فروردين: بهمن براى شما ماه خوبيست. شما در اين ماه آمادگى به سرانجام رساندن فعاليت هايتان را داريد. در اين ماه تمام چيزهايى كه براى رسيدن به هدف پرداخت كرده ايد به شما برگشته و به  آرزويتان مى رسيد. اين روزها وقت تنبلى نيست. كمى جديت و پشتكار شما را به خواسته هايتان مى رساند.از فرصت استفاده كنيد.

ارديبهشت: اتفاقات بى اهميت اطراف نمى گذارند شما روى هدف اصلى تمركز داشته باشيد. مشكل از شماست كه به اين مسائل توجه بيش از حد داريد. شما در شرايط خوبى قرار داريد و مى توانيد به هدف برسيد. البته به شرطى كه روى موضوع اصلى تمركز داشته باشيد.

خرداد: احتمالاً از شنيدن اين خبر تعجب مى كنيد اما در روزهاى آينده براى شما اتفاق مى افتد؛ يك ماجراى عاطفى. ملاقات هاى زياد، صحبت هاى فراوان، ايده هاى مناسب براى اطرافيان باعث مى شود تا تبديل به شخص مورد علاقه دوستانتان شويد.

تير: از اطرافيان دلخور نباشيد ايراد از خودتان است. شما بيش از حد از ديگران انتظار داريد. اين روزها بايد به روحيه شكننده و حساس خودتان خوب فكر كنيد. اگر تغيير رويه ندهيد، شكست تازه اى برايتان در راه است.

مرداد: داشتن زندگى رومانتيك جذاب است اما اين زندگى گاهى دردسرساز مى شود. در مسائل عاطفى روزهاى خوبى را تجربه مى كنيد اما در قبول پيشنهادات رومانتيك عمل نكنيد. اول مطمئن شويد كه در مسير درستى قرار گرفته ايد وبعد قدم بعدى را برداريد.

شهريور: به كارى كه در آن تخصص داريد، بچسبيد و اجازه ندهيد اطرافيان بادخالت هايشان مانع از پيشرفت شما شوند. شما قادر به حل مشكلات خودتان هستيد اما سعى نكنيد مشكلات ديگران را هم حل كنيد. اين تلاش بى حاصل شما را دچار مشكل مى كند.

مهر: شما توانايى انجام هر كارى را داريد. اين جمله را در ذهنتان تكرار كنيد. در هفته خوبى زندگى مى كنيد و اين فرصت را داريد كه به خواسته هايتان برسيد. فقط كافيست كمى اعتماد به نفستان را بالا ببريد. اگر نيازى به تغيير در زندگى خود يا ديگران احساس مى كنيد، حتماً اين مسأله را بيان كنيد.

آبان: عقب نشينى كافيست. بايد وارد بازى شويد و از مشورت ديگران استفاده كنيد. مشكل شما اين است كه تصور مى كنيد توانايى انجام تمام كارها را به تنهايى داريد. البته توانايى شما براى اطرافيان قابل قبول است اما براى تشخيص اينكه چه كارى بهتر است، حتماً به مشورت با ديگران نياز داريد.

آذر: براى بحث و جدل آماده باشيد. اين يكى از روش هايى است كه باعث مى شود انسان خودش را پيدا كند. بايد براى خودتان خوشى بسازيد. ارتباط با ديگران باعث مى شود احساسات جالبى به دست بياوريد.

دى: فرصت بيان ايده هايتان را پيدا مى كنيد، سعى كنيد به تلاشتان در انتهاى هفته بيفزاييد تا از رسيدن به موفقيت نهايى محروم نشويد ارائه پيشنهادات باعث مى شود تا مورد تشويق دوستان قرار بگيريد. اين موقعيتى ايده آل است كه نبايد به سادگى از دست بدهيد.

بهمن: كارها و اهداف شما كمى جلوتر از زمان است واين باعث جلب توجه اطرافيان مى شود. اين هفته با ايده هاى پيشرو دوستان را متعجب مى كنيد. اين اتفاق با يك هفته رومانتيك براى شما كامل مى شود.

اسفند: سعى نكنيد عقيده خود را به ديگران تحميل كنيد. با نگه داشتن زبان مى توانيد اطرافيانتان را حفظ كنيد. از نظر اقتصادى بايد مراقب سرمايه گذارى هايتان باشيد. اين هفته فرصت خوبيست تا درباره مسائل اقتصادى خوب فكر كنيد. البته براى آينده تصميم نگيريد، از دوستان عقب مى افتيد.

اين ماهى داراى بدنى كاملاً شفاف است، به طورى كه مى توانيد جزئيات اسكلت بندى و اندامهاى داخلى آن را به سادگى ببينيد. دو سبيلك بلند هم روى آرواره بالايى اش وجود دارد. گونه اى صلح جو، غير مهاجم و اجتماعى است و به صورت گروهى در دسته هاى حداقل ۶ تايى زندگى مى كند و با ساير گونه ها سازش دارد.
بر خلاف ظاهرش شكننده و حساس نيست و به اندازه كافى پرطاقت است تا در يك آكواريوم خانگى به راحتى نگهدارى شود. البته براى تغذيه آن بايد از غذاهاى زنده مانند ميگو استفاده كنيد و تكثير آن هم كمى دشوار است.
اين ماهى در سطوح ميانى آب به حالت اريب قرار مى گيرد، درحالى كه سرش رو به بالا و دمش را دائماً تكان مى دهد. بهتر است مخزن نگهدارى سرباز، همراه با گياهانى در زمينه و دماى آب هم ۲۶-۲۰ درجه سانتيگراد باشد.
گربه ماهى شيشه اى از ماهيان آبهاى شيرين گرمسيرى و بومى جنوب شرقى آسيا مانند برونئى، سوماتزا و جاوه است.

نويسنده: كانل كارولاين
مترجم: مهناز سيحون
«فرزند كمتر، زندگى بهتر». اول فقط يك شعار بود اما بعد مشكلات زندگى بدون نياز به اين شعار خانواده ها را به داشتن تنها يك فرزند راضى كرد. البته مقاومت در برابر اين شعار دليل مهمى داشت.
از قديم مى گفتند تك فرزندى بودن مشكلاتى دارد تنها بودن و لوس شدن از پيامدهاى تك فرزندى است كه معضلاتى را براى والدين بوجود مى آورد.
ديدن بچه اى كه به تنهايى با عروسك هايش بازى مى كند يا به تنهايى توپى را درون سبد بسكتبال مى اندازد ممكن است تلنگرى باشد براى والدين تا چاره اى براى تنهايى فرزندشان بينديشند. «درحالى كه من و شوهرم از قبل تصميم گرفته بوديم تنها يك فرزند داشته باشيم، چند سال پس از تولد فرزندمان ناگهان فكر و خيال وجودمان را فراگرفت كه اگر اين بچه بزرگ شود و بيمار شود يا شغلش را از دست دهد يا شكستى بخورد، چه كسى جوياى احوالش خواهد شد. در هنگام گرفتارى چه كسى دستش را خواهد گرفت و به ياريش خواهد شتافت.»
البته فرزند ما، تنها تك فرزند جامعه نيست. با مشكلات فعلى جامعه هر روز بر تعداد خانواده هاى تك فرزند افزوده مى شود.
از طرف ديگر، مطالب بسيارى درباره مزيت هاى فرزند كم نگاشته مى شود از جمله داشتن فرزند كم رفاه مالى بيشتر، خانواده صميمى تر و زمان بيشتر براى در كنار هم بودن را به ارمغان مى آورد. علاوه بر اين تحقيقات نشان مى دهد كه اين پيش زمينه ذهنى كه بچه هاى تك فرزند بيش از حد حمايت مى شوند، اجتماعى نيستند، لوس و منزوى هستند، چندان درست نيست. پروفسور تونى فالبو (Toni Falbo) مشاور تحصيلى اطلاعات مربوط به ۱۴۱ تحقيق كه مشخصه هاى مختلفى نظير انگيزه، عزت نفس و محبوبيت در بين همسالان و ثبات عاطفى را دربر مى گرفت بررسى كرد. در هر كدام از اين ۱۶ مشخصه بچه هاى تك فرزند نه تنها از بچه هايى كه خواهر و برادر داشتند نمره كمترى نياوردند بلكه حتى در بعضى مشخصه ها برتر هم بودند.
همچنين با درنظر گرفتن معيارهاى مربوط به سنجش هوش بسيارى از بچه هاى تك فرزند از همسالان خود، خصوصاً از لحاظ مهارتهاى زبانى پيشى گرفته اند.
با اين همه هنوز هم بسيارى از والدين احساس مى كنند اين خودخواهى است كه فرزندشان را از نعمت داشتن خواهر و برادر محروم كنند و از اين حيث خود را گناهكار مى دانند.
داشتن همبازى
«يكى از مشكلات اصلى فرزند من اين است كه نمى خواهد بپذيرد كه من مادرش هستم و همبازى او نيستم و نمى توانم هرموقعى كه خواست با او بازى كنم.»
والدينى كه در منزل كار مى كنند برايشان ضرورى است كه فرصت هايى براى حضور فرزندشان در اجتماع بيابند تا فرصتى براى انجام كارهايشان پيدا كنند و از نق زدن بچه شان كه حوصله اش سر مى رود و دائماً مى خواهد با آنها بازى كند، رهايى يابند. بچه هايى كه خواهر و برادر دارند دوستى و با هم كنار آمدن و تقسيم كردن اسباب بازى و سازش پيدا كردن را ياد مى گيرند ولى بچه هاى تك فرزند تمام اين درسها را بايد با بازى با بچه هاى مهدكودك، پيش دبستانى و يا بچه هاى همسايه ياد بگيرند. اين والدين براى يافتن همبازى براى فرزندشان بايد هفته اى چند بار به پارك و كتابخانه بروند و برنامه هاى منظمى براى تفريح فرزندشان داشته باشند.
يكى از مادران به فرزند ۴ ساله اش ياد داده كه وقتى او در آشپزخانه كار مى كند كودك هم خودش را با اسباب بازى هايش سرگرم كند. والدين بايد سعى كنند كه مهارت هاى اجتماعى را هم به فرزندانشان بياموزند. به او ياد دهند كه همانطور كه او را براى گردش به بيرون مى برند، بچه ها هم بايد در كارهاى خانه به آنها كمك كنند.
مى خواهم تنها باشم
واقعيت اين است كه بچه هاى تك فرزند بيشتر وقتشان را به نسبت بچه هاى ديگر در تنهايى سپرى مى كنند. بعضى از اين بچه ها ممكن است ساعت ها به تنهايى با عروسك هايشان بازى كنند.
با آنها حرف بزنند و داستان هاى قشنگى با آنها بسازند. شايد تنهايى اين بچه ها باعث شود كه والدين احساس گناه كنند.
كارشناسان مى گويند چنين احساسى نداشته باشيد، احساس گناه را كنار بگذاريد و سعى نكنيد به سرعت همرنگ جماعت شويد و بچه ديگرى بياوريد.
اولاً، تحقيقات نشان مى دهد كه بچه هاى تك فرزند بيشتر از بچه هاى ديگر احساس تنهايى نمى كنند. بازى هاى تك نفره قوه تخيل بچه ها و اتكا به نفس آنها را تقويت مى كند. كارشناسان توصيه مى كنند گاه گاهى بچه ها را به حال خود رها كنيد تا رشد كنند و راههاى زندگى را بيابند.
اين زندگى چه كسى است؟
والدين بچه هاى تك فرزند بيشتر از والدين ديگر به بچه شان توجه مى كنند و بيشتر خود را درگير مسائل كودكشان مى كنند، چون فرزند ديگرى ندارند كه بخشى از توجه خود را به او معطوف كنند. كودك از اينكه پدر و مادرش تمرين شيرجه او را تماشا مى كنند، لذت مى برد. اما بعضى اوقات او آزادى عمل بيشترى مى خواهد مثلاً وقتى روى ميز ناهارخورى تكاليفش را انجام مى دهد و پدر و مادرش امر و نهى اش مى كنند. كتاب هايش را جمع مى كند و به اتاقش مى رود.
وقتى اين بچه ها پا به نوجوانى مى گذارند والدينشان به راحتى به آنها استقلال و آزادى عمل نمى دهند. مادر دخترى شانزده ساله مى گويد برايم مشكل است كه همه چيز را راجع به او ندانم. به هرحال والدين بايد به نوجوانان استقلال دهند و به حريم شخص آنها وارد نشوند.
پس از مرگ ما چه بلايى بر سرفرزندمان مى آيد؟
گرچه اين نگرانى معقولى به نظر مى رسد ولى اگر والدين تك فرزند فكر كنند كه خواهر و برادر تنها كسانى هستند كه فرد در سختى ها مى تواند به آنها تكيه كند سخت در اشتباه هستند.
يك فرد بزرگسال مى تواند با افراد بسيارى رابطه برقرار كند و دوست شود. همسر برگزيند و با فاميل همسرش رابطه صميمانه اى برقرار كند. بچه هاى تك فرزند مى توانند از كودكى روابط عاطفى و صميمانه اى با فرزندان خويشاوندان (مثلاً فرزندان عمه، عمو، دايى و خاله) برقرار كنند تا به اين ترتيب در آينده و در هنگام مشكلات به داد هم برسند و غمخوار هم باشند. لازمه اين امر اين است كه والدين ترتيبى دهند كه بچه هاى فاميل رابطه بيشترى با هم داشته باشند تا پيوند خانوادگى عميقى بينشان بوجود آيد. بدين ترتيب والدين تك فرزند مى توانند تدابيرى بينديشند. تا آينده فرزندشان را بعد از خود تضمين كنند و با آرامش بيشتر از وجود تنها فرزندشان لذت ببرند و تا حدى از اين دغدغه هاى فكر رهايى يابند. بدين نحو مى توانند مطمئن باشند كه افرادى هستند كه در هنگام گرفتارى به داد فرزندشان مى رسند.
منبع: Todayشs Parent  

شهرزاد عبديه
رشد فزاينده خودروها همراه با گسترش جمعيت شهرها، صنعتى شدن جوامع در اجتماعى كه امروز «شهر» نام گرفته باعث شده تا با موجى از انواع آلاينده هاى صوتى مواجه باشيم كه بعضى از آنها عمدى و گروهى ديگر نيز محصول اجتناب ناپذير اين تجمع و فشردگى هستند، ولى اين ها همه به هر حال واقعيتى است كه گريزى از آن وجود ندارد! يكى از انواع اين آلاينده هاى صوتى، صداى ناخوشايند «بوق» خودروها و موتوسيكلت هاست صدايى كه با هر تكرارش معانى متفاوتى به اذهان متبادر مى كند، همه رانندگان و كسانى كه در يك خودرو براى دقايق يا زمان هاى طولانى تر مى نشينند اين صدا را تجربه كرده اند. صدايى كه فرآيندى جز تشنج، روان پريشى و تخريب اعصاب به همراه ندارد. به راستى چه بايد كرد؟
اتومبيل سفيد رنگ در حالى كه با بوق شيپورى اتومبيل ها را وادار به كنار رفتن مى كند با سرعت زياد و به صورت مارپيچ در حركت است و ضمن عبور از كنارهر، اتومبيل ناسزاست كه بدرقه اش مى شود. اين صحنه و صحنه هاى نظير آن براى مردم تهران و ديگر شهرهاى بزرگ كشور كاملاً آشناست. براى بسيارى از ما اتفاق افتاده در حالى كه از خيابان عبور كنيم، ناگهان با صداى بوق كاميونى، وحشت زده به عقب بر مى گرديم و موتو سيكلت يا خودروى كوچكى را مى بينيم كه سرنشينانش با لبخندى تمسخر آميز، فاتحانه از كنار ما مى گذرند!
انسان از گذشته هاى بسيار دور براى آگاهى دادن به همنوعان خود در مواقع ضرورى و خطرناك از نمادهاى گوناگون مانند آتش و انواع صداها استفاده مى كرده است و در حال حاضر بوق اتومبيل ها به نشانه هشدار و اعلام خطر به كار مى رود. ولى امروزه استفاده از «بوق» در جهت مصارف غير ضرورى به كار برده مى شود و حتى در برخى موارد به وسيله اى جهت تخريب اعصاب و روان ساير افراد مبدل شده است . راستى چرا بوق به عنوان يك معضل و از عوامل آلودگى صوتى قلمداد مى شود؟
آلودگى صوتى و انواع صداهاى متفرقه، ترمزهاى ناگهانى و... به قدرى با زندگى ما عجين شده اند كه اگر در جايى آرام و بدون اين همه هياهو قرار بگيريم، ناخود آگاه با خود خواهيم گفت: چه سكوتى!
انگار زندگى بدون وجود اينهمه استرس و صداهاى ناهنجار براى ما غير عادى و دور از ذهن شده است! در شهر شلوغ و پر ازدحام «تهران» مدتهاست شاهد شيوع روزافزون استفاده از بوق هايى با صداهاى حيوانات ، بوق كشتى، آژير خطر، زنگ خانه ... هستيم كه هر روز در ميان جوانان طرفداران بيشترى پيدا مى كند!
به اعتقاد روان پزشكان استفاده از اين گونه بوق ها براى ابراز وجود و خودنمايى است دكتر فدايى مى گويد: «جوانان با به صدا درآوردن اين قبيل بوق ها مى خواهند به نوعى موجوديت خودرا اعلام كنند.»
يك جامعه شناس در اين زمينه معتقد است تمام انسانها به صورت طبيعى نياز دارند هيجانات مختلف خود اعم از غم ، شادى، ترس و ... را به نوعى بروز دهند و از آن جا كه اين هيجانات در جوانان به مراتب پر رنگ تر و تندتر از ديگر گروه هاى سنى است، نياز به تخليه آن ضرورى تر به نظر مى رسد. دكتر بيات مى گويد:» در كشورهاى مختلف با برپايى كارناوال هاى شادى، انواع پيست هاى اتومبيل رانى، موتورسوارى و محل هايى براى تخليه انرژى و هيجانات نهفته، جوانان كمتر نيازى به تخليه خود در خيابان ها و كوچه ها و از طريق بوق زدن و مزاحمت براى ديگران پيدا مى كنند. ولى در ايران به دليل نبود يك مكانيزم طبيعى براى بروز هيجانات مثبت و منفى مردم و خصوصاً جوانان، شاهد تخليه بيمار گونه هيجانات به شكل هاى گوناگون مانند بوق زدن هاى آزار دهنده هستيم.
«به عقيده دكتر بيات كار برد نادرست بوق در موارد غير ضرورى و به شكل هاى آزاردهنده يك ضد ارزش تلقى مى شود؛ در اين بين مردم و جوانان هيچ كدام مقصر نيستند بلكه ساختار غلط جامعه و نبود سرگرمى، هيجان كار و ... باعث بروز اين صحنه ها در سطح شهرها مى شود كه خود اين مسأله پيامدهاى منفى زيانبارى به دنبال دارد. زيرا از ديدگاه جامعه اين گونه جوانان افرادى ناهنجار تلقى مى شوند و همواره مردم باديد منفى و سرزنش آميز به آنها مى نگرند كه حاصل آن شكاف بين دو لايه اجتماعى جوانها در مسن ترهاست.
به اعتقاد جامعه شناسان، نسل ديروز و امروز با عدم درك كامل و حتى نسبى زبان يگديگر، از هم به ميزان زيادى دور شده اند و رفتار هاى يكديگر را در ك نمى كنند كه اين امر باعث ايجاد تنش، خشونت و بدبينى اجتماعى است.
جالبست بدانيم يكى از پارك هاى معروف لندن (هايد پارك) مكان مشخصى است براى اعتراض آزادانه جوانان و همه مردم كه با تجمع ها گروه هاى همفكر در آن، آنها اين فرصت را مى يابند كه ديدگاه ها، شادى ها، هيجانات، انتقادات و مشكلات اجتماعى خود را با صدايى بلند فرياد بزنند و به اين شكل با تمام وجود و نيرو بار مثبت و منفى عاطفى خود را نسبت به آنچه كه در جامعه شان مى گذرد تخليه كنند و در عين حال حرف خود را مستقيماً به گوش مديران و مسؤولان جامعه برسانند.
* * * 
اما در كشور ما بوق زدن تنها در بين جوانان رايج نيست بلكه متأسفانه تمام اقشار مردم از اين وسيله هشدار به حد افراط استفاده مى كنند؛ به نحوى كه اين امر كم كم به يك فرهنگ رايج و عادى اجتماعى تبديل شده است؛ به عنوان مثال بوق هاى كوتاه براى سلام و احوالپرسى!! چند بوق پى درپى و يا ممتد براى خدا حافظى!! بوقهاى پى درپى به مدت طولانى براى بدرقه ماشين عروس!! و ... افراط در اين كار به جايى رسيده است كه حتى رانندگان آژانس براى مطلع كردن مسافر از حضورشان، بوق مى زنند!، پدر خانواده براى اعلام حضور به اعضاى خانه بوق مى زند! و ... خلاصه بوق به نوعى زبان گفت وگو هم تبديل شده است؛ اما با آنكه بسيارى از مردم معتقدند» كسانى كه اينگونه از بوق اتومبيل خود استفاده مى كنند افرادى فاقد تربيت اجتماعى هستند «با اين همه واقعيت آن است كه همانها نيز در شرايط مشابه به عملى مشابه دست مى زنند وعجيب اينكه هيچ كس نيز پاسخ درستى براى چنين رفتارهاى غلطى كه ديگر به صورت عادت و خود بخودى هم انجام مى شوند ندارد.
راستى چه وقت مى خواهيم به نتايج اينگونه عملكردهاى شخصى كه فقط يك نتيجه آن اضطراب، تنش و سلامت روانى جامعه است. بينديشيم.