روزنامه اسرائيلى «يديعوت احرونوت» ديروز نوشت: بزودى دفتر نمايندگى بازرگانى اسرائيل، در «دبى» يكى از هفت اميرنشين امارات متحده عربى گشايش مى يابد. اين روزنامه از طريق سامانه اينترنتى خود گزارش داد: پس از موافقت تل آويو با دو شرط مقام هاى اميرنشين دبى، مبنى بر نصب نكردن پرچم «اسرائيل» بر روى ساختمان دفتر نمايندگى بازرگانى و همچنين لزوم استفاده از گذرنامه هاى غير اسرائيلى براى ديپلمات ها و كارمندان شاغل در اين نمايندگى، قرار است فعاليت اين دفتر در آينده نزديك آغاز شود.
به گزارش ايرنا، «يديعوت احرونوت» اضافه كرد: گشايش دفتر نمايندگى بازرگانى در دبى پس از تماس ها و مذاكرات طولانى مدت و محرمانه مقام هاى وزارت خارجه «اسرائيل» با مقام هاى اميرنشين دبى صورت مى گيرد. اين روزنامه به زمان دقيق شروع به كار دفتر نمايندگى بازرگانى رژيم صهيونيستى در دبى اشاره نكرد.

يك ديپلمات در سازمان پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) گفت: مذاكراتى بين ناتو كه فرماندهى آن را آمريكا برعهده دارد و در برخى از كشورهاى عربى انجام شده كه بر اساس آن، قرار است ناتو، پايگاه هاى نظامى جديدى را در اين كشورها ايجاد كند.
به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه  «الوطن» (چاپ عربستان)، وى تصريح كرد: بعد از اعمال فشار كشورهاى اروپايى بر آمريكا مبنى بر بيرون بردن پايگاه هاى نظامى و هسته اى اش از اين كشورها، سناريوى جديد آمريكا آغاز شده است.
اين ديپلمات افزود: بعيد نيست كه آمريكا در پايگاه هايش در كشورهاى عربى، سلاح هاى هسته اى قرار دهد تا در مواقع لزوم از آنها عليه كشورهاى منطقه استفاده كند. وى هم چنين تصريح كرد كه اين اقدام، تحت عنوان حمايت و همكارى نظامى، امنيتى بين كشورهاى عربى و ناتو در مبارزه با تروريسم صورت مى گيرد.
او افزود: برخى از كشورهاى عربى، اين پيشنهاد را پذيرفته اند تا علاوه بر استفاده از حفاظ امنيتى ناتو، از آموزش هاى نظامى و كارشناسى آنها نيز در مبارزه با تشكيلات تروريستى استفاده كنند. اين در حالى است كه اين اقدام آمريكا، كاملاً با شعار اين كشور، مبنى بر عارى سازى خاورميانه از سلاح هاى كشتار جمعى و جلوگيرى و ايجاد پايگاه هاى هسته اى در منطقه تناقض دارد.

گروه بين الملل: «حامد كرزاى»، رئيس جمهور افغانستان اعلام كرد كه مخالفان روابط نزديك كشورش با آمريكا مسؤول شورشهاى اخير هستند كه به قتل ۱۶ نفر انجاميده است. به گزارش بى.بى.سى، وى گفت كه معترضان، مخالف «تحكيم روند صلح هستند.» آقاى كرزاى گفت: «اين افراد مخالف مشاركت استراتژيك بين افغانستان و جامعه بين الملل بخصوص آمريكا هستند. آنها مى خواهند كه ما در جامعه بين الملل بدنام شويم.» با وجود سخنان كرزاى، اعتراض در افغانستان عليه اهانت به قرآن مجيد، افزايش يافته است. مقامات محلى در «بغلان» به بى بى سى گفته اند كه صدها تظاهركننده، به خيابانها ريخته اند و پليس پنج نفر را بازداشت كرده است. همچنين مردم خشمگين، بزرگراه بين «مزار شريف» و «پلخمرى» را براى مدت كوتاهى مسدود كردند.

«كاندوليزا رايس» وزير امور خارجه آمريكا ديروز به طور غير منتظره وارد عراق و سپس عازم شهر «اربيل» شد. به گزارش خبرگزارى فرانسه از اربيل، رايس با يك فروند هواپيماى نظامى سى- ۱۷ از قطر وارد اربيل شد. سفر وزير امور خارجه آمريكا به طور محرمانه و با اطلاع تنها چند نفر از معاونانش صورت گرفت .
بنا بر اين گزارش، رايس بى درنگ به سمت «صلاح الدين» در نزديكى اربيل عزيمت و با «مسعود بارزانى» از رهبران كردهاى عراق ديدار و گفت وگو كرد.

كارشناسان سازمان ملل متحد يك گور دسته جمعى را در كوزوو يافته اند و پيش  بينى مى شود كه اجساد اين گور متعلق به صربهايى باشند كه در زمان جنگهاى  داخلى كوزوو در سال ۱۹۹۸ توسط شبه نظاميان آلبانيايى تبار به قتل رسيده اند.
  به گزارش ايرنا به نقل از بى.بى.سى، اين گور دسته جمعى در  شهر «ماليسه وو» در ۴۵ كيلومترى جنوب غرب «پريستينا» پايتخت كوزوو كشف شده  است.
  اگر كشف اين گور دسته جمعى به تأييد رسمى مقامات كوزوو برسد، در آن صورت،  دومين گور جمعى خواهد بود كه در يك ماه گذشته در اين جمهورى شناسايى شده  است.  اخيراً اجساد ۲۴ نفر در غارى در كوزوو كشف شده بود.
  از زمان جنگ كوزوو تاكنون سه هزار نفر ناپديد شده اند. اغلب ناپديد  شدگان را شهروندان كوزوو تشكيل مى دهند و صدها نفر صرب نيز در ميان آنها  است.   برخى از اجساد كشف شده از ناپديدشدگان قطعه قطعه شده اند.

يكى از نزديكان ژنرال «آگوستو پينوشه» ديكتاتور سابق شيلى كه متهم به قتل عام هزاران نفر از مردم اين كشور در زمان حكومت خود است ، بخشى از جنايات اين ديكتاتور پير را افشا كرد.
به گزارش ايرنا به نقل از شبكه تلويزيونى« سى ان ان»، يكى از نيروهاى پليس مخفى دوران زمامدارى ديكتاتور شيلى در اشاره به بخشى از آنچه «نسل كشى پينوشه»  ناميده مى شود، اعتراف كرد و گفت كه شاهد زنده به گور شدن دسته جمعى مخالفين  پينوشه بوده است. افراد پينوشه مخالفان را درحالى كه دست و پاى آنها بسته بود، داخل گودالهاى بزرگ و عميقى مى ريختند و زنده به گور مى كردند.
برخى از مخالفان را نيز با هلى كوپتر بر فراز اقيانوس آرام مى بردند و با دست و پاى بسته به دريا مى انداختند. آگوستو پينوشه كه براى سركوب كودتاى سال ۱۹۷۳ شيلى دست به قتل و شكنجه بسيارى از مخالفان زد، طى چند سال گذشته بارها براى محاكمه به دادگاه فراخوانده شده، اما هربار به بهانه كهولت سن يا بيمارى در دادگاه حضورنيافته است.

گروه بين الملل - روزبه بوالهرى: با انتشار گزارشهاى خبرى از شهر ۳۰۰ هزار نفرى «انديجان» در شرق ازبكستان در مورد جمع آورى و دفن صدها جسد، به نظر مى رسد كه «اسلام كريم اف» با اتخاذ سياست مشت آهنين توانسته باشد در دور نخست جنگ قدرت، مخالفان خود را سركوب كند، اما هنوز معلوم نيست كه وى بتواند آتش زير خاكستر سياست سركوب مخالفان خود را خاموش كرده باشد.
در حقيقت، اسلام كريم اف كه در ليست سياه سازمانهاى حقوق بشرى جايگاه ويژه اى را به خود اختصاص داده، ۱۶ سال حكومت شبه ديكتاتورى خود را به بهاى سركوب شديد مخالفان ادامه داده است. اين سركوب كه از حزب التحرير - حزبى با گرايشهاى اسلام گرايانه افراطى - شروع شده است و سازمانهاى ليبرالى را در بر مى گيرد، تاكنون مانع از شكل گيرى يك اپوزيسيون قدرتمند قانونى شده است و همين موضوع، يك نقطه ضعف بزرگ براى مخالفان كريم اف به شمار مى رود. اين درحالى بود كه در پروژه انقلابهاى مخملين در گرجستان، اوكراين و قرقيزستان، شاهد حضور يك اپوزيسيون قانونى قوى يا نيمه قوى بوديم كه به وسيله آنها، فراخواندن مردم ناراضى و برپايى تجمعات يا تظاهرات امكانپذير مى شد.
حال، در غياب چنين تشكلهايى، شاهد فعاليت سازمان «كرامه» وابسته به حزب التحرير هستيم كه طى ساليان اخير به فعاليت قهرآميز گرايش پيدا كرده اند. يعنى از آن هنگام كه طالبان به قدرت رسيدند و افغانستان را به پايگاه اسلام گرايان آسياى مركزى و قفقاز تبديل كرده بودند. در هر حال، چنين رويكردى واكنش خشن تر دولت كريم اف را در پى داشته است، اما وى تاكنون قادر به ريشه كنى اسلام گرايان افراطى در دره «فرغانه» نبوده است؛ جايى كه بهشت اسلام گرايان افراطى خوانده مى شود و انديجان نيز در آن قرار دارد.
در اين ميان، به نظر مى رسد كه دستگيرى و محاكمه ۲۳ بازرگان در شهر انديجان محمل مناسبى براى مخالفان مسلح كريم اف بوده است تا با بهره گيرى از نارضايتى افكار عمومى از نبود دموكراسى و اوضاع نابسامان اقتصادى كه فقر و بيكارى از جمله پيامدهاى آن هستند، اقدام به قدرت نمايى كنند. نكته قابل توجه در همين زمينه، تكذيب حزب التحرير در دخالت در درگيريهاى انديجان است؛ اقدامى كه با هدف امكان مانور در صحنه سياسى ازبكستان و نيز جلوگيرى از بروز نگرانى آن گروه از كشورهاى غربى است - كه تمايلى به ادامه حكومت اسلام كريم اف ندارند - از دامنه فعاليت نظامى اين حزب انجام گرفته است. اين درحالى است كه حزب التحرير از محكوم كردن عملكرد سازمان كرامه كه نقش اصلى را در درگيريهاى انديجان ايفا كرد، خوددارى ورزيده است.
از سوى ديگر، تاكتيك اسلام كريم اف در قبال رويدادهاى خونين انديجان، ايجاد هراس در ميان آن دسته از شهروندان ازبك است كه خواهان حكومت سكولار هستند و نيز جلب حمايت آمريكا، روسيه، چين و اتحاديه اروپا از حكومت خود است كه به شدت مخالف نضج گرفتن اسلام گرايى افراطى در منطقه ژئوپولتيك و ژئواستراتژيك آسياى مركزى هستند. در اين ارتباط، مى توان به مواضع چين، روسيه و آمريكا به ترتيب مواضعشان در مورد حوادث انديجان و همبستگى شان با «تاشكند» اشاره كرد. هرچند كه نبايد از نظر دور نگه داشت كه آمريكا بدون حمايت از مخالفان كريم اف، به اين نكته اشاره كرده است كه مردم ازبكستان خواهان حكومتى دموكراتيك هستند؛ موضوعى كه هم مى تواند از سوى كريم اف به منزله عدم حمايت واشنگتن از مخالفان اسلام گرا تلقى شود و هم به مثابه حمايت آمريكا از فعاليتها و اقدامات مخالفان كريم اف در آينده به حساب آيد. اما حمايت چين و روسيه از كريم اف را بايد به حساب نگرانى شديد پكن و مسكو از پيامد تحولات ازبكستان بر اوضاع چين (منطقه مسلمان نشين «سين كيانگ») و نيز بر هم خوردن ثبات در كشورهاى تاجيكستان و قزاقستان گذاشت كه تاكنون در راه انقلاب هاى مخملين گام نگذاشته اند. از همين رو، شاهد حمايت مقامهاى چينى و روسى (بويژه شخص «ولاديمير پوتين» رئيس جمهورى روسيه) از تاشكند بوده ايم. در همين خصوص نيز بايد گفت كه چين و روسيه همانند رئيس جمهورى ازبكستان درصددند تا با برجسته كردن نقش سازمان كرامه و حتى حزب التحرير كه از سوى كريم اف مطرح شده است، به نوعى به اقدامات خشونت بار حكومت مركزى در انديجان رسميت و مشروعيت ببخشند. اين موضع از آنجا برداشت مى شود كه مقامهاى وزارت امور خارجه و نيز مجلس دوماى روسيه بر طراحى رويدادهاى انديجان و نيز دخالت خارجيان در آن تأكيد كرده اند.
با همه اينها، پرسش اساسى آن است كه با ادامه اين وضعيت و نيز شيوه حكمرانى كريم اف در عدم برقرارى يك نظام دموكراتيك و حل نشدن مشكلات اقتصادى، وى تا چه اندازه مى تواند با سياست مشت آهنين، مخالفان را سركوب كند؟ مخالفانى كه ايدئولوژى اكثرشان با همتايان خود در گرجستان، اوكراين و قرقيزستان متفاوت است.

گروه بين الملل: تعداد زيادى از شبه نظاميان در مناطق مرزى ازبكستان با قرقيزستان و تاجيكستان مستقر شده اند. خبرگزارى «ريانووستى» اين خبر را به نقل از سازمانهاى امنيتى روسيه اعلام كرد. يك منبع روسى در اين زمينه خاطرنشان كرد كه اسلامگرايان تندرو و اعضاى طالبان از افغانستان در حال ورود به خاك ازبكستان هستند و آنها كاملاً مسلح هستند. به گفته اين منبع، هدف اين شبه نظاميان، بى ثبات كردن انديجان، دره فرغانه و كل ازبكستان است. ولاديمير پوتين رئيس جمهورى روسيه نيز در پى تماس تلفنى با اسلام كريم اف رئيس جمهورى ازبكستان، مراتب نگرانى خود را از اوضاع انديجان كه مى تواند ثبات منطقه را برهم زند، اعلام كرد. روسيه روز شنبه اعلام كرد كه طالبان مسؤول ناآرامى هاى دره فرغانه هستند. يك راديو دولتى روسيه گفت كه منابع وزارت خارجه و دفاع روسيه خاطرنشان مى كنند كه شبه نظاميان و اعضاى طالبان در چند نقطه مرزى ازبكستان حضور دارند و ناآرامى ها در انديجان قبلاً طراحى و سناريوى آن به اجرا درآمده است.
رئيس كميته روابط بين الملل دوماى روسيه نيز گفت: نيازى نيست تا درباره يك انقلاب رنگى ديگر در ازبكستان صحبت كنيم. كنستانتين كوزاچف گفت: صحبت از انقلاب مخملين نارس و نابالغ است و آنچه در اين كشور مى گذرد، واكنش مردمى نسبت به رويدادهايى است كه مى افتد.
برخى از تحليلگران از رويدادها و ناآرامى ازبكستان به عنوان انقلاب سبز به معناى انقلاب اسلامگرايانه ياد كرده اند و مى گويند: پس از انقلاب مخملين و نارنجى، يك جمهورى سابق اتحاد شوروى نيز به طرف انقلابات رنگى كشيده شده است. اما در صورت واقعيت داشتن اين امر، اين انقلاب ماهيتى كاملاً متفاوت با آنچه در گرجستان و اوكراين اتفاق افتاد، خواهدداشت. اسلام كريم اف اسلامگراهاى افراطى را مسؤول اين ناآرامى ها دانسته است. وى در كنفرانس مطبوعاتى درباره انقلاب در اوكراين، گرجستان و قرقيزستان گفت: مقايسه ازبكستان با اين كشورها دور از واقعيت خواهدبود و طرز فكر مردم ازبكستان با مردم گرجستان بسيار تفاوت مى كند، چون اسلام افراطى در گرجستان و اوكراين وجود نداشت. «آلكسى مالاشنكو» از بنياد كارنگى مسكو نيز مى گويد: سياست هاى سختگيرانه كريم اف و فشارهاى طاقت فرساى او بر مردم باعث اين رويدادها شده است. الكساندر اسكندريان از مؤسسه رسانه اى قفقاز نيز مى گويد: در چنين محيطى انقلاب سبز براى بسيارى جذبه پيدا مى كند. به باور او، ريشه هاى اين حركت ها ممكن است اجتماعى باشد، اما در كشورهايى مانند ازبكستان، جوانان، فقرا و ثروتمندان به اسلام گرايش پيدا مى كنند، چون براى آنها صحبت از عدالت، برابرى و پاكى مى كند.
مسأله ديگرى كه تحليلگران به آن اشاره مى كنند اين است كه در انقلابات گرجستان و اوكراين از جهان خارج كمك هايى به آنها شد، اما در مورد ازبكستان تاكنون چنين چيزى مشاهده نشده است. از جمله، آمريكا كه كمك فراوانى به انقلابيون در گرجستان و اوكراين كرد، از گسترش قدرت اسلامى هراسناك است و كريم اف به رغم پرونده منفى اش، متحد واشنگتن در جنگ عليه تروريسم محسوب مى شود.
تحليلگران و ناظران مى گويند حتى اگر ناآرامى ها پايان يابد، بحران در ازبكستان ادامه خواهدداشت و اين بحران مى تواند به تمام آسياى مركزى گسترش يابد. اسكندريان مى گويد: رويدادهايى كه در فرغانه اتفاق مى افتد به افغانستان، فلسطين و يمن نزديك تر است تا گرجستان.
در همين حال، به گزارش ايرنا، اوضاع شهرهاى «انديجان» و «قره سو» ازبكستان كه از بامداد جمعه ناآرام بود ، ديروز آرام گزارش شد. خبرگزارى «ريا نووستى» گزارش داد: وضعيت شهر مرزى قره سو بدون مداخله نيروهاى نظامى و انتظامى آرام شد. شهر قره سو در مرز ازبكستان و قرقيزستان قرار دارد و يك رود اين شهر را به دو قسمت ازبكى و قرقيزى تقسيم كرده است.
اين خبرگزارى افزود: از اوايل صبح امروز گشتى هاى پليس در شهر انديجان و قره سو تردد مى كنند و اوضاع تحت كنترل است. براساس اين گزارش، اماكن ادارى و تجارى اين دو شهر فعاليت رسمى خود را از صبح امروز آغاز كرده اند.
در ناآرامى هاى روز شنبه شهر قره سو چند ساختمان دولتى از جمله دادستانى، شعبه پليس و اداره ماليات به آتش كشيده شد و پل مرزى بين دو سوى شهر قره سو از سوى مردم باز شد. اين گزارش مى افزايد: بر اساس توافق مقامات ازبكستان و قرقيزستان قرار است مرز قره سو براى تردد مردم دو طرف شهر باز شود.
به گفته شاهدان، مرزبانان قرقيزى براى ورود اتباع ازبك به قرقيزستان هيچگونه محدوديتى قايل نمى شوند.
مرزبانان قرقيزستان تنها در حدود ۱۵ دقيقه مدارك و اثاث همراه مهاجران ازبك به اين جمهورى را بررسى مى كنند و سپس به آنان اجازه مى دهند وارد خاك قرقيزستان شوند.

نوشته: باب وود وارد ترجمه: كابك خبيرى
دستيار جديد وزير امور خارجه كه به تازگى به اين سمت منصوب شده بود و در گذشته براى يكى از نخبگان محافظه كار در واشنگتن كار مى كرد، در اولين روز كارى خود به ديدن آرميتاژ رفت. او گفت: «فكر مى كنم با ارتباطاتى كه من دارم، مى توانم ارتباط ميان وزارت دفاع و وزارت امور خارجه را به خوبى برقرار كنم».
آرميتاژ با لحنى تحقير آميز به او گفت: «شما در گروه ما هستيد. نيازى به اين كه شما ارتباط برقرار كنيد، وجود ندارد. من ۳۰ سال است كه آن افراد را مى شناسم و اين كار هنوز براى شما زود است». پس از سه هفته، آن مرد دوباره پهلوى آرميتاژ آمد. آرميتاژ به او گفت: «خوب، توى كار جديد جا افتادى؟» پاسخ او مثبت بود. آرميتاژ از او پرسيد: «سخت تر از آنى بود كه فكر مى كردى؟» آن مرد پاسخ داد: «نمى دانم چه بگويم. آدم گيج مى شود. اين لعنتى ها در وزارت دفاع تمام تلاش خود را براى قطع ارتباط با سازمان ملل متحد انجام داده اند».
يكى از دوستان نزديك آرميتاژ در كنگره به او گفت كه او و پاول كاملاً شكست خورده اند. چنى و رامسفلد افراد بسيار توانمندى هستند و در خفا از توانايى هاى خود استفاده كردند وكارها را مطابق ميل خود پيش بردند.آرميتاژ مطمئن بود كه دوست او در كنگره راست مى گويد. او به سه سال عملكرد خود در وزارت امور خارجه نگاه كرد و به ياد آورد كه تنها دوستى او و پاول باعث شده بود تا آنان براى حل مسائل و مشكلات تنها به دنبال ديپلماسى باشند، نه جنگ.
آرميتاژ به دو مشكل مهم جنگ عراق پى برد؛ اول آن كه، ارتش آمريكا براى كنترل شورش ها و پيروزى در جنگ به حداقل ۱۰ سال يا بيشتر زمان نياز دارد. ارتش آمريكا بسيار ضعيف شده بود. آنان سه جنگ را پشت سر گذارده بودند. جنگ افغانستان، عراق، و مبارزه جهانى با تروريسم. به اعتقاد آرميتاژ، انجام تمامى اين كارها با داشتن ارتشى به اندازه دوران كلينتون كه دوران صلح هم بود، ممكن پذير نخواهد بود. اما به هر جهت، دولت بوش تلاش زيادى در اين راستا انجام مى داد و سعى مى كرد تمامى اين موارد را با همين ميزان نيرو پيش ببرد.
مشكل دوم، سياسى بود. به نظر آرميتاژ ممكن است كه در اين ۸ ماه باقى مانده به انتخابات رياست جمهورى، اتفاق خاص و غير منتظره اى در عراق رخ دهد كه رئيس جمهور را تحت فشار قرار دهد. دوستان جمهوريخواه آرميتاژ در سنا كه در اواخر سال ۲۰۰۳ فكر مى كردند مى توانند دو يا سه كرسى بيشتر را در سنا در نوامبر ۲۰۰۴ از آن خود كنند، اكنون نگران آن بودند كه كنترل سنا و كاخ سفيد را از دست دهند و آن را به دموكرات ها تقديم كنند.
در روز چهارشنبه ۲۸ ژانويه ،۲۰۰۴ ديويد كى، كه اخيراً از رياست گروه بررسى عراق كناره گيرى كرده بود، به كميته نيروهاى مسلح سنا گفت: «به نظرم همه ما، و از جمله خود من، اشتباه كرديم». او گفت كه تقريباً ۸۵ درصد كار انجام شده و مطمئن است كه آنان سلاح كشتار جمعى پيدا نخواهند كرد. او با اشاره به تحقيق و بررسى درباره اطلاعات داده شده در خصوص سلاح هاى كشتار جمعى گفت: «به نظرم، اين مسأله نيازمند بررسى هاى جداگانه است». او به بحث درباره اين مسأله پرداخت كه درك شكست اطلاعاتى بسيار مهم است و كنگره و افكار عمومى بايد نسبت به اطلاعاتى كه در اختيار رئيس جمهور و مقامات عالى قرار مى گيرد، اطمينان داشته باشند.
دموكرات ها و جمهوريخواهان هر دو براى انجام تحقيقات گسترده فشار آوردند. بوش ابتدا مخالفت كرد، اما سپس او، چنى، رايس و ديگران پى بردند كه اين كار براى آنان مى تواند يك فرصت بزرگ باشد. بنابراين آنان تصميم گرفتند تا ابتكار عمل را به دست بگيرند و پيشنهاد انتصاب يك كميسيون مستقل از دو حزب توسط رئيس جمهور را ارائه كردند. براى اين كميسيون، دو شرط گذاشته شده بود؛ اول آن كه، كميسيون بايد مسأله مشكلات اطلاعاتى و سلاح هاى كشتار جمعى را به گونه وسيع ترى مورد بررسى قرار دهد و آن را تنها به عراق محدود نمى كرد، بلكه كشورهايى نظير ايران، كره شمالى، و ليبى را نيز پوشش مى داد. دوم، كميسيون بايد حتماً گزارش خود را بعد از انتخابات رياست جمهورى ارائه مى كرد.
چنى به برخى از اعضاى كميته اطلاعاتى مجلس نمايندگان و سنا تلفن و با آنان در اين خصوص بحث كرد كه انتشار چنين گزارشى در ايام انتخابات رياست جمهورى مناسب نيست و مى تواند باعث سياسى شدن مسائل اطلاعاتى شود. كاخ سفيد هم طبق توصيه «كارن هاگز» به سرعت اخبار را شكل داد. در روز يكشنبه، اول فوريه ،۲۰۰۴ روزنامه «واشنگتن پست» داستان را با اين تيتر آغاز كرد: «مقامات رسمى مى گويند: بوش به دنبال مسأله اطلاعات مربوط به عراق است». نويسنده در مطلب خود نوشته بود: «تلاش بوش در حقيقت مقابله با عوامل خطرناكى است كه مى تواند انتخاب مجدد او را در هاله اى از ابهام قرار دهد».
ادامه دارد

گروه بين الملل - نيروهاى آمريكايى اعلام كرده اند در پى عمليات موسوم به «ماتادور» كه يك هفته به طول انجاميد، شورشيان را از شهر «قائم» منطقه اى در شمال غربى عراق بيرون رانده اند.
منابع آمريكايى گفتند كه بيش از ۱۲۵ شورشى را كشته و در مقابل تنها نه نفر از نيروهاى خود را از دست داده اند. به گزارش بى.بى.سى، دست كم يك هزار سرباز نيروى زمينى در اين عمليات كه با پشتيبانى حملات هوايى در منطقه اى نزديك مرز سوريه به اجرا درآمد، شركت داشتند. در جريان عمليات ماتادور، صداى انفجارها تا آن سوى مرز و در خاك سوريه نيز شنيده مى شد. سوريه بر شمار نيروهاى مرزى خود به منظور اقدامات احتياطى افزود.
گزارشها حاكى از آن است كه نيروهاى آمريكايى دقيقاً يك هفته پس از آغاز عمليات، شروع به خارج شدن از اين منطقه كردند. اين نيروها همچنين يك پل موقت را كه در جريان عمليات بر رودخانه فرات بنا كرده بودند، برچيدند.
مقامات آمريكايى مى گويند كه اين عمليات به هدفهاى خود رسيده است؛ شورشيان بيرون رانده شده اند و امكان استفاده از اين منطقه را چه به عنوان پناهگاه و چه به عنوان راه عبورى از دست داده اند تا نتوانند شبه نظاميان و تداركات خود را براى انجام حملاتى به عمق خاك عراق منتقل كنند. استان «انبار» كه اين عمليات در آن به اجرا درآمد، محيطى به شدت قبيله اى دارد و به طور سنتى، مسير عبور محموله هاى قاچاق در دوسوى مرز سوريه بوده است.

هفته نامه «المحرر العربى» در شماره اخير خود نوشت: با عقب نشينى سوريه  از لبنان، تندروهاى آمريكا، براى بهبود روابط واشنگتن با سوريه انتظاراتى  را مطرح كرده اند.
  به گزارش ايرنا به نقل از «المحرر العربى»، جناح تندرو دولت آمريكا كه پرونده سوريه را  پيگيرى مى كند، عادى سازى مناسبات با دمشق را به اجراى تغييرات بنيادين  سياسى و اقتصادى در سوريه، موكول كرده است.   المحرر العربى كه در شمارگان گسترده اى در بسيارى از كشورهاى عربى توزيع  مى شود، به داشتن مواضعى جانبدارنه از سوريه شهرت دارد.  اين هفته نامه، عدم پشتيبانى نظامى از حزب الله لبنان براى ايجاد زمينه  انحلال آن و موافقت با اسكان دايمى آوارگان فلسطينى در كشورهاى محل اقامت  خود را از ديگر شروطى برشمرد كه كاخ سفيد براى عادى سازى روابط با دمشق،  خواهان است.
  بنابراين گزارش، مهمتر آن كه سوريه بايد در صورت برقرارى روابط ميان  بيروت و «تل آويو»، لب به اعتراض نگشايد.  «مايكل هدسون»، يك خاور شناس آمريكايى كه هفته گذشته سفرى به دمشق داشت  و علاوه بر ملاقات با تنى چند از چهره هاى سرشناس منتقد نظام سوريه، با برخى  از مقامات اين كشور نيز به گفت وگو نشست، اين خواسته ها را با بيانى ديگر  تكرار كرده است.

«عبداله الدردرى» رئيس سازمان برنامه ريزى سوريه گفت: بنا داريم، براى مقابله با فشارهاى آمريكا، برنامه اصلاحات را جدى بگيريم. الدردرى ديروز در گفت وگوى اختصاصى با خبرنگار ايرنا، تصريح كرد:هدف، خدمت به ملت است، در اين صورت ، وحدت ملى مستحكم تر و در برابر سياست  مداخله جويانه آمريكا و حتى فزون خواهى هاى اروپا از مواضع مستحكم ترى برخوردار خواهيم بود.
چهره شاخص راهبرد اصلاحات ادارى، اقتصادى سوريه، چشم انداز مناسبات دمشق، بيروت پس از خروج نيروهاى سورى از لبنان را خوشبينانه توصيف و اضافه كرد: اكنون مشخص خواهد شد كه روابط دمشق و بيروت فراتر از مناسبات نظامى است. از رئيس سازمان برنامه ريزى سوريه در مورد علت تأخير در امضاى نهايى توافقنامه شراكت ميان سوريه و اتحاديه اروپا پرسش شد. الدردرى پاسخ داد: مشكل سياسى در ميان نيست. مشكل فنى و ناشى از به اتمام نرسيدن ترجمه متن توافقنامه به ۲۱ زبان كشورهاى عضو اتحاديه اروپا  از جمله زبان كشور مالت است.
  وى، درباره انتظارات مردم از همايش كشورى حزب بعث و امكان ايجاد تحولى  فراگير در سياست هاى اقتصادى كشور، گفت: ما به عنوان يك گروه كارشناسى، سناريوها و گزينه ها را تدوين كرده، در اختيار رهبرى سوريه قرار داده ايم و بر اساس تشخيص مصلحت رهبرى، برنامه را اجرا خواهيم كرد. وى افزود: در عرصه هاى اقتصادى و اجتماعى تلاش داريم وضعيت معيشتى مردم  بهبود يابد. هدف از اصلاحات سياسى، گسترش دامنه مشاركت مردم در حيات سياسى  و ارج نهادن به حقوق بشر است. بى شك، پرونده سوريه در اين زمينه روبه بهبود است.

جنبش مقاومت اسلامى فلسطين «حماس»، ديروز در پنجاه و هفتمين سال تشكيل رژيم غيرقانونى «اسرائيل» با انتشار بيانيه اى اعلام كرد كه مقاومت در برابر رژيم صهيونيستى، حق طبيعى و مشروع مردم فلسطين است.
به گزارش ايرنا به نقل از منابع خبرى فلسطين، حماس در اين بيانيه كه در مناطق خودگردان منتشر شد، تأكيد كرد كه تا زمانى كه آوارگان فلسطينى به سرزمينشان باز نگردند، هرگونه توافق سياسى با رژيم صهيونيستى بى نتيجه خواهد بود.
در بخش ديگرى از اين بيانيه آمده است كه مردم فلسطين، خواهان تشكيل جامعه دموكراتيك، اولويت دادن به منافع ملى و تشكيل كشور مستقل به پايتختى قدس شريف هستند. در بيانيه جنبش آزاديبخش فلسطين (فتح) نيز آمده است، ۵۷ سال پيش فاجعه بزرگى در فلسطين روى داد كه به تأسيس رژيم غيرقانونى «اسرائيل» منجر شد.
در اين بيانيه آمده است: مردم فلسطين با سپرى شدن حدود ۶ دهه از اين فاجعه بزرگ، هيچگاه از حقوق مسلم خود چشم پوشى نكردند و براى رسيدن به خواسته هاى مشروع خود از مقاومت دست برنمى دارند.
در اين حال، «محمود عباس»، رئيس دولت خودگردان ديروز بر حق بازگشت همه آوارگان فلسطينى، به سرزمينشان تأكيد كرد و آن را حق طبيعى و مسلم مردم فلسطين دانست. وى خاطرنشان كرد: آوارگان فلسطينى با سپرى شدن نزديك به شش دهه به هيچ روى طرح اسكان دائم در كشورهاى ميزبان را نمى پذيرند و بر بازگشت به ميهنشان تأكيد دارند.
در اين ميان، به مناسبت پنجاه و هفتمين سالگرد تأسيس رژيم غير قانونى «اسرائيل» در بخش هايى از فلسطين، آيين هاى ويژه اى در دو شهر رام الله در كرانه باخترى و شهر غزه برگزار شد.
در اين دو آيين كه دهها هزار فلسطينى شركت كردند، آژير هشداردهنده به نشانه رنج و محنتى كه مردم فلسطين ظرف شش دهه گذشته تحمل كردند، به صدا درآمد.