< رشد اخبار زنان
ايسنا گزارش داده كه در مهر ۸۳ ، تعداد اخبار زنان در ۲۸ روزنامه كشور ۲۳‎/۳ درصد نسبت به شهريور و ۳‎/۸ درصد نسبت به مهر ۸۲ رشد داشته است. اخبار آسيب هاى اجتماعى با ۲۵ درصد به ترتيب، بيشترين و كمترين حجم اخبار زنان را به خود اختصاص داده اند. ۴۴‎/۹ درصد اخبار آسيب اجتماعى نيز به خشونت و مزاحمت عليه زنان مربوط بوده است، ۱۵‎/۵ درصد به فساد و فرار، ۱۲‎/۶ درصد به طلاق، ۸‎/۲ درصد به سرقت و كلاهبردارى، ۷‎/۳ درصد به قتل و جنايت، ۳‎/۸ درصد به خودكشى و ۱‎/۵ درصد به اعتياد ارتباط داشته است (ايسنا، ۷ آذر)
< پادشاهى آذرميدخت در شبكه ۲ سيما
با شروع پخش مجموعه تلويزيونى «زن در تاريخ ايران» زندگى و فعاليتهاى سياسى اجتماعى زنان در دوران ايران باستان و قبل و پس از اسلام بر روى آنتن رفته است. در اين مجموعه، به سلطنت دو زن و پادشاهى آنها بر ايران در دوره پيش از اسلام اشاره شده كه يكى از آنها آذرميدخت است. اين برنامه ۳۰ دقيقه اى در ۱۳ قسمت پخش مى شود. (ايسنا، ۸ آذر)
< ديدار كويتى ها از جبهه مشاركت
اعضاى كميته امور زنان كويت از جمله زنان مشاور در دولت كويت و دختر وليعهد اين كشور با حضور در دفتر جبهه مشاركت با اعضاى كميسيون زنان مشاركت ديدار كردند.
راكعى رئيس كميسيون زنان مشاركت، اين ديدار را حاصل تمايل كويتى ها به انجام آن دانست و بر ارتباط بيشتر با NGO هاى زنان ساير كشورها تأكيد كرد. تعميق روابط دوجانبه، تشريح فعاليتهاى بانوان در ايران و قوانين مربوط به زنان و نحوه مشاركت سياسى آنان در دو كشور از جمله مباحث اين جلسه بود. (ايسنا، ۸ آذر)
< هشدار شجاعى
زهرا شجاعى مشاور رئيس جمهور و رئيس مركز امور مشاركت زنان: حذف واژه «عدالت جنسيتى» از برنامه چهارم توسعه، بيش از وارد كردن لطمه به برنامه ريزى امور زنان، به اعتماد عمومى نسبت به نگرش و نوع نگاه نمايندگان مجلس به امور زنان لطمه وارد مى كند. (ايسنا، ۸ آذر)
< شاخص هاى زندگى زنان سرپرست خانوار
۸۱‎/۴۳ درصد زنان سرپرست خانوار در ايران، همسران خود را در اثر فوت از دست داده اند؛ ۴‎/۷۲ درصد بر اثر طلاق، ۲‎/۷۷ درصد هرگز ازدواج نكرده اند و ۱۱‎/۸ درصد همسر دارند.
۶۵‎/۸ درصد آنان تحت پوشش بيمه خدمات درمانى هستند و ۴‎/۲۳ درصد بيمه بازنشستگى دارند. متوسط هزينه ساليانه خانوار آنها دو ميليون و ۵۰ هزار تومان است كه ۳۵ درصد آن را صرف مسكن و ۲۷ درصد را صرف مواد خوراكى و دخانى مى كنند و ۲ درصد آن را به مصرف تفريح و سرگرمى و خدمات فرهنگى مى رسانند. ۷۲ درصد آنها درآمد بدون كار دارند و ۲۰ درصد شاغل و ۶ درصد خانه دار هستند. (ايسنا، ۹ آذر)
< ۱۷۹ مدير زن ستادى در دانشگاهها
طبق گزارش شوراى فرهنگى و اجتماعى زنان، ۱۶ درصد هيأت علمى كل دانشگاههاى كشور را زنان تشكيل مى دهند، در حوزه مديريت نيز، تنها ۱۷۹ مدير زن در حوزه ستادى دانشگاهها حضور دارند. اين گزارش سير صعودى حضور دختران در رشته هاى علوم انسانى را ۵۳ درصد، علوم پايه ۶۱ درصد، كشاورزى و دامپزشكى ۴۳ درصد، فنى و مهندسى ۱۳ درصد، پزشكى ۷۴ درصد و در رشته هاى هنر ۷۰ درصد دانسته است. شاخص اين ارزيابى سال ۸۰ ۷۹ بوده است. دليل اين رشد، بالا رفتن حس اعتماد به نفس دختران، اعتماد خانواده ها به فضاى دانشگاهها، تغيير نگرش ها در راستاى تحولات فرهنگى بعد از انقلاب و سرمايه گذارى بيشتر خانواده ها براى دختران ذكر شده است. (ايلنا، ۱۱ آذر)
< آفريقاى جنوبى و روسيه در صدر جدول ايدز
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانى، تعداد زنان مبتلا به ايدز طى دو سال گذشته به سرعت افزايش يافته است. در آفريقاى جنوبى كه بيشترين آمار مبتلايان به ايدز را دارد، ۶۰ درصد بيماران ايدزى يعنى ۱۳‎/۳ ميليون نفر زن هستند. در اروپا، روسيه در صدر جدول قرار دارد و ۸۶۰ هزار بيمار ايدزى دارد و افزايش بيماران ايدزى در اوكراين و روسيه بسيار نگران كننده اعلام شده است. در چين، اندونزى و ويتنام اپيدمى ايدز اعلام شده و كل مبتلايان به ايدز در جهان در سال ۲۰۰۳ حدود ۳۹‎/۴ ميليون نفر گزارش شده و نسبت به سال ۲۰۰۲ حدود سه ميليون نفر افزايش يافته است. (ايلنا، ۱۰ آذر)
< تصويب خانه هاى امن براى زنان تحت آزار جسمى
مدير دبيرخانه شوراى اجتماعى وزارت كشور: طرح كلى تشكيل خانه هاى امن براى زنان مورد آزار جسمى در شوراى اجتماعى تصويب شده است. اين دبيرخانه چهار كارگروه دارد كه در كنار گروه آسيب اجتماعى كه فعال ترين آنان است، ساماندهى صيانت جنسى جامعه ايران تحت بررسى قرار دارد. (ايلنا، ۸ آذر)
< افزايش ۲۰۰ درصدى ازدواج موقت
افزايش ۲۰۰ درصدى آمار ازدواج موقت طى ۶ ماهه اول امسال حكايت از روند رو به رشد اين عمل از سوى مردان متأهل دارد، هرچند آمار دقيقى در حال حاضر از تعداد مردان متأهلى كه افزون بر داشتن همسر به ازدواج موقت روى مى آورند، در دست نيست.
برخى مقامات مسؤول و كارشناسان، از وجود چندين هزار كودك متولد شده فاقد شناسنامه حاصل از ازدواج هاى موقت خبر داده و اعلام مى كنند كه فقط در چند استان كشور حدود ۱۰ هزار كودك كه از ازدواجهاى ثبت نشده متولد شده اند، فاقد شناسنامه هستند. مديركل دفتر آسيب ديدگان سازمان بهزيستى، تعداد كودكان بدون شناسنامه در كشور را بالاى ۷ تا ۸ هزار كودك محتمل مى داند. (خبرگزارى مهر، ۲۸ آبان)
< سه مدل خشونت عليه زنان
اعظم طالقانى دبيركل جامعه زنان انقلاب اسلامى: خشونت عليه انسانها به سه دسته خانوادگى، اجتماعى و سياسى تقسيم مى شوند و هر سه مدل خشونت در جوامع مختلف بيشتر متوجه زنان است. درحالى كه خشونت عليه زنان يكى از شاخص هاى مهم حقوق بشر در هر كشور است، در برخى جوامع، مواردى از بى اعتنايى و بى توجهى به خواسته ها و عقايد زنان را نوعى خشونت مى دانند. (سايت زنان ايران ۱۱ آذر)
<۴۲ درصد ناهنجارى اسكلتى وخيم
مسؤول تربيت بدنى دختران سازمان آموزش و پرورش استان قزوين: ۴۲ درصد دانش آموزان دختر مقطع راهنمايى استان طبق طرح سنجش ساختار بدنى دچار ناهنجارى اسكلتى وخيم هستند. (سينا، ۲۲ آبان)
< ۹۵ درصد مردان، ۵ درصد زنان
دكتر اكبرى معاون سلامت وزارت بهداشت: براساس آخرين آمار منتشره موارد آلوده به HIV و ايدز تا مهر امسال ۷۵۱۰ نفر بوده كه ۹۵‎/۱ درصد مردان و ۴‎/۹ درصد آن را زنان تشكيل مى دهند. بيشترين طيف آلوده به اين ويروس، بين ۲۵ تا ۴۴ سال سن دارند. پيش بينى آمار دقيق مبتلايان به ايدز در كشور ۳۰ تا ۴۰ هزار نفر است. (كيهان، ۱۱ آذر)

افسانه معصمى

دوگام به پيش ، يك گام به پس، حكايت زنان افغان پس از سقوط طالبان، طى ۳۶ ماه گذشته است. آنان كه در دوره طالبان حتى براى كار و تحصيل، مجاز به خروج از خانه نبودند ، اكنون ادعاى رياست جمهورى دارند.
هنگامى كه دولت طالبان سقوط كرد، زنان افغان به اين اكتفا نكردند كه حقوق از دست رفته خودرا درباره حضور در جامعه و از جمله تحصيل وكار باز ستانند. آنان جنبشى را شروع كردند كه از ورزش زنان تا حضور در مجامع جهانى و بين المللى وايجاد نهادهاى مدنى وغير دولتى متعدد ويژه دفاع ا زحقوق زنان را در بر مى گرفت. اكنون سه سال پس از سقوط طالبان، چهره هاى مشهورى از زنان افغان در عرصه فعاليت هاى سياسى ـ اجتماعى ديده مى شود؛ ثريا پرليكا در رأس انجمن ها ونهادهاى غير دولتى زنان است؛ مسعوده جلال براى رئيس جمهور شدن تلاش مى كند وسهيلا صديق على رغم خروج ساير زنان از كابينه، هنوز وزير بهداشت افغانستان است، اگر چه سيما ثمر كه ۶ ماه در دولت موقت عهده دار وزارت زنان ومعاونت رئيس جمهور بود، در دولت دوم كرزاى جايى نيافت.
مهمترين نماد سقوط طالبان درحوزه فرهنگى ـ اجتماعى را بايد پايان دوره ممنوعيت هاى ويژه براى حضور زنان دربيرون از خانه و فعاليت هاى اجتماعى دانست. كنار گذاشتن برقع از سوى برخى از زنان افغانى ، نمادى از اين وضع جديد بود. اولين زنانى كه برقع را كنار گذاشتند، زنان كابلى، به ويژه معلمان و فعالان سياسى و اجتماعى بودند.
طالبان از سال ۱۹۹۶ كه كابل را تصرف كردند، زنان را از كار و تحصيل منع كردند و آنها را مجبور كردند كه از برقع استفاده كنند. اگر چه درسطح جهانى فشار تبليغاتى سنگينى برطالبان وارد شد تا از رويه خود دربرابر زنان افغان دست بردارد، ولى طالبان تا آخرين روزهاى حكومت خود به سخت گيرى ها ادامه دادند واعتنايى به فشارهاى بين المللى نكردند.
درپاريس و واشنگتن مجسمه ها ونمادهاى ملى را برقع پوش كردند و درپايتخت هاى مختلف اروپايى وساير نقاط جهان، تظاهرات متعددى درحمايت از زنان افغان برگزار شد، ولى اين حمايت ها ، كار و تحصيل زنان افغان را به آنان بازنگرداند وزنان ناچار شدند براى تحصيل به مكتب خانه هاى سنتى وخصوصى در درون خانه هايشان وبه دور از چشم طالبان روى آورند. هر چند استفاده از اين روشها نيز محدود بود و دربرخى مناطق كشور نظير ولايات جنوب وجنوب شرق كه طالبان نفوذ گسترده ترى داشت، با مشقت هاى بسيارى همراه بود.گرچه درولايات شمالى وازجمله مزار شريف وهرات درغرب كشوركه طالبان يك نيروى بيگانه به شمار مى رفتند، زنان درحوزه هاى خصوصى امكان بيشترى براى دور زدن قوانين طالبان داشتند.
براى نخستين بار پس از سقوط طالبان زنان اجازه يافتند تا به راديو وتلويزيون برگردند. درهمان هفته اول آزاد سازى كابل، صداى يك زن از راديو كابل شنيده شد و يك زن نيز به عنوان گوينده درتلويزيون ظاهر شد، اگر چه نحوه حضور زنان درراديو وتلويزيون باعث شروع چالشى جديد بين سنت گرايان ونوگرايان گرديد.
حمله اصلى را يكى ازنيرومندترين شخصيت هاى حال حاضر افغانستان ، يعنى ملاهادى شينوارى ،قاضى القضات كشور شروع كرد.قاضى شينوارى كه ۷۴ ساله وبه شدت محافظه كار است، پخش موسيقى زنان از تلويزيون را مورد حمله وانتقاد قرارداد. او تهديد كرد كه براى هيچ كس قوانين و اصول اسلامى را ناديده نمى گيرد وبا هر چيزى كه جامعه را به سوى اعمال غير اسلامى بكشاند، مخالفت خواهد كرد. او گفت از آن رو عليه تلويزيون حكم داده كه تعداد زيادى ازمردم به او شكايت برده اند كه محتويات برنامه هاى تلويزيون غير اسلامى است ودر آن فيلم هاى هندى و برنامه هاى غربى نمايش داده مى شود كه زنان را درلباس هاى كوتاه نشان مى دهد.
برخى معتقدند كه شينوارى حق صدور حكم عليه تلويزيون را نداشته و موضوع بايد به رئيس جمهور احاله مى شد واو به وزارت اطلاعات و فرهنگ ارجاع مى داد.
هنگامى نيز كه لطيف پدرام از كانديداهاى انتخابات اخير رياست جمهورى خواستار بحث جدى برسر موضوع تعدد زوجات شد، شينوارى با صدور فتوايى وى را كافر ناميد وخواستار جلوگيرى از حضور وى در انتخابات رياست جمهورى شد. مخالفان با حمله به شينوارى مدعى شدند كه وى، عبدالرب رسول سياف و مولوى محدنبى محدى با اصل انتخابات در اسلام مخالف بوده و هستند و ديدگاه هاى سختگيرانه وى نسبت به تلويزيون و برنامه هايى كه زنان در آن حضور دارند از همين زاويه نشأت مى گيرد.
برخى از منتقدان شينوارى وى را متهم كردند كه فاقد تحصيلات امروزى است و اطلاعات قضايى وى براى اداره كردن سمت مهمى چون قاضى القضات افغانستان كافى نيست.
با اين وجود، وى هنوز از ديدگاه هاى سخت گيرانه خود نسبت به زنان دست برنداشته است، به ويژه آنكه او از حمايت حامد كرزاى برخوردار بوده است. قاضى شينوارى نيز ترجيح داده جز درمورد حضور زنان در تلويزيون و پخش صداى آواز زنان، در ساير موارد از حامد كرزاى حمايت كند.
على رغم اين رابطه مساعد بين كرزاى و شينوارى، رئيس جمهور جديد افغان ها به شدت تحت فشار است كه شينوارى را بركنار كند. اكنون كه انتخابات برگزار شده و كرزاى به پشتوانه رأى حدود ۵۵ درصد افغان ها، رئيس جمهور مانده است، بسيارى از نوگرايان، به ويژه تكنوكرات هاى بازگشته ازغرب اميدوارند كه شينوارى جاى خود را به يك قاضى تحصيلكرده امروزى بدهد. يكى از طرفداران سرسخت تعويض شينوارى، مخدوم رهين وزير فرهنگ افغانستان است كه بارها بر سر محتواى برنامه هاى راديو و تلويزيون مورد انتقاد سنت گراها و از جمله قاضى شينوارى قرار گرفته است. اگر چه دعواى نخست با شينوارى را او برد وماهيت برنامه هاى تلويزيونى را تغيير نداد.
كمى بعد مسأله حضور دخترى افغانى در مسابقات ملكه زيبايى جهان جنجالى ديگر آفريد. ويدا صمدزى ۳۵ ساله با حضور در مسابقات Miss Earth در فيليپين، آغازگر اين جنجال بود. سنت گرايان افغان او را مورد تهاجم قرار دادند كه با نحوه حضور خود در اين مسابقات به سنت ها و آداب و رسوم جامعه افغان توهين كرده است.
واكنش زنان افغان به اين واقعه متفاوت بود. اگرچه دامنه محكوميت مستقيم وى در ميان زنان كمتر بود، اما منتقدين وى معتقد بودند كه اقدام صمدزى باعث تحريك سنت گرايان شده و پيشبرد مسائل اساسى ترزنان در افغانستان را با مشكل روبرو خواهد كرد. حاميان وى را بايد بيشتر در ميان زنان افغان خارج از كشور، به ويژه در اروپا و آمريكا جست وجو كرد كه با ارسال E-mail در سايت ها و وبلاگ ها او را مورد تشويق قرار مى دادند.
صمدزى در پاسخ به اين جنجال ها مصاحبه اى كرد و گفت:من مى دونستم كه پوشيدن لباس مخصوص مسابقه مخالف فرهنگ و مذهب ماست، منتها پوشيدن لباس ملى هر مملكتى و لباس مخصوص مسابقه اجبارى بود و من مجبور بودم اين كار را بكنم. مى دانستم مخالف فرهنگ من است، اما يك ضرب المثل انگليسى مى گويد اگر در ايتاليا يا در رم هستيد، مثل رومى زندگى كنيد. من مجبور بودم برنامه را رعايت كنم.
واقعيت آن است كه حتى اگر در درون افغانستان كسانى از اقداماتى نظير اقدام صمدزى حمايت كنند، اين حمايت ها چندان نمى تواند آشكار و علنى باشد؛ اگر چه به نظر مى رسد در درون تكنوكرات هاى بازگشته از خارج، نوعى همدلى با اين نوع اقدامات به چشم مى خورد.
در اولين انتخابات رياست جمهورى پس از سقوط طالبان نيز گرچه مسعوده جلال تنها كانديداى زن آراى زيادى به دست نياورد، ولى حضور وى در انتخابات نشان داد كه زنان افغان به بالاترين سطوح مديريت سياسى و كلان كشور چشم دوخته اند. البته هنوز در مناطقى از افغانستان به ويژه مناطق جنوب و جنوب شرقى، تسلط فرهنگ قبيله اى چنان است كه حتى رأى دادن زنان فقط با حمايت و دخالت دولت مركزى امكان پذير است. در ولايت پكتيا در نزديكى مرزهاى پاكستان، مقامات محلى مجبور شدند كه به تهديد متوسل شوند. آنها اعلام كردند خانواده هايى كه زنان خود را از ثبت نام براى رأى دادن و مشاركت در انتخابات منع كنند، خانه هايشان به آتش كشيده خواهدشد و معادل ۲هزار دلار آمريكا و يك رأس گاو جريمه خواهند شد.
در شمال كشور و در مزارشريف كه به طور سنتى زنان آزادترند و از معدود جاهايى است كه زنان حق اخذ گواهينامه رانندگى و پشت فرمان نشستن را دارند، مشاركت زنان در انتخابات بهتر بود. در ولايت باميان كه شيعه و هزاره نشين است، استقبال زنان از انتخابات خوب گزارش شد و اولين شهر از نظر حضور زنان در انتخابات وحتى جلوتر از هرات، مزار شريف و كابل به شمار مى رفت. پايين ترين سطح مشاركت زنان در انتخابات مربوط به ايالات پشتون نشين به ويژه دو شهر جلال آباد مركز استان ننگرهار و گرديز مركز استان فوست بوده است، كه فرهنگ عمومى، اعتقاد چندانى به اشتراك زنان در زندگى عامه ندارد.
البته برگزار كنندگان انتخابات نيز سعى كردند كه شرايط را به گونه اى مهيا كنند كه زنان بيشترى به عنوان رأى دهنده ثبت نام كنند. آنها ستاد ثبت نام را به داخل درمانگاهها بردند تا هنگامى كه زنان براى درمان خود يا كودكانشان مراجعه مى كنند، از آنان ثبت نام كنند.
حتى درمواردى كه زنان از الصاق عكس خود به كارت هاى ثبت نام امتناع مى كردند، مجريان ترجيح مى دادند كه به قراردادن انگشت آنان پاى برگه ها اكتفا كنند.
با اين وجود، تهديدات طالبان از يك سو وبقاياى محبوبيت طالبان درمناطق دور افتاده تر، مانعى برسر راه شركت تعداد بيشترى از زنان ومردان درانتخابات به شمار مى رفت. واقعيت آن است كه دربرخى ازمناطق مرزى ودور افتاده هنوز زنان ومردان علقه هايى به طالبان و القاعده دارند و طالبان والقاعده نيز از اين علقه درجهت اهداف خود بهره بردارى مى كنند.
پس از سقوط طالبان، القاعده درمواردى تلاش كرده تا از پوشش خاص زنان افغان به عنوان وسيله امنى براى حمل سلاح و اطلاعات بهره گيرد.
درخوست، شهر پشتون نشين جنوب افغانستان، سربازان آمريكايى دربازرسى بدنى ازبرخى زنان افغان زير برقع آنان اسلحه وتجهيزات واسنادى يافته اند كه به اعتقاد آنها، نشانه ارتباط زنان مذكور با القاعده بوده است. لپ تاپ ،تعدادى گذرنامه ونوشته هاى تبليغاتى مربوط به اسامه بن لادن، يازده نارنجك و مقاديرى مواد منفجره ازجمله اين اسباب و لوازم بوده است.
اگرچه ، نا آشنايى خود نظاميان آمريكايى با ويژگى هاى جامعه افغان درمواردى نظير بازرسى بدنى از زنان، منجر به بروز چالش هايى شده ، پس از مدت اندكى ، وظيفه بازرسى از زنان مشكوك به نظاميان زن سپرده شد تا چنين چالش هايى بروز نكند.
راه اندازى ورزش زنان درزمان طالبان ممنوع بود ؛ كه اكنون علاوه برايجاد وجهه براى دولت حامد كرزاى باعث افزايش فعاليت هاى اجتماعى زنان و گسترش نسبى رضايت آنان شده است. درحالى كه درابتداى دوره فعاليت دولت موقت، ورزش زنان وجود خارجى نداشت و هيچ ورزشگاه وسالنى براى حضور زنان ديده نمى شد، اما سقوط طالبان فضا را تغيير داد. ۲۰ سال جنگ و تخريب ، زندگى افغانها را نابود كرده بود ودرسطح جامعه وفرهنگ مردم، ورزش زنان معنايى نداشت.
پس ازتشكيل دولت موقت ، حامد كرزاى وساير مقامات ارشد، نه تنها از گسترش ورزش زنان استقبال كردند، بلكه به ورزشكاران زن اجازه دادندتا درديدار با اعضاى دولت، مشكلات وخواسته ها ى خود را مطرح كنند. همين رويه باعث شد تا به بهانه افتتاح وراه اندازى مجدد فعاليت كميته ملى المپيك افغانستان، تيمى از ورزشكاران زن افغانى مقيم ايران راهى كابل شده، ضمن ديدار با مقامات دولتى، به مدت دو هفته درآنجا اقامت كنند. كمى بعد، حضور يك دختر افغان درمسابقات المپيك، رويدادى شگفت انگيز تلقى شد. او اگر چه به مقامى دست نيافت، ولى به عنوان يك دونده محجبه افغان وسفيرى از سرزمينى كه زنان درآن محروميت هاى بسيارى ديده اند، مورد تشويق بسيار قرارگرفت.
اكنون دركابل وبرخى شهرهاى ديگر نظير هرات، سالن هاى خاصى براى ورزش زنان درنظر گرفته شده است؛ اگر چه امكانات آنها بسيار ابتدايى ومحدود است. دراين ميان زنان افغان بازگشته از ايران در توسعه ورزش هايى نظير تكواندو وساير ورزش هاى رزمى بسيار فعال بوده اند وزنانى را مى توان يافت كه با كمربند مشكى و دان هاى يك به بالا، درصدد آموزش دختران جوانتر برآمده اند.
درحوزه هنر نيز درحالى كه سه سال قبل زنان افغان اجازه بيرون آمدن از خانه را نداشتند، اكنون« نصيبه غلام محد» نمايشنامه نويس وكارگردان ۱۶ ساله افغانى قصد دارد نمايشنامه خود « به سوى روشنايى» را با حضور زنان بازيگر به روى صحنه ببرد. شايد چنين واقعه اى درتئاتر شهر وسالن هاى متعدد تهران پديده اى عادى و غير خبرى باشد، اما براى زنان افغان ورود به يك منطقه ممنوعه ديگر است.منطقه اى كه آنان ديگر نمى خواهند ممنوعه باشد.
«نصيبه» مى گويد: به آنهايى كه مى خواهند ما را از صحنه تئاتر دور كنند، مى گويم حق نداريد دركار ما دخالت كنيد. اين نمايش كه قرار است درجشنواره ۸ روزه تئاتر كابل اجرا شود، باعث شده كه يك روز جشنواره به موضوع «تئاتر» زنان اخصاص يابد. مجيد قيصى مديرشركت تئاتر كابل كه پيش از اين تئاتر« تحصيل زنان» را به روى سن برده، معتقد است كه بازيگران زن دراين جشنواره با حفظ حجاب، بازيگرى خواهند كرد تا بهانه اى به دست مخالفان حضور زنان درعرصه تئاتر ندهند.
مجموع اين تحولات نشانگر وجودتوأمان چالش ها واراده و عزم زنان براى از ميان برداشتن موانع موجود است.
على رغم شكاف هاى اجتماعى فعال نظير اختلاف نوگراها وسنتى ها، مجاهدين و از خارج برگشته ها، طرفداران كرزاى ومخالفان وى و نيز شكاف هاى قومى و مذهبى، جنبش زنان افغان ـ حتى على رغم اختلاف نظرات داخلى فعالان حوزه زنان درجريان پيشروى وعقب نشينى مداوم خود ـ موفق شده گام هايى به جلو بردارند و طى ۳۶ ماه پس از طالبان، دستاوردهايى مشخص ، ملموس وقابل ارائه داشته باشد ـ دستاوردهايى كه بايد آنها را با واقعيت هاى جامعه سنتى افغانستان مورد سنجش قرارداد.

در ميان كشورهاى عربى حوزه خليج فارس زنان كويتى نقشى برجسته را در زندگى حرفه اى ايفا مى كنند و از موقعيت هاى بهترى نسبت به ديگر همجواران خود برخوردار هستند، به طورى كه زنان در اين جامعه سنتى در كنار مردان با عنوان حقوقدان، دانشجو، ديپلمات، پزشك، معلم و استاد دانشگاه، معاون وزير و غيره فعاليت مى كنند و اين در حالى است كه على رغم همه اين امتيازات از بارزترين حقوق خود يعنى نمايندگى در مجلس محروم هستند و حق رأى زنان كويتى نيز اتفاق مباركى بوده است كه به تازگى در مجلس امت كويت به تصويب رسيد. يكى از مهمترين موارد در مبارزات زنان كويت، جهت كسب حقوق خود و ايجاد وضعيت مطلوب براى آنان، انجمن هاى زنان است كه تابع وزارت كار مى باشند و براساس مطالعات خانم دكتر مريم الكندرى اكثريت زنان كويتى به دليل كمك كردن به ديگران و نه مشاركت سياسى وارد اين انجمن ها مى شوند. بنابراين اگرچه اين انجمن ها در زمينه هاى غيرسياسى در امور مشاركت زنان در كويت موفق بوده اند اما در زمينه مشاركت سياسى با وجود تلاشهاى بسيارى كه در اين راستا صورت پذيرفته موفق به كسب حقوق سياسى خود نشده اند.
فاديه سعد العبدالله السالم الصباح نايب رئيس كميته امور زنان در ديدار با زهرا شجاعى رئيس مركز مشاركت زنان رياست جمهورى با ابراز اميدوارى نسبت به توسعه و تعميق روابط ديرينه دو ملت ايران وكويت درجريان فعاليت هاى بانوان در ايران اسلامى و همچنين قوانين مربوطه در قانون اساسى و مشاركت سياسى آنان در مسائل داخلى و خارجى كشور قرار گرفت. همچنين اشتراكات فراوان و نزديكى دو كشور به عنوان مبناى همكاريهاى دوجانبه تأكيد بر آمادگى جهت ارائه تجارب در راستاى دستيابى زنان كويتى به حقوق سياسى خود، همكارى فى مابين نهادهاى ذيربط و نشست هاى مشترك انجمن هاى زنان دوكشور در بخشهاى مختلف از جمله ديگر مواردى بود كه رئيس مركز مشاركت زنان رياست جمهورى و فاديه سعدالعبدالله مورد بحث و مذاكره قرار دارند.
فاديه سعدالعبدالله و هيأت همراهش بعدازظهر هفتم آذرماه همچنين مهمان كميسيون زنان جبهه مشاركت ايران اسلامى بودند و در اين ديدار زهرا محتشمى پور نايب رئيس كميسيون زنان جبهه مشاركت ضمن تشريح نقش برجسته زنان در پيروزى انقلاب اسلامى اذعان داشت: بعد از پيروزى انقلاب اسلامى حضرت امام خمينى (ره) زنان را به مشاركت جدى در كليه امور و بويژه مقدرات اصلى كشور تكليف كردند.
و اين زمينه اى شد براى اينكه زنان با انقلاب همراهى كرده و نقش اساسى خود را در حوزه هاى مختلف و بخصوص حوزه سياسى فراموش نكنند.
محتشمى كه رياست مركز مشاركت زنان وزارت كشور را نيز بر عهده دارد همچنين به اين وزارتخانه به عنوان نهاد مسؤولى كه توسعه سياسى را بر عهده دارد اشاره كرده و افزود: كه بحث مشاركت سياسى زنان به طور خاص در دستور كار اين وزارتخانه است كه از سوى دفتر امور بانوان وزارت كشور زمينه سازى و بسترسازى اين امر فراهم مى شود در واقع بدينوسيله زنان ترغيب مى شوند به اينكه در مشاركتهاى سياسى نه تنها به عنوان رأى گيرنده بلكه به عنوان گيرنده رأى و كانديد حضور جدى و مستمر داشته باشند. تشكيل خانه احزاب از مهمترين اقدامات وزارت كشور در دوره اصلاحات بود كه در اين تشكيلات حدود ۱۴حزب زن عضويت دارند و اين تعداد به زنان فعال در احزاب ديگر اضافه مى شوند. از طرف ديگر دفتر امور زنان وزارت كشور درصدد تهيه شناسنامه براى احزاب سياسى فعال در استانهاست كه به واسطه آن زنانى كه رفتار و كنش سياسى دارند تحت عنوان اين شناسنامه صادر به استانها ارائه دهند.
محتشمى پور به معرفى جبهه مشاركت ايران اسلامى به عنوان يكى از بزرگترين و فعال ترين احزاب سياسى كشور پرداخت و اضافه كرد: سابقه فعاليت زنان در اين حزب به ابتداى تأسيس آن برمى گردد و از وقتى كه اين حزب تشكيل شد تعدادى از مؤسسين آن كه خانم ها بودند پيشنهاد تشكيل كميسيون زنان را ارائه كردند و اين كميسيون در حال حاضر از عالى ترين بخشهاى اين حزب محسوب مى شود. او تدوين منشور زنان حزب را از مهمترين فعاليتهاى اين دفتر برشمرد و گفت: فعاليتهاى مختلف در زمينه هاى آموزشى و پژوهشى و از آن جمله بررسى وضعيت زنان در احزاب سياسى كشورهاى مختلف دنيا را از جمله اقدامات ديگر كميسيون امور زنان جبهه مشاركت ايران اسلامى برده است. محتشمى ضمن تأكيد بر اينكه ۳۰درصد از ظرفيت موجود حزب به زنان اختصاص دارد از ايجاد شاخه زنان كه درحال بررسى كميته اجرايى است ياد كرد و اظهار داشت: اين اقدام جهت توسعه كمى است و مى خواهيم ظرفيت هاى مورد نياز را پر كنيم. محتشمى در پايان اولين بخش از سخنان خود از خبر مبارك تصويب حق رأى براى زنان كويتى در مجلس نمايندگان امت اين كشور ابراز خرسندى كرد.فاديه سعد العبدالله نيز در سخنان كوتاهى به وضعيت كنونى زنان كويتى اشاره كرد و گفت: از هنگام تشكيل كشور كويت رهبرى ما در تلاش بوده است سيستمى را طراحى كند كه براساس دموكراسى باشد وحق انتخابات كانديداتورى به همه افراد داده شده است ولى متأسفانه طرح كانديد شدن زنان در مجلس امت كويت با اختلاف ۲آرا رد شد كه البته اين مسأله هم برمى گردد به آزادى كشورها كه رژيم كشورى قانونى را ارائه به بعد و مردم اين حق را داشته باشند كه آن را نپذيرند. فاديه از شگفتى خود مبنى بر چگونگى ورود زن ايرانى به طور عملى در عرصه فعاليت هاى سياسى ياد كرد و ادامه داد زنان كويتى هم اكنون نقش هاى برجسته اى در قوه اجرايى كشور در مقايسه با ساير كشورهاى عربى دارا هستند به طورى كه كويت يكى از ۹كشور جهان است كه نماينده دائمش در سازمان ملل يك زن است و ما اولين كشور در خاورميانه هستيم كه رياست دانشگاه خود را در كويت كه همطراز با پست وزارت است به يك زن سپرده ايم و امير كويت در تلاش است كه زمينه پذيرش حق كانديداتورى زنان را در ميان مردم فراهم كند. فاديه در بخش ديگر از سخنان خود به برنامه هاى جالب توجه و اساسى گروههاى مختلف و در رأس آنها برنامه هاى ارزشمند دولت آقاى خاتمى در خصوص زنان اشاره كرد و افزود: اصل حضور زنان در احزاب به نوعى آزادى است.