شناسنامه خبرگزارى هاى جهان
در هزاره سوم «تجارت اطلاعات» جايگاه ويژه اى در مبادلات منطقه اى و جهانى دارد. در واقع جهانى كه امروزه آدمى در آن زندگى مى كند، از شبكه بسيار گسترده اى تشكيل شده است. چنان كه هر كنش و اقدام او نه تنها از عوامل گوناگونى تأثير مى پذيرد، بلكه خود بر عوامل ديگرى نيز اثر مى نهد. در اين ميان خبر ابزارى است كه ديگر صرفاً براى اطلاع رسانى به كار نمى آيد بلكه كالايى است كه خريد و فروش آن بسيارى از سازمان هاى دولتى و غيردولتى را وسوسه مى كند تا از اين طريق به قدرت بيشترى دست يابند. مؤلفان كتاب شناسنامه خبرگزارى هاى جهان، گيتا على آبادى و عباس اسدى، در كتاب خود تلاش كرده اند فهرستى از خبرگزارى هاى فعال در سراسر جهان را به دست دهند و به طورگذرا پيشينه و زمينه تخصصى هر كدام را معرفى كنند. اين كتاب با بهاى ۱۷۰۰ تومان در سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به چاپ رسيده است.
روح انسان در هنر آسيايى
اين كتاب مجموعه درس گفتارهاى لارنس بنيون درباره هنر آسيايى در دانشگاه  هاروارد در سال تحصيلى ۱۹۳۴-۱۹۳۳ است. وى كه مدت ها رياست بخش باسمه ها و نقاشى هاى شرقى را در موزه بريتانيا بر عهده داشت و يكى از كارشناسان سرآمد اين حوزه بود، با بهره گيرى از پيشينه مايه ور خود به معرفى جنبه هاى گوناگون هنر شرقى پرداخته است. او بر اين باور است كه هنر تنها گزارش مضبوطى است كه اوج تجربه زيبايى شناختى انسان را ثبت مى كند و از اين رو مى تواند به خوبى بيانگر روح زيبايى طلب آدمى باشد. بنيون در اين پژوهش ارزنده مظاهر تجلى اين روح را در ديواره نگارهاى آجانتا و باغ نقاشى هاى چينى از مناظر طبيعى و تصاوير زيباى دستنوشته هاى فارسى و نقاشى هاى طومارى ژاپنى مرور مى كند. مترجم اين كتاب محمدحسين آريا است و سازمان چاپ وانتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى اقدام به چاپ و انتشار آن كرده است. كتاب «روح انسان در هنر آسيايى» با بهاى ۱۵۰۰ تومان در ويترين كتابفروشى ها قرار دارد.
مديريت و رهبرى شهردار نيويورك
كتاب حاضر شامل خاطرات وتجارب رودلف دبليو جوليانى، شهردار سابق نيويورك است. راهبردهايى كه جوليانى در اين كتاب در عرصه دانش مديريت و رهبرى به مديران دولتى توصيه مى كند، مجموعه تجربياتى است كه در دوران مسؤوليت و مديريت خود در دو سازمان بزرگ «دادستانى» و «شهردارى» شهر نيويورك به دست آورده است كه با توجه به گستردگى، تنوع و پيچيدگى هاى خاص ارائه خدمات در اين دو سازمان به جامعه به ويژه شهردارى مى تواند با اهميت تلقى شود.
كتاب مديريت و رهبرى شهردار نيويورك را محمدكاظم ومحمد ايمانى ترجمه وتدوين كرده اند و سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى نيز به كار چاپ آن همت گمارده است. اين كتاب با بهاى ۲۷۰۰ تومان دراختيار علاقه مندان است.
عقل در سه دين بزرگ آسمانى
دكتر محمد منصورنژاد، در تأليف كتاب «عقل در سه دين بزرگ آسمانى» به بررسى بحث تئوريك و پايه اى عقل در سه دين زرتشت، مسيحيت و اسلام پرداخته است و در كنار آن سيرى در تعاريف و سابقه مفهوم عقل و ارتباط با اديان داشته است. وى دليل عمده خود را براى گزينش اديان زرتشت، مسيحيت و اسلام، مقايسه تمدن غربى با تمدن ايران - اسلامى برشمرده و سعى كرده است هدف خود را تنها بر طرح مباحث انتزاعى محض متمركز نسازد و پرسش هاى جدى عصر را كه تمدن غربى بر ايرانيان وارد مى آورد، مورد توجه قرار دهد. از آنجا كه تمدن غربى به نحوى با دين مسيحيت مرتبط است و بزرگان و فلاسفه غربى له يا عليه مسيحيت نظريه پردازى كرده  اند و ايرانيان نيز با دو دين زرتشت در سابق و اسلام در ۱۴ قرن اخير مأنوس است، لذا بحث عقل از نگاه ايرانى و غرب در ارتباط با سه دين مسيحيت، زرتشت و اسلام مورد توجه نويسنده قرار گرفته است.
كتاب حاضر را مؤلف با بهاى ۲۸۰۰ تومان به چاپ رسانده و در اختيار علاقه مندان قرار داده است.
واعظ شهير، حجة الاسلام حاج شيخ احمد كافى به روايت اسناد ساواك
كتاب حاضر نزديك به ۷۰۰ سند درباره حجة الاسلام احمد كافى است كه در ميان اسناد ساواك وجود داشته است.
مركز بررسى اسناد تاريخى ضمن گردآورى اين اسناد در ابتداى كتاب اشاره اى گذرا به زندگى حجه الاسلام حاج شيخ احمد كافى داشته است و سپس اسناد را كه شامل احضار، اخطار، گزارش هاى دقيق و مفصل از منبرها و سخنرانى ها و جلسات، منع خروج از كشور، منع منبر، دستور حبس و بازداشت، جست وجو براى دستگيرى، محكوميت، بازجويى و ... هستند، در اين كتاب گنجانده است. در بخش انتهايى كتاب نيز تصاويرى به چاپ رسيده است. كتاب واعظ شهير، حجة الاسلام حاج شيخ احمد كافى به روايت اسناد ساواك در مركز بررسى اسناد تاريخى وزارت اطلاعات به چاپ رسيده و با بهاى سه هزار تومان در اختيار علاقه مندان است.
روابط عمومى وتوسعه فرهنگى
كتاب حاضر به بررسى ديدگاه هاى كارشناسى مديران ارشد فرهنگى كشور و استادان و صاحبنظران علوم ارتباطات در مقوله ارتباطات و اطلاع رسانى و اهميت آن در توسعه فرهنگى مى پردازد. بسيارى از ديدگاه هاى گرد آمده در كتاب حاصل برگزارى نخستين همايش روابط عمومى هاى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى است كه دوم و سوم دى ماه ۸۲ در سالن سينما تك موزه هنرهاى معاصر با حضور مديران و كارشناسان ارتباطات برگزار شد. اين كتاب شامل دو فصل است. فصل اول، روابط عمومى فرهنگى، به رويكردهاى روابط عمومى فرهنگى اشاره دارد كه شامل سخنرانى هاى احمد مسجد جامعى، سيدمحمد صحفى و عليرضا تابش است. فصل دوم كتاب،«روابط عمومى، ديروز، امروز، فردا» نيز شامل هفت ديدگاه از صاحبنظران مختلف است كه به بررسى پيشينه روابط عمومى و بررسى اوضاع كنونى آن مى پردازد. اين فصل شامل ديدگاه هايى از سيد فريد قاسمى، يونس شكرخواه، محمدتقى روغنى ها، محمدمهدى فرقانى، حسينعلى افخمى، سعيد محمدجعفرى و على اصغر رمضان پور است. كتاب روابط عمومى و توسعه فرهنگى به كوشش عليرضا تابش وهمكاران گردآورى شده و در انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به چاپ رسيده است.
راز شبانه يا خلوت عشاق
كتاب حاضر درباره نماز شب و آثار معنوى آن در انسان و بيان فضيلت هايى درباره آن است كه در قرآن و سخنان معصومين عليه السلام و گفتار بزرگان دينى آمده است. نويسنده اين كتاب سيدمحمدتقى حشمت الواعظين قمى كتاب خود را در سه فصل تأليف كرده و در آن به مباحث زير پرداخته است. نگرش در معبود و نشانه هاى او، عدد ۱۲ يا عدد مقبول، نقش عدد ۱۲ در سلامتى و طول عمر، اوصاف دوازده گانه ولايت، نافلة الليل يا نافله شب، جهنم و درب هاى آن، قيام پنج گانه واجب، احكام نماز شب، زمزمه صاحبدلان يا نغمه عشاق و ... اين كتاب با بهاى ۱۵۰۰ تومان در انتشارات آسيانا به چاپ رسيده و در اختيار علاقه مندان است.
عذرخواهى يك دقيقه اى
كتاب حاضر داستان مدير شركتى را بازگو مى كند كه در ميانه اين دوران پرتغيير مرتكب اشتباهى شده است كه ما به دفعات در سر تيتر روزنامه ها شاهدش هستيم. اين كتاب به خواننده مى آموزد چگونه مسؤوليت اشتباه هاى خود را بپذيرد و از آنها نتيجه مثبت بگيرد. نويسندگان اين كتاب كن بلانچارد و مارگارت مك برايد در كتاب خود متذكر مى شوند مى توا ن با به كارگيرى اصول اخلاقى حسن واقعى تماميت را به بهره ورى رساند.
كتاب عذرخواهى يك دقيقه اى در انتشارات پيك آوين به چاپ رسيده و با بهاى ۹۵۰ تومان در ويترين كتابفروشى ها قرار دارد.
غربت صبح
كتاب حاضر مجموعه شعر نو شجاع الدين شاهنواز متخلص به «تنها» است. اشعار اين مجموعه در سبك نيمايى سروده شده و از يكدستى و روانى برخوردارند. تصاوير ذهنى شاعر مجموعه ملموس و دست يافتنى و صفا و صميميت حرف هايش دلنشين و خودمانى هستند. كتاب غربت صبح در انتشارات مريم پورزند وكيل به چاپ رسيده و با بهاى ۱۱۰۰ تومان در اختيار علاقه مندان است. شعرى از اين مجموعه را بخوانيد: من در اين آينه تصوير سعادت ديدم‎/ همچو خوشبختى آن مردك مست‎/ كه شبى با غزلى آشفته ز سر كوچه ما‎/ مست گذشت.
دفترى از غزل و رباعى
كتاب حاضر مجموعه اى از اشعار شجاع الدين شاهنواز در سبك هاى غزل و رباعى است. اين كتاب در انتشارات مريم پورزند وكيل با بهاى ۱۱۰۰ تومان منتشر شده است. شعرى از اين مجموعه را بخوانيد:
دوشينه به يادت مى خونباره چشيدم‎/ در خواب شدم يكدم و رؤياى تو ديدم‎/ تو ساقى و من دردكش كوى خرابات‎/ والله كه بنامت همه عمر مريدم‎/ نامت همه پاكى شد و رويت رخ خورشيد‎/ در ظلمت شب با تو چنان صبح سپيدم‎/ در باغ شدم موسم گل بود و بهاران‎/ از لعل لبت غنچه نشكفته بچيدم‎/ بيهوده مكن ناز كه تابانگ قيامت‎/ دست از طلب عشق ندارم نرميدم‎/ به عهدى ايام اگر خون دلم ريخت‎/ تنها نه منم كز غم دوران نرهيدم.

مجمع عمومى سازمان ملل متشكل از نمايندگان كشورهاى عضو به منظور شناخت اين مسأله كه صلح و فرايند اجتماعى جوامع نيازمند همكارى فعالانه زنان و تساوى حقوق آنان است و به منظور قدردانى از همكارى زنان در ايجاد صلح و امنيت بين المللى، روز جهانى زن را جشن مى گيرند.
براى زنان سراسر دنيا اين روز، روزى است كه زنان مى توانند تلاش هاى خود را براى ايجاد برابرى بين زن و مرد، صلح و توسعه مورد ارزيابى قرار دهند. ممكن است فكر كنيد كه تساوى بين زن و مرد بيش از همه به نفع زنان است اما تحقيقات نشان داده كه افزايش از درصد تعداد دخترانى كه دوره دوم آموزش يا دبيرستان را تمام كرده اند ، سبب رشد ۳درصد اقتصادى گشته است. با اين وصف در فقيرترين كشورها كه سود زيادى از رشد اقتصادى به دست مى آورند، اغلب دختران از تحصيل و آموزش محرومند. تا زمانى كه مردان و زنان براى حفظ امنيت حقوق انسانى و كامل زنان با يكديگر همكارى نكنند احتمال يافتن راه حل مناسبى براى مشكلات سياسى ، اقتصادى و اجتماعى ضعيف است.
در چند دهه اخير در جهان پيشرفت زيادى حاصل شده است. در سراسر دنيا امكان دسترسى زنان به آموزش ، مراقبت هاى بهداشتى، و اشتغال به كار با حقوق دريافتى افزايش يافته است و قوانينى كه موقعيت هاى مساوى در اختيار زنان قرار دهد و به حقوق انسانى زنان احترام بگذارد، در بسيارى از كشورها وضع شده است. اكنون در دنيا تعداد زنانى كه به عنوان تصميم گيرنده در فعاليت هاى اجتماعى شركت مى كنند ، رو به افزايش است . گرچه در سراسر دنيا، هنوز هيچ جايى وجود ندارد كه زنان بتوانند ادعا كنند كه موقعيت مساوى با مردان دارند.
در دنيا ۱‎/۳ ميليارد نفر فقير وجود دارد كه اكثريت اين جمعيت زن هستند.
به طور ميانگين ، زنان براى كار مشابه مردان ۳۰ تا ۴۰ درصد كمتر حقوق دريافت مى كنند.
هنوز هم در همه جا، زنان قربانيان تجاوز و خشونت خانگى اند كه سبب مرگ و معلوليت (ناتوانى جسمانى ) زنان مى شود.
چگونه اتفاق افتاد
انديشه اختصاص يك روز به عنوان روز جهانى زن ، در اوايل قرن بيستم ، يعنى زمانى كه در دنياى صنعتى دوره توسعه ، اغتشاش ، رشد جمعيت و پيدايش ايدئولوژيست هاى بنيادگرا بود ، به وجود آمد.
در ۸ مارس سال ۱۸۵۷ زنانى كه در كارخانجات نساجى و پوشاك شهر نيويورك در ايالات متحده كار مى كردند، شروع به اعتراض كردند. آنان عليه شرايط غيرانسانى كار و حقوق كم به مبارزه برخاستند. پليس به تظاهركنندگان حمله ور شد و آنان را متفرق كرد. دو سال بعد، دوباره در ماه مارس اين زنان اولين اتحاديه كارگرى را تشكيل دادند وسعى كردند از خود دفاع كنند و در محيط كار حقوق اوليه خود را كسب كنند.
در ۸ مارس سال ۱۹۰۸ ، ۱۵۰۰۰ زن در نيويورك براى حقوق بيشتر، ساعت كار كمتر ، داشتن حق رأى و خاتمه يافتن كار كودكان تظاهرات كردند. آنان شعار (نان و گل رز) را انتخاب كردند كه نان به عنوان سمبل امنيت اقتصادى و گل رز سمبل شرايط بهتر زندگى بود. در ماه مه حزب سوسياليست آمريكا آخرين يكشنبه ماه فوريه را روز ملى زن اعلام كرد.
به دنبال بيانيه حزب سوسياليست آمريكا، مردم اين كشور روز يكشنبه ۲۸ فوريه سال ۱۹۰۹ را به عنوان اولين روز ملى زن جشن گرفتند. زنان تا سال ۱۹۱۳ آخرين روز يكشنبه ماه فوريه را جشن مى گرفتند.
در سال ۱۹۱۰ ، احزاب سوسياليست سراسر دنيا كنفرانس بين المللى را در شهر كپنهاگ دانمارك برگزار كردند. در اين كنفرانس پيشنهاد شد يك روز به عنوان روز جهانى زن انتخاب شود. ابتدا خانم كلارا زتكين، سوسياليست آلمانى پيشنهاد كرد اعتصاب كارگران نساجى و پوشاك آمريكا يك روز به عنوان روز زن انتخاب شود. اين پيشنهاد با موافقت بيش از ۱۰۰ زن از ۱۷ كشور شركت كننده، از جمله سه زن نماينده پارلمان فنلاند، روبرو شد. اين روز به احترام حركت زنان براى احقاق حقوق خود از جمله حق رأى ( كه رأى و شركت در انتخابات ناميده مى شود ) انتخاب شد. در آن زمان هيچ روز خاص و تاريخ معينى ، انتخاب نشد.
بيانيه بين المللى سوسياليست ها اثربخش بود. در سال بعد يعنى سال ،۱۹۱۱ براى اولين بار روز جهانى زن در كشورهاى استراليا، دانمارك ، آلمان و سوئيس اعلام شد. اين روز، روز ۱۹ مارس بود و بيش از يك ميليون نفر زن و مرد براى حمايت از اين روز در خيابانها صف  آرايى كردند (گرد هم جمع شدند).
در اين گردهمايى ، شركت كنندگان علاوه بر حق رأى ، خواستار اعطاى حق كار و خاتمه يافتن خشونت هاى كارى شدند.
كمتر از يك هفته ، در ۲۵ مارس ، فاجعه حريق كارخانه تراى انگل به وقوع پيوست . بيش از ۱۴۰ كارگر، كه بيشتر آنان زنان مهاجر يهودى و ايتاليايى شاغل در كارخانه پوشاك تراى انگل بودند، به علت نبود امكانات ايمنى جان خود را از دست دادند. اتحاديه هاى هم پيمان صنفى زنان و اتحاديه بين المللى زنان كارگر پوشاك تظاهرات متعددى براى اعتراض به اين فاجعه قابل پيشگيرى به راه انداختند از جمله مى توان به مراسم رژه سوگوارى ساكت كه با حضور بيش از ۱۰۰۰۰۰ نفر تشكيل شد ، اشاره كرد. حريق كارخانه تراى انگل اثر ويژه اى روى قانون كار و شرايط سخت كارى كه سبب بروز آن فاجعه شده بود ، گذاشت.
به عنوان بخشى از جنبش صلح كه در ابتداى جنگ جهانى اول آغاز شد ، زنان روسيه اولين روز جهانى زن را در آخرين يكشنبه ماه فوريه ۱۹۱۳ برپا داشتند . در ساير نقاط اروپا ، در روز ۸ مارس سال بعد ، زنان تظاهراتى براى اعتراض به جنگ و ابراز همبستگى با خواهران خود برپا داشتند .
با دو ميليون سرباز كشته شده در جنگ، دوباره زنان روسى آخرين يكشنبه ماه فوريه ۱۹۱۷ را براى اعتصاب نان و صلح انتخاب كردند . رهبران سياسى به اين اعتصاب اعتراض كردند اما زنان روس كماكان به اعتصاب خود ادامه دادند . ۴ روز بعد سزار روسيه مجبور به استعفاء شد و دولت موقت به زنان حق رأى بخشيد. اين روز تاريخى (يكشنبه آخر فوريه) براساس تقويم رومى كه در روسيه مبدأ تاريخ بود ، با ۲۳ فوريه تقارن پيدا كرد و در ساير نقاط دنيا و بر اساس تقويم مسيحى روز ۸ مارس تعيين شد .
از آن سال، روز جهانى زن در كشورهاى توسعه يافته و در حال توسعه به عنوان بعد جديد جهانى براى زنان مورد قبول قرار گرفته است .
در دسامبر سال ۱۹۷۷ مجمع عمومى سازمان ملل ، طى مصوبه اى روزى را به عنوان روز جهانى زن كه روز احقاق حق زنان و صلح بين المللى است ، تصويب نمود. ۴ كنفرانس جهانى زن سازمان ملل متحد نيز به احقاق حقوق زنان رشد فرآيند همكارى آنان در مسائل اقتصادى و سياسى كمك نمود .
در سال ۱۹۷۵ سازمان ملل با اعلام سال جهانى زن توجه جهان را به مسائل مربوط زنان جلب كرد و اولين كنفرانس زنان را در مكزيكوسيتى مكزيك برگزار نمود. كنفرانس بعد در سال ۱۹۸۰ در كپنهاك دانمارك برگزار گرديد . در سال ۱۹۸۵ سومين كنفرانس جهانى زن در نايروبى كنيا برگزار شد و نگاهى اجمالى به نتايج حاصله از فعاليت هاى ۱۰ سال اخير نمود .
در سال ۱۹۹۵ پكن ميزبان چهارمين كنفرانس جهانى زن شد . نمايندگان ۱۸۹ كشور مختلف متفقاً نظر دادند كه عدم برابرى و تساوى بين زنان و مردان روى رفاه جامعه اثرى جدى گذاشته است.
اين كنفرانس حرف هاى متعددى براى پيشرفت زنان در امر سياست ، بهداشت و سلامتى و آموزش اعلام شد . اسناد نهايى كه از طرف كنفرانس منتشر شد ( اين اسناد كار پايه عمل ناميده مى شود ) حاوى اين پيام بود:  «پيشرفت زنان وايجاد برابرى بين زن و مرد يكى از موارد حقوق بشر است و شرط رسيدن به عدالت اجتماعى است و نبايد تنها به عنوان يك مسأله خاص زنان تلقى شود . »
۵ سال بعد در بيست و سومين نشست مجمع عمومى سازمان ملل متحد ، زنان سال ،۲۰۰۰ برابرى جنسيتى ، توسعه و صلح براى قرن (۲) پيشرفت جهان را براى رسيدن به اهداف كنفرانس پكن مورد بررسى مجدد قرار داد . اين كنفرانس (پكن + ۵) ناميده شد . اعضاى سازمان نحوه پيشرفت كار و تداوم آن را مانعى براى دسترسى به هدف هاى ياد شده دانست . اعضاى سازمان توافقنامه اى امضا كردند تا تلاش براى رسيدن به هدف هاى اوليه كنفرانس جهانى زن سال ۱۹۹۵ ادامه پيدا كند .
صلح و سياست
در طول ۵۰ سال گذشته بيشترين پيشرفت در ايجاد امنيت حقوق سياسى زنان ، يعنى داشتن حق رأى و حق انتخاب شدن ، صورت گرفته است . امروزه در بيشتر كشورها كه زنان حق رأى دارند و فقط معدود كشورهايى هستند كه زنان حق رأى و فعاليت اجتماعى ندارند .
باور عام اين است كه افزايش تعداد زنان در مناصب يا مقام تصميم گيرى ، تغييرات مثبتى براى زنان و جامعه به وجود خواهد آورد . با وجود اينكه در بيشتر كشورها زنان مى توانند در ادارات كار كنند ، هنوز حضور آنان در دولت ها نامحسوس و اندك است .
در اين قرن تنها ۲۴ زن به عنوان رئيس جمهور يا رئيس دولت انتخاب شدند . در سال ۱۹۹۵ تنها ۱۰ زن رئيس جمهور بودند . گرچه در آسيا حضور زنان در سطوح بالاى دولتى بسيار محدود است ، با اين وجود ۴ نفر از ۱۰ رئيس جمهور در آسيا به قدرت رسيدند.
در سراسر دنيا تنها ۱۴‎/۱ درصد از نمايندگان انتخابى پارلمان ها زن بودند كه نسبت به سال ۱۹۹۷ ، ۲‎/۴ درصد افزايش يافته است . وزراى زن كابينه از ۳ درصد سال ۱۹۸۷ به ۶‎/۲ درصد در سال ۱۹۹۶ افزايش پيدا كرده است . در اوايل سال ۱۹۹۵ دولت سوئد اولين كابينه جهان را كه تعداد وزراى زن و مرد آن برابر بودند ، تشكيل داد .
از ۱۸۹ سياستمداران عاليرتبه سازمان ملل فقط ۱۱ نفر زن هستند .
بين سالهاى ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۹ تقريباً هيچ زنى در هيأت نظامى حافظ صلح خدمت نكرد . در سال ۱۹۹۳ دو درصد از نظاميان حافظ صلح (صلح بان ) زن بودند . در تاريخ سازمان ملل فقط دو زن در مقام و شغل تصميم گيرى بودند .
چنين اظهار شده است كه نظام هاى سياسى مى توانند از همكارى زنان سود زيادى ببرند . استدلال شده است كه زنان نظر متفاوتى نسبت به مصوبات جنگ و صلح دارند ، بنابراين افزايش همكارى آنان در هنگام تصميم گيرى سيستم هاى بين المللى و سياسى براى ايجاد صلح عامل بالقوه اى خواهد بود .
به طور مثال پژوهش ها نشان مى دهد در تعدادى از كشورها مردان بين ۱۰ تا ۱۵ درصد بيشتر از زنان ترجيح مى دهند كه از نيروى نظامى استفاده كنند .
گرچه كارشناسان در نتيجه گيرى محتاطانه عمل مى كنند . به يك دليل آنان چنين گفتند كه در هيچ يك از پژوهش ها مشخص نشده است كه مردان سلطه جو تر يا صلح طلب تر از زنان اند و يا بالعكس. آنان اضافه كردند شركت يك يا دو زن در مناصب تصميم گيرى سياسى اغلب در روش تصميم گيرى اثرى ندارد .
سياست كارى يا روش سياسى فقط زمانى تغيير خواهد كرد كه تعداد نمايندگان زن به ۳۰ تا ۳۵ درصد برسد . يكى از موقعيت هايى كه زنان توانسته اند پيشرفت اندكى داشته باشند موقعيت سياستمدارى و تصميم گيرى سياسى درباره صلح وامنيت است . زنان براى خاتمه جنگ و پايان بخشيدن به مسابقات تسليحاتى بسيار فعالند . با اين حال حضور زنان در مذاكرات صلح بسيار كمرنگ است . با اين وصف ، اين زنان و كودكانند كه در جنگ هايى كه تاكنون رخ داده است بيشترين عذاب و رنج را متحمل شده اند .
در كشورهايى كه به علت جنگ دوپاره يا چند پاره شده اند ، اغلب تعداد زيادى از مردان كشور جان خود را در جنگ از دست مى دهند. زنان بازمانده مجبورند ، به همراه ساير اعضاى خانواده كه جان سالم به در برده اند به مناطق امن مهاجرت كنند . آنان نان آور و مراقب ساير اعضاى خانواده مى گردند . در بسيارى از كشورها زنان براى اشتغال به كارى كه درآمد كافى براى اداره خانواده شان داشته باشد ، هيچ آموزشى نديده اند و هيچ مهارتى كسب نكرده اند . جابه جايى آنان سبب فقر بيشتر و زندگى در ناامنى مى شود ، يعنى جايى كه ديگر اين زنان به مراقبت هاى بهداشتى ، تغذيه مناسب و آموزش دسترسى نخواهد داشت و ممكن است در آينده اين زنان قربانيان خشونت و تروريسم جنسيتى برنامه ريزى شده شوند .
در سال ۱۹۹۴ كشور رواندا جنگ نژاد كشى را تجربه كرد كه حاصل آن بيش از ۳۰۰۰۰ كودك بدون سرپرست بود . ۶۰۰۰ كودك سرپرست خواهر و برادر خود شدند كه دو سوم اين كودكان دختر بودند .
در بوسنى پس از جنگ ، بهبود اقتصادى كند است . زنان بدون هيچ مهارت و با كمى آموزش مجبورند كه براى بقاى خانواده كار پيدا كنند . از اين بدتر ، زنان نمى توانند زمين و دارايى به ارث ببرند و زنان متأهل نمى توانند بدون اجازه همسرانشان شاغل شوند (شغل ادارى داشته باشند.) .
آمار و نفوس
به طور كل در سراسر دنيا ، تعداد زنان، اندكى كمتر از مردان است . يعنى به ازاى هر ۱۰۰ مرد ، ۹۸‎/۶ زن زندگى مى كنند . اگر جمعيت بزرگسالان را در نظر بگيريم، اين نسبت تغيير مى كند . در دنيا تقريباً يك ميليارد بزرگسال زندگى مى كنند كه از بين اين تعداد دو سوم آن زن هستند . از هر ۴ خانواده دنيا ، يكى را زنان سرپرستى مى كنند!
سلامت و بهداشت
تقريباً در همه كشورها زنان بيش از مردان عمر مى كنند . به طور متوسط زنان ۴ سال بيشتر از مردان عمر مى كنند. عمر متوسط مردان ۶۳‎/۷ سال و زنان ۶۷‎/۸۳ سال است .
عمر متوسط زنان در چند سال گذشته افزايش يافته است . در سال ۱۹۹۲ زنان در كشورهاى در حال توسعه ۶۲‎/۹ سال عمر كرده اند . اين در حالى است كه عمر متوسط در سال ۱۹۷۰ ، ۵۳‎/۷ سال بود ، در كشورهاى توسعه يافته طول عمر زنان در سال ۱۹۷۰ به ۷۴‎/۲ سال افزايش يافت و در سال ۱۹۹۲ به ۷۹‎/۴ سال رسيد .
عمر متوسط يعنى سالهايى كه اميد است هر فردى زندگى كند . البته بايد اذعان كرد كه هنوز راهى وجود ندارد تا بتوان طول عمر هر فرد را از زمان تولد معين كرد ، اما اگر ما ميانگين عمر سپرى شده افراد را در نظر بگيريم مشخص مى شود كه بخش معينى از جمعيت ممكن است چقدر زندگى كنند .
به نظر مى رسد كه طول عمر متوسط ، مستقيماً به ميزان درآمد بستگى دارد . كشورهايى كه بالاترين ميزان عمر متوسط را داشته ، بالاترين درآمد سرانه را نيز داشته اند.
در سال ۱۹۰۰ عمر متوسط در آفريقا ، آسيا و آمريكاى لاتين بين ۲۵ تا ۲۸ سال بود . امروزه اين مدت به بيش از ۵۰ سال رسيده است . طول عمر متوسط در چند دهه گذشته در سراسر دنيا افزايش پيدا كرده است . ميانگين عمر امروزه افراد ۱۲ سال بيشتر از سال ۱۹۶۰ شده است .
اين معيارى است كه نشان مى دهد شرايط اقتصادى ، اجتماعى و سياسى هر كشور تا چه حد توانسته است از مرگ زودهنگام افراد جلوگيرى كند و امكان زندگى سالم تر را افزايش دهد .
تفاوت زيادى بين مناطق مختلف دنيا مشاهده مى شود:
آفريقا با ميانگين سنى ۵۲‎/۷ سال براى مردان و ۵۵‎/۷ سال براى زنان، كمترين عمر متوسط را داشته است .
آمريكاى شمالى با ميانگين سنى ۷۳‎/۵ سال براى مردان و ۸۰‎/۲ سال براى زنان داراى بالاترين طول عمر متوسط است .
مشكلات متعددى در دنيا سبب كوتاهى عمر مى شود كه درميان آنها مشكل عمده اى كه سبب مرگ و مير زنان مى شود ، مرگ و مير حين زايمان است . برآورد شده است كه هر ساله ۶۰۰ هزار زن بر اثر مشكلات ناشى از زايمان جان خود را از دست مى دهند .
با مراقبت هاى بهداشتى مناسب و آموزش لازم ، اين آمار را مى توان تغيير داد.
آموزش
در دنيا ۱۳۰ ميليون كودك وجود دارد كه به مدرسه نرفته اند . دو سوم اين كودكان دختر هستند . در دو دهه گذشته تعداد دخترانى كه در كشورهاى در حال توسعه به مدرسه مى روند ، افزايش پيدا كرده است . تعداد اين دختران از ۳۸ به ۷۸ درصد رسيده است .
اگر يك خانواده فقير مجبور باشد حتى مبلغ ناچيزى براى تحصيل فرزندشان بپردازند (براى كتاب و دفتر ) عميقاً در اين باره فكر مى كنند . ممكن است به اين نتيجه برسند كه دختر خانواده مى تواند در كارهاى منزل مانند تميز كردن ، پخت و پز، جمع آورى هيزم ، آوردن آب و نگهدارى فرزندان كوچكتر خانواده ، به مادر كمك كند . حتى اگر يك دختر بتواند به مدرسه هم برود ، شانس پيدا كردن كار مناسب با حقوق مناسب، بسيار كم است .
بخشى از اين تصميم گيرى ناشى از اين تفكر است كه پسر خانواده بايد تحصيل كند، زيرا در آينده نان آور خانواده اش و حامى و پشتيبان پدر و مادر پيرش خواهد بود .
كار كردن يك دختر ، هرچقدر هم سخت و طولانى باشد ، كمتر مى تواند درآمدزا باشد . در شهرها ، تعداد دختران و پسرانى كه به مدرسه مى روند بيشتر از مناطق روستايى است و تعداد دخترانى كه در كشورهاى در حال توسعه مدرسه را به پايان مى رسانند بيش از كشورهاى صنعتى است .
منبع - مركز اطلاع رسانى سازمان ملل
مترجم: معصومه پيروزبخت

مژگان فرجى
مواد مخدر و اعتياد به آن از ديرباز به عنوان پديده اى شوم و خانمان برانداز در بين جوامع مختلف مطرح بوده و امروز پيچيده تر از گذشته در همه كشورها بخصوص جهان سوم به دليل در نظر نداشتن تمامى ابعاد آن از سوى تحليلگران و برنامه ريزان جامعه، خود را به نمايش گذاشته است .
آنچه در اين ميان بايد مورد اشاره قرار گيرد، ميزان تأثير اين معضل بر دختران در محيط خانواده است . دخترانى كه در خانواده هاى مبتلا به مواد مخدر به دنيا مى آيند تأثيرات سوء و ضايعات دردناكى بر روحيه آنها وارد مى شود كه در بسيارى از موارد براى هميشه باقى مى ماند و از بين نمى رود.
امير محمد پيام ، كارشناس پيشگيرى مواد مخدر در اين باره گفت : «طبق آمار رسمى دولت از سال ۷۶ تا امروز دو ميليون معتاد در كشور وجود دارد ، اما امروز كارشناسان معتقدند كه تعداد معتادان به سه تا چهار ميليون نفر رسيده است.»
وى اضافه كرد : «۵۰ درصد از فرزندان والدين معتاد به مصرف مواد مخدر گرايش پيدا مى كنند كه اين مسأله مى تواند نشان دهنده افزايش اعتياد در بين دختران نوجوان باشد.»
اين كارشناس ادامه داد: « آنچه بايد مورد توجه قرار گيرد نبود مشاركت عاطفى و توزيع مسؤوليت در چنين خانواده هايى است. از طرف ديگر والدين معتاد اولين عامل وارد كردن آسيب بر فرزندان دختر هستند . كه در اين بين مى توان به سوءاستفاده هاى جنسى براى تأمين مواد مخدر ، فروش و قاچاق دختران و پرخاشگرى وضرب وشتم آنان به دليل اثرات مصرف مواد اشاره كرد.»
پيام با اشاره به اينكه چنين رفتارهايى دختران را به سوى بى بند وبارى و فساد سوق مى دهد ، گفت : «مشاركت در گروه همسالان براى نوجوانان مثبت انديشيده مى شود، اما در زمانى كه فرزندان از خانواده بريده اند و صرفاً گروه را براى حل مشكلات خود امن مى بينند نگران كننده مى شود و از سوى ديگر ،به دليل نبود تجربه كافى در اين گروه ، احتمال مورد تهديد قرار گرفتن امنيت روحى و اجتماعى دختران بسيار خواهد بود . »
دكتر »جواد مولوى» ، روانپزشك در اين باره مى گويد : «دخترانى كه در خانواده هاى مبتلا به مواد مخدر زندگى مى كنند از مسائل جبران ناپذيرى رنج مى برند . اين عده ، به دليل احساسات لطيف خود نياز به اطمينان خاطر براى تنها نماندن در زمان سختى و بيچارگى دارند كه قاعدتاً اگر اين حس وجود نداشته باشد كه غالباً هم موجود نيست ، آينده اى ناگوار در انتظارشان خواهد بود . »
وى اضافه كرد : «به طور معمول در مقابل وقايع غير منتظره و خطرناك والدين، حاميان نيرومندى براى دختران محسوب مى شوند تا از آنان در برابر آسيب هاى اجتماعى و خانوادگى مواظبت كنند. اما بيشتر پدران و مادران معتاد وقت خودشان را صرف امور شخصى و درگيرى هاى خود مى كنند و چنين به نظر مى رسد كه علاقه اى براى صرف زمان در رسيدگى به امور خانه و فرزندان ندارند .»
اين روانپزشك ادامه داد : « در اين گونه خانواده ها معمولاً بين والدين نوعى حالت اعتراض ، تحقير و ناسزاگويى وجود دارد كه اين امر سبب ايجاد ترس ، اضطراب ، به وجود آمدن حس تهديد و ايجاد نگرانى در دختران مى شود . از اين رو بتدريج فرزند چنين خانواده اى احساس ناامنى مى كند و به دنبال آن بروز پرخاشگرى در بين دوستان و همسالان سبب از دست دادن آنان شده و جايگزينى اشتباه مى تواند رفته رفته اين عده را به گروه ديگرى سوق دهد كه خود مى تواند منبع ايجاد بعضى از آسيب ها باشد.»
مولوى تصريح كرد : خانواده هايى كه از اعتياد پدر و مادر رنج مى برند خود به خود تعادل عاطفى و روانى را از دست مى دهند كه اين امر باعث به وجود آوردن فشارهاى روحى مضاعف بر اعضا مى شود . در سن حساس نوجوانى افراد براى مقابله با اين تحريكات به يك مركز ثقل و نقطه اتكا نياز دارند تا با استفاده از آن به احساس هويت و شناخت از خود دست يابند و بدين طريق بتوانند در زمانهاى مورد نياز واكنشى مناسب نشان دهند كه در چنين وضعيتى بدترين تأثير ، ابتلا به اضطراب روحى و بحران هويت است . »
به گفته مولوى از اين رو كه اين خانواده به عنوان اولين معلم نتوانسته به خواسته ها و عواطف فرزند خود پاسخ دهد و شخصيت و هويتى منسجم به او ببخشد به طور حتم اين فرد هراز چند گاهى ديدگاههاى دسته اى را مى پذيرد و به آن عمل مى كند كه در نهايت هم نمى داند كداميك با ارزش هاى او هماهنگى دارد بنابراين با تناقضى شديد مواجه خواهد شد .
اين روانشناس افزود : « ابتلاى پدر و مادر به مواد مخدر شخصيت دختر را در اجتماع متزلزل مى كند . حتى در مواردى مشاهده مى شود كه او قربانى هوسرانى هاى خانواده مى شود. »
مولوى گفت : « اين عوامل سبب مى شود فرزندان مأمن عاطفى خود را متوجه بيرون از محيط خانواده كنند كه خود به تنهايى سر آغاز انحرافات بعدى مثل برقرارى ارتباط نامشروع ، فرار از منزل ،خودكشى و ... شود . »
وى ادامه داد : « از سوى ديگر مشكلات اقتصادى كه معمول چنين خانواده هايى است اسباب گرايش دختران به بزهكارى را فراهم مى كند و از آن رو كه خانواده معتاد اكثراً وضع مالى خوبى ندارند، دچار فقر اقتصادى هستند. به ابتذال كشيده شدن دختر در بعضى از موارد براى تأمين هزينه هاى روزمره از قبيل پوشاك يك امر عادى به حساب مى آيد.»
«حميد  روحانى»، آسيب شناس اجتماعى در اين باره مى گويد: « آينده و رقم خوردن سرنوشت هر فردى بسيار حائز اهميت است. نبايد فراموش كرد كه آينده بر روى ستون گذشته استوارشده و شكل مى گيرد . »
وى اضافه كرد : خانواده هايى كه داراى پيوند عاطفى نبوده و به واسطه اعتياد پدر بين والدين نزاع در مى گيرد رشد اجتماعى اين فرزندان با مانع هاى جدى روبرو مى شوند . زيرا الگوى مناسب رفتارى كه با يك ارتباط عاطفى دائم و مثبت پيوند داشته باشد ، وجود ندارد و در چنين شرايطى به طور طبيعى ارزشها كمرنگ و تشخيص درست از غلط در روابط اجتماعى بسيار سخت مى شود.»
روحانى ادامه داد : « خانواده معتاد از نقطه نظر ديگر نيز بر سرنوشت آينده دختر تأثير مى گذارد بيشتر پسران با ازدواج دخترى كه داراى پدران معتاد هستند مخالف اند و اين امر سبب ايجاد حس سرخوردگى و افسردگى در او مى شود. »
اين آسيب شناس افزود :« تأثيرات خانواده اى معتاد تنها محدود به دوران جوانى و نوجوانى نيست، بلكه اثر آن سالها باقى خواهد بود . به طورى كه فرد براى رهايى از شرايط مزبورحاضر به هر انتخاب مناسب يا نامناسبى براى آينده خواهد شد . »
وى تصريح كرد: « دختران از اين رو كه در جامعه با كمبودهايى روبرو و از آزادى  عمل كمترى برخوردارند و اختيار كمترى نسبت به انتخاب درسطح جامعه دارند، به طور طبيعى، با مشكلات بيشترى هم مواجه هستند. »