شناسايى دو ميدان نفتى جديد در منطقه «رگ سفيد» و «حسينيه»

« با شناسايى دو ميدان نفتى جديد در منطقه «رگ سفيد» و «حسينيه» در «بحرگان سر» و ساحل هنديجان ظرفيت توليد نفت اين منطقه به ميزان قابل توجهى افزايش مى يابد.»
مختار طاهريان  - فرماندار هنديجان با اعلام اين خبر توضيح داد:« در حال حاضر مديريت اكتشاف وزارت نفت در حال احداث جاده و حفارى چاه هاى اين حوزه هاى نفتى جديد است و با مذاكراتى كه با رئيس كميسيون انرژى مجلس و نماينده مردم ماهشهر، اميديه و هنديجان شده است. اميدوارم بتوانيم با سرمايه گذارى در جهت ايجاد شركت هاى وابسته به مواد خام، تحولى عظيم در اين منطقه ايجاد كنيم.»
او ياد آور شد:« در حال حاضر در منطقه هنديجان روزانه ۲۰۰ هزار بشكه نفت استخراج مى شود.»

پتروشيمى كرمانشاه، فروردين ۸۵ راه اندازى مى شود

مدير عامل شركت صنايع پتروشيمى كرمانشاه ميزان پيشرفت اين پروژه را  ۶۲ درصد اعلام كرد و گفت:«پيش بينى مى شود تا پايان امسال كار نصب به اتمام برسد و فروردين سال آينده اين واحد راه اندازى و  ۹ ماه پس از آن به ظرفيت توليد اسمى برسد.»
مهندس محمدرضا مريد شوشترى با اعلام اين خبر، افزود: ميزان توليدات سالانه اين واحد  ۳۶۰ هزار تن آمونياك و  ۶۶۰ هزار تن اوره است.
شوشترى سرمايه گذارى اين واحد را  ۲۶۷‎/۵ ميليون يورو و  ۸۰۰ ميليارد ريال دانست و گفت:« ارز مورد نياز اين شركت از طريق حساب ذخيره ارزى و منابع ريالى مورد نياز از طريق فروش سهام، استفاده از تسهيلات بانكى و فروش اوراق مشاركت تأمين مى شود.» او افزود:« فعاليت هاى اصلى اين پروژه از مهرماه سال  ۱۳۸۲ با گشايش L.c آن شروع شده و پيمانكار مهندسى و تأمين كالاى پروژه (E.P) كنسرسيومى متشكل از شركت هاى كاواساكى ژاپن، تومن ژاپن و نامداران ايران است.»

دستورالعمل نحوه صدورو مجوز بسته بندى آب منتشر شد

فارس: دستورالعمل نحوه صدور و مجوز بسته بندى آب براى مصارف شرب منتشر شد.
روابط عمومى شركت مديريت منابع آب ايران، اعلام كرد: اين دستورالعمل كه در ارديبهشت ماه ۸۴ منتشر شده است، در راستاى اجراى ماده ۲۱ قانون توزيع عادلانه آب و به منظور ايجاد وحدت رويه در رسيدگى و پاسخ گويى يكسان و نظام مند به متقاضيان بسته بندى آب، تهيه شده است.
بنابراين گزارش، ايران به علت شرايط خاص اقليمى وكمبودنزولات آسمانى دربخش هاى وسيعى درمركز، شرق وجنوب كشور،آب اهميت بيشترى داردوازاين رو مديريت اين ماده حياتى بايدبه گونه اى عمل كند تابتواندنيازهاى موجودآينده رابرطرف ساخته وموجب شودتابحران آب به مرحله خطرسازخودنزديك نشود.
اين گزارش مى افزايد:دراين ميان بهره گيرى ازآب بسته بندى شده جهت شرب،نيزبه عنوان يك راهكارجدى دراين زمينه ودراجراى قانون توزيع عادلانه آب موردتوجه قرارگرفته است.

عضو كميته تحقيق و تفحص كميسيون انرژى مجلس شوراى اسلامى از آغاز به كار مراحل تحقيق و تفحص از وزارت نفت در هفته آينده خبر داد.
«حسين آفريده» اساسنامه شركت ملى نفت، وضعيت پالايشگاهها، توليد بنزين و قراردادهاى بيع متقابل را از محورهاى عمده اين تحقيق و تفحص خواند.
وى در خصوص اعلام انصراف شركت پتروناس مالزى از توسعه فاز ۱۱ ميدان گازى پارس جنوبى گفت: وزارت نفت بايد قراردادهايى را كه تا زمان اجرايى شدن فاصله طولانى نسبى دارند، به گونه اى تنظيم كند كه اعلام انصراف شركتهاى سرمايه گذار در مناقصه به اخذ جريمه از آنان منجر شود.
وى افزود: اگرچه انگيزه شركتهاى بزرگ نفتى بين المللى براى سرمايه گذارى در ايران مطلوب است، اما نبايد به عدم انعقاد قراردادهاى محكم تعريف شود، هر چند كميسيون انرژى در مورد موارد اعلام شده در اين مناقصه تاكنون اطلاعى ندارد.
عضو كمسيون انرژى مجلس، با حمايت از شيوه قراردادى موسوم به «بيع متقابل» اظهار داشت: اجراى اين نوع قراردادها در زمان خود مطلوب است وراهكار ديگرى جز آن نبوده است، ضمن آنكه برخلاف اعتقاد مخالفين، اينگونه قراردادها مبتنى بر انتقال فناورى هم شده است.
اساسنامه در دست تدوين است
در همين حال، قائم مقام مدير عامل شركت ملى نفت ايران از تدوين اساسنامه جديد اين  شركت ، خبر داد.
«سيدمهدى حسينى»به ايرنا، گفت: براساس زمانبندى تعيين شده بايد تا پايان خرداد ماه امسال اساسنامه اى را به دولت ارائه داد كه پس از تصويب در هيأت دولت به صورت لايحه به مجلس ارائه شود.
وى با بيان اينكه در حال كار بر روى اساسنامه جديد شركت ملى نفت ايران هستيم ، در خصوص تهيه طرح اساسنامه شركت ملى نفت ايران توسط تعدادى از  نمايندگان مجلس شوراى اسلامى، گفت: نمايندگان مجلس حق اين كار را دارند و  شركت ملى نفت ايران نيز هم اكنون در حال كار بر روى اساسنامه است.
حسينى در خصوص اينكه پيشتر مسؤولان نفتى مخالف تغيير اساسنامه شركت ملى  نفت ايران بودند، گفت: شخصاً مخالف تغيير اساسنامه نبودم، زيرا معتقدم با ايجاد تغيير هميشه مى توان به وضعيت بهتر رسيد.
وى افزود: تصور نمى كنم مسؤولان نفتى مخالفتى با تغيير اساسنامه داشته باشند، بلكه نگرانى از اينكه با ايجاد تغييرات در اساسنامه در نهايت چه حاصل خواهد شد، وجود دارد.
حسينى در خصوص تغييرات ايجاد شده در اساسنامه جديد، گفت: اين تغييرات هنوز نهايى نشده و در دست كار است. تلاش اين است كه اساسنامه بهترى ارائه  شود.

مترجم : آرمن نرسسيان
«وانگارى ماتاى » وزير مشاور محيط زيست و منابع طبيعى كنيا است. او در سال ۲۰۰۴ برنده جايزه صلح نوبل به خاطر جنبش كمربند سبز شد. اين جنبش موفق شده تاكنون ۳۰ ميليون درخت در كنيا بكارد.
شما برنده جايزه نوبل صلح شده ايد در حالى كه يك فعال محيط زيست هستيد. چه ارتباطى ميان محيط زيست و بحران وجود دارد؟
با توجه به تجربيات خودم در كنيا، من ديده ام كه چگونه برخى سياست ها باعث كاهش زمين هاى كشاورزى و از بين رفتن وسيله امرارمعاش مردم شده است. در برخى مناطق در سالهاى ،۱۹۷۰ گياهان روى زمين نابود شدند ، زمين هايى كه يا چراگاه بودند يا مزارع خانگى مردم اما هنگامى كه بين آنها براى كاشت محصولات تجارى تبليغ شد و همه رو به آنها آوردند. زمين ها از بين رفت چون مناسب كاشت اين محصولات نبودند. با نابودى گياهان باران هم ديگر نباريد و تنهاچيزى كه براى مردم باقى ماند بيابان بود.
من ديده ام كه چگونه جنگل زدايى منابع آنجا را تهديد مى كند و باعث كم شدن منابع آبى و در نتيجه گسستگى جوامع مى شود. مردان خانه هايشان را ترك كردند و وانمود كردندكه براى يافتن شغل به شهر مى روند. مردم بر سر آب با همديگر جنگيدند چون آب كافى وجود نداشت.
اين همه بحرانى كه امروزه در جهان به خصوص در جوامع فقير وجود دارد ناشى از اختلافات بر سر برخى منابع طبيعى است.
بحران هاى ناشى از محيط زيست امروزه به عنوان مثال در دارفور ديده مى شود. بدون شك دلايل ديگرى هم در اين بحران نقش دارند اما بر سر چيزهايى كه دو طرف در حال جنگ هستند زمين هاى چرا هم وجود دارند. زمين هايى كافى براى دو طرف دعوا وجود ندارد و پس از اينكه دولت وارد بازى شد، ماجرا رنگ و رويى قومى گرفت. بحران عربها و آفريقايى ها.
از آن جايى كه زنان نقش اصلى را در اكثر نقاط آفريقا ايفا مى كنند، تباهى محيط زيست و بحران هاى ناشى از آن مستقيماً بر دوش آنها سنگينى مى كند. در پاسخ به اين مسأله ، در كنيا ما از سال ۱۹۷۷ زنان را در كاشت درختان سهيم كرديم و تا كنون ۳۰ ميليون درخت كاشته ايم كه اين باعث تأمين سوخت، غذا، پناهگاه و درآمد براى خانواده هاى آنها مى شود. درختكارى همچنين باعث ايجاد اشتغال، بهبود وضعيت خاك زمين و منابع آبى مى شود.
كاشت درختان ،آسان و دست يافتنى است و نتيجه آن به سرعت قابل مشاهده است. اين كار ساده نبوده است. در ابتدا كارها بسيار سخت بود چون مردم بر اين باور بودند كه راه حل مشكل آنها بايد از خارج بيايد و آنها رابطه ميان نيازهاى خودشان و محيط زيست سالم را درك نمى كردند. آنها خبر نداشتندكه يك محيط زيست ناسالم منجر به تقلا و تلاش براى دسترسى به منابع كمياب و در نتيجه فقر و حتى جنگ مى شود.
به همين خاطر من از كميته نوبل به خاطر اينكه موضوع محيط زيست را به مركز توجهات آورد متشكرم. محيط زيست براى «صلح» بسيار مهم است. اما فعاليت و شناسايى بين المللى كافى نيستند. براى مديريت درست و موفق منابع ما به فضاى دموكراتيك در جوامع خود نياز داريم. من از لفظ «دموكراسى» استفاده نمى كنم چون اين تنها ساختارهاى آمريكايى و غربى را به ذهن مى آورد. منظور من فضايى است كه در آن صداهاى مردم كه از تخريب محيط زيست تأثير گرفته اند قابل شنيدن باشد، فضايى براى مذاكره به جاى جنگ.
امسال كشورهاى گروه ثروتمند (گروه هشت ) توجه ويژه اى را به آفريقا نشان مى دهند. صحبت ها در باره كمك هاى مالى ، بخشش بدهى ها و ميليونها دلار براى درمان ايدز و واكسينه كردن ساير بيماريها است. در همان حال خودتان در هنگام دريافت جايزه نوبل درباره پول صحبت نكرديد ، شما گفتيد: «فرهنگ حلقه مفقوده در توسعه آفريقا است ». از اين گفته چه منظورى داشتيد؟
زندگى من دريافتن راه هايى براى اختيار دادن به انسان هاى بى قدرت و اختيار بوده است. درباره آفريقا من به اين نتيجه رسيده ام كه امكاناتى كه در دوره استعمارى افتاد، انسانيت را از افراد گرفت. آفريقايى ها از زمين هاى خود دور شدند و به عنوان برده به آمريكا برده شدند و تا امروز هم از اين كه اينگونه با آنها رفتار شد نجات نيافته اند. آمريكايى هاى سياهپوست هنوز درصدد يافتن پاسخ اين سؤال هستند كه «كى هستند؟». اين فرهنگ مفقوده حلقه گم شده است.
فرهنگ چيست؟ اسم، اين كه چه كسى هستى، غذا. اين كه چه مى خورى و آن را چطور تهيه مى كنى، معمارى، سنت ها و آئين ها، چطور زندگى را جشن مى گيرى و در هنگام فقدان چطورى عزادارى مى كنى، چگونه دانش را به نسل بعد منتقل مى كنى، همه و همه شكل دهنده فرهنگ است.
انسان موجودى نمادين است و فرهنگ از طريق سمبل ها و نشانه ها درك مى شود. بعضى مواقع اين نمادها، نشانه هاى مذهبى هستند، برخى مواقع لباسى است كه ما مى پوشيم، ارزش ها، مذهب و نحوه حكومت همه و همه جنبه هايى از يك فرهنگ است.
هنگامى كه استعمار مى شوى تمام اين نشانه هاى فرهنگى برچيده مى شوند و چيزهايى جانشين آنها مى شوند كه متعلق به خودت نيستند. يك سيستم جديد كه متعلق به فرهنگ ديگران است جاى فرهنگ اصلى را مى گيرد. يك سيستم جديد حكومتى، يك نام جديد و يك زبان جديد بر شما تحميل مى شود. اگر شما به زبان مادرى در مدرسه صحبت كنيد مجازات مى شويد. فردى كه اين روند را طى مى كند از انسانيت تهى مى شود و چيزى كه متعلق به اوست از او گرفته مى شود. نام من «وانگارى» است، نه «مرى» و اگر شما مرا مرى صدا بزنيد و با اين نام مرا فرا بخوانيد مثل اين است كه با فرد ديگرى داريد صحبت مى كنيد. اگر شما تنها «مرى» را ببينيد، براى شما «وانگارى» وجود ندارد. وقتى من وجود نداشته باشم چطور مى توانم پيشرفت كنم؟
مردمى كه از آنها خلع قدرت شده احساس خوبى ندارند. آنها به اعتبار نياز دارند چون به مرور زمان اين باور در آنها ايجاد مى شود كه مثل بقيه افراد نيستند و آنها افرادى شكست خورده و از هم پاشيده هستند و نسل پس از نسل اين احساس در آنها نفوذ مى كند و درونى مى شود.
اين فقر و محروميت فرهنگى، فقر هويتى، حلقه مفقوده در معادله توسعه و پيشرفت آفريقا است. دوران استعمارى آنچه را كه مربوط به فرهنگ آفريقايى بود از بين برد. به عنوان مثال پيش از اين دوران، كوه كنيا براى مردم بسيار مقدس بود و آبى كه آنها مى نوشيدند از اين كوه ها سرچشمه مى گرفت اما وقتى استعماريون «مسيحيت» را وارد كردند هدف فراتر از كوه شد و آنها توجه مردم را به بهشت بالاى كوه جلب كردند. در اين وضعيت كوه ديگر محافظت نشد در حالى كه پيش از اين براى مردم بسيار مقدس و مهم بود. درختان قطع شدند، آب چشمه ها خشك شدند و وضعيت تخريب تا جايى پيش رفته كه يونسكو اين كوه را جزو نقاطى دانسته كه در معرض نابودى هستند. اين نتيجه هنگامى حاصل مى شود كه فرهنگ مردم از آنها گرفته مى شود و آنها در تخريب خودشان مشاركت مى كنند.
آفريقا هنگامى كه بپذيرد كه چيزى را گم كرده و ديگر بار به آن احتياج دارد مى تواند آن را بيابد و تنها در اين هنگام است كه مى تواند چالش هاى توسعه را پذيرا باشد.
آيا بازگشت به گذشته، راه آينده آفريقا است؟
البته من به عقب برگشتن را توصيه نمى كنم، فرهنگ پويا است و با مرور زمان تكامل مى يابد. بايد سنت هاى ارتجاعى را كنار گذاشت و جنبه هاى مثبت فرهنگ مانند احترام به طبيعت را پذيرا شد. چون اين چيزى است كه به تمام آفريقايى ها احساس تعلق و هويت مى دهد.
منبع: فصلنامه چشم انداز نو - بهار ۲۰۰۵

تازه هاى اقتصاد
صد و ششمين شماره تازه هاى اقتصاد، نشريه علمى اقتصادى و بانكى به مديرمسؤولى دكتر احمد مجتهد منتشر شد. در اين شماره مى خوانيد: خلاصه تحولات اقتصادى ايران در نه ماهه سال ،۱۳۸۳ قوانين سياست مالى، گرگ دم در است، بررسى اقتصاد ايران و مقايسه آن با اقتصاد جديد، شوخى بانكهاى اروپايى، چگونه مى توان شاخص قيمت توليد كننده دقيق ترى ارائه داد؟ بازار جهانى مسكن شالوده اى ضعيف دارد، ۱۰ رويداد مهم در شكل گيرى صندوق بين المللى پول، ارزهاى آسيايى نياز به انعطاف دارند، ذخاير ارزى هندوستان، مديريت ريسك در بانكدارى اسلامى، رشد بهره ورى و نيروى كار اروپا آنطور كه به نظر مى رسد، بد نيست، استانداردهاى حسابدارى ،مسأله اندازه گيرى و...

يك دستگاه مدرن حفارى با وزنى برابر ۷۰ تن، در اعماق زمين در ايالت باواريا يا بايرن آلمان هر روزه مسافتى به ميزان ۲ متر در ساعت پيشروى مى كند. عمل حفارى كه در چاهى كاملاً عمود بر سطح زمين انجام مى گيرد، قرار است تا عمق ۳۵۰۰ مترى اقشار درونى آن ادامه يابد. انتظار مى رود كه با رسيدن به اين مرحله، مسؤولان امر با فوران آب جوشان ۱۲۰ درجه مواجه گردند. انرژى حاصله از اين طريق، بايد بوسيله مبدلهاى انرژى تغيير داده شده و توسط چندين توربين از سال ۲۰۰۶ ميلادى، شمار زيادى از كارخانه ها و كارگاههاى توليدى و ۳۵۰۰ خانه مسكونى را تأمين كند و همچنين توليد كننده برق مصرفى ۱۰۰۰ خانه ديگر باشد. مااين بار فناورى ديگرى را به شما معرفى مى كنيم، كه سرانجام مى تواند راه حلى براى مسأله تأمين انرژى، در آلمان باشد.
كارشناسان امر بكارگيرى گرماى درونى زمين را ژئوترمى مى نامند. در ضمن بايد توضيح دهيم كه، اين كار يك شيوه بسيار قديمى است. اقوام رومى در زمانهاى گذشته به اين وسيله انرژى گرمايى خانه هاى مسكونى و همچنين حمامها و استخرهاى آب گرم خود را تأمين مى كردند. در سال ۱۹۱۳ بود كه، در توسكانا، واقع در ايتالياى ميانه، توربينهاى توليد الكتريسيته توسط انرژى آب داغ حاصله از درون زمين، به گردش در آمدند. در حال حاضر، مقام نخست در زمينه استفاده از اين انرژى، به كشور ايسلند تعلق دارد. آب جوش اعماق زمين، ۹۰ درصد از خانه هاى مسكونى كشور ايسلند را از لحاظ گرمايى و تقريباً تمامى نياز انرژى الكتريكى اين جزيره سرد و مرطوب واقع در شمال اقيانوس اطلس را تأمين مى نمايد. مايه تعجب نيست، چرا كه، در ايسلند، آب داغ از چشمه هاى طبيعى فراوان فوران مى كند، يا اينكه در عمق چند مترى سطح زمين در جريان است و به اين ترتيب هزينه بالاى عمل حفارى حذف مى گردد.
مدتها گفته مى شد كه تنها در چنين مناطقى است كه، استفاده از گرماى درونى زمين عاقلانه بوده و تبديل آن به الكتريسيته مقرون به صرفه مى باشد. امروزه ديگر اين محاسبه صحيح نيست. از زمانيكه الكتريسيته تهيه شده توسط ژئومترى، طبق قانون انرژيهاى قابل احيا با هزينه اى به ميزان تنها ۸‎/۹۵ سنت براى هر كيلووات ساعت، مى تواند، در اختيار شبكه برق رسانى كشور قرار گيرد، حتى در آلمان نيز، استفاده از اين شيوه، صرف مى كند.
بويژه به اين خاطر كه، اين منبع انرژى كه در زير پاهاى ما جاى دارد، زيانى براى محيط زيست به همراه ندارد، هر لحظه قابل دسترس بوده و مطمئناً پايان ناپذير است. بر اساس محاسبات انجام گرفته توسط كارشناسان امر، در ماه فوريه سال ۲۰۰۳ ميلادى، پتانسيل كل الكتريسيته توليد شده توسط گرماى زمين در كشور آلمان، به ميزان ۳۰۰ هزار ميليارد كيلووات ساعت بالغ مى گردد. اين ميزان الكتريسيته توليدى، براى تأمين برق مصرفى كشور آلمان، طى ۵۵۰ سال آينده كافى است.
كسب اين ميزان عظيم الكتريسيته از اين طريق ممكن مى گردد زيرا، دانشمندان، روشى را تكميل نموده اند كه، بدون آب گرم درونى زمين نيز، عمل مى كند. درجه حرارت درون زمين به ازاى هر ۱۰۰ متر، به ميزان۳ درجه افزايش مى يابد. به اين ترتيب سنگهاى اعماق ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ مترى درون زمين، دمايى برابر ۲۰۰ تا ۳۰۰ درجه دارند. اگر از طريق يك چاه حفارى شده، آب به اين اعماق انتقال يابد، داغ شده و بصورت بخار آب از يك مجراى تعبيه شده ديگر به سمت بالا بازمى گردد، گرماى خود را پس مى دهد و مجدداً مى تواند، به صورت آب، توسط پمپ به درون چاه نخست فرستاده شود. با تكرار اين عمل و بكار گيرى توربينهاى ضرورى، مى توان به صورت مستمر به توليد الكتريسيته پرداخت.
اين شيوه در حال حاضر به صورت يك پروژه آزمايشى در برخى از مناطق آلمان از جمله ، الزاس در دست انجام است.
درUnterhachingen هنوز شيوه قديمى بكار گرفته مى شود. به اين ترتيب كه، كارشناسان زمين شناسى از طريق محاسبه نوسانات ايجاد شده در اقشار زمين، به وجود منابع آب داغ زير زمينى پى مى برند. با حفارى در اين محل تا عمق ۳۵۰۰ مترى و كار گذاشتن يك لوله مناسب، مى توان در هر ثانيه ۱۵۰ ليتر آب داغ را به سطح زمين انتقال داد.
منبع : دويچه وله