بندر بين خود و امير عبدالله كلمه رمزى را قرار داده بود تا در مواقع ضرورى به او اطلاع دهد. او نمى دانست كه آيا عبدالله اين كلمه را به خاطر دارد يا خير. كلمه رمز آنان «رودا» به معناى منطقه اى در خارج از رياض بود. بندر با تلفنى كه در ماشينش داشت به عبدالله تلفن كرده و گفت: «هواشناسى پيش بينى كرده است كه امشب باران سختى در رودا خواهد باريد». عبدالله نيز در پاسخ گفت: «درسته، مطمئنى؟»
بندر در پاسخ گفت: «كاملاً اطمينان دارم». و سپس براى عبدالله توضيح داد كه آمريكايى ها توانمندى ها و ماهواره هاى زيادى دارند و مى توانند هوا را به خوبى پيش بينى كنند. عبدالله گفت: «يك بار ديگر آن چه را گفتى تكرار كن». و بندر تكرار كرد.
عبدالله نفس عميقى كشيد و گفت: «خداوند تقدير خوبى را براى ما مقرر كرده است». سپس با صداى بلند پرسيد: «آيا مى دانى توفان چه زمانى قرار است اتفاق بيفتد؟».بندر نگران آن بود كه يكى از سفارتخانه هاى خارجى بر روى او كار امنيتى و تلفن او را شنود كند. بنابراين گفت: «قربان، من نمى دانم، بهتر است تلويزيون را نگاه كنيد».
رئيس جمهور بعدها آن روز را به خاطر مى آورد: «روز طولانى بود، من رفتم بالا، اما نمى توانستم بخوابم. نزديك به ۱‎/۵ ساعت اين گونه گذشت». او نمى خواست تا زمانى كه بمب افكن ها اهداف خود را مورد حمله قرار نداده اند، چيزى بگويد. «مى خواستم يك خواب كوتاه داشته باشم». او يك بار ديگر به رايس تلفن كرد. هيچ خبرى نبود.
او سعى مى كرد تا بخوابد، يا چيزى بنويسد، يا اين كه سر خود را به كارى مشغول كند. دوباره به رايس تلفن كرد. رايس گفت: «آقاى رئيس جمهور، ما گزارشى از شخصى در آن منطقه دريافت كرديم. كاميون به مقصد رسيده است». بوش گفت: «آيا بچه ها در كاميون  بوده اند؟» بوش در لحظه اى قرار داشت كه ديگر هيچ راه برگشتى وجود نداشت. به دنبال پرواز بمب افكن ها، ۳۶ موشك كروز نيز پرتاب شده بود. آنان تعداد موشك هاى كروز را دو برابر كرده بودند. موشك هاى كروز كه نزديك به يك ساعت قبل به سمت مزرعه دورا پرتاب شده بودند، فاقد مكانيسم خود تخريبى بودند و به همين جهت نمى شد جلوى آن را گرفت. رايس پاسخ داد: «خير، او اعتقاد دارد كه يكى از كاميون ها حامل صدام بوده است».
يك ساعت بعد، رئيس جمهور به اووال آفيس رفت و مشغول مطالعه گزارش شد. او يك لباس ورزشى به تن كرده بود، دقيقاً همان چيزى كه گرسون از ديدن آن شاد مى شد. تغيير شكل او از حالت يك آدم جدى به اين شكل واقعاً جالب بود. پس از مدتى او كار مطالعه خود را در اوول آفيس پايان داد.
آرى فلچر احساس مى كرد شرايط غير عادى است. ملاقات هاى طولانى، به ويژه افرادى كه دور و بر اعضاى شوراى امنيت را گرفته بودند و در ميان آنان چهره هاى ناآشناى زيادى بودند. او تا به امروز اين همه ارتباط تلفنى در اتاق وضعيت نديده بود. بنابراين احساس كرد كه بايد با احتياط كامل عمل كند. به طور طبيعى او در پايان هر روز بايد با خبرنگاران كاخ سفيد ملاقات مى كرد و به آنان اطلاع مى داد كه خبر جديدى وجود ندارد.
درنهايت كارد، فلچر را به اتاق خود آورد. كارد گفت كه جنگ امشب آغاز مى شود. البته اين تنها مراحل اوليه جنگ است. ما قرار است نقطه اى را مورد هدف قرار دهيم و جنگنده هاى استيلت براى هدف قرار دادن آن به پرواز درآمده اند.
فلچر پرسيد: «آيا چيز ديگرى هم به داخل عراق فرستاده ايم؟». كارد در پاسخ گفت: «هر آن چه را كه لازم بود، به تو گفتم. جنوب بغداد هدف قرار خواهد گرفت و پايگاه هاى ضد هوايى عراق نيز به زودى منهدم خواهند شد.» رايس، كارد، بارتلت و فلچر در اتاق رايس دور تلويزيون جمع شدند. در ساعت ۹‎/۳۰ گزارش هايى رسيد مبنى بر اين كه آژير حمله هوايى در بغداد به صدا درآمده است. ضد هوايى ها نيز به سرعت شروع به شليك كرده اند. رايس به فلچر گفت: «نوبت تو است».
فلچر در ساعت ۹‎/۴۵ در اتاق خبرنگاران حاضر شده و گفت: «مراحل آغازين عمليات خلع سلاح رژيم عراق آغاز شده است. رئيس جمهور در ساعت ۱۰‎/۱۵ براى مردم سخنرانى خواهند كرد».
مايرز به هادلى گزارش داد كه هواپيماهاى اف-۱۱۷ با موفقيت هدف را بمباران كرده اند، اما خلبانان هنوز از كشور عراق خارج نشده اند.

• ترجمه و تنظيم: ف.م.هاشمى
در طول چند قرن اخير، يكى از عوامل مؤثر در سرنوشت بسيارى از كشورها، «گروه هاى شبه نظامى» بوده است. گروه هايى كه بدون برخوردارى از حمايتى قوى و تنها به پشتوانه بخشى از مردم فعاليت مى كنند.
گروه هاى شبه نظامى به رهبرى زاپاتا، چه گوارا، دانيل اورتگا و فيدل كاسترو از جمله اين گروه ها بودند كه در اين راه براى مقاصد خود مبارزه كردند، اگر چه برخى از آنان در اين راه جان خود را نيز فدا كردند.
در طول صد سال اخير در منطقه خاورميانه نيز گروه هاى شبه نظامى بسيارى پا به عرصه نهاده اند كه در اينجا به سراغ برخى از آنها رفته ايم تا با آنان بيشتر و بهتر آشنا شويد.

۱ـ جماعت التوحيد و الجهاد
گفته مى شود «جماعت التوحيد و الجهاد» ، تحت  رهبرى «ابومصعب الزرقاوى» قراردارد.
«زرقاوى» يك مسلمان سنى مذهب اردنى است كه روابط بسيارنزديكى با «القاعده» دارد. او به اتهام انجام چندين عمليات تروريستى عليه نيروهاى آمريكايى مستقر در عراق، تحت تعقيب است.
اين گروه، اخيراً يك شهروند آمريكايى مستقر در عراق را سربريد و نوار ويديويى آن را براى اطلاع جهانيان منتشركرد.
گروه «زرقاوى» اميدوار بود با اين كار، خشم و مخالفت افكارعمومى آمريكا و جهان را عليه نيروهاى اشغالگر عراق برانگيزد.
عنوان اين نوار ويديويى «سربريدن يك آمريكايى توسط الزرقاوى» بود. دراين نوار، «نيكلاس برگ» شهروند ۲۶ ساله آمريكايى برروى زمين زانوزده است و يك مرد نقابدار بيانيه اى را مى خواند كه به موجب آن «نيكلاس برگ» در پاسخ به بدرفتارى آمريكا با زندانيان زندان «ابوغريب» ، اعدام مى شود. سپس مرد ديگرى درحالى كه يك دشنه بزرگ در دست دارد، آن را زير گلوى «برگ» مى گذارد و سر او را مى برد. مردان درحين انجام اين عمل، فرياد الله اكبر سرمى دهند. سپس قاتل، سرقربانى را جلوى دوربين مى گيرد.
«ابومصعب الزرقاوى» روابط بسيار نزديكى با گروههاى «اثبات النصر» و «حزب الله» دارد. او علاوه بر اينكه كمكهاى مادى و مالى عظيمى كه به عمليات ضدآمريكايى درعراق مى كند، درعمليات متعدد تروريستى نيز شركت داشته، تروريستها را آموزش داده، هسته هاى تروريستى تشكيل داده و به جابه جايى تروريستها در سطح دنيا كمك مى كند. يكى از عمليات بزرگ او، ويران كردن سفارت اردن در بغداد بود.
«زرقاوى» تروريستهاى خود را دراردوگاههاى «القاعده» آموزش مى دهد.
اگرچه پايگاه «زرقاوى» در عراق و پايگاه «القاعده» در پاكستان است، اما اين دو گروه روابط بسيارنزديكى با يكديگر دارند.
در ،۱۹۹۹ جمع بزرگى از نيروهاى «زرقاوى» راهى افغانستان شدند و بسيارى از آنها در اردوگاه «الفاروق» ازسوى القاعده آموزش ديدند. سپس «الزرقاوى» اردوگاه آموزشى خاص خود را در «هرات» تأسيس كرد. وقتى نيروهاى آمريكايى، رژيم طالبان را از قدرت خلع كردند، «الزرقاوى» ، اردوگاه خود را به شمال شرقى عراق منتقل كرد.
دراين زمان، روابط نزديكى ميان عوامل «زرقاوى» و «اثبات النصر» برقرارشد. در اكتبر ،۲۰۰۰ «زرقاوى» به دليل مشاركت در بمب گذارى هتل Radisson,SAS امان و چندين حمله ديگر به اتباع آمريكايى، اسرائيلى و مسيحى در اردن، غياباً محاكمه و به مرگ محكوم شد.
درنيمه سال ،۲۰۰۱ «زرقاوى» از هرات به قندهار رفت. بالاخره با كمكهاى بى دريغ «حزب الله» و برخى ديگر از گروههاى فلسطينى و عرب پاى «زرقاوى» از اوايل سال ۲۰۰۲ به فلسطين نيز بازشد.
«زرقاوى» درمه۲۰۰۲ از شمال غربى عراق به بغداد آمد و قريب دوماه در پايتخت بغداد به معالجه خويش پرداخت.
در ۲۸ اكتبر ۲۰۰۲ «لورنس فالى» يكى از ديپلمات هاى آمريكايى مقيم اردن ازسوى عوامل «زرقاوى» ترور شد.
دو تن از افرادى كه دراين ترور شركت داشتند «سالم سعد» و «سالم بن سوايد» از اعضاى «القاعده» بودند و براى طراحى و اجراى اين ترور، بيش از پنجاه هزار دلار دريافت كردند.
اخيراً «سوايد» كه يك ليبيايى الاصل است توسط مقامات اردنى دستگيرشد.
«زرقاوى» درمدت اقامت خود درعراق، مقادير بسيارى سلاح سبك و سنگين را به داخل خاك اردن قاچاق كرد. «التوحيد» نام يك جنبش سنى مذهب است كه در اردن ريشه سنتى دارد و «زرقاوى» نيز نام جنبش خود را ازآن گرفته است.
او نيز مانند «بن لادن» ، جهاد امت اسلام را عليه مشركان و صليبيون در سراسرجهان تبليغ و ترويج مى كند.
در اوايل سپتامبر ،۲۰۰۱ «زرقاوى» با يكى از ياران نزديكش به نام ABU DHESS كه مقيم آلمان است در ايران ديدار كرد و از او خواست كه حمله عليه اتباع و تأسيسات يهودى و اسرائيلى را درخاك آلمان شدت بخشد.
دولت آلمان اخيراً اعلام كرد كه «شادى عبدالله» ، كه روابط نزديكى با ABU DHESS دارد، دستور داشته اهداف بالقوه را درخاك آلمان شناسايى كرده و سلاحهاى موردنياز خود را نيز از «جمال مصطفى» مسؤول هسته سازمان در دوسلدورف دريافت كند.
اما، قبل از اين كار، او به همراه «جمال مصطفى» ، ABU DHESS، «اشرف النجمه» و «اسماعيل شلبى» از سوى پليس آلمان دستگيرشدند و هم اكنون همگى در زندان به سرمى برند.
در ۱۷ اكتبر ،۲۰۰۴ گروه «الزرقاوى» با انتشار بيانيه اى رسماً اتحاد خود را با گروه «القاعده» اعلام كرد.
دراين بيانيه آمده است: «درمذاكراتى كه ميان شيخ ابومصعب الزرقاوى و برادران گروه القاعده صورت گرفت و هشت ماه ادامه داشت، برادران القاعده، استراتژى مبارزاتى جنبش جماعت التوحيد و الجهاد را در سرزمين بين النهرين (عراق) به رسميت شناختند.
بدين ترتيب به فرمانده گروه التوحيد و الجهاد و سربازان او، سرسپردگى خود را به اوامر شيخ المجاهدين» اسامه بن لادن «ابرازكرده، فرامين او را با جان و دل پذيرا خواهندبود.»
اعلاميه مزبور با اين شعار پايان مى يابد: «جوانان عراقى! زيرپرچم القاعده به گروه الزرقاوى بپيونديد!»
«جماعت التوحيد و الجهاد» در روزهاى اخير نيز با انتشار بيانيه هاى متعدد، بر پيوستگى خود به القاعده تأكيد كرده است. در يكى از اين بيانيه ها كه توسط شبكه تلويزيونى الجزيره خوانده شد، گروه الزرقاوى، خود را «رافدين» ناميده است.
نمودار تشكيلاتى رهبرى گروه «الزرقاوى»
الزرقاوى
ابواشرف
ابوتيزر
ابوحفص (روس)
ابوعطيه (پاكستانى)
منادبن جلالى (در بازداشت)
مروان بن احمد (در بازداشت)

۲ـ گروه ابونضال
سازمان تروريستى اى كه پس از انشعاب «صبرى النباء» از سازمان آزاديبخش فلسطين در ۱۹۷۴ شكل گرفت ، در واقع حاصل اختلاف نظر ميان عرفات و صبرى النباء در مورد مسائل محورى جنبش ، ازجمله امكان سازش سياسى اعراب اسرائيل و دامنه جغرافيايى عمليات تروريستى بود. در واقع، اختلاف نظر عرفات و ابونضال آنقدر شديد بود كه سازمان آزاديبخش فلسطينى ، صبرى النباء را غياباً محكوم به مرگ كرد. گروه ابونضال از چند كميته عملياتى تشكيل مى شود كه در ميان آنها، نقش كميته هاى نظامى، سياسى و مالى از بقيه مهمتر است. اين گروه معتقد است كه تروريسم عرب و فلسطينى بايد در يكديگر ادغام شود تا انقلاب عربى به وقوع پيوسته ، سرزمين فلسطينى آزاد شود، اهداف سياسى گروه ابونضال عبارت است از:
۱)مبارزه مسلحانه عليه اشغالگران صهيونيست بايد در رأس اولويتهاى مبارزاتى جنبش فلسطينى قرار گيرد،
۲) فرايند صلح اسرائيل فلسطين بايد از طريق تشديد عمليات تروريستى دراسرائيل، اروپا و خاورميانه ، ناكام گذاشته شود،
۳) رژيم هاى ارتجاعى عرب در مصر، اردن ، كويت ، عربستان سعودى و شيخ نشين هاى خليج فارس بايد مورد تهديد يا حمله قرار گيرند،
۴) تعهد اعراب به نابودى  اسرائيل بايد مورد پافشارى و تأكيد قرار گيرد،
۵) كشورهايى كه اعضاى گروه ابونضال را به زندان انداخته اند را بايد وادار به آزادكردن گروگانها كرد.
بدين ترتيب ، حمله گروه ابونضال به جريانهاى ميانه روى فلسطينى شدت گرفت. در آوريل ،۱۹۷۸ حدود ۱۳۰ چريك وابسته به گروه ابونضال در جنوب لبنان كه خود را آماده حمله به خاك اسرائيل مى كردند از سوى سازمان فتح دستگير شدند. در نيمه سال ۱۹۷۸ ، گروه ابونضال ۳ شخصيت برجسته سازمان آزاديبخش فلسطين را ترور كرد. گروه ابونضال از طريق برخى كشورها تغذيه مالى مى شود. اين سازمان همچنين در كار تجارت قاچاق فعال است و مالك چندبنگاه اقتصادى در جهان عرب نيز هست.
صبرى النباء از دسامبر ۱۹۹۸ در عراق مستقر شد و فعاليت خويش را در اردوگاههاى فلسطينى لبنان شدت بخشيد . مشكلات مالى و هرج و مرج تشكيلاتى موجب شد كه فعاليت اين گروه در حال حاضر بسيار كاهش يابد. فعاليت گروه ابونضال در ليبى و مصر، از سال ۱۹۹۹ به بعد ممنوع اعلام شد.
گروه ابونضال در اوج قدرت خود در سالهاى پايانى دهه ،۱۹۸۰ پانصد چريك در اختيار داشت و داراى يكصد دفتر نمايندگى در سراسر جهان بود. اين گروه تا اوايل دهه ۱۹۹۰ كمكهاى بى شائبه اى در زمينه هاى مالى ، تدارك مخفيگاه، تأسيس اردوگاه آموزشى ،عرضه كمكهاى لجستيكى و كمكهاى مالى از عراق، ليبى و سوريه دريافت مى كرد.
ابونضال تا هنگام مرگ خود در سال ،۲۰۰۲ در عراق ساكن بود. گروه ابونضال فاقد شخصيت برجسته اى جز «صبرى خليل البناء» (ابونضال) است.

۳ـ انصارالاسلام
انصار الاسلام در دسامبر ۲۰۰۱ تأسيس شد. اين گروه اسلام گراى سنى مذهب، متشكل از كردهاى افراطى است كه هدف اصلى خود را مخالفت با «اتحاديه ميهنى كردستان» قرار داده است. «اتحاديه ميهنى» يكى از دو گروه عمده كرد است كه با حمايت آمريكا با رژيم سابق عراق مى جنگيد.
حيطه فعاليت انصارالاسلام، مناطق شمال شرقى عراق است و اين گروه، روابط نزديكى با القاعده دارد. گفته مى شود شخص «اسامه بن لادن» در تشكيل گروه انصارالاسلام شركت داشته و كمك هاى مالى فراوانى نيز به اين گروه كرده است. مناطق تحت تسلط انصارالاسلام در شمال شرق عراق، در واقع مناطقى امن براى عوامل القاعده محسوب مى شود وگفته مى شود عناصر فرارى القاعده از افغانستان، در اين مناطق پنهان شده اند.
گروه انصارالاسلام تاكنون چندين عمليات تروريستى در عراق انجام داده است كه توطئه براى ترور «بهرام صالح» نخست وزير دولت منطقه اى اتحاديه ميهنى در آوريل ۲۰۰۲ و تلاش براى ترور ژنرال «شوكت حاجى مشير» سياستمدار برجسته كرد در شهر حلبچه از آن جمله مى باشد.
يك گروه اسلامگرا كه خود را «جندالاسلام» مى ناميد توانست در سپتامبر ۲۰۰۱ كنترل چند روستا را در نزديكى حلبچه عراق به دست گيرد و يك دولت اسلامى را در منطقه اعلام كند. بسيارى از اعضاى اين گروه، دوره هاى آموزشى را در اردوگاه هاى آموزشى القاعده در خاك افغانستان گذرانده اند. اين گروه در دسامبر ۲۰۰۱ نام خود را به «انصارالاسلام» تغيير داد و توانست در پايان سال ۲۰۰۲ كنترل منطقه كوچكى را در منتهى اليه شمال عراق در مجاورت مرز ايران به دست گيرد. در اين زمان، هدف گروه مزبور، حاكم كردن اصول شريعت بر تمامى نقاط شمالى عراق اعلام شد و در واقع، اين اصول در مناطق تحت سلطه گروه مزبور به شدت اجرا مى شد.
در فوريه ،۲۰۰۳ وزارت خارجه آمريكا از كميته مجازات سازمان ملل خواست كه نام انصارالاسلام را در زمره حاميان القاعده قرار دهد و دارايى هاى اين گروه را در سراسر جهان توقيف كند.
رهبر انصارالاسلام، فردى به نام «ملا كركار» است. وى در مصاحبه اى در ۲۴ اوت ۲۰۰۳ با نشريه «لاريپوبليكا» چاپ ايتاليا، اظهار داشت كه هيچ نقشى در انفجار مقر سازمان ملل در بغداد نداشته و اين عمل را به بازمانده حاميان صدام حسين نسبت داد.
وى همچنين هر گونه رابطه با «اسامه بن لادن» و القاعده را رد كرد و گفت: هرگز وى را ملاقات نكرده است. «ملاكركار» در عين حال، بن لادن را مانند جواهرى دانست كه بر تارك اسلام مى درخشد. انصارالاسلام اعلام كرده است كه اگر آمريكا سرزمين هاى اسلامى را ترك نكند، تكرار حوادثى مانند ۱۱ سپتامبر محتمل است.
بنا بر برخى گزارش هاى منتشره، در اواخر ،۲۰۰۳ رهبرى گروه انصارالاسلام به «ابوعبدالله الشفيعى» رسيده است، زيرا «ملاكركار» از ژوئن ۲۰۰۴ در زندان نروژ به سر مى برد.
«الشفيعى» اعلام كرد نام سازمان متبوعش را به نام مخفى ديگرى تغيير داده است. ممكن است انصارالاسلام در دوره اخير فعاليتش، روابط نزديكى را با گروه اسلامگراى كردستان به رهبرى «محمدعلى باپير» برقرار كرده باشد.
وزارت خارجه آمريكا از مارس ۲۰۰۴ نام انصارالاسلام را در ليست گروه هاى تروريستى گنجانده است. اين اتفاق هنگامى روى داد كه گروه مزبور رسماً مسؤوليت حمله به مقر اتحاديه ميهنى كردستان عراق (Puk) و مقر حزب دموكرات كردستان (KDP) را پذيرفت. اخيراً گروه انصارالاسلام در شورش هاى شهر فلوجه عراق فعال بوده است.

۴ـ لشكر بدر
«مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق» (SCIRI) يك بازوى نظامى دارد به نام «لشكر بدر» . اين گروه شبه نظامى ، نخست در قالب يك گردان تشكيل شد و سپس به يك هنگ و سرانجام به صورت يك لشكر درآمد. لشكر بدر، متشكل از سربازان و افسران عراقى است كه از ارتش صدام گريخته و به «مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق» پيوسته اند. اين ارتش، بعدها از ميان پناهندگان و فراريان سياسى عراق نيز سربازگيرى كرد.
يك هدف لشكر بدر در بدو تأسيس ، مقابله با تحركات سازمان مجاهدين خلق ايران بود كه يك گروه چريكى ايرانى محسوب مى شود كه در نخستين روزهاى پيروزى انقلاب ۱۹۷۹ از ايران گريخت و درعراق مستقر شد. در سپتامبر سال ۲۰۰۳ ، رهبر مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق اعلام كرد كه با وجود درخواست آمريكا براى خلع سلاح و انحلال لشكر بدر، اين نيرو همچنان فعال باقى خواهد ماند.
رهبرى جنبش اسلامى عراق، پس از پيروزى انقلاب ۱۹۲۰ اين كشور ، روش هاى مدنى را در جنبش مذهبى، فرهنگى و سياسى در پيش گرفت.
اما پس از كودتاى دوم بعثى ها در ۱۹۶۸ جنبش اسلامى طى دهه هاى ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با سركوب گسترده رو به رو شد. هزاران طلبه حوزه هاى علميه وفعال سياسى دستگير و شكنجه شدند وصدها نفر از آنها به قتل رسيدند.
در واقع، رژيم بعث حاكميت خود را با سركوب گسترده جنبش اسلامى عراق به رهبرى آيت الله سيدمحسن حكيم آغاز كرد و اين شخصيت ؛ نفوذ سياسى و مذهبى را تحت زندان خانگى قرار داد.
سيدمهدى حكيم پسر آيت الله حكيم، كه به جرم خيانت به كشور تحت تعقيب بود از عراق گريخت وچندى بعد به سال ۱۹۸۸ در سودان ترور شد. در سال ۱۹۷۴ پنج فعال برجسته مذهبى عراق اعدام شدند.در ۱۹۷۷ ، وقتى رژيم بعث مانع زيارت مرقد امام حسين دركربلا شد، يك خيزش همگانى به وقوع پيوست.در پى اين شورش ها، سيدمحمدباقر حكيم ، پسر آيت الله العظمى حكيم، دستگير شد. و پس از تحمل شكنجه هاى فراوان محكوم به حبس ابد شد.
در سال ۱۹۸۰ آيت الله محمدباقر صدر كه پس از مرگ آيت الله العظمى حكيم رهبرى مذهبى عراق را به دست گرفته بود، همراه با خواهرش «امينه صدر» اعدام شد. رژيم بعثى با انتشار بيانيه اى اعلام كرد كه همه فعالان جنبش اسلامى را اعدام خواهد كرد.
بدين ترتيب، جنبش اسلامى تصميم گرفت به دفاع از خود بپردازد.
آيت الله محمد باقر حكيم از عراق خارج و در ايران مستقر شد و شروع به سازماندهى مهاجران عراقى كرد. آن دسته از سربازان و افسران عراقى كه طى ۸سال جنگ با ايران از ارتش عراق گريخته، به ايران مى آمدند جذب مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق مى شدند. استراتژى آيت الله محمد باقر حكيم و رهبرى مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق به قرار زير بود:
۱ ايجاد هسته هاى مخفى مقاومت در داخل عراق
۲ سازماندهى عراقى هاى خارج از كشور و آموزش نظامى آنها
۳ ايجاد يك نيروى نظامى مقتدر براى مقابله با رژيم صدام
آيت الله حكيم، فعاليت بازوى نظامى سازمان خود را با تشكيل يك گردان آغاز كرد. پس از خيزش مردمى مارس۱۹۹۱ در عراق كه به شدت از سوى رژيم صدام در هم شكست، بر خيل مهاجران و فراريان عراقى به ايران افزوده شد و مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق از ميان همين افراد دست به سربازگيرى گسترده زد.
رهبرى لشكر بدر را «عبدالعزيز حكيم» برادر آيت الله حكيم بر عهده داشت و ستاد فرماندهى لشكر بدر نيز، قبل از تحولات اخير عراق در ايران قرار داشت. لشكر بدر شامل واحدهاى پياده، زرهى، توپخانه، ضدهوايى و كماندويى است. دوره هاى آموزش لشكر بدر را فرماندهان و افسران فرارى عراق اداره مى كنند. استراتژى لشكر بدر به قرار زير مى باشد:
۱) احداث پايگاه در مناطق امن جنوب و كردستان عراق،
۲) ايجاد هسته هاى مخفى مقاومت در سراسر عراق،
۳) حفظ اردوگاههاى آموزش خود در خارج از خاك عراق و عمدتاً در كشورهاى همسايه عراق
در جريان خيزش مردمى مارس،۱۹۹۱ هسته هاى مخفى مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق، نقش برجسته اى در قيام و گسترش آن از جنوب به اقصى نقاط عراق ايفا كردند.
آيت الله محمدباقر حكيم در جريان بمبگذارى اخير در شهر نجف كشته شد و جاى وى را عبدالعزيز حكيم گرفت.
5ـ جنبش مقاومت اسلامى (حماس)
حماس (كه مخفف عبارت عربى «حركة المقاومة الاسلاميه» است) يك گروه تندرو و بنيادگراى اسلامى است كه فعاليت نظامى خود را از بدو انتفاضه آغاز كرد. حيطه عملياتى اين سازمان، نخست غزه بود. اما بتدريج به تمامى سرزمين هاى اشغالى گسترش يافت.
حماس در اواخر سال۱۹۸۷ با انشعاب از گروه «اخوان المسلمين» از سوى شيخ احمد ياسين شكل گرفت. در ابتدا عناصر حماس در مبارزه خود توأمان از حربه هاى سياسى و قهرآميز استفاده مى كردند، اما اكنون توسل به ترور براى تأسيس يك دولت اسلامى در فلسطين، حربه اصلى اين سازمان محسوب مى شود. حماس، حق حيات براى اسرائيل قائل نيست. بازوى علنى اين جنبش در مساجد و مؤسسات عام المنفعه فعاليت مى كند تا از اين طريق، ضمن جذب نيرو و تبليغات گسترده، منابع مالى موردنياز سازمان را نيز جمع آورى كند. حماس در نوار غزه بيش از ديگر نقاط اشغالى نفوذ و محبوبيت دارد. در برخى از مناطق كرانه غربى نيز فعاليت حماس چشمگير است. به همين دليل نفوذ حماس در نوار غزه ريشه دار و عميق است. حماس، علاوه بر فعاليتهاى قهرآميز، در برخى اقدامات سياسى نيز فعال است. مثلاً اين گروه در انتخابات اخير اتاق بازرگانى كرانه غربى، فعالانه شركت كردو توانست به موفقيتهايى نيز نايل شود. اما در مجموع بايد حماس را قوى ترين گروه مخالف با فرايند صلح خاورميانه تلقى كرد.
فعالان حماس، بويژه آنهايى كه در گردانهاى عزالدين قسام عضويت دارند، تاكنون عمليات گسترده اى را در سرزمين هاى اشغالى انجام داده اند كه حملات انتحارى عليه اهداف نظامى و غيرنظامى اسرائيل، اقدام عليه عوامل سرسپرده اشغالگران و رويارويى با رقباى سازمان فتح، از آن جمله است. در اوايل دهه ،۱۹۹۰ تصفيه خونينى، درون جنبش فلسطينى صورت گرفت كه عوامل حماس و ابونضال مجرى آن بودند. در سالهاى ۲۰۰۱ و ،۲۰۰۲ حماس بر عمليات خويش افزود و ضرباتى جدى بر منافع اسرائيل وارد آورد. اما اين گروه اعلام كرده است كه به منافع آمريكا لطمه نمى زند.
نوار غزه، سنگر اصلى حماس است. در اوت ۱۹۹۹ دولت اردن، دفاتر حماس را در اين كشور بست و رهبران و اعضاى دفتر سياسى اين جنبش را دستگير كرد. گفته مى شود يك سوم فلسطينى هاى ساكن سرزمينهاى اشغالى از حماس حمايت مى كنند. بخشى از محبوبيت حماس در ميان مردم عادى فلسطين به علت برنامه هاى گسترده اجتماعى، آموزشى و بهداشتى است كه اين جنبش در سرزمينهاى اشغالى اجرا مى كند.
منابع مالى موردنياز حماس از طريق زير تأمين مى شود: فلسطينى هاى مقيم خارج، ايران، عربستان سعودى و برخى ديگر از كشورهاى ميانه روى عرب. بخشى از منابع مالى اين گروه نيز از سوى فعالان جنبش در اروپاى غربى و آمريكا جمع آورى مى شود. بنابر تخمين سازمان هاى اطلاعاتى آمريكا، بودجه سالانه جنبش حماس بالغ بر ۵۰ميليون دلار است كه بخش عمده آن وجوهى است كه به مثابه يك سازمان خيريه و عام المنفعه در اختيار اين جنبش قرار مى گيرد. با وجود اينكه جهانيان از «حماس» همچون يك گروه تروريستى ياد مى كنند، مردم عادى فلسطينى، حماس را سازمان خيريه اى مى دانند كه به ساخت و ساز مدرسه و بيمارستان مشغول است و هر جا مقامات دولت خودگردان از انجام وظايف خود باز مى مانند، حضور پيدا مى كند.
اما، دولت اسرائيل، نظر ديگرى دارد. مقامات صهيونيستى چندى است كه امحاى فيزيكى آن دسته از جريانات و شخصيتهاى فلسطينى را كه موجوديت اسرائيل را نفى مى كنند در دستور كار خود قرار داده اند. چندى پيش، يك گروه كماندويى اسرائيل با ورود به منطقه هبرون (۲۱ژوئن۲۰۰۳) عبدالله قواسمه متفكر و تئوريسين برجسته جنبش حماس را به قتل رساند. پس از اين عمليات، مقامات اسرائيلى، طى بيانيه اى، قواسمه را مسؤول، طراح و مجرى يك سلسله عمليات بزرگ تروريستى خواندند كه به قتل تعدادى از شهروندان اسرائيل منجر شده است.
در ۱۲ ژوئن ،۲۰۰۳ هليكوپترهاى توپ دار اسرائيلى چند موشك به سوى اتومبيل حامل فعالان برجسته حماس شليك كردند كه همگى آنها به قتل رسيدند. يكى از اين افراد، «ياسر طه» رهبر بازوى نظامى حماس بود. دختر سه ساله طه نيز در اين حمله كشته شد.
رهبر روحانى گروه حماس، شيخ «احمد ياسين» است. وى چندين بار از توطئه ترور عوامل صهيونيستى جان سالم به در برد، تا اينكه سرانجام در ۲۲مارس ،۲۰۰۴ هنگام ترك يك مسجد در شهر غزه، هدف موشكهاى شليك شده از هليكوپترهاى اسرائيلى قرار گرفت و جان باخت. دو رهبر عمده ديگر حماس، يعنى «عبدالعزيز رنتيسى» و «خالد مشعل» بر ادامه راه احمد ياسين تأكيد كرده و هرگونه سازش با اسرائيل را رد كرده اند.
رنتيسى كه يك پزشك ۵۴ساله است ۷سال از زندگى خود را در زندانهاى رژيم صهيونيستى گذراند و در سال۱۹۹۲ به لبنان تبعيد شد. وى توانست چندين بار از توطئه ترور جان سالم به در برد. سرانجام او نيز در ۱۷آوريل ۲۰۰۴ هدف موشكهاى اسرائيلى قرار گرفت.
«خالد مشعل» كه معلم فيزيك است ۴۰ساله است و رهبرى دفتر سياسى حماس در دمشق را بر عهده دارد. در اكتبر ۱۹۹۷ چند جاسوس اسرائيلى با پاسپورت كانادايى وارد اردن شده، سعى كردند مشعل را مسموم كنند، اما دستگير شدند و خالد مشعل راهى بيمارستان شد و از مرگ نجات يافت. اما از آن زمان به بعد، «خالد مشعل» و «محمود زهر» ديگر رهبر سياسى ۵۳ساله جنبش حماس، همراه برخى ديگر از رهبران اين جنبش، بارها و بارها مورد سوءقصد قرار گرفته و بسيارى از آنها نيز جان باخته اند.

• ترجمه حسن هاشميان
جلال طالبانى در مصاحبه با روزنامه الشرق الاوسط بر روابط برادرانه ميان اعراب و كردهاى عراق تأكيد دارد . وى در همين ارتباط ، بر لزوم حل موضوع شهر كركوك از طريق تصميم گيرى ساكنان آن اشاره مى كند .
رئيس جمهورى جديد عراق برقرارى امنيت را اولويت كارى خود مى داند و مى گويد با برقرارى امنيت درهاى كشور به سوى سرمايه گذارى خارجى باز خواهد شد كه در پى آن فرصت هاى شغلى زيادى ايجاد خواهد شد .
سومين بخش مصاحبه جلال طالبانى با روزنامه الشرق الاوسط از نظر خوانندگان گرامى مى گذرد:
\ رابطه دين و حكومت از نظر شما چگونه خواهد بود؟
> پس از سرنگونى صدام به اين توافق رسيديم كه اسلام در عين اينكه به اديان ديگر احترام مى گذارد ، دين رسمى عراق باشد. همچنين به توافق رسيديم كه هويت اسلامى كشور را در نظر بگيريم و دين اسلام را بعنوان يكى از منابع و مآخذ قانونگذارى تلقى كنيم. به نظر من اين راه حل رابطه دين و حكومت است
\ دولتهاى مختلف جهان از جمله كشورهاى عربى به انتخاب شما بعنوان رئيس جمهور واكنش مثبت نشان دادند، آيا انتظار چنين عكس العمل مثبتى داشتيد.
> به دليل روابط خوبى كه با كشورهاى جهان و به خصوص كشورهاى عربى داشتم ،انتظار چنين واكنشهايى مى رفت. من از زمان بسيار دور براى همبستگى عربى _ كردى مبارزه مى كردم. طى ۵۰ سال گذشته در تلاش بودم كه روابط خوبى با رهبران غربى و كشورهاى عربى بنا سازم. مفتخر هستم كه يادآورى كنم روابط خوبى با عربستان سعودى، زنده ياد جمال عبدالناصر، حافظ اسد، ملك حسين، معمر قذافى و كويت داشتم. براى همه آنها برنامه من جهت همبستگى با اعراب بسيار مشخص بود. بر اين اساس انتظار داشتم كه چنين واكنشهايى صورت گيرد و انتخاب مرا به شيوه اى كاملاً دموكراتيك شادباش گويند.
\ در اين انديشه هستيد كه كنفرانس سران عرب را در عراق برگزار كنيد، مثلاً در شهر اربيل يا سليمانيه به اين دليل كه آنجا بيشتر امن است؟
> در حال حاضر چنين امرى را مورد بحث قرار نداده ايم اما مايل هستيم كه عراق نقش خود را در جهان عرب و در سطح بين المللى به شكل فعال ايفا كند. نبايد فراموش كرد كه عراق از بنيانگذاران اتحاديه عرب است و بر اين اساس با برادران عرب خود همكارى مى كند تا مشكلات مطرح در جهان عرب را حل و فصل نمايد كه در رأس آنها قضيه فلسطين قرار دارد. عراق هميشه ياور ملت فلسطين در دستيابى به آرمانهاى خود از جمله تشكيل دولت فلسطين در سرزمين هاى خود و به اجرا گذاشتن قطعنامه هاى سازمان ملل بوده است. درباره برگزارى كنفرانس سران عرب در زمان مقتضى تقاضاى خود را ارائه خواهيم داد اما محل برگزارى آن در بغداد خواهد بود و آن در زمانى است كه امنيت كامل برقرار شده باشد و مشكلى در اين زمينه احساس نشود. ولى كردستان بسيار خوشوقت خواهد شد كه رهبران عرب از آن ديدن كنند.
\ برنامه شما براى ايجاد همبستگى ملى ميان كردها و عربها بعد از اينكه رژيم صدام بذر اختلاف و تفرقه ميان آنها پاشيد، چيست؟
> روابط اعراب و كردها روابطى مردمى بوده و زياد تحت تأثير سياستهاى نظام گذشته قرار نگرفته است بلكه برعكس اين روابط به شكل ممتازى ادامه يافت و در برابر سياستهاى صدام كه تلاش مى كرد برادر را به جان برادر بيندازد، مقاومت كرد. در بدترين زمان حاكميت ديكتاتورى ملت عراق در كنار يكديگر بودند و بر پيوندهاى ديرينه خود تأكيد كردند.
به اعتقاد من در حال حاضر نيازى به بازسازى روابط عربى _ كردى وجود ندارد بلكه آنچه مورد نياز است گسترش و تعميق آن از طريق افزايش ديدارهاى دوجانبه و اجراى طرحهاى مشترك است.ديروز كردها در كنار برادران شيعه خود ايستادند و در راه مبارزه مشروع آنها از آنان دفاع كردند و امروز در كنار برادران سنى خود مى ايستند تا آنها به همه حقوق سياسى خود نائل آيند.همبستگى ملى اكنون در عراق استوار است و دموكراسى، فدراليسم، حقوق شهروندى ، حقوق بشر و مساوات ميان همه عراقيها پايه هاى اساسى آن هستند.
\ آيا به نظر شما موضوع شهر كركوك مشكلى در برابر اين روابط خواهد بود يا به شكل مسالمت آميز حل خواهد شد؟
> به اعتقاد من اين موضوع به شكل مسالمت آميز حل خواهد شد. اگرچه قضيه كركوك يك مسأله پيچيده اى است اما ماده ۵۸ (قانون اداره موقت عراق) حل آن را از طريق بازگرداندن كسانى كه به زور از آنجا رانده شدند و پيوند زدن اجزايى كه از اين شهر بريده شده اند. كركوك بايد به شكل يك شهر «برادر» و سمبل همزيستى مسالمت آميز ميان كردها ، عربها و تركمان ها در آيد و ساكنين آن در مورد سرنوشت شهر تصميم بگيرند.
\ در برابرشما پرونده هاى سنگينى قرار دارد: امنيت، بيكارى و شرايط سخت اقتصادى. چگونه مى خواهيد اين مسائل را سرو سامان دهيد.
> در اين راه از تجربه كردها استفاده خواهيم كرد. ابتدا تلاش مى كنيم امنيت را برقرار نماييم ، زيرا با برقرارى امنيت درهاى كشور به سوى سرمايه گذارى خارجى باز خواهد شد. در اين حالت فرصتهاى شغلى زيادى ايجاد خواهد شد و اقتصاد كشور در مسير رونق و توسعه قرار خواهد گرفت، همانطور كه در كردستان اتفاق افتاد. در آن صورت نه فقط كسى بيكار نخواهد ماند بلكه از مناطق ديگر نيروى كار به سوى ما سرازير خواهد شد. زيرا در حال حاضر هزاران شركت خارجى وجود دارند كه مايل اند در عراق سرمايه گذارى كنند به اين دليل كه ما از اقتصاد آزاد بهره منديم.
\ آيا برنامه اى براى شركت دادن نيروهاى « پيشمرگ » در جهت مبارزه با تروريسم در سرتاسر عراق داريد؟
> نيروى پيشمرگه زير مجموعه نيروى ( مسلح ) عراق به حساب مى آيند و برخى از آنها در پليس عراق فعاليت دارند. اين نيرو در حال حاضر تحت امر فرماندهى كل نيروهاى ( مسلح ) عراق قرار دارند. بنابراين هر جا لازم شد بنا به اوامر دولت و براساس منافع ملى و خواست مردم وارد عمل خواهند شد.
\ آيا در انتخابات آينده خود را بازهم نامزد خواهيد كرد؟
> اگر برادرم مسعود بارزانى مرا نامزد نمى كرد براى تصدى اين سمت داوطلب نمى شدم. اگر مجموعه رهبرى كردها مرا در آينده نامزد كند، از آن پرهيز نخواهم كرد.

گروه بين الملل: ايالات متحده آمريكا استراتژى اى براى خروج از عراق ندارد. به گزارش خبرگزارى فرانسه، «دونالد رامسفلد» وزير دفاع آمريكا كه به طور غيرمترقبه از بغداد بازديد مى كرد، گفت: خروج نيروهاى آمريكا بستگى به آمادگى نيروهاى عراقى در تأمين امنيت دارد. وى به خبرنگاران گفت: ما واقعاً استراتژى خروج نداريم و آنچه ما داريم، استراتژى پيروزى است.
وزير دفاع آمريكا افزود: ما براى يك مأموريت در عراق هستيم و مأموريت مان اين است كه كشور را در مسير دموكراسى و آزادى قرار دهيم.
رامسفلد در پاسخ به اين سؤال كه آيا آمريكا درصدد ايجاد پايگاه هاى دائمى در عراق است گفت: اين مسأله بايد با دولت عراق بررسى شود و اين كار بايد پس از تصويب قانون اساسى دائمى صورت گيرد. وى افزود: ما فعلاً برنامه اى براى حضور هميشگى در عراق نداريم و براى ما مناسب نيست كه اين مسأله را با دولت انتقالى مطرح كنيم. وزير دفاع آمريكا از جلال طالبانى رئيس جمهور و ابراهيم جعفرى نخست وزير عراق خواست تا به قوانين تصويب شده در زمان دولت قبلى عمل كنند. طبق اين قوانين، همه پرسى قانون اساسى بايد در مهرماه برگزار شود.رامسفلد اظهار اميدوارى كرد كه تأخيرى در برگزارى همه پرسى پيش نيايد.
از سويى، «ابوبكر زيبارى» رئيس ستاد مشترك ارتش عراق با اعلام اينكه نيروهاى پيشمرگ تنها شبه نظاميان مسلح كرد كه حساب نمى آيند، اعلام كرد: رئيس جمهور جديد عراق قصد دارد به منظور ايجاد ارتش آماده، برخى از اعضاى ارتش سابق را احضار كند و براى ايجاد عراقى جديد از آنها استفاده كند. به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «الحيات» (چاپ لندن) وى اظهار داشت: نيروهاى پيشمرگ گروه هاى مسلحى هستند كه امنيت را در منطقه كردستان عراق برقرار مى سازند.

گروه بين الملل - «دونالد رامسفلد» در نظر دارد در جريان سفر به «باكو» در مورد توافق هاى اخير فرماندهى نيروهاى آمريكا در اروپا، با مقام هاى جمهورى آذربايجان گفت و گو كند.
به گزارش سايت اينترنتى «اخبار روسيه»، قرار بود اين سفر ديروز (سه شنبه) انجام شود. اين گزارش حاكيست: هدف اصلى اين توافق ها، استقرارنيروى واكنش سريع آمريكا در خاك جمهورى آذربايجان است. اين تصميم كه بايد در بالاترين سطح انجام گيرد، در مذاكرات وزير دفاع آمريكا با «الهام على اف» رئيس جمهورى آذربايجان اتخاذ مى شود. البته مقامات باكو موافقت ضمنى خود را اعلام داشته اند و تنها بررسى برخى جزئيات اين اقدام باقى مانده است.

امير عبدالله وليعهد عربستان براى يك ديدار سه روزه رسمى امروز (چهارشنبه) عازم فرانسه مى شود.
به نوشته مطبوعات عربستان، امير عبدالله در اين سفر با «ژاك شيراك»، رئيس جمهورى و ساير مقامهاى دولتى فرانسه ديدار خواهد كرد.
به گزارش ايرنا، آينده سياسى لبنان پس از ترور حريرى، خروج نيروهاى سورى ازلبنان، آغاز تحولات در دولت خودگردان فلسطين و آينده سياسى عراق پس از تعيين اعضاى جديد دولت، از محورهاى مذاكرات وليعهد عربستان در پاريس خواهد بود.
تاريخ دقيق سفر وليعهد عربستان به كانادا و آمريكا اعلام نشده، اما گزارشها حاكى است كه مسائل منطقه اى و جهانى، افزايش قيمت نفت، روند صلح خاورميانه و مبارزه با تروريسم مهمترين محورهاى گفت وگوى عبدالله با بوش در مزرعه شخصى وى در تگزاس خواهد بود.

گروه بين الملل ـ سرگى ترخين وزير اقتصاد اوكراين، از آينده مبهم جامعه كشورهاى مشترك المنافع خبرداد.
به گزارش سايت اينترنتى «اخبار روسيه»، وى در سخنانى در يك كنفرانس مطبوعاتى به مناسبت نتيجه كار نشست گروه كارى به منظور ايجاد فضاى واحداقتصادى در چارچوب اين جامعه، اظهارداشت كه «جامعه مشترك المنافع، سيستمى است كه تمام اهداف تعيين شده را به پايان رسانيده است و ديگر اميدى براى توسعه آن وجود ندارد.»

گروه بين الملل- نيروهاى سورى تا ۹ روز آينده كاملاً از خاك لبنان خارج خواهند شد.
به گزارش آسوشيتدپرس از بيروت، حجم نيروهاى سورى در حال حاضر به حدود ۴ هزار نفر رسيده است و انتظار مى رود تا ۹ روز آينده اين نيروها به طور كامل از لبنان خارج شوند.

«احمد نجدت سزر» رئيس جمهورى تركيه، امروز (چهارشنبه) به دعوت رسمى »بشار اسد» همتاى سورى خود، سفرى دو روزه را به دمشق آغاز مى كند.
به گزارش ايرنا، بدون شك، شرايط بحرانى منطقه، فشارهاى آمريكا عليه سوريه، بحران روابط دمشق با برخى پايتخت هاى اروپايى ناشى از حضور نيروهاى سوريه در لبنان و نيز تلاش بى وقفه آمريكا براى لغو سفر سزر به دمشق، حساسيت و در عين حال اهميت اين سفر را دو چندان ساخته است.
هرچند، هنوز تركيب هيأت همراه سزر در سفر به سوريه فاش نشده است، برخى منابع ديپلماتيك ترك در دمشق مى گويند، ويژگى سياسى سفر ناشى از وضعيت متشنج منطقه، برجسته تر از ابعاد ديگر آن است.
برخى منابع آگاه در سوريه معتقدند كه رئيس جمهورى تركيه درپى ميانجيگرى ميان سوريه و كشورهاى غربى است و در اين سفر پيشنهادهايى به مقامات سورى ارائه خواهد داد.
به گفته اين منابع، آنكارا همچنين طرحهايى براى بازگشت آرامش به منطقه دارد كه رئيس جمهورى تركيه آن را در دمشق مطرح خواهد كرد.

براساس توافق هايى كه بين ائتلاف يكپارچه و كردها صورت گرفته است ، يك كرد از حزب «جلال طالبانى» رئيس جمهورى موقت عراق و يك شيعه ليبرال كه داراى روابط نزديك با وزير دفاع آمريكا است، معاونان نخست وزير عراق خواهند شد.
به گزارش ايرنا، منابع خبرى عراق ديروز از توافق نهايى بين ائتلاف و كردها در خصوص مناصب معاونان نخست وزيرى خبر دادند.
روزنامه دولتى «الصباح» عراق تصريح كرد كه «روژ نورى شاويس» از «اتحاديه ميهنى كردستان عراق»و «احمد چلبى» رهبر حزب كنگره ملى عراق و دوست صميمى «دونالد رامسفلد» وزير دفاع آمريكا، معاونان«ابراهيم الجعفرى» نخست وزير موقت عراق خواهند شد.
اين روزنامه همچنين فاش كرده است كه «فلاح النقيب» وزير كشور دولت اياد علاوى با توجه به عملكرد نسبتاً خوبى كه در وزارت كشور نشان داده وزارت دفاع اين كشور را عهده دار خواهد شد.
حضور فلاح النقيب در دولت ابراهيم الجعفرى، برخى گزارش ها را در خصوص تصميم جدى گروه انتخاباتى اياد علاوى به مشاركت فعال در دولت ابراهيم الجعفرى را تأييد مى كند.
اين گزارش حاكى است كه «ابراهيم بحرالعلوم»از گروه ائتلاف كه بيش از هشت ماه قبل درشوراى حكومتى وزارت نفت عراق را برعهده داشت، در دولت ابراهيم الجعفرى بار ديگر، به اين پست منصوب مى شود.
«بيان جبر صولاغ» عضو ارشد مجلس اعلاى انقلاب اسلامى و وزير مسكن در دوره شوراى حكومتى نيز در دولت ابراهيم الجعفرى به جاى فلاح النقيب، پست وزارت كشور را عهده دار مى شود.
درعين حال،«هوشيار زيبارى» از حزب دموكرات كردستان عراق به خاطر موفقيتش در مقام وزارت امور خارجه و اصرار كردها بر ابقاى او در اين وزارت در دولت ابراهيم الجعفرى نيز وزير امور خارجه عراق باقى خواهد ماند.
«سامى المظفر» وزير آموزش و پرورش و «طاهر البكاء» وزير آموزش عالى كه از او به عنوان يكى از بعثى هاى سابق ياد مى كنند و در انتخابات نام او در فهرست انتخاباتى اياد علاوى قرارداشت، همچنان در پست هاى خود ابقا خواهند شد.
براساس گزارش الصباح «برهم صالح» كه معاون نخست وزير در دولت سابق را برعهده داشت، در دولت موقت جديد به جاى «مهدى الحافظ» وزارت برنامه ريزى اين كشور را تصاحب خواهد كرد.
با تقسيم وزارتخانه هاى مهم بين دو گروه بزرگ پيروز انتخابات يعنى ائتلاف يكپارچه و كردها و احراز يك وزارت مهم نظير دفاع توسط گروه انتخاباتى اياد علاوى، به نظر مى رسد كه ابراهيم الجعفرى بخش مهمى از مسير را براى تشكيل دولت جديد طى كرده است.
از نكات جالب توجه اينكه دولت »ابراهيم الجعفرى» تصميم گرفته كه »مفيد الجزايرى» وزير فرهنگ فعلى و عضو مركزى حزب كمونيست عراق را در مقام خود ابقا كند.
حزب الدعوه عراق كه ابراهيم جعفرى منتسب به آن است، با هدف مبارزه با تفكرات كمونيستى در دهه ۵۰ ميلادى شكل گرفت، اما اينك الجعفرى تصميم گرفته كه با كنارگذاشتن اختلاف هاى فكرى گذشته، حزب كمونيست عراق را نيز در دولت خود شريك كند.

«جبريل رجوب» مشاور امنيت ملى دولت خودگردان فلسطين بر لزوم اجراى طرح «نقشه راه » تأكيد كرد.
طرح «نقشه راه» درسال ۲۰۰۲ براى پايان دادن به درگيريها ميان فلسطينيان و اسرائيل مطرح شد و كميته چهار جانبه اى متشكل از آمريكا ، روسيه، سازمان ملل متحد و اتحاديه اروپا مفاد آن را براى اجرا پيگيرى مى كنند. يكى از برجسته ترين مفاد طرح نقشه راه، ايجاد يك كشور مستقل فلسطينى است اما رژيم صهيونيستى تاكنون از عمل به مفاد آن خوددارى كرده است.
به گزارش منابع خبرى فلسطين ، رجوب در شهر «رام الله» در كرانه باخترى رود اردن با اشاره به ديدار اخير نخست وزير رژيم صهيونيستى با رئيس جمهورى آمريكا افزود : حمايت هاى لفظى واشنگتن با از سرگيرى روند مذاكرات سياسى ميان فلسطينيان و اسرائيل كافى نيست و آمريكا بايد به اقدام هايى عملى و مؤثر در اين زمينه دست بزند. رجوب گفت :دولت آمريكا براى توقف شهرك سازى در مناطق فلسطينى و جلوگيرى از نقض آتش از سوى اسرائيل ، بايد رژيم صهيونيستى را وادار كند با اعزام هيأت بين المللى به مناطق خودگردان موافقت نمايد.
مشاور امنيت ملى دولت خودگردان سخنان شارون را مبنى بر اينكه حكومت خودگردان بايد با«تروريسم » در مناطق فلسطينى مقابله كند غير مسؤولانه خواند و آن را براى منحرف كردن افكار عمومى جهان نسبت به جنايت هايى اعلام كرد كه نظاميان اسرائيلى در مناطق فلسطينى مرتكب مى شوند.
وى تأكيد كرد: اظهار نظر بوش در مورد اينكه اسرائيل مى تواند چهار شهرك بزرگ را در كرانه باخترى رود اردن براى خود نگه دارد و لزومى به برچيدن اين شهرك ها نيست ، گوياى اين واقعيت است كه واشنگتن به هيچ روى ميانجى عادلى نيست بلكه پشتيبان سياست هاى اسرائيل است.
اظهارات بوش همچنين موجب نارضايتى و خشم مقامات دولت خودگردان فلسطين شد.به گزارش شبكه تلويزيونى «الجزيره قطر»، » حسن ابولبده «عضو دولت خودگردان فلسطين گفت: اظهارات اخير بوش نشان مى دهد ايالات متحده، خود را شريك اسرائيل و منافع اين رژيم تلقى مى كند، نه يك ميانجى امين در تلاش هاى صلح خاورميانه.در همين حال، «عصام الخطيب» وزير برنامه ريزى فلسطين اظهار داشت: اگر بوش، شارون را به اجراى تعهدات اسرائيل در رابطه با طرح نقشه راه وادار نكند، جلسات و گفت وگوهاى اين دو نفر هيچ سودى ندارد.
رئيس جمهورى ايالات متحده روز دوشنبه گفت كه بازگشت اسرائيل به مرزهاى سال ۱۹۴۸ ميلادى (۱۳۲۷ خورشيدى) امكان پذير نخواهد بود.
بوش پس از مذاكره با شارون در مزرعه شخصى خود در تگزاس در يك گفت و گوى مشترك خبرى با وى خاطر نشان كرد: بخشى از راه حل نهايى در خاورميانه اين است كه «اسرائيل داراى مرزهاى امن و به رسميت شناخته شده» باشد.
او گفت كه «حقايق موجود» حكم مى كند بازگشت اسرائيل به مرزهاى سال ۱۹۴۸ ميلادى در ساحل غربى «واقع بينانه» نيست و توافق نهايى دراين زمينه فقط از طريق مذاكره و «پذيرش متقابل تغييراتى كه منعكس كننده واقعيات هستند به دست خواهد آمد.»
بوش افزود: آمريكا مخالف برنامه رژيم اشغالگر براى توسعه بيشتر شهرك هاى يهودى نشين در زمين هاى اشغالى فلسطينيان در ساحل غربى رود اردن است.
او از نخست وزير رژيم اشغالگر خواست تا پاسگاه هاى غير دولتى احداث شده از سوى يهوديان مهاجر را در سرزمين هاى اشغالى جمع آورى كند.
بوش گفت: «نگرانى خود نسبت به برخى از فعاليت هاى اسرائيل را كه مى تواند ناقض تعهدات آن درقبال نقشه راه صلح خاورميانه باشد يا به مذاكرات نهايى صدمه زند، براى نخست وزير بيان كردم.»
رئيس جمهورى آمريكا همچنين خاطر نشان كرد، دولت او سرگرم كمك به دولت خودگردان فلسطينى در سرزمين هاى اشغالى فلسطينيان است تا به تعهدات خود در قبال نقشه راه عمل كند كه استمرار در «عمليات مؤثر براى متوقف ساختن دهشت افكنى واز ميان بردن توانايى ها و ساختار دهشت افكنان از موارد مهم آن مى باشد.»
شارون نيز در اين نشست خبرى تأكيد كرد كه رژيم اشغالگر فقط در صورتى براى حل و فصل نهايى مسائل با دولت خودگردان فلسطين وارد مذاكره خواهد شد كه «آنها به وظايف خود عمل كرده باشند. وظايف آنها شامل مبارزه با تروريسم و از ميان بردن ساختار و زيرساخت تروريست ها است.»
نخست وزير رژيم اشغالگر و رئيس جمهورى ايالات متحده هر دو در اين نشست خبرى نسبت به آينده مذاكرات با «محمود عباس»، (ابومازن) جانشين «ياسر عرفات» ابراز اميدوارى كردند.
بوش قراراست در ارديبهشت ماه آينده در واشنگتن با محمود عباس ديدار و گفت و گو داشته باشد.