|
بيب بيب ... لطفاً بريد كنار!
|
|
|
نوشته: كريستين تاراسكى
مترجم: منصوره كمرى
هيچوقت از خودتان پرسيده ايد كه پرنده گردن درازى كه يك عمر كايوت را سركار گذاشته و بيب بيب مى كند و عين جت وسط دشت و بيابان مى دود، چه جور جانورى است؟ شايد خيال كرده ايد كه اين فقط يك پرنده كارتونى است كه براى اذيت و آزار كايوت از نوك قلم «چاك جونز» در آمده، اما «رودرانر» يا «گريتررودرانر» Greater Road Runner واقعاً وجود دارد! اين پرنده كه دويدن را به پرواز ترجيح مى دهد از خانواده كوكو هاست (منظورمان فاخته است نه كوكو سبزى و سيب زمينى!) و بيشتر در مناطق بيابانى جنوب غربى آمريكا از جمله تگزاس، اوكلاهما، نيومكزيكو، كاليفرنيا، نوادا، جنوب ايالت يوتا، مكزيكو، آركانزاس و لوئيزياناى غربى پيدا مى شود. رود رانرها مهاجرت نمى كنند در عوض به صورت جفت نروماده، تمام سال را در محل سكونت خود مى گذرانند. اين پرندگان، تمام عمر با يك جفت زندگى مى كنند و شيوه خاصى براى همسريابى دارند: نوع نر آنها جلوى همسر آينده اش حركت موزون(!) مى آيد يعنى دمش را تكان مى دهد و بالها را متناوباً به سمت بالا و پايين مى برد و جلو و عقب لگد مى زند (خلاصه نوعى مراسم برره اى اجرا مى كند!) بلكه توجه خانم جلب شود.
بعد از اينكه جفت نر و ماده تشكيل شد، لانه اى بالاى يك درخت كوتاه، معمولاً يك بوته يا حتى يك كاكتوس مى سازند (ظاهراً استعداد مرتاضى شان خوب است!) كه در هر صورت فاصله لانه تا زمين بيشتر از ۳۶۰ سانتيمتر نيست. هنگامى كه پرنده ماده تخم مى گذارد هر دو پرنده نر و ماده روى تخم ها مى خوابند، گرچه خانم كلك مى زند و بيشتر، اين وظيفه را بر دوش جنس نر مى اندازد! جوجه رود رانرها بعد از بيست روز سر از تخم در مى آورند و تا وقتى كه بال در بياورند مدت ۱۸ روز در لانه باقى مى مانند و در اين مدت، پدر و مادر به اين جوجه هاى گرسنه غذا مى دهند.
رودرانرها، پرنده هاى نسبتاً بزرگى هستند و حدود ،۶۰ ۷۰ سانتيمتر قد دارند و فاصله نوك بالهايشان از هم حدود ۸۰ سانتيمتر است. اين پرندگان در رنگ هاى سياه، خرمايى، قهوه اى با رگه هاى سفيد روى گردن پيدا مى شوند و پشت و بال هايشان نخودى رنگ است. به اين خاطر همين طرح و رنگ معمولاً خود را درميان توده علف هاى هرز و يا شن و خاك استتار مى كنند.
رودرانرها، كاكلى ژوليده و دمى بلند و منقارى باريك و قلاب مانند به رنگ مشكى دارند.
گرچه اين پرندگان قدرت پرواز دارند اما ظاهراً حالش را ندارند و معمولاً اين كار را نمى كنند و يا تا فواصل كوتاه پرواز مى كنند ( به هر حال تا بالاى كاكتوس نردبام نمى گذارند!) آنها ترجيح مى دهند سريع بدوند البته نه به آن سرعت عجيب و غريب كارتون اما معمولاً ۱۵ مايل در ساعت مى دوند وهنگام دويدن بال هم مى زنند و با سرعت، در حاليكه سرشان را به سمت پايين نگه داشته اند پيش مى روند. رودرانرها پرندگان خوش خوراكى هستند و از انواع مار، حشره، موش و حتى پرندگان كوچك تغذيه مى كنند. يك رودرانر مى تواند به سرعت بدود و يك مار خوشمزه را درسته قورت دهد و عادت دارد پس از صرف غذا روى يك نرده يا سنگى كه مار بدشانس قبلاً رويش چنبره زده بوده، حمام آفتاب بگيرد.
|
