هوچى Alarmist: هر دانشمند بلندپايه اى كه به خطر گرم شدن كره زمين توجه نشان مى دهد.
متحدان Allies: آن دولتهاى خارجى كه آنچه را جمهوريخواهان مى خواهند، مى پذيرند و به آن عمل مى كنند، حتى اگر براى ملتهاى خودشان زيان آور باشد.
منابع انرژى جايگزين: مناطق جديدى جهت حفارى براى نفت وگاز
منافع آمريكا: هر چيزى كه به نفع نيازهاى مالى، امتيازات و ثروتهاى شركتهاى بزرگ آمريكايى باشد، حتى به قيمت حذف كامل منافع ملت آمريكا.
توضيح و روشنگرى: تكرار دروغها.
مبارزه طبقاتى: هر كوششى براى افزايش حداقل دستمزدها.
دولتهاى ائتلافى: يكى دو كشورى كه رهبران آنها كلاه سرشان رفته است، براى حمايت از عمليات غيرقانونى، غيرلازم و نسنجيده ايالات متحده تحت فشار قرار گرفته ويا تطميع شده اند.
خسارتهاى جانبى: اين امر برمى گردد به دههاهزار مردم بى گناهى كه هم در افغانستان و هم در عراق وحشيانه با سلاحهاى آمريكايى كشته شده اند اگرچه آمريكاييانى كه در اين جريانهاى جنگى كشته شده اند، قربانى به حساب مى آيند.
مجرم: هركس، آمريكايى يا غيرآمريكايى كه با برنامه هاى جمهوريخواهان مخالفت كند.
دموكراسى: حكومتى به وسيله ثروتمندان و براى ثروتمندان، كه در آن هر كارى انجام شود، براى منافع شركتهاى بزرگ ايالات متحده است كه كنترل حكومت را در دست دارند. اين نوع حكومت از لحاظ تكنيكى به عنوان پلوتوكراسى (حكومت ثروتمندمدار) شناخته مى شود. دموكراسى همچنين به مفهوم يك دولت دست نشانده هم هست كه به دقت به وسيله طرحهاى سياسى منصوب شده باشد تا ملتى را زير كنترل كامل شركتهاى بزرگ آمريكايى درآورد مانند دموكراسى در عراق.
هم پيمان دموكرات: هر كشور پادشاهى، ثروتمدار، جرگه سالار ياديكتاتورى كه پشتيبان هدفهاى سياسى و اقتصادى آمريكا باشد.
ديپلماسى: راهكارى كه باعث مى شود مردم به آنچه شما مى خواهيد، اعتقاد داشته باشند و آنچه را كه شما مى خواهيد ببينيد، ببينند.
بهبود اقتصادى: وقتى كه از هر ۵نفر مهندس نرم افزار، كه مشاغل داراى حقوق بالاى خود را از دست داده اند، ۳نفر آنها بتوانند كار نيمه وقتى در يك فروشگاه بيابند.
تقلب انتخاباتى: شمردن تمامى آرا.
فاكس نيوز: دفتر مطبوعاتى كاخ سفيد.
مبارزان راه آزادى: جوانان خارجى كه با راهنمايى عاملان و جاسوسان آمريكايى، سعى در براندازى حكومتهاى شان دارند؛ نظير نيكاراگوئه، گواتمالا، شيلى و چندين كشور ديگر.
سيستم بازار آزاد: حق بى چون و چراى سوداگران براى توليد كالايى و فروش آن به هر قيمتى. چنين توليداتى ممكن است شامل تفنگ و سلاحهاى مهلك باشد و يا ترويج پورنوگرافى (هرزگى) و يا نمونه هاى خشونت هاى تاريخى براى نمايش در تلويزيون.
رشد: توجه به حذف ماليات ثروتمندان. براى كسرى بودجه چه اتفاقى مى افتد وقتى جمهورى خواهان ماليات از ثروتمندان نمى گيرند؟
جنگل سالم: جنگلى كه هيچ درختى در آن نمانده باشد.
شورشى: عراقى هاى مسلح يا غيرمسلح، پرخاشجو يا غيرپرخاشجو كه خواهان پايان يافتن انفجار راكت و گلوله باران و پايان بخشيدن به اشغال عراق هستند، بدون درنظر گرفتن سن، جنس يا وابستگى هاى سياسى.
دادگاه بين المللى رسيدگى به جنايت ها: اگرچه اين دادگاه مورد حمايت سازمان ملل متحد است، جمهوريخواهان مخالف آنند، زيرا نمى خواهند هيچ ارگانى بالاى سرشان باشد و به آنها ديكته كند چه چيز درست و چه چيز نادرست است يا چه چيز اخلاقاً پذيرفتنى است و كدام قانون بين المللى بايد مورد ملاحظه قرار گيرد. آنچه جمهوريخواهان مى گويند، هميشه بايد نظر قطعى و نهايى باشد.
كمكهاى نظامى: راه ايجاد و ترويج سلاحهاى مرگبار كه سودآورترين سوداى همه شركتهاى بزرگ آمريكايى است، بدون درنظر گرفتن اينكه اين امر براى صلح و امنيت كشورى كه اين كمك ها را دريافت مى كند، زيانبار است.
قدرت نظامى: اين امر براساس اين باور است كه با پيشرفته ترين و پيچيده ترين و ويران كننده ترين سلاحها مى توان كشورى را در امان قرار داد. هر چيز ديگرى در درجه دوم اهميت و موضوعى فرعى درنظر گرفته مى شود، از جمله مراقبتهاى بهداشتى و درمانى و آموزش و پرورش مردم.
رسانه هاى خبرى: خائنان نخبه گراى بى بندو بارى كه بر آزاديخواهى تعصب دارند و بايد جمهوريخواهان را به حال خود بگذارندتا آنها بتوانند كارهاى خداپسندانه خود را پشت درهاى بسته و در آرامش به انجام برسانند.
ميهن پرستى: اين امر به كلى بستگى به اطاعت كوركورانه و عمل كردن به آنچه رهبران جمهوريخواه ديكته مى كنند، دارد اگر آنها به سربازان آمريكايى دستور بدهند به شهرى وارد شوند و تمام كسانى را كه بر سر راه خود مى بينند، بكشند از جمله كودكان، زنان، افراد مسن و بيمار را، اين اعمال فجيع، عملياتى ميهن پرستانه درنظر گرفته مى شوند.
اصلاح تأمين اجتماعى: دادن تأمين اجتماعى به دست شركتهاى خصوصى كه هدفشان كمك به آمريكاييان نيست، بلكه سركيسه كردن آنان است تا جايى كه تنها بتوانند در حد بقاى خود چيزى دريافت كنند.
فرد مشكوك: كسى كه برنامه هاى جمهوريخواهان رامورد انتقاد قرار مى دهد.
قربانيان تروريسم: اين امر تنها اشاره دارد به ۳۰۰۰نفر آمريكايى كه در برج هاى دوگانه نيويورك به وسيله عاملان خارجى كشته شدند و شامل دهها هزار نفر مردم بى گناهى كه در عراق و افغانستان با سلاحهاى مرگبار آمريكايى كشته شدند، نمى شود.
منبع: Information Clearing House
ترجمه: پوراندخت مجلسى

م.ا. امينيان
جامعه اطلاعاتى آمريكا و به ويژه آژانس اطلاعات مركزى سيا در نتيجه موفقيت حملات يازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ در قلب خاك اين كشور، در طول چند سال گذشته شاهد انتقادات، تحقيقات و توصيه هاى مختلفى بوده است.
كنار رفتن جورج تنت كه با روى كار آمدن جورج بوش، كرسى خود در رأس جامعه اطلاعاتى آمريكا را از دست نداد و توانست رياست آغاز شده در دوران رياست جمهورى «بيل كلينتون» از حزب دموكرات را در دوران حاكميت جمهوريخواهان نيز ادامه دهد؛ خود يكى از تبعات حملات ياد شده بود.
انتصاب «پورتر گاس» كه خود زمانى در صف جاسوسان خدمت كرده و سپس لباس نماينده قوه مقننه را به تن كرده بود، يكى از انتصاباتى بود كه از تلاش براى وارد كردن «سيا» به «دوره اى ترميمى» حكايت داشت.
اما با ورود گاس به ساختمان مركزى سيا در «لانگلى»، (ويرجينيا)، شمارى از چهره هاى مهم مديريت ميانى آن سازمان، در اعتراض به برنامه كارى مورد نظر رئيس جديد، پيروى از تنت در تقديم استعفا براى پرداختن بيشتر به« امور خانوادگى»(!) را در دستور كار قرار دادند و رفتند. كمتر كسى تصور مى كرد كه دستگاه اطلاعاتى آمريكا شاهد چنين سالهايى از حاكميت هراس و شرمندگى و غافلگيرى هاى پياپى باشد.
از اين منظر، جامعه اطلاعاتى آمريكا كه بواسطه فقدان همكارى، مشاركت و توزيع در ميان اعضاى جامعه، از كشف حملات شبكه القاعده بازماند و در خصوص نحوه تصويرسازى براى سياستگذاران در قضيه سلاح هاى ادعايى در زرادخانه صدام، همچنان مورد انتقاد قرار دارد، مى رود كه ضرباتى جدى را در اعماق لايه هاى خود شاهد باشد.
علت استمرار اين آسيب پذيرى ها چيست؟ مردان عالم اطلاعاتى در آمريكا خود را در وضعيتى مى بينند كه سياستمداران پس از هر شكست، ميدان مانور آنان را تنگ و تنگ تر كرده اند. اما اين يك روى سكه است كه به عوامل بيرون از جامعه اطلاعاتى مربوط مى شود. روى ديگر سكه، به ضعف هاى درون جامعه ياد شده بازمى گردد. در يك دسته بندى كلى، مى توان رئوس مشكلات را چنين برشمرد:
۱- غفلت از نيازمندى هاى نسل جديد تحولات جهانى و شناسايى منابع بالقوه تهديد (اشكال اصلى) پس از فروپاشى اتحاد شوروى سابق و پايان جنگ سرد
۲- غفلت از جمع آورى و حضور اطلاعاتى در حوزه هاى مختلف
۳- اتكاى بالقوه خطرناك روى متحدان آمريكا براى دريافت اطلاعات
۴- غفلت از واقع گرايى در تحليل و مصلحت طلبى سياسى (تنظيم محصول نهايى با تمايل مصرف كننده)
تمامى زواياى فوق در غافلگير شدن سيا در مقابل ظهور شبكه هاى ضدآمريكايى (كوتاه، ميان و دوربرد) و نيز فضاحت اطلاعاتى در قضيه نحوه مشاوره دادن به سياستمداران در قضيه عراق قابل مشاهده است. وجود اين نقاط ضعف در مورد نگاه و اقدامات احتمالى واشنگتن در خصوص ايران نيز قابل بررسى است. اين نكته اى است كه يك كميته بيش از يكسال روى آن مطالعه كرده و قرار است در پايان ماه جارى ميلادى نتايج كار خود را به طور محرمانه به رئيس جمهور ارائه كند و يك نسخه كلى از آن نيز براى عموم منتشر شود.
نشست هاى اوليه حاكى از آن است كه دستگاه اطلاعاتى آمريكا در مورد ايران، وضعيت چندان بهترى نسبت به داده هايش در مورد عراق در اختيار ندارد و در نوعى كورى اطلاعاتى به سر مى برد. اين وضعيت آنجا بيشتر آزاردهنده مى شود كه با توجه به اتكاى بيش از اندازه روى اطلاعات از پيش پخته شده و هدفدار مخالفان صدام، واشنگتن در فرداى فتح عراق، نه سلاح كشتار جمعى در عراق پيدا كرد و نه شاهد آغوش باز عراقى ها بود و تلفات ارتش اين كشور نيز در مسير ظاهراَ بى توقفى حركت كرده است.
دولت جورج بوش تاكنون چند اقدام بنيادين را براى كمك به حل مشكلات انجام داده است. نخست آنكه، موجوديتى به نام اداره ملى اطلاعاتى ايجاد شده كه رياست آن را به «جان نگروپونته»، سفير آمريكا در عراق و سفير سابق در سازمان ملل متحد، سپرده شده است. انتصاب اين ديپلمات ورزيده ۶۵ ساله از ديد ناظران امور اطلاعاتى آمريكا به ديده تمايل بوش به وجود يك رئيس قاطع در رأس تشكيلات جديد تفسير مى شود. اين قاطعيت آنجا بيشتر به كار مى آيد كه دونالد رامسفلد بخواهد تسلط سنتى وزارت دفاع (پنتاگون) بر بودجه و عملكرد چند بازوى مهم جمع آورى الكترونيك را دستمايه كاستن از ميدان مانور تشكيلات جديد قرار دهد. بر اساس اين فرمول، رئيس سيا ديگر رئيس جامعه اطلاعاتى آمريكا با حدود ۱۵ سازمان مختلف نخواهد بود.
با اين تغييرات، به نظر مى رسد نقطه ضعفى ساختارى ترميم شده و تلاش شده تا ساختار جامعه اطلاعاتى در مسير روزآمدى حركت كند، اما اين حوزه مانند اداره امنيت داخلى نيست كه «تام ريج» در رأس آن قرار داده شد. گاس و نگروپونته و ساير بازيگران عرصه حساس اطلاعات در آمريكا تا جبران نقطه ضعف ها در حوزه نيروى انسانى و تحليل، با مشكلاتى مواجهند كه به راحتى نمى شود بر آنها فائق آمد.
وجود همين نقاط ضعف باعث مى شود تا هزينه تكرار اشتباهات سالهاى اخير براى كاخ سفيد فراتر از نقطه تحمل منابع و ظرفيت هاى عملگرايانه و سياست جهانى قرارگيرد. اين برداشت به نوبه خود باعث كندى حركت سياسى- استراتژيك واشنگتن در حوزه هايى مى شود كه شايد تمايلاتى براى انجام برخى يكه تازى ها در آنها وجود داشته باشد. بديل اين احتياط ورزى آن است كه توسل به منابع اطلاعاتى مسأله دار براى توجيه فورى سياستها صورت گيرد. اين نهايت بلاهت در نزد مردان كاخ سفيد خواهد بود. به نظرم نگرانى كنونى نزد واقع گرايان آن است كه جامعه اطلاعاتى آمريكا نتواند خود را با تغييرات سريع تطبيق دهد. حاكميت نوعى ايدئولوژى بر ذهنيت بوش و حركت آرمانگرايانه نومحافظه كاران بر دامنه اين اشكال مى افزايد.