گرهارد شرودر با فرستادن نطق خود به كنفرانس سياست امنيت مونيخ نشان داد كه تغييرات بنيادين در اتحاديه اروپا در حال شكل گيرى است وى در نخستين صحبت مهم خود اعلام كرد كه جهان هنوز از مسأله تروريسم رنج مى برد اما راه مبارزه با تروريسم فقط عملكرد نظامى نيست بلكه بايد مراتب تشويقى را نيز در نظر گرفت. ضمن اينكه تأكيد كرد بايد اوضاع سياسى، امنيتى و اقتصادى را بهبود بخشيد تا شبح تروريسم نتواند در روح كسى به راحتى نفوذ كند.
به عقيده صدراعظم آلمان ديگر تروريستها نمى توانند در يك گوشه مخفى شوند و حالا چهره آنها عريان است. وى معتقد بودكه اروپا از طريق جى هشت ؛ گروه هشت كشور صنعتى به دنبال اين است كه تمامى راههاى مبارزه با تروريسم را بررسى كند و مقابله با آن را در زمينه هاى مختلف آزموده و به اجرا درآورد.
به عقيده شرودر اروپا در حال گذار دوره قديم به دوره جديد است. وى از تمامى كشورهاى اروپا خواست تا ناتو را تقويت كرده، گذشته را فراموش و به آينده نگاه كنند. يعنى چند سال پيش بود كه ناتو محل نزاع و اختلاف كشورهاى اروپايى بود اما اين روزها حال و هواى متغيرى دارد.
تمامى اين تغييرات با حضور نظامى آمريكادر منطقه تغيير يافت و حالتى ديگر به خود گرفت. حالا اين اروپاست كه يك ناتوى قدرتمند مى خواهد كه معادل سازمان ملل متحد در اروپا هم محل همكارى سياسى باشد و هم در مواقع لزوم بتواند نيروى نظامى بدهد.
شرودر از همه اعضاى اتحاديه اروپا خواست تا به اين نكته توجه كنند كه آسيا را بدون هند و چين نمى توان در نظر گرفت و ناتو بايد افق ديد خود را گسترش داده و تقويت كند.
وى گفت كه دشمن آنها ديگر در يك منطقه خاص نيست و ممكن است پيش گوش آنها در اروپا باشد. آلمان اين روزها بسيار در تلاش است كه بتواند به شوراى امنيت سازمان ملل راه يابد اما بعيد است با سابقه مخالفت جنگ عراق با آمريكا، اجازه حضور آلمانها در شوراى امنيت از سوى آمريكا صادر شود. به هر حال آمريكا هنوز ۳۰درصد بودجه سازمان ملل را به تنهايى تأمين مى كند و در برخى پروژه ها حتى يك چهارم مخارج به دوش آمريكاست و همين باعث مى شود آنها در اين نهاد بين المللى قدرت گسترده و ويژه اى داشته باشند.
با توجه به حضور موفق ناتو در افغانستان، اروپا اميدوار است با تقويت ناتو حضور خود را در مناطق بحران خيز افزايش دهد. اروپا، اين روزها خود را آماده مى كند تا در بروكسل پذيراى جورج بوش باشد.
آلمان اميدوار است در دور جديد مذاكرات بوش در بروكسل بتواند به آن توافق نهايى كه مايل است، با آمريكا برسد.
اما بوش هنوز از آلمان مى خواهد كه در عراق حضور فعال داشته باشد و آلمان هنوز حضور كم رنگ دارد. هرچند آلمانها تبليغ مى كنند كه توانسته اند با تربيت حدود ۱۴۰نيروى پليس عراقى در امارات كمك كنند و يا در پروژه هاى بازسازى حضور داشته باشند، اما آمريكا براى بازسازى نيازى به آلمانها ندارد و به اندازه كافى شريك اقتصادى آمريكايى در عراق مستقر كرده كه بتوانند وظيفه خود را انجام دهند.
آنچه بوش مى خواهد حضور نظامى است تا در پايان به اين مشروعيت بين المللى برسد كه در عراق اشتباه نكرده و حالا اين مخالفان هستند كه در عراق حضور دارند و با اين حساب اگر بخواهد بار ديگر چنين عملياتى انجام دهد، از حمايت كافى برخوردار شود اما آلمان و فرانسه هنوز به اين اشتراك نرسيده اند.
رايس در حضور خود در اروپا سعى كرد اين ارزيابى اوليه را انجام دهد كه چقدر مى توان بار ديگر آمريكا را به اروپا پيوند زد و اين مسأله خواهد ماند تا اينكه ديدار بوش از اروپا به پايان رسد و نتايج آن مشخص شود.
رامسفلد نيز در همين جلسه اصل قضيه را براى اروپايى ها شرح داد و گفت كه مأموريت در مبارزه با تروريسم اتحاد قدرتهاست. اول اعتماد بعد هدف. وى به طور شفاف به اروپايى ها اعلام كردكه از اين به بعد ابتدا بايد همراه شوند تا بعد درباره هدف و چگونگى گفت وگو كرد. از همين روست كه اروپا ناتوى متحد مى خواهد تا قدرت بيشترى داشته باشد.

قرار بود اين هفته به طور مفصل دراين ستون درخصوص تغييرات منطقه اى و بين المللى و باتوجه به وقايع گذشته دركنفرانس بين المللى امنيت مونيخ صحبت كنيم. اما گويى اين مشكل مديريت بحران دست از سر كشور ما برنمى دارد و تا به حال در همين چندماه گذشته به اشكال مختلف با اين قضيه درگير شده ايم و بازطبق معمول همان عكس العمل را از مسؤولان ذى ربط ديده ايم. اما هرچه هست، اين بحث «توجيه» خوب دارد عمل مى كند و همه اعمال خود را توجيه مى كنند.
بارش برف و باران يك رحمت الهى است. به ويژه در كشورى مثل ايران كه هرساله همه مردم دعامى كنند. زمستان پربرف و بارانى داشته باشند تا با مشكل كمبود آب و قطع آب مواجه نشوند.
اما امسال كه پس از ۳۲سال بارش برف از ۵۰سانت در پايتخت فراتر رفته، اين همه مشكل ايجاد مى شود.
گاز قطع شده و شركت نفت مجبور مى شود در شمال شهر نفت مجانى توزيع كند. در رشت كه اوضاع ازهمه بدتر شده و حتى برخى مردم به هم رحم نمى كنند و قيمت بنزين و ديگر مايحتاج چندين برابر شده است. مشخص نيست چرا دراين مواقع يك مديريت بحران جدى پيش نمى آيد تا بتواند با يك هماهنگى گسترده اوضاع را آرام كند. ازهمه بدتر دراين ايام محرم و عزادارى حادثه مسجد ارگ بود كه تلفات جانى نيز درپى داشت. به هرحال هرچه باشد ما ملتى هستيم كه به عزادارى براى سردار شهيدان و اسوه مقاومت و پايدارى و آزادگى در جهان سربلند شيعيان شهره هستيم. چندين سال است كه مراسم محرم و عزادارى داريم اما هيچگاه دراين سالها اوضاع به لحاظ امنيتى بهتر نشده و هنوز افراد ناوارد با اتصال گاز و غيره سعى مى كنند كار خود را انجام دهند. با احترام تمام به كليه هموطنانى كه در ايام عزادارى به سردار مولاى خود خدمت مى كنند ، بايد گفت كه كمى هم به فكر ديگران باشند و امنيت آنها را تأمين كنند. حادثه ارگ بسيار دلخراش و جانكاه بود و تقارن با اوضاعى كه مردم ايران خود عزادار سالار شهيدان هستند بهتراست يك ستاد ويژه براى مقابله با حوادث تشكيل شود كه در آن تمامى نهادهاى اجرايى كشور نماينده تام الاختيار داشته باشند تا در مواقع بروز حوادث به سرعت تمام خدمات لازم ارائه شود. هر چند ما از اين ستادها زيادداريم اما بهتراست كمى جدى تر به اين قضايا نگاه كرد.
اما در هفته اى كه گذشت و ايران متأسفانه با حادثه آن را سپرى كرد در دنيا اتفاقات زيادى رخ داد. مهمترين آن برگزارى كنفرانس سياست امنيتى در مونيخ بود. يك كنفرانس سنتى و با سابقه كه افراد وشخصيت هاى سياسى شاخصى در آن حضور دارند و گفت وگوهاى خوبى نيز با يكديگر داشته و حوادث اخير منطقه و وقايع آتى را به بحث و گفت وگو مى گذارند.
در اين اجلاس كه به مدت سه روز در شهر مونيخ آلمان برگزار شد، نمايندگان سياسى دنيا گرد هم آمدند و در آن به بحث و گفت وگو پرداختند. از ايران معاون حقوقى و بين المللى وزير خارجه، غلامعلى خوشرو در اين مراسم شركت داشت. هربار كه بحثى از سياست امنيتى اروپا بحث به ميان مى آمد يكى از نمايندگان آمريكايى بلند مى شود و در باره خطر ايران هسته اى صحبت مى كرد. خوشرو در يك نطق منطقى و محكم پاسخ خوبى به تمامى مخالفان داد و به فضاى اتهام پايان داد.
در حالى كه «ووزلى» رئيس سابق سيا به جنجال افتاده بود كه چرا ايران هسته اى مى شود و ايران در پى دست يافتن به بمب اتمى است ، خوشرو در نطقى غرا به سياست ايران اشاره كرد و در جواب گفت كه ايران در ۲۶ سال گذشته حتى يك بار يك وجب به خاك و مرز هيچ كشورى تجاوز نكرده و تاكنون امنيت هيچ كشورى را به خطر نينداخته است. وى از سوى ايران اعلام كرد به تمامى معاهدات مرتبط با سلاح كشتار جمعى و منع گسترش آن پيوسته و صميمى ترين همكارى را با آژانس بين المللى انرژى اتمى دارد و حتى پيش از تصويب نهايى پروتكل الحاقى ، داوطلبانه آن را به اجرا گذاشته است. صحبت هاى خوشرو باعث شد جلسه در سكوت فرو رود و بار اتهامات كاهش يابد. در تمام مدت سخنرانى خوشرو، دوربين حاضر در سالن بر روى هيلارى كلينتون ثابت مانده بود كه با تكان دادن سر صحبت هاى خوشرو را تأييد مى كرد.
اروپا و آمريكا روزهايى خاص را پشت سر مى گذارند و دور تازه اى را در روابط خود سپرى مى كنند. اروپا به اين اتفاق نظر رسيد كه روابط كدر خود با آمريكا بر سر عراق را پشت سر بگذارد و به همكارى بيشتر با آمريكا فكر كند. در حالى كه دونالد رامسفلد از اروپا مى خواست به عراق كمك كنند، گرهارد شرودر صدراعظم آلمان كه به دليل بيمارى آنفلوآنزا در كنفرانس شركت نكرده بود و نطق خود را به همراه وزير دفاع خود فرستاد تا در كنفرانس قرائت شود، بار ديگر اعلام كرد كه آلمان نيروى نظامى به عراق نخواهد فرستاد اما به بازسازى عراق كمك خواهد كرد. اين در حالى است كه آلمان بخشى از نيروهاى ويژه خود را پيش از اين راهى ابوظبى در امارات متحده كرد تا به پليس عراق آموزش دهند.
ناتو نيز در حال بازسازى خود است تا نقش بيشترى در معادلات به هم ريخته منطقه به عهده گيرد ضمن اين كه كوفى عنان در سخنرانى خود اعلام كرد كه بازسازى و رفورم سازمان ملل به زودى آغاز خواهد شد و تا دو هفته ديگر او طرح جامعى را به رهبران كشورهاى جهان معرفى مى كند. بيشتر كشورهاى اروپايى در اين كنفرانس خواهان اين بودند كه تعداد كشورهاى صاحب كرسى در شوراى امنيت افزايش پيدا كند كه با مخالفت آمريكا همراه بود و بعيد است كه اين روند بتواند به نتيجه مطلوب برسد.
در همين حال شكاف اساسى در كاخ سفيد برسر ايران دراين جلسه مطرح شد و رامسفلد نشان داد كه مخالف هرگونه مذاكرات هسته اى اروپا و ايران است و از پيش اعلام كرد كه فكر نمى كند اين مذاكره نتيجه خوبى در پى داشته باشد. در حالى كه كاندوليزا رايس پيش از اين اعلام كرد آمريكا از روند ديپلماتيك در قبال پرونده هسته اى ايران حمايت مى كند. بايد ديد شكاف كاخ سفيد به چه سمتى مى رود و نتيجه نهايى آن چيست. در همين احوال ايران با موفقيت مذاكرات هسته اى خود با اروپا را پيش مى برد.

كامبيز توانا
مدت زيادى از توافق نخستين دولت خودگردان انگليس به رهبرى محمود عباس و اسرائيل به رياست آريل شارون نمى گذرد. اين دو خصم ديرينه كه بيش از چهارسال است به مرحله خونينى از درگيرى پا گذاشته اند، اين بار ديگر تفريحگاه ساحلى خوش آب و هوا در شرم شيخ مصر رفتند تا ببينند چگونه مى توان به يك توافق بدون خشونت رسيد و گويا به يك توافق اوليه نيز رسيدند كه هنوز به اجرا درنيامده با تنش هاى جدى مواجه شده است.
در مصر
ملك عبدالله پادشاه اردن و حسنى مبارك رئيس جمهورى مصر خيلى تلاش كردند تا اجلاس شرم الشيخ مصر برگزار شود. پيش از آن هم بسيار تلاش كردند اما شارون حاضر نبود تا زمانى كه عرفات حضور دارد به هيچ گونه اى مذاكره اى با فلسطين وارد شود و مدتها بود كه عرفات را در مقر خود محبوس كرده و به او اجازه هيچ گونه حركتى نمى داد. دولتهاى زيادى سعى مى كردند تا اوضاع را آرام كنند اما با بغرنج شدن قضايا آنها نيز كمتر جلو آمده و به تدريج عقب نشستند. ژاپن از بزرگترين مدافعان فلسطين كه تا سال۱۹۹۹ ساليانه مبلغى بالغ بر ۸۰۰ميليون دلار به فلسطين كمك مالى مى كرد به تدريج عقب نشست. با گسترش دامنه درگيريها بسيارى از كشورهايى كه به آرام كردن اوضاع مى انديشيدند عقب رفته وبه همان نسبت بهانه جويى ها افزايش يافت و دانه اتهامات بالا گرفت كه در اين ميان كشورهاى سوريه، لبنان و ايران در دامنه، بيشترين اتهامات قرار گرفتند. در هفته اى كه پشت سر گذاشتيم كنفرانس سياست امنيتى مونيخ كه از قابل توجه ترين رويدادهاى سياسى سال است انجام شد و در حالى كه خاوير سولانا مسؤول سياست خارجى اتحاديه اروپا در حال صحبت درباره اوضاع خاورميانه بود گفت كه حمل و نقل كالاهاى تجارى مانند ميوه در داخل فلسطين يك هفته طول مى كشد تا مثلاً از رفح به غزه يك بار، ميوه برسد در حالى كه صادرات به واردات آن به هامبورگ در آلمان يك روزه صورت مى گيرد. دلايل از اين دست با تقويت چوب كه لاى چرخ وضعيت منطقه رفته باعث مى شود تا آتش خشم و غضب فلسطينى ها نيز وجهه اى مضاعف بر خود بگيرد. اتحاديه اروپا در اين حال به اين نتيجه رسيده كه بايد فضا آرام شود و در غير اين صورت امكان ندارد كه بتوان تغييرى در اوضاع داد. اسرائيل نيز از سوى ديگر با كمبود بودجه رو به روست و دولت آن اوضاع بسيار سخت و بحرانى را مى گذراند. آنها تمام راهها را رفته اند و حتى خشونت از حد گذشته نيز جواب نداده است. اما در سوى ديگر كشورهاى همسايه اصلى مانند مصر و اردن بيش از همه علاقه دارند كه اوضاع فلسطين رنگ و روى آرامش به خود گيرد. از همين رو بود كه پس از انتخاب عباس با رأى نسبتاً بالا و مقبول اين دو كشور به تلاش افتادند تا سرنوشت منطقه به گونه اى ديگر رقم خورد و از اين رو عباس و شارون راهى مصر شدند تا فضا را به گونه اى ديگر شكل دهند. در اين گفت وگوها بود كه توافق شد هرگونه عمليات خشونت آميز متوقف شود. محمود عباس از اين گفت وگوها خوشحال و راضى بيرون آمد و اعلام كرد كه پس از يك دوره پنج ساله، عصرى جديد در برقرارى صلح فراهم آمده و از همه خواست تا در حفظ صلح كمك كنند.
وى در آنچه آن را «دوره اى جديد» مى خواند اعلام كرد كه اگر كمك همه كشورها و دولتها نباشد رسيدن به نقطه صلح و آرامش امكانپذير نيست. عباس نيز خود مى داند كه راه بسيار سختى در پيش دارد. غير از مسائل و مشكلاتى كه پيش از اين در ميان بود و بر سر آن بارها صحبت شده و توافقى حاصل شده بود، مواردى چند نيز اضافه شده است. غير از مشكل مرزهاى از پيش تعيين شده، مشكل آوارگان فلسطينى از موارد اصلى بود ولى حالا بحث كشتارها و ديوار حائل نيز از ديگر مسائل است. اينها همه در حالى است كه اسرائيل تا غايت ممكن دست خود را به خون آلوده كرده و در دو سال گذشته يك به يك رهبران فلسطينى را تحت ترور و بازداشت قرار داده است. با همه اين احوال توافق نخستين به دست آمد و عباس و شارون دست داده و از شرم الشيخ خارج شدند.
پيش از قرارداد
كاندوليزا رايس، وزير خارجه تازه آمريكا در نخستين دور سفر خود از اروپا راهى فلسطين شد و با محمود عباس ديدار كرد. او نيز به عباس گفته بود كه وى بسيار مايل است حالا كه از پست مشاور امنيت ملى بوش به سكاندارى ديپلماسى آمريكا رسيده، يك نقطه درخشان در كارنامه خود خلق كند وبا رقم زدن صلح در منطقه اوضاع را تغيير دهد. رايس به عباس گفت كه اگر در مذاكرات بتواند به نقطه اى از ثبات و امنيت برسد، كمك مناسبى از جانب آمريكا دريافت كرده و اوضاع براى دولت فلسطين عوض خواهد شد. شناخت آن بود كه آريل شارون، عباس را به مزرعه شخصى خود دعوت كرد كه در نخستين نگاه، تداعى روند كارى جورج بوش است كه تمامى مذاكرات مهم خود را در مزرعه شخصى خود در كراوفورد تگزاس مى گذارد.
خبر دقيقى از اين ديدار نيامد. غير از اينكه آنان كه در جريان بودند، گفتند كه همه چيز با خوبى و خوشى و خنده پايان يافته است. اما اين پايان قضايا نبود. درست ساعاتى پيش از شروع اجلاس شرم الشيخ نيروهاى فلسطينى و اسرائيلى به رد و بدل كردن آتش پرداختند و پس از چند ساعت درگيرى پايان يافت. ملك عبدالله كه اين روزها مشغول پيدا كردن يك منبع درآمد از سوى فلسطين است، خيلى تلاش كرد تا مذاكرات صلح پيش رود. به هر حال هر چه باشد اردن به كسب درآمد از ديگران مشغول است و هرچه اوضاع آرامتر باشد، پادشاه صحرانشينان مى تواند رونق و كسب بهترى داشته باشد. به ويژه اين كه اگر فلسطين آرام شود، اوضاع تجارى منطقه بهتر مى شود و درآن صورت سود سرشارى به اردن سرازير خواهد شد.اما ملك عبدالله در اين مذاكرات نقش يك واسطه خوب را نتوانسته بازى كند چرا كه خود تأثير چندانى در اوضاع منطقه ندارد و از همه بدتر اين كه موضع مناسبى از سوى اتحاديه عرب در برابر مذاكرات صلح فلسطين گرفته شده است.اردن نيز كه سياست مشخصى ندارد، هنوز در ميان اتحاديه عرب صاحب جايگاه نشده و اين نقش تاريخى اردن از زمان جنگ شش روزه اعراب و اسرائيل محفوظ مانده است. آن زمان هم اعراب نتوانستند موضع متحدى در برابر اسرائيل اتخاذ كنند و هر يك به تنهايى سعى كردند از راه خود با اسرائيلى ها به توافق برسند و از همان زمان شكاف بين اعراب ايجاد شد كه تا به امروز به قوت خود باقى است.
پس از قرارداد
در حالى كه اوضاع پس از قرارداد صلح نخستين در شرم الشيخ مى رفت كه ظاهر با ثبات تر و آرامترى به خود بگيرد، چند خمپاره از سوى مبارزان فلسطينى به سوى اسرائيلى ها شليك شد. اوضاع متشنج شد و محمود عباس به سرعت واكنش نشان داد و چند تن از مشاوران امنيتى خود را از كار بر كنار شد اما اين تمام قضايا نبود بلكه گروههاى جديدى نيز اعلام موجوديت كردند.
ترور حريرى
رفيق حريرى در تازه ترين مناقشه منطقه ترور شد. «رفيق بهاء الدين حريرى» ، لبنانى دانش آموخته عربستان سعودى تا چندى پيش نخست وزيرى لبنان را عهده دار بود. حريرى در دو دوره نخست وزيرى لبنان را در اختيار داشت و دور دوم در سال ۲۰۰۴ وبا استعفاى او پايان يافت. آن زمان گفته شد حريرى در اختلاف نظر شديد با اميل لحود از قدرت كناره گرفته اما حريرى خود يك شخصيت سياسى مستقل بود كه درعين حال ثروت انبوهى نيز در اختيار داشت.حريرى در حالى ترور شد كه سوار بر ماشين خود از كنار ماشينى انباشته از مواد منفجره رد شد و بر اثر انفجار نه تنها حريرى كه حدود هشت نفر ديگر كشته شدند و به چند منزل مسكونى نزديك محل انفجار نيز آسيب جدى وارد شد. اين حادثه تلخ نخستين تأثير خود را بر سوريه گذاشت و منابع غربى ادعا كردند كه سوريه در اين كار دست دارد اما بشار اسد به شدت هرگونه اتهام دخالت در اين ترور را رد كرد چون مى داند كه اين حادثه سوريه را تحت فشار مى گذارد كه نيروهاى خود را از لبنان خارج كند و علاوه بر آن پاى سوريه را دوباره به موضوع مخالفت با روند صلح خاورميانه باز مى كند.در اين اوضاع بحرانى بايد گفت كه مذاكرات صلح در هر مرحله اى كه باشد متوقف مى شود ضمن اين كه گروهى كه مسؤوليت حادثه را برعهده گرفته يك گروه ناشناس سورى است كه بعيد نيست يك نام جعلى ساخته گروههاى تندروى صهيونيستى باشد كه تغيير موضع داده و بجاى ترور يك اسرائيلى اين بار يك نفر خارج از اين قضايا را هدف قرارداده اند تا به نوعى فضا را آشوبزده كنند.
آنچه در پى مى آيد
اما اوضاع به هم ريخته منطقه آن نيست كه به سود كسى باشد يا گروهى خاص.اوضاع به هم ريخته به تدريج به اين جا مى رسد كه قدرتهاى بزرگ مقدمات حضور خود در منطقه را فراهم مى كنند كه به نفع هيچ كشورى در منطقه نيست. در هفته آتى «پاپ دى هوپ شفر» دبير كل پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) راهى اسرائيل مى شود.ناتو در حال رفرم سياسى است تا بتواند حضور قدرتمندى در حوادث بين المللى داشته باشد و حتى بحث آن هست كه خارج از الزام سازمان ملل متحد بتواند بازوى اجرايى اتحاديه اروپا باشد.
به هر حال با جريانهاى رفورمى كه قرار است در ناتو و سازمان ملل متحد رخ دهد،اوضاع منطقه نيز به همان نسبت تحت تأثير قرار مى گيرد. اگر به هر شكل اين بار مذاكرات صلح منطقه با شكست مواجه شود، چاره بعدى به احتمال زياد اين خواهد بود كه قدرتهاى بزرگ نيروهاى خود را به منطقه اعزام كنند و با اين كار امنيت كشورهاى همسايه به ويژه كشورهاى صاحب سياست مستقل به خطر خواهد افتاد. سوريه و لبنان دو كشورى هستند كه مخالف اين قضيه خواهند بود و به احتمال زياد اردن از همه مشتاق تر است و پس از آن مصر خواهد بود.

رحيم پارسا
اين روزها اگرچه على لاريجانى، كانديداى پيش از اين نهايى شده اصولگرايان،شعار «دولت اميد» سرمى دهد، اما درميان اصولگرايان اميدها براى اجماع ازميان رفته است.
۲۲بهمن همزمان با سالگرد انقلاب ايران قرار برآن بود كه اصولگرايان كانديداى نهايى خود را براى حضور درعرصه انتخابات آينده اعلام كنند و گره از اين كار فروبسته بگشايند ولى اين فرارسيدن فرداى ۲۲بهمن بود كه بارى ديگر چنين اميدى را نيز نااميدساخت.
۲۲بهمن كه رسيد اين بار برخى اصولگرايان زمان نهايى اعلام كانديدا را ابتداى سال آينده و برخى ديگر ارديبهشت ماه مى خواندند و بدين ترتيب روايتهاى مختلف از اعلام زمان نهايى تعيين كانديداها تا آنجا بالاگرفت كه چندروزى پيشتر محمدنبى حبيبى، دبيركل حزب مؤتلفه از غيرقابل پيش بينى بودن زمان معرفى كانديداى نهايى جريان اصولگرا سخن گفت.
همزمان با ۲۲ بهمن نه تنها اصولگرايان كانديداى نهايى خود را معرفى نكردند كه برخى سازهاى ناكوك دراين جبهه، باعث شد تا سران اصولگرا خود را با چالش هاى جدى ترى نيز روبرو ببينند. درحالى كه خبرها حاكى از نهايى شدن كانديداى اصولگرايان بود و خوش اقبالى رئيس سابق سازمان صدا و سيما، على لاريجانى، او را بر صندلى كانديداى اجماعى دراين جبهه نشانده است، چهاركانديداى به حاشيه رفته دراين جبهه از گوشه و كنار اعلام استقلال خود را از تصميم شوراى هماهنگى نيروهاى انقلاب اسلامى اعلام كردند.
محسن رضايى همچون هميشه گفت كه اگر تصميم كميته منتخب در شوراى هماهنگى را عادلانه نبيند، در برابر آن تصميم، تمكين نخواهد گزيد و احمد توكلى نيز تأكيد كرد كه حتى اگر هاشمى رفسنجانى درعرصه انتخابات آينده حضور نيابد (ازتوكلى تا پيش ازاين به عنوان كانديداى اصولگرايان در برابر هاشمى ياد مى شد) او كانديداى حاضر دراين عرصه خواهدبود.
محمود احمدى نژاد كه اين روزها درجايگاه شهردار آبادگر تهران سفرهاى انتخاباتى خود را آغازكرده نيز اگرچه در هيچ سخنرانى اى از كانديداتورى خود سخن نمى گويد اما درميانه حرف و حديث هاى بالاى منبر، آن گاهى كه نقبى نيز به انتخابات مى زند تأكيد مى كند كه هيچكس نمى تواند، كانديدايى را از حضور درعرصه انتخابات آينده بازدارد.
اما دراين ميان شايد جالب ترين و شيرين ترين سخن را در روزهاى گذشته على اكبر ولايتى به خود اختصاص داده باشد. وقتى گفت: «از ۵ كانديداى اصولگراى مطرح شده يك كانديدا ازطرف شوراى هماهنگى و ۴ كانديدا به صورت مستقل درعرصه انتخابات آينده حضور خواهندداشت.»
ولايتى علاوه بر اين تصريح كرده بود كه اگرچه دوستى و رفاقتى با شوراى هماهنگى دارد اما مستقل از آنها تصميم خواهد گرفت. اگرچه چندى پيشتر وقتى او كانديداتورى خود را به خاطر از دست دادن زمان توسط شوراى هماهنگى ، اعلام كرده بود راست نشينان بر خارج از قاعده نبودن رفتار او تأكيد كردند و گفتند: «آقاى ولايتى يك شخص معتدل و قابل اطمينان هستند وهيچ وقت كارى نمى كنند كه خارج از تصميم اصولگرايان باشد» ؛ اما اين بار هيچ يك ازاصولگرايان سخنان ولايتى را توجيه نكردند وبا سكوت خود از كنار اظهارات اين كانديداى ناراضى گذشتند.
همزمان با چنين اتفاقاتى اكنون در گوشه و كنار برخى اخبار و گزارشها از انحلال شوراى هماهنگى خبر مى دهند اگرچه سخنگوى جامعه روحانيت مبارز به تكذيب آن پرداخته است. اما از سوى ديگر در حالى كه تا چندى پيشتر در جبهه اصولگرا طرفداران كانديداهايى به جز على لاريجانى از امكان جدا شدن خود از شوراى هماهنگى سخن مى گفتند در روزهاى گذشته اين آبادگران و نيروهاى نزديك به آنها هستند كه ساز مخالفت را كوك كرده اند. چند روز پيشتر يكى از اعضاى جامعه مهندسين بسيجى تهران  كه مسؤوليت آن را مهدى چمران رئيس آبادگر شوراى شهرتهران عهده دار است  تأكيد كرد كه اين گروه نظر خود را به پنج كانديداى مطرح شده از سوى شوراى هماهنگى محدود نخواهد كرد و در نهايت نيز اگر به كانديدايى متفاوت از نظر شوراى هماهنگى دست پيدا كند، كانديداى خود را با اعلام استقلال از شوراى هماهنگى معرفى خواهد كرد.
آبادگران در حالى روى به سوى چنين سخنانى آورده اند كه برخى گزارشها در هفته هاى گذشته مبنى بر آن بوده است كه كميته منتخب در شوراى هماهنگى در انديشه حمايت از على اكبر ولايتى در صورت همراه شدن هاشمى رفسنجانى با اين تصميم، فرو رفته است. اين در حالى است كه پيش از اين آبادگران تأكيد كرده بودند كه خط قرمز آنها در معرفى كانديداى نهايى على لاريجانى است و آنها حاضر نيستند كه با گذر از احمدى نژاد و على لاريجانى در پاى سفره وزير امور خارجه سابق در دولت هاشمى رفسنجانى بنشينند. كانديداى آبادگران اما در صورت جدا شدن آنها از شوراى هماهنگى ديگر احتمالاً نه على لاريجانى كه محمود احمدى نژاد و حتى شايد قاليباف، فرمانده نيروى انتظامى باشد كه اكنون ماههاى پايانى دوره فرماندهى خود راتجربه مى كند. بدين ترتيب در حالى كه هفته ها و ماههاى گذشته على لاريجانى تمام توان و تلاش خود را گذاشته تا چهره اى آبادگر از خود ارائه دهد، با طى شدن چنين فرايندى بارى ديگر بد اقبال خواهد بود. او از دولت اميد به عنوان استراتژى آبادگران سخن گفته و تأكيد كرده كه چون احزاب در ايران پا نگرفته اند، مديران آينده كشور را بسيجيان [آبادگر!] بايد تربيت كنند او حتى در انتقاد از خاتمى براى خوشايند آبادگران گوى سبقت را از ديگران ربوده است و تأكيد كرد كه «رئيس جمهور تداركاتچى بودن صد بار شرف دارد به رئيس جمهور بى عرضه» . بااين حال بازى سياست گويى بسيار پيچيده تر از اين است كه انتهاى آن حتى براى على لاريجانى قابل پيش بينى باشد. او اكنون در ميان پنج كانديداى اصولگراى موجود تنها يك همراه دارد و آن احمد توكلى است. آنجايى كه سياست به پايان مى رسد، خويشاوندى آغاز مى شود: على لاريجانى و احمد توكلى اگرچه دو رقيب درون جناحى در جبهه اصولگرا به نظر مى رسند اما خويشاوندى نزديك نيز هستند و بدين ترتيب على لاريجانى در نهايت از همراهى هاى او برخوردار خواهد بود همچنان كه اكنون در ارائه ديدگاههاى اقتصادى خود نيز پا در جاى پاى خويشاوند خويش مى گذارد و بر مبناى تئوريهاى مدنظر تيم اقتصادى مجلس سخن مى گويد. على لاريجانى اما به هر حال دوران آرامش را پشت سرگذاشته واكنون بايد با چالشهاى سياست در جبهه خودى آشنا تر شود.
ولى از ديگر سوى انتخاب كانديداى نهايى براى اصولگرايان اكنون بسيار سخت به نظر مى رسد واز همين رو است كه عده اى از احتمال انحلال شوراى هماهنگى نيز سخن مى گويند. اختلاف نظر جبهه اصولگرايان را محاصره كرده است اما آيا اين بدان مفهوم نيست كه جناح بندى ها و صف گيريهاى حزبى در ايران احتياج به يك سازماندهى و صورتبندى مجدد دارد، وقتى يك جناح به منازعه با خود مى پردازد؟