چشمانش ديگر فروغى ندارد، در نگاه اول احساس مى كنى كه سال ها زندگى و تجربه روز هاى تلخ و شيرين روى صورتش جا انداخته و غبار پيرى است كه بر چهره اش نشسته، اما وقتى مى گويد فقط ۲۵ سال دارد آن وقت است كه مى فهمى طاعون قرن به هيچ كس رحم نمى كند.
ايدز آرام و بى صدا پيش مى رود، ۲۰ سال از اولين بارى كه آمريكايى ها از ابتلاى ۵ نفر به اين بيمارى خبر دادند، مى گذرد و تا كنون طبق آخرين آمار مربوط به رشد ايدز در دنيا از سوى سازمان ملل متحد حدود ۳۹ ميليون و ۴۰۰ هزار نفر از مردم دنيا به اين بيمارى مبتلا شده اند، در حالى كه اين تعداد در سال گذشته ۳۶ ميليون نفر اعلام شده بود.
نتايج پژوهش هاى صورت گرفته در دنيا حاكى از آن است كه «ايدز» اصلى ترين علت عفونى مرگ بزرگسالان در جهان به شمار مى رود ، به گونه اى كه بيمارى ايجاد شده توسط اين ويروس، در صورت عدم درمان، ميزان كشندگى موردى نزديك به ۱۰۰ درصد را خواهد داشت.
با وجود اينكه استفاده از سرنگ مشترك در ميان معتادان تزريقى و يا استفاده از فراورده هاى خونى ناسالم عمده ترين دلايل انتقال ايدز هستند، اما طى ماه هاى اخير وجود روابط جنسى با سرعت زياد ، احتمال تغيير الگوى ايدز در كشور را هشدار مى دهد.
اما افزايش افراد مبتلا به ايدز در ايران موضوعى است كه نمى توان براحتى از كنار آن گذشت، متأسفانه طى سال هاى گذشته هيچ گونه برنامه زيربنايى براى آشنايى مردم و به خصوص جوانان با اين بيمارى انجام نشده است، همچنين محدوديت هايى كه براى آگاهى رسانى و آموزش به افراد جامعه، جوانان و نوجوانان در اين زمينه وجود دارد خود مزيد برعلت شده تا ايدز آرام و بى صدا در كشور ما رشد كرده و هر روز تعداد بيشترى را مبتلا سازد.
ايدز؛ كابوسى تلخ
تغيير الگوى ابتلا به ايدز زنگ خطر بزرگى است كه نبايد بى تفاوت از كنار آن گذشت، از زمان ورود اين بيمارى به كشور تا كنون بيش از ده هزار نفر به اين بيمارى مبتلا شده اند و اين در حالى است كه در ابتدا بيشترين آمار ابتلا به اين بيمارى در معتادان بود اما در حال حاضر و با انتشار آمارهاى جديد و بررسى دلايل ابتلاى افراد به اين بيمارى واقعيت تلخى نمايان شده است و آن بالا رفتن آمار رفتارى هاى پر خطر و ابتلا به ايدز بر اثر اين رفتارها در جامعه است.
آوار زندگى
وقتى از خانه فرار كرد، فقط ۱۵ سال داشت و زمانى كه به ايدز مبتلا شد ۲۰ ساله بود، براى او همه چيز تمام شد، ديگر نه زندگى وجود داشت و نه عشقى ، اين كابوس تلخ تمام زندگى اش را در برگرفت و حالا كه ۲۷ سال از عمرش مى گذرد تصميم دارد از همه انتقام بگيرد.
شايد براى خيلى ها اين موضوع چندان واقعى به نظر نيايد اما وجود دختران فرارى آلوده به ايدز شايد يكى از عوامل مؤثر بالا رفتن آمار افرادى است كه به اين بيمارى مبتلا شده اند، ضمن اين كه خيلى از افراد هنوز از آلودگى خود خبر ندارند و ممكن است خواسته و ناخواسته باعث ابتلاى فرد ديگرى شوند.
بر اساس آمارهاى رسمى كشور تا سه ماه پيش هفت هزار و ۵۱۰ مورد مبتلا به ايدز در كشور وجود داشت و يا وجود اينكه به طور معمول هر سه ماه معمولاً ۳۰۰ تا ۴۰۰ مورد به اين آمارها افزوده مى شود، اما اين بار پس از گذشت سه ماه حدود پنج برابر ميزان معمولى يعنى دو هزار مورد ديگر به آمار قبلى اضافه شد و تعداد مبتلايان به ۹ هزار و ۸۰۰ نفر رسيده است.
يك هزار و ۳۲۸ با ميزان ۹۵‎/۲ درصد از مجموع مبتلايان را مردان و ۴۷۲ نفر زن با ميزان ۴‎/۸ درصد ديگر آن را زنان تشكيل داده اند ، همچنين تعداد فوت شدگان بر اثر بيمارى ايدز تا سه ماه گذشته ۸۴۹ مورد كه اين تعداد هم اكنون به يك هزار و ۴۱ نفر كه از اين تعداد يك هزار و ۴ نفر مرد و ۳۷ نفر آنها زن بوده ، افزايش يافته است.
ايدز همچنان مى تازد
وجود افراد مبتلا به ايدزى كه آزادانه در جامعه حضور دارند خود دليل ديگرى بر افزايش آمار ايدز است، بسيارى از اين افراد به هر دليل كه به اين بيمارى آلوده شده باشند حس انتقام جويانه اى دارند كه همين حس باعث مى شود تا آنها از مبتلا كردن افراد جديد به اين بيمارى احساس رضايت كنند.
متأسفانه يكى از دلايلى كه باعث شده تا افزايش آمار ايدز در ايران سرعت بيشترى بگيرد، بى توجهى به وجود افراد آلوده اى است كه آزادانه در جامعه حضور پيدا مى كنند و عدم آگاهى مردم دليل دوم اين امر است.
نكته مهمى كه بايد در زمينه بيمارى ايدز در نظر گرفته شود اين است كه شايد يكى از مهم ترين دلايل ابتلا به اين بيمارى معضلات اجتماعى باشد، معضلاتى همچون اعتياد ، فرار ، بى بند و بارى ، انجام رفتارهاى پرخطر و ...
ايدز با معضلات اجتماعى رابطه مستقيم دارد و آگاه سازى جامعه به خصوص قشر جوان مى تواند تا حد زيادى در پايين آوردن آمار ابتلا به ايدز مؤثر باشد.
اما عضو كميته كشورى مبارزه با بيمارى ايدزمى گويد: نگرش هاى منفى، عملكردها و تصميمات غير علمى، غير منطقى و نا آگاهانه سبب شد جامعه دچار ضررهاى زياد ناشى از بيمارى ايدز شود، چرا كه هشدارهاى كارشناسان در خصوص اين بيمارى جدى گرفته نشد.
دكتر مينو محرز مى افزايد: تفاوت ايران با كشورهاى موفق در زمينه پيشگيرى از بيمارى ايدز به فعاليت هاى آموزشى در مورد اين بيمارى باز مى گردد، به گونه اى كه تنها موردى كه در كشور ما انجام نشده، آموزش هاى دائمى است.
وى تصريح مى كند: با وجود اينكه اين آموزش ها بايد به صورت دائم از طريق رسانه ها بويژه راديو و تلويزيون به مردم ارائه شود اما تا چندى پيش به هيچ وجه برنامه آموزشى در اين خصوص وجود نداشت.
دكتر محرز مى گويد: متأسفانه مسأله بوروكراسى در برخورد با ايدز و اطلاع رسانى در مورد آن باعث شده است تا نتوانيم در اين راه موفقيت چندانى كسب كنيم.
وى خاطر نشان مى كند: ايدز شوخى نيست ، بايد ريشه اى و بنيادين با آن برخورد كنيم ، با دست روى دست گذاشتن و ناديده گرفتن آمارها و انكار افزايش آمار ايدز و ... تنها باعث مى شود كه ديگر نتوانيم اين بيمارى را كنترل كنيم، بايد واقعيت ها را بپذيريم و تلاش كنيم تمامى افراد جامعه و به خصوص جوانان را با اين بيمارى و راه هاى ابتلا به آن آشنا كنيم.
عضو كميته كشورى مبارزه با بيمارى ايدز اظهار مى دارد: در كشورهاى موفق دنيا در زمينه پيشگيرى از افزايش مبتلايان به ايدز، برنامه هاى آموزشى در تمامى رسانه ها بويژه رسانه هاى تصويرى به صورت دائم نمايش داده مى شود، به طورى كه پيش از پخش برنامه هاى پربيننده، آگاهى در مورد پيشگيرى از بيمارى ايدز به شيوه پخش تيزرهاى آموزشى به صورت مستمر براى مردم ارائه مى شود و به اين ترتيب به صورت دائمى اين مشكل و وجود خطر بيمارى را بيان مى كنند.
وى با بيان اينكه پيش از اعلام افزايش آمار مبتلايان، به علت عدم آموزش هاى مستمر، وضعيت موجود براى متخصصان و كارشناسانى كه در اين زمينه فعاليت مى كردند، قابل پيش بينى و روشن بود، تصريح مى كند: متأسفانه سازمان هاى مرتبط ديگر در خصوص پيشگيرى از اين بيمارى بويژه سازمانهايى كه به نوعى در اين زمينه به ميزان بيشترى مؤثر بودند، همكارى خوبى نداشتند و علت عدم اين همكارى هم ناشى از نگرش منفى آنها نسبت به اين بيمارى و نيز عدم آگاهى آنان بود.
اين فوق تخصص بيمارى هاى عفونى اظهار مى دارد: بزرگترين مشكل كشور ما نسبت به ديگر كشورهاى موفق در زمينه پيشگيرى از بيمارى ايدز به كمبود آموزش مربوط مى شود ما اگر از هم اكنون هم آموزش مستمر در اين زمينه را شروع كنيم دير است.
وى مى گويد: حتى اگر بتوانيم در زمينه كنترل موفق باشيم اما در كنار آن آموزش را به كار نبريم، هيچ تأثيرى در كاهش تعداد مبتلايان نخواهد داشت متأسفانه آموزش در مدارس فقط نزديك به دو سال است كه در سيستم آموزش و پرورش انجام مى شود در حالى كه بايد از چندين سال پيش اين آموزش ها صورت مى گرفت اما نگرش منفى برخى از افراد مبنى بر عدم آموزش به كودكان سبب شد كه اين بيمارى بسيار سريع در جامعه رشد پيدا كند.
افزايش زنان مبتلا به ايدز
در ابتداى ورود ايدز به كشورهاى مخلتف دنيا بيشترين آمار ابتلا به اين بيمارى به مردان اختصاص داشت و زنان نسبت به مردان بسيار كمتر به اين بيمارى مبتلا شده بودند، اما امروزه آمار زنان مبتلا به ايدز نيز رو به افزايش است و به همين علت است كه شعار «حفاظت از زنان و دختران در برابر ايدز» در دنيا مطرح شده است.
يكى از علل اين افزايش آمار، رشد فزاينده مصرف مواد مخدر است، بسيارى از مردان معتاد به واسطه اعتيادى كه دارند خيلى سريع به اين بيمارى مبتلا مى شوند و همين افراد بيمارى خود را به همسر يا شريك جنسى شان منتقل مى كنند. در اين بين زنان و دخترانى كه مورد تجارت جنسى قرار مى گيرند را نيز بايد اضافه كرد ، اين افراد هم در ابتلا به ايدز و هم در انتقال آن مهره هاى مهمى هستند، آنها به دليل داشتن شركاى جنسى متعدد براحتى در معرض ابتلا به اين بيمارى قرار مى گيرند و باز به همين دليل در انتقال بيمارى خود به ديگران نيز مى توانند عامل مؤثرى باشند.
بالا رفتن سن ازدواج، دليل ديگر افزايش آمار ايدز
يكى از مشكلات ديگرى كه در جامعه ما وجود دارد و همين مشكل نيز مى تواند يكى ديگر از دلايل افزايش آمار ايدز باشد بالا رفتن سن ازدواج است.
متأسفانه جوانان به دلايل گوناگون از جمله عدم داشتن شغل، مسكن و ... نمى توانند در سنى كه نياز روحى و جسمى به ازدواج دارند به اين كار اقدام كنند در نتيجه با روى آوردن به رفتارهاى پرخطر زمينه ابتلاى خود و يا ديگران را به اين بيمارى فراهم مى سازند.
اين در حالى است كه نه تنها سن ازدواج در كشور افزايش يافته، بلكه آمار طلاق نيز افزايش پيدا كرده است، سستى بنيان خانواده ها نيز مى تواند عامل ديگرى براى افزايش آمار ابتلا به ايدز باشد و باز همين سستى بنيان خانواده ها نيز باز مى گردد به مشكلاتى كه در جامعه وجود دارد، از جمله فقر اقتصادى ، نداشتن شغل مناسب، نداشتن مسكن و ...
بيماران هموفيلى قربانيان ناخواسته ايدز
اما در بين كسانى كه به ايدز مبتلا شده اند، بيماران هموفيلى از همه بى گناه ترند، آنها به دليل بيمارى اى كه دارند، مجبور به تزريق خون هستند و تزريق خون آلوده بيش از يك هزار نفر آنها را به اين بيمارى مبتلا كرده است.
حسين يك بيمار هموفيلى است، او در هفت سالگى به علت تزريق فاكتور آلوده به بيمارى ايدز مبتلا شده است، ياد آورى آرزوهايى كه به خاطر بيمارى اش نمى تواند به آنها برسد، سخت آزرده اش مى كند.
او مى گويد: اصلاً اگر قرار باشد روى تمام آرزوهاى كوچك و بزرگت خط بطلان بكشى فقط به اين دليل كه ناخواسته اسير بيمارى لاعلاج ايدز شده اى و بعد هم بگويند، ببخشيد اشتباه شد، بيا پول خونت را بگير و اين چند صباحى را كه زنده هستى خوش بگذران، خوشحال مى شوى؟!
اين بيمار هموفيلى مى افزايد: وقتى هر شب خواب ببينى كه روى دست مردمى و به سوى گور تنگ و تاريك مى روى، اگر هر شب خواب ببينى كه اين بيمارى لعنتى تو را از پا درآورده و كنار يك خيابان يا توى اتاقت در تنهايى و انزوا درد مى كشى و كسى نيست كه به دادت برسد، واقعاً گرفتن ديه خوشحالت مى كند؟
او مى گويد: هيچ كس نيست كه جواب اين سؤال هاى مرا بدهد، هيچ كس خودش را مسؤول بدبختى هاى من نمى داند، اين مشكل من است كه با بيمارى هموفيلى از مادر زاده شده ام، اين مشكل من است كه در كشورى زندگى مى كنم كه امكانات پزشكى اش از كشورهاى جهان سومى هم پايين تر است، اين مشكل من است كه هيچ كس به خودش زحمت نمى دهد حالا كه ما را به اين روز انداخته حداقل با حرف هاى بى پايه و اساس نيشتر به زخم مان فرو نكند. ايدز را نبايد ناديده گرفت و جامعه را بايد نسبت به وجود چنين بيمارى آگاه كرد، هر اندازه آگاهى مردم از اين بيمارى بيشتر باشد به مراتب خطر ابتلا به ايدز پايين مى آيد.
اما به موازى آگاه سازى جامعه بايد عواملى را كه باعث مى شود اين بيمارى شيوع پيدا كند، شناسايى و تا حد امكان از بين برد، عواملى چون بالا رفتن سن ازدواج ، اعتياد و ....
خبرگزارى مهر