كند.
در مورد صلح هم تفاوت آشكارى وجود دارد
۱- بوش از افزايش بودجه اتمى طرفدارى مى كند. اما كرى نه تنها با اين امر مخالف است، بلكه با آزمايش هاى اتمى هم موافق نيست.
۲- بوش قانون «آى.بى.ام» را لغو كرد، اما كرى از آن حمايت به عمل آورد.
۳- اساس سياست خارجى بوش، دست زدن به جنگ پيشگيرانه است، اما كرى، ديپلماسى را به دخالت نظامى ترجيح مى دهد. اما اين نكته نيز حائز اهميت است كه مخالفت او با ما فرق دارد.
زيرا او معتقد است كه در صورت خطر فورى بايد از حمله پيشگيرانه حمايت كرد. اما دكترين بوش كه براساس جنگ پيشگيرانه قرار دارد، نقطه شروع خطرناكى براى دورى از اصول آزمون زمان كه اساس سياست خارجى آمريكا و حفظ امنيت ما را تشكيل مى دهد، است.
۴- سياست بوش براساس سركوب مخالفان است، درحالى كه كرى حقوق مخالفان، خصوصاً اعتراض هاى مسالمت آميز را بدون نظارت و سركوب قبول دارد.
۵- در مورد عراق ما با موضع كرى مخالفيم كه مى خواهد، حين ماندن در آنجا از حمايت ناتو نيز بهره مند شود.
ما معتقديم كه سربازان آمريكايى بايد به وطن خود برگردند. شعار ما اين است: آمريكا بايد خارج، اما سازمان ملل متحد داخل شود. به اعتقاد ما، شكست بوش شكست دكترين سلطه گرانه آن است و به جنبش كمك مى كند تا از تكرار عراق جديدى خوددارى كند و اينكه مردم عراق بتوانند خود سرنوشت  شان را تعيين كند.
منبع: www.cpusa.org
ترجمه: منوچهر بصير