نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى

بوش با قطعنامه دوم مخالف بود. اين مورد از جمله معدود مواردى بود كه چنى و پاول هم با آن مخالف بودند. تصويب قطعنامه اول هفت هفته به طول انجاميده بود، و اين بار، شرايط بسيار دشوارتر نيز بود. به اعتقاد پاول، نيازى به قطعنامه جديد نبود. به نظر او، قطعنامه ۱۴۴۱ براى اقدام كافى است و هر عقل سليمى آن را تأييد مى كند.
يك مشكل ديگر نيز وجود داشت.قطعنامه اول با ۱۵ رأى موافق و بدون رأى مخالف به تصويب رسيده بود. بنابراين به اين قطعنامه به شكل هنجارى و ارزشى نگاه مى شد. اما واقعيت آن بود كه اين قطعنامه يك هنجار و ارزش نبود، بلكه يك استثنا بود. در سال ،۱۹۹۰ قطعنامه سازمان ملل متحد با ۱۲ رأى موافق در برابر دو رأى مخالف يمن و كوبا به تصويب رسيد، و چين نيز به آن رأى ممتنع داد. بنابراين اگر در قطعنامه دوم آنان نتوانند نتيجه مشابه ۱۵ در برابر صفر را كسب كنند، به چشم يك شكست به آن نگاه خواهد شد.
اما بحث بلر نيز قانع كننده بود. اين كار از نظر سياسى براى او حياتى و ضرورى بود، و هيچ چيزى بالاتر از آن وجود نداشت. بلر با حالت خواهش به بوش فهماند كه نيازمند كمك است.
بوش مقصود او را كاملاً درك كرد، و به بلر گفت: «اگر به اين كار نياز دارى، ما تمام برنامه هاى خود را روى آن متمركز و به تو كمك خواهيم كرد» . در عين حال بوش نمى خواست تنها و بدون انگلستان كارى انجام دهد و نزديك بود كه اين اتفاق بيفتد و او تنها شود. رئيس جمهور و دولت او نگران عبارتى بودند كه استيو هادلى به كار مى برد «تصميم ملوكانه» . بنابراين آنان تصميم گرفتند همچنان از ديدگاه چنى پيروى كنند.
بوش بعدها به خاطر آورد: «بلر نه تنها مجبور بود با پارلمان و مردم كشورش دست و پنجه نرم كند، بلكه ناچار بود روابط فرانسه، انگلستان و حتى تعاملاتش در درون اروپا را نيز سامان دهد. او كار بسيار دشوارى بر عهده داشت. بسيار دشوارتر از كار رئيس جمهورى آمريكا. درست در همين زمان فرانسه تبديل به مسأله مهمى در درون انگلستان شده بود» . بوش ملاقاتش با بلر را «ملاقات معروف براى قطعنامه دوم» مى ناميد و گفت بلر به شدت خواهان كمك بود.
پاول بالاخره بايد تصميم مى گرفت كه چه چيزهايى را مى خواهد در سازمان ملل متحد بگويد. ليبى مطلبى ۶۰ صفحه اى را در اين باره آماده كرده بود، درست ۵۰ درصد بيش از مطلب آماده شده توسط سيا. مطلب ليبى همانند يك منوى غذاى چينى بود و پاول مى توانست از بين گزينه ها انتخاب كند. هيچ پانويسى وجود نداشت، و ليبى ديدگاه هاى موجود در شوراى امنيت ملى و دفتر چنى را با هم قاطى كرده بود.
به نظر پاول، بخش عمده اى از اين اطلاعات مسخره و غير واقعى بود. او دلش مى خواست گوشى تلفن را بردارد و يا در چشم هاى كسى نگاه كند و با كسى كه از وقايع آگاه است و توانايى تصميم گيرى دارد، درباره مطالب ليبى صحبت كند. آرميتاژ همواره به كسانى كه دور و بر دولت بودند مى گفت: «بايد به خوبى دولت را تغذيه كرد» .
مقصود او اين بود كه بايد اطلاعات مناسب و قابل اعتماد به دولت داد و او همين كار را در مورد پاول انجام مى داد. اما استراق سمع ارتباطات و يا عكس هاى ماهواره اى منبع مناسبى براى او نبودند. براى پاول كار و زندگى همانند ورزش هاى گروهى بودند. او همواره دوست داشت به مسائل آن گونه كه هستند نگاه كند، و يا با مردم آن گونه كه هستند برخورد كند. او به هيچ وجه نمى توانست به عكس هاى ماهواره اى اعتماد كند. واقعاً اين عكس ها چه معنى داشتند، آيا واقعاً مى شد تشخيص داد كه بار يك كاميون چيست؟ و يا اين كه يك مطلب استراق سمع شده چگونه مورد تفسير قرار مى گيرد؟
هر چقد پاول بيشتر در مطلب غرق مى شد، بيشتر متوجه مى شد كه منابع انسانى آنان در عراق كم و اطلاعات آنان درباره سلاح هاى كشتار جمعى عراق بسيار اندك است. تصوير بسيار بدى بود.
ادامه دارد

درميان كشورهاى مختلف جهان، شايد روابط جمهورى اسلامى ايران با پاكستان از جهات مختلف از شاخصه هاى غيرقابل قياسى برخوردار باشد . جمهورى اسلامى ايران وپاكستان، دو كشور مسلمان و همسايه هستند كه پيوندهاى تاريخى ، فرهنگى و تمدنى متعددى آنها را به هم پيوند داده است . دراين ميان، پيوندهاى زبانى و فرهنگى مشترك شايد از پايدارى بيشترى برخوردار باشند. به عنوان مثال ، درايران، كمتر كسى است كه نام اقبال لاهورى شاعر نامدار پاكستانى را نشنيده باشد و يا با اشعار اين شاعر گرانقدر آشنايى نداشته باشد. در پاكستان نيز مردم با شاعران فارسى زبان آشنايى دارند وعلاقه خاصى به اشعار و زبان فارسى دارند. در اين ارتباط، وظيفه مسؤولين هردوكشور اقتضا مى كند كه با استفاده از اين زمينه هاى مساعد سعى كنند تا روز به روز بر توسعه روابط دو كشور و آشنايى متقابل ملتهاى دوكشور با همديگر بيفزايند.
اما همانگونه كه مى دانيم ، علاوه برتوسعه روابط علمى و فرهنگى ، درسالهاى اخير توسعه روابط تجارى و اقتصادى از اولويت بالايى برخوردار شده است، به نحوى كه در اولويت سياست خارجى كشورهاى مختلف در سراسر جهان قرار گرفته است. دراين چارچوب، جمهورى اسلامى ايران نيز سعى كرده است تا در روابط خود با پاكستان به موضوع گسترش روابط تجارى و اقتصادى توجه ويژه كند. دلايل اين رويكرد جديد نيز بسيار واضح است ، چرا كه از يك طرف، ايران و پاكستان هردو عضو سازمان كنفرانس اسلامى و سازمان همكاريهاى اقتصادى (اكو) هستند و اين موضوع همكاريهاى بيشتر اقتصادى دوكشور را طلب مى كند. از سوى ديگر ، حجم روابط تجارى و اقتصادى ايران وپاكستان در حال حاضر در مقايسه با پتانسيلى كه دو كشور براى گسترش روابط از آن برخوردار هستند، بسيار پايين است.
به علاوه، گسترش روابط اقتصادى و تجارى مى تواند به توسعه و تحكيم روابط تاريخى و پيوندهاى عميق فرهنگى و تمدنى دو كشور كمك شايانى كند. با توجه به اينكه ايران دومين ذخاير گاز جهان را در اختيار دارد و پاكستان نيز يك بازار بزرگ ۱۵۰ ميليون نفرى است لذا اين زمينه مساعد مى تواند به عنوان عنصرى با اهميت درواقعى تر شدن روابط تجارى و اقتصادى دو كشور عمل كند. با توجه به افزايش قيمت و اهميت منابع انرژى در دهه هاى آينده اين امر نه تنها يك انتخاب، بلكه يك ضرورت غيرقابل انكار براى كشورهاى مصرف كننده انرژى از جمله پاكستان تلقى مى شود.
يكى از نكات جالب توجه اين است كه براى نخستين بار در جريان چهاردهمين كميسيون مشترك اقتصادى جمهورى اسلامى ايران و پاكستان، اسناد مهمى بين مقامات دو كشور مبادله شد كه مى تواند به روابط اقتصادى و تجارى كنونى دو كشور سرعت و شتاب بيشترى دهد. در نتيجه اميد است كه مسؤولين دو كشور نيز با نصب العين قراردادن اين اسناد مهم، زمينه هاى رشد و شكوفايى هر چه بيشتر روابط تجارى و اقتصادى دو كشور همسايه در سالهاى آينده را فراهم نمايند.
شايسته تأكيد است يكى از موضوعات مهمى كه در توسعه هر چه بيشتر روابط دو كشور در آينده و همچنين ايجاد پيوندهاى عميق بين سه كشور جمهورى اسلامى ايران، هند و پاكستان نقش كليدى برعهده دارد، موضوع احداث خط لوله گاز ايران به هند از طريق خاك پاكستان است. نقشه ها و طرحهاى مربوط به اين پروژه بيش از يك دهه است كه در حال بررسى است و لازم است هر چه سريعتر اين طرح، عملياتى شود. اين خط لوله صدور گاز در صورت ايجاد خواهد توانست نيازهاى هر دو كشور هند و پاكستان به منابع انرژى ارزانقيمت و مكفى را تأمين كند. ضمن اينكه اين مسير، كوتاهترين و در عين حال ايمن ترين مسير انتقال گاز به اين دو كشور از سوى كارشناسان مختلف، ارزيابى شده است. به نظر مى رسد كه با روى كارآمدن دولت «شوكت عزيز» نخست وزير جديد پاكستان، اقدامات اساسى جهت رفع تنش بين دو كشور هند و پاكستان درحال عملى شدن است. همچنين دولت هند نيز موافقت خود را با عملى شدن اين تلاشها اعلام كرده است. در صورت عملى شدن اين تلاشهاى تنش زدا و رفع سوءتفاهمات موجود بين دو كشور، زمينه تحقق بسيارى از طرحهاى اقتصادى و تجارى ناتمام در منطقه جنوب آسيا فراهم خواهد شد.
جمهورى اسلامى ايران همواره از تلاشهاى دو كشور هند و پاكستان جهت رفع تنش هاى موجود بين دو كشور استقبال كرده و از تمامى ابزارهاى لازم براى تحقق اين تلاشها و رفع مسالمت آميز اختلافات موجود، استفاده كرده است. اميد مى رود كه در مرحله جديد اين نوع تلاشها كه همراه با سعه صدر مسؤولين دو كشور است بتواند زمينه هاى لازم براى حل مسائل فى مابين را فراهم كند.

گروه بين الملل: در حالى كه با توجه به اكثريت قاطع شيعيان عراق و انسجام انتخاباتى آنها، پيروزى اين گروه در انتخابات ماه آينده عراق، قطعى پيش بينى مى شود، كاخ سفيد با اهداف چندگانه اى، سعى دارد تا برخى سمت هاى كليدى حكومت آينده را بدون توجه به نتيجه شمارش آرا، به چهره هاى سنى عراق واگذار كند.
به گزارش سايت اينترنتى «بازتاب» ، اين تصميم كه ناشى از هراس دولت جورج بوش از قدرت گرفتن شيعيان عراق و با هدف راضى كردن دولتهاى عربى و برخى گروه هاى سنى تحريم كننده انتخابات صورت مى گيرد، در حالى اجرا مى شود كه دولت بوش، مدعى تشكيل يك حكومت دموكراتيك و ناشى از رأى مردم بوده است.
خبرگزارى «رويترز» به نقل از «نيويورك تايمز» گزارش داد: دولت بوش با رهبران عراقى درباره دادن تضمين به سنيان براى قرار گرفتن در سطوح و مشاغل رده بالاى كشورى در دولت جديد عراق، گفت وگو و اعلام كرده است، حتى اگر نامزد هاى سنى در انتخابات ناكام شوند يا نتيجه خوبى به دست نياورند، اين طرح به انجام خواهد رسيد.
به نوشته اين روزنامه، برخى از نامزدهاى سنى كه شانس بيشترى در به دست آوردن رأى در مقايسه با ديگر نامزدها را دارند، ممكن است به مجلس ۲۷۵ عضوى اضافه شوند، حتى اگر به نامزد هاى غير سنى ببازند.
مأموران آمريكايى گفته اند: ايده افزودن نام نامزدهاى سنى به مجلس پس از انتخابات، امرى بوده كه دستيابى به آن سخت به نظر مى رسيده است، اما ظاهراً انجام آن براى پيشگيرى از محروميت رأى دهى سنيان و نزاع داخلى آينده در عراق، ضرورى است.
نيويورك تايمز به نقل از يك مأمور گفته است: درباره نزديك شدن به اين موضوع، كمى انعطاف پذيرى لازم است. تمايلى به سمت بررسى و مانور دادن روى نتيجه كار وجود دارد، نه تغيير دادن اعداد، اما در نهايت، احتمال اين امر هم وجود دارد كه تعدادى مشخص از كرسى ها به سنيان تعلق گيرد، حتى اگر نامزد هاى سنى درصد حتمى و مشخصى از آرا را به دست نياورند.
مأموران دولت آمريكا در حالى از اين موضوع صحبت مى كردند كه مى خواستند نامشان فاش نشود و دليل آن را جنجال برانگيز بودن اين ايده و نظر دانسته اند.
در عين حال، «فيصل الاسترآبادى» ، معاون نمايندگى عراق در سازمان ملل متحد درباره اين تئورى گفته است: تنها نگرانى مردم عراق، قانونى و درست برگزار شدن انتخابات عراق است؛ نه به آن دليل كه قصد تحريم دارند، بلكه به اين خاطر كه از ترس مجبور به رأى دادن شوند.
روزنامه نيويورك تايمز مدعى شد برخى ديپلمات هاى غربى مى گويند كه اين پيشنهاد به يكى از مشاوران آيت الله «سيد على سيستانى» نيز داده شده است.
به ادعاى اين مقام ها، اجراى ايده افزودن اهل تسنن به قانون گذاران پس از انتخابات، مشكل به نظر مى رسد؛ اما براى جلوگيرى از درگيرى هاى داخلى در عراق ضرورى به نظر مى رسد.
در اين حال، كميسيون كميته عراق گزارش نيويورك تايمز را رد كرد.
از سويى، رئيس هيأت علماى مسلمين عراق با اشاره به عدم شركت اكثريت اهل تسنن عراق در انتخابات آينده اين كشور، اعلام كرد كه اين روند هيچ زيان و ضررى را براى اهل تسنن عراق در بر نخواهد داشت.
به گزارش ايسنا، به نقل از روزنامه «البيان» (چاپ امارات) «حارث الضارى» رئيس هيأت علماى مسلمين عراق، اظهار داشت: عدم شركت اهل تسنن عراق در انتخابات آينده اين كشور قانون اساسى عراق را از اعتبار و مشروعيت لازم خواهد انداخت.
الضارى گفت: شركت نكردن اهل تسنن عراق در تدوين قانون اساسى آينده اين كشور، تاثير چندانى بر آينده اين طايفه نخواهد داشت.
وى تأكيد كرد: به هر حال قانون اساسى آينده عراق بدتر از قانون موقت سابق نخواهد بود كه ما سرسختانه با آن مخالفت كرديم و از سويى هر قانونى كه تحت نظارت اشغالگران در يك كشور تدوين و تصويب شود، ملت آن كشور حق دارد در تدوين مجدد اين قانون تجديدنظر كند.
رئيس هيأت علماى مسلمين عراق افزود: شركت نكردن بسيارى از ديگر طوايف مختلف مردم عراق از جمله شيعيان در اين انتخابات، اعتبار لازم را از حكومت آينده عراق سلب خواهد كرد.
وى گفت: بسيارى از شخصيتهاى سياسى و حزبى برجسته عراقى چون عدنان پاچه چى با اعضاى هيأت علماى مسلمين عراق ديدارهايى داشتند و تأكيد آنها بر برگزارى انتخابات بيشتر براى آن بوده است كه ممكن است نتايج اين انتخابات منجر به خروج اشغالگران از عراق شود.
الضارى افزود: ما در پاسخ به اين شخصيت هاى سياسى گفتيم، در صورتى كه جدول زمانى مشخصى براى خروج نيروهاى اشغالگر از عراق تعيين و ضمانتهاى بين المللى در اين زمينه به ملت عراق ارائه شود، ما از تمام كسانى كه براى همراهى با ما از شركت در اين انتخابات امتناع ورزيده اند، خواهيم خواست كه در اين انتخابات شركت كنند.
وى تصريح كرد: اما به هر حال حتى در صورتى كه زمان برگزارى اين انتخابات به تعويق افتد، هيأت علماى مسلمين عراق تا زمانى كه انتخابات تحت نظارت اشغالگران و استقرار آنها در عراق انجام گيرد، در آن شركت نخواهد كرد.

وزير آموزش عالى عراق با اشاره به دادگاه صدام اعلام كرد: در صورت اثبات هر يك از اتهامات، وى با حكم اعدام روبرو خواهد شد.
به گزارش ايسنا وى در گفت وگو با روزنامه «الرأى العالم» (چاپ كويت) اظهار داشت: تمام اتهامات وارده به صدام با حكم اعدام همراه خواهد بود. بنابراين درصورت اثبات هر يك از اين اتهامات، صدام بايد با حكم اعدام مواجه شود.
وى تأكيد كرد: اتهامات صدام از حمله به يك دولت همجوار تا كشتارهاى گروهى، همه و همه، اتهامات سنگينى هستند.

گروه بين الملل: مردم اوكراين ديروز براى سومين بار طى هشت هفته اخير، به پاى صندوق هاى رأى رفتند تا جانشين «لئونيد كوچما» رئيس جمهورى اين كشور را انتخاب كنند.
به گزارش بى. بى.سى، هزاران ناظر محلى و بين المللى بر رقابت مجددى كه ميان ويكتور يانوكوويچ، نامزد دولت و نخست وزير كنونى و «ويكتور يوشچنكو» رهبر مخالفان در جريان است، نظارت خواهند كرد.رقابت شديد و نزديك انتخاباتى ميان دو نامزد، به بروز شكاف ميان دو منطقه شرقى و غربى اوكراين منجر شده است. در غرب اين كشور مردم از تمايل يوشچنكو به برقرارى روابط نزديكتر با اتحاديه اروپا و ناتو حمايت مى كنند، در حالى كه در شرقى اوكراين، مردم طرفدار روابط نزديك با روسيه هستند كه از يانوكوويچ حمايت مى كنند.
از هم اكنون، نيروهاى امنيتى اوكراين خود را براى اعتراض هايى كه پس از اعلام نتايج ممكن است رخ دهد آماده كرده اند. در همين ارتباط به گزارش ايرنا ۳۰ هزار پليس با توجه به حساسيت اوضاع در كيف، امنيت انتخابات را به عهده دارند و در مجموع، درسراسر كشور ۱۷۰ هزار نفر، مسؤول اين كار هستند

گروه بين الملل: «جان اسكارلت» رئيس سازمان جاسوسى بريتانيا قصد دارد كه در «ام آى ۶» دست به يك خانه تكانى گسترده بزند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه، روزنامه «ساندى تايمز» نوشت كه اسكارلت مى خواهد دو مقوله گردآورى اطلاعات و تأييد صحت آن را مجزا كند تا اطمينان حاصل شود كه گزارشهاى اطلاعاتى محرمانه هستند. تاكنون تيم هاى جاسوسى ام آى ۶ هر دو كار را انجام مى داده اند. اين اصلاحات در مجمع عمومى «ام آى ۶» در اوايل دسامبر اعلام شده بود.
به نوشته ساندى تايمز، هدف از اين اصلاحات كاهش خطاى خجالت آور اطلاعاتى مانند ادعاى «۴۵ دقيقه» توسط «تونى بلر» نخست وزير بريتانيا درباره تهديد صدام حسين براى استفاده از جنگ افزارهاى كشتار جمعى در مدت ۴۵ دقيقه است. اسكارلت همچنين قصد پاكسازى فرماندهان ارشد ام آى ۶ را دارد و تاكنون ۳ افسر ارشد استعفا كرده اند و يك مدير يك سال زودتر از موعد بازنشستگى از اين سمت كنار مى رود.

گروه بين الملل: حدود ۵۰ هزار كارگر ناراضى از بدرفتارى مأموران امنيتى در يك شهر استان «گوانگ دونگ» چين با پليس درگير شدند و ضمن پرتاب سنگ و آجر، چهاردستگاه خودرو پليس را آتش زدند.
به گزارش خبرگزارى رويترز، اين تازه ترين نا آرامى در مناطق روستايى چين است كه همگى به خاطر مسائل به ظاهر جزيى به راه افتاده اند، ولى بر فساد گسترده و سوءاستفاده از قدرت و افزايش شكاف فقير و غنى دلالت دارد.يك شاهد عينى گفت كه درگيرى كارگران و پليس در شهر «دانگ گوان» روز شنبه اتفاق افتاد، ولى او توضيح بيشترى نداد. پليس اين شهر نيز حاضر به ارائه توضيحات نشد. يك روزنامه هنگ كنگى در سايت اينترنتى اش اعلام كرد كه اين زد و خورد پس از آن رخ داد كه يك دانشجوى اهل استان «هونان» از يك موتور سيكلت تاكسى به زمين افتاد و يكى از بستگانش براى گرفتن غرامت به نزد راننده رفت. راننده نيز اين فرد را به سرقت متهم كرد و مقامات امنيتى بلافاصله او را بازداشت كردند و آنقدر كتك زدند كه جان باخت. حدود ۷۰ الى ۸۰نفر از بستگان خشمگينش و كارگران استان هونان در روستا گردهم آمدند و با مأموران به زود و خورد پرداختند. با افزايش شمار مردم، مأموران از پليس كمك خواستند. شور شيان، چهار دستگاه اتومبيل پليس را آتش زدند و سنگ و آجر به سوى مأموران پرتاب كردند.

رئيس مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق گفت: «ما بارها از مسؤولان دولت موقت عراق خواسته ايم اسناد و مدارك خود را در مورد ادعاى دخالت كشورهاى همسايه در امور داخلى اين كشور ارائه دهند، ولى تاكنون هيچ سندى نديده ايم.»
به گزارش ايرنا، «سيد عبدالعزيز حكيم» در گفت و گو با شبكه تلويزيونى «الشرقيه» افزود: «اتهام دخالت كشورهاى همسايه، تنها ادعاى برخى دستگاهها و سازمانهاى دولتى عراق است كه افرادشان از باقى مانده هاى نظام صدام هستند و با همان شيوه هاى دوران صدام با اين مسائل برخورد مى كنند.»
«حازم الشعلان» وزير دفاع عراق كه سابقاً عضو حزب بعث عراق بود، چندين بار، سوريه و ايران را به دخالت در امور داخلى عراق متهم كرده است.
حكيم گفت: «اين حق قانونى ملت عراق است تا افرادى كه از برخى كشورهاى همسايه به داخل عراق نفوذ و در امور اين كشور دخالت كرده اند را بشناسند، ولى آنان (مقامات عراقى) تاكنون اين افراد را معرفى نكرده اند.