محمد طه يقينى
• بخش نخست

تاريخ روابط بين الملل ايالات متحده آمريكا سرشار از نيرنگ و نفاق و سياست بازى در راستاى حفظ منافع اين كشور در نظام بين الملل بوده است. البته واقع بينى نيز همين است كه آمريكاييها براى حفظ منافع خود چنين رويكردى را اتخاذ نكنند. آنها بسته به شرايط و زمان، دوستان خود را به دشمن و دشمنان خود را به دوست تبديل كرده اند. البته يك استثناى بسيار برجسته در اين خصوص وجود دارد و آن ملت و دولت جمهورى اسلامى ايران بوده كه سالهاست از پيروزى انقلاب اسلامى ايران مى گذرد و اين فريب، نيرنگ و نفاق آمريكاييها درخصوص ملت و دولت ايران كارساز نگرديده است.
ولى اين وضعيت درخصوص صدام حسين يك مثال كاملاً برجسته و عينى است. به دنبال بروز تحولات عميق سياسى و امنيتى در آمريكا در فضاى بعد از۱۱ سپتامبر۲۰۰۱ و تصميم جدى كاخ سفيد براى سرنگونى رژيم بعثى صدام با هدف اجراى اولين طرحها و راهبردهاى قرن ۲۱ اين كشور، موج حملات تبليغاتى وديپلماتيك عليه صدام و سياستهاى رژيم بعث، توسط غربيها بويژه رسانه هاى آمريكا به راه افتاد. دراين راستا با توجه به نياز كاخ سفيد براى بهره بردارى از تخريب چهره كريه صدام و افشاى جنايات رژيم بعث چه قبل ازاشغال وچه بعد ازاشغال عراق، اين تحركات فعالانه تداوم يافت.
قبل از حمله به عراق، بيشترين تأكيد كاخ سفيد بر وجود تسليحات كشتار جمعى در عراق و ارتباطات صدام با گروههاى تروريستى تمركز داشت. با اشغال عراق و عدم كشف اينگونه سلاحها در عراق كه رسوايى فراوانى نيز براى بوش درمحافل سياسى و مطبوعاتى داخلى و خارجى آمريكا داشت، كاخ سفيد بر جنايات ديگر صدام از جمله گورهاى دسته جمعى، اشغال كويت و بعضاً اشاره به استفاده تسلحيات شيميايى ازسوى صدام درجنگ عليه جمهورى اسلامى ايران و . . . تمركز كرد. دراين راستا وزارت خارجه آمريكا حتى به چاپ متون، ارائه گزارشات و اسناد زيادى دراين خصوص با هدف معرفى رژيم بعثى صدام اقدام ورزيد. اين تحركات در دوران اشغال عراق شكل جدى ترى به خود گرفت.
درمجموع معرفى چهره كريه صدام و افشاى جنايات اين رژيم ازسوى دوستان غربى و متحدان آمريكايى آن، جايگاه جمهورى اسلامى ايران و ارزش مقاومت وپايدارى ملت ايران را درمقابل اين ديكتاتور قوياً در محافل سياسى ومطبوعاتى ارتقا داد. اگرچه با اشغال كويت ازسوى صدام بسيارى از دوستان و حاميان منطقه اى وبين المللى وى رسوا شدند و ازآن همه حمايتهاى دوران جنگ تحميلى عليه ايران افسوس خوردند ولى تحركات تبليغاتى ضد صدام درفضاى بعد از۱۱سپتامبر براى دولت و ملت ايران جذابيت خاص خود را داشت چرا كه چهره مظلوميت ايران را كه ۸سال تحت فشار جنگ تحميلى وخسارتهاى ناشى ازآن بود را بيشتر درافكارعمومى جهان نمايان ساخت. البته هرگز نبايد اين نكته مهم را فراموش كرد كه آمريكاييها همواره به فكر منافع خود هستند. آنها هيچ وقت براى جمهورى اسلامى ايران و دلسوزى براى ملت ايران گامى برنمى دارند ونخواهند برداشت. معرفى صدام و افشاى جنايات وى درراستاى حمايت آنها از ملت ايران نبايد تلقى شود چرا كه درآن مقطع زمانى آمريكا نياز داشت كه صدام را اينگونه معرفى كند تا وى را درافكار عمومى جهان تخريب و زمينه هاى لازم براى سقوط وى را فراهم آورد و حمله يك جانبه خود به عراق كه خارج ازچارچوب سازمان ملل بود را موجه و مشروع جلوه دهد.
دراين مقال به صورت مختصر از زبان كاخ سفيد و اسناد وزارت خارجه آمريكا كه حامى سرسخت صدام عليه منافع جمهورى اسلامى ايران بوده است به معرفى چهره كريه رژيم صدام در دوران ۳۵ سال استبداد اين رژيم مى پردازيم.
> معرفى چهره كريه رژيم صدام
رژيم صدام حسين در عراق تهديدى براى صلح و امنيت جهان است زيرا چهار راهى است كه سلاح هاى كشتار همگانى، تروريسم دولتى، تجاوز بين المللى، و تجاوز مداوم به حقوق بشر در آنجا و تحت حكومت يك جبار سلطه گر با هم تلاقى مى كنند.
جورج دبليو بوش در خطابه خود به سازمان ملل در سپتامبر۲۰۰۲ چنين گفت: «تاريخ، منطق و حقايق تنها به يك نتيجه ختم مى شود: رژيم صدام حسين يك خطر مهيب و افزاينده است. حرفى برخلاف اين مطلب يك اميد واهى در مقابل شواهد و مدارك است. تصور اينكه اين رژيم نيات خيرى دارد به خطر انداختن جان ميليونها نفر و صلح جهانى در يك قمار نامسؤولانه است و اين ريسكى است كه ما بايد بر خود قبول كنيم» .
جامعه بين المللى اكنون قدم مهمى در رابطه با روبرو شدن با تهديد عراق برداشته و آن بپا خاستن و اعتراضى است كه يك صدا از طريق سازمان ملل انجام مى شود بدين معنى كه درخواست مى كند عراق سلاح هاى كشتار همگانى خود را آشكار كرده و آنها را فوراً و بدون قيد و شرط معدوم سازد، وانگهى قطعنامه هاى شوارى امنيت سازمان ملل با اكثريت آراء تأكيد مى كنند كه عراق از تعهدات خود همچنان سرپيچى كرده است، اين قطعنامه ها همچنين خاطر نشان مى سازد كه هر تخطى اضافى ديگر عواقب وخيمى دربر خواهد داشت. به دنبال اقدام شوراى امنيت، آمريكا اعلام كرد كه قطعنامه مصوبه امروز رژيم عراق را در برابر آزمايشى قرار مى دهد، يك آزمايش نهايى. عراق اكنون بايد بدون تأخير يا گفت وگو كاملاً خلع سلاح شده و به طور كامل بازرسان را پذيرا شده و به طور اساسى راهى را كه در يك دهه در پيش گرفته بود تغيير دهد.
صدام حسين از زمان شكست خود در جنگ خليج فارس با مسخره كردن درخواست هاى مكرر سازمان ملل مبنى بر نابودسازى سلاح هاى شيميايى، بيولوژيكى و هسته اى، توهين خود را به جامعه بين المللى نشان داده است. درخواست هاى سازمان ملل مبنى بر آنكه رژيم بغداد از ظلم و جور نسبت به مردم خود دست برداشته، زندانيان سياسى را آزاد كند، اموال دزديده شده را برگرداند و دست اندازى غير قانونى خود نسبت به برنامه نفت در برابر مواد غذايى را پايان دهد نيز ناديده گرفته شده است. رژيم صدام حسين در عراق يك فاجعه براى حقوق بشر است. در اين كشور مرتباً هزاران شهروند در معرض دستگيرى هاى دلخواهانه، شكنجه و اعدام هستند، آزادى بيان، مذهب، وابستگى سياسى، زندگى خصوصى، وحقوق قانونى جريانات قضايى هيچكدام وجود ندارد.
اين رژيم با همان بى رحمى و شقاوتى جوامع مذهبى عراق را مورد حمله و استثمار قرار داده كه به ديگر گروه هايى را كه قصد مخالفت يا بدست آوردن خودمختارى محدودى داشته اند حمله كرده است. بغداد مبارزه بى رحمانه اى با پيروان اكثريت شيعه به راه انداخته و مرتباً رهبران مذهبى و نيز شيعيان عادى را بدون دليل دستگير كرده و به طور خودسرانه در مدت كمى اعدام مى كند.
سرويس هاى نظامى و امنيتى عراق در مناطق بزرگى از اين كشور براى پاكسازى قومى مورد استفاده قرار گرفته و تخمين زده مى شود كه يك ميليون نفر را در سراسر اين كشور آواره كرده باشند. آنان همچنين اقليتها را به طرز وحشيانه اى مورد آزار قرار داده و با آنهايى كه مخالف فرض مى شوند نيز همين رفتار سبوعانه را دارند. در اين حملات نيروهاى عراقى مرتباً از سلاح هاى شيميايى بر عليه غير نظاميان غير مسلح استفاده كرده اند. صدام حسين با بى رحمى تمام همچنان به دنبال تهيه سلاح هاى شيميايى، بيولوژيكى، و هسته اى بوده و اين كار على رغم تلاش هاى بازرسان بين المللى و تحريم هاى همه جانبه اى صورت گرفته است كه به قيمت رنج ومحنت مردم عراق تمام شده و اين آلام، هنوز هم ادامه دارد. عراق يك كشور حامى تروريسم باقى مانده و همچنين به سياست هاى ديرپاى خود در مورد ارائه حمايت هاى سياسى و پناه دادن به گروه هاى مختلف تروريستى ادامه مى دهد.
رژيم عراق براى مدت هاى طولانى نيز در تعليم و سازماندهى گروه هاى تروريستى دست داشته كه بيشتر آن در اطراف منطقه اى به نام سلمان پاك انجام مى شود. علاوه بر آن شواهد محكمى در دست است كه تروريست هاى القاعده كه از افغانستان فرار كرده اند در داخل عراق پناه گرفته اند. فساد دامنگير تمامى عراق شده، كشورى كه در بسيارى از موارد به عنوان مايملك صدام حسين و خانواده او اداره مى شود. صدور غير قانونى نفت، بستن مالياتها و عوارض اضافى پنهانى بر فروش نفت، و ساير دست اندازيها و تخلفات برنامه تحريم هاى سازمان ملل و برنامه نفت در برابر مواد غذايى منابع اصلى در آمدهاى نامشروع صدام حسين است. تمامى اين درآمدهاى غير قانونى به جيب خانواده و حاميان او رفته و ابداً در راه رفاه مردم خرج نمى شود.
پس از آنكه صدام حسين به طور كامل قدرت را در دست گرفت، كشور خود را در دو جنگ ويرانگر وارد كرد جنگ ايران و عراق و اشغال كويت. هر كدام از اين جنگها حاصلى نداشت جز آنكه براى مردم عراق مشقت، مرگ، شكست و حقارت ملى به بار آورد.