|
پرسه در دنياى كارت تبريك هاى نوروزى
عيد من، عيد تو
عيد همه مبارك
|
|
|
داريوش منزوى
چندروزى بيشتر به نوروز نمانده و يك سنت قديمى خيلى از آدم ها را وامى دارد كه سرى به كتابفروشى ها بزنند، كارت پستالى بخرند و براى دوستان و آشنايان بفرستند. مدير يك كتابفروشى قديمى در خيابان جمهورى مى گويد: «با اين كه هنوز هم مردم براى خريدن كارت پستال به سراغ ما مى آيند ولى هجومشان اصلاً قابل مقايسه با آن سالها نيست.»
منظور او از به كار بردن واژه «آن سالها» اشاره به ساليانى نه چندان دور است كه نه اينترنتى در كار بود نه موبايلى و نه اس ام اسى. سالهايى كه تنها راه براى تبريك گفتن به يك دوست يا خويشاوند تنها فرستادن يك كارت پستال بود.
فقط حدود بيست سال پيش كارت پستال هاى فراوانى را مى شد در بازار يافت كه تنها پنج ريال قيمت داشتند و مى شد گوشه خيابانها روى بساط دستفروش ها آنها را پيداكرد. كارت پستال هاى شيك تر گران تر بودند. حتى كارت پستال هاى سه بعدى هم بود كه مثلاً آدم داخل آن با عوض كردن زاويه، چشمك مى زد. اما حالا كارت پستال ها به شكل و شمايلى تقريباً شبيه هم رسيده اند. طرح مينياتورها، مناظر طبيعى و يا كاريكاتورهايى با جملات طنزآميز از رايج ترين كارت تبريك هاى نوروزى هستند. فروشنده كتابفروشى «ماهى سياه» در شرق تهران معتقد است كه بيشترين مشترى كارت تبريك هايش جوانهاى ۱۶تا ۲۶ساله هستند كه بعضى از آنها ترجيح مى دهند به سراغ كارت هاى خارجى بروند چون هم كيفيت بهترى دارند و هم طرح هاى متنوعى. او بيش از بيست نوع كارت پستال خارجى را نشانم مى دهد كه بيشتر شبيه يك غافلگيرى گرافيكى هستند. يعنى وقتى آنها را بازمى كنى يا برايت موزيك مى زنند يا مثلاً يك خرگوش دستهايش را بازمى كند و از تو مى خواهد كه در آغوشش بروى! با اين حال كارت تبريك هاى ايرانى هم مشتريان خودش را دارد و بخاطر ارزانى بيشتر مورد توجه قرارمى گيرد. ولى متأسفانه سالهاست كه اتفاق خارق العاده در اين زمينه نمى افتد. بسيارى طرح ها تكرارى است و خيلى هاى ديگر هم چنگى به دل نمى زند.
صنعت امروز
صنعت الكترونيك اين روزها همه جاى دنيا را گرفته است. به نظرمى رسد بدون حضور اينترنت ديگر زندگى شهرى امكانپذير نيست. اينترنت راه هاى خودش را پى مى گيرد و آيين هاى ويژه اش را مى آورد. آيين هايى كه رفته رفته به رسم هاى مدرن تبديل مى شوند. در اين ايام يكى از پرمراجعه كننده ترين سايت هايى كه جوانان ايرانى به سراغش مى روند سايت هايى است كه e-card ارسال مى كنند. كارت تبريك هايى متنوع كه حتى شكل هاى ايرانى اش را هم مى توان در اينترنت پيداكرد. حالا ديگر جوانهاى آشنا با اينترنت سنت قديمى ارسال كارت تبريك را با صنعت الكترونيك پيوند مى دهند. البته يادتان باشد اگر كارتى به ميلتان آمد حتماً درباره سلامت آن مطمئن شويد و بعد بازش كنيد، چون ويروس ها علاقه زيادى به اقامت در دل كارتهاى الكترونيكى دارند.
قديم تر ها كارت پستال ها فقط در ايام نوروز كاربرد نداشتند بلكه يك جور وسيله سريع ارسال پيام هاى كوتاه هم بوده اند. يعنى وقتى كسى به سفر مى رفت - مخصوصاً سفرهاى خارجى- بلافاصله بعد از رسيدن چندخطى پشت يك كارت پستال تك برگ مى نوشت و پست مى كرد. اما امروز ديگر كسى را نمى بينيد كه چنين كارى بكند. كافيست موبايلش را بردارد و...
كلكسيون كارت
شما كارت پستال هايتان را چه كار مى كنيد؟ شرط مى بندم بيشترتان چند روز آن را نگه مى داريد، مرتب تماشايش مى كنيد و بعد كه دلتان را زد مى اندازيدش دور. ولى باور كنيد اگر آنها را نگه داريد بعد از سالها برايتان ارزش خارق العاده اى پيدا مى كنند و به روزهاى بسيار دور بازمى گردانندتان. در بسيارى از كشورهاى اروپايى مى توانيد مغازه هايى را پيداكنيد كه كارشان فقط فروش كارت پستال هاى قديمى است. كارتهايى كه مثلاً قدمتشان به سالهاى جنگ جهانى اول برمى گردد و مثلاً يك سرباز فرانسوى از الجزيره آن را براى نامزدش در پاريس فرستاده است. سرزدن به اين مغازه ها و زير و رو كردن كارت پستالها واقعاً لذتبخش است. حالا كه اين مطلب را خوانديد كمى با خودتان فكر كنيد. امسال براى چه كسانى كارت تبريك مى فرستيد؟ از چند نفر كارت تبريك دريافت مى كنيد؟ با كارت تبريك هاى كاغذى بيشتر حال مى كنيد يا با e-card؟ و سرانجام...چه بلايى سرمجموعه كارت هايتان مى آوريد؟... راستى ! «اين عيد سعيد باستانى را به شما و خانواده محترم تبريك گفته از درگاه ايزدمنان سلامت و سعادت برايتان آرزومنديم.»
|
