ايران، نام بلند آوازه اى در تاريخ، فرهنگ و تمدن بشريت است و اوراق بى شمارى از كتاب فرهنگستان جهان را به خود اختصاص داده است.
يدالله كابلى استاد خوشنويسى در گفت وگو با ايسنا ضمن بيان اين مطلب افزود: ارتباطات در جهان امروز نقش ارزنده اى دارد و ما از اين طريق مى توانيم با ريشه يابى سياسى و فرهنگى هويت خود به بيان حقيقى گذشته ايران كه همچنان به آن اعتقاد داريم، بپردازيم. وى اظهار داشت: هنر خوشنويسى در ثبت مفاهيم اجتماعى، تاريخى و ادبى نقش عمده اى دارد

گروه فرهنگ و هنر: چندى است كه مسؤولين سينمايى كشور تصميم گرفته اند بخش خصوصى را در زمينه ارتقاى امكانات فنى سينما فعال سازند.
شركت مركز خدمات صنايع فيلم ايران (استوديو بديع سابق) كه بيش از ۵۵ سال است در امر مسائل فنى سينما فعاليت دارد، به تازگى دستگاههاى قديمى خود را تجهيز و امكانات جديدى را به مجموعه افزوده است. در اين طرح يك لابراتوار ديجيتالى با استفاده از مدرنترين تكنولوژى روز سينما ايجاد شده است. قرار است طرح بازسازى و نوسازى مركز خدمات صنايع فيلم ايران در چهار فاز اجرا شود. با اجراى فاز چهارم امكان استفاده از تكنولوژى قرن بيست و يكم سينماى جهان در زمينه خدمات پس از توليد (Post Production) براى سينماگران مهيا مى شود. فاز دوم طرح نيز كه از اول دى ماه سال جارى به بهره بردارى رسيده، شامل يك دستگاه تله سينماى ديجيتال براى تبديل فيلمهاى نگاتيوى به ويدئويى و امكانات حك تايم كد است. دو دستگاه تدوين غير خطى هم خريدارى و راه اندازى شده است.

گروه فرهنگ وهنر نمايشگاه عكس «جوانه هاى بم» به مناسبت اولين سالگرد فاجعه زلزله بم ديروز در بنياد آفرينش هاى فرهنگى ـ هنرى نياوران افتتاح شد.
اين نمايشگاه عكس محصول فعاليت عكاسان برتر نمايشگاه «بام شكسته بم» است كه سال گذشته به مناسبت زلزله بم برگزار شد. نمايشگاه اين بار بم را در دوران سازندگى، زندگى واميد به معرض تماشا مى گذارد. نمايشگاه عكس «جوانه هاى بم» از ۵ تا ۲۰ دى ماه هر روزه ساعت ۱۰ تا ۲۰ درفرهنگسراى نياوران (واقع درانتهاى خيابان پاسداران) پذيراى علاقه مندان است.
اداره كل تبليغات معاونت امور مطبوعاتى وتبليغاتى وزارت فرهنگ وارشاد اسلامى با همكارى انجمن عكاسان بحران، ستاد راهبردى بازسازى بم ، فرهنگسراى نياوران ومؤسسه مطبوعاتى نشر آوران دربرگزارى اين نمايشگاه همكارى كرده اند. خبرديگرى نيز حاكى است درهمين باره منتخبى ازعكس هاى نمايشگاه «بام شكسته بم» از ديروز به مدت ۵ روز دركوى دانشگاه برپا شده است. دراين نمايشگاه ۸۰ عكس ارائه شده است.

گروه فرهنگ و هنر: تنها ۲۴ روز تا برگزارى بيست و سومين جشنواره بين المللى تئاترفجر باقيمانده است. نتايج بازبينى ها هم اعلام شده و گروههاى برگزيده بزودى درخانه تئاتر مستقر شده و كار خود را پى مى گيرند.
اما با اين وجود اجراها همچنان درتماشاخانه هاى تهران ادامه دارد و حتى نمايشهاى جديدى نيز كار خود را درمجموعه تئاتر شهر آغازكرده اند. تالار اصلى با پايان اجراى نمايش «من ازكجا عشق ازكجا» ميزبان نمايش «هى مردگنده گريه نكن» نوشته و كار جلال تهرانى خواهدبود. اين نمايش هرروز ساعت ۱۸ روى صحنه مى رود.
نمايش «سه گانه و اينك» به كارگردانى سهراب سليمى نيز روزهاى آخر اجراى خود را پشت سرمى گذارد. اين نمايش هرروز ساعت ۱۷‎/۳۰ درسالن چهارسو روى صحنه مى رود. اين نمايش پايان هفته جاى خود را به نمايش گل هاى شمعدانى مى دهد. «سه گانه و اينك» بعد از ۱۹ روز اجرا حدود هشتصدهزارتومان فروش داشته است.
نمايش گل هاى شمعدانى را نيز محمد يعقوبى كارگردانى كرده كه در بخشى از اجراها به دليل حضور هانيه توسلى بازيگر اصلى اين نمايش سرصحنه، نگار جواهريان به جاى او برصحنه ظاهرمى شود و دراجراهاى پايانى توسلى به گروه مى پيوندد. دو نمايش «تياتر اجبارى» (حسين كيانى) و «حرفه اى ها» (بابك محمدى) نيز در سالن قشقايى اجرامى شوند.
اگرچه «تياتر اجبارى» هنوز مراحل پايانى تمرين را مى گذراند اما اجراى حرفه اى ها از هفته قبل آغاز شده است. رضا كيانيان پس ازمدت ها دورى از صحنه دراين نمايش ظاهرمى شود. «حرفه اى ها» هرشب ساعت ۲۰ روى صحنه مى رود. اين نمايش بعد از دو اجرا حدود هفتصد و شصت هزارتومان فروش داشته است.
آوازقو (محمدرحمانيان) نيز به زودى اجراى خود را در سالن سايه آغازمى كند. «مادربزرگ، يك مقدمه» هم از اين هفته جاى نمايش شرق بوسه (مصطفى عبدالهى) را مى گيرد. شرق بوسه پس از ۱۸ اجرا پانصدهزارتومان فروخته است. «من ديگه آدم بشو نيستم» هم جاى «تاحالا شده شب امتحان يه بلايى سرت بياد كه اصلاً نفهمى چى دارى مى خونى؟» را مى گيرد.
و بالاخره اينكه «تالار سنگلج» ، شب گذشته شاهد آخرين اجراى نمايش «پيرپاره دوز» به كارگردانى محمودعزيزى بود تا از اين هفته پذيراى نمايش «كمدى دلاك باشى» به كارگردانى على نقيبيان باشد، كه مانند ديگر نمايش هاى اين تالار به شيوه آيينى و سنتى اجرامى شود.

اين روزها نام دو فيلم «عزيز ميليون دلارى» كلينت ايستوود و «خلبان» مارتين اسكورسيزى «نقل هر محفل سينمايى است و واكنش مثبت اغلب منتقدين نسبت به اين دو فيلم در فصلى كه تا چند وقت ديگر به اسكار منتهى مى شود شانس دريافت اسكار اين دو فيلم را دو چندان كرده است.
خبرگزارى فرانسه مى نويسد: اسكورسيزى كه همواره نه عروس اسكار كه ساقدوش او بوده است اين بار گويى عزم جزم كرده تا با بيوگرافى سينمايى خود درباره هاواردهيوز تنديس طلايى اسكار را تصاحب و نگاهها را خيره كند.
با اين حال فيلم خوش ساخت و خوش شانس«خلبان» در رقابت اسكار تنها نيست و رقباى توانايى همچون فيلم «عزيز ميليون دلارى «كلينت ايستوود» و «راههاى فرعى» ساخته الكساندر پين را دارد. »

ششمين جشنواره بين المللى سينماى مستند كيش بانمايش آخرين مستند پرويز كيمياوى، بزرگداشت اين كارگردان معتبر و باسابقه سينماى ايران را برگزار مى كند.
كيمياوى از كارگردانهاى سينماى متفاوت ايران به شمار مى آيد. در بحبوحه توليد فيلم فارسى قبل از انقلاب او به همراه تنى چند از نوانديشان سينماى تجربى را آزمود. حاصل اين دوران توليد فيلم هايى مثل مغول ها، پ مثل پليكان، اوكى مستر و چندين فيلم مستند بود. باغ سنگى يكى ديگر از آثار اين فيلمساز است كه در سال ۱۳۵۵ جلوى دوربين رفت و توانست خرس نقره اى جشنواره برلين و جايزه ويژه هيأت جشنواره كن را به خود اختصاص دهد.
به گزارش پايگاه خبرى فيلم كوتاه، او هم اكنون پس از ۳۰ سال سراغ درويش خان اسفنديارپور، شخصيت اصلى فيلم باغ سنگى رفته و تصوير جديدى از زندگى اين هنرمند ۹۰ ساله و خانواده اش را ارائه كرده است. اين فيلم مستند نيمه بلند «پيرمرد و باغ سنگى اش» نام دارد و قرار است پس از نمايش آن در جشنواره مستند كيش امسال طى مراسم ويژه اى به پاس يك عمر فعاليت درحيطه سينماى مستند ازكيمياوى تجليل شود.
اين فيلمساز سينما را در مدرسه سينمايى لويى لوميه كه از بزرگترين مدارس سينمايى دنياست آموخته و سابقه دستيارى بزرگترين كارگردانهاى موج نو سينماى فرانسه را در كارنامه دارد. آخرين ساخته كيمياوى پيش از «پيرمرد و باغ سنگى اش» ، «ايران سراى من است» بود كه به نمايش درنيامد و موجبات دلگيرى اين فيلمساز را پديد آورد. اين فيلمساز هم اكنون ۶۶ سال دارد

• كاميابى در ذهن مى نشيند و شكست در دل.
رابيندرانات تاگور

گروه فرهنگ و هنر - ساير محمدى: «چه كسى باور مى كند» به قلم روح انگيز شريفيان، پاييز امسال از سوى انتشارات مرواريد به بازار آمد و برنده بهترين رمان سال از سوى بنياد گلشيرى شد. روح انگيز شريفيان متولد ۱۳۲۰ تهران، فوق ليسانس روانشناسى كودك را دارد و بيش از دو دهه است كه در لندن اقامت دارد. «دست هاى بسته» اولين مجموعه داستان او در اوايل دهه هفتاد در ايران منتشر و به چاپ دوم نيز رسيد. در زمينه روانشناسى كودك نيز تاكنون چهار جلد كتاب تأليف و منتشر كرده است. هم اكنون يك مجموعه داستان كوتاه آماده چاپ دارد، ضمن اين كه رمان جديدى هم در دست نوشتن دارد.
> خانم شريفيان، اعتقاد بر اين است كه هر كس در زندگى اش استعداد نوشتن يك رمان را دارد كه آن هم براساس رويدادهاى زندگى خودش خواهد بود. رمان «چه كسى باور مى كند» چه مقدار برگرفته از زندگى شخصى خود شماست؟
\ من با اين نظر كه هر كس نوشتن يك رمان را از زندگى خودش الهام مى گيرد موافق نيستم. براى اين كه نويسنده اگر استعداد و علاقه نويسندگى داشته باشد مى تواند بدون توجه به زندگى خودش هم رمان بنويسد. به هر حال رمان «چه كسى باور مى كند» هيچ ارتباطى به زندگى خودم ندارد. اتفاقاً اين را از خيلى ها شنيدم كه گمان مى كنند، اين رمان برگرفته از واقعيت هاى زندگى ام است. من فكر مى كنم چون داستان از زبان يك زن روايت مى شود، اين توهم به وجود آمده است. من اصلاً دوست ندارم راجع به زندگى خودم بنويسم.
> شما هم در حيطه داستان كوتاه كار كرده ايد. هم در حيطه رمان نويسى، فكر مى كنيد در كدام حوزه راحت تر كار مى كنيد؟
\ داستان كوتاه يك ژانر مجزا و مستقلى است كه نمى توان آن را با رمان نويسى مقايسه كرد. براى بعضى از نويسندگان نوشتن داستان كوتاه مشكل تر است، و در قلمرو رمان راحت تر كار مى كنند، چون معتقدند رمان عرصه وسيعى است كه فرصت فضاسازى و شخصيت پردازى بيشترى دارد. در حالى كه يك نويسنده متبحر در يك صفحه داستان هم مى تواند همه آن چه را كه در ذهن دارد منتقل كند و در نهايت ايجاز بنويسد. طبعاً كسانى كه توانايى چنين كارى را دارند، اثرى پيچيده و بسيار زيبايى ارائه مى كنند.
> الآن كار جديدى در دست نوشتن داريد؟
\ بله. من يك رمان جديدى را شروع كرده ام كه اميدوارم پس از بازگشت به لندن به سراغش بروم. ماندن من در ايران به صورت مهمانى و موقتى است. قرار است پس از چند هفته برگردم. نويسنده در مسافرت قادر به نوشتن نيست. براى كار مداوم و نوشتن به شكل مرتب، لازم است كه آدم در فضاى مأنوس اتاقش باشد. نويسندگى كار تنهايى است، آدم بايد با تنهايى خودش باشد تا بنويسد.

گروه فرهنگ و هنر: سومين جشنواره سراسرى شعر رضوى عصر ديروز در مشهد به كار خود پايان داد.
به گزارش ايرنا، سودابه مهيجى از تهران، رضا خالقى از قم، حسين ابراهيمى از مشهد، حسين عبدى از تهران، بيژن ارژنگ از كرمانشاه، چشمه سلطانى از تهران، جواد اسلامى از چناران و مريم سقلاطونى از قم شاعران برتر اين جشنواره معرفى شدند.
حميد رضايى از قم، پريسا مقصودى از نيشابور، سيد مهرداد افضلى و كبرى موسوى هردو از چهارمحال و بختيارى، مريم مهرآذر از قوچان و امير كبيرزاده از قم ديگر نفرات برگزيده جشنواره شعر رضوى هستند. سومين جشنواره سراسرى شعر رضوى در قالب جشنواره فرهنگى و هنرى امام رضا (ع) طى روزهاى چهارم و پنجم ديماه برگزار شد.

گروه اقتصادى: روابط عمومى بانك مسكن ازتقسيط ۴۰ ميليون ريال سهم الشركه بانك به دارندگان حساب هاى صندوق پس انداز مسكن به عنوان تسهيلات خريد بدون سپرده خبرداد.
به گزارش روابط عمومى بانك مسكن، اين تسهيلات به آن دسته از دارندگان حساب هاى صندوق پس انداز مسكن تعلق مى گيرد كه متقاضى خريد واحدهاى مسكونى پروژه هاى كانون سراسرى انبوه سازان باشند. براساس اين گزارش دارندگان حسابهاى صندوق پس انداز مسكن بانك مسكن درصورت خريد اين واحدها مى توانند از تسهيلات خريد بدون سپرده وتسهيلات با سپرده تا سقف ۱۲۰ ميليون ريال استفاده نمايند. گفتنى است اين اقدام به منظور مساعدت با انبوه سازان عضو كانون سراسرى انبوه سازان كه از تسهيلات مشاركت مدنى بانك مسكن جهت تكميل پروژه هاى خود استفاده نموده اند صورت گرفته است.

گروه اجتماعى: مدير عامل ايرنا ديروز با صدور حكمى مهندس «محمد تقى روغنى ها» را به سمت قائم مقام سازمان خبرگزارى جمهورى اسلامى منصوب كرد.
«عبدالله طاهرى ناصرى» در اين حكم اعلام كرد:با توجه به سابقه، تعهد، دانش و منزلت حرفه اى جناب عالى در حوزه ارتباطات و اطلاع رسانى به موجب اين ابلاغ و با حفظ پست سازمانى و مديريت روزنامه ايران ديلى، به عنوان «قائم مقام مديرعامل» تعيين مى شويد.
روغنى ها از مديران باسابقه خبرگزارى جمهورى اسلامى است و پيشتر مشاور مديرعامل، معاون خبر، معاون اجرايى، رئيس نمايندگى ايرنا در لندن، مدير اخبار و سردبير گروه سياسى اين سازمان بوده است.

در پى درج خبرى در مورخه ۸۳‎/۹‎/۳۰ درمورد «تبرئه شدن مديرعامل ايرنا» توضيحى از سوى شهردارى تهران ارسال شده است كه مى خوانيد:
اعضاى شوراى اسلامى شهر تهران تاكنون از مديرعامل ايرنا شكايت نكرده اند.
آنچه در خبر روزنامه ايران آمده است كه «عبدالله ناصرى مديرعامل ايرنا از شكايت دو عضو شوراى شهر تهران تبرئه شد» كذب محض است و تاكنون براى انتشار اين خبر اعضاى شوراى شهر از مديرعامل اين خبرگزارى شكايت نكرده اند و اين شكايت از سوى مدعى العموم صورت گرفت.

گروه اجتماعى: نماينده شاكيان پرونده هموفيلى ها اعلام كرد كه رأى صادره ازسوى دادگاه در پرونده هموفيلى ها به تأييد دادگاه تجديدنظر رسيد.
احمدقويدل به ايسنا گفت: شعبه ۱۵ دادگاه تجديدنظر استان تهران پس ازارجاع پرونده حقوقى بيماران هموفيلى، ۹۷۴نفر از بيماران را مستحق دريافت ضرر و زيان مادى، معنوى و هزينه هاى درمان گذشته، حال وآينده كرد. وى ادامه داد: همچنين مسؤولان وزارت بهداشت و درمان و سازمان انتقال خون، موظف به عذرخواهى رسمى از بيماران شده اند. وى درپايان گفت: به نظرمى رسد وقت كافى براى پيش بينى چنين پرداختى در بودجه ۱۳۸۴ وجوددارد.

ابوالفضل شكورى راد نماينده دوره ششم مجلس شوراى اسلامى با شكايت سازمان صداوسيما به پرداخت جزاى نقدى محكوم شد.
به گزارش خبرنگار قضايى ما، محمد اسلامى قاضى شعبه ۱۰۸۳ دادگاه عمومى و جزايى تهران پس از رسيدگى به دو مورد شكايت سازمان صداوسيما و يك مورد شكايت نيروى انتظامى عليه شكورى راد، به استناد دلايل و مستندات پرونده، وى را درخصوص يك مورد شكايت سازمان صداوسيما مجرم شناخت. دادگاه وى را به پرداخت جزاى نقدى به ميزان چهارصد هزارتومان درحق دولت محكوم كرد.
شكورى راد در دفاع ازخود به قاضى پرونده اعلام كرد: اظهارات منعكس شده اش درمطبوعات مربوط به دوران نمايندگى او بوده است كه براساس اصل ۴۸ قانون اساسى به عنوان نماينده مسؤول در برابر تمام ملت، حق داشته درمورد همه مسائل داخلى و خارجى كشور اظهارنظركند.

• عبدالله ناصرى
«درست است كه سؤال من نادرست بود، اما پاسخ تو هم خردمندانه نبود» . اين ديالوگ را برتولت برشت، نمايشنامه نويس آلمانى در تبيين تعاملات هيجانى ميان جناحهاى سياسى مطرح مى كند كه تقريباً در بسيارى از جوامع در حال توسعه قابل تطبيق است. در ايران نيز بسيارى از كنش ها و واكنش هاى جناحهاى سياسى كشورمان را در دهه اخير از اين منظر بايد ارزيابى نماييم. از آنجا كه تمرين دموكراسى و نهادينه كردن اصل مشاركت در دوره اصلاحات در قالب تشكيل احزاب، نهادهاى غير حكومتى و تأسيس شوراهاى شهر سامان گرفته، طبيعتاً كسب قدرت و مشاركت در هرم قدرت كشور به عنوان هدف اصلى و مشروع جناحهاى سياسى تعريف شده است.
نهادينه كردن آزادى بايد از كانالهاى باثبات قانونى يعنى انتخابات تحقق يابد و هر حزب يا جريان فكرى بايد از اين ظرفيتها براى ارتقاى تأثيرگذارى و تنفيذ انديشه اش عبور و تلاش كند. وجه اشتراك همه فعاليتهاى حزبى، مشاركت هرچه بيشتر در قدرت است. با اين اصل عرصه سياست بيشترين امكان و ظرفيت را در اختيار مى گذارد، چرا كه هنوز ساحت اقتصاد استقرار و ثبات لازم را نيافته است تا به عرصه رقابت حزبى براى كسب سهام بيشتر در مديريت قدرت تبديل شود. ظرفيت عرضه سياست ضمن مواهب بسيارى كه دارد، از جمله قابليت فهم و درك عمومى جامعه و تفاهم متقابل ميان حزب و مردم براى يادگيرى در فرآيند انتخابات، اما خطراتى را نيز به همراه دارد. يكى از اين خطرات، سياسى شدن ارزيابى ها و قضاوتهاست. به عبارت ديگر سياست به راحتى قابليت آن را دارد كه به سياست زدگى و استفاده ابزارى از هيجانات و عواطف مردم تبديل شود. سياست زدگى در برخورد با تحولات جامعه، آن هم در مرحله تمرين آزادى به منظور نيل به مردمسالارى باعث مى شود كه بعد سياست آنقدر فربه و متورم شود كه بر ديگر ابعاد قضاوت انسانى سايه بيندازد و همه كنش ها و واكنش ها با عينك سياست تحصيل و نقد شوند.
فربه شدن نگاه سياسى به عنوان شاهراه اصلى رسيدن به قدرت سبب مى شود كه نيت ها، اهداف، خيرخواهى ها، خدمتها و حتى اشتباهات آنگونه كه هستند، فهميده و فهمانده نشوند، حقوق بسيارى پايمال گردد و اعمال نادرست بعضى، رفتارهاى صحيح ارزيابى و معرفى گردند. واكنش به شدت رنگ سياست مى گيرد و كنش ها اگر صادقانه و درست باشند، قربانى سياست زدگى مى شوند و اگر خطا باشند با محمل مظلوم نمايى و متهم كردن منتقدان به سياست زدگى خود را تبرئه مى نمايند. هرچه باشد، هنگامه اى به پا مى شود كه حق و باطل در هم مى ريزد و سره از ناسره جدايى ناپذير.
ماجراى جشنواره بين المللى تئاتر ايران زمين در اهواز را مى توان از منظرهاى مختلف از جمله با معيارهاى پيش گفته بررسى كرد.
جشنواره ايران زمين شش سال پيش با هدف رويكرد به ذخيره فرهنگى و معنوى ادبيات فارسى و اقتباس نمايش از متون ادبى پارسى در جهت تأكيد بر وحدت ملى و تقويت ريشه هاى مشترك فرهنگى ميان كشورهاى حوزه تمدن ايرانى پايه ريزى شد. خيلى زود مورد استقبال همه متفكران و هنرمندان كشور قرار گرفت و جذابيت موضوع و هدف جشنواره مخاطبان خارج از جغرافياى ايران را به شدت جذب كرد و هر سال غنى تر از سال قبل جامع تر و پرمحتواتر شد تا اينكه امسال اين جشنواره منحصر به فرد با مشاركت كشورهايى چون روسيه، ارمنستان، فرانسه، سوريه، تاجيكستان، آذربايجان و... در اهواز برگزار گرديد و روزهاى پرمعنايى را براى مردم استان جنگزده خوزستان به ارمغان آورد. برنامه هاى روزانه جشنواره مشمول از نمايشهايى بود كه عمق معرفت و عرفان و مبانى دينى و اخلاقى ادب فارسى و ميراث كهن ايرانى را با زبان نمايش براى نسلهايى كه مدت ها است از كتاب فاصله گرفته اند و كم و بيش با آثار ترجمه فرهنگهاى ديگر آميخته شده اند بيان مى كرد.
تا اينجا كه كارى ارزشمند و سترگ و منحصر به فرد بوده، كسى لب به تحسين و قدردانى نگشود. اما روز اختتاميه خطاى بزرگى صورت گرفت و چند دقيقه از اشكال يك برنامه هفتاد دقيقه اى كه طبيعتاً هر كسى را آزار مى داد، خستگى بر تن همه باقى گذاشت. اين خطاى آزاردهنده چند دقيقه اى به وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى اطلاع داده شد. قضاوت وزير عزل مدير كل استان بود كه مديريت جشنواره را هم برعهده داشت . او نيز تصميم قطعى خود را به بعضى از مسؤولان ارشد نظام از جمله رئيس مجلس اطلاع داد تا واكنشهاى دلسوزان منتقد نسبت به خطاى مدير جشنواره تبديل به يك موج سياسى نشود، موجى كه نه تنها قضاوت درباره كنش مسؤول را از شفافيت و صحت مى اندازد، بلكه سيلى مى شود كه قسمتى از ارزشها و آثار معنوى و تجربيات نوين نمايش جشنواره را با خود مى برد و شكوفه هاى نورس درخت هنر نمايش ايران اسلامى را مى شكند. در آب گل آلود هر كس ماهى خود را نشان مى كند و مى گيرد. پان عربيسمى كه پس از ادعاى جدايى خوزستان سركوب شده بود، ماهى عربى صيد مى كند و مخالفان متنسك هنر به گونه اى ديگر مغرضان خارج نشين، طبل دلسوزى مى نوازند و بر تشييع هنر نمايش اشك تمساح مى ريزند و...
به هر شكل درست است كه كنش واقع نادرست بود، اما واكنش آن نيز خردمندانه نبود. درحالى كه:
۱- وزير همه مسؤولان استان را از عزل مسؤول ذيربط مطلع كرده بود و نگرانى خود را از عواقب سياسى شدن و سوء استفاده هاى بيگانه بيان كرده بود. اندكى درنگ خردمندانه غائله را خاتمه مى داد و جو سياست زده كه چون اژدهايى آتش بحران پى در پى مى آفريند، استانى را ملتهب نمى كرد و رنجش مردم را بر نمى انگيخت.
۲- دستگيرى مسؤولان فرهنگى استان مشكل را حل نمى كرد. در مفهوم نزاعى نبود، شبهه در روش و شيوه بود. هم وزير و هم منتقدان خواهان عزل مسؤول يا مسؤولان سه دقيقه خطاى جلسه اختتاميه بودند، اما اختلاف در شيوه و روش بود.
۳- طبيعى است كه وقتى پرونده رسيدگى و قضاوت و اقدام را از مسؤول ذيربط مى گيريم و منظومه محاسبات همه جانبه او را در سطح كلان و ملى مختل مى كنيم، عرصه اجراى سياست او را نيز مسدود مى كنيم. وقتى كه مديرى به واسطه حكم قضايى به زندان مى رود، عملاً اختيار از مدير عالى تر سلب مى گردد.
۴- مجموعه مصاحبه ها و همه اظهارنظرهاى طرفين، ضمن اينكه بر سياسى شدن ماجرا و خارج شدن مهار آن از دست طرفين دلالت دارد، بيانگر اعتقاد مشترك و يكسان طرفين خطا و اختلاف نظر در شيوه برخورد است. دولت به دليل نگاه كلى و گسترده ابتدا به عزل و سپس به قضاوت مى انديشيد، اما منتقدان ابتدا به بازداشت و سپس به قضاوت اقدام كردند.
۵- حال كه از حجم بحران كاسته شده و مى توان به ارزيابى نتايج دو شيوه برخورد نگاه كرد، مى توان براى آينده توشه منطقى برگرفت.
در كشورهايى به بزرگى ايران با اين همه تنوع و تعدد در فعاليتها و نگاهها احتمال تكرار خطا وجود دارد، احتمال تنوع قضاوت درباره درست يا نادرست بودن برخى اقدامات خصوصاً در قلمرو فرهنگ بيشتر وجود دارد، بايد عقلا اندازه خطا را درست تبيين نمايند و عادلانه ارزيابى كنند كه حجم واكنش صورت گرفته آيا برابر با حجم خطاى صورت گرفته بوده يا خير؟ آيا واقعاً اجزاى تشكيل دهنده واكنش مذكور و نيت طراحان و عاملان آن همگى صادقانه و مخلصانه و براى تنبيه و تنبه عاملان با هدف اصلاح بوده است يا...؟
آيا مبانى و احكام اسلامى مجوز چنين واكنش گسترده اى را عليه افراد خاطى صادر مى كند يا...؟ آيا شيوه دولت در تنبيه و تنبه خاطيان خردمندانه تر است يا شيوه منتقدان...؟
سخن به درازا كشيد. اما فراموش نكنيم كه در ميدان هياهو، حرف هيچ كس به گوش نمى رسد و هيچ كس را ياراى درك درست و كامل از مفهوم پيام و كلام طرف مقابل نيست، نه دفاع متهم شنيده مى شود و نه دليل منتقد فهميده مى گردد. لذا آنان كه در ميانه هياهو هستند توفيق قضاوت منصفانه را از كف مى دهند و بذر سوء تفاهم مى كارند و آنانى را كه در بيرون ميدان به نظاره ايستاده اند دچار گناه سوء ظن مى كنند و اين هردو نابخشودنى است. بياييم با ميزان «فمن يعمل مثقال ذره...» خطاهايمان را وزن كنيم.