گروه بين الملل ـ سياستمداران اهل سنت عراق خواستار به تعويق افتادن انتخابات در روز سى ام ژانويه شدند و يك مقام ارشد عراقى گفت كه دولت پذيرفته است تا با هواداران صدام حسين در بيرون عراق ديدار كند تا آنها را متقاعد به دست كشيدن از شورش نمايد.
بنا به گزارش آسوشيتدپرس، محاصره و تهاجم به فلوجه، شمار زيادى از چهره هاى متنفذ اهل سنت عراق را خشمگين كرده و آنها مردم را به تحريم انتخابات عمومى دعوت كرده اند؛ اقدامى كه ممكن است مشروعيت دولت اياد علاوى را بر باد دهد. عدنان باجه جى سياستمدار ارشد و وزير امور خارجه سابق عراق اعلام كرد كه به تعويق انداختن انتخابات براى سه ماه يا بيشتر به رهبران سياسى امكان مى دهد تا روحانيون اهل سنت و سايرين را متقاعد كند كه دست از فراخوان تحريم بردارند.
وى گفت: فكر مى كنم رها كردن بخش هاى زيادى از جمعيت عراق از روند سياسى به صلاح هيچ كسى نيست.
هفت حزب سنى نيز خواستار تعويق انتخابات شده اند و مى گويند خواهان تضمين هايى هستند مبنى بر اين كه در دولت آينده به حاشيه رانده نخواهند شد.
«هوشيار زيبارى» وزير خارجه عراق به منظور جلب حمايت اهل سنت اعلام كرد كه يك هيأت عراقى در پايتخت اردن با شمارى از اعضاى جنبش هاى سياسى اپوزيسيون از جمله برخى از هواداران صدام كه در فهرست افراد تحت تعقيب هستند، ديدار خواهد كرد تا آنها را به دست شستن از شورش و شركت در انتخابات قانع كند.
هيچ تاريخى براى ديدار با اعضاى حزب سابق بعث تعيين نشده و زيبارى نگفت كه چه كسانى حضور خواهند يافت،هر چند تماس با تروريست ها را منتفى دانست.
از سويى، يك پايگاه اينترنتى ديروز بيانيه اى را به نام شبه نظاميان عراقى مخالف اشغالگرى در فلوجه منتشر كرد كه در آن اعلام شده است شبه نظاميان با سازماندهى مجدد گروه هاى خود، حملات مسلحانه عليه نيروهاى آمريكايى و عراقى را از سر خواهند گرفت.

نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى

بوش به روو گفت: «ما در آستانه جنگ هستيم و بايد صبر كنى». او بايد تصميم مى گرفت. رئيس جمهور عملاً شروع جنگ را به او اطلاع داده بود. در شرايط فعلى، جنگ تنها انتخاب ممكن بود. بوش گفت: «لحظه جنگ نزديكه» . اگرچه او به تاريخى اشاره نكرد، اما از گفته هاى رئيس جمهور مشخص بودكه اين اتفاق در ژانويه ، فوريه، مارس، يا كمى ديرتر رخ خواهد داد.
روو در پاسخ گفت: «مشكلاتى را كه در مبارزات انتخاباتى پدرتان داشتيم، فراموش نكنيد. خيلى ها معتقد بودند كه او دير شروع به اين كار كرد».
بوش گفت: «متوجه هستم». بوش، خود در جريان انتخابات پدرش حضور داشت. اما به هر جهت، اين تصميم گرفته شده و راهى است كه آنان بايد بروند.بنابراين، قضيه جمع آورى پول فعلاً منتفى است. پرداختن به جنگ مانع از حضور او در فعاليت هاى انتخاباتى مى شود. طرح روو بايد با اين وضعيت همگون شود. بوش به روو گفت: «هر زمان كه آماده بودم، به تو مى گويم كه كار را شروع كنى».
روو مأيوس شده بود، اما به هر جهت كارى نمى شد كرد. جنگ درحال آغاز بود وبه هيچ وجه نمى شد بوش را متقاعد كرد كه اورا در «آلتونا» ى ايتاليا «آيوا» و يا هرجاى ديگرى، نياز به جمع آورى پول دارد.
رئيس جمهورى در روز ششم ژانويه به واشنگتن بازگشت و در ساعت ۳‎/۳۰ بعدازظهر براى پانزدهمين بار طى دوسال گذشته با اعضاى دولت ملاقات كرد. اين گروه، نقش مهمى در تصميم گيرى براى جنگ نداشت. او به اعضاى دولت گفت: «لشكركشى به منطقه بنا به دلايلى صورت گرفته است.»
سپس او درملاقات عمومى با خبرنگاران با حالتى مصالحه جويانه درباره صدام صحبت كرد و گفت: «به نظرمى رسد او حاضر به تبعيت نيست. اما صدام هنوز زمان دارد و ما همچنان از او مى خواهيم كه به صداى جهانيان گوش كند».
دو روز بعد، رئيس جمهورى با رهبران هردوحزب دركنگره ملاقات كرد. او گفت: «بعضى اوقات لازم است تا براى آنكه ديپلماسى خوب كاركند، كمى هم زور چاشنى آن شود. من قبل ا زهر تصميمى، حتماً علت آن را به اطلاع كنگره و مردم آمريكا خواهم رساند.» درساعت ۵‎/۲۰ بعد ازظهر، بوش درمحل اقامت خود با رهبران جمهوريخواه ملاقات كرد و گفت: «فرصت مناسبى است كه من با مردم سخن بگويم و نيروها را آماده جنگ كنم. واضح و روشن است كه صدام حسين خلع سلاح نخواهدشد. من بايد قبل از آن كه سروصدايى بلندشود، كارهاى لازم را انجام دهم».
درروز نهم ژانويه، فرانكس براى ارائه گزارش آخرين تحولات طرح حمله به رئيس جمهورى، به واشنگتن رفت. موضوع اصلى تركيه و عدم اجازه اين كشور به استقرار نيروهاى تهاجمى آمريكا بود. تأخير در اين مسأله به معناى آن بود كه فرانكس بايد از جبهه شمالى چشم پوشى مى كرد.
علاوه بر اين، فرانكس نگران احتمال عدم حمايت اردن و عربستان سعودى بود.
ملك عبدالله دوم پادشاه اردن همان هفته با رهبران تركيه، مصر و سوريه ملاقات كرده بود تا هماهنگى هاى لازم را براى جلوگيرى از جنگ صورت دهد.
اين درحالى بود كه او به صورت مخفيانه از تلاش هايى كه براى جنگ صورت مى گرفت، حمايت مى كرد. تنت با او رابطه نزديكى داشت. سيا سالانه ميليون ها دلار به سرويس اطلاعاتى اردن كمك مى كرد. اما اكثريت مردم اين كشور را فلسطينى ها و طرفداران صدام تشكيل مى دادند. بيشترين حجم نفت اردن از عراق به اين كشور مى آمد. عراق هم مأمورانى را در اردن داشت.
ملك عبدالله دوم تحت فشار شديدى قرارداشت و تنت هم با واردكردن او به پذيرش حمايت از جنگ، بار مسؤوليتش را افزايش داد. ادامه دارد

روزنامه «نيويورك تايمز» نوشت: بوميان آمريكايى (سرخپوستها) پس از گذشت ۳۲۹ سال اجازه ورود به شهر بوستون (مركز ايالت ماساچوست) را پيدا خواهند كرد.
اين روزنامه نوشت: قانون ممنوعيت ورود بوميان آمريكايى به اين شهر از سال ۱۶۷۵ به مرحله اجرا گذاشته شده است.

گروه بين الملل ـ «سرگى لاوروف» وزير امور خارجه روسيه ديروز از مداخله غرب در اوكراين در شرايطى انتقاد كرد كه اتحاديه اروپا بر تلاش هاى خود براى آنچه ميانجيگرى در مناقشه انتخابات رياست جمهورى در اين جمهورى اتحاد شوروى سابق ناميده است، افزود.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، لاوروف در مسكو به خبرنگاران گفت: ما از اقدامات برخى دولت ها براى منحرف كردن وضعيت اوكراين از مسير قانونى نگرانيم، به خصوص زمانى كه پايتخت هاى اروپايى اعلام كردند كه اين انتخابات را به رسميت نمى شناسند و اوكراين بايد با غرب باشد. اين مردم اوكراين هستند كه بايد تصميم بگيرند اوكراين بايد كدام طرف باشد نه ديگران كه خود را وصى و وكيل آنها مى دانند. ما نسبت به رويدادهاى اوكراين بى تفاوت نيستيم.
وى خاطرنشان كرد: اوكراين از نظر جغرافيايى نزديك غرب، ولى در عين حال، نزديك روسيه است. ما اميدواريم جهان به انتخاب ملت اوكراين و به حقش براى تعيين سرنوشت و امور داخلى شان احترام بگذارد.اين قبيل اعلاميه ها، آدم را به اين فكر مى اندازد كه برخى خيلى دوست دارند كه تقسيم بندى هاى تازه اى در اروپا ترسيم كنند.
لاوروف اين سخنان را در حالى بيان كرد كه «الكساندر كواشنيفسكى» رئيس جمهورى لهستان و «خاوير سولانا» رئيس سياست خارجى اتحاديه اروپا براى ميانجيگرى عازم كيف شدند. ديروز قرار بود «والداس آدامكاس» رئيس جمهورى ليتوانى نيز به آنها ملحق شود.
همانند اوكراين، جامعه بين الملل در مورد نتايج انتخابات رياست جمهورى، يكشنبه دچار دودستگى شده است. در آن رأى گيرى، «ويكتوريانوكوويچ» نخست وزير به پيروزى رسيد. در حالى كه آمريكا و اتحاديه اروپا به حمايت از نامزد مخالفان پرداخته اند، روسيه، چين، بيلوروس و برخى از جمهورى هاى آسياى مركزى انتخابات را منصفانه خوانده اند.
«اسلام كريم اف» رئيس جمهورى ازبكستان در نامه اى خطاب به يانوكوويچ نوشت: من عميقاً ايمان دارم كه حضور شما در اين سمت عالى (رياست جمهورى)، استقلال اوكراين را مستحكم مى كند و اقتدارش را در جامعه بين المللى افزايش مى دهد و به رفاه و شكوفايى ملت اوكراين مى انجامد.
«عسگر آقايف» رئيس جمورى قرقيزستان نيز در نامه اى خطاب به يانوكوويچ ابراز اميدوارى كرد در دوره رياست جمهورى وى، مناسبات نيرومندترى بين دو كشور شكل گيرد.
خبرگزارى «اينترفاكس» نيز گزارش داد كه «امام على رحمانف» رئيس جمهورى تاجيكستان نيز براى رئيس جمهورى جديد اوكراين پيام تبريك فرستاده است.
در اين حال، به رغم دعوت «ويكتوريوشچنكو» نامزد غرب گراى اوكراين كه با تلاش براى گسترش دامنه تظاهرات، سعى در برهم زدن نتيجه انتخابات دارد، اتحاديه كارگران معادن اوكراين اعلام كرد كه در اعتصاب مورد نظر يوشچنكو شركت نخواهد كرد.
در عين حال، يانوكوويچ با تأكيد به اين موضوع كه مردم كشورش اجازه خونريزى در اوكراين را نخواهند داد، از دخالت غرب انتقاد كرد. وى گفت كه كشورهاى غربى چگونه حاضرند كسى برخلاف ادعاى دموكراتيك بودن خود از عمليات غيرقانونى يوشچنكو و طرفدارانش حمايت كند.
در اين ميان به گزارش ايرنا به نقل از خبرگزارى «ريانووستى» ، «آنا گرمان» سخنگوى ويكتور يانوكوويچ نخست وزير و نامزد پيروز در انتخابات، خاطرنشان كردكه ساختمان نخست وزيرى در حلقه محاصره هزاران تظاهر كننده قرار گرفته است و آنها از ورود يا خروج افراد به آن جلوگيرى مى كنند.
به گفته وى، ديروز ديدار يانوكوويچ با سفيران كشورهاى عضو اتحاديه اروپا برنامه ريزى شده بود كه به دليل ممانعت طرفداران يوشچنكو، نخست وزير موفق به ورود به داخل ساختمان نشد.
در همين حال، گروهى ديگر از تظاهركنندگان با پرچم هاى نارنجى رنگ كه سمبل طرفداران يوشچنكو است مقابل ساختمان رياست جمهورى اجتماع كردند و شعارهايى در حمايت از وى سر دادند.
اين وضعيت در مقابل چندين ساختمان دولتى ديگر نيز ادامه داشت و مأموران پليس تلاش مى كردند بدون خشونت، تظاهركنندگان را از اين مراكز دور كنند. به گزارش همين منبع، يوشچنكو ديروز دستور تشكيل نيروى خود دفاع مردمى داد.
وى خود فرماندهى كميته اى تحت عنوان «نجات ملى» كه هدف اصلى آن خروج از وضعيت كنونى و تأمين حقوق قانونى مردم ناميده شده را برعهده گرفته است.
از سويى، ديوان عالى اوكراين طى حكمى، اعلام نتايج قطعى انتخابات از سوى كميسيون مركزى انتخابات تا زمان رسيدگى به همه شكايات را، ممنوع اعلام كرد.
كميسيون مركز انتخابات اوكراين سه روز پيش بطور رسمى، پيروزى ويكتور يانوكوويچ نخست وزير را در انتخابات اخير اعلام كرده بود. اين كميسيون در عين حال، حكم ديوان عالى را بى مورد دانست.
در اين حال، خبرگزارى اينتر فاكس ديروز خبر داد پارلمان اوكراين امروز (شنبه) براى بررسى بحران اين كشور نشست اضطرارى خواهد داشت.
در همين حال، همزمان با تشديد تنشهاى سياسى در اوكراين، سخنگوى مخالفان دولت اين كشور ديروز ادعا كرد: يك هزار سرباز روسى در كى يف آماده هستند تا به محض آغاز خشونتها ميان طرفداران دو نامزد رقيب در انتخابات رياست جمهورى اوكراين، وارد عمل شوند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از «صوفيه» ، «بوريس تاراسوك» با بيان اين مطلب در مصاحبه با شبكه تلويزيونى بى.تى.وى بلغارستان مدعى شد: من استقرار يگانهاى ويژه روسى را در كى يف تأييد مى كنم و مى توانم محل استقرار آنها را نيز به شما بگويم. اما وى برخلاف ادعاى خود محل استقرار آنها را نگفت.

پاريس ـ مسعود دهقانى
ژاك شيراك، رئيس جمهورى فرانسه چهارشنبه گذشته به منظور انجام ديدار رسمى يك روزه راهى تريپولى (پايتخت ليبى) شد.
اين سفر كه در چارچوب عادى سازى روابط اتحاديه اروپا با ليبى انجام پذيرفت، در سطح مناسبات دو جانبه نيز حائز اهميت است زيرا از زمان استقلال ليبى در سال ۱۹۵۱ تاكنون اين نخستين سفر يك رئيس جمهورى فرانسه به ليبى بود.
سفر شيراك به ليبى، توقفى ۲۴ ساعته در مسير سفر وى به اوگاندا بود. رئيس جمهورى فرانسه در نشست فرانكفونى كه در اوگاندا برگزار مى شود حضوريافته است.
در اين سفر سه وزير دولت فرانسه «ميشل بارنيه» ، وزير امورخارجه، «ژيل دو روبى ين» وزير حمل و نقل و «فرانسوا لوس» ، وزير تجارت خارجى همچنين ۲۰ رئيس كارخانه هاى مهم فرانسوى ، شيراك را همراهى مى كردند.
مناسبات دو جانبه فرانسه و ليبى
بعد از وقوع دو سوء قصد خونين عليه هواپيماى «بوئينگ پان آمريكن» در سال ۱۹۸۸ بر فراز آسمان اسكاتلند سپس انفجار يك فروند هواپيماى «دى سى ۱۰» شركت «يو تى آى» فرانسه بر فراز آسمان نيجريه در سپتامبر ۱۹۸۹ كه بر اساس برخى شواهد با دخالت سرويس هاى مخفى ليبى انجام گرفت ، كشورهاى آمريكا، انگليس و فرانسه به اقامه دعوى عليه ليبى پرداختند و خواستار استرداد و محاكمه متهمان شدند. در پى اين اقدامات و بى اعتنايى ليبى ، در سال ۱۹۹۲ شوراى امنيت سازمان ملل متحد ابتدا تحريم هاى محدودى را عليه ليبى وضع كرد و سپس در سال ۱۹۹۳ در پى فشار آمريكا دامنه اين تحريم ها را گسترش داد. در حادثه انفجار هواپيماى فرانسوى بر فراز آسمان نيجريه ۱۷۰ نفر جان باختند كه خونين ترين عمليات تروريستى عليه فرانسه تلقى مى شود . اين اقدام ليبى در راستاى مقابله با سياست هاى آفريقايى فرانسه به ويژه در واكنش به مداخله نظامى نيروهاى فرانسوى در چاد كه منجر به بيرون راندن نيروهاى ليبيايى از اين كشورشد، صورت گرفت.
با اين حال، پس از وضع تحريم هاى بين المللى ليبى كوشيد در جامعه جهانى منزوى نماند. در بعد ديپلماتيك اين كشور درنقاط مختلف چون سيرالئون، سومالى، سودان ، بوروندى و كنگو كينشاسا نقش ميانجى را ايفا كرد و با قبول بازپرداخت ديون برخى كشورهاى آفريقايى به سازمان وحدت آفريقا موجب تقويت نفوذ خود در جمع كشورهاى آفريقايى شد و به اين ترتيب ليبى با اتخاذ سياست آفريقايى كوشيد نقش تحريم ها را كم رنگ كند. در زمان برقرارى تحريم ها، تقريباً تمام كشورهاى آفريقايى با ليبى روابط حسنه اى داشتند و حضور آن ها در نشست فوق العاده سازمان وحدت آفريقا در اين كشور درسال ۱۹۹۹ مصداق بارز اين امر است. در همين نشست بود كه «معمر قذافى» با سر دادن شعار ضرورت اتحاد آفريقايى ها پيشنهاد تأسيس «ايالات متحده آفريقا» يا «اتحاديه آفريقايى» را داد كه پروژه آن در جولاى سال ۲۰۰۰ ميلادى در نشست سران كشورهاى آفريقا در لومه با ۹۵ درصد آرا به تصويب رسيد و هم اكنون درمرحله تصويب پارلمان هاى كشورهاى عضواست.
دو كشور فرانسه و ليبى بعد از سلسله مذاكرات طولانى و حقوقى در مورد حادثه انفجار هواپيماى شركت يوتى آى فرانسه، درنهايت در اكتبر ،۲۰۰۲ كميته مشتركى را براى حل اين مشكل تأسيس كردند و اين كميته در ۹ جولاى سال ميلادى جارى بيانيه اى را منتشر كرد كه طى آن ليبى با قبول پرداخت غرامت ۱۷۰ ميليون دلارى طى ۴ قسط به خانواده قربانيان عملاً مانع موجود بر سر راه عادى سازى مناسبات خود با اين كشور را برطرف كرد. در پى اين تصميم ، دو كشور قراردادى جديدى را در زمينه ها مختلف امضا كردند .
در پى اين تحولات، فرانسه به صورت يكى از مدافعان لغو تحريم هاى ليبى به ويژه برچيده شدن تحريم هاى نظامى اين كشور در اتحاديه اروپايى درآمد .
بارزترين نقطه تحول در روابط دو جانبه دو كشور، سفر «شكرى غانم» ، نخست وزير ليبى به فرانسه است كه در تاريخ ۱۹ تا ۲۱ آوريل گذشته انجام شد. سفر وى به فرانسه نخستين سفر يك مقام بند پايه ليبيايى به يك كشور غربى به شمار مى رفت و طى آن نيز ۵ قرارداد همكارى نيز به امضا رسيد. به دنبال آن، ۶ اكتبر نيز وزير امور خارجه فرانسه نيز يك ديدار رسمى از ليبى انجام داد.
مناسبات با اتحاديه اروپا
به رغم وجود تحريم هاى بين المللى و اروپايى عليه ليبى ، مقامات اين كشور مناسبات خود با كشورهاى اتحاديه اروپا را در طول سال هاى تحريم ادامه مى دادند. حتى فرانسوى ها كه خود را قربانى سياست هاى خشونت كور مقامات ليبى مى ديدند، در فاصله سال هاى ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ هيأت هاى اقتصادى متعددى را راهى «تريپولى» كرد. در اين سال ها همچنين ساير كشورهاى اروپايى به عقد قراردادهايى با ليبى نيز مبادرت ورزيدند. به طور مثال، در جولاى ۱۹۹۵ ليبى در زمينه اقتصادى و كمك هاى فنى قراردادى با روسيه ، در فوريه ۱۹۹۸ با اسپانيا، در آوريل ۱۹۹۸ با آلمان و در نهايت در جولاى همان سال با ايتاليا به عقد قرار دادهاى اقتصادى پرداخت.
ليبى همچنين مناسبات خود را با انگليس بهبود بخشيد و در زمينه مبارزه باتروريسم اطلاعات مفيدى در خصوص ارتش آزديبخش ايرلند در اختيار مقامات انگليسى قرار داد و در سال ۱۹۹۹ بود كه انگليس مناسبات خود را به طور كامل با ليبى برقرار كرد.
بعد از امضاى توافقى با ايتاليا در جولاى سال ۱۹۹۸ در رم، مناسبات ليبى و ايتاليا رو به گرمى نهاد پس از اين امضاى اين سند، ايتاليا بابت اقدامات خود در دوره استعمارى اين كشور ابراز تأسف كرد و چندى پس از آن ايتاليا از ليبى خواست تا در جمع كشورهاى ساحلى درياى مديترانه حضور يابد. در نوامبر سال ،۲۰۰۰ ليبى در كنفرانس اروپا و كشورهاى حوزه مديترانه در «مارسى» فرانسه شركت كرد.
اما در پى حل مشكلات پاريس با تريپولى و تغيير اساسى در سياست هاى مقامات ليبى، مى توان گفت چرخش حائز توجهى در برخورد با ليبى در عرصه بين المللى و به ويژه در عرصه اروپايى رخ داد و بازگشت ليبى به عرصه بين المللى شتاب بيشترى گرفت . در اين ميان، نخست وزير ايرلند با ابراز اين مطلب كه «ما بايد مناسبات خود را با ليبى عادى كنيم زيرا ديگر تحريم ها بر طرف شده و روابط ما كاملاً عوض شده است» عملاً تمايل اروپايى ها به بهبود و توسعه روابط خود با ليبى را بيان كرد. در اين خصوص مى توان گفت در جمع كشورهاى اروپايى ، ايتاليا نخستين كشورى بود كه بيش ازديگران خواستار اين تحول و به طور بارز خواهان لغو تحريم هاى نظامى ليبى بود . «ماسيمو دالمانف» رئيس سابق شوراى ايتاليا، نخستين شخصيت مهم غربى بود كه در اول دسامبر ۱۹۹۹ به ليبى سفر كرد. پس از آن «سيلويو برلوسكونى» ، نخست وزير ايتاليا با سفر به ليبى عملاً راه را براى ديگر همتايان اروپايى خود گشود و به اين ترتيب مسؤولان كشورهاى اروپايى يكى بعد از ديگرى راهى ليبى شدند . تنها از ابتداى سال ميلادى جارى «تونى بلر» ، نخست وزير انگليس، «گرهارد شرودر»، صدر اعظم آلمان و «رومانو پرودى» ، رئيس كميسيون اروپا به اين كشور سفر كرده اند. از همين رو، سفر ژاك شيرك به ليبى بخشى از ترميم مناسبات اتحاديه اروپا با اين كشور نيز تلقى مى شود.
اهداف اقتصادى سفر رئيس جمهورى فرانسه
باتوجه به روند تحول در سياست هاى ليبى مقامات پاريس نيز به ويژه در ماه هاى اخير اراده خود بر توسعه مناسبات خود با ليبى را بارها عنوان كرده اند و پاريس همچون ديگر پايتخت هاى اروپايى مى كوشد در خروج اين كشو ر از انزوا فعالانه برخورد كند. اما در وراى مسائل سياسى اهداف اقتصادى نيز مطمح نظر پاريس است. سطح مناسبات اقتصادى دو كشور در حال حاضر چندان چشمگير نيست واردات فرانسه از ليبى را عموما نفت خام تشكيل مى دهد كه ميزان آن در حال حاضر كمتر از ۸۰۰ ميليون يورو در سال است و صادرات فرانسه به ليبى نيز از سقف ۳۰۰ ميليون يورو فراتر نمى رود.
ليبى در زمان تحريم هاى بين المللى مشكلى با جريان صدور نفت نداشت و جالب اين كه ۹۰ درصد خريداران نفت اين كشور را اروپاييان تشكيل مى دادند. نزديكى مسافت، كيفيت نفت و اهميت ذخاير انرژى اين كشور (بيش از ۶۰ سال مداومت توليد با آهنگ كنونى) باعث شده بود كه اروپاييان با خواست آمريكا در توسعه تحريم ها به عرصه انرژى خود دارى كنند. در سال ،۱۹۸۸ حدود ۲۰ شركت خارجى از ۱۵كشور اروپا در امر كشف ، استخراج و عمليات كاوش منابع جديد انرژى در اين كشور فعال بودند. از اين رو، ليبى از بعد اقتصادى كشور قابل توجهى براى فرانسه به شمار مى رود. ذخاير نفت ليبى ۳۰ ميليارد بشكه ارزيابى مى شود و اين كشور مصمم است تا سال ۲۰۱۰ ميلادى توليد نفت خود را دو برابر كند و به مرز سه ميليون بشكه در روز برساند. براى نيل به اين هدف، تريپولى نياز به ۳۰ ميليارد دلار سرمايه گذارى دارد. در همين راستا، شركت فرانسوى «توتال» اميدوار بود بتواند درجريان اين سفر قرارداد نفتى پر سودى را با تريپولى به امضا رساند و به اين ترتيب، در بازار نفت ليبى كه تقريباً در انحصار آمريكايى ها است نفوذ كند.
همچنين فرانسه علاوه بر تمايل به حضور بيشتر در بازار ليبى، آمادگى خود را به ويژه در عرصه توليد و بهره بردارى منابع نفتى در ليبى و آموزش نيروهاى اين كشوربه ويژه در زمينه انرژى هاى قابل تجديد ابراز داشته است.
معمر قذافى در مصاحبه با يك روزنامه فرانسوى چاپ پاريس از مقامات اروپايى خواسته است تا پاداشى فراتر از عادى سازى مناسبات به او بخشند . به زعم رهبر ليبى، چرخش آن كشور از سياست هاى گذشته خود بايد با برخوردى مناسب از سوى جهانيان روبرو شود تا الگويى تشويق كننده براى ديگر كشورها باشد. در همين حال، وى در مصاحبه اى با يك روزنامه فرانسوى و طرح اين سؤال كه «فرانسه در آفريقا چه مى كند؟» به انتقاد از حضور نظامى اين كشور در ساحل عاج پرداخت كه اين موضوع از ديد برخى ناظران خيرمقدمى نا خوشايند براى رئيس جمهورى فرانسه تلقى شد. وى معتقد است كه «اتحاديه آفريقايى هرگز اشغال شمال آفريقا و الحاق آن به اتحاديه اروپا رانخواهد پذيرفت» و از همين رو، در پاريس بسيارى به طرح اين سؤال پرداختند كه با همه اين مسائل واقعاً تا كجا مى توان به سياست هاى تريپولى اعتماد كرد.

گروه بين الملل ـ «مروان برغوثى» از رهبران در بند فلسطينى كه به چند بار حبس ابد محكوم شده است، اعلام كرد كه مى خواهد در انتخابات ۹ ژانويه براى تعيين جانشين ياسر عرفات شركت كند.
به گزارش آسوشيتدپرس، برغوثى ۴۵ ساله مى خواهد با محمود عباس (ابومازن) ۶۹ ساله به رقابت بپردازد كه از حمايت تلويحى اسرائيل و آمريكا برخوردار است.
برغوثى به دوستانش از طريق وكيل مدافع خود اطلاع داده است كه مى خواهد در انتخابات شركت كند. او به عنوان نامزد مستقل به رقابت مى پردازد، زيرا جنبش فتح كه از جناحهاى اصلى سياسى فلسطينى و از زيرمجموعه هاى سازمان آزاديبخش فلسطين (ساف) است، «محمود عباس» (ابومازن) نخست وزير سابق تشكيلات خودگردان فلسطينى را به عنوان نامزد خود در انتخابات رياست اين تشكيلات برگزيد.
خبرنگار بى. بى. سى در بيت المقدس گفت: اين تصميم، چالشى جدى براى نامزدى ابومازن خواهد بود و ممكن است باعث تقسيم جناح فتح ميان فلسطينيهاى جوان ترى كه برغوثى را چهره اى پرجذبه تر مى دانند و فلسطينى هاى مسن ترى كه از ابومازن حمايت مى كنند شود. بسيارى از جوانان فلسطينى، مروان برغوثى را يك قهرمان و شخصيتى كه با اشغال اسرائيل به مبارزه برخاسته است، تلقى مى كنند.