جواد دليرى

وزير ارتباطات: با داشتن يك شبكه كامل فيبر نورى در داخل كشور، ظرفيت پهناى باند اينترنتى بيشتر از تقاضاى كاربران و مشتركان داخلى خواهد شد

داشتن اينترنت پرسرعت براى بسيارى از كاربران حرفه اى اينترنت در كشور به يك رويا تبديل شده است.
مهمترين موضوعى كه كاربران اينترنتى طى سال هايى كه اين رسانه نو ظهور در كشور رشد و گسترش پيدا كرده با آن روبه رو بوده اند، موضوع سرعت پايين اينترنت و كيفيت اندك آن است . در همه اين سال ها بسيارى از شركت هاى خدمات دهنده اينترنتى نيز نيازهاى كاربران اينترنت در اين زمينه را دريافته اند اما به دليل محدوديت هايى كه از نظر هزينه و فناورى وجود دارد، تاكنون هيچ راه حل ارزان قيمت و به صرفه اى براى كاربران اينترنتى به وجود نيامده است.
با اين حال ،امروز بسيارى از كاربران عادى اينترنت هم مى دانند كه سرعت و كيفيت پايين اينترنت در كشور به ميزان پهناى باند  ( سرعت انتقال دهنده اطلاعات ) شركت خدمات دهنده بستگى دارد. هرقدر پهناى باند يك شركت بيشتر باشد، بر ميزان سرعت اينترنت كاربران انتهايى نيز افزوده مى شود.
اما شركت هاى ارائه دهنده خدمات اينترنتى (ISP)معمولاً اين مشكل را از ضعف هاى ساختارى مخابراتى مى  دانند. سرعت اينترنت ايران طى سال هاى گذشته با راه اندازى خطوط ديجيتالى و حتى فيبر نورى تا اندازه قابل توجهى افزايش پيدا كرده اما اين افزايش سرعت به هيچ وجه با سرعت رشد اينترنت در كشور همخوانى ندارد.
با توجه به اطلاعات موجود، ميزان پهناى باند يا سرعت انتقال دهنده حدود ۴۰۰ مگابيت بر ثانيه است كه با در نظر گرفتن مجموع پهناى باند مراكز در ICP، پهناى باند كشور حدود ۶۰۰ مگابيت بر ثانيه مى شود.
مير زايى ، كارشناس فناورى اطلاعات اعتقاد دارد:با توجه به كيفيت پايين اينترنت در كشور، بعيد به نظر مى رسد مقدار واقعى پهناى باند كشور اين ميزان باشد.
اين كارشناس خاطرنشان مى كند: اگر ميزان پهناى باند كشور واقعا حدود ۶۰۰ مگابيت بر ثانيه يا بيشتر باشد، با توجه به وضعيت اينترنت كشور مى توان نتيجه گرفت كه از تمام ظرفيت هاى آن بخوبى استفاده نمى شود.
در خبرهاى منتشر شده هرگز به ميزان پهناى باند كشور، نحوه دريافت آن، ميزان هزينه هاى اوليه و جارى براى دريافت پهناى باند و نوع قراردادهاى مربوط به دريافت آن اشاره نشده است وآمار شفافى نيز در اين موارد وجود ندارد.
«مهندس مهديون» ،معاون گسترش فناورى اطلاعات شركت ارتباطات داده ها در مورد اقداماتى كه شركت ديتا در جهت بالا بردن سرعت اينترنت در كشور انجام داده ، اظهار مى دارد : صددرصد برنامه پيش بينى شده در جهت توسعه اينترنت كشور بايد تا آخر برنامه  ۵ ساله  سوم تحقق يابد. تمام تلاش ما اين است كه ظرفيت پورت هاى داخلى را به ۵۸ هزار پورت و ظرفيت بين المللى را تا STM1 افزايش دهيم كه در اين حالت براى لينك هاى داخل كشور از شبكه  فيبرنورى كشور استفاده  وسيعى خواهد شد، همچنين تأمين پورت هاى مورد نياز، بويژه براى شبكه  بانكى كشور تا حدود زيادى تأمين شده و بايد خود بانك ها تجهيزات لازم را نصب كنند.
وى، تصريح مى كند : اقدام براى خريد سفارشات فنى در سال گذشته انجام گرفته و از ابتداى سال هم در حال وارد كردن تجهيزات هستيم. چنانچه شركت زيرساخت لينك هاى لازم را در اختيار بگذارد، مشكل خاصى نخواهيم داشت، هم چنين ارائه  مجوز PAP به شركت ها براى ارائه  اينترنت پرسرعت نيز از جمله اقدامات انجام شده براى افزايش سرعت و سهولت دسترسى كاربران به اينترنت است.
> گفت و گوبا وزيرارتباطات : ICT پهناى باند وجود دارد ، اما استفاده نمى شود
احمد معتمدى، وزير ارتباطات وفن اورى اطلاعات با اشاره به موضوع پهناى باند، مى گويد : پهناى باند به اندازه كافى وجود دارد و حتى در بخش بين الملل ۱۰۰ مگابيت پهناى باند خالى داريم. معتمدى مشكل اصلى را شركت هاى ISP مى داند كه مثلا۲ مگابيت از مخابرات خريدارى مى كنند و به اندازه ۶ مگابايت توزيع مى كنند كه اين باعث افت سرويس مى شود.وزير حتى به آماده بودن يك قرارداد ۱۵۵ مگابيتى اشاره مى كند و مى گويد: ما دست نگاه داشته ايم چون نمى خواهيم چيزى بخريم كه مشترى نداشته باشد.
در حاشيه يكى از نشست ها از وزيرارتباطات و فن آورى اطلاعات پرسيدم پهناى باند در ايران چقدر است؟
به اندازه كافى وجود دارد. با آمدن فيبرهاى نورى مشكل حل مى شود .طورى كه تا ۱۵ سال مشكل ظرفيت نخواهيم داشت . در تهران كه اصولاً مشكلى وجود ندارد چون سرمايه گذارى خوبى صورت گرفته است و ظرفيت خالى زيادى در شهرهاى بزرگ وجود دارد. در برنامه ما توسعه زيرساخت جلوتر از توسعه ساير بخش هاست .الان در بخش بين الملل ۱۰۰ مگابيت پهناى باند خالى داريم .
كل پهناى باند چه اندازه است ؟
۸۰۰ مگابيت
اما كارشناسان با توجه به كيفيت و سرعت پايين دسترسى به اينترنت مى گويند پهناى باند اعلام شده، رقم واقعى نيست .
اشكال جاى ديگرى است . مثلاً يك ISP ۲ مگابيت پهنا دريافت مى كند وبعد به اندازه ۶ مگابيت توزيع مى كند. با اين شيوه سرعت پايين مى آيد وگرنه براى واگذارى فضا به اندازه كافى وجود دارد.
محاسبه كرده ايد كه به هر كاربر در ايران چه اندازه پهناى باند مى رسد؟
الآن هرچقدر بخواهند، مى توانيم واگذار كنيم . اينكه سرعت اينترنت درايران پايين است، به زيرساخت بازنمى گردد. اگر ۲ مگابيت به ISP داده ايم، آن را تضمين كرده ايم .قبلاً اينطور نبود. انتقاد زيادى وجود داشت كه مثلاً نيمى از اين ۲ مگابيت در ساعات اوج تأمين نمى شود. اما الآن ماه هاست قطعى اينترنت نداريم.
اشاره نكرديد به هر كاربر چه اندازه از پهناى باند مى رسد.
ما قسمت انتهايى را به بخش خصوصى داده ايم . حدود ۱۰۰ مگابيت اضافه داديم . قرارداد ۱۵۵ مگابيت ديگر هم آماده است اما ازآنجا كه نمى خواهيم چيزى را بخريم كه مشترى نداشته باشد، دست نگه داشته ايم.
مشكلى كه الآن داريم وسازمان تنظيم مقررات، به عنوان مدافع منافع مشتريان بايد آن را حل كند اين است كه ISP يا ICPها [مراكز پرظرفيت خدمات اينترنت]الآن بيش از ظرفيت خود، پهنا مى فروشند. سازمان تنظيم مقررات بايد نظارت و جريمه كند. ما اين كار را نكرده ايم و آن را به عهده مشترى و رقابت گذاشته ايم. يعنى ISP كه خوب عمل كند طبيعى است مشترى بيشترى دارد.
شما مى گوييد پهناى باند اضافه وجود دارد اما از آن استقبال نمى شود. احتمالاً تعرفه هاى مخابرات طورى است كه ISPها رغبت نشان نمى دهند.
بخش خصوصى خيلى بهتر از بخش دولتى به دنبال منافع خود است . شركت مخابرات اگر ضرر كند، از جيب افراد هزينه نمى شود، پس چندان پيگير نيست . اما اگر بر بخش خصوصى نظارت نباشد، آنچنان نيست كه حتماً به دنبال منافع مشترى باشند. البته رقابت ها خيلى مؤثر است . اما نظارت دولتى هم بايد باشد. ما به امور حوزه خود رسيدگى مى كنيم.مثلاً اينكه كسى از اينكه
۲ مگابيت گرفته و جواب نمى دهد، شكايت كند. ولى خوشبختانه در يك سال گذشته شكايتى نداشته ايم.
سيد رحمت طباطبايى، معاون توسعه و مديريت شبكه شركت ديتا نيز در مصاحبه اى با تأييد صحبت هاى وزير مى گويد: با داشتن يك شبكه كامل فيبر نورى در داخل كشور، ظرفيت پهناى باند اينترنتى بيشتر از تقاضاى كاربران و مشتركان داخلى است.
طباطبايى با اشاره به اينكه فيبر نورى داراى پهناى باند متقارن است، تصريح مى كند: به دليل اينكه «اطلاعات دريافتى» كاربران ايرانى بيشتر از «اطلاعات ارسالى» است، معمولا ميزان ارسال به دريافت پهناى باند يك به چهار يا يك به سه تنظيم مى شود.
ظرفيت پهناى باند اينترنت بر اساس حجم داده هاى مبادله شده در هر ثانيه محاسبه مى شود كه معيار استاندارد آن ، مگا بيت بر ثانيه است .
وى گفت : شركت ديتا پهناى باند واقعى خود را در اختيار مراكزISP قرار مى دهد و مراكزISP بايد درمراحل بعدى سرويس خوبى به كاربران ارائه كنند.
به اعتقاد وى برخى مراكزISP بيش ازظرفيت پهناى باند خود كارت اينترنتى مى فروشند و يا داراى خطهاى ارتباطى آنالوگ و قديمى هستند
*يك خبر نويد بخش
سيستم اتصال از طريق خط تلفن يا DIAL UP هنوز هم مورد استفاده اغلب كاربران ايرانى است. هر چند برخى كاربران اقتصادى با رشد مصرف اينترنت طى سال هاى اخير و تقاضاى بازار به سراغ شيوه هاى ديگرى نيز رفته اند. اينترنت نامتقارن (دريافت از طريق ديش ماهواره اى و ارسال از طريق خط تلفن ) از آن جمله بود كه طى يكى دو سال گذشته تا انداز ه اى مورد توجه برخى كاربران كه نيازهاى بيشترى به اينترنت دارند، قرارگرفته است. مزيت اصلى اين سيستم دريافت با سرعت بالاست به همين دليل براى كسانى كه معمولاً از اينترنت براى دريافت فايل هاى حجيم استفاده مى كنند، اين سيستم مى تواند مطلوب باشد و البته قابل ذكر است. اين سيستم همچنان وابستگى خود را به خط تلفن حفظ مى كند و به همين دليل هم سرعت اينترنت از حد قابل قبولى بالاتر نمى رود و هم اين كه مشكلات مربوط به خطوط ارسال SEND معمولاً گريبانگير كاربران مى شود.
مهندس «احمد نظرپور» ، مديركل پشتيبانى- فنى ارتباطات شهرى شركت مخابرات استان تهران با اعلام ارائه  سرويس ISDN از ابتداى سال۸۲ مى گويد: با ISDN يك زوج سيم و دو خط با در اختيار داشتن دو تلفن و پرداخت حق شارژ معمولى، سرعت و كيفيت ارتباطات، فوق العاده افزايش مى يابد.وى درباره مزايا و امكانات سرويس هاى ISDNافزود: در اين سيستم، سرعت بالايى در اختيار مشتركان قرار مى گيرد كه اين خطوط در مقايسه با خطوط معمولى كه حداكثر ۶۴ كيلو بيت بر ثانيه ، مى تواند تا ۱۲۸ كيلو بيت بر ثانيه اطلاعات را رد و بدل كند.
وى مى افزايد:اين خطوط، از طريق يك زوج سيم، دو خط تلفن مجزا ارائه مى شود كه در كنار آن بنا به نيازامكان افزايش شماره ها هم وجود دارد، اما از ميان خطوط تعريف شده تنها ۲ خط تلفن مى توانند همزمان مورد استفاده قرار گيرند. وى ياد آور مى شود در تلفن هاى معمولى، كانال انتقال ديتا و Voice مجزا نيست؛ در حالى كه در خطوط ISDN اين دو كانال از يكديگر مجزا هستند، لذا با جدا بودن كانال انتقال ديتا، ديگر مشكل نويز هم شنوايى هم بر روى خطوط پيش نمى آيد. ضمن اينكه اين نوع خطوط در استفاده از تلفن تصويرى بسيار مطلوب است و انتقال تصاوير با سرعت بالايى انجام مى شود . طى اين سال ها شيوه هاى مشابه و متعدد ديگرى براى استفاده از اينترنت پرسرعت وجود داشته اما اغلب آنها به دليل گرانقيمت بودن پهناى باند و همچنين تجهيزات چندان مورداستقبال كاربران قرار نمى گرفتنداما خبر ارائه اينترنت پرسرعت از طريق سيستم ADSL در حقيقت نويددهنده اين موضوع بود كه مى توان اينترنت پرسرعت را با قيمت كم و كيفيت خوب حتى براى كاربران عادى و خانگى هم راه اندازى كرد. هر چند شيوه هايى چون DSL و ADSL براى كشور ما شيوه هاى تازه اى از اتصال به اينترنت به شمار مى روند اما در بسيارى از كشور هاى جهان مدت هاست مورد استفاده قرار مى گيرد. سال گذشته زمزمه استفاده از اينترنت پرسرعت در محافل مخابراتى شنيده شد و سرانجام در ماه هاى پايانى سال موافقت نامه هايى به چند شركت در زمينه ارائه اين سرويس ها اهدا شد.
*نوبت ما كى مى رسد ....
روند رو به رشد اينترنت در كشور و رويكرد مرتب قشرهاى مختلف، عرضه  فناورى اطلاعات اهميت زيرساخت هاى ارتباطى را روز به روز بيشتر يادآور مى شود. در اين ميان موضوع پهناى باند اينترنت به عنوان ضرورت رشد اينترنت در كشور بيش از پيش مطرح و درباره آن بحث هاى مفصلى در جريان است.اين در حالى است كه اين مباحث سال هاست در بسيارى از كشور ها به پايان رسيده است .
كره جنوبى، هنگ كنگ و كانادا مقام هاى اول تا سوم را در زمينه رشد دسترسى به اينترنت پرسرعت داشته اند. دسترسى به اينترنت پرسرعت در جهان طى يك سال گذشته يى درصد رشد كرده است .چندى پيش نيز اعلام شد تا پايان سال يييى، تمام نقاط آمريكا مجهز به اينترنت پرسرعت مى شوند اين درحالى است كه اينترنت پهن باند در آمريكا يى درصد رشد كرده است جالب اينكه حتى مدارس برونئى به اينترنت پرسرعت مجهز شده است. بالاخره با تمام اين آمار و ارقام در پايان بايد گفت نوبت ما كى مى شود؟