همزمان با برگزارى نخستين جشنواره فيلم فرهنگ و صنعت ( ۱۹ تا ۲۳ اسفند ماه ۱۳۸۳) و با پيام « محمدمهدى حيدريان» معاون امور سينمايى و سمعى و بصرى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، چهار سينماى « انجمن سينماى جوانان ايران» در سطح كشور افتتاح شد.
سينماهاى « بهمن» مشهد، « صحرا» كرمانشاه، « آزادى» اردكان و « شهر تماشا» گناباد، با مديريت و برنامه ريزى « انجمن» و همكارى و مشاركت « سينماشهر» بازسازى گرديد تا همزمان با برگزارى جشنواره  فرهنگ و صنعت و با نمايش فيلم سينمايى « دوئل» به كارگردانى احمدرضا درويش، افتتاح گرديد.
در اين پيام حيدريان آمده است: در آستانه راه اندازى چهار سينماى انجمن سينماى جوانان ايران در شهرهاى مشهد، كرمانشاه، اردكان و گناباد كه همزمان با برگزارى نخستين جشنواره  فيلم فرهنگ و صنعت صورت مى پذيرد، دست همكارى و يارى خواهى به سوى تمامى مسؤولين فرهنگى و فرهنگ دوست استان دراز مى نمايم.

خواندن يك نثر خوب، بايد مانند شنيدن صداى باران لذت بخش باشد.
جان چيور

گروه فرهنگ و هنر - ساير محمدى: «تاريخ قانيات» عنوان كتابى به قلم شيخ عبدالحسين فنودى است كه با تصحيح دكتر محمود رفيعى از سوى نشر هيرمند اخيراً به بازار آمد. «اسماعيليان پس از مغول» اثر ناديا ابوجمال نيز با ترجمه وى سال گذشته چاپ و منتشر شده است. دكتر محمود رفيعى متولد ۱۳۱۸ بيرجند، دكتراى پزشكى اش را از سوئيس گرفت و تخصص اش را در انگليس. دكتر رفيعى سال هاست كه در دانشگاه تهران تدريس مى كند و در زمينه تصحيح و ترجمه آثارى چون «ديوان لامع» و «زندگى و آثار نزارى قهستانى»، «واژه نامه گويش بيرجند» و «ديوان اشعار شيخ عبدالحسين فنودى» و ... را در كارنامه اش دارد. در زمينه پزشكى نيز كتابهاى «بيمارى هاى دستگاه گوارش» و «طب كودكان نلسون ۱۹۹۲» و «طب اطفال - راهنماى تشخيص و درمان» از جك اينسلى ترجمه و منتشر كرده است.
>  آقاى رفيعى، كتاب «اسماعيليان پس از مغول» اثر ناديا ابوجمال با ترجمه شما منتشر شده، بفرماييد، نقش نزارى قهستانى در تداوم سنت اسماعيلى در ايران چه بود؟
\  مؤلف اين كتاب خانم ناديا ابوجمال، بعد از اين كه خلاصه اى از سير تاريخى تكامل سازمان دعوت اسماعيلى را در اين كتاب تشريح مى كند، به بررسى نقش اساسى اين سازمان و توانا ساختن اسماعيليان ايران براى حراست از هويت مذهبى و همبستگى جامعه اسماعيلى در دوران مغول، مى پردازد. در ميان نويسندگان معتبرى كه مؤلف در اين مطالعه به آثارشان رجوع مى كند، از همه مهم تر شاعر سعدالدين بن شمس الدين است كه به نزارى قهستانى شهرت يافت.دربررسى دقيق آثار نزارى به ويژه سفرنامه كه شرح مسافرت  اش از قهستان به ماوراى قفقاز در حدود ۱۲۸۰ ميلادى است، مؤلف توانسته براى نخستين بار وجود سازمان دعوت و تداوم سنت اسماعيلى در ايران در دوران حكومت مغول را به اثبات برساند.
> «ديوان لامع» مربوط به چه قرنى است و شما براساس كدام نسخه يا كدام منبع آن را تصحيح و منتشر كرده ايد؟
\  اين ديوان متعلق به جد پدرى من است. اين ديوان، نسخه اش در خانواده ما به يادگار بود. اين ديوان را با كمك دكتر مصفا آماده چاپ و انتشار كرديم. لامع شاعرى بود كه در دوران شاه سلطان حسين زندگى مى كرد. يعنى در قرن يازدهم و تقريباً قرن دوازدهم بود. شعرهايش در قالب غزل، قصيده و رباعى بود و در منقبت ائمه اطهار اشعار زيادى دارد.
> جديد ترين كتابى كه منتشر كرده ايد، « تاريخ قانيات» تأليف شيخ عبدالحسين فنودى بود كه تصحيح آن را شما به عهده داشتيد. تاريخ قانيات در چه زمانى نوشته شد؟
\  تاريخ قانيات را شيخ عبدالحسين فنودى در حدود صد سال پيش نوشته بود كه يك روحانى و واعظ، يك شاعر و مورخ هم بوده، درصد سال پيش به اين فكر افتاد كه تاريخ بيرجند و قانيات و نواحى مجاورش را بنويسد و اين شخص با استفاده از منابع مختلف، از زمان حمله اعراب به ايران تا دوران صفويه، تاريخ بيرجند را تدوين كرده بود و به دليل بيمارى در زمان شاه عباس دوم فوت كرد و نتوانست اين تاريخ را ادامه بدهد. من هم تصميم گرفتم آن را تصحيح و منتشر كنم . آن بخش از تاريخ قانيات كه از دوران شاه عباس به اين سو تأليف نشده، مورخان و دانشمندان ناحيه ادامه آن را بنويسند تا تاريخ آن منطقه كامل بشود.

گروه فرهنگ و هنرـ منوچهر نوذرى اين روزها در فيلم «چقدر مى گيرى گريه كنى» به كارگردانى شاهد احمدلو، اولين نقش سينمايى خود را تجربه مى كند.
اين بازيگر، گوينده و دوبلور از سالهاى قبل در عرصه سينما فعال بوده، اما هيچگاه جلوى دوربين سينما ظاهر نشده است. نوذرى حتى در تهيه و توليد چندين فيلم سينمايى نيز نقش داشته اما جلوى دوربين نيامده؛ اما اين بار در كنار شاهداحمدلو قرارگرفته كه او هم نخستين تجربه كارگردانى اش را از سرمى گذراند. او عنوان كرده كه نقشى كه احمدلوى جوان به او پيشنهاد داده است براى بازى بسيار جذاب است.
بيشتر مخاطبين راديو سالها خاطره صداى او را در برنامه هاى صبح راديو در ذهن داشتند و علاقه مندان جدى تر سينما صداى او را به چهره هنرمندان مشهورسينما شنيده بودند. اجراى مسابقه هفته نيز چهره اى ديگر از او به نمايش گذاشت كه در دوره خود سبك مجرى گرى را دستخوش تغييرات كرد. نوذرى اوايل دهه هفتاد عرصه هنر را به دلايلى ترك گفت تا اينكه با مجموعه كوچه اقاقيا به كارگردانى رضا عطاران دوباره به تلويزيون بازگشت. برنامه صندلى داغ با اجراى نوذرى از شبكه دوم پخش مى شود.

برگزيدگان چهارمين جشنواره بين المللى پويانمايى تهران شامگاه روز پنجشنبه در مراسمى معرفى شدند.
در اين جشنواره فيلم هاى نگهد ار پياده مى شم (معين صمدى) جايزه اول، حفره (وحيد نصيريان) و گريز (مهبد بذرافشان) جايزه دوم بخش اصلى مسابقه سينماى ايران را به خود اختصاص دادند.همچنين جايزه ويژه هيأت داوران به فيلم «چت ايرونى» ساخته اميرسحرخيز و جايزه ويژه دبير جشنواره شامل تنديس طلايى و۴سكه بهارآزادى به مجتبى مشيرى بخاطر ايجاد تحول و تنوع در آثار پويانمايى تلويزيونى تعلق گرفت.
هيأت داوران بهترين فيلم با موضوع كودك و نوجوان را به فيلم «ماه بود و روباه» (بابك نظرى) اعطا كرد.هيأت داوران جايزه بهترين فيلم نوآورانه را نيز به فيلم «ائتلاف» ساخته اكبر صادقى و عليرضا كاويان راد، دادند. در ادامه بهترين فيلمنامه به پلاتو (فائز عليدوستى)، بهترين پويانما به انيماتور فيلم، از سيب تا سيب (بهمن نظرى) دريافت كردند و هيأت داوران موسيقى متن فيلم ائتلاف ساخته فردين خلعتبرى را شايسته دريافت بهترين موسيقى متن شناخت. فيلم مرد هزارساله (آزاده شكورى و كاوه لنكانى)، نيز يكى ديگر از جوايز بهترين فيلم را به خود اختصاص داد.انجمن آسيفاى ايران لوح تقدير انجمن را بخاطر فعاليت مستمر در گسترش فرهنگ فيلم هاى پويانمايى ايران در خارج از كشور به نسرين ميرشب اهدا كرد.
در بخش ديپلم افتخار، هيأت داوران ديپلم افتخار خود را به فيلم هاى «زمينى»، (كيانوش عيارى) «بيست و يكم» (محمدنوباغى)، «ژنرال و بادبادك» (محمدعلى سليمانزاده) «غوره» (هاله كاظمى، امين فرامرزيان) نيز اهدا كردند.
هيأت داوران بخش بين الملل چهارمين جشنواره بين المللى پويا نمايى جايزه ويژه هيأت داوران را به فيلم «ائتلاف» ساخته مشترك على اكبر صادقى و عليرضا كاويان راد اعطا كرد.جايزه ويژه دبير جشنواره نيز در اين بخش به فيلم «مردى بدون سايه» ساخته جرج شويزگبل محصول مشترك سوئيس و كانادا تعلق گرفت.
هيأت داوران بخش بين الملل چهارمين جشنواره بين المللى پويا نمايى سه تنديس طلايى را به سازنده فيلم هاى «پسر تولد» ساخته سه يونگ پارك ، محصول كشور ايتاليا، «سفر به مريخ» ساخته خوان پابلو زاراملا محصول آرژانتين و «كوزه گر» ساخته دميترى ولاسوف محصول كشور ازبكستان اهدا كرد.هيأت داوران در اين بخش ۳، فيلم «حلقه» محصول فرانسه ، «دوست عزيز و رفيق لذيذ» محصول ايران و « اولاى فاخته» محصول سوئد را شايسته دريافت ديپلم افتخار شناخت.

وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى، برنامه چهارم توسعه در بخش فرهنگ را نشأت گرفته از تجربه بيست و پنج ساله مديران فرهنگى كشور دانست و بر اهتمام مديران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى براى اجرايى نمودن آن تأكيد كرد.
به گزارش روابط عمومى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، مسجد جامعى در نشست پايانى گردهمايى علمى - توجيهى مديران كل ارشاد با موضوع برنامه چهارم توسعه، نشست ها و مباحث مطرح شده در اين همايش را بسيار مفيد ارزيابى كرد و افزود: تبيين اهداف بلندمدت برنامه چهارم توسعه در بخش فرهنگ از سوى كسانى كه در تدوين آن نقش اساسى داشته اند بر نوع نگاه مجريان اين برنامه بسيار تأثيرگذار خواهد بود.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى تأكيد كرد: سال آينده مصادف با ماه هاى پايانى دولت و پركارترين ماه هاى كارى مديران وزارتخانه است كه طى آن تلاش خواهد شد مجموع فعاليت ها و تلاش هاى صورت گرفته در حوزه فرهنگ و هنر در دوران دولت خدمتگزار خاتمى به مردم و اصحاب فرهنگ و هنر در قالب هاى مختلف از جمله نمايشگاه هاى دستاوردهاى فرهنگى هنرى ۸ ساله در تهران و مراكز استان ها عرضه شود.گردهمايى علمى - توجيهى مديران كل استان هاى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به مدت دو روز در تهران برپا شد . بنابرهمين گزارش مسجد جامعى در شانزدهمين اجلاس عمومى شوراى عالى استان ها با اشاره به كاهش اختصاص درآمد شهردارى ها به كتابخانه ها از ۱‎/۵ درصد به نيم درصد، گفت: بعد از عزادارى حضرت سيدالشهدا(ع) بيشترين موقوفات در كشور ما به كتاب و كتابخانه اختصاص دارد.وى از كتاب و كتابخانه به عنوان نهادهاى قديمى كشور ياد كرد و افزود: بخش عظيمى از گنجينه هاى كتاب در دنيا نسخ شرقى است و كمتر حوزه اى در جهان وجود دارد كه نسخ ايرانى در آن نباشد.مسجد جامعى با اشاره به وجود انواع كتابخانه هاى شبكه اى، تخصصى، عمومى و شخصى در كشور گفت: بسيارى از كتابخانه هاى شخصى ظرفيت تبديل به يك نهاد فرهنگى دائمى را دارند و به عنوان سرمايه و ميراثى گرانبها بايد ازآنها حفاظت شود.

جان گريشام براى نگارش يك رمان جديد پليسى دست به قلم خواهد برد اما اين بار با اين رمان، نوشتن در حوزه ادبيات غير داستانى را تجربه خواهد كرد.
به گزارش آسوشيتدپرس نويسنده «موكل» و ديگر آثار پليسى پر فروش اين روز ها مشغول نوشتن يك اثر واقعى (غيرداستانى) درباره يك زندانى است كه به خاطر جنايتى كه مرتكب نشده است در آستانه كشته شدن قرار مى گيرد. اين كتاب كه هنوز عنوانى براى آن در نظر گرفته نشده در سال ۲۰۰۶ چاپ خواهد شد و ناشر آن بنگاه انتشاراتى «Doubleday Brodway» خواهد بود. به گفته ناشر اين كتاب «استفان رابين» گريشام پس از خواندن مطلبى درباره يك ورزشكار معروف به نام رونالد كيت ويليامسون كه در دهه ۷۰ شهرت داشت به فكر نوشتن اين اثر افتاد.ويليامسون در سال ۱۹۸۶ به جرم كشتن يك زن ۲۱ ساله از اكلاهاما دستگير شد و محكوم به مرگ شد. چند روز مانده به اجراى حكم در سال ۱۹۹۹ يك آزمايش DNA بى گناهى وى را ثابت كرد.

آخرين فيلم عباس كيارستمى دو هفته ديگر در ايتاليا به نمايش عمومى در مى آيد.
به گزارش ايسنا، فيلم «بليت» ساخته عباس كيارستمى، كن لوچ و ارمانوا ولمى كه سال گذشته در ايتاليا توليد شد، چهارشنبه در يك مراسم ويژه به نمايش درآمد. اين برنامه در تالار بزرگ «ائوديتوريوم» شهر رم با استقبال بى نظير مردم برگزار شد.كيارستمى قراراست ماه ژوئن مجموعه عكسهاى خود كه در زمان فيلمبردارى فيلم در ايتاليا گرفته است را در اين كشور به نمايش درآورد.اين كارگردان اعلام كرده كه قصد دارد تابستان ۸۴ فيلمى را در ايتاليا بسازد.

فعاليت اكران و پخش فيلم خارجى در آينده نزديك از بنياد سينمايى فارابى به بخش خصوصى سينماى ايران منتقل مى شود.
منوچهر شاهسوارى مسؤول پخش فيلم هاى خارجى بنياد سينمايى فارابى ضمن بيان اين مطلب به ايسنا، گفت: طرحى طى ماههاى اخير تصويب شد و اقدامات اوليه در فاصله زمانى چند ماه قبل كه به ظاهر فيلم خارجى در شرايط خيلى محدودى اكران مى شد، در حال شكل گيرى بود.
وى با تأكيد بر اينكه رويكرد به فيلم خارجى تغيير كرده است افزود: تصميم گرفتيم فيلم هاى روز جهان را اكران كنيم و همان طور كه اشاره كردم نظام مديريت سينما در بخش معاونت سينمايى پذيرفت آنچه را كه امكان قانونى براى ما وجود دارد به بخش خصوصى واگذار كنيم، مسؤول پخش بين الملل فارابى از فيلم هاى خارجى كه براى اكران سال آينده خريدارى شده است نام برد و گفت: همه، توليدات سال ۲۰۰۴ ميلادى هستند و به نوعى جزو فيلمهاى مطرح در بازار نمايش سينماى جهان در اختيار دفاتر پخش در بخش خصوصى كه مجوز فعاليتشان را از وزارت ارشاد گرفته اند قرار مى گيرد.

عبدالله ناصرى
وقتى صحبت از امنيت ملى مى كنيم، بى درنگ تصويرى از وحدت ملى در ذهنمان نقش مى بندد. همچنين زمانى كه سخن از اقتدار رئيس جمهور مى گوييم، فوراً تصويرى را ترسيم مى كنيم كه برآيند اكثريت جامعه است و اقتدار خود را از قدرت فرد فرد جامعه مى گيرد. اقتدار هرگز به معناى استبداد نيست، زيرا استبداد تجلى برترى اراده و رأى يك نفر يا يك گروه بر تمام جامعه است و اقتدار حكومت دقيقاً به سبب تجلى اراده اكثريت تمام جامعه اخذ مى شود.
جابه جايى دولت فراتر از مشكلات داخلى و تهديدهاى خارجى و حضور مستقيم نظامى آمريكا در دوسوى ايران، اختلافات جناحى و شكل گيرى برخى بن بستهاى سياسى و گاه بعضى دلگيريها و دلسرديها، خرد جمعى را بيش از پيش متوجه حفظ استقلال و يكپارچگى ايران مى نمايد. به تعبير ديگر، دو فاكتور اساسى يعنى بلوغ «عقل جمعى» از يك سو و «تنوع تهديدها و چالشها» از سوى ديگر تلاش جدى براى تقويت امنيت ملى و اقتدار ملى را حكم مى كند. در اين باب شكى نيست و پير و جوان جامعه بر اين ضرورت تأكيد دارند. بنابراين در شرايط كنونى نه تنها همگان به عنوان وظيفه ملى و تاريخى بايد براى تقويت و استحكام هرچه بيشتر وحدت و اقتدار ملى ايران يعنى امنيت فراگير _ در همه سطوح و نه صرفاً قلمرو نظامى _ بكوشند، بلكه بى تفاوتى و بى طرفى گناه نابخشودنى در برابر گذشتگان و آيندگان اين مرز و بوم از هر رنگ و طايفه و نژاد و زبان و دين به شمار مى آيد.
تعريف ما بر اساس آموزه هاى ايران شناختى چنين است. در طول تاريخ هرگاه انسجام ملى يا اقتدار ايران اندكى به سستى گراييده، قطعه اى از اين سرزمين الهى با خون و اشك و چكمه جدا شده است.
اگر پس از سده هاى تاريخ پر فراز و نشيب، ايرانيان توانستند از تماميت ارضى خود در برابر اشغالگران و مهاجمان در حمله عراق دفاع كنند و نگذارند كه ذره اى از ايران جدا شود يا در اشغال بماند، به مدد وحدت ملى و بركت اقتدار شكوهمندى بود كه ترك، كرد، عرب، فارس، بلوچ، مسلمان، مسيحى، زرتشتى و كليمى آن را سامان داده بودند. وحدتى كه امام خمينى (و به تعبير يكى از متفكران اروپايى، تنها رهبر ملى واقعى منطقه) به بركت معنويت دينى ايجاد كرد و اقتدارى كه همه ايران در آن شركت جست.
اگر الگوى مكتوب وحدت و اقتدار را قانون اساسى يعنى منشور ميثاق ملى بدانيم و تجلى عملى آن را پيروزى منسجم دفاع در برابر تهاجم عراق ارزيابى كنيم، ديگر نبايد به دنبال معيارها و عوامل انسجام و امتداد ايران در لابه لاى تئورى ها و نظريه پردازى هاى جهانى بگرديم.
قانون اساسى در همه قلمروها، از آزادى بيان و انديشه گرفته تا چگونگى مشاركت مردم، از حقوق فراگير و يكسان اقليت هاى دينى به عنوان ايرانى تا حقوق ويژه و خاص دينى خود، از مطالبات و توقعات همه ايرانيان گرفته تا نيازهاى پاره فرهنگهاى كرد و بلوچ و عرب و نظاير آن، همه و همه بيانگر تئورى كاربردى «وحدت فراگير ملى» براى استقلال و توسعه و اقتدار است. آنچه كه امروز بايد به شدت مورد توجه همه جناحهاى سياسى و حتى نامزدهاى انتخاباتى باشد، نگاه قانون اساسى از حيث محتوا و از حيث ادبيات است. ادبيات قانون اساسى همگرايى محبت آميز فداكارانه همه ايرانيان را پايه ريزى مى كند و محتواى آن تداوم همگرايى را. افلاطون مى گويد: تغيير در يك نت سرود ملى، تغيير در هويت را سبب مى شود. تغيير در ادبيات همگراى قانون اساسى قطعاً مى تواند تغيير در هويت يا يكپارچگى و اقتدار ملى را سبب شود.
شور انتخابات فرو مى نشيند، اما تغيير در گفتمان و در مرحله محدودتر تغيير رنگ تخاطب، در ذهنها باقى مى ماند و اثر خود را باقى مى گذارد. چه خوب است كه در تبليغات انتخاباتى مثل قانون اساسى، ادبياتى همگرا و انسجام بخش و شفاف و آزادمنشانه را از نامزدها بشنويم و برنامه هايشان نويد دهنده تحقق كامل روح آن باشد. باور كنيم كه پس از ۲۷ سال مردم به بلوغى از شناخت و آينده نگرى و قضاوت رسيده اند كه ديگر جملات هيجانى باعث اتخاذ تصميمات هيجانى نشود.