افشين ابراهيمى
پنج سال پيش شروع شد . . . البته دقيقتر بگوييم، هشت سال پيش شروع شد. موفقيت تجارى قابل توجه فيلم «آستين پاورز: مرد مرموز بين المللى» ، علاوه بر تحكيم بازگشت مايك مايرز به سينما، كارگردانى به اسم جى روچ را هم مطرح كرد. وقتى كه دو سال بعد روچ قسمت دوم اين فيلم را ساخت و باز هم گيشه را فتح كرد، معلوم شد موفقيت فيلم اول اتفاقى نبوده و او مى تواند يكى از كارگردان هاى موفق فيلمهاى كمدى باشد. پنج سال پيش و قبل از ساخته شدن قسمت سوم «آستين پاورز» بود كه روچ تصميم گرفت خودش را در نوع متفاوتى از كمدى هم بيازمايد و سراغ «ملاقات با والدين» رفت. اين بار به جاى مايك مايرز، بن استيلر كمدينى بود كه نقش اصلى فيلم روچ را به عهده داشت. او در نقش گيلورد فاكر، يك پرستار بيمارستان، تصميم به ازدواج با دخترى مى گرفت و براى ملاقات و آشنايى با والدين او به سفر مى رفت. اما خرابكارى هاى گيلورد، بيمارى شكاك بودن پدر دختر و حضور نامزد سابق او همه چيز را به هم مى ريخت.
حضور رابرت دنيرو در نقش يك مأمور سابق CIA كه به داماد آينده اش مشكوك است يكى از نقاط قوت فيلم بود و تأثير قابل توجهى در موفقيت آن داشت. «ملاقات با والدين» در ايالات متحده فروش قابل توجه ۱۶۹ ميليون دلارى داشت و جاى پاى جى روچ را كاملاً محكم كرد. وقتى كه فيلمى تا اين حد موفق مى شود، طبيعى است كه سازندگانش دوست داشته باشند به سراغ دنباله اى براى آن بروند و به اين ترتيب موفقيتش را تكرار كنند.
به اين ترتيب قسمت دوم آن به نام «ملاقات با خانواده فاكر» ساخته شد كه حكايت آشنايى با خانم و آقاى فاكر (پدر و مادر داماد) است. اين بار تضادى كه كمدى خلق مى كند بر اين مبنا است كه اين دو نفر - درست بر عكس پدر عروس - بسيار بى خيالند و در دوران جوانى هيپى بوده اند!
|
|
|
جى روچ كه در فيلم اول به ارزش استفاده از يك بازيگر معتبر و قديمى در يك نقش كمدى پى برده بود و مى دانست تضاد اين فيلم با شخصيت هايى كه قبلاً ايفا كرده اند تا چه حد مى تواند در خلق كمدى موفق باشد، براى انتخاب بازيگران نقش خانم و آقاى فاكر سنگ تمام گذاشت. رابرت دنيرو كه سر جاى خودش حضور داشت و براى نقش مقابل او چه كسى بهتر از داستين هافمن؟ راضى كردن هافمن - كه پيش از اين هم با دنيرو فيلم مشترك داشته است - خيلى كار سختى نبود. اما مشكل اصلى آوردن باربرا استرايسند براى ايفاى نقش همسر هافمن بود. استرايسند كه از بازيگران موفق و پركار دهة هفتاد بود، بعد از «ستاره اى متولد مى شود» در سال ۱۹۷۶ و عليرغم موفقيت قابل توجه فيلم، فاصله زمانى حضورش در فيلمها را به سه سال رساند كه سپس چهار سال و پنج سال شد و بالاخره بعد از بازى در دو ساخته آخر خودش «شاهزاده امواج» (۱۹۹۱) و «آيينه دو رو دارد» (۱۹۹۶) خودش را بازنشسته كرد و ديگر در فيلمى ظاهر نشد.
اينكه چطور روچ، استيلر، دنيرو و هافمن توانسته اند استرايسند را راضى كنند بازنشستگى خودخواسته اش را كنار گذاشته و - اين بار در نقشى كمدى - به سينما باز گردد هنوز معلوم نيست. اما آنچه كه جلب توجه مى كند اين است كه سه بازيگر «ملاقات با خانواده فاكر» ، مجموعاً ۱۳ بار نامزد دريافت جايزه اسكار بوده اند و ۶ بار آن را كسب كرده اند!
به جز اين سه نفر، ترى پولو و بليث دانر بار ديگر نقش عروس و مادر او را تكرار كرده اند و آون ويلسن هم كه پشت قباله بن استيلر است و بايد در همه فيلمهاى او باشد، براى هشتمين بار در مقابل استيلر حضور دارد.
انتخاب سنجيده بازيگران و فيلمنامه خوب «ملاقات با خانواده فاكر» باعث تبديل آن به يك دنباله موفق شد كه هم ركورد فروش كريسمس و هم ركورد فروش تعطيلات اول سال را شكست كه پيش از اين در اختيار «كشتى شكسته» بود. «ملاقات با خانواده فاكر» در اولين هفته اكرانش نزديك به ۴۲ ميليون دلار فروش كرد. با اينكه به نظر مى آمد نقدهاى منفى، موفقيت آن را كوتاه مدت كرده و آن را پايين مى كشند، اما فيلم سه هفته پياپى صدر جدول فروش را رها نكرده و آن بالا مانده است. فروش فيلم طى سه هفته از ۲۰۰ ميليون دلار گذشته و اگر همينطور ادامه بدهد، بعيد نيست بتواند از ۲۵۰ ميليون دلار هم بيشتر شود.
حالا ديگر جى روچ بعد از پنج فيلم بسيار پرفروش، خودش را به خوبى به عنوان يك كمدى ساز تثبيت كرده، دنيرو رويكرد چند سال اخيرش به حضور در نقش هاى كمدى را با موفقيت ادامه مى دهد، بن استيلر و آون ويلسن باز هم در يك فيلم با هم بودند تا دلشان براى هم تنگ نشود، داستين هافمن براى اولين بار يك نقش كاملاً كمدى را تجربه كرده و شايد مثل دنيرو دلش بخواهد اين تجربه را ادامه بدهد و باربرا استرايسند هم بعد از هشت سال دوباره بر پرده سينما ديده مى شود. اين است خواص «ملاقات با خانواده فاكر» !
