ان ينصركم الله فلاغالب لكم و ان يخذلكم فمن ذاالذى ينصركم من بعده و على الله فيلتوكل المؤمنون. اگر خداوند شما را يارى دهد هيچ كس بر شما پيروز نمى شودو اگر فروگذارد و خوار گرداند، پس كيست بعد از شكست شما را يارى دهد؟ و بايد مؤمنان كار خود را به خدا واگذارند. (آل عمران‎/ ۱۶۰)
اين آيه نتيجه توكل را بيان مى كند كه قدرت او بالاترين قدرتهاست و همه پيروزيها از او سرچشمه مى گيرد. پس اگر به حمايت شما اقدام كند، هيچكس نمى تواند بر شما پيروز شود و اگر از يارى شما دست بردارد، كيست كه بتواند بعد از او شمارا حمايت كند؟ البته حمايت يا ترك حمايت خدا بى حساب نيست. آنها كه فرمان خدا را زير پا مى گذارند ودل به اسباب مى بندند، مشمول يارى او نخواهند شد اما آنها كه علاوه بر توجه به وسايل ظاهرى، باز تكيه گاه اصلى خويش را خدا قرار مى دهند، مشمول حمايت او مى شوند. حال كه چنين است، مؤمنان فقط بر خدا توكل كنند.
هر كه را رقم نصرت از درگاه عزت برناصيه روزگار او كشيدند، يگانه عالم گشت و قطب مركز سيادت و قبله آمال خداوندان حيرت و هركه را صفت خذلان از درگاه بى نيازى روى كند، به حكم قهر، پرده تجمل از روى كار او بردارند و رقم مهجورى بر حاشيه وقت او نهند و مردود همه عالم گردانند تا مهجور و درمانده گردد.
به داود وحى آمد: اى داود،اگر من تو را پست كردم چه كسى تو را بلند مى كند؟ و اگر تو را بلند كردم. چه كسى تو را پست مى كند؟ اگر تو را عزيز شمردم، چه كسى تو ذليل مى كند؟ و اگر تو را ذليل كردم، چه كسى تو را عزيز مى كند؟ اگر من تو را يارى كردم، چه كسى تو را مخذول مى كند؟ و اگر تو را مخذول كردم، چه كسى تو را يارى مى كند؟ داودگفت: امر و حكم همه با تو است و به اراده تو!
سخن از يارى و نصرت مى رود و البته منظور، يارى در برابر دشمن است. پس بايددانست كه بزرگترين دشمن آدمى، نفس اوست كه ميان دو پهلوى اوست و چون نفس قوى ترين دشمن است، پس پيكار با او هم دشوارتر است.
رحمت خدا بر آن جوانمردان بادكه كمر مجاهدت بر ميان بستند و در ميدان بندگى در صف خدمت بايستادند و قدم بر كل مرادخود نهادند و باخلق خدا به صلح و سازش ساختند و با نفس خود به جنگ برخاستند.
پيامبر اسلام، جهاد با نفس را جهاد بزرگتر و سخت تر، از آن جهت خواند كه جنگ با كافر، گاه بود و گاه نبود ولى جنگ با نفس، پيوسته بود واز سلاح كافر مى توان برحذر بود كه ظاهر و پيداست، ولى سلاح نفس، وسوسه ها دو شهوتهاى نهانى است كه از آن ايمن شدن دشوار است. نيز در جنگ با كافر، اگر مؤمن كشته شود، شهيد باشد و مشمول رضوان حق، ولى در جنگ با نفس اگر آدمى مغلوب گردد، در آتش دوزخ گرفتار هوى و هوس خود خواهد شد، كه آن صفت نيك بختان و اين حالت تيره بختان است.

تفسير نمونه
تفسير نمونه نوشته آيت الله ناصر مكارم شيرازى با همكارى جمعى از محققان علوم قرآنى است. اين تفسير به زبانى ساده وگويا براى استفاده عموم علاقه مندان نگاشته شده است و در آن به مطالب و پرسشهاى روز در حد توان خود پاسخ داده است وجنبه هاى هدايتى و تربيتى را مدنظر قرار داده است.
در اين تفسير پس از بيان كليات در هر سوره، به مضمون آيه پرداخته و به تحليل مسائل زندگى و هدايت انسان در ارتباط با موضوع آيه مى پردازد.
اين تفسير به زبان فارسى و در ۲۷مجلد تاكنون بارها به چاپ رسيده است و با استقبال فراوانى نيز رو برو گرديده است و گزيده آن نيز در پنج مجلد براى استفاده بيشتر به چاپ رسيده است.
صافى
تفسير صافى نوشته ملامحسن فيض كاشانى (۱۰۰۷۱۰۹۱ق) است. مؤلف سه تفسير مصفى، اصفى و صافى را نگاشته است و درهر تفسير به ايجاز و اختصار بسنده كرده بود اما در صافى بيش از دوتفسير ديگر به بحث پرداخته است. صافى در دوره هاى گذشته يكى از متون درسى حوزه هاى علميه بوده است. فيض كاشانى در تفسير آيات، از روايات استفاده هاى زيادى برده و آنها را نقد و ارزيابى كرده است و ديدگاه شيعه را در اين تفسير با شرح و استدلال بيان مى كند و هر جا لازم بوده است، به دفاع مستدل از عقايد شيعه مى پردازد.
اين تفسير به زبان عربى در ۱۰۷۵ق تأليف يافته و به زبان فارسى نيز ترجمه و بارها به چاپ رسيده است. تفسير اصلى نيز به طور مستقل منتشر شده است.

جواد ذوالجلالى
جهانى راز، اندر باى قرآن نباشد گفته اى همتاى قرآن نشانهاى خدا را مى توان ديد كه دارد جلوه در سيماى قرآن جمال و قدرت و فيض خدايى تجلى كرده در سيناى قرآن.
روزى كه رسول خاتم(ص) دو وزنه سنگين و دو ميراث گرانبها (قرآن وعترت) را به مردم معرفى كردو براى نجات از گمراهى، تمسك به «ثقلين»  را توصيه فرمود، اهل بيت خويش را نيز به عنوان قرآن شناسان خبير معرفى كرد، تا پس از او، امت از ائمه الهام بگيرند و شاگردى عترت را با افتخار بپذيرند.
صادق آل محمد(ص)، درباره حبل المتين قرآن و شيوه بهره گيرى از آن و جايگاه كلام الهى، سخنان نغز بسيارى دارد كه در اين نوشته به اختصار به برخى از محورهاى تعاليم و توصيه هاى حضرتش اشاره مى كنيم، باشد كه جامعه قرآنى و ولايى ما، از حضرت صادق(ع) سرمشق بگيرد و از سرچشمه هدايت قرآنى، جان عطشناك خويش را سيراب سازد.
۱ـ قرآن، تجلى گاه خدا
كلام الهى، جلوه اى از قدرت و علم و حكمت خداست و آيات قرآن، هر يك نشانه اى از عظمت الهى است. امام صادق(ع) در زمينه جلوه گاه بودن قرآن براى ذات مقدس خدا البته براى چشمهاى بيدار و دلهاى آگاه مى فرمايد:
(لقد تجلى الله لخلقه فى كلامه و لكنهم لايبصرون)(۱)
خداوند بر خلق خويش در كلام خودش تجلى كرده است، ولى آنان خدا را نمى بينند.
۲ـ گنجينه كامل
معارف قرآن بى پايان است. به تعبير خود قرآن (تبيانا لكل شىء) است؛ بيانگر هر چيز. هر پند و حكمت، هر حكم و قانون، هر علم و دانش ريشه در قرآن دارد. حتى براى آگاهى از سرگذشت پيشينيان و سرنوشت آيندگان و دانشهاى آسمان و زمين بايد به قرآن نگريست و به كمك اهل بيت عليهم السلام، از اين منبع و گنجينه كامل بهره گرفت. امام صادق(ع) مى فرمايد:
«خداوند بى همتا و قدرتمند، كتاب خويش را بر شما نازل فرمود و او راستگو و نيكوكار است. در قرآن، خبر شما و خبر آنان كه پيش از شما بودندو آنان كه پس از شما خواهند آمد، همچنين خبر آسمان و زمين است...»
و در سخن (۲) ديگرى به جنبه تبيان بودن قرآن چنين اشاره مى فرمايد:
(ان الله انزل فى القرآن تبيان كل شىء، حتى والله ما ترك شيئا يحتاج العباد اليه الابينه للناس...)(۳)
خداوند در قرآن، بيان هر چيز را نازل كرده است. به خدا قسم هيچ چيزى را كه بندگان به آن نيازمندند، فروگذار نكرده و براى مردم بيان فرموده است.
۳ـ عهدنامه الهى
قرآن، عهدى استوار ميان خداو مردم است و آيات اين كتاب، متن اين عهدنامه را بيان مى كند. در عهدنامه بايد نگريست، به آن بايدپايبند بود، مفاد آن را نبايد زير پا گذاشت. امام صادق(ع) درباره اين عهدنامه و لزوم تلاوت بخشى از آن در هر روز، چنين مى فرمايد:
«القرآن عهدالله الى خلقه، فقد ينبغى للمرء المسلم ان ينظرفى عهده و ان يقراء منه فى كل يوم خمسين آيه»(۴)
قرآن عهد خداوند نسبت به بندگان اوست. سزاوار است كه يك انسان مسلمان در اين عهدنامه الهى بنگرد و هر روز پنجاه آيه از آن را بخواند.
روشن است كه مرور بر مفاد يك عهدنامه، براى يادآورى از آن قرارداد و رعايت آن در عمل است. ميثاق خدا با بندگان بر شناختن احكام الهى و عبرت گرفتن از حكايات قرآن و عمل به اوامر او و تدبر در آيات است. جالب است كه امام صادق(ع) وقتى مى خواست قرآن تلاوت كند، قرآن را كه به دست راست خويش مى گرفت، دعايى مى خواند كه به عهد بودن قرآن و تعهدات انسان در قبال اين قرارداد، اشاره دارد. مضمون آن دعا چنين است:
«خداوندا! من عهد و كتاب تو را گشودم. خدايا! نگاهم را در اين كتاب، عبادت قرار بده و قرائتم را تفكر و تفكرم را عبرت آموزى. خدايا!  مرا از آنان قرار بده كه از مواعظ تو در اين كتاب، پند مى گيرند و از نافرمانى ات پرهيز مى كنند. وقتى كتاب تو را مى خوانم، بر دل و گوشم مهر مزن و بر ديدگانم پرده ميفكن و قرائت مرا خالى از تدبر مگردان، بلكه مرا چنان قرار بده كه در آيات و احكامش ژرف بنگرم، دستورهاى دين تو را بگيرم و عمل كنم و نگاه مرا در اين كتاب، غافلانه وقرائتم را بيهوده و بى ثمر مساز». (۵)
۴ ـ آينه عبرت
در خلال آيات قرآن، سرگذشت اقوامى از گذشته آمده است . چه نيكان وصالحان كه در سايه ايمان به عمل و پيروى از حق، سعادتمند شدند، چه عنودان و لجوجان كه با تكذيب انبيا و انكار خدا و طغيان و فساد، گرفتار عذاب الهى گشتند. قرآن، كتاب قصه وداستان نيست ، ولى سرشار از قصص و حكايات افراد و امتهاست و همه براساس درس گرفتن و الهام وعبرت و پند.
امام صادق(ع) مى فرمايد:
« عليكم بالقرآن! فما وجدتم آيه نجابها من كان قبلكم فاعملوابه، و ما وجدتموه هلك من كان قبلكم فاجتنبوه». (۶)
برشما باد قرآن! هرآيه اى را كه يافتيد كه گذشتگان، با عمل به محتواى آن آيه نجات يافتند، شما هم به آن عمل كنيد و هرآيه را ديديد كه بيانگر هلاكت پيشينيان است ، شما هم از آن (عامل هلاكت) بپرهيزيد.
اين شيوه برخورد با آيات قرآن، سودمندترين شيوه اى است كه در عمل فردى و اجتماعى مسلمانان اثر مى گذارد و قرآن هدايتگر قارى مى شود.
۵ ـ احكام جاودانه
دين خدا وآيات قرآن، حاوى يك سلسله احكام الهى است كه تا دامنه قيامت استمرار مى يابد. آنچه كه حلال الهى وحرام الهى است ، مشمول مرور زمان نمى شود و حكم خدا در اثر «جو يا شرايط جديد» يا «تمايلات اين وآن» عوض نمى گردد. امام صادق (ع) در تشريح بعثت هاى سلسله نورانى انبيا، به دوره بعثت رسول خاتم (ص) مى رسد و مى فرمايد: « تا آن كه محمد(ص) آمد و قرآن را آورد و شريعت و راه و روش قرآن را. پس حلال آن تا روز قيامت حلال است و حرام آن تا روز قيامت حرام مى باشد».
و در سخنى (۷) ديگر ، جريان قرآن را درعصرها و زمانها، همچون جريان شب و روز و ماه و خورشيد مى داند. با بيان امام صادق (ع) راه برانديشه كسانى كه احكام خدا را مقطعى و دوره اى مى دانند وعصر حاضر را براى اجراى احكام قرآن مناسب نمى دانند و قوانين وحى را براى تنظيم امور بشريت امروز وجامعه كنونى كافى نمى بينند، بسته مى شود.
۶ ـ هميشه زنده و شاداب
غير از احكام قرآن و حلال وحرام آن كه ابدى است ، خود اين كتاب ژرف و فصيح ومتين نيز با گذشت زمان كهنه نمى شود و پيوسته معارف آن براى همه اقشار در همه زمانها درخشندگى و آموزندگى دارد.
امام صادق (ع) در حديثى به رمز و راز اين جاودانگى و طراوت هميشگى در كلام خدا اشاره دارد. مردى از آن حضرت مى پرسد: چرا قرآن با نشر و درس و بررسى، تازه تر و شاداب تر مى شود و هرگز كهنه نمى شود؟
امام صادق(ع) در پاسخ مى فرمايد:
«لان الله تبارك و تعالى لم يجعله لزمان دون زمان ولالناس دون ناس فهو فى كل زمان جديد و عندكل قوم غض الى يوم القيامه».(۸)
براى اين كه خداى متعال آن را براى زمانى خاص يا مردمى خاص قرار نداده است. از اين رو قرآن در هرزمان تازه است و نزد هرقومى شاداب است تا روز قيامت.
طراوت و تازگى قرآن براى همه و هميشه، به خاطر آن است كه معجزه جاويد پيامبر (ص) و كلام الهى است و در هرعصرى پاسخگوى نيازهاى فكرى، هدايتى و اجتماعى مردم است.
۷ ـ حفظ ، آموزش وعمل
گرچه تلاوت قرآن و حفظ كردن آيات آن ثواب دارد وارزشمند است ، ولى تكليف مسلمانان در اين حد خلاصه نمى شود. حفظ كردن بايد همراه با عمل باشد و ياددادن و يادگرفتن به قصد اجراى فرموده هاى خداى متعال . حضرت صادق (ع) فرموده است:
«الحافظ للقرآن، العامل به ، مع السفره الكرام البرره» (۹)
كسى كه حافظ قرآن و عمل كننده به آن باشد، همراه با سفيران والامقام و نيكوكار الهى (فرشتگان مقرب) خواهد بود.
ضرورت آموختن قرآن نيز در كلام آن حضرت مطرح است. مى فرمايد:
«ينبغى للمؤمن ان لايموت حتى يتعلم القرآن او يكون فى تعلمه » (۱۰)
سزاوار است كه مؤمن نميرد، تا آن كه قرآن را آموخته باشد، يا در حال و مسير فراگرفتن قرآن باشد.
با اين حال، پايبندى به احكام قرآن و عمل به آن در تعبير امام صادق (ع) چنين بيان شده است: «واحذر ان تقع من اقامتك حروفه فى اضاعه حدوده» (۱۱)
بپرهيز از اين كه در مسير اقامه حروف، به اضاعه حدود بيفتى.
بسيارند آنان كه در شكل و ظاهر به قرآن مى پردازند و در وراى جلوه هاى ظاهرى قرآنى، عمل به قرآن مطرح نيست. اين گونه برخورد تشريفاتى و مراسمى و شكلى با قرآن، در شأن كلام الهى و منشور آسمانى نيست.
۸ـ ادب و آداب تلاوت
خواندن قرآن نيز آدابى دارد، هم آداب ظاهرى همچون مسواك، وضو، ترتيل، صوت خوش، روبه قبله بودن، حفظ احترام كلام الله و … و هم آداب باطنى و حالت هاى روحى و توجه قلبى و عنايت به كلام خدا و پيدا كردن حالت خشوع و تذكر و تأثيرپذيرى از تلاوت، اين نكات در كلمات امام صادق (ع) بسيار بيان شده است. به برخى از اين رهنمودها اشاره مى شود:
امام صادق (ع) مى فرمايد:
هرگاه نزد تو قرآن تلاوت مى شود، برتو لازم است گوش بدهى و سكوت و توجه داشته باشى:
«اذا قرىء عندك القرآن وجب عليك الانصات و الاستماع» (۱۲)
اين همان نكته قرآنى است كه در آيه ۲۰۴ سوره اعراف آمده است:
(و اذا قرىء القرآن فاستمعوا له وانصتوا.)
و در سخن ديگرى به نقل از حضرت رسول (ص) مى فرمايد كه : «راه قرآن را نظيف و پاكيزه كنيد. مى پرسند: راه قرآن چيست؟
مى فرمايد: دهان دهان يتان. مى پرسند: چگونه؟ مى فرمايد: با مسواك.(۱۳)
در حديث ديگر، امام صادق (ع) فرموده است:
كسى كه قرآن بخواند، ولى قلبش رقت پيدا نكند و در برابر خداوند خاضع نشود و در درون، حالت حزن و خشيت و هراس نيابد، شأن و جايگاه والاى خدا را سبك شمرده است، بنگر كه كتاب پروردگارت را چگونه مى خوانى و با منشور لايت خويش چه برخوردى دارى و اوامر و نواهى آن را چگونه پاسخ مى دهى و حدود و تكاليف آن را چگونه امتثال و فرمانبردارى مى كنى؟! در آيه هاى وعد و وعيد، درنگ كن، در امثال و مواعظ قرآن انديشه كن. مبادا اقامه حروف و قرائت ظاهر، تو را در تباه ساختن حدود آن بيندازد!…(۱۴)
تلاوت با حزن و حالتى اندوهناك كه نشان دهنده تأثر روحى قارى از آيات كلام خداست، ادب ديگرى از آداب تلاوت است. امام صادق (ع) فرموده است:
«ان القرآن نزل بالحزن فاقروه بالحزن»
قرآن با (۱۵) حزن نازل شده است، شما هم، آن را حزين قرائت كنيد.
۹ـ جوانان و قرآن
موج مقدس و فراگير قرآنى كه در كشورمان وجود دارد و اين همه نوجوانان و جوانان را در جلسات ترتيل و قرائت و مسابقات حفظ و خواندن و مفاهيم آيات، برگرد محور نورانى قرآن جذب كرده است، قابل ستايش و مايه شكر و سپاس است. انس با قرآن، دلهاى جوانان را روشن و زندگيهاشان را با صفا مى كند و عامل جذب آنان به پاكى و راه خدا مى شود.
امام صادق (ع) مى فرمايد: هر جوان مؤمنى كه قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خون او در مى آميزد و خداوند او رابا فرشتگان بزگوار همراه مى سازد و قرآن روز قيامت نگهدارنده او (از دوزخ) خواهد بود:
«من قرئى القرآن و هو شاب مؤمن، اختلط القرآن بلحمه و دمه، وجعله الله مع السفره الكرام البرره و كان القرآن حجيزا عنه يوم القيامه.»(۱۶)
بخصوص، خانه هايى كه نواى خوش قرآن از حنجره هاى داوودى از آنها به گوش مى رسد و صبح و شام، جوانان صاحبدل و روشن ضمير، همدم كتاب خدايى اند و لحظات خويش را با انس با قرآن سپرى مى كنند، مشمول رحمت خدا و هدايت قرآنى مى شوند. اين گونه خانه هاى نورانى از تلاوت، در آسمانها تابان و فروزان است. امام صادق (ع) مى فرمايد:
خانه اى كه يك فرد مسلمان در آن قرآن تلاوت مى كند، براى اهل آسمان نورانى ديده مى شود، همچنان كه مردم دنيا در آسمان ستاره درخشان را مى بينند. (۱۷)
۱۰ـ نكته هاى ديگر
همچنان كه ياد شد، در درياى كلمات حضرت صادق (ع) گهرهاى فراوانى وجود دارد كه درباره قرآن كريم است. نقل آنها به طول مى انجامد. عصاره وخلاصه اى از آن مضامين را كه در برخى روايات ديگر آمده است، تقديم مى كنيم.
امام صادق (ع)، قرآن را داراى آيات ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه مى داند و بهره گيرى از قرآن را براى كسانى روا مى شمرد كه به اين نكات توجه داشته باشند و گرنه گمراه مى شوند و گمراه مى كنند. وى براى فراگيرى هر حرف از قرآن، پاداش ده حسنه بيان مى كند و مى فرمايد: قرآنى كه خوانده نمى شود و غبار بر آن مى نشيند، روز قيامت به درگاه خدا شكايت مى كند. تلاوت راستين را آن مى داند كه قرآن خوانان، وقتى به آيات بهشت و جهنم مى رسند، مى ايستند و تأمل مى كنند. اهل بيت عليهم السلام را وارثان كتاب خدا و برگزيدگان خلق مى شمرد و از اين خاندان به عنوان وجه الله، آيات، بينات و حدودالله ياد مى كند و ولايت ائمه را قطب و محور قرآن وهمه كتب آسمانى معرفى مى كند و قرآن را «ثقل اكبر» مى نامد و آن را چراغ هدايت و فروغ تاريكى و حيات بخش قلب بينا و گشاينده چشم و دل مى شمارد. از ديدگاه آن حضرت، قرآن «معيار» و ملاك درستى و حقانيت هر حرف و حديث است و مى فرمايد:
هر چه كه از ما براى شما نقل مى شود، در صورتى كه مخالف با قرآن باشد ما نگفته ايم و شما نپذيريد. او اهل بيت پيامبر(ص) را خزانه داران علم الهى و بازگو كنندگان وحى خدا مى داند و از تفسير به رأى نهى مى كند و از آن قارى كه به خاطر خود نمايى يا كسب درآمد، به قرائت مى پردازد، نكوهش مى كند.
پايان بخش نوشته را حديثى از آن حضرت درباره فضيلت سوره فجر و دعوت به خواندن آن در نمازها تقديم امت شهيدپرور و فجرآفرينان مى شود. امام صادق (ع) مى فرمود:
«اقروا سوره الفجر فى فرائضكم و نوافلكم، فانها سوره الحسين بن على من قراءهاكان مع الحسين فى درجته من الجنه» سوره فجر (۱۸) را در نمازهاى واجب و مستحب خود بخوانيد، چرا كه آن، سوره حسين بن على(ع) است. هر كس آن را بخواند، در بهشت همراه حسين (ع) و در رتبه و درجه او خواهد بود.
«والفجر» كه سوگند خداى ازلى است
روشنگر حقى است كه با آل على است
اين سوره به گفته امام صادق (ع)
مشهور به سوره حسين بن على (ع) است. (۱۹)
اميد است كه در سايه رهنمودهاى حضرت صادق (ع)، با چشمه وحى الهى آشناتر شويم و «قرآنى» بينديشيم و «قرآنى» زندگى كنيم.
پى نوشتها:
۱ـ بحارالانوار، ج،۸۹ (بيروت)، ص۱۰۷
۲ـ كافى، ج،۲ ص۵۹۹.
۳ـ بحارالانوار، ج،۸۹ ص۸۱.
۴ـ وسائل الشيعه، ج،۴ ص۸۴۹.
۵ـ بحارالانوار، ج،۹۵ ص۵.
۶ـ الحياه، ج،۲ ص۱۱۶.
۷ـ كافى، ج،۲ ص۱۸.
۸ـ بحارالانوار، ج،۸۹ ص۱۵.
۹ـ الحياه، ج،۲ ص ۱۵۲.
۱۰ـ همان، ص۱۵۵.
۱۱ـ بحارالانوار، ج،۸۲ ص۴۳.
۱۲ـ وسائل الشيعه، ج،۴ ص۸۶۱.
۱۳ـ الحياه، ج،۲ ص۱۵۸.
۱۴ـ بحارالانوار، ج،۸۹ ص۲۰۷.
۱۵ـ وسائل الشيعه، ج،۴ ص۸۵۷.
۱۶ـ الحياه، ج،۲ ص۱۶۴.
۱۷ـ كافى، ج،۲ ص۶۱۰.
۱۸ـ تفسير برهان، ج،۴ ص۴۵۷؛ مجمع البيان، ج، ،۵ ص۴۸۱.
۱۹ـ از جواد محدثى.

اَللّهُمَّ ارزُقنى فيهِ فَضلَ لَيلَةِ القَدرِ وَ صَيِّر اُمُورى فيِه مِنَ العُسرِ الَى اليُسرِ وَ اقبَل مَعا'ذيرى وَ حُطَّ عَنّى الذَّنبَ وَ الوِزرَ يا' رَئُوفَاً بِعِبا'دِهِ الصّالِحينَ.
خداوندا! در اين روز فضيلت اليلة القدر را نصيب من گردان و تمام امور و كارهاى مشكل مرا آسان و راحت ساز و عذرهايم را بپذير و وزر و گناهانم را محو و نابود فرما اى رؤوف و مهربان در حق صالحان!
دعاى روز بيست و هشتم
اَللّهُمَّ وَ فِّر حَظّى فيهِ مِنَ النَّوافِلِ وَ اكرِمنى فيهِ بِاِحضا'رِ المَسائِل وَ قَرِّب فيهِ وَسيلَتى الَيكَ مِن بَينِ الوَسا'ئِلِ يا' مَن لا' يَشغَلُهُ اِلحا'حُ الملحّينَ.
خداوندا! در اين روز به اعمال نافله و مستحبات مرا بهره  وافر عطا فرما و به حاضر و آماده ساختن مسائل امورى كه در دنيا و آخرت به آن نياز دارم در حقم كرم فرما و وسيله مرا بين وسائل و اسباب به سوى حضرتت نزديك ساز اى خدايى كه سماحت و الحاح بندگان تو را از كار لطف، جود و بخشش باز نخواهد داشت!

* هرگاه از كارى ترسيدى، خود را در آن بيفكن زيرا سختى ترس آن، از سختى وارد شدن در آن كار بيشتر است.
* اى فرزند! از دوستى با احمق برحذر باش، چه او مى خواهد كه نفعى به تو برساند اما زيان مى رساند از دوستى با بخيل بركنار باش زيرا در هنگامى كه احتياج تو به او زيادتر است از كمك به تو دريغ مى نمايد از دوستى با بدكاران به دور باش كه تو را به بهاى اندكى مى فروشد از دوستى با دروغگو حذر كن كه او مانند سراب دور را براى تو نزديك و نزديك را در نظرت دور وانمود مى كند.
* دوست خود را به حد اعتدال دوست بدار، شايد روزى دشمن تو گردد و دشمن خود را بدون زياده روى دشمندار شايد روزى دوست تو گردد.
* در مستحباتى كه به واجبات زيان مى رساند تقربى (به درگاه خداوند) نيست (و اجرى ندارد).
* ايمان شناختن با دل، اقرار به زبان و عمل با اعضا و جوارح است.
* بالاترين بى نيازى ترك آرزوهاست.
* بامداد (حقيقت) براى كسى كه دو چشم (بينا) دارد هويدا و روشن است.

دكتر على شريعتى
مرگ، نه حلاج وار: مرگى پاك، در راهى پوك،
كه على وار:
براى خشنودى خدا، يعنى در خدمت به خلق، براى او، تنها كارى است كه در زندگى كه خود نيز از آن سود مى برد!
و اين است كه حسين، در پايان آن روز سرخ، در موج خون همه كسانش، آراسته، شسته و عطرزده و جامه زيباى خويش پوشيده ـ نسيم شهادت كه بر او قوى تر مى وزد و بوى خون خويش را كه صريح تر استشمام مى كند ـ از شوق بى تاب تر و از شادى برافروخته تر مى شود، تا آنجا كه خصم نابينا نيز مى بيند و با شگفتى و سرزنش، مى پرسد كه:
مگر داماد شده اى اى پسر ابى طالب؟!
و پاسخ مى دهد، سرفراز و سرشار پيروزى،كه: آرى!
حجله سرخ را آراسته اند، همسر زيباى شهادت ـ كه با مرگ، عقد زندگى بسته است ـ اكنون وارد مى شود!
و على، تا لبه زهرآگين پولاد را در پرده هاى مغزش حس مى كند؛ احساس مى كند كه بار سنگين آن امانتى كه آسمان و زمين وكوه هاى سنگ را مى شكست، از دوشش افتاد، آزاد شد. از شوق گويى مژده اى را فرياد مى كشد:
فزت و رب الكعبه!
به خداوند كعبه، رها شدم!
اخلاص:
يكتايى در زيستن، يكتايى در بودن، يكتايى در عشق.

كتاب تفسير سوره بقره به زبان فرانسوى در غرفه كتابهاى روز قرآنى حوزه اروپا و آمريكا در بخش مكتوب دوازدهمين نمايشگاه بين المللى قرآن كريم به نمايش گذاشته شده است. به گزارش ستاد خبرى نمايشگاه قرآن، اين كتاب كه در سال ۲۰۰۱ و توسط انتشارات ايكرا در فرانسه به چاپ رسيده است در تفسير سوره بقره به بررسى موضوعات متعددى همچون تشكيل امت اسلامى با محوريت احكام و اعمال مذهبى، روابط اجتماعى ، اخلاق، قوانين فردى، مسائل مربوط به ازدواج، طلاق و ديگر مسائل حقوقى پرداخته است.
برپايه اين گزارش ، از ديدگاه نويسنده كتاب ، اين سوره مفاهيم ايمان، كفر ونفاق را تشريح كرده و همچنين ضمن مقايسه انسان هاى سعادتمند و گناهكار درباره آغاز آفرينش آدم و رحمت بزرگ الهى نسبت به بشر نيز اشاره هايى داشته است.
تلاوت قرآن در نيروى مقاومت بسيج
نيروى مقاومت بسيج براى چهارمين سال اقدام به دعوت از قاريان مصرى براى تلاوت در ماه رمضان كرده است.
سرهنگ سيدحسن پورموسوى، مسؤول دارالقرآن اين نيرو مى گويد: تا پايان ماه رمضان ۹۰ محفل قرآنى در ۲۲ استان كشور برگزار مى شود. وى مى افزايد: سه قارى مصرى ـ انورشحات محمدانور، عبدالوهاب طنطاوى و حجاج رمضان عبدالفتاح درويش هنداوى ـ ۳۰ قارى ايرانى و دهها گروه همخوانى دراين محافل به اجراى تلاوت و برنامه مى پردازند.
ادامه برنامه ها تا پايان ماه رمضان عبارتند از:
۸۳‎/۸‎/۲۱ رمضان الهنداوى ، مسجدالمهدى (عج) ، كرج
۸۳‎/۸‎/۲۲ رمضان الهنداوى و عبدالوهاب طنطاوى ، ۸ صبح دارالحفيض ساوجبلاغ و طنطاوى ، ساعت ،۲۱ اسلامشهر
قصه هاى قرآن در تابلو فرش نفيس كعبه
تابلو فرش نفيس كعبه، كارى از هنرمندان قاليباف آذرى، در دوازدهمين نمايشگاه قرآن كريم به نمايش عمومى گذاشته شد.
به گزارش ستاد خبرى نمايشگاه قرآن، اين تابلو در ابعاد عرضى ۲*۳ با كرك و ابريشم روى چله ابريشمى بافته شده است و تصاوير مختلفى از قصه هاى قرآن واماكن مذهبى در آن ديده مى شود.
برپايه اين گزارش ، موضوعاتى نظير خانه خدا، قصه اصحاب كهف، حمله ابابيل به سپاه ابرهه به ساخت خانه كعبه به دست حضرت ابراهيم (ع) ، به معراج رفتن حضرت محمد (ص)، از جمله تصاوير بافته شده دراين فرش است.
طراحى نقشه اين قالى چشمنواز كار استادان اصغرپور و محمدزاده است و تنوع رنگ و بافت متراكم ۶۰ رج از ويژگى هاى ديگر آن مى باشد.
نمايشگاه گرافيك اسماء مبارك حضرت على (ع) در فرهنگسراى قرآن
به گزارش روابط عمومى فرهنگسراى قرآن اين فرهنگسرا در ماه مبارك رمضان اقدام به برپايى نمايشگاه گرافيك اسماء مبارك حضرت على عليه السلام نموده است.
اين نمايشگاه حاصل تلاش استاد حسين عبداللهى است كه اسماء اميرالمؤمنين را در قالب ۸۴ اثر گرافيكى در معرض ديد علاقه مندان قرار مى دهد.
نمايشگاه مذكور تا پايان ماه مبارك رمضان در نگارخانه هدى فرهنگسراى قرآن پذيراى علاقه مندان خواهد بود.
بازديدكنندگان عزيز مى توانند همه روزه از ساعت ۹ لغايت ۱۶ به فرهنگسراى قرآن به نشانى : خيابان قزوين ، نرسيده به ميدان شمشيرى ، نبش خيابان شهيد كاظمى مراجعه نمايند.