گروه بين الملل - سازمان هاى جهادى فلسطين اعلام كردند كه اختلافاتشان را با «محمود عباس» (ابومازن) رئيس دولت خودگردان فلسطينى به حداقل رسانده اند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از غزه، اين سازمان ها اعلام كردند كه اسرائيل براى صلح بايد بهايى بپردازد، اما آنها در مذاكرات با ابومازن، توانسته اند از اختلافات فيمابين بكاهند.

وزير امور خارجه سوريه تأكيد كرد:  دمشق هيچ كمكى به گروه هاى مقاومت كه در مرزهاى عراق با نيروهاى آمريكايى و عراقى درگير هستند، نمى كند. او در عين حال آمادگى كشورش را براى برقرارى روابط ديپلماتيك با اسرائيل ابراز داشت.
به گزارش ايسنا، به نقل از پايگاه اينترنتى «المحيط» ، فاروق الشرع اظهار داشت: چنانچه عبور و مرور غير قانونى از طريق مرزهاى عراق و سوريه نيز صورت گيرد، بنا به خواست و تمايل دولت سوريه نيست و ما با اين موضوع موافق نيستيم. وى افزود: ما تنها گروه هاى مقاومت و شبه نظاميان عراق را تشويق مى كنيم و نه تروريست ها را.
از سوى ديگر وزير خارجه سوريه تصريح كرد كه كشورش آماده برقرارى روابط ديپلماتيك با اسرائيل است. وى گفت: چنانچه اسرائيل به طور كامل از جولان عقب نشينى كند و در راستاى برپايى صلح اقدام نمايد، سوريه نيز آماده برپايى روابط ديپلماتيك با اين دولت است.

وزارت امور خارجه آمريكا، مبلغ جايزه براى دستگيرى اسامه بن لادن را افزايش داده است.
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «الحيات» (چاپ لندن)، وزارت امور خارجه آمريكا در راستاى دستگيرى رهبر القاعده، تلاش هاى بيشترى را به كار گرفته و براساس آن براى هر كسى كه به آمريكا در دستگيرى بن لادن كمك مى كند۵۰، ميليون دلار جايزه تعيين كرده است.
وزارت خارجه آمريكا اعلام كرد كه طى روزهاى آينده، اعلاميه هايى در روزنامه هاى افغانستان و پاكستان در اين خصوص منتشر خواهد كرد.

«بشار اسد» رئيس جمهورى سوريه عصر روز دوشنبه براى انجام ديدارى چهار روزه از روسيه ، وارد مسكو شده درحالى كه عنوان شده است وى درخصوص خريد موشك «اس.آى.۱۸» با همتاى روس خود گفت وگو نخواهد كرد.
«انيس المتنى» مشاور سفير سوريه در مسكو به خبرنگار ايرنا گفت: مسائل مهم بين المللى از جمله وضعيت خاورميانه ،فلسطين و عراق در دستور كار گفت و گوهاى سران روسيه و سوريه قرار دارد.
اين مقام، تبليغات رژيم صهيونيستى در مورد فروش موشك هاى روسى به سوريه را نادرست خواند و گفت: در حال حاضر، چنين بحثى مطرح نيست.

گروه بين الملل: «جان مك كين» سناتور جمهوريخواه و منتقد آمريكا، گفت: بايد در مورد گزارشهاى مربوط به ايجاد يك واحد اطلاعاتى مخفى در داخل وزارت دفاع ايالات متحده، جلسات تحقيق و تفحص بر پا شود.
به گزارش راديو آمريكا، وى روز يكشنبه در مصاحبه اى با شبكه تلويزيونى آمريكايى «سى.بى.اس» گفت: كميته نيروهاى مسلح سناى آمريكا بايد به اين مسأله رسيدگى كند.
روزنامه «واشنگتن پست» روز يكشنبه گزارش داد: «دونالد رامسفلد» وزير دفاع آمريكا، دو سال است كه يك واحد اطلاعاتى براى جاسوسى و كسب اطلاعات در داخل عراق، افغانستان و ساير نقاط به وجود آورده است. واشنگتن پست نوشت: رامسفلد با تعبير جديدى از قوانين موجود آمريكا براى انجام عمليات سرى، اختياراتى براى خود در نظر گرفته كه تاكنون برحسب سنت، در حيطه اختيارات سازمان مركزى اطلاعات، (سيا) قرار داشته است.
سخنگوى وزارت دفاع آمريكا نيز ضمن تكذيب وجود يك چنين واحدى، گفت: با ساير سازمانهاى اطلاعاتى، از جمله سيا، به منظور ارتقاى سطح و كيفيت اطلاعات در حال مشورت بوده است.

يك مقام وزارت دفاع عراق كه به تازگى ازاين كشور خارج شده است، ادعاهاى «حازم شعلان» وزير دفاع در مورد دخالت ايران و سوريه در امور آن كشور  را فرافكنى خواند.
اين مقام عراقى كه خواست نامش فاش نشود روز يكشنبه در گفت وگو با  ايرنا افزود: هدف شعلان از تكرار اين گونه اتهام ها، منحرف كردن  افكار عمومى شهروندان عراق در داخل و خارج اين كشور از اقدام هاى زيرزمينى و خلاف قانون خود است.
وى خاطرنشان كرد: يكى از فعاليت هاى اساسى وزير دفاع عراق، زير سؤال  بردن انتخابات آينده و خارج ساختن منابع پولى مردم اين كشور است. در اين ارتباط، هفته نامه لبنانى «الكفاح العربى» روز شنبه نوشت: شعلان  اوايل هفته گذشته مبلغ نيم ميليارد دلار نقد از بانك مركزى عراق خارج كرد و  آن را به بيروت (پايتخت لبنان) فرستاد.
به نوشته اين هفته نامه، حاملان اين مبلغ در پاسخ به پرسش مأموران امنيتى  در فرودگاه بيروت كه چرا اين مبلغ زياد به لبنان انتقال يافته است، يادداشتى  به امضاى شعلان ارائه دادند كه اين مبلغ براى خريد تجهيزات ارتش عراق است.
مقام وزارت دفاع عراق گفت: او در ارتباط با اتهام دخالت ايران و سوريه  در امور عراق نشست هاى متعددى با بعضى از فرماندهان نظامى ارشد آمريكا و  مخالفان ايران از جمله سازمان مجاهدين (گروهك منافقين) داشته است.
وى به نقل از يكى از مسؤولان دفتر وزير دفاع عراق تأكيد كرد: حازم شعلان  حدود سه ماه قبل، تلفنى و بطور مفصل با سه تن از سران ارشد سازمان مجاهدين  (منافقين) كه در اروپا اقامت دارند، گفت وگو كرده است.
اين مقام عراقى علت جداشدن خود از وزارت دفاع عراق و تصميم براى  بازنگشتن به اين كشور را اختلاف عميق ديدگاه و روش با شعلان ذكر كرد. وى ادعاها و اتهام هاى سنگين شعلان به «احمد چلبى» رئيس حزب «كنگره ملى  عراق» را نيز نوعى فرافكنى دانست و افزود: انگيزه وى از اين اتهام ها اين  است كه چلبى خواهان تحقيق درباره سرقت پول هايى شده كه وزير دفاع عراق از  بانك مركزى اين كشور خارج كرده است.
به عقيده ناظران، تشديد حمله شعلان عليه ايران، سوريه و رئيس حزب كنگره  ملى عراق ناشى از نگرانى وى از شكست در انتخابات در برابر فهرست ائتلافى  موسوم به «فهرست شيعه» است.
وزير دفاع عراق خود را در فهرست انتخاباتى به رياست «غازى الياور» رئيس  جمهورى موقت عراق نامزد كرده است. انتخابات مجلس ملى عراق در ۳۰ ژانويه (۱۱ بهمن) برگزار خواهد شد.

گروه بين الملل ـ مراد ويسى: عراقى ها پس از ۳۵ سال در يك انتخابات واقعى شركت مى كنند. از سال ۱۹۶۸ كه بعثى ها بر عراق مسلط شدند، انتخابات واقعى در عراق تعطيل شد و در شبه انتخاباتى كه برگزار مى شد، حزب بعث و نامزدهايش تنها گزينه هاى واقعى براى انتخاب توسط مردم بودند.
\ اهداف انتخابات
اولين انتخابات پس از سقوط رژيم صدام حسين قرار است ۳۰ ژانويه ۲۰۰۵ (۱۱ بهمن) برگزار شود. انتخابات براى تعيين ۲۷۵ عضو مجلس موقت واعضاى مجلس ايالتى كردها و شوراهاى استان ها برگزار خواهد شد. وظيفه مجلس موقت، تعيين دولت جديد و نظارت بر آن و تهيه پيش نويس قانون اساسى دائمى عراق خواهد بود. در انتخابات كل عراق به عنوان يك حوزه انتخاباتى ديده شده و رأى دهندگان به ليست هاى معرفى شده از سوى احزاب و گروهها رأى خواهند داد.
برهمين اساس، سه جريان اصلى حاضر در صحنه سياسى عراق ، يعنى كردها ، شيعيان و اعراب سنى درصدد ارائه يك فهرست منسجم به منظور جلوگيرى از شكسته شدن آرا و دستيابى به وضعيت بهترى در زمينه كسب آرا برآمده اند.
در شرايط كنونى، بالاترين ميزان انسجام در بين سه جريان فوق الذكر را بايد مختص جريان كردى دانست كه تحت فشار مشترك بارزانى و طالبانى، اكثر گروهها و جريانات كوچكتر كردى، به هماهنگ كردن خود با فهرست مورد نظر بارزانى وطالبانى پرداخته اند و رياست ستاد انتخاباتى كردها نيز به كميته مشترك دفاتر سياسى دو حزب دموكرات و اتحاديه ميهنى سپرده شده و «فؤاد معصوم» رئيس كنونى پارلمان موقت عراق، هماهنگ كننده اصلى جريانات كردى در امر انتخابات است و در رأس فهرست آنها ، جلال طالبانى قرار دارد.
در درون جريانات شيعى نيز دو حزب بزرگ «مجلس اعلاء» و «حزب الدعوه» ، محوريت يك فهرست انتخاباتى مورد تأييد مرجعيت شيعه را برعهده گرفته اند كه كنگره ملى عراق به رهبرى «احمد چلبى» ، سازمان بدر، حزب الدعوه شاخه «عبدالكريم عنزى» و تعدادى از چهره هاى سنى وكردهاى فيلى نيز در آن حضور دارند.
با وجود اين ، شيعيان را در انتخابات اخير نمى توان به عنوان يك گروه هم بسته و در يك كليت واحد تعريف كرد. در كنار ائتلاف تحت رهبرى مجلس اعلا  و حزب الدعوه كه عنوان «ائتلاف عراق يكپارچه» دارد، گروهى ديگر از شيعيان به رهبرى «اياد علاوى» نخست وزير كنونى و رهبر حزب «وفاق وطنى» ائتلاف ديگرى را تشكيل داده اند كه «العراقيه» نام دارد واز گرايش هاى خاصى برخوردار است.
اين در حالى است كه برخى ديگر از شيعيان سكولار و تكنوكرات نظير «مهدى الحافظ» نيز در چارچوب فهرست مشترك ليبرال ها به رهبرى «عدنان پاچه چى» سنى وارد انتخابات شده اند.
\ تقسيم بندى هاى درونى شيعيان
جامعه شيعى درعراق يك كليت واحد نيست و براساس متغيرهاى مختلف مى توان آن را در چارچوب گروهها و جريانات مختلفى دسته بندى كرد. مهمترين متغيرهايى كه شيعيان را مى توان براساس آن دسته بندى كرد، به شرح ذيل است:
۱ ـ سكولار يا مذهبى بودن
۲ ـ تعاملات با بازيگران منطقه اى و فرا منطقه اى بويژه ايران وآمريكا
۳ ـ نوع روابط با مراجع تقليد وعلماى گذشته و حال و حوزه هاى نجف و كربلا
براساس متغيرهاى فوق، مهمترين جريانات شيعى را مى توان چنين دسته بندى كرد:
الف ـ مجلس اعلاى انقلاب اسلامى (عبدالعزيز حكيم)
مجلس اعلا يكى از مهمترين تشكيلات شيعى در عراق است كه در اوايل دهه ۱۹۸۰ پس از فشار دولت بعث بر علما و شهادت و يا اخراج بسيارى از آنان در عراق توسط آيت الله «سيدمحمدباقر حكيم» تأسيس شد.اين گروه كه در ابتدا، جريانات وسيعى از شيعيان را در درون خود جاى داده بود، با محوريت آيت الله حكيم به مهمترين تشكيلات سياسى شبه نظامى مخالف صدام در مناطق همجوار عراق تبديل شد و اگرچه برخى مهاجرين عراقى مقيم ايران در مقاطعى به عملكرد آن انتقاد داشتند، اما جايگاه و نقش خود را به عنوان محوريت مهاجرين مقيم ايران حفظ كرد و اكنون نيز محوريت اصلى را در فهرست مورد حمايت مرجعيت دارد.
مجلس اعلاء اگرچه پس از شهادت آيت الله محمدباقر حكيم در سال گذشته، كليدى ترين عنصر خود را از دست داد، ولى به دليل احاطه و اشراف تشكيلاتى «عبدالعزيز حكيم» بر سازمان درونى مجلس اعلاء بويژه «سپاه بدر» از نظر درون تشكيلاتى دچار مشكل جدى نشد، زيرا وى حتى قبل از ترور برادر بزرگترش نيز، اداره كننده واقعى تشكيلات مجلس اعلاء بود و رئيس شاخه نظامى آن نيز به شمار مى رفت و آيت الله محمدباقر حكيم بيشتر به امور خارج از مجلس اعلا و روابط عالى اين گروه با ساير بازيگران عراقى و غير عراقى مى پرداخت.
شاخه نظامى مجلس اعلاء پس از سقوط رژيم بعث اكنون به صورت «سازمان بدر» عمل مى كند و در تأمين امنيت و امور انتظامى در مناطقى كه داراى نفوذ است، وارد عمل مى شود. اعضاى ارشد سپاه بدر هم اكنون در ساختارهاى نظامى و انتظامى جديد عراق نيز فعال هستند و اين سازمان در فهرست مورد حمايت مرجعيت نيز داراى سهم است.
مجلس اعلاء و رهبرى آن ، مخالف مبارزه مسلحانه با آمريكا در شرايط كنونى هستند، اما منتقد عملكرد آمريكا در عراق به شمار مى روند. اين گروه حداكثر تلاش را براى هماهنگى با مراجع تقليد بويژه آيت الله «سيد على سيستانى» انجام مى دهد و عبدالعزيز حكيم تماس هاى منظمى را با مرجعيت به عمل مى آورد.
مجلس اعلاء در درون دولت انتقالى نيز داراى برخى سمت هاى كليدى است كه از جمله آنها مى توان به «عادل عبدالمهدى» وزير دارايى اشاره كرد كه يكى ازتئوريسين هاى اصلى مجلس اعلاء به شمار مى رود. «حامد البياتى» معاون وزير خارجه عراق نيز كه در گذشته رئيس دفتر مجلس اعلاء در لندن بوده، از زمره همين مقامات است. گفته مى شود عادل عبدالمهدى در صورت پيروزى فهرست مورد حمايت مرجعيت از شانس هاى جدى احراز مقام رئيس دولت به شمار مى رود.
مجلس اعلاء همانند آيت الله سيستانى خواهان سرشمارى و برگزارى هرچه سريعتر انتخابات جهت تشكيل يك دولت منتخب مردم عراق بوده است.
ب ـ حزب الدعوه (شاخه ابراهيم جعفرى)
حزب الدعوه پر سابقه ترين حزب شيعى عراق است كه در اواخر دهه ۵۰ ميلادى و با نظارت آيت الله العظمى «سيد محسن حكيم» مرجع وقت شيعيان عراق تشكيل شد.اين گروه بعدها به شاخه هاى متعددى تقسيم شد كه هم اكنون رهبرى بزرگترين شاخه آن را ابراهيم جعفرى معاون رئيس جمهور عراق برعهده دارد.
حزب الدعوه همانند مجلس اعلاء در دوران مبارزه عليه رژيم بعث فعال بوده و بخش عمده اى از حملات شبه نظامى به نيروهاى بعثى را سازماندهى مى كرد. جعفرى هم اكنون معاون رئيس جمهورى عراق است و دومين حزب بزرگ در فهرست مورد حمايت مرجعيت به شمار مى رود.
پ ـ گروه «مقتدى صدر»
مقتدى صدر فرزند آيت الله «سيدمحمد صدر» معروف به «صدر ثانى» است كه در اواخر دهه ۹۰ به دست عوامل رژيم بعث به شهادت رسيد. مقتدى صدر همچنين برادر زاده شهيد آيت الله سيد محمد باقر صدر است كه در اوايل دهه ۸۰ همراه خواهر خود توسط رژيم بعث اعدام شد.
مقتدى صدر، رهبرى جريانات شيعى طرفدار مبارزه مسلحانه با آمريكا را درعراق برعهده دارد و مركز قدرت وى شهرك صدر، در حومه بغداد و برخى مناطق فقيرنشين شيعه است.
درگيرى هاى چند ماه قبل با نيروهاى آمريكا، سطح محبوبيت وى را نزد توده هاى فقير عراقى افزايش داده و منتقدين آمريكا در عراق را نيز تا حدودى به خود جلب كرده است. با اين وجود، انتقاد از مقتدى صدر نيز اندك نيست و وى علاوه بر اتهام رسمى مشاركت در ترور «سيد مجيد خويى» فرزند مرحوم آيت الله «سيد ابوالقاسم خويى» ، متهم به ايجاد شكاف در درون شيعيان از طريق تندرويهاى چند ماه گذشته است. وى در جهت پيشبرد منافع گروهى خود اقدام به تشكيل يك نيروى شبه نظامى موسوم به «جيش المهدى» نموده كه در درگيرى هاى اخير نجف و كربلا با آمريكايى ها درگير بود.
قدرت عمده صدر به توانايى هاى مالى و تشكيلاتى وى بر مى گرددكه از دوران مرجعيت پدر وى به جاى مانده است. آيت الله سيد محمد صدر (پدر مقتدى) از جمله معدود مراجعى بود كه در دهه۹۰ ميلادى اجازه يافت كه فعاليت هاى مذهبى خود را گسترش دهد و به همين دليل، پس از شهادت وى، تشكيلات و سازماندهى مناسبى براى مقتدى صدر به جاى ماند.
گروه صدر در انتخابات حضور ندارد، ولى پيش بينى مى شود بخش عمده اى از طرفداران وى به فهرست مورد حمايت مرجعيت رأى خواهند داد.
\ و مرجعيت
باوجود آنكه علماى مختلفى در عراق از سوى پيروان مذهبى خود به عنوان مرجع تقليد محل رجوع هستندو يا در سطح مرجعيت از آنان نام برده مى شود، اما سطح تمامى آنان از نظر معروفيت و تأثيرگذارى بر معادلات سنتى عراق يكسان نيست.
در رأس مراجع عراق، آيت الله سيدعلى سيستانى قرار دارد كه بيش از ۷۰ سال سن دارند و تقريباً «اعلم» به شمار مى روند. پس از آيت الله سيستانى، سه مرجع ذى نفوذ ديگر نجف عبارتند از آيت الله «سيدمحمد سعيد حكيم» ، آيت الله «بشير نجفى» و آيت الله «اسحاق فياض» كه سه مرجع اخيرالذكر پس از بازگشت آيت الله سيستانى از نجف، همراه با ايشان و طى جلسه اى در منزل آيت الله سيستانى به كنترل و مديريت درگيرى ها در نجف پرداختند. از ديگر مراجع مهم عراق مى   توان به آيت الله «سيدكاظم حائرى» اشاره كرد كه به طور سنتى در قم اقامت دارد و از وى به عنوان مرجع پيروان مقتدى صدر ياد مى شود، ولى وى در ماه هاى گذشته حاضر به تأييد رسمى يا مخالفت اعلانى با اقدامات مقتدى صدر نشده است.
در كربلا نيز افرادى نظير خاندان «مدرسى» به ويژه آيت الله «سيدمحمدتقى مدرسى» در سطح مرجعيت نام برده مى شوند كه نفوذى جدى در معادلات كربلا دارند و به واسطه اتصال به خاندان آيت الله العظمى «شيرازى» نفوذى مضاعف يافته اند. فهرست ائتلاف ملى عراق با هدايت مراجع مذكور به ويژه آيت الله سسيتانى تهيه شده است و گروه آيت الله مدرسى نيز از آن حمايت مى كنند.
\ ليبرال ها و سكولارها
برخى از گروه ها و جريانات شيعى در عراق با توجه به متغير سكولار يا مذهبى بودن، در چارچوب هاى متفاوتى از گروه هاى فوق الذكر دسته بندى مى شوند كه از جمله آنان مى توان به افرادى نظير اياد علاوى نخست وزير فعلى عراق و رهبر گروه وفاق وطنى اشاره كرد. همچنين برخى از شيعيان وجود دارند كه داراى گرايش هاى بعثى هستند و از همين زاويه در معادلات عراق ايفاى نقش مى كنند كه از جمله آنان مى توان به «حازم شعلان» وزير دفاع عراق اشاره كرد كه طى ماه هاى گذشته طرفدار اقدامات شديد و تندروانه در قبال تحولات نجف بود و به داشتن ديدگاه هاى ضد ايرانى نيز شهره است. در واقع، بعثى هايى نظير شعلان، فقط گرايش هاى طرفدارى از صدام را از دست داده اند، ولى گرايش هاى ضدايرانى و نيز گرايش هاى گذشته خود عليه گروه هايى نظير مجلس اعلا را حفظ كرده اند. به نظر مى رسد آمريكا پيروزى گروه علاوى را بر فهرست مورد حمايت مرجعيت ترجيح مى دهد.
\ استراتژى انتخاباتى شيعيان (تأييد انتخابات - نقد آمريكا)
در مجموع، شيعيان عراق تحولات پس از سقوط صدام را داراى فرصت ها و تهديدات توأمانى مى بينند. از يك سو، پس از سال ها حكومت بعث، براى نخستين بار فرصتى فراهم شده است تا شيعه به اندازه وزن جمعيتى خود در عراق وارد قدرت سياسى و حكومت شود و از سوى ديگر، اختلافات و انشقاق هاى درونى شيعيان و رقابت هايى كه خارج از جامعه شيعه و از سوى ساير بازيگران بحران عراق به عمل مى آيد، تهديدات و فشارهايى را متوجه كل جريانات شيعى كرده است.
شيعيان از زمان «بنى عباس» تا دوران تشكيل عراق جديد در اوايل قرن،۲۰ به استثناى يك دوره حكومت كوتاه مدت «آل بويه» چندان در حكومت عراق حضور جدى نداشته اند، ولى شرايط جديد را فرصتى مى دانند تا شيعه، سهمى واقعى در حوزه قدرت سياسى حكومتى به دست آورد.
علاوه بر اين، افرادى نظير آيت الله سيستانى كه با دغدغه هاى مذهبى وارد معادلات سياسى عراق مى شوند، خواهان آن هستند كه يك بار و در يك سرشمارى و همه پرسى يا انتخابات، وزن واقعى شيعيان در عراق مشخص و تعيين شود تا شيعه بر اساس يك سند و مدرك مشخص در پى استيفاى حقوق خود برآيد. در واقع، گروه هايى نظير مجلس اعلاء و حزب الدعوه ضمن حفظ رويه انتقادى به عملكرد آمريكا در عراق معتقدند كه وضعيت جديد پس از صدام در بردارنده فرصت هاى بسيارى براى شيعيان است و به هر ميزان كه بعثى ها در ناآرام كردن و بى ثبات نمودن عراق و يا تأخير در انتخابات موفق شوند، بهانه ادامه حضور نظاميان آمريكايى فراهم مى شود و تشكيل دولت ملى و مستقل در عراق مشكل تر خواهد شد.

«ويكتور يوشچنكو» رئيس جمهورى جديد اوكراين در اولين روز رياست جمهورى خود به مسكو رفت و با «ولاديمير پوتين» رئيس جمهورى روسيه ديدار كرد.
وى سپس سفر چهار روزه اى را به كشورهاى اروپايى به منظور گسترش مناسبات نزديكتر با آنها به انجام رساند. به گزارش ايرنا، يوشچنكو تصميم دارد برنامه اصلاحات را به مرحله اجرا گذارد و در عين حال، مناسبات مستحكمى با مسكو كه آشكارا از رقيب وى حمايت مى كرد، برقرار كند.
به گزارش پايگاه اينترنتى بى.بى.سى، اين اولين سفر خارجى يوشچنكو در مقام رياست جمهورى اوكراين است. وى از همان دوران مبارزات درازمدت انتخاباتى وعده سفر به مسكو را داده بود. اين سفر براى جلب حمايت پوتين از رياست جديد جمهورى اوكراين انجام مى شود. پوتين در انتخابات رياست جمهورى اوكراين طرفدار «ويكتور يانوكوويچ» رقيب انتخاباتى يوشچنكو بود كه متمايل به روسيه است. حمايت آشكار پوتين از يانوكوويچ با اعتراض يوشچنكو روبرو شده بود. اين در حالى است كه كشورهاى غربى در مبارزات انتخاباتى، جانب يوشچنكو را گرفته بودند.
يوشچنكو از طرفداران غرب است و روز يكشنبه در مراسم تحليف خود تصريح كرد كه آينده اوكراين با اتحاديه اروپا گره خورده است. در همين حال، «الكساندر ياكوونكو» سخنگوى وزارت امور خارجه روسيه گفت: «روسيه و اوكراين راهى به جز پيشبرد مناسبات گسترده و تاريخى خود با يكديگر ندارند.» وى افزود: مناسبات اين دو كشور همسايه از تاريخ، جغرافيا، اقتصاد و حتى سرنوشت مردم دو كشور نشأت مى گيرد.

نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى
آنان تخمينى از تعداد كشته هاى دشمن نداشتند. شايد به حساب نياوردن كشته هاى دشمن را بتوان ناشى از تجربيات جنگ ويتنام دانست. كسانى كه در ويتنام بودند، به خوبى به كار خود وارد شده اند. آنان درس هاى زيادى را آموخته  بودند. ژنرال پيس از جمله كسانى است كه در دوران جوانى خود به عنوان افسر نيروى دريايى در ويتنام خدمت كرده بود.
پيس كه فردى جا افتاده و با تجربه است، بعدها در پنتاگون و با اشاره به تخمين ميزان كشته هاى دشمن گفت: «در اين ساختمان، هيچ كس صحبتى درباره كشته هاى دشمن نكرد. شايد علت اين مسأله آن باشد كه افرادى نظير من كه تجربه ويتنام را داريم، به خوبى مى دانيم با شروع جنگ چه اتفاقاتى خواهد افتاد. شما بايد كاملاً چشم خود را بر روى گفته هاى مردم ببنديد، و به هيچ وجه توجهى به اقدامات آنان نداشته باشيد. تنها چيزى كه ما از مردم مى خواهيم آن است كه درك كنند، ما قصد داريم به بهترين شكل كار خود را انجام دهيم و حداقل كشته را بر جاى گذاريم، اما به هر جهت، هدف اوليه ما دفاع از نيروهاى خودى است. اما در مورد تعداد كشته ها ...... به نظر مى رسد ديدگاه ها ۳ به ۱ ، ۵ به ۱ ، و ۷ به ۱ است» .
به نظر مى رسيد پيس چندان تمايلى به بحث هايى كه ۳۵ سال گذشته و در دوران وزارت دفاع «رابرت مك نامارا» مى شد، نداشت. در آن زمان، مك نامارا و ديگر ژنرال ها معتقد بودند پيروزى در جنگ زمانى اتفاق خواهد افتاد كه تعداد كشته هاى ويتنامى ها به مراتب بيش از آمريكايى ها باشد. پيس گفت: «مهم نيست كه چه تعداد كشته خواهند شد، مهم تغيير رژيم است. اگر شما بتوانيد بدون كشتن حتى يك نفر اين كار را انجام دهيد، آن گاه برنده خواهيد بود. اما اگر ۱۰۰۰ نفر را هم كشتيد، اما موفق به تغيير رژيم نشديد، به طور قطع، بازنده ايد. بنابراين نبايد روى تعداد كشته ها چندان حساب باز كرد» .
به اعتقاد پيس، حتى سؤال كردن از يك فرمانده در اين مورد نيز اشتباه است: «اگر مسأله شما اين است كه چند نفر كشته خواهند شد، پاسخ من اين خواهد بود كه شما تنها به دنبال كشتن انسان ها هستيد و نه اشغال كشور» .
به هر جهت فرانكس ارزيابى خود از كشته شدگان را به اطلاع رئيس جمهور و اعضاى شوراى امنيت ملى رساند.
فيث طبق معمول انبوهى از كاغذ را دور و بر خود پخش كرده و به شدت در حال كار كردن بر روى دوران بعد از جنگ در عراق بود. بيش از يك ماه بود كه او بر روى گزارشى تحت عنوان «آمريكا و اهداف ائتلاف» كار مى كرد. ادامه دارد