در حال حاضر ۱۲ تيم فوتبال جزيره اى در دسته برتر ۵ كشور اروپايى حضور دارند كه ركورد تازه اى براى فوتبال اين قاره محسوب مى شود. به عبارتى ديگر مقر اين ۱۲ باشگاه جزاير اروپايى مى باشد و اينگونه به نظر مى رسد كه بازيكنان فوتبال جهان ترجيح مى دهند در اين باشگاه هاى جزيره اى به بازى بپردازند چون براى آنان هم فال است و هم تماشا.
يكى از اين بازيكنان وينى سمويز از كشور انگليس است كه بدون ترديد موفق ترين لژيونر صادراتى فوتبال اين كشور به اسپانيا به شمار مى آيد. وى ابتدا به تيم لاس پالماس پيوست و هم اكنون در تيم آلگه سيراس بازى مى كند. او در مورد خاطرات ۵ سال بازى در تيم هاى جزاير قنارى مى گويد: «در بدو ورود به اسپانيا زندگى برايم بسيار دشوار بود چون با زبان اسپانيولى آشنايى نداشتم اما مردم اين جزاير بسيار مهربان بودند و با رفتار صميمى خويش، زندگى را براى من و خانواده ام آسان كردند. زندگى در جزاير قنارى مانند گذراندن تعطيلات در يك منطقه بسيار خوش آب و هوا است.
يكى ديگر از امتيازهاى مثبت بازى در تيم هاى جزيره اى، خارج شدن از زير ذره بين تماشاگران است. در اين جزاير، مردم از نزديك، فوتبال را پيگيرى مى كنند اما مانند تماشاگران تيم هاى غيرجزيره اى به تحقيق و تفحص در مورد زندگى بازيكنان نمى پردازند. اگر بازيكنى در شهرهايى چون مادريد، مارسى، موناكو و ميلان بازى كند، تماشاگران تيم ها و خبرنگاران همه جا اين بازيكن را تعقيب مى كنند اما در جزيره ها چنين مشكلى وجود ندارد.
علاوه بر اين، مردم جزيره ها بسيار خونگرم هستند. به عنوان مثال در جزيره سيسيلى ايتاليا، ماركو زورو مدافع تيم مسينا كه اهل كشور ساحل عاج است از مردم اين جزيره رضايت كامل دارد. وى مى گويد: مردم سيسيلى بسيار خونگرم و مهربان هستند و فكر مى كنم كه آنها اعضاى خانواده ام مى باشند و هرگز احساس غربت نمى كنم.
يكى ديگر از بازيكنان جزيره اى، سيلاس هافبك سابق تيم ملى فوتبال پرتغال است كه هم اكنون عضو تيم ماريتيمو در جزيره مادى يرا مى باشد. او مى گويد: رطوبت بسيار بالاى اين جزيره، بازى را براى تيم هاى ميهمان بسيار دشوار مى سازد. بازيكنى كه وارد اين جزيره مى شود بدون وقفه عرق مى ريزد و از حال مى رود به همين دليل تيم هاى بزرگ در برابر ما دچار مشكل مى شوند.
همچنين تا چند سال پيش باند فرودگاه مادى يرا بسيار كوتاه بود و فرود آمدن هواپيما در آن بسيار مشكل. به همين دليل بازيكنان تيم ها همواره قبل از سفر به مادى يرا تمارض به مصدوميت مى كردند تا همراه با تيمشان در اين فرودگاه پرخطر فرود نيايند. يكى از بازيكنانى كه در مادى يرا به دنيا آمد و در اين جزيره چهره شد، كريستيانو رونالدو بازيكن كنونى تيم منچستريونايتد است. او از ديرباز طرفدار تيم ماريتيمو بود و هم اكنون عضو كانون هواداران اين باشگاه مى باشد.
يكى از عواملى كه باعث جذب توريست مادى يرا مى شود، وجود همين تيم ماريتيمو است به همين دليل دولت محلى به تيم فوق، چند ميليون يورو يارانه مى پردازد. در بازى هاى خانگى ماريتيمو، تماشاگران سر و صداى عجيبى به راه مى اندازند اما در بازى هاى خارج از خانه، تيم هاى مادى يرا غريب هستند. در واقع اين تيم حداكثر ۲۰ تا ۳۰ تماشاگر براى بازى هاى خارج از خانه همراه با خود مى برد و در هر بازى حداكثر ۱۰۰ تماشاگر در ورزشگاه هاى حريف دارد. اما شرايط در جزيره سيسيلى ايتاليا كاملاً متفاوت است. در حالى كه جزيره مادى يرا تنها ۲۶۰ هزار نفر جمعيت دارد، اما جمعيت سيسيلى بالغ بر ۵‎/۵ ميليون نفر مى باشد. در ابتداى فصل دو تيم جزيره سيسيلى يعنى مسينا و پالرمو در بازى هاى خارج از خانه خود در ميلان و تورين، حداقل ۱۰ هزار تماشاگر داشتند كه با توجه به زمان حركت قطارها، رقمى واقعاً عجيب است.
براى سفر از مسينا به ميلان بايد ساعت ۲۰ شب قبل از بازى حركت كرد و اگر قرار باشد تماشاگران مسينا به تورين برسند بايد حداكثر ساعت ۱۷‎/۴۵ روز قبل از بازى به راه بيفتند. البته زمان سفر براى تماشاگران پالرمو بيشتر است.
البته نبايد فراموش كرد، بسيارى از طرفداران دو تيم مسينا و پالرمو خارج از جزيره سيسيلى زندگى مى كنند و بيشتر آنها ساكن شهر تورين هستند. به همين دليل پيترو فرانزا رئيس باشگاه مسينا آينده درخشانى را براى تيمش پيش بينى مى كند.
او مى گويد: مردم سيسيلى در همه دنيا پراكنده هستند اما خود را عضو يك خانواده مشترك مى دانند. حتى ما در ژاپن طرفدار داريم و در بازى هاى ما خبرنگاران ژاپنى، انگليسى، آلمانى، آمريكايى، كانادايى و استراليايى حضور مى يابند.
از رئيس باشگاه مسينا سؤال مى كنيم كه آيا مى توان ذهنيت منفى مردم جهان را نسبت به سيسيلى تغيير داد، ذهنيتى كه اين جزيره را مكان امنى براى مافيا و افراد فاسد مى داند؟
وى در پاسخ مى گويد: اين ذهنيت در حال تغيير كردن است. آيا به نظر شما جرايم سازمان يافته مشكل سيسيلى است؟ خير مشكل اينجا بوروكراسى و سياستمدارانش هستند نه مجرمان.
وى همچنين معتقد است كه تيم هاى شمال ايتاليا چشم ديدن موفقيت هاى تيم هاى جنوب اين كشور را ندارند. اما دو تيم مسينا و پالرمو به همراه لچه و رجينا حق خود را در سرى آ خواهند گرفت.
تاكنون تنها تيم جزيره اى كه توانسته در اروپا به عنوان قهرمانى ليگ دست يابد تيم كاليارى از جزيره ساردينيا است كه در سال ۱۹۷۰ به لطف درخشش لوئيجى ريوا قهرمان شد. در حال حاضر تيم كاليارى، جيانفرانكو زولا را در خط حمله خود دارد و به همين دليل به آينده بسيار اميدوار است.
در اسپانيا تيم جزيره اى تنه ريف نوسان زيادى دارد و وضعيت مايوركانيز در جدول رده بندى فوتبال اين كشور تأسف آور است. در فرانسه نيز دو تيم جزيره اى باستيا و آژاكسيو از شرايط مطلوب به دور مى باشند.
البته نبايد فراموش كرد كه جزاير اروپايى بازيكنان بسيار مطرحى را تحويل فوتبال جهان داده اند كه با اين بازيكنان مى توان يك تيم منتخب تشكيل داد:
دروازه بان: ماسيموتايبى (سيسيلى)
مدافعان: مانوئل پابلو (جزاير قنارى)، نادال (مايوركا)، پاريسى (سيسيلى)، لوسو (جرسى)
هافبك ها: كريستيانورونالدو (مادى يرا)، والرون (جزاير قنارى)، ماكلاس (كرت)
مهاجمان: زولا (ساردينيا)، پائولتا (آزورس)، بردبرى (جزيره وايت)

در دو بازى اخير تيم منچستر يونايتد در ورزشگاه انفيلد شهر ليورپول ، يرزى دودك دروازه بان لهستانى تيم ليورپول با ارتكاب اشتباهات فاحش باعث گلزنى ديگوفورلان وريان گيگز شده بود.
به همين دليل وقتى كه در بازى شنبه گذشته اين دو تيم به ميدان آمد با خود قرارگذاشت كه ديگر گلهاى باد آورده به منچسترى ها تقديم نكند.
اما تراژدى دودك تكرار شد و او اجازه داد، وين رونى يكى از ساده ترين گلهاى عمرش را به ثمر برساند. به هر حال دودك پس از بازى اشتباه خود را اينگونه توجيه كرد: فكر مى كنم كه بدشانس بودم چون اولين توپى بود كه روى دروازه مى آمد. البته من در تمام طول مسير، توپ را زير نظر داشتم اما نمى دانم كه به چه دليل در آخرين لحظه تغيير مسير داد و مرا گمراه كرد.
البته مدتهاست كه درمورد حضور دودك درون دروازه ليورپول ترديد وجود دارد و تنها دليلى كه او توانسته در چند بازى در دروازه اين تيم باقى بماند ، مصدوميت هاى متوالى كريس كركلند دروازه بان اول ليورپول است . ۴ سال پيش هنگامى كه دودك از فاينورد به ليورپول پيوست بازيهاى خوبى را از خود به نمايش گذاشت اما حالا همه تيم ها منتظر اشتباهات دودك براى گلزنى هستند.
اما واكنش رافائل بنيتز مربى ليورپول درمورد اشتباهات كمرشكن دودك درنوع خود بسيار جالب است . اگر دروازه بان تيمى مرتكب اشتباه بشود اما آن تيم درنهايت پيروز ازميدان خارج بشود، كمتر كسى درمورد اشتباه دروازه بان صحبت خواهد كرد. به هر حال به دنبال يك دروازه بان جوان هستيم وسپس درمورد دروازه بان اول خود تصميم گيرى خواهيم كرد.
درحقيقت، بنيتز تاوان تمركز بيش از حد روى خط حمله تيمش را مى پردازد . وى از اول فصل همواره به دنبال تقويت قدرت تهاجمى تيمش بود واز دروازه غافل شد و حالا معضل دروازه بانى تيمش را فلج كرده است.

«نه ، من دوپينگ نكرده ام و هركس خلاف اين را مى گويد، يك آدم بى شرم بيش نيست» .
اين حرف هاى اسوتلانا كوزنتسووا تنيسور زن سرشناس روسى است كه در تمام اين هفته در مسابقات اوپن استراليا اولين گرنداسلم تنيس جهان در سال ۲۰۰۵ طنين افكن شد و به نوعى يك انقلاب را در ورزش به راه انداخت.
هيچكس «كوزنتسووا» ۲۰ ساله را كه فاتح گرنداسلم يو.اس.اوپن سال گذشته است، به استفاده از داروهاى ممنوعه متهم نكرده است.
هيچكس الا كلود اردينز وزير ورزش بلژيك كه يكدفعه در اوايل اين هفته و در آستانه شروع رقابتهاى اوپن استراليا در ملبورن مدعى شد كه آزمايش ها ثابت كرده است كوزنتسووا در ديدارى دوستانه كه ۲۹ آذرماه در خاك بلژيك انجام داده بود،از ماده ممنوعه افدرين سود جسته است.
يك عامل به سود كوزنتسوواحركت مى كند و آن آزاد بودن استفاده از افدرين در هفته هاى غير از ايام برگزارى مسابقات تنيس است.
كوزنتسووا نيز گفته است كه در زمان موردبحث براى مبارزه با سرماخوردگى اش دارويى را خورده كه حاوى افدرين بوده و بنابراين مرتكب خلاف نشده است.
تمام جامعه تنيس هم به حمايت از او برخاسته و لرى اسكات مدير اجرايى مسابقات بين المللى تنيس زنان نيز به نمايندگى از سوى جمع وزير ورزش بلژيك را آدمى بى عقل وصحبتهاى او را اوج بى وقارى توصيف كرده و گفته است: «چگونه است كه وقتى اتحاديه تنيس بازان حرفه اى هيچ مدركى دال بر تخلف كوزنتسووا ندارد، يك مقام ولو كشورى در گوشه اى از جهان به خود جرأت مى دهد يك ورزشكار را رأساً متهم كند؟ مگر نه اين كه تا زمان اثبات جرم نام فرد متهم نبايد افشا شود؟»
حملات به ارديكنز به حدى رسيده كه او ظاهراً به بازنده اصلى ماجراى فوق بدل شده، اما آنها كه تيزبين تر هستند، مى گويند احتمال داردتأثير اتهامات فوق كوزنتسووا را بى تعادل و متحمل شكست و حذف در گرنداسلم ملبورن و حتى روحيه ساير زنان قدرتمند لشكر تنيس روسيه را سست كند و آنها رانيز به ورطه باخت در اين رقابتها سوق دهد.
اگر اين اتفاق بيفتد، آنگاه اين فرضيه نيز بيشتر جا خواهد افتاد كه حمله وزير ورزش بلژيك به كوزنتسووا يك برنامه از پيش طراحى شده براى ساقط كردن تنيسورهاى موفق روسيه بوده كه سال پيش سه گرنداسلم از چهار گرنداسلم اين ورزش را بردند و به پديده هاى سال بدل شدند.

رضا خسروى
استقلال همان تيم محبوب ميليونها هوادار ايرانيست كه عنوان پرافتخارترين تيم ايران در آسيا را به خود اختصاص داده و سالهاست يك پاى ثابت قهرمانى در ليگ هاى كشور است. استقلال همان تيم بزرگ سالهاى دور فوتبال ايران است كه كمتر پيش مى آمد از پنج بازيكن كمتر در تيم ملى داشته باشد و استقلال همان تيمى است كه در سه دوره رقابتهاى ليگ برتر يك پاى ثابت قهرمانى بوده و به تيمى معروف شد كه دقيقه ۹۰ قهرمانى را از دست مى دهد. شايد هنوز علاقه مندان به استقلال از شوك سه سال پيش اين تيم در آخرين بازى ليگ برتر بيرون نيامده اند. آنها انتظار داشتند استقلال با پيروزى مقابل ملوان جشن قهرمانيشان را كامل كند اما ناگهان ورق برگشت و با شكست اين تيم رقيب ديرينه اش پرسپوليس عنوان قهرمانى را به خود اختصاص داد. اين اتفاق سال گذشته هم افتاد. آنها تا دو هفته مانده به پايان سومين دوره رقابت هاى ليگ برتر قهرمان بودند. كمتر كسى هم تصور مى كرد آنها قهرمان نشوند. اين بار آنها در اهواز مقابل همنام خود تن به شكست دادند تا در آخرين بازى على رغم پيروزى، قهرمانى را تقديم پاسى كنند كه تا دو هفته پيش از قهرمانى نااميد شده بود اما با پيروزى ۵ بر صفر مقابل استقلال اهواز قهرمان شد. حالا استقلال به تيمى معروف شده كه به راحتى قهرمانى ها را به حريفانش هديه مى كند و امسال استقلال هنوز به نزديكى هاى صدر جدول هم نرسيده اما تفاوت استقلال اين فصل با فصل هاى گذشته بسيار زياد است. حالا مردانى مثل محمد نوازى، ستار همدانى، هادى طباطبايى، يدالله اكبرى، داود سيدعباسى و سهراب بختيارى زاده در اين تيم نيستند. آنها هركدام به تيم ديگرى رفته اند. حالا چرا رفته اند پاسخش به اختلافاتى برمى گردد كه آنها با باشگاه و احتمالاً كادر فنى داشته اند. آنها رفتند و خيلى هايى ماندند كه نه با كادر فنى مشكل داشتند و نه با باشگاه. يك مشت جوان هم آمده اند تا از اعتبار سال هاى پرافتخار استقلال دفاع كنند. آنها شروع مقتدرانه اى در ليگ برتر نداشتند و هرچند در آخرين بازى مقابل صبا باترى اقتدارشان را نشان دادند اما عملاً در طول فصل به همان شكل و شمايل ابتداى فصل حركت كرده اند و نتيجه گرفته اند. يك روز خوب، يك روز بد و يك روز هم متوسط. كادر فنى استقلال همان است. امير قلعه نويى، صمد مرفاوى، گمالوويچ (كه البته اين فصل آمده) وحيد بابازاده. آنها پرتلاشند و متعصب. اما كادر مديريتى باشگاه چطور؟ آيا آنها هم با اتحاد و تعصب و با دلگرمى به كارشان ادامه مى دهند؟ آيا دكتر محمدحسين قريب كه مردى متين و آرام است همانقدر كه به ساير امور تحت رهبرى اش رسيدگى مى كند به استقلال هم مى رسد؟ آنهايى كه از نزديك با استقلال در ارتباطند و امور روزمره اين تيم را پيگيرى مى كنند، مى گويند: نه، قريب از استقلال فاصله گرفته. آنها مى گويند قريب مشغله هاى فراوانى دارد كه عملاً نمى تواند استقلال را در اولويت اول كارهايش قرار دهد. به همين خاطر از ابتداى فصل معاونانى را در باشگاه منصوب كرد تا هركدام بتواند امور مربوط به خودشان را سروسامان دهند. در اين ميان كامران منزوى و سيدكاظم اوليايى نقش پررنگترى در باشگاه استقلال داشتند. حداقلش اين بود كه نقش حضور آنها در مطبوعات بيشتر بود و قريب به خاطر همان مشغله هايى كه داشت اختيارش را به معاونانش تفويض كرد و كمتر به استقلال توجه نشان داد. مخصوصاً اين اواخر كه ظاهراً اختياراتش را به يكى ديگر از معاونانش تفويض كرده است. بهرام اميرى، مسؤولى كه عنوان شده قريب به طور شفاهى اختياراتش را به او تفويض كرده تا در زمان غيبتش او بتواند امور مربوط به باشگاه استقلال را انجام دهد. بهرامى آمد و در اولين اقدامش اعلام كرد على سامره را به طور موقت به آدميرا واكراتريش خواهند داد اما عملاً اين انتقال صورت نگرفت. كامران منزوى اولين نفرى بود كه به اين موضوع واكنش نشان داد. بعد هم امير قلعه نويى مخالفت صددرصدش را با انتقال على سامره اعلام كرد. از اين قبيل اختلافات ريز و درشت در باشگاه استقلال زياد يافت مى شود. قلعه نويى نمى خواهد بازيكنانش را از دست بدهد اما برخى افراد و مسؤولان اين باشگاه در تلاشند تا بازيكنانى مثل على سامره را به تيم هاى خارجى بدهند. حتى سرمربى استقلال با رفتن عليرضا نيكبخت واحدى مخالف بود اما بالاخره زور ديگران به سرمربى چربيد و نيكبخت رفت. حالا موضوع رفتن سامره بحث داغ باشگاه استقلال است. برخى معاونان قريب مى خواهند از طريق انتقال سامره بخشى از مشكلات مالى باشگاه را حل كنند؛ اما امير قلعه نويى كه دو سال قبل قهرمانى ها را به راحتى از دست داده است و از سوى هوادارانش تحت فشار است نمى خواهد يكى از بهترين يارانش را از دست بدهد. هرچند كه او مدتها قبل با سامره اختلافاتى نيز پيدا كرده بود اما به هرحال بايد مقابل ميليونها هوادار استقلال پاسخگو باشد. بنابراين رفتن سامره براى او اصلاً قابل قبول نيست به همين خاطر سعى مى كند با نگه داشتن اين بازيكن همچنان آرامش را در تيمش حفظ كند اما آنهايى كه در استقلال به دنبال منافع ديگرى هستند نمى خواهند به چيزى جز انتقال سامره فكر كنند. آنها حتى با اسپانسر باشگاه هم اختلاف پيدا كرده اند.
ظاهراً واسطه اى كه اين اسپانسر را براى باشگاه استقلال جذب كرده خواهان حق و حقوق خود شده اما كسى حاضر نيست اين مبلغ را به او پرداخت كند. به همين خاطر او هم از طريق رابطه هايش اجازه نداده طى دو ماه گذشته مبلغى به حساب باشگاه واريز شود و اين مشكلات استقلال را دوچندان كرده است. آنها حالا از نظر مالى هم در تنگنا هستند. كمك هاى دولتى هم كه هنوز نرسيده و دكتر محمدحسين قريب كمى با استقلال غريبى مى كند. به راستى اگر آنها اين فصل هم قهرمان نشوند كسى هست كه از مجموعه آبى ها بپرسد چرا و به چه دليل با تيمى كه ميليونها هوادار دارد اينچنين رفتار كرده ايد؟ آيا كسى هست كه از اين آقايان بپرسد چرا به خاطر اختلافات شخصى و منافع خودتان با احساسات ميليونها هوادار بازى كرده ايد؟ آيا كسى هست كه به درد استقلال برسد قبل از آنكه آنها قهرمانى شان را از دست بدهند؟