- متولد ۱۳۲۷ سروستان شيراز
- تحصيلكرده دانشگاه اهايو آمريكا
- اخذ درجه دكترا در رشته جامعه شناسى گرايش آسيب اجتماعى، روش تحقيق، جامعه شناسى شهرى در سال ۱۹۸۴
- دريافت استاد نمونه ازطريق انتخابات دانشجويى در سن ۵۶سالگى
- فعاليت درحوزه آسيب شناسى اجتماعى و مسائل اجتماعى و تأليف و ترجمه دوكتاب آسيب شناسى اجتماعى و رويكرد نظرى هفتگانه در بررسى مسائل اجتماعى
- ارائه طرح هاى برگزيده و ارزشمند و منتخبى نظير فاصله فروماندگى تا فرومايگى (زنان و دختران فرارى و فاحشه)، آسيب شناسى اجتماعى جايگاه اجتماعى زنان و دختران سيستان و بلوچستان، بررسى سوءمصرف موادمخدر
- در بين دانش آموزان كل كشور، بررسى جامعه شناختى روابط همسايگى، بررسى وضعيت كودكان نيازمند حمايت ويژه در پنج استان، بررسى نيازهاى آموزشى، اجتماعى و فرهنگى دختران در ۱۰ استان و...
- تعدادى از آثار: تأليف كتاب هايى نظير تاريخچه جامعه شناسى، مبانى جامعه شناسى، نيازها، نظرها و آمال هاى جوانان و... همچنين ترجمه آثارى نظير فراتر از پيروزى، راهنماى مديريت ورزشى، مديريت و رهبرى در ورزش و...
آمن خادمى: مى گويد پاسخ به سؤال «چه هستى» ارزشمندتر و سخت تر از پرسش «كه هستى» است. سالهاست كه معلم است و سوى چشم هايش را پاى ميز و تخته كلاس گذاشته است.
براى ثابت كردن اصالت «كه هستى» مى خواهد كه بسيارى از سخنان چالش برانگيز و جنجال برانگيزش درج پيدانكند. اما درباره خودش مى گويد همين كه دانشجويان جوانش او را با نزديك ۶۰سال سن، همرديف استادان جوان خود مى دانند، شادكام و خوشحال است!
رحمت الله صديق سروستانى در شهرستان سروستان به دنيا آمده است. پدر و مادرش هردو از خوانين سروستان و بزرگان سروستان محسوب مى شدند. جد پدريش درمحله ابراهيم خانى و جد مادريش درمحله حاج نظرى، كه به نام خود آنها بود، زندگى مى كردند. او سيكل اول (ابتدايى و راهنمايى) را درمدرسه سيبويه و سيكل دوم (دبيرستان) را در مدرسه كمالى، شهر خود گذراند كه درتمام اين مرحله ۹ ساله شاگرد اول بود.
پانزده ساله بود كه به مدرسه «شاپور» شيراز رفت و درآنجا ديپلم رياضى گرفت.
بعد از اخذ ديپلم دو سال دركارخانه قند و شكر و تراكتورسازى كارگرى كرد تا اينكه از سال ۱۳۵۴ تحصيل در رشته عمران ملى گرايش جامعه شناسى روستايى دانشگاه پهلوى سابق را آغازكرد و در سال ۱۳۵۴ با ارائه پايان نامه «بررسى ارتباط بين قشربندى اجتماعى و آرزوهاى شغلى دانشجويان دانشگاه پهلوى» فارغ التحصيل شد. او بعد از فارغ التحصيلى دو سال به عنوان كارشناس كميته مبارزه با بى سوادى در سالهاى ۱۳۵۵ و ۱۳۵۶ به گرمترين و سردترين نقاط ايران رفت.
اين جامعه شناس يك سال در روستاى «چال شتر»، كه از سردترين نقاط ايران محسوب مى شود به تربيت افراد چند پيشه پرداخت و بعد از آن به روستاى «داور آباد» گرمسار اعزام شد و به كسب رتبه اول براى مؤسسه نائل آمد.
صديق سروستانى با استفاده از سهميه شاگرداولى مى توانست از بورس تحصيلى بهره مند شود ولى به دليل سابقه فعاليت هاى سياسى و ازجمله پخش اعلاميه يورش نيروهاى شاهنشاهى به دانشگاه تهران در سال ۱۳۵۱ از اين امتياز محروم شد.
او كه از ناملايمى هاى روزگارو همچنين رفتار رياكارانه مديران مؤسسه كميته مبارزه با بى سوادى به تنگ آمده بود در سال ۱۳۵۶ با هزينه شخصى خود براى تحصيل به آمريكا رفت. در دانشگاه اهايو آمريكا رشته خود را عوض كرد و در رشته جامعه شناسى گرايش جامعه شناسى شهرى و جامعه شناسى منازعات قومى تحصيل كرد و بعد از آن درمقطع دكترا، همين رشته را با گرايش آسيب شناسى اجتماعى، روش تحقيق و جامعه شناسى شهرى دنبال كرد و در سال ۱۹۸۴ با پايان نامه نگرش دانشجويان آمريكايى نسبت به مسلمين، درجه دكترا گرفت.
او مى گويد: انتخاب عنوان پايان نامه از روى عمد بود زيرا در سال هاى ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ اوج تبليغات ضداسلامى و بخصوص تبليغات ضدايرانى و مصادف با بحران گروگان گيرى و وقوع جنگ بود.
صديق در هفت سال تحصيل خود در آمريكا بورسيه اين كشور شد.
او پنج سال اول را به صورت حق التدريسى، دروسى نظير مقدمات جامعه شناسى، مسائل اجتماعى و روش هاى تحقيق را تدريس كرد. به مدت يك سال و نيم نيز براى تحقيقات مختلف دستيار استاد بود. همچنين به مدت شش ماه همراه پروفسور گارلند درس مبانى جامعه شناسى را به طور مشترك ارائه داد.
رحمت الله صديق با اينكه پنج سال با دانشگاه اهايو قرارداد رسمى استخدامى داشت اما نتوانست دورى از ايران را تحمل كند. به همين خاطر در سال ۱۳۶۳ به ايران عزيمت كرد.
سالهاى دانشجويى رحمت الله صديق سروستانى در آمريكا مصادف با انقلاب ايران بود. او در آن سالها نيز از فعاليت سياسى و فرهنگى دست برنداشت و در انجمن اسلامى آمريكا و كانادا فعاليت داشت. او در اين سالها فعاليتهاى متنوعى براى ترويج دين اسلام و از جمله تبليغ در بين سياهپوستان آمريكايى، تبليغ در زندان هاى آمريكايى و ... را آغاز كرد. او همچنين در كنار اين فعاليتها، كارهاى سياسى خود را دنبال مى كرد كه از جمله مى توان به يازده روز اعتصاب در مقابل كاخ سفيد در سال ۱۳۵۹ اشاره كرد كه او به عنوان نماينده ايران با تمام خبرگزارى هاى دنيا نظير رويترز، تاس، آسوشيتدپرس و ... از افكار خود و انقلاب دفاع كرد.
صديق بعد از آمدن به ايران از مهرماه ۱۳۶۳ در دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه تهران با ارائه دروسى نظير روش تحقيق، جامعه شناسى كشورهاى اسلامى و جامعه شناسى شهرى شغل معلمى خود را آغاز كرد و اكنون در دانشگاه تربيت مدرس، علامه طباطبايى در مقاطع كارشناسى ارشد و دكترا تدريس مى كند.
او مقاله هاى زيادى را در نشريه هايى چون نامه علوم اجتماعى، نشريه علوم تربيتى، شهردارى تهران، فصلنامه المپيك و دانش انتظامى و ... نوشته است و از مهمترين مقاله هايى كه برنده شده است مى توان به اخلاق ورزشى، نقش عوامل اجتماعى در شهر سالم، حج مناسك گذار، فرهنگ و نابرابرى رفتارهاى ورزشى اشاره كرد. همچنين او تا به حال طرح هاى ارزشمندى نظير فاصله فروماندگى تا فرومايگى، جايگاه اجتماعى زنان و دختران سيستان و بلوچستان (طرح برگزيده سال ۱۳۷۸) بررسى وضعيت كودكان نيازمند حمايت ويژه (طرح و برگزيده)، بررسى سوء مصرف موادمخدر در بين دانش آموزان كل كشور (طرح برگزيده سال ۱۳۸۲) بررسى نيازهاى آموزشى، اجتماعى و فرهنگى دختران ارائه داده است كه بعضى از آنها نظير فاصله فروماندگى تا فرومايگى (زنان و دختران فرارى) منتشر نشده است و بعضى از آنها نظير جايگاه زنان و دختران سيستان و بلوچستان از طرف سازمان يونيسف و وزارت كشور در سراسر ايران منتشر شده است و قرار است طرحى چون بررسى نيازهاى آموزشى، اجتماعى و فرهنگى دختران كه در ۱۰ استان بررسى شده است در كتابى به عنوان «ما و دختران امروز» از طرف وزارت آموزش و پرورش در تمام مدارس پخش شود. اين جامعه شناس آثار تأليفى اى چون تاريخچه  جامعه شناسى، مبانى جامعه شناسى، نيازها، نظرها و آرمانهاى جوانان، آسيب شناسى اجتماعى (جامعه شناسى انحرافات اجتماعى)، جايگاه اجتماعى زنان و دختران سيستان و بلوچستان، واژه نامه علوم ورزشى، ما و دختران امروز (رويكرد جامعه شناختى) و همچنين آثارى نظير فراتر از پيروزى، رويكرد نظامى هفتگانه در بررسى مسائل اجتماعى، راهنماى مديريت، مديريت و رهبرى در ورزش را ترجمه و منتشر كرده است. او اميدوار است كتابهاى ديگر نظير جامعه شناسى شهرى (تأليف)، جامعه شناسى شهرى از مارك ابرامسون، فرهنگ شهرى، روشهاى كيفى و تحقيقى در علوم ورزشى را تا پايان سال ۱۳۸۴ منتشر كند.
صديق سروستانى از سال ۱۳۴۸ با افكار مرحوم شريعتى آشنا شد و بعد از آمدن به تهران در جلسات سخنرانى مرحوم مطهرى، دستغيب، علامه جعفرى شركت مى كرد و به واسطه اين آشنايى ۱۵ سال در حوزه علميه قم به طلبه ها درس جامعه شناسى، روش تحقيق و ... داد.
سروستانى از زمان ورود خود به ايران در پست هاى مختلفى چون سردبيرى مجله نامه علوم اجتماعى (۱۳۸۳)، عضو كميسيون اجتماعى شوراى اجتماعى شوراى عالى انقلاب فرهنگى (۱۳۸۳)، رئيس دانشكده علوم اجتماعى (۱۳۶۵ - ۱۳۶۴) ، سرپرست مؤسسه مطالعات و تحقيقات اجتماعى (۱۳۷۶ - ۱۳۷۵ و ۱۳۶۵ - ۱۳۶۴) عضو شوراى ارزشيابى وزارت علوم، عضو كميسيون ارزشيابى وزارت علوم، عضو شوراى عالى پژوهش كميته المپيك و ... فعال بوده است.
صديق مى گويد: جامعه شناسى عبارت است از: علم مطالعه واقعيت هاى اجتماعى، نهادها و كنش هاى اجتماعى. اين علم به سه مرحله تقسيم مى شود؛ مطالعه گذشته، تجزيه و تحليل گذشته و رسيدن به زمان حال و براساس آن تجزيه و تحليل ها، براى نهادهاى اجتماعى آينده را پيش بينى كند كه اين وظيفه جامعه شناسى است يعنى همان كارى كه «آلوين تافلر» در كتاب «موج سوم» كرد.
به گفته او، كار جامعه شناسى موجود شامل نظريه سازى و بررسى مسائل اجتماعى مى شود. در عين حال جامعه شناس بايد مناسب با اوضاع سياسى، اجتماعى، اقتصادى و فرهنگى نظريه مناسب و كاربردى را ارائه دهد.