اينتل ديگر به فكر افزايش سرعت نيست

اينتل طرح هاى خود را براى توليد پنتيومى با سرعت ۴گيگاهرتز متوقف كرد. اين تغيير سياست در اينتل، ناشى از تغييرى در صنعت ساخت چيپ است كه از افزايش سرعتهاى مگاهرتزى و گيگاهرتزى دست برداشته است. در عوض توجه اين صنعت به افزايش كارآيى سيستم هاست و نه افزايش قدرت محاسباتى كه به سرعت كلاك معروف است.

توان دوبله

در گذشته رقابت بين سازندگان چيپ بر سر سرعت بود و به دنبال راههايى براى افزايش سرعت كلاك بودند. اين مقياسى بود براى اين سنجش سرعت كار كامپيوتر با اعداد. مثلاً پرسرعت ترين پردازنده اينتل سرعتى برابر با ۳‎/۶ گيگاهرتز دارد. قرار بود كه كامپيوترهايى با سرعت ۴ گيگاهرتز در اوايل سال آينده ميلادى به عنوان سريع ترين كامپيوترهاى نسل اينتل به بازار بيايند، ولى اينتل به قصد اجراى برنامه هاى ديگر مانند پروژه Dual - Core اين برنامه را لغو كرد. اين پروژه توان محاسباتى دوپردازنده را در يك پردازنده متمركز مى كند؛ بنابراين قدرت محاسباتى بيشتر مى شود. مهندسان همچنين در حال كار بر روى روشهايى هستند تا بتوانند از يك چيپ توانايى هاى بيشترى استحصال كنند. اينتل از عرضه پروسسور ۸۰۸۸ با ۵ مگاهرتز سرعت در سال ۱۹۷۹ تاكنون به طور مداوم سرعت پردازنده هايش را افزايش داده است. تغيير سياست اينتل نشانه تغيير رويه درمسابقه سرعت است. رقبايى مانند AMDنيز روش مشابهى در پيش گرفته اند تا چيپ هايى طراحى كنند كه بتوانند در آن واحد بيش از يك كار انجام دهند: مانند پخش موسيقى و توليد يك ويدئوى خانگى. آخرين تغيير در استراتژى اينتل ناشى از اشتباهات محاسباتى اين شركت است، زيرا در ماه ژانويه آغاز به كار يك خط توليد جديد نوت بوك را به تأخير انداخت. در ماه ژوئن يك چيپ جديد را جمع آورى كرد و درماه جولاى، نوت بوك ديگرى را جمع آورى نمود.

افزايش ناگهانى سود شبكه هاى ياهو

پورتال اينترنتى ياهو اعلام كرد كه به دليل افزايش ناگهانى تبليغات اينترنتى توانسته در مدت سه ماه سود خود را سه برابر كند و آن را با ۲۸۷درصد افزايش نسبت به سال قبل (۶۵ميليون دلار) به مبلغ ۲۵۳ميليون دلار برساند. اين گروه در ششمين ركورد، فروش خود را با ۱۵۴درصد به ۹۰۶ميليون دلار رساندند. بيشترين دليل فروش زياد، ارائه محصولات و خدمات جديد به مشتريان بوده است.
Terry Semel، مدير اعلام كرد كه: مخاطبان ما اين امكان را به ما مى دهند كه تبليغات منحصر و خاصى به آنها ارائه دهيم و توجه بيشترى به بازاريابهايمان بكنيم و تأييدى است بر اين نكته كه محصولات بزرگ، كليد ورود به بازارهاى بزرگ هستند.

گروه اجتماعى _ ندا دهقانى : در اتاق مديريت اينترنت چه كسى نشسته است ؟ اين شبكه پيچيده از نامها و نامه ها ، صفحه ها ، سايت ها و ... را كدام نهاد هدايت مى كند ؟ چه كسى مى گويد كه سايت هاى ايرانى با نام ir ثبت شوند يا دات com ؟ آيا ممكن است روزى مدير محترم اينترنت ، روى در اتاق خود ، براى برخى كشورها كه با آنها رابطه خوبى ندارد ، بنويسد : «ورود ممنوع» ؟
ترس از كلمه ورود ممنوع يا محدوديت بود كه باعث شد در اجلاس قبلى جامعه اطلاعاتى ژنو ، بحثى درباره «حاكميت اينترنت» شكل بگيرد و سازمان بين المللى اتحاديه ارتباطات دور ( ITU ) و يك شركت مهم آمريكايى به نام آيكان ( ICANN ) بر سر آن با هم نزاع كنند . اين موضوع كه حاكميت بر اينترنت سهم كيست، در نخستين اجلاس جامعه اطلاعاتى به نتيجه نرسيد و بحث آن براى پيگيرى هاى بيشتر به اجلاس دوم تونس در سال ۲۰۰۵ موكول شد. اكنون يك گروه كارى به نام حاكميت اينترنت ( WGIG ) به عنوان مهمترين بخش اجلاس جامعه اطلاعاتى شكل گرفته كه ۴۰ عضو آن قرار است تا قبل از اجلاس تونس درباره اين موضوع به بحث بنشينند. انتخاب اخير ايران به عضويت در اين گروه با نامه رسمى كوفى عنان دبير كل سازمان ملل ، مقدمه اى شده است براى بحث ميان صاحب نظران و كارشناسان اين حوزه كه دربرابر اين چالش مهم جهانى در فضاى سايبر چه موضعى بايد داشته باشيم . با ITU همگام شويم يا در نزاعهاى بين المللى موضعى بى طرف بگيريم؟ در سومين نشست تدارك ايران براى حضور در اجلاس جامعه اطلاعاتى تونس كه مركز پژوهشهاى ارتباطات برگزار كننده آن است ، همه بحث ها درباره حاكميت اينترنت بود هرچند سخنرانان حاضر در نشست ، هركدام internet governance را به يك نام مى خواندند

راهبرى يا مديريت
«اينترنت را چگونه اداره مى كنند ؟» اين موضوع مهم و اصلى اجلاس جامعه اطلاعاتى است كه در ايران گروهى آن را حاكميت اينترنت مى خوانند ، برخى «مديريت» و برخى ديگر «راهبرى» اينترنت.
دكتر كاظم معتمدنژاد استاد دانشگاه علامه طباطايى معتقد است ، نام حاكميت ، وجهى غالب و دولتى به اين كلمه مى دهد در حالى كه اداره اينترنت دست حكومتى نيست. او كلمه مديريت را پيشنهاد مى كند .
دكتر سياوش شهشهانى قائم مقام پژوهشگاه دانشهاى بنيادى هم از كلمه حاكميت چندان دل خوشى ندارد : «اگر طيفى وجود داشته باشد ، يك سر آن حاكميت اينترنت است كه وجهى قدرتمند به اين واژه مى دهد و يك سر آن مديريت كه واژه اى تعديل شده تر است .» بنابر اين دكتر شهشهانى در متن مقاله خود بر روى كلمه اى خنثى تر «راهبرى اينترنت» تأكيد مى كند تا در جلسه روز دوشنبه دانشگاه علامه طباطبايى ، اين موضوع از سوى شركت كنندگان با سه نام مختلف مطرح شود.
توافق بر سر يك نام واحد ، تفاوتى در ماهيت آن ندارد چون موضوع اصلى همچنان باقى است ؛ اينكه اينترنت در دست كيست و چه كسى در اتاق مديريت آن نشسته است .
بازيگران بزرگ
در مقاله دكتر شهشهانى و يونس شكرخواه پژوهشگر حوزه ارتباطات ، فهرست بازيگران مهم «بازى» اينترنت عنوان شده است . اما بازيگران ، به جاى آنكه چند مليتى باشند بيشتر از كشور آمريكا در اين بازى بين المللى شركت كرده اند . زمين اينترنت را كه حدود ۲۰ سال است در ايران چمن كارى شده ، اين شركتهاى بزرگ از قبل تقسيم كرده اند و چنين وضعيتى تقريباً براى همه كشورها يكسان است.
آيكان (ICANN ) مسؤول توزيع و اختصاص دامنه هاى اينترنت است ، IANA مسؤول توزيع شماره هاى اختصاصى كه اخيراً وظايف آن به ۵ شركت با تقسيم بندى جغرافيايى قاره اى سپرده شده ، IAB متولى توسعه ساختار و معمارى اينترنت ، IETF مسؤول توسعه و تدوين استانداردها و پروتكل هاى اينترنتى و ...
WCO هم وظيفه نظارت بر ماليات در اينترنت را به عهده دارد و W3C هماهنگى داخلى براى ابزارهاى اينترنتى .
سازمانهاى بين المللى مانند ITU يا همان اتحاديه بين المللى مخابرات توسعه استانداردها را به عهده دارد و WIPO هم به دعاوى حقوقى بر سر دامنه هاى اينترنتى يا توزيع «اسپم» يا هرزنامه ها رسيدگى مى كند و تا كنون يك شكايت از ايران بر سر دامنه ir را رسيدگى كرده است.
در اين ميان اختلاف اصلى ميان آيكان و اتحاديه جهانى مخابرات است بر سر اداره اينترنت و كشورهاى مختلف جز بى نظر ها ، هر كدام يك سر طناب اين اختلاف را گرفته اند .
غول چراغ اينترنت
آيكان ، شركت غير دولتى آمريكايى كه سال ۱۹۹۸ در ايالت كاليفرنيا براى مديريت منابع اينترنتى تأسيس شد ، چه قدرتى در جهان سايبر دارد كه مؤسسات بين المللى مهمى همچون اتحاديه بين المللى مخابرات براى به دست آوردن قدرت آن تلاش و كشورهاى ديگر را عليه آيكان تحريك مى كنند؟
آيكان مسؤول توزيع و ثبت دامنه ها ى اينترنتى در جهان است .
وقتى قرار است نامه اى به روزنامه ايران فرستاده شود ، روى پاكت مى نويسند : تهران ، خيابان خرمشهر ، پلاك ۲۱۲. اين آدرس به نام روزنامه ثبت شده و مشخص است چه كسانى در آنجا مستقر هستند.هر مكانى يك نام و يك آدرس دارد.
در فضاى سايبر هم سايت ها و ساير بخشهاى مجازى موجود هر كدام يك آدرس و نام منحصر به فرد دارند كه مخصوص آنهاست . دامنه هاى اينترنتى كه توزيع آنها در جهان به عهده آيكان است همان نام روزنامه ايران و IP ها آدرس پستى روزنامه هستند كه در اينترنت به جاى كوچه و خيابان با اعداد چهار قسمتى مشخص مى شوند.
آيكان با داشتن قدرت سياستگذارى دراين عرصه ، وظيفه بسيار مهمى را درحاكميت اينترنت به عهده دارد كه گاهى با اعتراض كشورهاى ديگر مواجه مى شود .
به گفته دكتر شهشهانى ، قهر آيكان در اجلاس اول ژنو بر سر طرح موضوع واگذارى مديريت دامنه هاى اينترنتى به يك نهاد بين المللى و حمايت دولت آمريكا ازآيكان نشان داد اين سازمان دست كم تا سال ۲۰۰۶ همچنان، غول چراغ جادوى اينترنت باقى خواهد ماند.
كجا هستيم ؟
اطلاعات ثبت شده دامنه ها و ايجاد كنندگان و مالكان آنها در سراسر جهان دراختيار آيكان است و مسلماً اين نگرانى براى كشورها و بويژه دولتها چندان كم رنگ نيست .
دكتر معتمد نژاد اينطور تعبير مى كند كه «جنبه هاى فنى و سياسى اينترنت ، ارتباط مستقيمى با هم دارند و تفكيك آنها ممكن نيست .ايجاد يك دامنه جديد همانند ايجاد يك قلمرو جديد در فضاى سايبر است و آثار و نتايج اقتصادى و سياسى اجتناب ناپذير به همراه مى آورد .»
دكتر شهشهانى از مقاومت يكى از مديران متصدى توزيع دامنه هاى كشورى و دولتى ( g TLD ) آيكان براى اختصاص دامنه ir به ايران مى گويد و اينكه خصومت وى با كشور ما چه اندازه براى ايران مشكل ايجاد كرد . در حال حاضر ۵۳ هزار دامنه يا نام سايت به نام ايران ثبت شده است كه ۱۱ هزار مورد آن با پسوندir است. وقتى او از اين محدوديت سخن مى گويد در ذهن حاضران جلسه ، مسدود كردن تعدادى از دامنه هاى ايرانى در تابستان ۱۳۸۲ به ذهن مى آيد كه هيچ وقت مشخص نشد بهانه اصلى شركت آمريكايى براى اين كار مبارزه با تروريسم بوده است يا ممنوع المعامله بودن با ايران.
نگرانى كشورها از تكرار موارد مشابه و اعمال سياستهاى آمريكا در اينترنت است كه باعث گرم شدن جلسات كارگروه حاكميت اينترنت در اجلاس جامعه اطلاعاتى مى شود.
درحال حاضر ۸۰ درصد شركتهاى بزرگ اينترنتى و كامپيوترى در آمريكا مستقر هستند و سرويس دهندگان بزرگ اينترنت در دنيا نام اين سرزمين را يدك مى كشند.
اين كشور هر چند در حوزه اينترنت هنوز پيرمرد نشده اما نام قديمى ترين شكل دهنده فضاى مجازى را به نام خود ثبت كرده است . اتحاديه جهانى مخابرات چگونه مى تواند از تجربه و دانش شركتهاى قديمى اين كشور صرف نظر كرده و كودك اينترنت را از مادر آن جدا كند ؟
نسخه مرض ناشناخته را نپيچيم
نصرالله جهانگرد دبير شوراى عالى اطلاع رسانى كه قرار بود درباره عضويت ايران در كارگروه حاكميت اينترنت و اقدامات انجام شده توضيح دهد در جلسه حضور نداشت . براى همين مشخص نشد كه به طور دقيق ايران در اين مناقشه جهانى كدام سر طناب را خواهد گرفت . اما سفر اخير «يوشيو اتسومى» دبيركل اتحاديه بين المللى مخابرات به ايران با دعوت وزير ارتباطات و فناورى اطلاعات و وعده تأسيس دفتر منطقه اى اين اتحاديه درايران ، از رابطه دوستانه كشور ما با اتحاديه خبر مى دهد .
سفرى كه در يكى از روزهاى آن ، اتسومى به سؤالهاى خبرنگاران ايرانى درباره اعمال فشار آمريكا و محدوديت اينترنت به بهانه هاى مختلف، چنين پاسخ داد : «ما هم درگير و دار اين موضوع هستيم و اعتقاد داريم حاكميت اينترنت بايد به يك مؤسسه بين المللى سپرده شود.»
البته منظور اتسومى از اين مؤسسه چيزى جز اتحاديه زير نظرش نيست اما شكرخواه چنين مى گويد: «ITU خود نام چندان تأثير گذارى در حوزه فناورى اطلاعات نيست . هرجا مسؤوليتى به آن سپرده شده ، با مشكل مواجه شده است .»
به هرحال اتحاديه بين المللى مخابرات كه به گفته شهشهانى «آتش بيار» معركه اجلاس جامعه اطلاعاتى و پايه گذار برپايى آن بوده ، محور مهمى در شكل گيرى انتقاد از مديريت انحصارى شركتهاى در ظاهر غير دولتى اما در باطن مجرى سياستهاى آمريكاست.
دكتر معتمد نژاد موضع گيرى هاى اخير را در حوزه مديريت اينترنت چنين تقسيم بندى كرده است؛ آمريكا و كشورهاى اتحاديه اروپا معتقد هستند آيكان به دليل تخصص فنى مرجع شايسته اى براى اين كار است . دولتهايى مانند چين ، برزيل ، هند و ... همچنين ايران ، اعتقاد دارند كه مديريت اينترنت علاوه بر توزيع دامنه ها به پيام هاى ناخواسته و هرزنامه و ... هم مربوط است و فقط يك نهاد بين المللى مى تواند اين وظيفه را به عهده داشته باشد . اما نمايندگان سازمانهاى بين المللى دراين بين از يك روش غير متمركز حمايت مى كنند.
با وجود موضع ايران در اجلاس قبلى ، ديدگاه دكتر شكرخواه با بسيارى از كارشناسان ديگر همسو است . او چنين توضيح مى دهد : «فضاى اينترنت ، فضايى گسترده و بينابينى است . آيا مى توان بر اين فضا حاكميت كرد؟ اينترنت موضوعى پيچيده است كه نمى دانيم بايد براى آن نسخه پيچيده بنويسيم يا ساده .»
به اعتقاد او ، آيكان يك كار بسيار پيچيده اى را انجام مى دهد و چه دليل دارد چيزى را كه هنوز خراب نشده و روى روال پيش مى رود تعمير كنيم.
شايد راههاى ديگرى هم در شرايط فعلى وجود داشته باشد مانند آنچه كشورهاى عربى با حضور فعال در اجلاس هاى منطقه اى آيكان در پيش گرفته اند. در نشستهاى بين المللى آيكان معمولاً بيشتر كشورها حتى عراق و مالديو و برخى كشورهاى درحال توسعه حضور دارند .اما در كل نگاه به ايران نگاهى غير تأثيرگذار است هرچند شوراى عالى اطلاع رسانى اخيراً تلاشهاى غير رسمى را براى فرستادن نماينده به اين نشستها كه سالانه سه بار در قاره هاى مختلف برگزار مى شود ، انجام داده است.
دكتر شهشهانى هم كه در اجلاسهاى آيكان شركت كرده ، ميان همه انتقاد ها از قدرت آيكان و چند مؤسسه بزرگ ديگر ، تأكيد مى كند ، «نبايد خود را درگير بحثهايى اين چنين كنيم كه هدايت آن با اتحاديه بين المللى مخابرات است . اين خطر آلت دست شدن را به دنبال دارد ضمن آنكه واقعاً در صحنه مناقشات اينترنت ما» عدد «تأثيرگذارى نيستيم.»
شكرخواه بحث نشست حاكميت اينترنت را چنين به پايان مى رساند: «قبل از اجلاس تونس نبايد موضع گيرى خاصى داشته باشيم . چرا براى چيزى كه درك نكرده ايم نسخه بپيچيم .اول بايد بررسى كنيم كه آيا به عنوان يك كاربر از موضوع حاكميت اينترنت به اين شكل صدمه مى بينيم يا نه.»
نتيجه گيرى او و استادش دكتر معتمدنژاد در يك جمله خلاصه مى شود : «مطالعه و بررسى بيشتر اين موضوع در ايران بدون موضع گيرى عجولانه .»

پا به خيابان گذاشتم و نفس عميقى كشيدم. همين نيم ساعت پيش باران بند آمده بود. با دلخورى لبخند زدم چون مى دانستم مثل همه ساكنين تهران بايد بهاى سنگينى براى اين هواى مطبوع بپردازم. مى دانستم ترافيكى سنگين تر از ترافيك سنگين هر روزه تهران در انتظار ماست. با اين فكر، سوار تاكسى شدم و چشمهايم را بستم. ولى با كمال تعجب بسيار زودتر از آنچه فكرش را مى كردم به سيدخندان رسيدم. با كنجكاوى به دوروبر نگاه كردم. همه چيز مثل هر روز بود جز اينكه پليسى جوان با حرارت تمام مشغول فعاليت بود. او كه يك كاور سفيد مخصوص پليس راهنمايى و رانندگى پوشيده بود، با تابلوى ايست كوچكى كه در دست داشت، هر تاكسى خالى اى را كه مى ديد متوقف مى كرد، مسافران را به سمت تاكسى هدايت مى كرد و بعد از اينكه از سوار شدن آنها به تاكسى مطمئن مى شد، دوباره به خيابان برمى گشت و جلوى گره خوردن ترافيك را مى گرفت و حركت را روان مى كرد. به خاطر فعاليت او بود كه حضور انبوه مسافران در ابتداى خيابان رسالت باعث كندى ترافيك نمى شد. جلو رفتم و به او گفتم: خيلى ممنون.
خنديد. با غرور جواب داد: وظيفه مان را انجام مى دهيم خانم. لبخند زدم. او چقدر عالى اين وظيفه را انجام مى داد.
۲
ساعت ۱۰ شب، براى آخرين بار، اسم كسانى را كه مى خواستم نامه برايشان ارسال كنم كنترل كردم تا اسمى از قلم نيفتاده باشد. نامه را ارسال كردم و كامپيوتر را خاموش. هنوز چند دقيقه نگذشته بود كه تلفن زنگ زد. دوستم بود يكى از آنها كه نامه را برايشان ارسال كرده بودم. با تعجب پرسيد: تو واقعاً فكر مى كنى امضاى من و تو زير يك نامه مى تواند باعث شود اسم خليج فارس را عوض كنند يا نكنند؟!
۳
اين اصلاً مهم نيست كه آيا يك امضا مى تواند چيزى را تغيير دهد يا نه. مهم آن است كه هميشه به اين موضوع توجه داشته باشيم كه در جايى كه قرار داريم چگونه مى توانيم وظايف مان را به خوبى انجام دهيم. بقيه مسائل خود به خود درست مى شود.

گروه اجتماعى: نشست دست اندركاران كميته كشورى كنترل ايدز و مسؤولان وزارت بهداشت ديروز در حالى برگزار شد كه تمامى مسؤولان كشور دريافته اند «ايدز» يك معضل ملى است.
به گزارش خبرنگار «ايران» در حالى كه قبلاً اعلام شده بود دكتر پزشكيان آغازگر همايش روز جهانى مبارزه با ايدز است ولى نه تنها پزشكيان در اين همايش حضور نيافت بلكه غيبت وى باعث شد اين همايش با يك ساعت تأخير و با سخنان دكتر اكبرى معاون سلامت وزارت بهداشت آغاز به كار كند.
دكتر اكبرى كه رياست كميته كشورى كنترل ايدز را نيز بر عهده دارد، گفت: امروز دنيا تقريباً پذيرفته كه ايدز يك معضل جهانى است. شروع اين بيمارى كشنده مهلك در غرب بود و نگرانى و كشتارهايش سوغاتى شد براى جهان سومى ها. به همين خاطر امروز آفريقا محل اصلى دفن قربانيان ايدز است.
وى در بخش ديگرى از سخنانش يادآو ر شد: مدتى پس از آن شيوع ايدز رنگ ديگرى به خود گرفت و رفته رفته تمامى مسؤولان دولتى آن را يك معضل ملى دانستند.
تا اينكه در سال ۱۳۷۷ بررسى ها نشان داد كه ۱۷ درصد معتادان تزريقى هستند. به همين خاطر تحقيقات درباره پيشگيرى از اين بيمارى و ارائه آموزش هاى لازم عمومى در زمينه هاى مختلف شكل گرفت.
دكتر اكبرى با بيان اين كه در حال حاضر به خاطر مشكلات فرهنگى و اجتماعى برخى از مبتلايان ايدز حاضر به معرفى و درمان خود نيستند تصريح كرد: متأسفانه به خاطر اين مشكلات آمار دقيقى از تعداد مبتلايان به ايدز در كشور وجود ندارد. در حال حاضر بيش از ۷۵۰۰ نفر آلوده به HIV و ايدز شناسايى شده اند كه ۷۱۴۵ نفرشان مرد و بقيه زن هستند.
در اين ميان ۸۴۹ بيمار تاكنون جان سپرده و ۲۳۷ نفر مبتلا به ايدز هستند.
دكتر اكبرى معرفى برنامه هاى ايران به عنوان بهترين تجارب منطقه در اين بخش را موفقيت چشمگيرى براى پزشكان و محققان ايرانى دانست وخاطرنشان كرد: كارشناسان و پزشكان ايرانى اين بخش جزو بهترين هاى دنيا هستند.
دكتر اكبرى در حاشيه اين مراسم در پاسخ به سؤال خبرنگار ما كه درباره برخوردهاى ناملايم برخى از پرسنل و پزشكان بخش هاى عفونى با اين قبيل بيماران و چاره كار پرسيد صراحتاً جواب داد: «مگر در ساير بخش ها برخوردهاى مناسبى صورت مى گيرد.»
آشنايى ۹۴ درصد دانش آموزان ايرانى با ايدز
وزير آموزش و پرورش ديگر سخنران اين مراسم بود كه از وضعيت كنونى آموزش دانش آموزان و معلمان و مربيان بهداشت مدارس كشور گزارش داد.
او گفت: موضوع ايدز از سال ۱۳۸۰ در آموزش و پرورش به صورت جدى در دستور كار قرار گرفت و اين موضوع با حساسيت زياد دنبال شد.
نتايج مطالعات اوليه هم نشان داد كه بيش از ۹۴ درصد دانش   آموزان كشور آگاهى اجمالى از ايدز دارند.
بنابراين توجه دادن جدى عموم دانش آموزان نسبت به اين بيمارى دنبال شد تا آنجا كه در مناطق پرخطرتربرنامه هاى جدى تر تدوين و اجرا شد.
آموزش معلمان به ويژه پنج هزار نفر از دبيران زيست شناسى كشور و يك ميليون دانش آموز در مناطق پرخطر از جمله برنامه هاى در حال اجرا در آموزش و پرورش بود كه حاجى به آنها اشاره كرد.

گروه اجتماعى: فروش خدمات آموزش و پرورش به بخش خصوصى تا مقطع متوسطه به استثناى فنى و حرفه اى و كارودانش ممنوع شد.
به گزارش (ايسنا)، مجلس شوراى اسلامى با تصويب طرح الحاق يك تبصره به ماده ۸۸ قانون تنظيم بخشى از مقررات مالى دولت بر لغو خصوصى سازى در اين بخش تأكيد كرد.
براساس اين تبصره الحاقى، خريد خدمات در شاخه كارودانش و فنى حرفه اى تا پايان دوره متوسطه با رعايت اصل ۳۰ قانون اساسى از اين قانون مستثنى است.

گروه اجتماعى: به دنبال اعلام اخبارى مبنى بر تعريض ضلع غربى محور تاريخى طبيعى وليعصر تهران، دبير شوراى عالى معمارى و شهرسازى اعلام كرد: «كميسيون ماده پنج اجازه توسعه مسير سواره در اين منطقه را صادر نمى كند و تنها مى توان نسبت به توسعه مسير حركت پياده در اين محور اقدام كرد.»
دكتر «پيروز حناچى» در گفت وگو با ميراث خبر، با بيان اين مطلب افزود: «هنوز هيچ طرحى مبنى بر تعريض اين خيابان به كميسيون ماده پنج ارائه نشده است اما با توجه به ارزشهاى تاريخى خيابان وليعصر و شرايط حاكم بر اين منطقه، توسعه و تعريض آن براى حركت سواره منطقى به نظر نمى رسد.»
وى ادامه داد: «در ضلع غربى خيابان وليعصر ظرفيت مناسبى براى عقب نشينى وجود دارد و شهردارى تهران با رعايت ضوابط مى تواند نسبت به ايجاد مسيرهاى پياده در اين محدوده اقدام كند زيرا توسعه اين خيابان به منظور حركت سواره امكانپذير نيست.»
خيابان وليعصر يكى از محورهاى مهم تاريخى تهران به شمار مى رود كه همه نسل هاى ساكن تهران از آن خاطره مشترك دارند. شهردار تهران اعلام كرده كه براساس طرح جديد ترافيكى قرار است ضلع غربى اين محور براى ايجاد يك مسير جديد حركت سواره تعريض شود.
هرچند هنوز هيچ طرحى در اين مورد براى بررسى و تصويب به كميسيون ماده پنج شهردارى تهران ارائه نشده اما شهردار تهران اعلام كرده است كه عمليات اجرايى اين پروژه به زودى آغاز مى شود.
دبير شوراى عالى شهرسازى همچنين در بخش ديگرى از سخنان خود ريشه تخريب بافتهاى تاريخى كشور را مربوط به دوره پهلوى اول دانست و افزود: «در حالى كه در ساير كشورها محدودترين فضاهاى تاريخى و روستاها را به عنوان هويت احيا مى كنند، روند برنامه ريزى ها و توسعه در شهرهاى ايران به گونه اى است كه بافتها به صورت گروهى تخريب مى شوند.» وى همچنين روند تخريب بافتهاى تاريخى را سريع توصيف كرد وگفت: «در دهه ۶۰ در بسيارى از شهرهاى كشور بافت تاريخى يكپارچه وجود داشت اما روند توسعه شرايطى را ايجاد كرد كه مجموعه قابل توجهى از اين بافتها از بين رفت و شايد دليل عمده موضوع اين باشد كه مجموعه برنامه ريزان و مسؤولان روى بافت هاى تاريخى سرمايه گذارى نكردند.»
مسؤولان سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى تهران، محور تاريخى خيابان وليعصر را به عنوان محورى تاريخى طبيعى و واجد ارزشهاى تاريخى شناخته و اعلام كرده اند كه در سالهاى آينده نسبت به ثبت آن در فهرست آثار ملى اقدام مى كنند.

گروه اجتماعى ـ جايگاه نظام پرستارى و وضعيت نيروى انسانى آن طى يكماه آينده بررسى و نتايج آن در برنامه چهارم توسعه و بودجه سال ۸۴ لحاظ مى شود.
«ميرزابيگى» رئيس سازمان نظام پرستارى كه درحاشيه همايش سراسرى نظام پرستارى ايران ۱۴۰۰ با «ايران» گفت وگو مى كرد با اعلام اين خبر با اشاره به جلسه اى كه روز دوشنبه با حضور معاون اول رئيس جمهورى، وزير بهداشت و معاون اجتماعى سازمان مديريت و برنامه ريزى تشكيل شده بود، گفت: دراين جلسه قرارشد مواردى چون كمبود نيرو، ساعات كار، سختى كار، حقوق پايين پرستاران و سايرموارد موردمطالعه با مشاركت سازمان نظام پرستارى، وزارت بهداشت و سازمان مديريت بررسى شود.
ميرزابيگى تصريح كرد: درحالى به وجود ۲۰۰هزارپرستار درنظام درمانى كشور نياز است كه ۳۰ هزار پرستار بيكار دركشور داريم.
وى افزود: سازمان نظام پرستارى اين موضوع را به همراه پايين بودن حقوق پرستاران از دوطريق مجلس و دولت پيگيرى كرديم كه گفته شد اين مسأله درقالب لايحه مديريت خدمات كشورى و نظام پرداخت هماهنگ ديده خواهدشد.
> انفجار سالمندى و بحران پرستار
ميرزابيگى همچنين طى سخنانى دراين همايش چالشهاى فراروى نظام پرستارى كشور را همگانى نبودن خدمات و رعايت نشدن عدالت در اين حوزه، مطابق نبودن خدمات متناسب با واقعيات جامعه، عدم ارائه خدمات متناسب با نياز جامعه و رعايت نشدن وزن و عدد واقعى پرستارى در معادلات بهداشتى دانست.
وى با اشاره به اينكه در سال ۱۴۱۰ شمسى جامعه ايران با انفجار سالمندى مواجه خواهد شد اين پرسش را مطرح كرد كه در حال حاضر در حوزه بهداشت و درمان و تأمين پرستار ما چه اندازه متناسب با اين نياز حركت مى كنيم.
> افزايش سهم بخش درمان از GDP تنهاراه ارتقا سلامت
دكتر «ظفرقندى» رئيس سازمان نظام پزشكى نيز در اين همايش گفت: در هزاره سوم شاخص هاى تعريف توسعه يافتگى جهان تغيير پيدا كرده كه چهار مورد آن مستقيم به نظام سلامت و درمان مربوط مى شود. وى در اين خصوص به سه چالش عمده در كشور اشاره كرد وافزود: نبود يك نظام ارجاع كه جايگاه پزشك، پرستار، ماما و ... در آن مشخص باشد، فزونى هزينه هاى درمان تا آنجا كه در حال حاضر ۴۰ درصد آن را دولت و ۶۰ درصد را مردم پرداخت مى كنند، سهم اندك بخش درمان و سلامت از توليد ناخالص ملى و واقعى نبودن تعرفه ها را از عمده اين موارد است.
به گفته وى در حال حاضر سهم بخش درمان كشور از اين مقدار ۵‎/۷ درصد است درحالى كه براساس شاخص هاى هزاره سوم اين رقم در كشورهاى در حال توسعه بايد به ۹ درصد برسد.