نوشته باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى

در روز چهارم مارس، فيث براى ارائه گزارشى محرمانه به رئيس جمهور و شوراى امنيت ملى به كاخ سفيد رفت. گزارش او كه به وسيله نرم افزار «پاور پوينت» ارائه مى شد، اين اهداف را فهرست كرده بود.
ـ وحدت ارضى عراق حفظ شود و كيفيت زندگى بايد به شكل قابل ملاحظه اى افزايش يابد.
ـ بايد درعراق نهادهاى دموكراتيك شكل بگيرد و اين كشور به مدلى براى منطقه تبديل شود.
ـ آمريكا و نيروهاى ائتلاف بايد براى جنگ جهانى عليه تروريسم و از بين بردن سلاح هاى كشتار جمعى و فعاليت هاى مربوط به آن، آزادى عمل داشته باشند.
ـ جلب حمايت بين المللى براى اقدامات مربوط به بازسازى عراق.
ـ جلب حمايت مردم عراق
ـ جلب حمايت سياسى جامعه بين المللى، شامل كشورهاى منطقه، و ترجيحاً در قالب قطعنامه شوراى امنيت سازمان ملل متحد.
ـ انتصاب بسيارى از چهره هاى عراقى در جايگاه هاى قدرت، در حداقل زمان ممكن.
ـ انجام سريع موارد بالا.
چالش كليدى پيش روى آنان، ايجاد رابطه مناسب ميان به حداكثر رساندن مشروعيت از طريق نهادهاى بين المللى، در مقابل به حداكثر رساندن كارآمدى بود. آنان بايد مشخص مى كردند كه در دوران پس از صدام، حزب بعث تا چه اندازه حق مشاركت خواهد داشت. فيث گفت: او مايل است از طريق مشاركت عراقى ها در داخل و همچنين از سوى نظام بين المللى، مشروعيت زيادى كسب شود.
فيث، جدول سازمانى را به آنان نشان داد. بحث او بيشتر يك بحث انتزاعى علوم سياسى بود و رئيس جمهور چيز زيادى در مورد آن نگفت. او تنها از فيث خواست تا اطلاعات مربوط به سرويس هاى اطلاعاتى و نظامى را در اختيار او قرار دهد.
ادامه دارد

گروه بين الملل - هواداران «ابومصعب الزرقاوى» ۱۰ حمله عليه مراكز رأى گيرى در شمال بغداد ترتيب دادند. به گزارش خبرگزارى فرانسه از «سامره» به دنبال موضعگيرى زرقاوى و دعوت او از عراقى ها براى جنگ عليه انتخابات، اين حملات انجام شد.
اين حملات در «تكريت» زادگاه صدام صورت گرفته است. گروه زرقاوى مسؤوليت اين حملات را پذيرفته است.حملات عليه اين مراكز رأى گيرى، آسيب هاى بسيارى را متوجه اين مراكز كه عمدتاً در مدارس مستقر شده اند، كرده است. رأى گيرى ۳۰ ژانويه در استان هاى مختلف عراق برگزار خواهد شد.
در اين حال، سازمان عربى حقوق بشر نسبت به خطر تقسيم عراق و احتمال جنگ داخلى بعد از انتخابات در اين كشور هشدار داد.
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «الشرق الاوسط» (چاپ لندن) اين سازمان مراتب نگرانى خود را از تحولات خطرناك در عراق با حضور اشغالگران آمريكايى اعلام كرد و اظهار داشت: آمريكا بذر جنگ داخلى و طايفه اى را بين گروه هاى مختلف عراقى در آستانه انتخابات ۳۰ ژانويه پاشيده است.
از سويى، «سيدعبدالعزيزحكيم» قول داد كه پس از انتخابات سراسرى عراق، اين كشور شاهد تغييرى جدى و اساسى در نيروهاى امنيتى باشد و افسران مرتبط با حزب بعث صدام كنار گذاشته شوند.

وزير دفاع و معاون دوم نخست وزير عربستان گفت: اختيارات مجلس شوراى اين كشور بزودى افزايش خواهد يافت. به گزارش ايرنا، مطبوعات عربستان به نقل از «سلطان بن عبدالعزيز» نوشتند: شمار اعضاى اين مجلس نيز به ۱۵۰ نفر خواهد رسيد و دوسوم اعضاى آن افراد جديدى از قبايل مختلف خواهند بود. مطبوعات سعودى جزئيات بيشترى از طرح توسعه اختيارات مجلس شوراى اين كشور را منتشر نكردند.

گفت وگو : مژگان توسلى
انتخابات عراق كه قرار است يكشنبه آينده برگزارشود، محور گفت وگوى «ايران» با «ماجد غماس» نماينده مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق درايران است كه متن آن در ذيل از نظر خوانندگان گرامى مى گذرد.
\ درآستانه برگزارى انتخابات ۳۰ ژانويه عراق قرارداريم و مردم عراق پس از سالهاى طولانى مى روند تا دموكراسى را تمرين كنند، درهمين مورد نيز اختلاف نظراتى وجوددارد كه به نوعى برگزارى انتخابات در تاريخ مقرر را تهديد مى كند. تحليل شما دراين مورد چيست؟
> انتخابات براى مردم عراق، موضوعى حياتى و سرنوشت ساز به شمارمى رود، چرا كه مدتهاى مديدى است كه آنها فرصت و زمينه حضور در صندوقهاى رأى را نداشتند تا افراد موردنظر خود را انتخاب كنند و به عبارتى، اين بعثى ها بودند كه قدرت همه چيز را داشتند. درواقع، انتخاباتى كه درگذشته صورت مى گرفت آزاد نبود، اما بعد از سقوط صدام، يك فرصت استثنايى براى مردم به وجود آمد تا پاى صندوقهاى رأى بروند و آراى خود را در صندوقهاى رأى بريزند.
برهمين اساس است كه رهبران دينى و سياسى ما بر اين موضوع پافشارى مى كنند و معتقدند كه هرطورشده، انتخابات بايد درموعدمقرر خود برگزارشود.
به نظرما، اين انتخابات بعد از سقوط صدام بايد به صورت مستقيم صورت مى گرفت، ولى به دليل حضور نيروهاى اشغالگر و سيستم مديريتى كه توسط آمريكا بود، توافقى براى انجام اين كار نشد. اما بعد از پايان كار شوراى حكومتى، آيت العظمى «سيدعلى سيستانى» بر اين موضوع پافشارى كردند. البته مقامات آمريكايى و برخى ازمسؤولين سازمان ملل متحد معتقدبودند كه اين امر امكانپذير نيست. اما درنهايت، مقررشد كه انتخابات در روز ۳۰ژانويه برگزارشود.
درعين حال دركنفرانس شرم الشيخ و نشست تهران نيز همه كشورهاى شركت كننده بر برگزارى اين انتخابات تأكيدكردند.
\ آيا در روند برگزارى انتخابات چالش هايى وجوددارد؟
> بله، چالش هاى مختلفى در مسير انتخابات وجوددارد. درحال حاضر، دو گروه عمده درعراق درحال فعاليت هستند تا از برگزارى انتخابات جلوگيرى كنند. يك گروه، پس مانده هاى رژيم صدام هستند كه خواهان بازگشت حالت اوليه و رژيم صدام به صحنه عراق هستند. لذا انتخابات را به زيان خود مى بينند چرا كه از جايگاه مردمى برخوردار نيستند و نگرانند كه از بين بروند. گروه ديگر تروريست هاى خارجى هستند كه بعد از سقوط رژيم صدام وارد عراق شده اند و اقدام به ايجاد هرج و مرج درعراق مى كنند. اينها با پشتيبانى مرموزى ازسوى برخى كشورهاى همسايه به داخل عراق آمدند. ما احتمال مى دهيم دست صهيونيست ها براى ايجاد ناامنى و هرج و مرج درعراق دخيل باشد و شايد اين موضوع منجر به جنگ داخلى در عراق نيز شود.
\ درزمينه برگزارى انتخابات، اختلاف نظرات بسيار است. به گونه اى كه برخى از گروهها مانند برخى از رهبران سنى موافق برگزارى آن نيستند، شما اين اختلاف نظرات را چگونه تحليل مى كنيد؟ درعين حال، ارزيابى شما از مواضع كردها چيست؟
> اگر ما يك تقسيم بندى را بين اكراد و ساير گروهها در نظر بگيريم،  بايد گفت كه اكراد۱۳ سال پيش يك حكومت مستقل را ايجاد كردند . البته رهبران آنها همواره چنين مطرح مى كنند كه خواهان جدايى از عراق نيستند، بلكه خواستار يك دولت فدرال و واحد هستند . درواقع يك فدراليسم براى كردستان مى خواهند كه در عين حال در حكومت مركزى سهيم باشند . البته آنها به اين موضوع رسيده اند و شايد همين امر تداعى كننده اين مسأله براى آنان باشد كه ديگر نيازى به اين انتخابات ندارند ، در حالى كه اينطور نيست . آنان به حضور در اين انتخابات نياز دارند ، چرا كه در يك مجلس ملى بايد نمايندگان كل مردم عراق حضور داشته باشند . از طرف ديگر ، كردها از ديرباز جلسات و كنفرانسهاى مشتركى را با شيعيان داشته و با ما متفق القول بوده اند كه بايد براساس رأى مردم بر آنها حكومت كرد . لذا كردها نمى توانند بدون اكثريت شيعه به خواسته هاى خود برسند . همچنين ما نيز به عنوان شيعه معتقديم كه نياز داريم تا همه مؤلفه هاى مردم عراق در حكومت آينده عراق مشاركت داشته باشند، چون اگر گروهى از مردم از حكومت دور باشند ، به منزله تداوم هرج و مرج و مشكلات در عراق بخصوص در بغداد خواهد بود.
در عين حال، برخى از احزاب سنى كه فكر مى كنند نمى توانند در انتخابات به موقعيت دلخواه خود دست يابند ، دعوت به تحريم انتخابات كرده اند . در حال حاضر مناطق سنى نشين مانند موصل ، فلاجه، تكريت و ... كه مى توانند در انتخابات نقش داشته باشند ، شايد مشاركت جدى نكنند كه در اين صورت ، نمايندگان بسيارى از اهل تسنن به مجلس راه نخواهند يافت . البته ناگفته نماند كه گروههاى سنى ، اصولاً جهت دعوت از مردم بخصوص اهل تسنن براى برگزارى و حضور در انتخابات تلاش نكرده اند و فقط به دنبال تحقق خواسته هاى خود هستند . لذا در برخى مناطق شايد تمايلى به اجراى انتخابات نشان نمى دهند . البته اين به معناى اين نيست كه همه مردم اهل تسنن خواستار حضور در انتخابات نيستند ما شواهدى داريم دال بر اينكه درصد زيادى از مردم مناطق اهل تسنن خواهان شركت در انتخابات هستند، اما مورد تهديد قرار گرفته اند .
\ دليل اينكه اهل تسنن مشاركت جدى از خود نشان نمى دهند چيست؟
> بعد از سقوط صدام اهل تسنن از اينكه نقش آنها در حكومت چند صدساله عراق از بين رفته و هم اكنون نوبت قدرت كردها و شيعيان است و آنان ديگر حق حقوقى نخواهند داشت، نگران شدند. آنها معتقدند كه حق تاريخى شان است كه در عراق حكومت كنند . اما تمامى اين موارد به اين موضوع برمى گردد كه يك رهبرى واحد بين خود ندارند .
\ يكى از موضوعاتى كه در روزهاى اخير مطرح شد و البته آمريكا آن را رد كرد ، اين بود كه اگر ساير گروهها در انتخابات رأى لازم را نياورند، آمريكا در آرا تعادل ايجاد مى كند و از ساير گروهها مى خواهد كه در اين زمينه همكارى كنند. آيا اين امر امكان پذير است؟
> آمريكا براى اينكه در عراق حكومت موافق منافع خود را ايجاد كند ، ناگزير است كه شكل هاى جايگزين را براى عراق ايجاد كند و هنگامى كه مى بيند مرجعيت دينى همراه يا احزاب سياسى موجود، نقش اصلى هدايت مردم عراق را ايفا مى كنند ، بنابراين تلاش مى كند تا شخصيت ها و تشكيلات جديد را مطرح كند . آنان تصور مى كنند تنها حزب لائيك، حزب بعث است و حال كه اين حزب فرو پاشيده است، بايد به فكر حزب بعث ديگرى باشند. لذا با اين طرحها درصدد تقويت مواضع خود هستند.
مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق معتقد است كه رأى مردم بايد ملاك قرار گيرد و هرچه مردم بگويند ما به آن گردن مى نهيم. ما از ابتداى تأسيس مجلس اعلا همواره سعى كرده ايم تا با برادران اهل تسنن براى رويارويى با صدام همكارى كنيم . لذا معتقديم كه آنان بايد در حكومت آينده سهم داشته باشند . آن هم براساس درصد به دست آمده ما از هر مكانيسم براى احقاق حقوق برادران اهل تسنن استفاده مى كنيم ، چون مراجع دينى معتقدند كه كل مردم عراق بايد در تحولات سياسى سهيم باشند.

مقامات فلسطينى اظهار داشتند، مبارزان فلسطينى با توقف موقتى حملات عليه رژيم صهيونيستى موافقت كرده اند كه شامل يك دوره آزمايشى قبل از توافق رسمى آتش بس است.
به گزارش ايسنا به نقل از آسوشيتدپرس، آنها گفتند: اين موافقت به محمود عباس، رئيس تشكيلات خودگردان فرصت مى دهد تا از اسرائيل، توقف هدف گيرى مبارزان فلسطينى را خواستار شود.
در عين حال، در پى تصميم حكومت خودگردان فلسطين براى تأمين امنيت نوار غزه، ديروز مرحله دوم استقرار نيروهاى امنيتى و انتظامى فلسطينى در جنوب اين نوار آغاز شد.
به گزارش منابع خبرى فلسطين، شمارى از اين نيروها در مناطق «رفح» مستقر شدند و تعدادى نيز ديروز در «خان يونس» واقع در جنوب نوار غزه استقرار يافتند.

گروه بين الملل - «بشار اسد» رئيس جمهورى سوريه با ولاديمير پوتين رئيس جمهورى روسيه به منظور تحكيم پيوندهاى ميان دو كشور مذاكره كرد. به گزارش خبرگزارى فرانسه از مسكو، سوريه اميدوار است كه در سفر چهار روزه اسد به مسكو، پيوندهاى قديمى ميان ۲ كشور در زمان اتحاد شوروى سابق احيا شود. سفر بشار اسد به مسكو در حالى انجام مى شود كه اسرائيل نسبت به اين سفر معترض است و از آن هراس دارد كه در جريان اين سفر روسيه سلاح هاى پيشرفته در اختيار دمشق بگذارد. فروش اين سلاح ها به خاطر مخالفت و فشارهاى آمريكا و اسرائيل لغو شده است.
در عين حال، «سرگى لاوروف» وزير امور خارجه روسيه در بيانيه اى كه در مسكو منتشر شد، از آمريكا به خاطر تهديدها عليه سوريه انتقاد كرد و گفت: اين اظهارات تنها به وخيم تر شدن اوضاع منطقه مى انجامد. لاوروف خاطرنشان كرد كه منطقه در حال حاضر نياز به تنش بيشترى ندارد.

پاكستان، يك تبعه تانزانيايى را كه مظنون اصلى بمبگذارى هاى سال ۱۹۹۸ در دو سفارتخانه آمريكا در كنيا و تانزانياست، تحويل آمريكا داد.
به گزارش ايرنا به نقل از پايگاه اينترنتى «بى.بى.سى» ، اين فرد «احمد خليفه غيلانى» نام دارد و گفته مى شود كه عضو القاعده است. دولت آمريكا براى دستگيرى او ۵ ميليون دلار جايزه تعيين كرده بود.
تاريخ استرداد و محل كنونى نگاهدارى اين فرد مشخص نيست.
غيلانى متهم به بمبگذارى در سفارتخانه هاى آمريكا در سال ۱۹۹۸ در كشورهاى كنيا و تانزانياست. در اين انفجارها بيش از ۲۰۰ نفر از جمله ۱۲ آمريكايى كشته شدند. اكثر كشته شدگان كنيايى و تانزانيايى بودند.
غيلانى يكى از ۲۲ مظنونى است كه اداره فدرال تحقيقات آمريكا (اف.بى.آى) آنها را در صدر فهرست افراد تحت تعقيب خود قرار داده است.
غيلانى ماه جولاى در شهر «گجرات» در مركز پاكستان دستگير شد و همراه وى، چند نفر ديگر از جمله همسر ازبكى او و دو تبعه آفريقايى جنوبى دستگير شدند.

گروه بين الملل - مراد ويسى: اعراب سنى برخلاف شيعيان و كردها، از زمان تأسيس سلسله «بنى عباس» حاكم عراق بوده اند.
از زمان بن عباس تا هنگام تأسيس و ايجاد عراق جديد، اين اعراب سنى بودند كه بر اكثريت شيعه در عراق حاكم بوده اند. به عبارت ديگر، عراق كه از زمان حكومت حضرت على(ع) به مركز شيعه تبديل شد، هيچگاه داراى حاكمانى شيعه نبود، جز در مواردى اندك و كوتاه مدت نظير حكومت «آل بويه» در ۹۴۵ ميلادى. اين رويه تا هنگام صفويان در ايران نيز حاكم بود، اما برخلاف ايران كه بعد از حكومت صفويه، حكومت با مذهب اكثريت مردم هماهنگ شد و دولت صبغه شيعى به خود گرفت در عراق، حاكميت سلاطين امپراتورى عثمانى مانع از همسويى حكومت با اكثريت جمعيت، يعنى شيعيان شد.
حدود ۵ قرن حاكميت عثمانى ها باعث سلطه سياسى ترك ها و در كنار آنها اعراب سنى بر عراق شد. حتى هنگامى كه در اوايل قرن ،۲۰ عراق به استقلال رسيد و استعمار رسمى انگليس در اين كشور پايان يافت، با وجود آنكه شيعيان نهضت ضداستعمارى را رهبرى مى كردند، اما بار ديگر، اين انگليسى ها بودند كه سياستمداران و بوروكرات هاى عرب سنى را به حكومت نشاندند.
حتى تعيين حكومت عراق پس از استقلال به گونه اى بود كه انگليسى ها براساس قرارداد «سايكس - پيكو» با فرانسوى ها كه در مورد تقسيم مستعمرات امپراتورى عثمانى منعقد شده بود، بدون مشورت با عراقى ها، نظام پادشاهى عراق را بر پايه انتقال خانواده  هاشمى از سوريه به عراق طراحى و اجرا كردند.
گفته مى شود يكى از دلايل گرايش انگليسى ها به سوى استفاده از سياستمداران سنى براى اداره عراق، رويارويى و صف آرايى جدى شيعيان در برابر انگليسى ها بود، در حالى كه اعراب سنى چنين رويكردى به انگليسى ها نداشتند و حتى در مواردى از عملكرد انگليس در فروپاشى امپراتورى عثمانى خشنود بودند. از طرف ديگر، انگليسى ها عليرغم وعده هايى كه به كردها در هنگام جنگ عليه امپراتورى عثمانى داده بودند، در نهايت تصميم گرفتند كه حكومت را به اعراب سنى بسپارند.
حمله آمريكا به عراق نه تنها باعث فروپاشى رژيم صدام حسين، بلكه باعث اضمحلال دولت سنى محور در عراق نيز شد. درست به همين دليل است كه نه تنها اعراب سنى طرفدار صدام، بلكه برخى از اعراب سنى مخالف صدام نيز با اوضاع عراق پس از سقوط صدام و انتخابات مخالف هستند.
اعراب سنى طرفدار صدام
اعراب سنى به ويژه عشاير «تكريت» ، «موصل» و «سامرا» و برخى شهرهاى ديگر سنى نشين عراق، هسته مركزى دولت صدام را تشكيل مى دهند.
دولت صدام بر اساس سه پايه ۱ـ حزب بعث ۲ـ نيروهاى مسلح و امنيتى ۳ـ خانواده حاكم، استوار شده بود.
مجموعه حزبى ها، خانواده صدام و عناصر نيروهاى مسلح و اطلاعات و امنيت در حفظ وضع موجود شريك و ذى نفع بودند، لذا اكنون كه رژيم پيشين سقوط كرده است، منافع خود را از دست رفته مى بينند.
اعراب سنى مخالف آمريكا و صدام
برخى از اعراب سنى در عراق، بدون آنكه حامى صدام باشند، مخالف اشغالگرى و حضور نظامى آمريكا در عراق هستند و حتى در زمره طرفداران مبارزه مسلحانه به شمار مى روند. انتقاد اصلى اين گروه به آمريكايى ها آن است كه با سرنگونى صدام، نه تنها صدام و بعثى ها از قدرت كنار رفته اند (كه از نظر اين گروه اهميت چندانى ندارد) و حتى در مواردى از سقوط صدام خوشحال هستند،بلكه زمينه حضور اعراب سنى در حكومت و قدرت سياسى تضعيف شده است.برخى عشاير مهم عرب سنى نظير عشاير «جبور» از اين جمله هستند. عشاير مذكور حتى زمانى با دولت و ارتش صدام وارد نبرد و درگيرى شده اند.
عشاير مذكور حتى در هنگام حمله آمريكا به عراق حاضر به حمايت از صدام نشدند و قبول نكردند كه براى دفاع از رژيم وى، جان خود را به خطر بيندازند. با وجود اين همين عشاير هم اكنون از مخالفان آمريكا و بسيارى از آنان در زمره چريك هاى طرفدار مبارزه مسلحانه با آمريكا هستند، زيرا از ديدگاه آنها، عملكرد آمريكا در عراق باعث «تضعيف هويت عربى و سنى» عراق شده است. شايد به همين دليل، سطح و شدت درگيرى اعراب ساكن در فلوجه، رمادى و سامرا با آمريكايى ها بيش از درگيرى تكريتى ها با آمريكايى ها است، در حالى كه انتظار مى رفت سخت ترين و طولانى ترين مقاومت ها در برابر آمريكايى ها از سوى تكريتى ها به عمل آيد.
اعراب سنى درون دولت و حكومت
دسته ديگرى از اعراب سنى كه جزئى از گروهها و شخصيت هاى اپوزيسيون و معارض عراق بوده اند، ضمن حمايت از حمله آمريكا به عراق و سرنگونى صدام، مخالف مبارزه مسلحانه با آمريكايى ها هستند و حضور در درون دولت و پارلمان موقت و همكارى با آمريكايى ها براى تأسيس نهادهاى حكومتى جديد را پذيرفته اند. در رأس اين افراد، و جريانات «غازى عجيل ياور» رئيس جمهورى موقت عراق و شيخ عشيره «شمر» قرار دارد كه با حمايت شيعيان و كردها به اين مقام دست يافته است.
پاچه چى كه در اين مبارزه شكست خورد، رهبرى جناح ليبرال و تكنوكرات را در بين اعراب سنى طرفدار همكارى با آمريكا بر عهده دارد.
وى كه خود را براى پيروزى در انتخابات آماده كرده است، رهبرى ليست انتخاباتى تجمع دموكرات هاى مستقل را برعهده دارد.
گروه ديگر از اعراب سنى طرفدار همكارى با آمريكا ودولت موقت طرفداران و پيروان «محسن عبد الحميد» در «حزب اسلامى» هستند. اين حزب پس از حزب بعث صدام، ديرپاترين حزب سنى ها در عراق كنونى به شمار مى رود. حزب اسلامى محسن عبدالحميد درصدد بهره گيرى از مبارزات مسلحانه مناطقى چون فلوجه براى افزايش قدرت مانور و سطح بازى خود در برابر آمريكا و ساير بازيگران عرصه بحران عراق بوده است. اين حزب وانمود مى كند كه براى مقابله با تندروهاى سنى در فلوجه، رمادى و سامرا، آمريكا هيچ راهى هى جز افزايش همكارى با اعراب سنى ميانه رو نظير اعضاى حزب اسلامى ندارد و به هر ميزان كه جايگاه اعراب سنى ميانه رو در دولت و حكومت تضعيف شود، زمينه براى فعالان تندرو سنى فراهم خواهد شد. به همين دليل، اين حزب از تجديد نظر در ساختارهاى حكومتى جديد و افزايش سهم اعراب سنى دفاع مى كند و خواهان آن است كه آن دسته از اعراب سنى كه تجربه حكومت دارى دارند و در رژيم بعث جنايتى انجام نداده اند، بار ديگر، به خدمت گرفته شوند، اين حزب طرفدار تحريم انتخابات است.
اعراب سنى و آخرين معادلات انتخاباتى
اعراب سنى به طور عام با برگزارى انتخاباتى كه سهم شيعيان و كردها را در قدرت افزايش دهد، موافق نيستند. به همين دليل، اعراب سنى طرفدار مبارزه مسلحانه خواهان تعويق و تأخير و حتى تحريم انتخابات بوده و هستند. قابل پيش بينى است كه برگزارى انتخابات در مناطقى چون فلوجه ، رمادى و سامرا دشوار باشد. درست به همين دليل دولت علاوى و آمريكايى ها پيشدستى و اعلام كرده اند كه ممكن است انتخابات در برخى مناطق كه هنوز نا امن است، برگزار نشود و به تأخير افتد. اين در حالى است كه گفته مى شود نگرانى علاوى و آمريكايى ها، تحريم انتخابات در اين مناطق بوده است.
در مجموع ، برخى از گروه هاى مسلح و ضد آمريكايى سنى معتقدند كه انتخابات بايد بعد از خروج نظاميان آمريكايى و با نظارت سازمان ملل متحد و كشورهاى عربى و اسلامى برگزارنشود. پشت پرده اين سياست، ممانعت از پيشرفت و پيشبرد فضايى است كه نتيجه تداوم آن، پيروزى شيعيان در انتخابات است. در واقع، آن دسته از گروه هايى كه خواهان برگزارى انتخابات در موعد ديگرى هستند، اميدوارند كه سلطه اعراب سنى را به انتخابات و دولت و حكومت اعاده كنند. به همين دليل، گروه ها و جريانات مذكور اعلام كرده اند كه دولت و پارلمان و نهادهاى منبعث از چنين انتخاباتى را مشروع و مقبول نمى دانند.
پيوند اعراب سنى و القاعده
منطقه اى بيابانى كه اعرب سنى مخالف آمريكا در آن مى جنگند، به لحاظ جغرافيايى با «مخزن نيروى القاعده» يعنى شبه جزيره عربستان پيوند دارد و اعضاى القاعده براى رسيدن به عراق، مشكلاتى را كه براى رسيدن به افغانستان داشتند، ندارند.
علاوه بر اين، اعراب سنى اعم از طرفداران صدام و مخالفان صدام، همراه با القاعده در يك دشمن مشترك، يعنى آمريكا، به ائتلاف تاكتيكى رسيده اند و على رغم آنكه عناصر و بقاياى رژيم بعث عمدتاً سكولار بوده و اعضاى القاعده داراى گرايش هاى ايدئولوژيك هستند، برسر مبارزه با آمريكا به توافق و يا همسويى رسيده اند كه تجميع اين دو گرايش در شهر هايى چون فلوجه به اوج خود رسيده است.
در چنين شرايطى، بسيارى از كشورهاى عربى كه داراى حكام سنى هستند و حتى سوريه اى كه علوى ها بر آن حاكم هستند، در دفاع از اعراب سنى، در كليات به توافق رسيده اند؛ حتى اگر اين توافق مكتوب و رسمى نباشد و فقط در چارچوب همسويى خود را نشان داده باشد. در همين چارچوب، اردنيها رسماً در ديدار ملك «عبدالله دوم» با «ژاك شيراك» رئيس جمهورى فرانسه اعلام كردند كه بهتر است انتخابات عراق به تأخير بيفتد.
از سوى ديگر، عربستان سعودى و مصر نيز به عنوان دو كشور بزرگ عرب در حال مذاكره و رايزنى با آمريكا هستند تا واشنگتن را تشويق كنند كه عناصر حزب بعث را دوباره به خدمت بگيرد و ارتش جديد عراق را نيز با محوريت افسران عرب سنى شكل دهد. در چنين شرايطى، به نظر نمى رسد كه كشورهاى عربى نيز با برگزارى انتخابات در اين مقطع موافق باشند، اگر چه برگزارى انتخابات در آن حتمى به نظر مى رسد و مخالفت هيأت علماى مسلمين، يعنى بزرگترين وجدى ترين گروه روحانيون سنى نيز مانع برگزارى انتخابات نشده است.