|
حيوانات احساسات عميق و رفتارهاى اجتماعى دارند
نوشته: جاناتان ليك
ترجمه: نجمه اعظم منش
امروزه دانشمندان دريافته اند كه حيوانات از فعاليتهاى ذهنى پيچيده اى برخوردار هستند به طورى كه براين اساس، گاوها كينه مى ورزند، روابط دوستانه برقرار مى كنند و حتى درجريان چالش هاى ذهنى هيجان زده مى شوند.
آنها قادر به درك احساسات عميقى چون درد، ترس و حتى اضطراب هستند و نسبت به آينده نگران مى شوند.
نتايج حاصل از تحقيقات درباره حيوانات اهلى نيز نشان مى دهد كه خوك ها، بزها، مرغ ها و ساير دام ها داراى رفتارهاى مشابهى هستند.
دانشمندان عقيده دارند احساسات اين حيوانات ممكن است چنان مشابه انسانها باشد كه قوانين رفاه اجتماعى نياز به تجديدنظر داشته باشند.
«كريستين نيكل» استاد رفاه اجتماعى حيوانات دانشگاه بريستول دراين ارتباط مى گويد: بايد با مرغ ها مانند افرادى كه داراى نيازها و مشكلات خاص خودشان هستند، برخود شود. اكنون توانايى هاى ذهنى و تازه هاى فرهنگى قابل توجهى روشن شده و ما وظيفه داريم مواردى را به ديگران يادآور شويم.
نخست آنكه هرحيوانى كه قصدخوردن و يا استفاده از آن را داريم مثل انسان، موجودى پيچيده است و دوم فرهنگ دامدارى را براساس اين پيچيدگى ها تنظيم كنيم. قرار است «نيكل» يافته هايش را درهمايشى علمى كه ازسوى مؤسسه حاميان رفاه حيوانات (Compassion in world farming) در لندن برگزارمى شود، ارائه دهد.
«جان وبستر» استاد دامدارى دانشگاه بريستول و نويسنده كتاب «رفاه اجتماعى حيوانات: گامى به سوى بهشت عدن» نيز مى گويد: اينكه مردم تصور مى كنند، حيوانات به خاطر داشتن مغزكوچكتر، كمتر از انسانها ناراحت مى شوند، منطقى نيست.
«وبستر» و همكارانش توانسته اند اين موضوع را ثابت كنند كه گاوها گروههاى متشكل از دو تا چهار گاو را تشكيل مى دهند و بيشتر وقت شان را با هم مى گذرانند. همچنين آنها براى ماهها و يا حتى سالها نسبت به گاوهاى ديگر احساس تنفر و كينه دارند. برپايه اين تحقيقات، ممكن است گاوهاى شيرى تمايلات جنسى شديدترى داشته باشند و برخلاف اينكه آنها به نظر آرام مى آيند ولى مبتلا به جنون جنسى هستند.
«دونالد بوروم» استاد رفاه اجتماعى حيوانات دانشگاه كمبريج هم با موضوع چالش هاى ذهنى حيوانات تحقيقى را انجام داده است كه بر مبناى آن حيوانات بايد براى يافتن غذا متوجه نحوه بازكردن يك «در» مى شدند و درهمين حال امواج مغزى شان توسط يك دستگاه نوارمغز موردثبت قرارمى گرفت.
به گفته «بوروم» امواج مغزى ثبت شده، هيجان آنها را نشان مى داد و اينكه ضربان قلبشان بالا مى رفت. حتى برخى از آنها مثل ارشميدس كه آن مسأله معروف را حل كرد و از خوشحالى بالا و پايين پريد و گفت: «يافتم، يافتم»، شروع به بالا و پايين پريدن كردند. به همين خاطر لحظه پيداكردن غذا، لحظه «يافتم، يافتم» ناميده شد.
«كيت كنه ريك» استاد نوروبيولوژى مؤسسه بابراهام كمبريج نيز در تحقيقات خود پى برده كه گوسفندان به مراتب بيشتر از آنچه تصور مى شود، پيچيده هستند. آنها قادر هستند چهره ۵۰ گوسفند را حتى از نيم رخ به خاطر بسپارند و گوسفندان ديگر را پس از يك سال دوربودن ازهم بشناسند.
«كنه ريك» در توضيحات خود اين نكته را مورد اشاره قرارمى دهد كه چطور گوسفندان نسبت به انسانهاى خاصى، دلبستگى شديد پيدامى كنند و با دورى طولانى آنها افسرده مى شوند و يا اينكه پس از سه سال به گرمى از آنها استقبال مى كنند.
|
