چهارشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸۳ - ۱۸ شوال ۱۴۲۵
Wed, Dec 1, 2004
بين الملل
سال دهم - شماره ۲۹۸۷
sLogo.gif

PDF Edition
صفحه اول
سياسى
داخلى
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ و انديشه
فرهنگ و هنر
گفت و گو
ويژه ۱
ويژه ۲
ويژه ۳
ويژه ۴
ايران زمين
قيمت سكه و طلا
اقتصادى
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
ميراث فرهنگى
مهرگان
آرشيو
بارزانى:
پاورقى
نگاه
• ويكتوريوشچنكو براى رسيدن به قدرت
به رأى ديوان عالى اوكراين 
اميد بسته است
به درخواست شارون رهبران فلسطين
در صورت تصويب يك پيشنهاد
بارزانى:
آماده برگزارى انتخابات هستيم
«مسعود بارزانى» تأكيد كرد كه حزب دموكرات كردستان عراق آماده شركت در انتخابات اين كشور در موعد مقرر است. به گزارش ايسنا، به نقل از پايگاه اينترنتى «المحيط» ، وى اظهار داشت: در صورتى كه تأخير در برگزارى انتخابات، فراگير و سالم بودن آن را تضمين كند با تأخير آن نيز موافقت خواهد كرد.
وى بعد از نشست با «اشرف قاضى» نماينده دبيركل سازمان ملل متحد در عراق اعلام كرد: من با برگزارى اين انتخابات موافق هستم و نمى خواهم كه تأخيرى در برگزارى آن ايجاد شود. وى افزود: چنانچه ديگر احزاب سياسى عراق خواهان تأخير شش ماه در برگزارى انتخابات شوند و اين امر برگزارى فراگير و سالم انتخابات را تضمين كند، من نه تنها هرگز آن را رد نمى كنم، بلكه اين تأخير را تأييد هم مى كنم.
پاورقى
طرح حمله
نوشته باب وود وارد
ترجمه كابك خبيرى

بوش گفت: «نمى دانم در حالى كه صدام از قطعنامه هاى سازمان ملل تبعيت مى كند، چگونه مى توانيم با او برخورد كنيم. ما بايد كارى را به او بگوييم كه انجام ندهد» . همين حرف براى تصميمى كه رامسفلد مى خواست بگيرد كافى بود. او از بوش اجازه خواست تا بعضى از بازيگران كليدى خارجى را هم وارد كار كند. بوش با اين درخواست او موافقت كرد، اما يك بار ديگر از رامسفلد پرسيد كه آخرين مهلت او براى اتخاذ تصميم چه زمانى است. رامسفلد در پاسخ گفت: «زمانى كه مردم و آينده آنان را ديديد و با چشمان به آنان نگاه كنيد و بگوييد كه مى خواهيد چنين تصميمى بگيريد» .
بخش بيست و پنجم
چنى در تمامى گفت وگوهاى روزانه اش با رئيس جمهور، به او متذكر مى شد كه بايد تصميمش را بگيرد. چنى معتقد بود تا زمانى كه آمريكا اراده خود را براى اين كار نشان نداده، هيچ كشورى پا پيش نخواهد گذاشت. او با رامسفلد هم عقيده بود، رئيس جمهور بايد مردم را در پيش چشم خود قرار مى داد و اعلام مى كرد جنگ در حال آغاز شدن است. آن ها نمى توانستند به اين بهانه كه آمريكا هنوز مردد است مردم را همينطور تنها بگذارند، بعد عقب نشينى كنند و اجازه دهند آنان در جوار يك بازيگر بد زندگى كنند. چنى احساس مى كرد، اگر آن ها درحالى كه رييس جمهور تصميم به تغيير رژيم در عراق گرفته و نيروهاى نظامى و سيا را به منطقه فرستاده، از اقدام منصرف شده و عقب نشينى كند، هيچ فرقى با كلينتون نخواهند داشت: رئيس جمهورى كه فقط بلد بود حرف هاى بزرگ بزند، بدون آن كه اقدامى كند. يكى از كليدى ترين كشورهايى كه بايد مورد توجه قرار گرفته و همراه مى شد، عربستان سعودى بود. فرنكس چند روز قبل اين احتمال را مطرح كرده بود كه امكان دارد اين كشور از اقدام آمريكا حمايت نكند. اين مسئله مى توانست مشكل ساز شود. عربستان جايگاه خاص و ويژه اى در جهان اسلام داشت. بن لادن كار فعاليت القاعده را با حمايت وسيع پادشاه عربستان سعودى، كه در جهان اسلام به نام خادم حرمين شريفين شناخته مى شود، آغاز كرد. آنان نيروهاى نظامى آمريكا را قبل، در زمان، و بعد از جنگ خليج فارس ۱۹۹۱ كافر خطاب مى كردند. ادامه همكارى عربستان با آمريكا باعث اعتراض بسيارى از گروه ها و جنبش هاى بنيادگرا شد. بنابراين مشاركت عربستان در جنگ خليج فارس دوم بر عليه صدام، بسيار خطرناك بوده و حتى مى توانست تاج و تخت آنان را با مشكل مواجه كند.
چنى تصميم گرفت تا به طور شخصى با سعودى ها ارتباط برقرار كند. او به خاطر آورد كه در گذشته نيز چنين كارى را انجام داده بود. نزديك به دوازده سال قبل، در روز جمعه سوم آگوست ،۱۹۹۰ پس از آن كه صدام به كويت حمله كرده و عربستان را نيز تهديد كرده بود، چنى كه در آن زمان وزير دفاع دولت بوش پدر بود، سفير عربستان در واشنگتن پرنس بندر را به دفتر خود در پنتاگون دعوت كرد. كسان ديگرى كه در اين جلسه حضور داشتند عبارت بودند از كالين پاول كه در آن زمان رئيس ستاد مشترك بود، و پل ولفوويتز، معاون برنامه ريزى و سياستگذارى وقت وزير دفاع. جورج بوش پدر از چنى خواسته بود تا بندر را در جريان طرح جنگ آمريكا براى حفاظت از عربستان و اخراج صدام از كويت قرار دهد. پس از آن كه همگى اين افراد در پشت ميز قرار گرفتند، چنى به بندر گفت كه آنان در كار خود بسيار جدى هستند. او عكس هاى بسيار دقيق و محرمانه اى را از محل استقرار نيروهاى عراقى در پشت مرزهاى عربستان نشان داد. پاول هم طرح جنگى آمريكا را به طور مختصر توضيح داد. نيروهاى نظامى آمريكا شامل چهار لشگر، سه ناو هواپيمابر، و چندين اسكادران هوايى مى شد كه مجموعاً ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار را در ابتداى كار در بر مى گرفت. بندر گفت: «به نظر مى رسد بسيار جدى هستيد» . چنى و پاول در مورد اجازه استقرار نيرو در عربستان به او گفتند و او قول داد كه اين مسئله را با فهد در ميان بگذارد. پس از رفتن بندر، ولفوويتز پيشنهاد داد كه نيروهايشان را به حالت آماده باش درآورند. پاول به آنان گفت صبر كنيد تا او كارش را انجام دهد. خيلى زود نيروهاى آمريكا در عربستان مستقر شدند. اين بار چنى بندر را در روز ۱۱ ژانويه ۲۰۰۳ به دفترش در ضلع غربى كاخ سفيد دعوت كرد. رامسفلد و ژنرال مايرز رئيس ستاد مشترك نيز در اين ملاقات حضور داشتند. بندر هميشه بر اين باور بود كه رامسفلد قويترين وزير دفاع آمريكا بوده است، حتى قويتر از چنى. به نظر بندر علت اين امر آن بود كه رامسفلد چيزى براى باختن نداشت. او سن زيادى داشت و براى دومين بار بود كه در اين سمت قرار مى گرفت، و در گذشته به جايگاه مطلوبش رسيده بود. همين واقعيت به كسى كه قصد دارد مسؤوليتى را بر عهده گيرد اعتماد به نفس مى بخشد.
نگاه
پايان سلطه شيراك بر «اوام پ»
پاريس ـ مسعود دهقانى

«نيكلاساركوزى» رئيس حزب حاكم راستگراى اجتماع براى جمهورى (اوام پ) انتخاب شد و از روز يكشنبه رسماً زمام رهبرى راست گرايان در فرانسه را در دست گرفت.
ساركوزى ۴۹ ساله كه از او به عنوان رقيبى ديرينه براى «ژاك شيراك» رئيس جمهورى فرانسه نام برده مى شود، پيشتر، در دولت راستگرايان، وزارت كشور و وزارت امور اقتصادى فرانسه را برعهده داشت.
وى در اين انتخابات داخلى موفق شد با كسب ۸۵ درصد آراى هواداران و اعضاى اين حزب به پيروزى رسد.
در نشست روز يكشنبه هواداران اين حزب در «بورژه» در حومه پاريس، در مراسمى جشنواره گونه مانند مراسم پيروزى احزاب آمريكايى در حضور ۴۰ هزار نفر از طرفداران، شروع رسمى كار خود در سمت دبير كلى اين حزب را جشن گرفت.
ساركوزوى همچنين روز دوشنبه يعنى يك روز پس از انتخابش به رياست اين حزب، استعفاى خود از وزارت امور اقتصادى را تسليم «ژان پى ير رافران» نخست وزير كرد.
حزب اوام پ
اوام پ در اصل مهم ترين تشكل سياسى فرانسه است و در حال حاضر، حاكميت در فرانسه در اختيار اين حزب است. رياست جمهورى، نخست وزيرى، مجلسين ملى و سناى فرانسه و بسيارى از اركان رسمى اين كشور در تسلط اين حزب قرار دارد و در تاريخ فرانسه اين نخستين بار است كه حزبى تا بدين حد توانسته بر نهادهاى حكومتى دست يابد. هرچند، اين حزب در يكى دو سال گذشته در انتخابات ملى، منطقه و اروپايى با شكست روبرو شد و عملاً در دو انتخابات منطقه اى و اروپايى در بهار سال ۲۰۰۴ نفوذ خود بر ۱۳ منطقه را از دست داد، اما نيروهاى اپوزيسيون به رغم اين موفقيت نتوانستند اكثريت را بويژه در نهادهاى تأثير گذار مانند مجالس اين كشور، از دست جناح راست خارج كنند.
«او ام پ» با هدف زمينه سازى براى پيروزى ژاك شيراك در انتخابات رياست جمهورى سال ۱۹۷۶ ايجاد شد. اين حزب تا مدت ها پس از موفقيت شيراك در انتخابات رياست جمهورى سال ۱۹۹۵ نيز با همين عنوان به فعاليت خود ادامه مى داد تا اين كه با نزديك شدن زمان انتخابات رياست جمهورى سال ۲۰۰۲ اين حزب با گرد آوردن گرايش هاى مختلف جناح راست حول محور «حزب اجتماع براى جمهورى» ابتدا تحت عنوان جديد «اتحاد براى اكثريت رياست جمهورى» و پس از پيروزى شيراك در دور دوم انتخابات رياست جمهورى در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۲ تحت عنوان «اتحاد براى اكثريت مردمى» پا به صحنه سياسى گذاشت.
«آلن ژوپه» نخست وزير پيشين و از نزديكان شيراك، نخستين رئيس اين حزب بود كه در ۱۷ نوامبر سال ۲۰۰۲ در كنگره اعضا و هواداران حزب در همين سالن بورژه براى مدت دو سال به رياست آن انتخاب شد.
اما بعد از ماجراى محاكمه ژوپه به اتهام مشاركت در ايجاد مشاغل كاذب در دوران شهر دارى جناح راست بر شهر پاريس، كه دراواخر سال ميلادى گذشته در «نانتر» برگزار شد و متعاقب محكوميت وى به ۱۸ماه حبس تعليقى و ۱۰ سال ممنوعيت فعاليت سياسى، نوعى خلأ رهبرى در حزب پديد آمد و همين حادثه موجب برهم خوردن برنامه هاى بسيارى از رهبران جناح راست بويژه شخص شيراك شد. البته سرنوشت ژوپه هنوز روشن نيست، زيرا وى در خواست فرجام كرد و دادگاه تجديد نظر او قرار است بزودى اعلام نظر كند. با اين حال، آنچه مسلم است وى حداقل تا دو سال ديگر از هر فعاليت سياسى محروم خواهد بود. اين حادثه موجب شد زمينه صعود براى ساركوزى كه توانسته بود در دو سمت وزارت كشور و وزارت امور اقتصادى كارنامه روشنى از خود ارائه دهد، فراهم آيد.
او ام پ از نظر اقتصادى نيز حائز توجه است. بودجه سالانه اين حزب بالغ بر ۳۰ ميليون يورو است كه در اين ميان تا سال ۲۰۰۷ رقم آن به ۱۰۰ ميليون يورو افزايش مى يابد. به اين ترتيب، با انتخاب ساركوزى در سومين كنگره ملى اين حزب، عملاً وى به دومين رئيس بزرگترين حزب سياسى فرانسه و يكى از چهره هاى منتقد جناح راست مبدل شده است.
ساركوزى كيست؟
نيكلا ساركوزى اصالتاً از خانواده اى رومانيايى است و پدر بزرگ مادرى وى نيز يهودى بوده، اما خود او مسيحى است و در واقع، او از نسل دوم مهاجرين كشور هاى بلوك شرق به فرانسه است كه در ۲۸ ژانويه ۱۹۵۵ در پاريس به دنيا آمد و در اين كشور بزرگ شد. ساركوزى داراى تحصيلات عالى در رشته حقوق است و پيشتر، در سال ۱۹۸۷ در يكى از بخش هاى وزارت كشور به كار اشتغال داشته، اما مهمترين چهره سياسى وى فعاليت هاى او در عرصه شهردارى ها است. او از همان سن ۲۱ سالگى به عنوان مشاور شهردارى «نويى سورسن» در حومه پاريس به كار مشغول شد و از سال ۱۹۷۷ و از سال ۱۹۸۳ نيز به عنوان شهردار اين شهرك بورژو انشين به طور مستمر انتخاب شد. در سال ۱۹۸۸ نيز نماينده منطقه «اوت سن» شد و در سال هاى ،۱۹۹۳ ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ در اين سمت ابقا شد. در سال ۱۹۹۳ و در زمان نخست وزيرى «ادوارد بالادور» وى به عنوان وزير بودجه و سخنگوى دولت انتخاب شد.
آخرين سمت وزارتى وى، به وزارت كشور در سال ۲۰۰۲ و وزارت امور اقتصادى در سال ۲۰۰۴ باز مى گردد.
به قدرت رسيدن ساركوزى و صف آرايى كه ميان او و ژاك شيراك روز به روز بيشتر در حال قوام است، تداعى كننده منازعات ديرينه جناح راست است. صحنه اوج گيرى قدرت ساركوزى در نظر ناظران سياسى تداعى كننده صحنه اوج گيرى شيراك و صف آرايى او با «والرى ژيسكاردستن» در سالهاى دهه ۷۰ ميلادى است.
در سال ۱۹۹۵ نيز در جريان انتخابات رياست جمهورى در حالى كه چپ آرايى يك نامزد را براى رياست جمهورى معرفى كرده بودند، هواداران جناح راست به دليل صف آرايى ميان شيراك و بالادور به دو دسته تقسيم شده بودند. در انتخابات سال ۲۰۰۲ نيز رقابت ميان «ليونل ژوسپن» از جناح چپ و ژاك شيراك و «ژان مارى لوپن» از جناح راست رخ داد و دور دوم به دوئل دو نامزد اين جناح تبديل شد. شواهد همچنين حاكى است با توجه به ناكامى جناح چپ در ارائه نامزدى در خور انتخابات رياست جمهورى سال ،۲۰۰۷ رقيب اصلى انتخابات ساركوزى خواهد بود. از همين رو، انتخاب ساركوزى به رياست حزب او ام پ، از ديد بسيارى تحليلگران، به معناى پايان سلطه شيراك بر قوى ترين حزب فرانسه كه شروع فعاليت آن به سال ۱۹۷۶ باز مى گردد، است. ساركوزى در نخستين نطق خود در شب جشن پيروزى در جمع هواداران خود گفت كه قصد دارد با ارائه برنامه هاى خود تحولى را در حزب به وجود آورد و در اين خصوص نيز مى كوشد مستقلانه تر از دولت و رياست جمهورى عمل كند.
وى شعار اصلى برنامه هاى خود را «احترام، كار و ميهن» عنوان كرد و در همان شب نخست آغاز به كار خود، خواستار تحقق طرحى بزرگ مناسب با قرن بيست و يكم براى فرانسه و فرانسويان شد كه بسيارى اين حرف را شروع برنامه هاى وى براى حضور در انتخابات رياست جمهورى سال ۲۰۰۷ مى دانند. وى در مورد موضوعات متعددى نظير ورود تركيه به اتحاديه اروپا، اصلاح قانون لائيسيته در فرانسه و ... به مخالفت بانظرات ژاك شيراك پرداخت و خواستار نوعى رابطه مستحكم با تركيه شد بدون آن كه آنكارا بتواند وارد اين اتحاديه شود.
اختلافات شخصى
ريشه اختلافات شيراك با ساركوزى به سال ۱۹۹۵ باز مى گردد. وى در انتخابات رياست جمهورى سال ۱۹۹۵ به جاى حمايت از شيراك از نامزدى بالا دور حمايت كرد و به اين ترتيب، از حلقه ياران شيراك خارج شد، به طورى كه پس از پيروزى شيراك در اين انتخابات عملاً از صحنه سياست كنار گذاشته شد و به شهردارى خود در حومه پاريس بسنده كرد. اما با وساطت ياران شيراك و اعلام وفادارى مجدد او به شيراك، در نهايت، در سال ۲۰۰۲ طى حكمى از سوى رئيس جمهورى به وزارت كشور كه شغلى پر مهلكه بود منصوب شد و تا مارس سال ۲۰۰۴ در اين سمت باقى بود تا اين كه در اين تاريخ، دولت فرانسه دستخوش تغييراتى شد و شيراك وى را به سمت پر دردسر تر ديگرى چون وزارت امور اقتصادى منصوب كرد. بسيارى از مخالفان شيراك بر اين باورند كه جابه جايى ساركوزى از وزارت كشور در حالى كه او موفقيت هايى را به دست آورده بود و انتصاب وى به وزارت امور اقتصادى، از ترفند هايى به شمار مى رود كه شيراك با توجه به نزديك شدن زمان انتخابات رياست جمهورى سال ۲۰۰۷ به كار بست تا بدين ترتيب ضمن ممانعت از افزايش محبوبيت ساركوزى عملاً با راهى ساختن وى در زمينى مين گذارى شده كاهش و جاهت مردمى او را موجب شود. با اين حال، چنين به نظر مى رسد در صورت چنين طرحى، نتيجه بايسته به دست نيامده است، زيرا ساركوزى در هر دو مأموريت وزارتى خود موفق شد به محبوبترين وزير و نيروى محركه دولت مبدل شود، به طورى كه يك سال پيش از جدى شدن بحث در مورد تعيين رهبرى حزب او ام پ، برخى نظر سنجى ها حاكى از آن بود كه ۲۵ درصد هواداران و ۳۷ درصد اعضاى اين حزب مايلند كه رهبرى حزب به دست ساركوزى افتد. بدين ترتيب، وى بويژه با استفاده از خلأيى كه ناشى از خروج ژوپه از ميدان بود، عملاً او ام پ را كه بسيارى از هواداران شيراك معتقد بودند بايد در اختيار يكى از لژيونرهاى رئيس جمهورى باشد، به كنترل خود درآورد و خود را به عنوان تنها بخت مسلم جناح راست در انتخابات رياست جمهورى ۲۰۰۷ مطرح كند، هرچند كه تا آن زمان، هنوز زمان بسيارى باقى است و شيراك نيز برگ هاى بسيارى در دست دارد.
صف آرايى قزاق ها و
تاتارها در بحران اوكراين
• ويكتوريوشچنكو براى رسيدن به قدرت
به رأى ديوان عالى اوكراين 
اميد بسته است
گروه بين الملل: پارلمان اوكراين ديروز به طرح رأى عدم اعتماد به ويكتور يانوكوويچ نخست وزير رأى نداد، ولى نمايندگان به تلاش خود ادامه مى دهند.اين در حالى است كه قزاق هاى اوكراين از ويكتوريانوكوويچ و تاتارهاى اين كشور از ويكتوريوشچنكو اعلام حمايت كرده اند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، حزب كمونيست اوكراين از اين طرح حمايت نكرد و طرح مذكور فقط ۱۹۶ رأى آورد كه خيلى كمتر از ۲۲۶ رأى لازم بود.
درهمين حال، ديروز سرويس امنيتى اوكراين اعلام كرد كه درمورد فراخوانهاى خودمختارى چندمنطقه اين كشور تحقيق قضايى انجام مى دهد. سخنگوى اين نهاد گفت: دررسانه هاى جمعى اوكراين گزارش شد كه برخى مقامات وافراد آشكارا خواستار جدايى مناطق جنوب شرقى شده اند.
دراين حال، مخالفان يوشچنكو ديروز به اميد پيروزى، محاصره پنج روزه ساختمانهاى دولتى را لغو كردند.
191898.jpg
ازسويى، «گرهارد شرودر» صدراعظم آلمان و « ولاديمير پوتين» رئيس جمهورى روسيه توافق كردند كه درصورت برگزارى انتخابات جديد رياست جمهورى دراوكراين ،نتيجه بايد اكيداً محترم شمرده شود.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، سخنگوى دولت آلمان پس از تماس تلفنى اين دو رهبر اعلام كرد: صدراعظم و رئيس جمهورى روسيه توافق كردند كه نتيجه انتخاباتى كه بايدبراساس قانون اساسى اوكراين برگزار شود و ترجمان اراده سياسى ملت اوكراين است، بايد اكيداً محترم شمرده شود.
شرودر و پوتين درمورد راههاى دستيابى به يك راه حل سياسى درمورد انتخابات مورد مناقشه اين جمهورى سابق اتحاد شوروى بحث كردند. اين دومين مكالمه تلفنى رهبران آلمان و روسيه بر سر اين بحران طى يك هفته اخير بود. هفته گذشته ، آنها اذعان كردند اين مناقشه بايد مطابق قانون اوكراين حل وفصل شود.
درهمين حال، ديروز « بوريس گريزلف» ، رئيس پارلمان روسيه و از متحدان پوتين گفت كه اوكراين درمسير خونريزى يا تجزيه پيش مى رود. وى گفت: وضعيت آنجا به سوى شكاف يا خونريزى پيش مى رود. من هيچ آينده ديگرى را نمى توانم براى اين وضعيت تصور كنم. اما پارلمان منطقه شرقى« دونتسك» كه طرفدار روسيه است، جلسه فوق العاده خود را براى بحث درباره همه پرسى درمورد خود مختارى بيشتر به تعويق انداخت، زيرا فرماندار براى چند ديدار با مقامات پايتخت عازم كيف شد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، «اولنا بوندارنكو» سخنگوى دولت منطقه اى گفت: مسأله همه پرسى هنوز قطعى نشده است. وى افزود كه « بوريس كولسنيكف» رئيس دولت دونتسك وساير مقامات ارشد براى ديدارهاى اضطرارى عازم پايتخت شده اند.
دونتسك شهرى معدنى است كه يك چهارم توليدات صنعتى اوكراين را توليد مى كند وقرار بود اولين منطقه بين ۲۷ منطقه ادارى شود كه همه پرسى خودمختارى برگزار مى كنند. ديروز  «ويكتوريوشچنكو» نامزدمخالفان دولت، پيشنهاد يانوكوويچ به او براى انتصاب وى به عنوان نخست وزير يا كناره گيرى هر دو از رقابت را رد كرد وگفت: من نمى توانم اين پيشنهاد هارا رد كنم.
يانكوويچ قبلاً گفته بود كه اگر پيروزى اش درانتخابات ۲۱ نوامبر تأييد شود، پست نخست وزيرى را به يوشچنكو پيشنهاد خواهد كرد، اما رهبر غرب گراى مخالفان گفت كه چنين پيشنهادى براى فريب دادن وى است. درهمين حال، به گزارش ايرنا، فرمانده ارتش قزاقى روسيه كه يك جنبش ملى است، اعلام كرد ، نيروهاى اين ارتش آماده اند سرزمين هاى شرقى اوكراين را دوباره به روسيه بازگردانند. «نيكلاى كازيتسين» در پيامى به «ويكتور يانوكوويچ» نخست وزير و نامزد مورد حمايت روسيه در انتخابات رياست جمهورى اوكراين گفت: ۲۰ هزار نفر نيروهاى ارتش قزاق موسوم به «دن» آماده اند به كمك وى بشتابند.
به نوشته روزنامه «نزاويسمايا» اين فرمانده قزاق گفت: نيروهايش مى توانند سرزمين هاى جداشده را دوباره به روسيه برگردانند.
اين سرزمين ها به دنبال قرارداد صلح «برست» ميان اتحاد شوروى و آلمان نازى در اوايل قرن گذشته ميلادى جزو جمهورى اوكراين قرار گرفتند و بعد از فروپاشى شوروى از روسيه جدا شدند.
قزاق هاى روسيه همچنين در نامه اى به رئيس جمهورى اين كشور از وى خواستند از «برادران اوكراينى» در شرق و جنوب شرقى اين كشور براى خود مختارى حمايت كند . آنها تمام اقدامات مخالفان دولت اوكراين و طرفداران يوشچنكو را خلاف قانون دانستند.
نزاويسمايانوشت: اگر طرفداران يانوكوويچ دراوكراين به حمايت قزاق هاى روسيه اميدوارند ، طرفداران يوشچنكو هم مى توانند روى حمايت تاتارهاى روسيه حساب كنند. رئيس جمهورى اوكراين روز سه شنبه با تأكيد بر ضرورت جلوگيرى از تجزيه كشور به دو قسمت شرقى و غربى گفت: نه ويكتور يوشچنكو و نه ويكتور يانوكوويچ هيچ يك قصد حكومت بر بخشى از اوكراين را ندارند.
ازسويى، كالين پاول وزيرامورخارجه آمريكا گفت: واشنگتن نگران تماميت ارضى اوكراين است.
وى روز دوشنبه طى يك تماس تلفنى با «لئونيد كوچما» رئيس جمهورى اوكراين كه دوره رياست جمهورى او به پايان رسيده است، مراتب نگرانى واشنگتن را به وى منعكس كرد.
پاول از اين كه تظاهرات گسترده مردم در اوكراين تبديل به خشونت نشده است، ابرازخوشوقتى كرد. دراين ميان «ياب هوپشفر» دبيركل سازمان پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) روز دوشنبه با يك گروه از رهبران مذهبى اوكراين در «بروكسل» ديدارو گفت وگو كرد.
ناتو در بيانيه اى با اعلام اين خبر افزود: شفر دراين ديدار به رهبران مذهبى اوكراين گفت كه مطمئن هستم شما براى حفظ فضاى تسامح و تفاهم در اوكراين با يكديگر همكارى مى كنيد و از طرفداران خود مى خواهيد كه به ارزشهاى اعتقادى پايبند باشند.
وى ازاوكراين به عنوان يكى از شركاى مهم ناتو يادكرد و افزود: ناتو مايل است شاهد اين باشد كه مردم اوكراين، خود راه حلى براى مشكلاتشان بيابند.
درهمين حال، روزنامه انگليسى «گاردين» چندعامل را براى به وجودآمدن بحران سياسى دراوكراين مطرح مى كند.
درميان اين عوامل، عامل اقتصادى بيشترين اهميت را دارد.
گاردين اشاره مى كند كه درصورت پيروزى «ويكتوريوشچنكو» مسكو و كى يف متحمل زيان هاى قابل توجه اقتصادى خواهندشد.
مطابق با تعدادى از ارزيابى هاى موجود ميزان زيان هاى فدراسيون روسيه مى تواند به ۱۰ ميليارددلار برسد.
به درخواست شارون رهبران فلسطين
تبليغات ضداسرائيلى را ممنوع كردند
«علوان ابوعياش» رئيس راديو و تلويزيون حكومت خودگردان فلسطين اعلام كرد: «محمود عباس» (ابومازن) رئيس سازمان آزاديبخش فلسطين از مسؤولان رسانه ها خواسته است كه ازانتشار هرگونه برنامه اى عليه اسرائيل خوددارى كنند.
به گزارش ايرنا به نقل از شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر، ابومازن در ديدارى با كارمندان راديو و تلويزيون دستور داد كه تبليغات قبل از پخش، بازنگرى شوند. اين اظهارات محمودعباس درپاسخ به درخواست «آريل شارون» نخست وزير رژيم صهيونيستى مبنى بر توقف اقدامات تحريك آميز از سوى طرفين براساس برنامه نقشه راه است.
در صورت تصويب يك پيشنهاد
سازمان ملل اصل عدم دخالت
در امور داخلى كشورهاى عضو را كنار مى گذارد
گروه بين الملل: يكى از كميسيون هاى سازمان ملل متحد قرار است طى طرحى، پيشنهاد كند كه اين سازمان بايد به گونه اى اصلاح شود كه دخالت در كشورهايى كه نظام هاى حكومتى آنها فلج شده است را آسانتر كند.
بى.بى.سى با اعلام اين مطلب گفت: اين پيشنهاد ، بنيادى ترين طرح براى اصلاح سازمان ملل متحد از سال ۱۹۴۵ تاكنون و «اصلاحاتى تاريخى» توصيف مى شود. تصور مى شود كه اگر سازمان ملل متحد آمادگى بيشترى براى دست زدن به اقدامات لازم نشان دهد، از احتمال تك روى كشورهاى عضو كاسته خواهد شد. رويكردى كه اين هيأت از آن حمايت خواهد كرد، بسيار مداخله جويانه تر از رويكرد فعلى است و از اصل سنتى سازمان ملل متحد داير بر عدم دخالت در امور داخلى كشور هاى عضو دور مى شود.
بى.بى.سى افزود: اين هيأت خواهان آن است كه كشورهاى عضو «مسؤوليت حفاظت» از شهروندان خود را بپذيرند.
اگر كشورها در اين زمينه ناكام ماندند، در آن صورت، احتمال دخالت در امور آن توسط شوراى امنيت در مقايسه با روال جارى سازمان ملل متحد به شدت افزايش خواهد يافت. اين كميسيون همچنين پيشنهاد خواهد كرد كه اعضاى شوراى امنيت از ۱۵ كشور به ۲۴ كشور افزايش پيدا كند، اما پنج عضو دائمى شورا شامل آمريكا، روسيه، بريتانيا، فرانسه و چين بايد كرسى ها و حق وتوى خود را حفظ كند.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |