Iran Newspaper

ميرمهرداد ميرسنجرى

شيوه به كارگيرى نامى جعلى براى خليج فارس وجزاير ايرانى آن درنقشه هاى مؤسسه معروف نشنال جئوگرافى و نيز نقشه هاى موجود در بخش اسلامى موزه لوور (كه بخش عمده اى از اعتبارش را به دليل وجود هزاران اثر تاريخى تمدن ايرانى كه آنها را با شيوه هاى قانونى و غيرقانونى از ايران خارج كرده اند به دست آورده) زمينه ساز واكنش ها واعتراض هاى فزاينده ايرانيان بوده است.ايرانيان داخل و خارج از كشور باگرايش هاى گوناگون در قالب بيانيه ها، اظهارنظرها ونيز امضاى تومارهايى كه تاكنون به ده ها هزار امضا بالغ شده، تحريف نام باستانى، تاريخى، جغرافيايى و بين المللى خليج فارس را به نام هاى جعلى ديگر، نفى و تقبيح كرده وخواستار پاسخگويى، اصلاح وعذرخواهى رسمى نهادهاى متخلف از ملت ايران شده اند. لذا ضرورى است زمينه هايى كه سبب اين جسارت بزرگ به ملت ايران شده مورد ارزيابى لازم قرار گيرد.
پيشينه نام خليج فارس
خليج فارس از هزاران سال پيش نه توسط ايرانيان، بلكه توسط ملت هايى كه با ايرانيان مراوده داشته اند، از جمله يونانيان، درياى جنوب ايران يا پرشياى قديم خوانده شده است ودر نقشه هاى باستانى از جمله از قول هرودوت و گزنفون به اين دريا Sinus persicus (درياى پارس) اطلاق مى شده است. خليج فارس هم اكنون مهم ترين آبراه بين المللى جهان است كه بيش از ۵۰ درصد انرژى جهان در آن نهفته است. خليج فارس با همين نام طى هزاران سال گذشته شناخته شده و تمامى كشورها و اقوام مختلف از جمله اعراب از اين نام استفاده مى كرده اند تا اين كه براى نخستين بار جمال عبدالناصر براى سرپوش گذاشتن بر شكست هاى خود از نام جعلى خليج عربى براى اين آبراه استفاده كرد. تا از اين راه تعصبات نژادى اعراب را زنده كند. البته استعمار انگليس هم در راستاى سياست قديمى «تفرقه بيانداز وحكومت كن» و به دليل شكست سختى كه از ملت ايران به رهبرى دكتر مصدق در جريان ملى شدن صنعت نفت خورده بود، درصدد برآمد با تغيير نام خليج فارس به نوعى انتقام خودرا از ايرانيان بگيرد. اين گونه بود كه سرجان بلگريو نماينده سياسى دولت انگليس در خليج فارس دركتاب خود كه در دهه ۱۹۶۰ ميلادى منتشر شد براى نخستين بار از نام جعلى خليج عربى استفاده كرد. اين در حالى است كه تا پيش از دهه ۶۰ ميلادى اعراب در كتاب هاى رسمى و نقشه هاى خود همواره از خليج فارس با نام الخليج الفارسى يا بحر فارس نام برده اند وحتى در بخشى از سرود ملى قديمى مصر نيز از خليج فارس نام برده شده است جايى كه مى گويد «حدود نامن الخليج الفارسى حتى بحر الابيض» يعنى مرزهاى ما (اعراب) از خليج فارس تا درياى مديترانه است.
اهميت حفظ نام هاى تاريخى جغرافيايى
نام هاى تاريخى جغرافيايى جهان اعم از مرزهاى خشكى و آبى به عنوان تنها يك نام مطرح نيست بلكه از هويت پويا و پشتوانه اى سترگ در تاريخ برخوردار است. اين گونه نامها بويژه خليج فارس علاوه بر اين كه بيان كننده موقعيت جغرافيايى يك سرزمين است، به عنوان هويت و پيشينه يك تمدن كهن، پشتوانه اى تاريخى براى همه اقوام و ملت هايى است كه در طول تاريخ در آن مراوده وتعامل داشته اند.
بى ترديد ايران با موقعيت استراتژيك، ذخاير سرزمينى و مواهب طبيعى ، پيشينه و نفوذ فرهنگى خود همواره بد خواهانى داشته است كه همواره از هر موقعيتى عليه منافع ملى ايران و ايرانيان استفاده كرده اند. آنان هيچ گاه قدرت و نفوذنام ايران و هر آنچه منتسب به آن باشد را بر نمى تابند. دشمنان ايران سبب جدايى بخش هاى بزرگى از سرزمين كهن ايران زمين شده اند. روسيه، قفقاز و فرارود را از ايران جدا كرد و انگلستان نيز در شرق ايران آريانا (افغانستان) و بخش بزرگ بلوچستان و بعدها بحرين را از پيكره ايران جداكرد. درطول قرن هاى گذشته، اعراب جنوب خليج فارس به عنوان قبايلى بدوى از چنان جايگاهى برخوردار نبوده اند كه بتوانند تهديدى عليه تماميت ارضى ايران باشند ولى با شكست عثمانى درغرب ايران و جانشينى انگليس، درمنطقه، مرزبندى جديدى توسط استعمارنوين شكل گرفت كه كشورهاى متعدد تازه شكل گرفته عربى با هدايت قدرت هاى استعمارى دست به تحركاتى عليه منافع ايران بزنند كه تحريف نام خليج فارس درهمين راستا قابل ارزيابى است.
با تأكيد صريح و پايبندى نهاد سازمان ملل به عنوان بزرگ ترين وبرجسته ترين نهاد بين المللى بر رسميت نام خليج فارس (PERSIAN GULF) و لزوم به كارگيرى كامل آن توسط تمامى كشورها، رسانه هاى آمريكايى و بين المللى بر به كارگيرى نام رسمى تاريخى و بين المللى خليج فارس پايبند هستند ولى به رغم اين واقعيت ها اعراب درچند دهه اخير از واژه مجعول خليج عربى و يا واژه بى معنا و ابتر خليج به جاى خليج فارس در راستاى تلاش هاى ضدايرانى خود استفاده مى كنند.
دراين راه برخى رسانه هاى غربى به ويژه انگليسى نظير BBC و Reuiters هم با عدم به كارگيرى نام خليج فارس همراه با اعراب، براين جعل بزرگ تاريخى تأكيد مى ورزند.
فرجام سخن
۱ـ تلاش نژادپرستانه ۲۲كشور عرب براى تغييرنام خليج فارس به نام هاى ديگر به جز تعصب نژادى از هيچگونه بارعلمى، تاريخى و فرهنگى برخوردار نيست و پاره اى سازمان ها، ارگان ها و خبرگزارى ها و مراكز فرهنگى سياسى كه با بهره گيرى از كمك هاى مالى و دريافت رشوه از اين كشورها براين گونه جعليات دامن مى زنند بايد دربرابر وجدان هاى بيدار جهان و نيز ملت ايران به اشتباه خود اعتراف و آن را اصلاح نمايند.
۲ـ استمرار و تداوم حركاتى نظير جعل نام خليج فارس روح سازگارى و تفاهم ملت هاى همجوار را خدشه دارمى كند. اگر جعل نام خليج فارس ادامه يابد، ديرى نخواهدپاييد كه بسيارى از مكان هاى جغرافيايى ديگر جهان نيز براساس سليقه دولت ها تغييرنام يابند، ولى روح واقع نگرى بين المللى و عدم تعصب نژادپرستانه سبب شده، نام هاى تاريخى قديم جايگاه و كاربرد خود را حفظ نمايند، همانگونه كه به طورمثال به رغم اين كه سه چهارم كرانه هاى خليج مكزيكو را سواحل آمريكا دربرگرفته اين خليج هيچگاه به نام خليج آمريكا تغيير نام نداده است.
۳ـ واكنش صريح دست اندركاران سياست خارجى و امنيت ملى ايران، نسبت به تغييرنام خليج فارس درنهادهاى معتبر بين المللى امرى ضرورى است و دراين راستا، گزينش اقدامات مناسب بازدارنده نظير تغييرنام مكان هاى موردتوجه و علاقه تاريخى جغرافيايى كشورهايى كه نام هاى تاريخى و جغرافيايى ملت ايران نظير نام خليج فارس را تحريف مى كنند در رسانه هاى همگانى نقشه ها و كتاب هاى درسى و اسناد ايران مى تواند بسيارتأثيرگذار باشد.
همانگونه كه درمورد اخير مشاهده كرديم، ادامه روند تساهل و تسامح يك طرفه و عدم واكنش لازم ازسوى ايران مى تواند علاوه بر تغييرنام خليج فارس به تغييرنام جزاير ايرانى هم تعميم يابد. (همانگونه كه در اطلس نشنال جيوگرافى، جزيره تنب بزرگ به تنب الكبرا، جزيره تنب كوچك به تنب الصغرى، جزيره لاوان به شيخ شعيب و جزيره كيش به قيس تغييرنام داده شده است.)
۵ـ بى ترديد وجدان هاى بيدار و حقيقت جويى در همه جاى دنيا حتى درميان اعراب هم وجوددارند كه به كارگيرى صحيح نام تاريخى خليج فارس تأكيدمى ورزند، همانگونه كه درچندماه گذشته در يكى از كتاب هاى درسى منتشرشده در عربستان سعودى از واژه صحيح خليج فارس استفاده شد كه البته اين امر با واكنش دولت اين كشور و جمع آورى و سوزاندن تمامى ۱‎/۵ميليون نسخه كتابى كه از نام واقعى خليج فارس درآن استفاده شده بود، انجاميد.
۶ـ واكنش مناسب وزارت ارشاد در جلوگيرى ازتوزيع نشنال جيوگرافى درايران و عدم صدور رواديد براى خبرنگاران آن مؤسسه حداقل كارى بود كه دربرابر اين توهين مى بايست انجام مى شد. به همين دليل لازم است دستگاه سياست خارجى ايران درموضع گيرى خود دراين مورد قاطعيت بيشترى نشان دهد.