اگر چه به نظر مى رسيد از نيمه دوم سال ۸۳ با آغاز به كار اپراتور دوم تلفن همراه و همچنين عرضه كارت اعتبارى، بار پاسخگويى به تقاضاى روبه رشد تلفن همراه در كشور از دوش شركت مخابرات ايران برداشته شود اما با مصوبه شهريورماه مجلس و الزام دولت به گرفتن مجوز از مجلس براى امضاى قرارداد با كنسرسيوم «ايران سل» عملاً تا به امروز مانع تحقق اين امر شده است.
«هوشنگ همتى» عضو هيأت مديره شركت ارتباطات سيار كه بسيار خسته به نظر مى رسد اميدوار است اين دو بازوى كمكى هرچه سريعتر فعاليت خود را آغاز كنند. او بخوبى مى داند با حضور بخش خصوصى در اين عرصه، «قدرت رقابت» ، تنها شرط ماندگارى خواهد بود.
گفت وگوى زير را كه حاصل يك گپ يكساعته در طبقه هجدهم برج آفاق ميدان آرژانتين است بخوانيد:
< جناب همتى، توسعه شبكه الآن در چه مرحله اى قرار دارد؟ آيا تجهيزات مورد نياز به صورت كامل خريدارى شده است؟
| بد نيست كمى به سابقه اشاره كنم. ما در واقع بعد از ثبت نامها با ۵ميليون و ۶۰۰هزار تقاضا رو به رو شديم، طى يك ماه يك استراتژى يا سند راهبردى توسعه تهيه كرديم در آن سند استراتژيك سعى كرديم تمام ابعاد توسعه را مدنظر قرار دهيم. در اين سند دوراهكار انتخاب كرديم، يكى نحوه اجراى كار و يكى هم استفاده از تكنولوژيهاى ديگر بود. نحوه اجراى كار يك بخشى اش متأثر از دستورالعمل شوراى اقتصاد بود يعنى شوراى اقتصاد به ما اين مجوز را داد كه براى سقف ۵ميليون و ۲۰۰هزار شماره به روش گذشته شبكه را توسعه دهيم. يعنى تجهيزات را ما بخريم و اجراى آن را به پيمانكاران واگذار كنيم. اين رويكرد را پيگيرى كرديم، تجهيزات را خريديم و الآن اين تجهيزات در سطح كشور بين پيمانكاران مختلف توزيع شده تا نصب شود. مثلاً ما در تهران حدود ۱۵ يا ۱۶ پيمانكار مختلف داريم.
توسعه شبكه استانها توسط شركتهاى مخابرات استانى و توسعه تهران توسط عوامل اجرايى ما در حال پيگيرى است و دارد پيش مى رود. پس در واقع آن فاز توسعه كه ما را از ظرفيت سه ميليون و ۴۰۰هزار شماره به ظرفيت پنج ميليون و ۶۰۰هزار شماره مى رساند، در حال انجام است و مشكل خاصى هم نداريم. اين قسمت اول توسعه شبكه است.
در فاز دوم توسعه باز به توصيه شوراى اقتصاد ما بايد از طريق «جى سى» ها جلو مى رفتيم يعنى استفاده از پيمانكاران عمومى. اينها خريد تجهيزات را هم خودشان انجام مى دهند، حتى مهندسى تفصيلى و اجرا و پياده سازى هم با خودشان است. در اين ارتباط ما كار بسيار سنگينى انجام داديم، مستندات را درآورديم، مشخصات فنى را تعيين كرديم، در دوره اى كه ما اين كارها را انجام مى داديم، «جى سى» ها شناسايى شدند و از سازمان مديريت تأييديه گرفتند و نهايتاً با حضور «جى سى» هايى كه از سازمان مديريت مجوز گرفته بودند، مناقصه را برگزار كرديم.
< روش پيشين چه مشكلى داشت كه شوراى اقتصاد «جى سى» ها را پيشنهاد كرد؟
| روش قبلى در واقع يك روش سنتى در توسعه مخابرات كشور بود كه تجهيزات را خود شركت مخابرات خريدارى كرده و خودش هم اجرا مى كرد، براى همين است كه ما تعداد زيادى پرسنل طراحى، نصب و راه اندازى داريم، از بعد از انقلاب عمدتاً روش اين بوده كه مشكلات خاص خودش را دارد. چرا كه در توسعه هاى كلان ما نمى توانيم انعطاف پذيرى و قدرت اجرايى لازم را از ساختارهاى دولتى دربياوريم. به همين دليل در فكر تغيير اين روش بوديم و در طى سه سال گذشته تلاش كرديم اين فعاليت ها را به بخش خصوصى واگذار كنيم و در واقع بخش خصوصى بيايد تجهيزات بخرد، طراحى، نصب و نگهدارى كند.
طبيعى است كه در شروع يك مقدار مشكل داشتيم. مشكل اصلى ما اين بود كه چون در طى بيست و چندسال گذشته اين كار عمدتاً در مخابرات انجام مى شد، در بخش خصوصى ظرفيت هاى مورد نياز به وجود نيامده بود.
ولى خوشبختانه طى اين سه سال با كار تدريجى كه ما انجام داديم اين برنامه جلو رفت و ما در يك مرحله اى كارهايمان را به پيمانكاران كوچك واگذار مى كرديم، يعنى كار خرد شده و به پيمانكاران كوچكتر واگذار مى شد و بعد در قدم بعدى آمديم اين را كلان تر كرديم يعنى اگر يك زمانى از پيمانكاران مى خواستيم كه فوندانسيون اجرا كرده و يا دكل نصب كنند، در قدم دوم گفتيم كه تجهيزات اصلى را كه ما مى خريم و به شما مى دهيم تجهيزات فرعى مورد نياز را خودتان بخريد و كار را پيش ببريد. تقريباً موفق هم بوديم، البته همانطور كه گفتم مشكلات عديده اى داشتيم براى اينكه ايجاد اين توان و ظرفيت در بخش خصوصى، «زمان بر» بود ولى خوب موفق شديم. به طورى كه الآن فعاليت ما در بخش اجرا به حداقل رسيده است و اين كار را پيمانكاران خصوصى انجام مى دهند. منتهى در اين رويكرد، تجهيزات اصلى را[با برگزارى مناقصه] مى خريم. اين را به آنها مى دهيم و اينها مى روند اجرا مى كنند. شوراى اقتصاد تا سقف ۵ميليون و ۶۰۰هزار شماره به ما اجازه داده از اين روش استفاده كنيم. از ۵/۶ميليون شماره به بعد طبق روال دوم خواهد بود كه در روال دوم ما تجهيزات اصلى را هم نمى خريم، ما فقط يك طرح جامع به آنها مى دهيم و «جى سى» ها خودشان مابقى كارها را انجام مى دهند كه اين روش مزاياى زيادى براى بخش مخابرات دارد.
< براى تمام بخش هاى اقتصادى دستاوردهاى خوبى داشته و دارد.
| بله، حالا بخشهاى ديگر كشور زودتر اين كار را شروع كردند مثلاً در صنعت نفت اين كار را از مدتها قبل شروع كرده اند ولى در مخابرات اين كار شروع نشده بود، علتش هم ويژگى هاى خاص صنعت مخابرات بود.
هرچند با تأخير شروع شده ولى ما مصمم هستيم اين كار را پيش ببريم. طبيعتاً بخش خصوصى بايد نيروهاى متخصص به كار بگيرد، منابع مالى خود را تقويت و ساماندهى كند، خصوصاً منابع مديريتى خود را تقويت كند چون بخش مديريتى اين فعاليت ها بخش سنگينى است.
در مجموع اميدواريم اين رويكرد موفق باشد چون در آن صورت مخابرات مى تواند بر روى برنامه ها و مديريت كلان و سياست گذارى ها تمركز كند.
شوراى اقتصاد به ما اجازه داده توسعه شبكه از ۵/۶ ميليون شماره تا ۹ ميليون شماره را از طريق «جى سى» ها انجام دهيم.
< ۹ ميليون در برنامه چهارم؟
| نه، در واقع اين مناقصه و فعاليت «جى سى» ها ظرفيت شبكه را تا ۱۲ ميليون شماره مى رساند. ما در برنامه چهارم موظف هستيم ظرفيت را به ۲۰ ميليون شماره برسانيم.
بنابراين يك برنامه ديگر براى توسعه از ۱۲ به ۲۰ ميليون شماره خواهيم داشت. اين در واقع بعد رويكردى آن بود.مطلب ديگرى كه در بحث سند راهبردى اشاره كردم، استفاده از تكنولوژى هاى ديگر بود.ما خودمان را موظف كرديم كه اين كار را انجام بدهيم؛ بهتر است نگويم تكنولوژى ديگر چون تكنولوژى همان «جى، اس، ام» است ولى در باند ۱۸۰۰ .آنچه ما تاكنون در شبكه اجرا كرده ايم، در باند ۹۰۰ است. سايت هايى كه در سطح شهر مشاهده مى كنيد باند ۹۰۰ هستند.
مزيت استفاده از باند۱۸۰۰ اين است كه ما در تجهيزاتمان كه الآن در باند۹۰۰ در حال كار هستند مى توانيم از باند ۱۸۰۰ استفاده هم كنيم، يعنى خيلى از سايت هاى در حال كار ما با نصب يك سرى تجهيزات اضافه در باند ۱۸۰۰ هم قابل استفاده مى شوند.
< يعنى ظرفيت سايت هاى موجود دو برابر مى شود؟
|دو برابر نمى شود ولى حداقل در فوندانسيون ، دكل، كانكس و تجهيزات اينچنينى مى توانيم از ظرفيت موجود استفاده كنيم و اين ما را خيلى جلو خواهد انداخت.چون يكى از مشكلات هميشگى ما، پيدا كردن جا براى نصب سايت بوده است.كه با اين اقدام مى توانيم با استفاده از سايت هاى موجود، ظرفيت جديد در باند ۱۸۰۰ ايجاد كنيم.
< در واقع در تجهيزات فعلى ، ظرفيت جديد ايجاد مى كنيد.
| دقيقاً . اين كار خوشبختانه شروع شده است.
< اين اقدام تأثيرى در كيفيت مكالمات تلفن همراه ندارد؟
| نه، تأثير انتهايى نخواهد داشت ولى تأثير ابتدايى دارد، چون اين كار پيچيدگى هاى خودش را دارد. به اين ترتيب كه در هر سايتى دو لايه وجود دارد، باند۹۰۰ و باند ۱۸۰۰ . مشتركى كه در يك منطقه ظاهر مى شود، اول لايه ۱۸۰۰ موظف است كه به او سرويس بدهد، اگر لايه ۱۸۰۰ پر بود، لايه ۹۰۰ به مشترك سرويس مى دهد. يكپارچه سازى دو تا لايه از نظر فنى بسيار پيچيده است.
و خوب طبيعى است كه در پياده سازى هاى اوليه يك سرى اختلالات را ناچاراً بايد تحمل كنيم.
< اين اختلال چقدر طول مى كشد؟
| اين اختلال در پروسه پياده سازى طبيعتاً وجود خواهد داشت. فكر مى كنم پياده سازى باند ۱۸۰۰ تا ارديبهشت ماه به پايان برسد.تا آن زمان اين اختلالات را خواهيم داشت، منتهى روش هايى را داريم پياده مى كنيم تا اين اختلالات را به حداقل برسانيم.
< چه روشى؟
| از ورود تعداد محدودى باند ۱۸۰۰به شبكه خوددارى كرده و باندهاى ۱۸۰۰را به تعداد زياد وارد شبكه مى كنيم مثلاً فرض بفرماييد به يكباره همه چيز را آماده مى كنيم كه ۳۰ يا ۵۰سايت ۱۸۰۰را در يك مقطع وارد شبكه كنيم. با اين كار در واقع اختلالى را كه مى تواند مستمر باشد، زمان بندى مى كنيم، در يك مقطع ۵۰سايت وارد مى كنيم مثلاً يك يا دو روز اختلال داريم، آن را رفع و رجوع مى كنيم، بعد مى رويم سراغ ۵۰سايت بعدى و به اين ترتيب اختلالات را به حداقل مى رسانيم.
< هر چند اختلالات از نظر زمانى محدود مى شود ولى به نظر مى رسد شدت آن بيشتر شود.
| نه، حتى شدت اختلالات هم كمتر مى شود.
< كمتر از حد فعلى؟
| نه، كمتر از حد فعلى نمى شود. ولى شديدتر هم نمى شود. دليلش هم ماهيت فنى كار است. ما وقتى يك سايت را وارد مدار مى كنيم، بايد تمام همسايگى هايش را برايش تعريف كنيم كه اين كار سختى است. علاوه بر آن، سايتى كه ما امروز اجرا مى كنيم به مرور در اطرافش يك سرى تغييرات به وجود مى آيد، يك سرى ساختمانهاى بلند و كوتاه ساخته مى شود و يا با يك سرى تغييرات رفتارى مشتركين مواجه مى شويم كه اينها كار را سخت مى كند.
يعنى مشتركان تلفن همراه مى توانند اميدوار باشند كه بعد از ارديبهشت ماه و فعال شدن كامل باند ۱۸۰۰ در سايت ها، با اختلالات شديدى مواجه نخواهند شد؟ چون همين اختلالات مى تواند رفتار مصرف كننده را تغيير داده و نارضايتى به وجود آورد.
فرمايش شما درست است. ولى همانطور كه مى دانيد در دنيا توسعه شبكه ها عمدتاً به اين صورت است كه مى آيند شبكه هايشان را توسعه مى دهند و سپس به متقاضيان واگذار مى كنند. مثال ساده اش اين است كه شما در يك زمين بكر، يك ساختمان بسازيد. خوب طبيعتاً ساختمان ساخته شده و تمام كارهايش انجام مى شود بعداً به ساكنانش مى گوييد كه بيايند و در ساختمان مستقر شوند، اينها وقتى مستقر مى شوند يكسرى مشكلات سطحى و كوچك دارند. اما وقتى مى خواهيد به يك ساختمان دو يا سه طبقه، چندطبقه اضافه كنيد، به ناچار تمام ساكنان آن ساختمان دچار مشكل مى شوند، طبيعى هم هست. ما همين حكايت را اينجا داريم. الآن حدود ۴ميليون نفر دارند در شبكه سرويس مى گيرند. وقتى كه اين شبكه را توسعه مى دهيم و مى خواهيم از ۴ميليون به ۹ميليون شماره برسانيم، طبيعى است كه اين توسعه باعث بروز يكسرى اختلالات مى شود. منتهى تلاش ما به حداقل رساندن اين اختلالات است. هيچ راهى به جز اينكه اين اختلالات ايجاد شود، وجود ندارد ولى به حداقل رساندن آن ممكن است.
< با توجه به اختلالاتى كه وجود دارد و كم هم نيست، كيفيت سرويس دهى شبكه تلفن همراه در مقايسه با استانداردهاى جهانى در چه سطحى قرار دارد؟
|در بعضى جاها در سطح استانداردهاى جهانى هستيم و در بعضى جاها هم نيستيم. عمده مشكل ما در تهران است. در شهرستانهاى ديگر مشكل خيلى حاد نيست. يعنى در شهرستانها با استانداردهاى جهانى يا برابرى مى كنيم يا فاصله مان خيلى كم است. ولى در تهران پايين تر از استانداردهاى جهانى هستيم. منتهى اين پايين تر بودن، در تمام نقاط عموميت ندارد. الآن در نقاط مختلف تهران حدود ۸۵۰ سايت در حال كار وجود دارد كه اميدواريم مثلاً در اين ماه يك چيزى حدود ۳۰ تا ۳۵ سايت ديگر هم به آن اضافه كنيم. در نقاطى كه با تراكم جمعيت و تراكم ترافيك روبرو هستيم طبيعتاً ترافيك تلفن همراه هم بالا است. در نقاطى هم كه تراكم جمعيتى پايين تر است به دليل پايين بودن ترافيك شبكه، كيفيت بهتر است، در واقع تعريف سرويس دهى ما در تهران بسته به نقاط جغرافيايى مختلف متفاوت است،كلى نيست. يعنى ما نمى توانيم بگوييم كه ما در تمام نقاط تهران زير استانداردها هستيم و يا مساوى هستيم. ما گزارشهاى خوبى را به صورت هفتگى داريم كه شبكه را تحليل مى كند و نشان مى دهد چه وضعى داريم و اين اندازه گيرى ها به صورت خيلى دقيق انجام و پردازشهاى دقيقى هم روى آنها انجام مى شود. مجموعه اين اطلاعات به ما مى گويد كه الآن در مناطق مختلف چه وضعى داريم و ما متناسب با اين اطلاعات، برنامه ريزى مى كنيم يعنى مشخص مى شود كجا با تراكم ترافيك روبرو هستيم و كجا وضعمان بد يا خوب است و متناسب با آن عمل مى كنيم. در بسيارى از نقاط كشور چون ظرفيت سازى ها بهتر بوده و در آنجا با تراكم روبرو نيستيم، كيفيت شبكه در حد استانداردها قرار دارد يا فاصله خيلى كمى دارد. ما در كشور از سه نوع تجهيزات استفاده مى كنيم، تجهيزات زيمنس، اريكسون و نوكيا و تجهيزات يك شركت داخلى به نام فنون ارتباط.
|
|
|
در منطقه اريكسون ما چهار شاخص را مرتب بررسى مى كنيم، يكى كال استاپ است يعنى برقرارى ارتباط، يكى دراپ كال است يعنى مكالماتى كه قطع مى شوند، يكى هندوور است يعنى جابه جايى مشترك از محدوده يك سايت به محدوده يك سايت ديگر، يكى هم تراكم است. خوب اينها را مرتب نگاه مى كنيم.اينكه شما فرموديد مشتركين مى توانند اميدوار باشند كه مثلاً پس از ارديبهشت ماه ديگر اختلالى نخواهيم داشت، نه اينطور نيست. توسعه شبكه تا پايان ارديبهشت ماه به پايان نمى رسد بلكه باند ۱۸۰۰ تا پايان ارديبهشت ماه فعال مى شود. توسعه شبكه تا مهرماه سال آينده ادامه دارد.
< توسعه از ۵/۶ ميليون شماره به ۹ ميليون؟
| بله، خوشبختانه كارهايش شروع شده يعنى اين طور نيست كه ما كارمان را متوقف كرده باشيم. ما سايت يابى ، طراحى شبكه و حتى اجراى يك سرى كارهاى ساختمانى و فوندانسيونى را شروع كرده ايم تا به محض مشخص شدن «جى سى» ها ، كار پيش برود. بنابراين ما تا مهر سال آينده توسعه شبكه را داريم . حالا ممكن است يك ماه ديرتر يا زودتر باشد. ولى تا زمانى كه توسعه داريم و سايت جديد وارد شبكه مى شود، اختلالات را خواهيم داشت ، منتهى چون ظرفيت افزايش پيدا مى كند، اختلالات به تدريج كم مى شود.
< در عين حال شما نمى توانيد افزايش تقاضاى مردم را ناديده بگيريد چون به نظر مى رسد رشد تقاضاى مردم بيشتر از رشد شبكه است. درست است كه تا مهرماه سال آينده ظرفيت شبكه به ۹ميليون شماره مى رسد ولى تقاضايى كه در بازار ايجاد مى شود بسيار بيشتر ازاين ۹ميليون خواهد بود.
| در بحث عرضه و تقاضا دو نكته مطرح است. يك نكته كه فنى است و نكته ديگر هم بحث مديريتى است . در بحث فنى هرچقدر تعداد موبايل ها در شبكه بيشتر مى شود ، نياز ظرفيتى به ازاى هر مشترك كم مى شود. ما قبلاً براى هر مشترك، در طراحى شبكه ۳۳ ميلى ايرلانگ ظرفيت در نظر مى گرفتيم اما الآن كه شبكه كمى توسعه پيدا كرده ، براى هر مشترك ۳۰ميلى ايرلانگ در نظر مى گيريم. چون هرچقدر ميزان ظرفيت شبكه يعنى تعداد تلفن هاى درحال كار ، بيشتر مى شود طبيعتاً حجم مكالمات «يك نفر واحد» كم مى شود. در همه جاى دنيا همين طور است . يك وقتى ممكن است مثلاً در يك خانواده يك تلفن همراه وجودداشته باشدو با آن تلفن مثلاً صدبار در روز صحبت شود ولى وقتى كه تعداد در يك خانواده زياد مى شود و مثلاً به سه يا چهار تا مى رسد ديگر اين سه تلفن هركدام صدبار زنگ نمى خورد. بنابراين به تدريج هرچه تعداد مشتركين افزايش پيدا مى كند در واقع ظرفيت كمترى را به ازاى هرمشترك نياز خواهيم داشت كه به نظر مى رسد وضعيت خوبى هم دراين زمينه داشته باشيم.
بحث بعدى ، بحث مديريتى است . ما طبق برنامه اى كه برايمان تنظيم شده ، يك اپراتور داريم و على القاعده دوتا ديگر هم جزو برنامه ها است ، الآن روى اپراتور دوم حساب شده و قرار است بخشى از تقاضاى بازار را اپراتور دوم جواب بدهد. بخشى از تقاضا هم قرار است از طريق تلفن اعتبارى تأمين شود كه كارش را شروع كرده و قطعاً به تدريج ظرفيت اش را ايجادو شروع به واگذارى مى كند. در شرايط فعلى كارت اعتبارى نسبت به اپراتور دوم قابل دسترس تر است و به كمك ما خواهد آمد ولى اپراتور دوم بايد در مجلس تعيين تكليف شود. ما اميدواريم با آمدن كارت اعتبارى و اپراتور دوم بتوانيم به آن افزايش تقاضايى كه شما به آن اشاره كرديد، پاسخ بدهيم.
< جناب همتى! يكى از نقاط ضعفى كه در بخش مخابرات ما وجود دارد اين است كه متأسفانه برنامه ها درازمدت ديده نمى شود. مثلاً اگر شبكه از همان ابتدا با نگاهى واقع بينانه و با توجه به روند رشد تقاضاى مصرف طراحى مى شد و زيرساختهاى موردنياز به صورت كلان ايجادمى گرديد، توسعه هاى فعلى بسيار آسان تر و مشكلات نيز به مراتب كمتر مى شدو نيازى نبود شما در هر مقطع زمانى ناچار به طراحى جديد براى توسعه شبكه شويد.
| ما شبكه جديدى براى توسعه ايجاد نمى كنيم. وقتى مى گوييم شبكه جديد اين به معنى ايجاد يك شبكه جدا نيست كه اين براى خودش كار مى كند و آن هم براى خودش. ما شبكه موجود را داريم توسعه مى دهيم پس شبكه جديدى در كار نيست. منتهى سقف اين شبكه را تا چه حدى طراحى مى كنيم، فرمايش شما درست است. يعنى روزهاى اول اگر اين قدر شناخت وجود داشت، كه مثلاً شبكه را از ابتدا براى ۲۰ميليون مشترك طراحى مى كردند، خب خيلى هم عالى بود. منتهى اين بحث يك مقدارى هم ريشه فرهنگى دارد. شما نمى توانيد مخابرات كشور را مثلاً از بخش آب مستثنى كنيد . در بخش آب و فاضلاب هم پنج سال بعد را كسى نديده است. در بخش ترافيك هم همينطور. اى كاش مى شد وقتى پاى طراحى مى نشينيم، آن پارامترهاى لازم را آنقدر مى شناختيم كه مى گفتيم حالا ۲۰سال ديگر مى خواهد چه اتفاقى بيفتد. حالا الآن به تازگى بحث برنامه ۲۰ساله و سند چشم انداز مطرح شده است.
سابقاً برنامه ها هميشه ۵ساله ديده مى شد. در برنامه ۵ساله هم اطلاعات ورودى معمولاً خيلى دقيق نيست. من مى خواهم بگويم اگر بنده هم ۵سال پيش يا سال۷۳ مسؤول موبايل كشور بودم، قطعاً آن روز شبكه را ۲۰ميليونى طراحى نمى كردم، براى اينكه اصلاً نمى دانستيم اين مملكت ۲۰ميليون موبايل مى خواهد. حالا شايد مى شد يك مقدارى جامع تر برنامه ريزى كرد. مثلاً آن موقع مى شد از خدمات مشاوره بين المللى استفاده كرد كه قطعاً نتيجه بهترى مى داد.
< الآن چطور ؟ الآن جامع تر برنامه ريزى مى كنيد؟
| بله، سعى مان اين است. الآن شبكه را براى ۲۰ميليون مشترك طراحى كرده ايم. يعنى زيرساخت ها را ۲۰ميليونى ديده ايم.
ولى خب فرمايش شما درست است. متأسفانه آن روز به اين شكل نگاه نشد.
چرا ۲۰ميليون؟ با توجه به رشد تقاضاى بازار و اينكه الآن حتى در كشورهاى جنوب شرق آسيا استفاده دانش آموزان از تلفن همراه در حال افزايش است، فكرنمى كنيد بايد جامع تر برنامه ريزى مى كرديد؟
بله، درست است. اين كه شما مى فرماييد درواقع يك برنامه كلان است. ما متولى برنامه كلان سرويس موبايل دركشور نيستيم. ما يك اپراتور هستيم. آنچه كه به عنوان يك برنامه كلان براى كشور ديده شده، ۴۰ميليون مشترك تا پايان برنامه چهارم توسعه است، اگر شما جمعيت كشور را در پايان برنامه چهارم ۷۰ميليون يا ۸۰ميليون درنظر بگيريد، ۵۰درصد جمعيت صاحب تلفن همراه خواهندشد و اين ضريب خوبى است كه با ساير شاخص هاى اقتصادى كشور هم همخوانى دارد. اين ۴۰ ميليون را تقسيم كردند و ۲۰ ميليون آن را به عنوان سهم ما گذاشتند. در برنامه چهارم و ۲۰ ميليون آن را هم براى اپراتورهاى دوم و كارت اعتبارى و چه بسا اپراتور سوم درنظر گرفتند.
ما اميدواريم بتوانيم تكليف ۲۰ميليون شماره را انجام دهيم و اپراتورى هاى ديگر هم بتوانند آن ۲۰ميليون را به بازار عرضه كنند.
< به بخش اول گفت وگو برمى گردم. آيا براى تجهيزاتى كه توسط «جى.سى» ها خريدارى خواهندشد، استانداردهاى خاصى تعريف كرده ايد؟
| بله. ما به «جى سى» ها مى گوييم كه در فلان استان چه نوع تجهيزاتى مصرف كنيد كه با شبكه موجود همخوانى داشته باشد، مثلاً اگر الآن دركرمان تجهيزات شبكه، نوكيا است، به «جى سى» ها مى گوييم كه براى كرمان تجهيزات نوكيا خريدارى كنند.
< در صحبت هايتان اشاره كرديد به اينكه بخش خصوصى در شرايط فعلى ظرفيت كافى براى فعاليت دراين بخش را ندارد، اين از نظر فنى شما را دچار مشكل نخواهد كرد؟
| خريد تجهيزات براساس الگويى كه ما ارائه مى كنيم انجام مى شود و بيشتر به توان مالى و مديريتى نياز دارد كه به هر حال هفت پيمانكارى كه الآن مورد ارزيابى قرار گرفته اند اين توانايى را داشته اند.
ولى طبيعى است اين ها در طى زمان توانمندى هاى لازم را به دست مى آورند.
يعنى تجربه در اجرا بوجود مى آيد. ما سعى كرديم آنهايى را انتخاب كنيم كه اين توانمندى را به طور نسبى داشته باشند.
< پس اين تجربه اى است كه نسبت به نتيجه اش زياد مطمئن نيستيد؟
| نه مطمئن هستيم. اگر پيش فرض هايمان درست باشد، مطمئن هستيم يعنى اگر فرض كنيم «جى سى» ها از تمام توان فنى كشور استفاده خواهند كرد چون به هر حال همه ما اعتقادمان اين است كه در اين مملكت توان فنى بالايى وجود دارد. فكر مى كنم ما به اندازه كافى دراين مملكت مهندس داريم. اگر كسانى بيايند اينها را ساماندهى كرده و از آنها استفاده كنند، آنها را آموزش بدهند، على القاعده بهترين استفاده را مى توانند بكنند. تصورم اين است كه اگر بخش خصوصى منابع مالى مورد نياز را داشته باشد و از توان فنى كشور و در يك دوره گذر، از توان خارجى ها هم استفاده كند، مى تواند موفق شود.
بخش خصوصى بايد هوشمندانه عمل كرده و در يك دوره اى نيروهاى مستعد را جذب كند. در مراحل اوليه كار از شركت هاى خارجى استفاده كند تا بعد خودش بتواند جلو برود.
البته اين كه من عرض مى كنم دربعد اجرا و پياده سازى است.
تجهيزات براساس آنچه كه برنامه ريزى شده، از شركت هاى نوكيا، اريكسون، زيمنس و فنون ارتباط تأمين خواهد شد. سه شركت داخلى ديگر هم هستند كه تجهيزات خارجى را در داخل توليد مى كنند. ولى تنوع تجهيزاتى ما چهار تا مى شود.
با آغاز فعاليت اپراتور دوم و بعدها اپراتور سوم و عرضه سيم كارتهاى ارزان كه قيمت مكالماتشان هم به تدريج كاهش مى يابد، به نظر مى رسد شركت مخابرات ايران براى حفظ بقاى خود ناچار به تعديل قيمت هاى خود خواهد شد كه اين با توجه به دولتى بودن ساختار مخابرات روند كندى خواهد داشت. در چنين شرايطى فكر مى كنيد براى ظرفيت هاى جديد شما تقاضايى وجود داشته باشد؟
به نظر من شركت مخابرات دو دوره سخت را دارد طى مى كند. يكى دوره توسعه كه بايد جواب پنج ميليون و ۶۰۰هزار تقاضاى مردم را كه ثبت نام كرده اند، بدهيم كه اين پيچيدگى خودش را دارد و به شدت سخت هم هست. به هر حال داريم جلو مى رويم. دوره بعدى ما ورود به يك فضاى رقابتى است، همان نكته اى كه شما اشاره كرديد، اينكه ما در يك فضاى رقابتى مى توانيم بمانيم و مشترى داشته باشيم يا نه. ما داريم تلاش مى كنيم خودمان را براى ورود به آن دوره رقابتى آماده كنيم. ما در واقع استراتژى هايمان را بر اين اساس تنظيم كرده ايم كه بتوانيم در آن دوره از هر نظر رقابت كنيم: از بابت كيفيت، ارائه سرويس هاى جديد و از بعد قيمت.
ما داريم خودمان را براى ورود به آن دوره آماده مى كنيم؛ چاره اى هم نداريم. اگر بتوانيم كار را مديريت كنيم كه خب در آن شبكه قطعاً مشترى هاى خودمان را خواهيم داشت، اگر هم نه، ممكن است بازارمان را از دست بدهيم.
< تجهيزاتى كه الآن در توسعه شبكه استفاده مى شود، نسل چند است؟
| ما روى نسل ۲ و ۲/۵داريم كار مى كنيم. ما در واقع سرويس هاى نسل دو را الآن داريم مى دهيم و سرويس هاى نسل ۲/۵را هم سعى مى كنيم تا پايان واگذارى هايمان به مردم ارائه دهيم. سرويس هاى نسل سوم در اين فاز از توسعه مد نظر ما نيست براى اينكه آن ويژگى هاى خودش و الزامات خودش را دارد منتهى جزو برنامه هايمان هست كه وارد سرويس نسل سوم هم بشويم.
در سرويس هاى نسل سه عمدتاً بحث پهناى باند بيشتر مطرح است و خدمات انتقال تصوير و ديتا با سرعت بالا ارائه مى شود.
< به عنوان آخرين سؤال، آيا واگذاريها طبق زمانبندى اعلام شده پيش خواهد رفت؟
| من اميدوارم بتوانيم همين طور طبق برنامه جلو برويم و در عين حال بتوانيم يك مقدارى از اين اختلالات را كم كنيم. من از بابت اختلالات هم لازم است از مشتركين عذرخواهى كنم. دو تا انتظار هم از مشتركين داريم. اول اينكه درك بشود كه اين اختلالات، اجتناب ناپذير است و دوم اينكه بپذيرند اين مسأله دغدغه ما نيز هست و داريم تمام تلاشمان را مى كنيم شبكه را با ايجاد حداقل اختلالات توسعه دهيم.
