Iran Newspaper

برگرفته از كتاب گنجينه هاى قصه هاى پريان
گردآورى از هيلدا باسول
ترجمه و تصويرسازى: منصوره كمرى

جغد پير خاكسترى تازه از خواب بيدار شده بود و از شاخه اى به شاخه ديگر مى پريد و به دنبال غذا مى گشت. بيشتر حيوانات جنگل ديگر داشتند خودشون رو براى خواب آماده مى كردند كه ناگهان صداى وحشتناكى به گوش رسيد. سينه سرخ، توكا و پرندگان ديگه سرشون رو از آشيانه هاشون بالا آوردند و گوش دادند. بره آهوى كوچولو خودشو به مامانش چسبوند. موش خرماها دمشون رو بالا آوردند و خرگوش ها كه داشتند براى آخرين بار در اون شب، قايم موشك بازى مى كردند، پشت بوته ها پنهان شدند. دو تا مرد قوى هيكل با قيافه هاى ترسناك با گامهاى بلند به وسط جنگل مى اومدند. درحالى كه دنبالشون دختر و پسر كوچولويى رو مى كشيدند. وقتى به جاى مسطحى رسيدند، ايستادند و بچه ها رو به زمين پرت كردند.
يكى شون گفت: «هيچ كس اونها رو اينجا پيدا نمى كنه» و بعد با ساك هايى پر از وسايل قيمتى كه از پدر بچه ها دزديده بودند، اونجا رو ترك كردند. موجودات جنگل ساكت سر جاشون موندند تا وقتى كه ديگه صداى قدم هاى دو مرد شنيده نشد. بعد سينه سرخ كوچولو به سمت پايين پرواز كرد و به بچه ها نگاهى انداخت، اون ها همديگر رو بغل كرده بودند. سينه سرخ جيك جيك كنان گفت: «اون ها فقط دو تا بچه اند.»
موش خرما پرسيد: «تو از كجا مى دونى؟» كبوتر بق بقو كنان حرف سينه سرخ رو تأييد كرد. بچه آهوى كوچولو هنوز به مامانش چسبيده بود. حيوانات صبر كردند تا اينكه بچه ها دست از گريه كردن كشيدند و در بغل هم به خواب فرو رفتند. اون وقت يكى يكى و خيلى آروم به بچه ها نزديك شدند. مادر بچه آهو گفت: «آخى! كوچولوهاى بيچاره!» توكا گفت: «اون ها اين موقع شب بايد تو خونه شون خواب باشند.»
خرگوش و موش خرما چيزى نگفتند، چون سرشون خيلى شلوغ بود. اون ها تند و تند از گوشه و كنار، برگهاى خشك رو جمع مى كردند و روى بچه ها مى ريختند. خرگوش گفت: «اينطورى ديگه سردشون نمى شه.»
بچه آهوى كوچولو گفت: «نكنه وقتى بيدار شن، گشنه شون بشه؟» با اين حرف حيوانات شروع به گشتن به دنبال غذا كردند. موش خرما، فندق آورد، پرنده ها توت آوردند و سينه سرخ به اونها مى گفت كه چه خوراكى براى بچه ها مناسب تره. حتى جغد خاكسترى هم به خونه اش در بالاى درخت رفت و دو تا موش مرده آورد و باعث خنده همه حيوانها شد. البته غير از پدربزرگ موشها كه خيلى عصبانى شده بود و با عصاش براى جغد خط و نشون مى كشيد! سينه سرخ گفت: «به محض اينكه آفتاب دربياد، پرواز مى كنم و كسى رو براى مواظبت از اين دو تا كوچولو پيدا مى كنم.» جغد خاكسترى گفت: «خيلى خوبه! ولى چطور مى خواى به اونها بفهمونى كه بچه ها اينجان.» سينه سرخ گفت: «ها! اينو بسپار به من!» و به سمت بچه ها پرواز كرد و يكى از دكمه هاى لباس پسر كوچولو رو كند، بعد خرگوش به سمت دختربچه رفت و با دندون هاش روبان سرش رو كشيد و اونو باز كرد و به گردن سينه سرخ بست. صبح خيلى زود وقتى هوا هنوز مه آلود بود، سينه سرخ حركت كرد، درحالى كه روبان آبى به دقت دور گردنش گره زده شده بود و با نوكش يك دكمه براق رو حمل مى كرد. بالاخره به كناره هاى جنگل، نزديك كلبه اى قديمى رسيد، جايى كه پيرزن مهربون براش خرده نون و آب مى گذاشت. سينه سرخ روى شاخه اى نزديك در كلبه نشست و بلندترين و قشنگ ترين آوازى رو كه بلد بود، خوند. پيرزن گفت: «اوه خداى من! اين كه دوست قديمى خودمه» و در رو باز كرد و با ديدن سينه سرخ كه روبانى به گردنش بسته و دكمه اى به دهانش گرفته، خنده اش گرفت. سينه سرخ پايين پريد و دكمه رو روى زمين گذاشت. پيرزن دو لا شد و اون رو برداشت و متوجه شد كه اين درست همون دكمه اى كه خودش روى كت نوه اش دوخته بود. پيرزن گفت: «پناه بر خدا!» و دوباره به روبانى كه به گردن سينه سرخ بسته شده بود، نگاه كرد. بله، اين همان روبانى بود كه خودش به موهاى نوه اش گره زده بود. سينه سرخ دوباره آواز خوند. پيرزن رفت و با شال گردنش برگشت و به دنبال سينه سرخ به راه افتاد. سينه سرخ از بوته اى به بوته ديگر پرواز مى كرد و انقدر آواز مى خوند تا پيرزن بهش مى رسيد و به اين ترتيب به وسط هاى جنگل رسيدند، جايى كه پيرزن بالاخره نوه هاى كوچولوش رو پيدا كرد! پسركوچولو با ديدن مادربزرگش خيلى خوشحال شد و به بغلش پريد و گفت: «ما خواب خيلى وحشتناكى ديديم. خوابى درباره چند تا دزد.» مادربزرگ گفت: «همه چيز تموم شد عزيزم.» پيرزن آنقدر مهربون بود كه حيوانات جنگل ازش نمى ترسيدند و همگى دورش جمع شده بودند. پيرزن گفت: «تا خونه من خيلى راهه.» آهو گفت: «بچه ها مى تونند روى پشت من سوار شن.» در طول راه بچه آهوى كوچولو به دنبال مامانش مى دويد و به دنبالشون خرگوش و موش خرما هم مى دويدند و اون ها رو همراهى مى كردند و بالاى سرشون پرنده ها پرواز مى كردند و آواز مى خوندند. وقتى به كلبه رسيدند، پيرزن به كلبه رفت و با كلى خوراكى هاى خوشمزه برگشت و همگى در باغ كوچك خونه پيرزن جمع شدند و جشن مفصلى گرفتند.