من - كه سهيل باشم - هميشه دلم واسه اين «كايوت» بدبخت مى سوزه. طفلكى با اون هيكل لاغر و مردنى كه پوستش عين جوراباى سارا واسه تنش گشاد شده مدام توى صحرا و بيابون دنبال يه پرنده گردن دراز مسخره مى دوه كه شكمشو سير كنه، كلى هم بلاملا سرش مياد و هى سوت مى شه ته دره پنج هزار مترى. تازه، كلى دم و دستگاه واسه شكار «رودرانر» اختراع كرده كه اگه توى جشنواره جوان خوارزمى شركت مى داد حتماً محقق برتر سال مى شد اگه هم مى بينين دستگاه هاش درست كار نمى كنن مشكل از اونا نيست، انيماتور و فيلمنامه نويس نامرد باهاش لج هستن! ديدين وقتى كايوت يه تونل قلابى روى ديوار نقاشى مى كنه، «رودرانر» از توش رد مى شه اما خودش مى خوره به ديوار و درب و داغون ميشه؟ اين ديگه آخر پارتى بازى و نامرديه! اگه دست من بود «رودرانر» رو مى گرفتم، اول تلافى تمام اون بلاها رو سرش در مياوردم (دم خانم كمرى گرم كه توى ستون بغلى دل ما رو خنك كرده!) بعد هم يه «رودرانر پلو» ى حسابى درست مى كردم مى دادم كايوت بيچاره بخوره و دق دلى چهل پنجاه سالش دربياد. اين هفته تصميم گرفتيم با كايوت مصاحبه كنيم تا چشم رودرانر از حسودى كور شه!
«كايوت coyote» و «رودرانر road runner» جزو گروه «لونى تونز Looney Tunes» هستن. لونى تونز اسم يه گروه از شخصيت هاى كارتونى شركت فيلمسازى «برادران وارنر» ه كه «باگزبانى» ، «دافى داك» ، «المرشكارچى» از معروف ترين اعضاش محسوب مى شن. خلاصه با كمپانى برادران وارنر تماس گرفتيم و قرار مصاحبه رو با مدير روابط عمومى كمپانى گذاشتيم. قرار شد فرداش كايوت بياد خونه ما. وقتى همه چى رديف شد، يه هو آقاهه گفت: «راستى يه چيزى يادم رفت... مى شه با دافى يا باگزبانى مصاحبه كنين آخه كايوت يه مشكلى داره...»
همين موقع تلفن قطع شد و دوباره كه زنگ زديم يه صدايى گفت: «تلفن مورد نظر به علت نپرداختن حق اشتراك قطع مى باشد لطفاً مجدداً شماره گيرى نفرماييد» خدايى خيلى ضايع است كه يه كمپانى كار درست مثل «برادران وارنر» پول تلفنشو سر ماه نده! فردا صبح كايوت بايه موتورگازى اومد در خونه مون (حالا اگه باگزبانى بود با بنز مى فرستادنش!) سارايه ليوان چايى جلوى كايوت گذاشت و من نوار رو توى ضبط صوت گذاشتم و دكمه اش رو زدم... چند لحظه گذشت و همه ساكت به هم نيگاه كرديم، تازه مشكل رو فهميدم، كايوت صامت بود! آخه توى كدوم كارتون ديدين كه كايوت و رودرانر حرف زده باشن؟ حالا بايد چى كار مى كرديم! سارا در گوشم گفت: «ببين اگه كايوت نمى تونست مصاحبه كنه كه پا نمى شد بياد، تو سؤال اول رو بپرس ببينيم چى مى شه!» منم دلمو زدم به دريا و پرسيدم.
سهيل: سلام كايوت جان! خودتو كامل تر معرفى كن و بگو طراح و انيماتور تو و رودرانر كيه؟ (كايوت يه كم چونه اش رو خاروند بعد درست عين كارتوناش يه تابلو دراورد كه روش نوشته بود:)
-من «ويل.اى.كايوت wile.E.coyte» هستم، چاك جونز CHUCK JONES كارتونيست و انيماتور معروف (۲۰۰۲-۱۹۱۲) اوائل دهه ۱۹۶۰ من و رودرانر رو براى شركت برادران وارنر، خلق كرده!
سارا: مى شه بگين شما رودرانر كبابى بيشتر دوست دارين يا سوخارى با سس گوجه فرنگى ؟
-هيچكدوم. بوى مرغ حالمو به هم مى زنه، من عاشق كوفته تبريزى هستم!
سارا: د، پس چرا گير دادى به اين پرنده هه؟
-مسأله گشنگى نيست من با كمپانى برادران وارنر قرارداد دارم كه دنبال رودرانر بدوم يعنى در واقع شغلم اينه. تو يه مجموعه هم دنبال باگزبانى مى دويدم. شبا كه از استوديو بر مى گردم خونه خانمم كوفته و شامى لپه مى ذاره جلوم. دم پختك با ترشى و ماست هم دوست دارم (اه اه چه سليقه ضايعى داره!)
سهيل: مى شه بگى اين همه دم و دستگاه و تجهيزات جنگى رو براى شكار رودرانر از كجا ميارى؟
-يه شركت خيالى به اسم «شركت اكمى ACME» اينارو مى سازه و لطف مى كنه و مجانى در اختيارم مى ذاره!
سارا: نه بابا پولم مى خوان بگيرن؟! هيچكدوم از وسائلشون درست كار نمى كنه، اگه بمبه خودتو مى تركونه اگه «سنگ اندازه» ، روى سر خودت ميندازه، يا اون سوراخ هاى فورى مسخره كه ميفته جلوى پات و سقوط مى كنى توش...
-مشكل از دستگاه نيست، آقاى چاك جونز مى خواد من ضايع شم! ايشون توى كتاب CHUCK AMUCK ۹ تا قانون براى كسايى كه مى خوان كارتون «رودرانر» بسازن نوشته.
يكى شم همينه!
سهيل: مگه غير از خودش كس ديگه اى هم كارتون «رودرانر» ساخته؟
-بله، يه مجموعه هم «ديويد دپاتى» David De Patie و «فريز فرلينگ» Friz Freleng (سازندگان پلنگ صورتى) ساختن كه بيشتر، حال و هواى كارتون هاى پلنگ صورتى رو داره و به بامزگى كارهاى چاك جونز نيست!
سهيل: شما توى هر قسمت مى افتى ته يه دره چند هزار مترى، يه صخره اى، چيزى هم مى افته روى سرت... مى شه بگى چه حسى دارى؟
-مى خواى الآن از پنجره پرتت كنم كف خيابون يه گلدون هم بندازم رو سرت تا بفهمى؟
سهيل: بى خيال، فهميدم!
سارا: چرا شما و رودرانر هيچ وقت چيزى نمى گين؟ غير از بيب بيب هاى اعصاب خردكن رودرانر!
-اينم جزو نه تا قانون آقاى چاك جونزه! البته بعدها خودش اين قانون رو شكست و تو يه مجموعه، من حرف زدم و «مل بلان» Mel Blanc گوينده معروف نقش هاى كارتونى به جام صحبت كرد، اما به نظر همه وقتى صامت بودم بامزه تر بود.
سهيل: خلاصه حرف نزنى سنگين تره!
-ببين سهيل، اون رودرانره كه من حق ندارم بزنم تو سرش بنابراين يه كم بيشتر مراقب حرف زدنت باش چون ۹ تا قانون شامل تو نمى شه!
(هر كى به ما مى رسه گردن كلفت مى شه!)
سارا: من كارتوناى شما رو دوست دارم اما خيلى حرص در ميارن... نمى شه يه بار هم شده شما رودرانر رو بگيرين تا دل ما خنك شه؟
-طبق اون ۹ تا قانون نمى شه اما يه بار تو قسمت «Super or Sonic» چاك جونز اين قانون رو هم شكست و من تونستم يه پاى رودرانر رو بگيرم اما بعد همونجا يه تابلو درآوردم كه روش نوشته بود: «خب آدماى باهوش كه همه اش دلتون مى خواست بگيرمش، حالا بايد چى كار كنم؟!» اگه من رودرانرو بگيرم بخورم كارتون ديگه تموم مى شه اونوقت بايد برم سر چهارراه لنگ بگيرم دستم و شيشه ماشين ها رو پاك كنم!
سارا: آخه خيلى ظلمه... ما شما رو دوست داريم! چرا باگزبانى بايد انقدر كلاس بذاره و بقيه رو اذيت كنه اما شما هى بدشانسى بيارى و بلا سرت بياد؟
-عيبى نداره، عوضش همه دنيا منو بيشتر از رودرانر دوست دارن! خود چاك جونز گفته: «باگزبانى اونيه كه دلم مى خواست باشم اما ويلى كايوت اونيه كه واقعاً هستم!» اون بلاهام همه اش كارتونه، توى زندگى واقعى خيلى هم خوش شانسم!
مصاحبه كه تموم شد كايوت سوار موتور گازيش شد و خداحافظى كرد و راه افتاد... اما چهارمتر جلوتر نرفته بود كه تالاپ! افتاد توى يه سوراخ گنده و عميق! اولش فكر كرديم يكى از سوراخ هاى فورى «شركت اكمى» تو هوا چرخ زده و افتاده جلوى پاش اما بعد فهميديم وقتى داشتيم مصاحبه مى كرديم مأموراى شركت گاز اومدن چاله رو كندن و رفتن! خدايى زندگى ما خودش كارتونه، شركت اكمى لازم نداريم!