محمد البرادعى اعلام كرد از آن بيم دارد كه كره شمالى چهار تا شش بمب اتمى توليد كرده باشد.
به گزارش ايسنا، محمد البرادعى، رئيس آژانس بين المللى انرژى اتمى در مصاحبه اى با روزنامه نيويورك تايمز اظهار داشت: نگران موضوع هشت هزار ميله سوخت اتمى است كه بازرسان سازمان ملل متحد تا پيش ازاخراج از كره شمالى دو سال پيش، در اين كشور پيدا كرده بودند. به گزارش راديو آمريكا البرادعى مى گويد كره شمالى در اين مدت فرصت كافى داشته است كه اين مواد را تبديل به بمب اتمى كند.

به پاول گفته نشد كه كار دستگاه ديپلماسى را متوقف كند. بنابراين پاول فكر مى كرد با اقدامات او هنوز هم ممكن است معجزه اى در سازمان ملل رخ دهد. پاول با اين كار هم ميتوانست بوش را از تبعات منفى اقدامى كه مى خواهد انجام دهد، همان مواردى كه او مرتباً هشدار مى داد، در امان بدارد و هم ممكن است باعث عصبانيت بوش شود. عصبانيت از اين جهت كه صدام همچنان بر مسند قدرت باقى خواهد ماند.
اكنون ديپلماسى به شكل سؤالات يك جدول و يا به عبارت ديگر شبيه به پانتوميمهاى ژاپنى (رقص كبوكى) درآمده بود. پاول درك مى كرد كه رئيس جمهور ديگر خواهان ادامه كار صدام نيست. از سوى ديگر او هم نبايد قدرت خود را براى تأثيرگذارى بر رئيس جمهورى و معاون او در مورد جنگ دست كم مى گرفت.
پس از ملاقات با پاول، رئيس جمهور نتايج ملاقات را به اندى كارد گزارش كرده و گفت: «من به پاول گفتم كه ما قصد داريم اين كار را انجام دهيم و من بسيار مصمم هستيم و او هم گفت كه از من حمايت خواهد كرد.» كارد معتقد بود كه پاول و ديگرانى كه به راه حل ديپلماتيك در اين قضيه اعتقاد دارند، كاملاً در اشتباهند. تنها راه حل ممكن همان راهى است كه رئيس جمهور مى گويد، يعنى آماده شدن براى جنگ.
از سوى ديگر، به دليل آن كه شغل رئيس كاركنان كاخ سفيد ايجاب مى كرد تا هميشه گزينههاى مختلفى را در نظر داشته باشد، كارد احساس كرد كه ممكن است گفت و گوى رئيس جمهور با پاول باعث آن شود كه پاول خلاقيت و انرژى بيشترى در جهت يافتن راه حل ديپلماتيك به خرج دهد. كارد هميشه فكر مى كرد در يك دست رئيس جمهور ديپلماسى قرار دارد و در يك دست ديگرش جنگ، او از هر دو دست خود استفاده مى كند و هر دو راه به يك نتيجه ختم خواهند شد: تغيير رژيم در عراق.
تقريباً يك سال قبل نزديك به ده دقيقه با رئيس جمهور گفت و گوى او و پاول را مرور كردم تا شايد به نتايج مشخص ترى برسم. در نهايت او گفت: «تو كاملاً در نوشته هايت درست متوجه شدى. گفت و گو بسيار صميمى بود.» او گفت كه بسيار آرام بر روى صندلى اش در اووال آفيس نشسته بود و به صندلى مقابل اشاره كرده و گفت: پاول نيز در همين جا نشسته بود. گفت و گوى كوتاهى بود. فكر مى كنم مدارك موجود نيز نشان مى دهد كه زمان گفت وگو كوتاه بوده است. «رئيس جمهور درست مى گفت مدارك موجود در كاخ سفيد نشان مى داد كه اين گفت و گو تنهايى دقيقه به طول انجاميده بود.» بحث زيادى وجود نداشت. كاملاً مشخص بود كه ما داريم وارد جنگ مى شويم.» در عين حال بوش تأييد كرد كه او از پاول پرسيده آيا در جنگ از او حمايت خواهد كرد يا خير و گفت: «البته من نيازى به اجازه او نداشتم.»
> بخش بيست و ششم
روز سه شنبه يى ژانويه و پيش از ملاقات با الكساندر كواشنوسكى رئيس جمهور لهستان، بوش اعلام كرد كه زمان چندانى براى صدام باقى نمانده است. اين درحالى بود كه او هشت روز قبل به خبرنگاران گفته بود صدام هنوز زمان دراختيار دارد. اما اكنون مى گويد: «زمان به سرعت براى صدام حسين در حال سپرى شدن است.»
بوش به خوبى مى دانست كه در قاره اروپا هيچ كس به اندازه رئيس جمهور لهستان با او دوست نيست. او كه براى دومين بار به اين سمت انتخاب شده بود، با اعزام نيرو براى جنگ موافقت كرده بود. بوش و همسرش قبلاً هم در ماه جولاى در يك مراسم رسمى شام پذيراى كواشنوسكى و همسرش بودند. كواشنوسكى در ملاقات خصوصى به بوش گفت: «ميزان تمايلات ضد آمريكايى به شدت افزايش پيدا كرده است.» او به دليل حمايتش از بوش با مشكلات سياسى فراوانى مواجه شده بود.
بوش به او گفت: « موفقيت مى تواند باعث تغيير افكار عمومى شود. ما بايد نيروها را سازماندهى كرده و مردم عراق را آزاد كنيم.» به اعتقاد او نشان دادن جنبه هاى انسان دوستانه كار مى توانست بر افكار عمومى لهستان تأثير بگذارد. او گفت كه براساس يك رويه مرسوم، يك كشور مى تواند به تمامى دنيا نشان دهد كه سلاحهاى كشتارجمعى اش را از بين برده و به دنبال توليد آنان نيست. مثلاً كارى كه آفريقاى جنوبى انجام داد و به طور آشكار و روشن مدارك و تجهيزات خود را در اختيار بازرسان قرار داد. اما صدام اين كار را نكرد. بوش گفت: «به نظر من زمان به سرعت در حال سپرى شدن است، اما ما نبايد عجله كنيم.» و اضافه كرد: «به هر جهت زمان به سرعت در حال سپرى شدن است و اقدام امروز بهتر از فردا است.»
ادامه دارد

گروه بين الملل: فلسطينيان اميدوارند دولت ائتلافى بعدى آريل شارون جان تازه اى به روند متوقف صلح خاورميانه بدمد.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، صائب عريقات مذاكره كننده ارشد تشكيلات خودگردان گفت: ما اميدواريم تشكيل دولت جديد اسرائيل به احياى يك روند صلح مثمر ثمر بينجامد. عريقات اين سخنان را پس از آن گفت كه ليكود، حزب حاكم اسرائيل، به نفع طرح شارون، رهبر اين حزب به منظور گسترش ائتلاف دولت جهت در برگرفتن حزب مخالف كارگر رأى داد.
به گزارش بى.بى سى، شارون به سه هزار عضو كميته مركزى حزب ليكود اخطار داده بود كه رد طرح او ممكن است به برگزارى انتخابات زودهنگام و توقف طرح خروج اسرائيل از نوار غزه منجر شود. گزارش ها حاكى است كه دو سوم اعضاى واجد شرايط حزب ليكود در رأى گيرى شركت كرده اند. ائتلاف با حزب كارگر مى تواند كمك بزرگى در جهت اجراى طرح شارون براى خروج اسرائيل از نوار غزه باشد.
احزاب راستگرا كه تعدادى از آنها هم اكنون در دولت ائتلافى شارون عضويت دارند، هم مخالف خروج اسرائيل از غزه و هم مخالف ائتلاف با حزب دست چپى كارگر هستند. در كنگره حزب ليكود كه تا پاسى از پنجشنبه شب در تل آويو ادامه داشت، طرح پيشنهادى شارون براى انضمام احزابى مانند كار، يهودات تورات و شاس با اكثريت ۶۲ درصد اعضاى حزب تصويب شد و ۳۸درصد اعضاى حزب كه شمار آنها نزديك سه هزار نفر است به اين طرح رأى منفى دادند.
ديروز روزنامه اسرائيلى «هاآرتص» نوشت: شارون در نظر دارد كابينه جديد خود را حداكثر تا ۱۰ روز آينده به مجلس اسرائيل (كنيست) معرفى كند.زيرا وى نگران آن است كه گذشت زمان به بروز مشكلات جديد بر سر راه تشكيل كابينه منجر شود.

گروه بين الملل ـ سرگئى ايوانف وزير دفاع روسيه ديروز يكبار ديگر اعلام كرد كه مسكو حق انجام حملات پيشگيرانه با جنگ افزارهاى متعارف عليه پايگاه هاى تروريستى درهر نقطه دنيا را براى خود محفوظ مى داند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، اودر نطقى خطاب به مقامات لشگرى و كشورى روسيه گفت: ما احتمال انجام حملات پيشگيرانه عليه پايگاههاى تروريستى درهر نقطه از جهان را منتفى نمى دانيم. تنها محدوده ما ، حذف حملات با جنگ افزارهاى اتمى است.
ايوانف قطعنامه ۱۵۶۶ شوراى امنيت سازمان ملل را دستاويز قرارداد كه اظهار مى كند هر كشورى حق دارد از خود دربرابر تهديد تروريسم دفاع كند. وزير دفاع روسيه اين سند را مبناى حقوقى انجام چنين حملاتى دانست.
او بدون اشاره مستقيم به آمريكا گفت كه اين گونه حملات درافغانستان وعراق بدعت گذارده شده اند. سه ماه پيش ژنرال يورى بالويفسكى رئيس ستاد مشترك روسيه خبر مشابهى را اعلام كرده بود.

گروه بين الملل ـ لوييز ايناسيو لولا داسيلوا، رئيس جمهورى برزيل با صدور فرمانى به دولت براى گشودن پرونده هاى پلمب شده ديكتاتورى نظاميان از ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۵ دراين كشور اختيارات بيشترى بخشيد.
به گزارش خبرگزارى رويتر، لولا تحت فشار گروههاى حامى حقوق بشر وقربانيان « جنگ كثيف » نظاميان عليه مخالفان فرمان رئيس جمهورى سابق اين كشور، فرناندو انريكه كاردوسو، را مبنى بر حفظ هميشگى طبقه بندى اين اسناد لغو كرد. فرمان جديد اظهار مى كندكه اسناد و پرونده ها فقط ۶۰ سال مى توانند محرمانه بمانند ومى توان اسناد داراى اهميت كمتر را تنها ۲۰ سال طبقه بندى كرد. سيسيليا كويمبرا، معاون گروه « شكنجه ديگر هرگز» گفت: اين اولين گام مهم ولى فقط اولين گام است. متأسفانه دولت اين گام را به صورت خود جوش برنداشت و زير فشارهاى ملى وبين المللى انجام گرفت. اگرچه ديكتاتورى برزيل به اندازه « جنگ كثيف» آرژانتين وشيلى منحرف نبود، ولى ۴۰۰ مخالف دولت درخلال آن به قتل رسيدند.
اما برخلاف ساير كشورهاى آمريكاى لاتين كه كميسيونهايى براى تحقيق درباره بدرفتارى نظاميان تشكيل داده اند، برزيل تا كنون پرونده هاى آن ايام را محرمانه نگه داشته بود. گروههاى حامى حقوق بشر از اين ناراحت بودند كه چرا لولا پس از رسيدن به قدرت درژانويه ۲۰۰۳ فرمان كاردوسو را باطل اعلام نكرد. لولا كه از فعالان چپگرا بوده، درزمان ديكتاتورى نظاميان براى مدت كوتاهى بازداشت شده بود.

گروه بين الملل ـ جامعه شيعيان عراق ائتلافى از احزاب سياسى را به نام «عراق متحد» براى شركت درانتخابات سراسرى ماه ژانويه اعلام كرده كه به تأييد آيت الله سيستانى، مرجعيت شيعيان عراقى، رسيده است.
به گزارش بى.بى.سى، اين ائتلاف جديد سياسى كه از حمايت آيت الله سيستانى برخوردار است، فهرستى از ۲۲۸ نامزد خود را براى انتخابات معرفى كرده است. انتخابات عمومى نمايندگان مجلس ملى عراق را بر مى گزيند كه ۲۷۵ نماينده خواهد داشت.
ائتلاف عراق متحد كه احتمالاً قوى ترين نيروى سياسى در عراق خواهد بود، چند نامزد سنى و نيز كرد را هم در فهرست خود گنجانده است. با اين همه، حسين شهرستانى سخنگوى ائتلاف گفت كه جنبش تندرو تحت رهبرى مقتدى صدر در اين ائتلاف نيست زيرا حزب ثبت نام شده اى ندارد اما اين جنبش از مقامات مذهبى خواسته از آنان براى برگزارى انتخابات حمايت مى كند.
كارولاين هولى خبرنگار بى.بى.سى در بغداد مى گويد: انتخابات ماه ژانويه براى شيعيان كه ۶۵ درصد جمعيت عراق را تشكيل مى دهند يك نقطه عطف تاريخى است زيرا پس از چندين دهه سركوب فرصتى براى به قدرت رسيدن به آنها مى دهد. همين اهميت تاريخى است كه آنها را وا داشته است تا متحد شوند و با تشكيل يك ائتلاف به ارائه فهرست مشترك اقدام كنند.
روحانيون شيعى از مدت ها قبل مشغول تبليغ بين مردم براى شركت در انتخابات بوده اند. آنها در مراسم مذهبى مساجد شركت در انتخابات را يك وظيفه دينى مى خوانند تا از تكرار تجربه ۱۹۲۰ جلوگيرى كنند. در ۱۹۲۰ علماى شيعه در مقابل اشغال عراق از سوى بريتانيا شورش كردند و پيروان خود را از شركت درانتخابات بازداشتند. به همين جهت اين نمايندگان جامعه اقليت سنى بودند كه به قدرت رسيدند. آنها اين قدرت را تا پايان دوره صدام حسين حفظ كردند.
كارولاين هولى مى گويد اكنون نقش ها جابجا شده است و اين روحانيون سنى اند كه خواستار تحريم انتخابات شده اند و در عوض روحانيون شيعه براى برگزارى آن و برنده شدن در آن به تقلا افتاده اند. در همين حال يك مسؤول حزب «الدعوه الاسلامى عراق» گفت: ليست انتخاباتى ائتلاف عراق متحد از سوى آيت الله سيستانى مورد حمايت قرار گرفت.
اين فهرست انتخاباتى شامل بارزترين شخصيت ها، احزاب و گروه هاى شيعه در عراق و حزب الدعوه است. ليست ائتلاف عراق متحد شامل حزب «كنگره ملى عراق» و «احمد چلبى» نيز مى شود.
چلبى در همين رابطه گفت: اين ليست بر اساس درخواست احزاب سياسى متعدد و شخصيت هاى برجسته عراقى توسط يك كميته تهيه شده است. اسامى افراد مورد حمايت ائتلاف عراق يكپارچه براى شركت در انتخابات آينده اين كشور به زودى اعلام خواهد شد. اين اقدامات در حالى انجام مى گيرد كه هيأت علماى مسلمين در عراق مخالفت خود را با شركت در انتخابات عراق اعلام كرده است.
«محمد بشار الفيضى» سخنگوى رسمى هيأت علماى مسلمين در اين باره گفت: در شرايط كنونى مشاركت مردمى در انتخابات ضعيف خواهد بود. وى افزود: در حالى نيروهاى اشغالگر آمريكايى اقدام به برگزارى انتخابات مى كنند كه هر روزه شهروندان عراقى را مى كشند، به همين دليل موضع ما تغيير نكرده و در انتخابات شركت نخواهيم كرد و معتقديم كه انتخابات آينده از نظر مردم عراق قانونى نيست.
اما به گزارش ايرنا، يك مقام گروه مقتدى صدر اعلام كرد كه اين گروه به دليل ادامه داشتن آزار و اذيت بر ضد اعضايش در فهرست انتخاباتى آيت الله على سيستانى شركت نخواهد كرد.
«على سميسم» مشاور سياسى صدر گفت: «ما به دليل تداوم بازداشت ها، جلوگيرى از بازگشايى دفترمان در نجف، ممنوعيت برگزارى نماز جمعه در مسجد كوفه و تصرف مساجد تحت اختيارمان، از شركت در اين فهرست خوددارى مى كنيم.»
وى با تأكيد بر وجود ناامنى در بيشتر شهرهاى عراق، در عين حال گفت كه اگر اين بدرفتارى هاى پايان يابد، گروه صدر از اين فهرست حمايت خواهد كرد. عبدالعزيز حكيم، رهبر مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق، نفر اول اين فهرست و ابراهيم جعفرى از حزب الدعوه، نفر دوم آن هستند.
در همين حال، كميته انتخاباتى عراق ديروز مهلت ارائه فهرست نامزدهاى انتخاباتى را براى شركت در انتخابات ماه آتى ميلادى در اين كشور، تا ۱۵ دسامبر (۲۵ آذر) تمديد كرد.

نوشته: رابرت فيسك
پس از اندوه و حزنى بيكران، شگفتى، قلبى شكسته، عصبانيت و غضب كه در پى آشكار شدن قتل زنى چنان خوب در قلب و فكر ما پديدار شد، سؤالى در مقابل دوستان و شايد بشود گفت در مقابل شورشيان و جنبش مقاومت مردم عراق قرار مى گيرد:
- آن زن انگليسى ايرلندى صاحب پاسپورت عراقى كه براى مدت ۳۰ سال در عراق زندگى مى كرد و تمامى زندگى خود را ضمن اين سالها صرف آسايش مردم مستمند عراق كرده بود:
- آن زنى كه از تحريمات سازمان ملل متحد متنفر و بيزار بود، آن زنى كه عليه اشغال آمريكايى - انگليسى عراق بود،
آن زن را چه كسى كشت؟ «مارگارت حسن» را چه كسى كشت؟
البته كسانى از ما كه ويديوى كشتن او را كه توسط الجزيره نشان داده شد، ديده باشند، اكنون بر اين باورند كه او كشته شده است. همسر او (تحسين حسن) هم باور دارد كه اين ويديو شاهدى از قتل اوست.
اگر مارگارت حسنِ ربوده شده، اكنون به قتل رسيده باشد، ديگر چه اندازه بيشتر از اين، در جهنمى كه از عراق ساخته ايم، فرو خواهيم رفت؟
ديگر هيچ مانع و حد و مرز اخلاقى باقى نمانده است. در اين بى قانونى و هرج و مرج و اغتشاش كه ما براى عراق به ارمغان آورده ايم، زندگى بيگناهان چه ارزش و بهايى دارد؟ جواب البته بسيار ساده است: هيچ.
سال ۱۹۹۸ بود، زمانى را به ياد مى آورم كه مارگارت براى آنكه بتواند محموله دارويى براى بچه هاى سرطانى عراقى (بچه هايى كه از كاربرد سلاحهاى اتمى آمريكا در جنگ اول خليج فارس دچار سرطان هاى مختلف شده بودند - م) را به موصل و بصره بفرستد، در حال جر و بحث با دكترها و رانندگان كاميونها برسر بارگيرى محموله دارويى بود. براى اين كار، گاهى به آنان لبخند مى زد، گاهى براى آنان چاپلوسى مى كرد، گاهى هم به آنان عجز و لابه مى كرد كه اين محموله دارويى براى بچه هاى عراقى كه بيمارى لوكى ميا (سرطان خون) داشتند، فرستاده شود.
او علاقه نداشت كه «فرشته» ناميده شود، مارگارت هيچگاه اين كلمات كليشه اى را دوست نداشت. (حتى الآن هم مى خواهم بنويسم - كلمات كليشه اى را دوست ندارد). آيا ما واقعاً اجازه داريم كه بگوييم او مرده است؟
مارگارت، براى بوروكراتها و رهبران غربى كه امروز اندوه و تأسف خود را در پى قتل او اعلام مى كنند، هيچ چيز نبود به جز يك تحقير و تمسخر.
بله، او مى دانست كه خطر مى كند. مارگارت حسن به خوبى از اين مسأله آگاه بود كه اين روزها بسيارى از زنان عراقى به وسيله مافياى بغداد ربوده شده، به آنان تجاوز شده و يا كشته شده اند. اما به اين دليل كه او اولين زن غربى است كه ربوده و به قتل مى رسد، فراموش مى كنيم كه چه تعداد از زنان عراقى در اين جنگ دچار اين سرنوشت و تقدير شوم كه گريبان مارگارت را هم گرفت، شدند و البته كه قتل اين زنان عراقى به دنيا گزارش نشده است. در دنيايى كه تعداد كشتگان آمريكايى و غربى به حساب مى آيند، اما تعداد كشته ها و مقتولين از كسانى كه داراى پوست تيره و چشمان قهوه اى و مذهبى متفاوت از ما هستند- يعنى همان كسانى كه ما ادعاى آوردن آزادى و دموكراسى براى آنها را داريم، به حساب نمى آيند.
حالا اجازه بدهيد كه به آن نوارهاى ويديويى اوليه كه در آن مارگارت حسن گريه مى كرد، بپردازيم. مارگارت بيهوش مى شود، به سر و صورت مارگارت مقدارى آب پاشيده مى شود كه دوباره هوش آيد، مارگارت دوباره گريه مى كند و براى خارج شدن نيروهاى اشغالگر از عراق، استغاثه و لابه مى كند. در پشت سر او در اين صحنه هاى وحشت بار، هيچكدام از آن پرچم ها و بيرقهاى معمول گروههاى اسلامى وجود نداشت. در اين تصاوير هيچكدام از مردان مسلح و داراى سرپوش هاى سياه حضور نداشتند. قرآن خوانى هاى معمول در اين صحنه ها وجود نداشت.
و از همه مهمتر، در «فلوجه» و «رمادى» اين خبر و پيام بطور مرتب از طرف اتحاد گروههاى مقاومت منتشر مى شد كه ربودن مارگارت حسن، عملى است عليه اسلام و عملى است ارتدادى و خروج از دين كه مى بايستى فوراً متوقف شود و اين گروهها خواهان آزادى او بودند. در كمال ناباورى و تعجب، همين گروه ابومصعب الزرقاوى و القاعده هم كه طى چند ماه گذشته در بعضى آدم ربايى ها و كشتن گروگانها نقش داشته اند و آمريكاييان به كذب و دروغ و حقه بازى در طى اين مدت تلاش داشته اند كه رهبرى گروههاى مقاومت مردم در عراق را به آنان منتسب كنند، هم خواهان آزادى مارگارت حسن بودند.
زنان ديگرى كه تاكنون ربوده شده اند، پس از آگاهى ربايندگان از بيگناهى آنان، آزاد شده بودند. اما نه مارگارت حسن را، يعنى كسى را كه خيلى روان و سليس عربى صحبت مى كند و به خوبى مى تواند كه فعاليت هاى خود را در عراق براى ربايندگان خود به زبان آنها يعنى عربى تشريح كند.
اگر كسى در مورد «طبيعت درنده خوى جنبش مقاومت مردم عراق و شورشيان» شك و ترديد دارد، چه راهى بهتر از اينكه شواهدى از قتل شرارت بار مارگارت حسن در اختيار آنان گذاشته شود؟ چه راهى بهتر از قتل مارگارت حسن است كه مى تواند شورشيان و مقاومت كنندگان در مقابل اشغالگران را در نزد مردم دنيا خراب كند؟
چه راهى بهتر از كشتن مارگارت حسن وجود داشت كه به مردم دنيا نشان داده شود كه آمريكاييان و ارتش پوشالى «اياد علاوى» نخست وزير، در فلوجه و ديگر شهرهاى عراق با «شيطان» در جنگند؟
در دنياى درهم برهم و زير و رو شده عراق، كسى به فكرش خطور نمى كند كه كسانى كه براى دولت اياد علاوى كار مى كنند، دستى در قتل مارگارت حسن داشته اند، خوب بالاخره امروزه شاهديم كه عراق پر است از دسته هاى جنايتكارانى كه براى اخاذى و گرفتن پول، گروگانگيرى مى كنند. بنابراين، اين سؤال كماكان بى جواب است كه: چه كسى مارگارت حسن را كشته است؟
* * *
در اينجا، بيانيه خانواده مارگارت: مايكل، ديرده، جرالدين و كاترين فيتسى مونس خواهران و برادران مارگارت حسن را در مورد قتل او مى آورم:
قلب ما شكسته است .... رنجهاى او پايان گرفت.
قلب ما شكسته است. ما براى مدتى طولانى تا جايى كه مى توانستيم، اميد خود را حفظ كرده بوديم، اما اينك بايد قبول كنيم كه مارگارت احتمالاً رفته و سرانجام رنجهاى او نيز پايان گرفته است. همچنين در اين لحظات دردناك، دعاها و قلب و فكر ما با همسر خواهر عزيزمان، تحسين حسن است. مارگارت دوستى براى جهان عرب و مردم همه اديان بود. عشق او به مردم عرب از سالهاى ۱۹۶۰ آغاز شد، زمانى كه او در اردوگاه فلسطينى ها با فقيرترين فقراى جهان كار و زندگى مى كرد و سعى در تلاش و پشتيبانى از پناهندگان فلسطينى داشت. در ۳۰ سال گذشته، مارگارت بدون خستگى و بى وقفه براى مردم عراق كار مى كرد.
مارگارت در مقابل همه افراد داراى حسن نيت بود. او هيچ كينه اى عليه هيچ كيش و عقيده اى نداشت. مارگارت همه زندگى خود را وقف كار و تلاش براى مردم فقير و تنگدست يعنى آنهايى كه كسى را نداشتند، كرده بود. كسانى كه در اين عمل شرارت بار و سبوعانه قتل او دست داشته اند و كسانى كه اين آدمكشان را وادار به اين عمل كرده اند، بخشيده نمى شوند. هيچكس نمى تواند اين عمل را توجيه كند. مارگارت عليه همه تحريم هاى به عمل آمده و جنگ در عراق بود.
دست زدن به چنين جنايتى قابل بخشايش نيست و ما هنوز نمى توانيم باور كنيم كه كسى قادر بوده باشد اين عمل را در حق عزيز ما، خواهر شفيق و مهربان ما، كسى كه خلأ وجود او پر شدنى نيست، انجام داده باشد.
روزنامه «استار» (چاپ آفريقاى جنوبى)
ترجمه: الف - مرادى

گروه بين الملل ـ دولت ژاپن از محدوديتهايى كه از هنگام پايان جنگ جهانى دوم بر سياستهاى نظامى خود اعمال كرده است كاست تا خود را با آنچه «وضعيت در حال تغيير» امنيت در جهان خوانده است تطبيق دهد.
به گزارش بى. بى. سى، در دستورالعمل تازه اى كه هيأت دولت ژاپن براى سياست نظامى چهار سال آينده اين كشور تصويب كرده، به طور مشخص از كره شمالى و چين به عنوان منشأ نگرانى براى امنيت ژاپن نام برده شده و تأكيد شده است كه اين دو كشور تحت نظارت دقيق قرار گيرند.
اين دستور العمل كه حتى احزاب مخالف دولت نيز حمايت خود را از آن اعلام كرده اند، به ژاپن امكان مى دهد قطعات تجهيزات جنگى به آمريكا صادر كند تا بتواند با همكارى اين كشور براى خود سيستم دفاع موشكى تدارك ببيند.
صدور تجهيزات جنگى از ژاپن از سال ۱۹۶۷ تاكنون ممنوع بوده است.
تصويب اين دستورالعمل در هيأت دولت ژاپن درست يك روز پس از آن صورت گرفت كه اين دولت اعلام كرد كه نيروهاى خود را به مدت يك سال ديگر در عراق نگه خواهد داشت.
قانون اساسى ژاپن ارتش اين كشور را از شركت در جنگ باز مى دارد و نيروهاى ژاپنى در عراق كه تعدادشان ۵۵۰ نفر است با مأموريتى غير جنگى و با هدف كمك به بازسازى عراق در اين كشور حضور دارند.
از هنگام پايان جنگ جهانى دوم تاكنون اين نخستين بار است كه ژاپن نظاميان خود را به كشورى اعزام كرده كه در آن درگيرى مسلحانه جريان دارد.
آمريكا پيشتر از ژاپن خواسته بود در قانون اساسى خود، بويژه در اصل نهم آن كه توسل به نيروى نظامى را ممنوع مى كند تجديد نظر كند.

گروه بين الملل ـ پس از هفته ها تنش بر سر اوكراين، سرانجام روسيه و اعضاى پيمان ناتو متفقاً خواستار برگزارى انتخاباتى آزاد و منصفانه در اواخر ماه جارى ميلادى در اوكراين شده اند.
به گزارش بى.بى.سى، يك بيانيه مشترك كه پس از گفت وگوهاى بروكسل انتشار يافت از همه طرف هاى سياسى در اوكراين خواست كه از خشونت و ارعاب رأى دهندگان پرهيز كنند و در جهت برگزارى انتخاباتى بكوشند كه به درستى منعكس كننده اراده عمومى باشد.
ياب دو هوپ شفر دبير كل ناتو گفت كه هيچ اختلاف نظرى ميان شرق و غرب درباره اهميت برگزارى انتخاباتى سالم در اوكراين وجود نداشت. سرگئى لاوروف وزير خارجه روسيه گفت كه احساس نمى كند هيچ گونه رو در رويى اتفاق بيفتد. هر چند كه از اين موضوع گلايه كرده كه شمارى از رهبران غربى تلاش داشته اند كه اوكراين را به سمت خود بكشند. تنها دو روز پيش اختلافات مسكو و اروپا بر سر اوكراين موجب شد كه نتوانند در ديدار سازمان امنيت و همكارى اروپا به بيانيه مشتركى برسند.